Hoe u bonen thuis bewaart

Bonen zijn een van de meest voedzame producten. Ze voorzien het lichaam van plantaardig eiwit en bevatten veel vitamines. Het is niet verwonderlijk dat elke huisvrouw een bepaalde voorraad bonen in huis wil hebben. Dit product is vooral relevant tijdens de vastentijd, dus het is beter dat het altijd bij de hand is. Bij het bewaren van bonen in een standaard stedelijke woning kunnen er echter enkele problemen ontstaan. Ten eerste kunnen bonen een prooi worden voor kevers (zogenaamde graanklanders). Daarnaast is het niet altijd mogelijk om de vereiste opslagomstandigheden te garanderen. En als bonen vochtig worden of uitdrogen, kunnen ze niet meer worden geconsumeerd.

Voordelen van bonen

Alle peulvruchten zijn gezond. Het voordeel van bonen is dat ongeveer 25% van hun structuur uit plantaardig eiwit bestaat. Bovendien wordt het zeer goed opgenomen en voorziet het in alle eiwitbehoeften van het lichaam. Qua eiwitgehalte doen bonen alleen onder voor vleesproducten. Daarom maken ze onvermijdelijk deel uit van een vegetarisch of vastenmenu. Natuurlijk bevatten bonen niet alle essentiële aminozuren, maar dat is eenvoudig te verhelpen: u kunt ze bereiden met rijst, die het tekort compenseert. Bonen combineren echter slecht met vlees; het lichaam heeft twee keer zoveel middelen nodig om ze te verteren, dus het is niet de moeite waard om dat risico te nemen.

Bonen bevatten daarentegen veel vitamines, waaronder ascorbinezuur, vitamine E, dat een antioxidant is en helpt vroegtijdige veroudering te voorkomen, evenals leden van de B-vitaminegroep. Deze laatste zijn niet alleen verantwoordelijk voor de normale werking van het centrale zenuwstelsel, maar ook voor de stofwisselingsprocessen.

Bovendien is boon de kampioen onder de groenten wat betreft het koper- en zinkgehalte. Ze worden als zeer belangrijk beschouwd voor vrouwelijke schoonheid. En zink met zijn ontstekingsremmende eigenschappen is onmisbaar voor de gezondheid van mannen. Bonen bevatten ook fluoride, fosfor, magnesium, calcium, kalium, ijzer en andere mineralen.

Interessant is dat rode bonen veel ijzer bevatten, meer dan de belangrijkste soorten (hoewel dit element in alle soorten aanwezig is). IJzer is nodig voor de normale vorming van rode bloedcellen en het handhaven van een bepaald hemoglobineniveau, dat een belangrijke rol speelt bij de bloedvorming. Over het algemeen is het zeer gunstig voor het cardiovasculaire systeem.

Witte bonen bevatten daarentegen meer calcium, dat nodig is voor de versterking van de botten, daarom wordt aangeraden dat dames in de menopauze dit soort peulvruchten consumeren, wanneer het risico op osteoporose toeneemt. Bovendien bevatten witte bonen ook grote hoeveelheden kalium, dat nodig is voor het voorkomen van hart- en vaatziekten. Zwarte Japanse adzukibonen zijn goed omdat er, in tegenstelling tot andere soorten, bij consumptie volledig geen risico op verhoogde gasvorming is.

De uitgevoerde onderzoeken hebben dus aangetoond dat bonen:

• bijdragen aan gewichtsverlies, maar in dergelijke gevallen mag u niet meer dan 130 g per dag consumeren;
• het risico op het ontwikkelen van diabetes type 2 verminderen;
• het mogelijk maken de niveaus van 'slechte' cholesterol te reguleren;
• de stofwisseling normaliseren;
• helpen gifstoffen uit het lichaam te verwijderen;
• eigenschappen van een antidepressivum hebben, door de productie van gelukshormonen te bevorderen.

Uiteraard geldt dit alles alleen voor matige consumptie van bonen. In grote hoeveelheden kunnen ze leiden tot verhoogde gasvorming. En natuurlijk moet u alleen kwaliteitsbonen consumeren – de korrels moeten hard zijn, met een glad oppervlak en een uniforme structuur.

Onder welke omstandigheden u bonen bewaart

Voor de opslag van bonen zijn dezelfde omstandigheden nodig als voor andere peulvruchten, maar niet zoals voor granen – dit is deels de oorzaak van de moeilijkheden die zich voordoen.

De optimale opslagoptie is bij een temperatuur boven +10°C. De luchtvochtigheid moet daarbij tot 50% bedragen. Dergelijke omstandigheden kunnen in de koelkast worden gecreëerd. Theoretisch kunnen bonen ook op het balkon worden bewaard, maar het is daar moeilijker om een optimale luchtvochtigheid te handhaven. En als de aangegeven waarde wordt overschreden, kunnen de bonen vochtig worden. Zelfs als er geen schimmel verschijnt, zal de smaak aanzienlijk verslechteren.

