Griesmeelpap koken: 20 recepten

Griesmeel is niet alleen te vinden in kinderdagverblijven en kleuterscholen. Het wordt veel gebruikt in dieetvoeding. Het gerecht heeft verschillende consistenties, met of zonder vullingen. Huishoudsters en professionele koks gebruiken de gries om manniks, oladji, verschillende desserts en zelfs koteletten te bereiden. Griesmeelpap wordt steevast opgenomen in het dieet van patiënten die revalideren na een operatie en van patiënten met maag-darmproblemen.

Wat is griesmeel?

Niet zo lang geleden werd griesmeel in ons land beschouwd als een duur product dat alleen mensen met een goed inkomen zich konden veroorloven. De oorzaak van de hoge prijs was het complexe technologische proces van graanverwerking en het daaropvolgende malen. Griesmeel wordt verkregen door het malen van tarwekorrels van harde en zachte soorten of een mengsel daarvan.

Aan het begin van de 20e eeuw veranderden de technologieën. Dit maakte het mogelijk om de productiekosten van griesmeel te verlagen. Het werd een product dat toegankelijk is voor een breed scala aan consumenten. Griesmeel wordt in verschillende fasen verkregen in maalbedrijven. Bij het fijn malen van granen worden meel, gries van verschillende grootte en grove en fijne zemelen verkregen.

Waar wordt het van gemaakt?

De tijdens het malen verkregen gries is het uitgangsproduct voor het verkrijgen van griesmeel. Het wordt van het meel gescheiden door te zeven. Afhankelijk van de graansoort hebben de korrels verschillende kleuren. Van zachte tarwe wordt witte gries verkregen, van harde tarwe crèmekleurige of gelige. Gemengde samenstellingen bestaan uit korrels van verschillende tinten.

De meest voorkomende soorten griesmeel in de schappen van winkels zijn gemengde gries. Ze worden verkregen door griesmeel van zachte en harde tarwe te mengen in een verhouding van 8:2. De gemiddelde deeltjesgrootte van de gries is 0,5 mm.

Soorten

De classificatie van griesmeel hangt af van de oorspronkelijke tarwesoort. Er worden drie soorten griesmeel onderscheiden: 'T', 'M' en 'TM'. Deze aanduiding staat op de verpakking van het product. De letters geven de graansoort aan die voor de productie van het griesmeel is gebruikt. De basis van het gemengde griesmeel 'TM' bestaat uit griesmeel dat wordt verkregen door het malen van zachte tarwesoorten. Er wordt slechts 20% durumtarwe aan toegevoegd.

De samenstelling van het eindproduct hangt af van de tarwesoort die voor de bereiding van het griesmeel is gebruikt. Griesmeel van het type 'M' is rijk aan zetmeel. Het bevat een kleine hoeveelheid vezels en eiwit. Griesmeel van het type 'T' bevat veel vezels en eiwitten. Het zetmeelgehalte erin is gering.

Waar is griesmeelpap goed voor?

Rond griesmeelpap wordt voortdurend gediscussieerd. Sommigen wijzen op de voordelen van het product, anderen zeggen dat de waarde van griesmeel wordt overschat. De jongere generatie is ervan overtuigd dat deze pap niets nuttigs bevat, behalve dan lege calorieën. Vertegenwoordigers van de oudere generatie beschouwen griesmeel daarentegen als een zeer gezond product dat een gunstige invloed heeft op het menselijk lichaam.

Laten we dit vraagstuk nader bekijken en objectief naar de feiten kijken. De samenstelling van het product is rijk aan vitaminen uit de B-groep en vitamine E. Het bevat stoffen die belangrijk zijn voor het menselijk lichaam: calcium, fosfor, kalium en andere. Hoewel 100 g griesmeel ongeveer 330 kcal bevat, neemt het caloriegehalte bij het koken aanzienlijk af.

Magere pap op water bevat slechts 100 kcal per 100 g product. De grootste voordelen ervan zijn:

1. Het vermogen om honger zeer snel en langdurig te stillen.
2. Het herstellen van de energie die het lichaam heeft verloren.
3. Het verhogen van het werkvermogen.
4. Het stimuleren van de geestelijke activiteit.
5. Het verlagen van de bloeddruk.