Bovendien is het erg belangrijk om het aangegeven temperatuurregime in acht te nemen, wat op het balkon ook niet zo eenvoudig te realiseren is. Het feit is dat als de temperatuur hoger is dan de aangegeven waarde, dit gunstige omstandigheden kan creëren voor de belangrijkste plaag van bonen – de bonenkever.

Hoe u bonen voorbereidt op opslag

Gekochte of geoogste bonen kunnen niet zomaar in potten worden gedaan. Deze korrels moeten nog worden voorbereid. En om te beginnen moet u zich bezighouden met de bonenkever. De enige manier waarop hij in een gewoon stadsappartement kan komen, is samen met de bonen. Het is voldoende dat er letterlijk twee kevertjes in de oogst terechtkomen, en dan moeten alle aanwezige bonen worden weggegooid.

Het is duidelijk dat lang niet elke stadsbewoner de bonenkever heeft gezien, daarom lijkt het gepast om een beschrijving van deze plaag te geven. De bonenkever is een insect uit de orde van de kevers (Coleoptera).

Het gevaar schuilt in het feit dat de plaag zelf zeer klein is. Hij wordt slechts 5 mm lang. Bovendien legt de bonenkever zijn eitjes in kleine scheurtjes die in de schil van de boon ontstaan, of in de gaatjes die hij er zelf in heeft geknaagd. Wanneer de larven later in de graankorrel terechtkomen, beginnen ze deze van binnenuit op te eten. In dit stadium is de besmetting met de bonenkever gemakkelijk te herkennen, omdat er duidelijk ronde donkere venstertjes op het oppervlak te zien zijn. Ze hebben een diameter van slechts 1 mm. Meestal zijn ze er echter veel, waardoor ze opvallen. Dit komt doordat er meerdere larven tegelijk in één boon kunnen leven. Interessant is dat deze plagen zich zeer snel voortplanten. In één seizoen kan een enkel insect tot zes generaties produceren. Als het kouder wordt, lijkt het alsof de bonenkevers hun activiteit staken, maar eigenlijk is het een soort winterslaap.

Als u de peulvruchtenoogst in een warme woning brengt, zullen de plagen hun activiteit hervatten. Daarom is het bij het voorbereiden van bonen voor opslag zo belangrijk om letterlijk elke boon te controleren om de plaag te vinden en te vernietigen.

Het is natuurlijk duidelijk dat dit in de praktijk erg moeilijk is, temeer omdat de sporen van activiteit niet altijd goed zichtbaar zijn. Daarom adviseren experts om de hele bonenoogst te behandelen voordat u deze in zakjes of potten doet.

U kunt de bonen op verschillende manieren behandelen:

1. Verhitting. Hiervoor spreidt u de bonen in een enkele laag uit over een bakplaat, gelijkmatig verdeeld over het oppervlak. Vervolgens verwarmt u de oogst in de oven gedurende 60 minuten op een temperatuur van +60°C.
2. Invriezen. Hiervoor moet u de bonen sorteren, in een plastic zak doen en drie dagen in de vriezer laten.

Beide methoden zijn ook geschikt voor gevallen waarin de bonen als zaadgoed worden bewaard. Het is namelijk zo dat noch thermische behandeling noch invriezen het kiemvermogen van dit gewas beïnvloeden. Ze hebben ook geen invloed op de smaakkwaliteit, maar beide methoden zorgen ervoor dat de plaag wordt verwijderd.

Hoe u bonen bewaart zodat er geen kevers komen

Er zijn verschillende manieren om bonen te bewaren. Bijvoorbeeld:

1. In glazen potten. U kunt gewone potten gebruiken. Ervaren huisvrouwen adviseren dan om een laag as van 2-4 cm dik op de bodem van de container te strooien, de bonen erin te doen en af te sluiten met een deksel die zeer goed op de pot moet passen. Metalen deksels worden als optimaal beschouwd, glazen deksels zijn ook geschikt, maar plastic deksels laten lucht door, dus deze worden afgeraden. Zonder zuurstoftoegang verliezen de bonen hun kiemkracht en kunnen ze alleen nog voor culinaire doeleinden worden gebruikt. U kunt speciale potten voor het bewaren van granen en gedroogd fruit gebruiken. Het voordeel hiervan is dat u de lucht vooraf kunt afzuigen, omdat de constructie vacuümdeksels heeft en er een pomp bijgeleverd wordt. Hiermee wordt de lucht via een klep afgezogen, waardoor er in de pot een vacuüm ontstaat dat de peulvruchten langdurig kan bewaren, omdat er zonder zuurstoftoegang geen kevertjes kunnen vermenigvuldigen en geen schimmel ontstaat.
2. In de koelkast. Deze optie is alleen geschikt als u niet veel bonen heeft. Doe ze dan in een stoffen zakje en plaats dat in een bakje zodat het gemakkelijk te pakken is en er geen condensvorming optreedt. Het wordt aanbevolen om deze zakjes vooraf te weken in een zwakke zoutoplossing en daarna te drogen. Dit vermindert het risico op schimmel. De zakjes worden ook gebruikt voor opslag op het balkon of in de voorraadkast, maar de koelkast wordt beschouwd als de ideale optie. Bij opslag onder dergelijke omstandigheden behouden de bonen hun kwaliteit gedurende twee jaar. Dit komt doordat bij temperaturen onder +7 graden de bonenkever het gewas niet meer bedreigt.
3. In de vriezer. Bij deze temperatuur behouden de bonen al hun voedingsstoffen. Na ontdooien kunnen ze opnieuw ontkiemen, dus deze methode is ook geschikt voor zaadgoed. Het probleem is alleen dat veel huisvrouwen in de loop van de zomer hun vriezer vullen met groenten en bessen, en dan is er simpelweg geen plaats meer voor de bonen.
4. Op het balkon. Geschikte omstandigheden zijn hier pas na het intreden van de kou. Maar zelfs dan is het moeilijk om een constante temperatuur en luchtvochtigheid te garanderen. Tot het kouder wordt, kunt u de bonen beter in de koelkast of vriezer bewaren, anders is het moeilijk ze tegen kevertjes te beschermen.