Diëtisten nemen griesmeelpap op in het dieet van mensen met nierinsufficiëntie vanwege het hoge vezelgehalte van het product. Voor dergelijke patiënten wordt eiwitarme voeding aanbevolen. Griesmeelpap wordt in het dieet van postoperatieve patiënten en patiënten die door ziekte zijn verzwakt opgenomen dankzij het vermogen om gemakkelijk door het lichaam te worden opgenomen. De pap belast de slokdarm niet.

Wanneer de pap in de maag terechtkomt, bedekt zij de wanden ervan, waardoor de pijnklachten bij mensen met gastritis afnemen. Zij adsorbeert toxines en afvalstoffen en remt pathogene micro-organismen. Zwangere vrouwen nemen griesmeelpap op in hun voeding vanwege het vermogen om de darmen op milde wijze te reinigen.

Wat is griesmeel precies?

Het griesmeel dat bij het malen van graan wordt verkregen, heeft deeltjes van 0,25–0,5 mm. In de keuken wordt het gebruikt voor de bereiding van dieetpap, bakproducten en sauzen. Als bindmiddel wordt het griesmeel aan verschillende soorten gehakt toegevoegd. Een bijzonderheid van griesmeel is dat het alleen in het onderste deel van de darmen wordt verteerd. Zoals alle producten heeft het zijn onbetwistbare voordelen en nadelen, die u moet kennen en waarmee u rekening moet houden wanneer u het product in uw voeding opneemt.

Voordelen:

1. Gemakkelijk en snel te koken.
2. Combineert goed met de meeste producten.
3. Wordt goed opgenomen.
4. Het irriteert het maag-darmkanaal niet en is een goed preventief middel tegen het ontstaan van aandoeningen aan het maag-darmkanaal.

Nadelen:

• een vrij hoog caloriegehalte;
• onvoldoende hoeveelheid vitaminen en micronutriënten.

Griesmeel is zeer gunstig voor mensen die herstellen van verschillende infecties en andere ziekten of operaties. Het is nuttig voor ouderen en mensen met spijsverteringsproblemen en maag-darmklachten. Diëtisten raden aan het te geven aan kinderen met ondergewicht.

Voor gezonde mensen biedt de graansoort geen voordelen, maar kan het extra kilo's aan hun gewicht toevoegen. Het product bevat gluten, die bij een aanzienlijk deel van de mensen van verschillende leeftijden intolerantie veroorzaken. Dit is een erfelijke aandoening die coeliakie wordt genoemd. In Europa komt het voor bij 1 op de 800 mensen.

Bij patiënten met coeliakie tast gluten het darmslijmvlies aan, wat leidt tot een verminderde opname van nuttige vitaminen en stoffen. Dit resulteert in diarree. Het is niet nodig om griesmeel volledig te vermijden, maar het mag ook geen dagelijks gerecht worden in het dieet van volwassenen en kinderen. Bij kinderen kan het rachitis veroorzaken.

Samenstelling van griesmeel

Het in de graansoort aanwezige fytinezuur is gunstig voor ouderen. Het voorkomt overmatige mineralisatie van het lichaam en normaliseert de darmwerking. Het nadeel is dat fytinezuur calcium bindt dat in ander voedsel aanwezig is, waardoor het lichaam bouwmateriaal voor botten wordt ontnomen. Dit moeten ouders onthouden die pap tot de basis van het dieet van hun kinderen maken.

Het is beter om kinderen jonger dan een jaar geen griesmeelpap te geven vanwege gliadine. Deze stof verstoort het vermogen van de darmen om nuttige stoffen op te nemen. De in de graansoort in grote hoeveelheden aanwezige gluten kunnen allergieën veroorzaken. Een belangrijke rol spelen de volgende stoffen:

1. Vitamine B5 – stimuleert metabolische processen, de synthese van hormonen en hemoglobine. Dankzij deze vitamine worden aminozuren en suikers in de darmen opgenomen.
2. Vitamine PP – een belangrijk element voor de energiestofwisseling. Een tekort aan vitaminen uit deze groep kan leiden tot verlies van huidspanning, stoornissen in het zenuwstelsel en pathologieën van het maag-darmkanaal.
3. Silicium – stimuleert de synthese van collageen.
4. Kobalt – activeert de enzymatische omzetting van vetzuren en neemt deel aan het metabolisme van foliumzuur.
5. Mangaan – neemt actief deel aan de vorming van bot- en bindweefsels.

Interessante feiten over griesmeelpap

In het oude Rusland begon men in de 12e eeuw griesmeel te produceren. In het tsaristische Rusland werd pap daarvan beschouwd als voedsel voor aristocraten. Aan het einde van de 19e eeuw begonnen Russische restaurants de beroemde Goerjevskaja pap te serveren. Het werd gekookt van griesmeel. Volgens één versie is het recept toegeschreven aan Zachar Koezmin, de lijfeigen kok van graaf Dmitri Goerjev zelf. Destijds werd de pap als dessert geserveerd.

Op een dag trakteerde Goerjev de gepensioneerde majoor Joerasovski op de door zijn kok bereide pap. Als iemand die dicht bij het hof stond en goed thuis was in gastronomische hoogstandjes, waardeerde hij het culinaire meesterwerk van de lijfeigen kok. Zonder aarzelen kocht Joerasovski het recept van Goerjev. Zo kreeg de pap de naam van de graaf – Goerjevskaja pap.

Dankzij een gepensioneerde majoor drong ze door tot de keizerlijke keuken. Haar grote bewonderaar was Alexander III. Ze werd al snel populair in Russische restaurants. Voor het gewone volk werd griesmeel pas beschikbaar in de tijd van de USSR. Rusland is het enige land ter wereld waar dit product wijdverspreid en populair is.

Hoe bereidt u Goerjovse pap op de juiste manier?

Tegenwoordig wordt de pap volgens verschillende recepten bereid. De eenvoudigste receptuur bevat, naast een half glas griesmeel, de volgende ingrediënten:

• 1,2 l melk met een vetgehalte van minimaal 5%;
• 1 glas natuurlijke honing;
• 1 glas gepelde walnoten;
• fruit: appels en peren (elk 60 g);
• bessen: frambozen en bramen (samen 70 g);
• 30 g verse of diepgevroren vossenbessen;
• 1 tl kristalsuiker;
• 1 tl vanilline.

Goerjevskaja pap wordt bereid in een pan met een dikke bodem. Voor het koken wordt de melk die erin is gegoten gemengd met vanilline. Het op deze manier bereide melkproduct wordt minstens 1,5 uur op laag vuur gestoofd. Gedurende deze tijd worden er meerdere vellen afgeschept. Deze worden niet weggegooid, maar in een speciale pan bewaard.

Het griesmeel wordt in een dunne stroom in de kokende melk gestrooid. Om klontjes in de pap te voorkomen, wordt alles krachtig geroerd met een houten lepel of spatel. Daarna wordt de pap op laag vuur verder laten garen.

Ondertussen worden de noten gepeld en het fruit gesneden. De natuurlijke honing wordt in tweeën gedeeld. In de eerste helft worden de gepelde noten gekookt, in de tweede helft worden de in blokjes gesneden fruit kort gestoofd. Wanneer de pap gaar is, begint men met het opmaken van het gerecht. Hiervoor neemt men een schaal met hoge randen.

Op de bodem wordt een deel van de eerder afgeschepte vellen gelegd. Daarna komt een tweede laag pap, weer een vel, daarop fruit en bestrooid met de rest van de noten. Maar dit is nog niet het einde. De zo bereide pap wordt in de oven gezet, voorverwarmd tot 180 graden. Ze blijft daar tot er een goudbruin korstje ontstaat.