In kasten en voorraadkamers worden bonen zelden bewaard. Maar als de korrels zijn voorverwarmd of ingevroren, kunnen ze in een voldoende droge en donkere plaats bij kamertemperatuur goed overwinteren. Ervaren huisvrouwen raden in dergelijke gevallen aan om de peulvruchten over kleine containers te verdelen en in elke container dillezaadjes te strooien en een teentje knoflook te leggen. Deze weren ongedierte af.

Het voorbereiden van de bonen voor opslag is een verplichte procedure, net als het periodiek controleren van hun toestand tijdens de opslag. In deze periode is het aan te raden de bonen regelmatig te sorteren en alle uitgedroogde, verschrompelde of op andere wijze beschadigde korrels weg te gooien.

Kunt u bonenpeulen invriezen voor de winter?

U kunt sperziebonen in de winter invriezen in uw eigen keuken. Deze methode behoudt alle vitamines. Voor deze methode wordt aanbevolen om peulen van melkachtige rijpheid te kiezen, die zacht genoeg zijn (u kunt dit controleren door er gemakkelijk met uw nagel in te prikken). Eerst worden de steeltjes van de peulen afgesneden, daarna worden ze voorzichtig gewassen onder stromend water. Ook de scherpe stekelige uiteinden moeten worden verwijderd, omdat ze de smaak van de bonen bederven. U kunt zowel gekookte of geblancheerde als verse bonen invriezen.

Afhankelijk hiervan worden verschillende invriesmethoden gebruikt. Als het om verse peulen gaat, worden ze na het wassen gedroogd op keukenpapier, in stukjes gesneden, in zakjes verdeeld en in de vriezer gelegd.

U kunt de gewassen bonen ook blancheren door ze drie minuten in kokend water te dompelen. Daarna giet u ze af, laat u ze uitlekken in een vergiet en dompelt u ze een paar minuten onder in een bak met ijswater. Daarna droogt u ze op keukenpapier, verdeelt u ze in zakjes en plaatst u ze in de vriezer.

De bonen worden niet langer dan 3-5 minuten gestoomd, het water wordt afgegoten. De peulen worden gesneden en gedroogd, vervolgens in zakjes verdeeld en ingevroren.

Het is erg belangrijk om ervoor te zorgen dat de peulen in de zak niet aan elkaar plakken tot één grote ijsklont. Daarom adviseren ervaren huisvrouwen om de gesneden peulen eerst in een enkele laag op een snijplank te leggen, af te dekken met plasticfolie en een half uur in de vriezer te zetten. Na deze tijd kunt u de bonen eruit halen en in zakjes verdelen.

Interessante feiten over bonen

Dit is een van de oudste gewassen die de mensheid kent. De eerste schriftelijke vermeldingen dateren van 3000 v.Chr. Ze staan in een Chinees manuscript, maar de Europeanen in die tijd kenden deze peulvruchten niet. In Spanje leerde men zowel gewone bonen als sperziebonen pas kennen na de reis van Columbus. Bovendien werden bonen, net als aardappelen, in eerste instantie als sierplant in kleine potten gekweekt. Trouwens, in Engeland hoorde men pas later over bonen; ze werden daar voor het eerst gebracht door de Nederlanders, zodat ze lange tijd 'Hollandse bonen' werden genoemd.

Momenteel zijn er wereldwijd meer dan 200 soorten bonen, en hoewel ze allemaal een verschillende samenstelling hebben, zijn ze even gezond. Sperziebonen zijn een aparte soort. Hun oorsprong ligt ook in Latijns-Amerika. Hoewel gewone bonen meer eiwitten bevatten, bevatten groene bonen meer vitamines. Omdat ze geen lange verhitting nodig hebben en bovendien in 20 minuten te bereiden zijn, hebben deze stoffen geen tijd om te worden afgebroken. Deze bonen worden aspergebonen genoemd omdat ze qua smaak op deze groente lijken, maar biologisch gezien hebben ze er geen relatie mee.