Zoals het hoort, heeft Goerjevskaja pap zijn eigen bereidingsgeheimen. Die bestaan erin dat het griesmeel wordt overgoten met een kokend mengsel van melk en room, en niet erin wordt gekookt. Op dit mengsel vormen zich een tiental melkvliesjes. De duur van het stoven van de melk op laag vuur voordat het griesmeel wordt toegevoegd, is 15 minuten.

De met vel bedekte lagen griesmeelpap worden ingesmeerd met natuurlijke honing of jam. Voor de pap kunt u het beste meihoning gebruiken. Deze soort verliest zijn vloeibare consistentie niet bij langdurige opslag. Gekristalliseerde honing wordt voor gebruik eerst gesmolten in een waterbad.

De lagen pap, bedekt met vel, worden ook nog bestrooid met noten. Men kan hiervoor ook specerijen, fijngehakte en vooraf geweekte gedroogde vruchten en sukade gebruiken. De pap wordt volledig gaar gestoofd in de oven. Hiervoor wordt een lage temperatuur aangehouden om een stoofeffect te creëren. Op het goudbruine korstje van het gerecht worden verse of ingelegde vruchten gelegd.

Griesmeelpap koken: recepten

Griesmeel is ideaal voor het bereiden van traditionele pap met melk en water. U kunt er ovenschotels, kwarktaarten, pudding en mousse van maken. Het is ook uitstekend geschikt als paneermeel en om taartvormen mee te bestrooien. Griesmeel wordt gebruikt om soepen mee te binden. Ondanks de populariteit weet maar weinig mensen hoe ze griesmeelpap op de juiste manier moeten bereiden.

Bij velen krijgt u een vormeloze massa, die doet denken aan dikke stijfsel. Zo'n gerecht heeft niet alleen een onaantrekkelijk uiterlijk, maar ook een smakeloze smaak. De ideale griesmeelpap heeft zijn geheimen:

1. U kunt een goede smaak van het gerecht krijgen door de melk voor de pap te verdunnen met water in een verhouding van 1:3.
2. De optimale consistentie van gemiddelde dikte van griesmeelpap krijgt u door het te koken met 1 liter melk en 6 eetlepels griesmeel.
3. Voordat u de pap kookt, spoelt u de daarvoor bestemde pan om met koud, bijna ijskoud water.

Met melk

Voor 200 ml melk heeft u slechts 20 g griesmeel nodig. Verder bevat het recept:

• 10 g boter;
• 1 theelepel kristalsuiker;
• 10 g witte rozijnen.

Voeg bij de kokende melk in de pan, onder voortdurend roeren, de volgens het recept benodigde griesmeel en suiker toe. Laat het daarna nog minstens 5-8 minuten koken. Serveer de gaar pap heet. Voeg voor het serveren een stukje boter aan het bord toe. Fijnproevers vervangen in het recept de kristalsuiker door natuurlijke honing.

Met water

U bereidt het gerecht met 2-3 eetlepels griesmeel en 0,5 l water. Om de smaak te verbeteren kunt u de pap zoeten. Daarvoor is het voldoende om 2 eetlepels kristalsuiker toe te voegen. Doe 20 g boter in het afgewerkte gerecht.

De bereidingswijze is vergelijkbaar met het recept voor pap op melk. U regelt de dikte van de pap met de hoeveelheid griesmeel. Als u minder dan 2 eetlepels in de pan doet, wordt de pap te dun, en bij 3 eetlepels te dik. Serveer het gerecht heet, maar laat het eerst minstens 5 minuten staan. U kunt het garneren met verse bessen: frambozen of aardbeien.

Met melkpoeder

Los het droge melkpoeder op in warm water. Voor 2 glazen vloeistof neemt u 10 theelepels magere melkpoeder of volle melkpoeder. Gebruik gemengde griesmeel. Voor een pap met een gemiddelde dikte is 50 g griesmeel voldoende. Voeg suiker naar smaak toe.

Zet het mengsel van melkpoeder en water op het vuur in een metalen pannetje om te koken, maar pas nadat het poeder volledig is opgelost. Breek klontjes met een garde. Voeg suiker en zout naar smaak toe om het gerecht een aangename smaak te geven. Voeg in dit recept de griesmeel direct daarna aan de pan toe. Kook de pap op laag vuur, terwijl u intensief blijft roeren.

Zodra het kookt, vermindert u de intensiteit van het vuur en kookt u nog 5-7 minuten. Serveer het afgewerkte gerecht heet. Voeg een klontje boter aan het bord toe. Bij deze pap past goed hete koffie of cacao. Bestrooi het met kokosrasp of kaneelpoeder.

Met pompoen

Pompoen, rijk aan vitamines, wordt meestal met rijst bereid, maar ook met griesmeel smaakt het heerlijk. Voor 2-3 porties neemt u:

• 250 g pompoen;
• 60 g griesmeel;
• 0,5 l melk met 3,5% vet;
• rietsuiker naar smaak.

Griesmeel en pompoen worden apart bereid. De gries wordt op de gebruikelijke manier met melk gekookt, en de in kleine stukjes gesneden pompoen wordt 15-20 minuten gestoofd in een sauteerpan. Wanneer deze volledig is gestoomd, wordt het gemengd met de griesmeelpap. Het gerecht krijgt een felgele kleur, wat een zonnige stemming oproept. De rietsuiker die in het recept zit, geeft een pittige smaak aan het afgewerkte gerecht.

Met banaan

Voor de bereiding van 2-3 porties pap neemt u:

• 1 rijpe banaan;
• 0,5 l melk met een vetgehalte van 3,2-3,5%;
• 5 theelepels (opgehoopt) griesmeel;
• boter en kristalsuiker naar smaak.

Voor het koken worden alle in het recept voorgeschreven ingrediënten in een blender gedaan en fijngemalen tot een homogene massa. Het voorbereide mengsel wordt in een pan gegoten en op laag vuur 3-5 minuten gekookt. Voor het serveren wordt boter aan het bord toegevoegd. Het gerecht kan worden versierd met chocoladekruimels.

Met kwark

Een origineel, meerdelig recept. De pap wordt gemaakt van 250 g griesmeel. Deze hoeveelheid is berekend op 1,5 l melk en 200 g kwark met 9% vet. Eerst wordt het griesmeel met melk en 1 vanillestokje gekookt. Dit geeft het gerecht een delicate geur. De van het vuur genomen pap laat men ongeveer 15-20 minuten met deksel rusten, waarna 4 eetlepels suiker worden toegevoegd, vooraf opgeklopt tot een luchtige massa met 4 eierdooiers.

Afzonderlijk worden de eiwitten met 2 eetlepels kristalsuiker, 1 theelepel citroensap en zout stijfgeklopt. Dit wordt gemengd met de met dooiers verrijkte pap en 80 g witte rozijnen zonder pitjes en de kwark. De pap wordt met een houten spatel gemengd tot een volledig homogene massa. Het afgewerkte gerecht wordt op een bord gelegd en versierd met bessen.

Met rozijnen

De pap wordt bereid uit de volgende producten:

• 0,5 l melk;
• 2,5 eetlepels griesmeel;
• 0,5 eetlepel kristalsuiker;
• 1-1,5 eetlepels witte rozijnen zonder pitjes;
• boter naar smaak.

In een pan of sauteerpan worden melk, kristalsuiker en boter gedaan. Dit wordt aan de kook gebracht, waarna de griesmeel in een dunne straal wordt toegevoegd. Het mengsel wordt geroerd tot een homogene consistentie. Vervolgens wordt de onder stromend water gewassen rozijn toegevoegd. Alles wordt opnieuw gemengd en 1-2 minuten laten koken. Het afgewerkte product wordt voor het serveren 20-30 minuten in de pan met deksel gelaten om te zwellen.

Met appels

Voor de bereiding van het gerecht kunt u het beste wintergroene appelsoorten nemen. Ze zijn rijk aan ijzer en hebben een sterke geur, die de pap een rijke geur geeft. De pap wordt bereid met de volgende producten:

• 0,5 l melk van elk vetgehalte;
• 3 eetlepels griesmeel;
• 1 appel;
• kristalsuiker, zout, boter en kaneel naar smaak.

Voeg de griesmeel toe aan de hete melk, kook het op laag vuur enkele minuten, voeg daarna de overige ingrediënten toe. Schil de appels en snijd ze in kleine stukjes. Dergelijke pap is heerlijk met hete melk. Voor extra smaak kunt u een mespunt gemalen vanille toevoegen.

Opgeklopt met bessen

Luchtige pap wordt als dessert geserveerd. Het wordt bereid met 0,4 l water uit de volgende producten:

• 100 g aardbeien en 100 g braambessen;
• 4 eetlepels griesmeel;
• kristalsuiker en vanille naar smaak.

De keuze van bessen voor het bereiden van het gerecht kan anders zijn, bijvoorbeeld frambozen en aardbeien. In de winter worden verse bessen vervangen door diepvriesbessen. De op water zonder klontjes gekookte pap, afgekoeld tot kamertemperatuur, wordt met de bessen opgeklopt tot een homogene, luchtige massa. Het eindproduct is een mousse met een luchtige en zachte structuur. Het gerecht kan worden geserveerd op kinderfeestjes en volwassen feesten.

Met kissel en bessen

Het gerecht wordt geserveerd als dessert of als pap. Het is goed om het aan kinderen te geven voor een tussendoortje of ontbijt. De pap wordt met melk bereid. Het recept bevat de volgende ingrediënten:

• 30 g griesmeel;
• 0,3 l melk met 1,5% vet;
• 2 el witte rozijnen zonder pitjes;
• 1 el veenbessen;
• 0,5 l kersensap;
• 1 kippenei;
• 15 g maïszetmeel;
• Kristalsuiker, zout, vanilline.

De pap wordt gekookt in melk met suiker en zout. Aan het bereide product worden rozijnen, ei en boter naar smaak toegevoegd. Alles wordt grondig gemengd tot een homogene massa. De overige ingrediënten worden gebruikt voor het maken van de gelei. De pap wordt in siliconen vormpjes gedaan, in de vorm van een geribbeld ringetje gebracht en gebakken. Daarna wordt de pap op een bord gelegd en overgoten met kersengelei. Bovenop worden veenbessen toegevoegd.

Met chocolade

Het recept is perfect voor kieskeurige kinderen die absoluut geen griesmeelpap willen eten. Om 2 porties te bereiden, neemt men:

• 0,4 l melk bij voorkeur met 1,5% vet;
• 50 g griesmeel;
• 30 g chocolade;
• 1 rijpe of overrijpe banaan;
• Kristalsuiker, boter en zout naar smaak.

Aan de in melk gekookte pap wordt 1/2 banaan, met een vork geprakt, toegevoegd. Alles wordt gemengd tot een zachte homogene massa en op borden geschept. De resterende helft van de banaan wordt in plakjes of kleine stukjes gesneden en gebruikt om de pap te versieren. Bovenop wordt alles bestrooid met chocoladekrullen.

Dzyka

Ossetisch recept voor het bereiden van griesmeel. Naast dit soort griesmeel bevat het recept zure room en meel. In een kazan wordt 1 kg zure room verhit, vervolgens wordt 80 g gezeefd griesmeel en 80 g maïsmeel toegevoegd. Het gemengde mengsel wordt gezouten. Er wordt 1 el water aan toegevoegd. Alles wordt gemengd en op laag vuur gestoofd. Optioneel kan er nog wat Ossetische kaas of boter aan de dzykka worden toegevoegd. Het gerecht wordt warm en koud gegeten. Indien gewenst wordt het met kruiden gekruid.

Met frambozen of aardbeien

Dit is een voedzaam, met vitamines gevuld gerecht. Frambozen zijn de meest vitaminerijke bessen. Dit soort griesmeel is erg geliefd bij peuters. Het eindproduct heeft een helder, intens aroma. Het recept, berekend op 0,5 l melk met een vetgehalte tot 3,5%, bevat:

• 5 el griesmeel;
• 300 g frambozen;
• Kristalsuiker, zout, boter naar smaak.

De bereide pap wordt in vormpjes verdeeld om af te koelen. De gestolde massa wordt op brede borden overgebracht, versierd met muntblaadjes, overgoten met frambozenpuree en bestrooid met verse bessen. Het gerecht kan niet alleen aan kinderen worden geserveerd, maar ook aan volwassenen als dessert.

Voor baby's

Ondanks dat diëtisten het afraden om griesmeelpap aan baby's te geven, geven moeders er de voorkeur aan boven melkvoeding. Het bijzondere aan de bereiding van deze pap is dat het wordt gekookt met melk en water in een verhouding van 1:1. Dit is een geval waarin een hoog vetgehalte schadelijk is. De pap moet een vloeibare, gelijkmatige consistentie hebben. Het recept bevat de volgende ingrediënten:

• 0,5 kopje melk en water;
• 1 eetlepel griesmeel.

Het is beter om flessenwater te gebruiken en melk met een vetgehalte van 1,5%.

Oepma

Een traditioneel Indiaas gerecht, vergelijkbaar met een rijstgroentepilaf, maar dan met griesmeel. Het wordt bereid met de volgende ingrediënten:

• 2 uien;
• groene en rode chilipepers;
• 2 eetlepels cashewnoten;
• 2 eetlepels rozijnen;
• 2 middelgrote wortelen;
• 4 sperziebonen.

Als specerijen worden 1 gember, ¼ theelepel mosterdzaad gebruikt. Zout naar smaak, plantaardige olie - 2 eetlepels. 1 kg griesmeel wordt in een droge pan geroosterd. In aparte pannen worden de mosterdzaadjes met chilipeper en gember, en de fijngesneden ui, cashewnoten en rozijnen in plantaardige olie gebakken. Zodra de ui goudbruin wordt, worden de bonen en fijngesneden wortel aan de tweede pan toegevoegd.

In het gebakken mengsel met ui en wortel wordt 4 kopjes water gegoten. Nadat de groenten gestoofd zijn, worden het griesmeel en het mengsel uit de eerste pan toegevoegd. Alles wordt tot een homogene massa geroerd en op laag vuur gaar gekookt. Het gerecht wordt als ontbijt geserveerd.

In de slowcooker

De pap wordt gekookt in de stand «Melkpap». Eerst wordt melk in de kom gegoten, daarna wordt het griesmeel toegevoegd. Alles wordt goed gemengd. Aan het mengsel worden boter, suiker en zout naar smaak toegevoegd en weer gemengd. Daarna wordt het deksel gesloten en wordt de gewenste kookstand gestart.

Om klontvorming te voorkomen, wordt de pap tijdens het koken regelmatig geroerd. In tegenstelling tot de gebruikelijke bereidingswijze, loopt de griesmeelpap in de slowcooker niet over van het fornuis. Het eindproduct kan worden versierd met bessen of fruit. Vrijwel elk recept kan worden aangepast voor bereiding in de slowcooker.

In de magnetron

Voor het bereiden van de pap wordt alleen speciaal servies gebruikt. Daarin worden alle ingrediënten direct tot een homogene massa gemengd. De kooktijd wordt ingesteld op de stand voor het opwarmen van voedsel. Dit duurt 1 minuut. Daarna wordt de pap uit de magnetron gehaald, grondig geroerd en weer in het apparaat geplaatst. Dit wordt 3 keer herhaald.

Mannik

Het gerecht wordt bereid van gestolde oude pap. Het wordt in de magnetron bereid met de volgende ingrediënten:

• 100 g pap;
• 100 g bloem;
• 100 g kristalsuiker;
• 100 g boter;
• 1 ei;
• een mespuntje zuiveringszout;
• vanilline en zout naar smaak.

De pap wordt met kefir gemengd en 40 minuten laten zwellen. Suiker wordt met ei en boter geklopt. Aan het verkregen mengsel worden bloem, vanilline en met azijn geblust zuiveringszout toegevoegd. Daarna wordt het in een ingevette vorm gedaan en in de magnetron geplaatst. De griesmeelkoek wordt 6 minuten op 900 W bereid. Naar eigen inzicht kunnen er gekonfijt fruit, rozijnen, citrusrasp of kaneel aan het recept worden toegevoegd.

Griesmeelkoteletten of balletjes

Het gerecht kan worden gegeten met zure room of als bijgerecht bij vlees- of groentegerechten. Het griesmeelmengsel voor kotletten of gehaktballetjes wordt gemaakt van de volgende ingrediënten:

• 0,5 l melk;
• 150 g griesmeel;
• 2 eetlepels bloem;
• 1 ei.

Eerst wordt een dikke pap in water gekookt. Als die is afgekoeld, voegt men er een ei met bloem, zout en peper naar smaak aan toe. Het mengsel wordt grondig gemengd. Men vormt er schnitzels of balletjes van, wentelt ze in paneermeel en bakt ze in hete olie in een pan tot ze goudbruin zijn. Het gerecht wordt geserveerd met een zoetzure fruitsaus. Veenbessen of rode bosbessen zijn ideaal voor de bereiding ervan. In het oude Rusland aten men dergelijke schnitzels en balletjes met rabarberkissel.

Griesmeelpudding

De smaak van het gerecht wordt grotendeels bepaald door de extra ingrediënten. Het bevat bananen, appels, sukade, noten, vanille. Deze lijst met ingrediënten kan naar eigen inzicht worden gewijzigd en gedoseerd. Tot de verplichte componenten behoren:

• 0,5 l melk;
• 100 g griesmeel en 100 g ontpitte pruimen;
• 2 eetlepels griesmeel;
• 20 g boter;
• 2 eieren;
• 2 g citroenzuur.

Aan de dikke griesmeelpap, bereid volgens het klassieke recept, worden eierdooiers, geweekte en in kleine stukjes gesneden pruimen toegevoegd. Het mengsel wordt grondig gemengd, daarna worden de tot stijve sneeuw geklopte eiwitten erdoor gemengd. Het mengsel wordt au bain-marie gaar gestoomd. Het gerecht wordt geserveerd met zure room. De pudding kan worden overgoten met gesmolten chocolade of fruitgelei. Geraspte chocolade is geschikt als topping.

Waarmee wordt griesmeelpap gegeten?

Meestal eet men het zoet – met suiker, honing, jam, bessen en gedroogd fruit.

Vanaf welke leeftijd kunnen kinderen griesmeelpap krijgen?

Overmatige consumptie van griesmeel door peuters kan spijsverteringsproblemen bij hen veroorzaken en leiden tot verschillende ziekten. Bij het aanbieden van griesmeelpap aan kinderen moeten ouders de volgende regels in acht nemen:

1. Geef het niet aan kinderen jonger dan één jaar. De erin aanwezige eiwitten en zetmeel kunnen leiden tot snelle gewichtstoename en vroege obesitas. Diëtisten adviseren om pas vanaf 3 jaar te beginnen met het geven ervan. Een uitzondering kan worden gemaakt voor kinderen met dystrofie.
2. De portie griesmeelpap voor kinderen tot 3 jaar mag niet meer dan 50 g per keer bedragen. Het mag niet vaker dan 2 keer per week in het dieet worden opgenomen. Na 3 jaar kan de portie voor kinderen worden verhoogd tot 75–100 g.

Voordelen van griesmeelpap voor kinderen

De in het product aanwezige chitinase (een speciaal enzym) is betrokken bij het metabolisme. De pap bevat veel ijzer en is daarom een goed preventief middel tegen bloedarmoede.

Nadelen van griesmeelpap voor kinderen

Het in griesmeel aanwezige gliadine heeft een negatieve invloed op het kinderlichaam. Het beïnvloedt de darmvlokken en bemoeilijkt de opname van nuttige stoffen door het lichaam. Gluten verdunt het darmslijmvlies van kinderen, wat leidt tot problemen met de absorptie van vitamines en sporenelementen. Bij kinderen kan de pap diarree veroorzaken en leiden tot calciumtekort.

Foto van griesmeelpap