Paardenbloemhoning: gunstige eigenschappen en contra-indicaties

Honing van paardenbloemen is een aromatisch, zoet en gezond product met geneeskrachtige eigenschappen. Het is gemakkelijk te bereiden volgens eenvoudige recepten. De belangrijkste componenten van de honing zijn de bloemhoofdjes (bloemmandjes) van de plant en suiker. Het product wordt ook wel paardenbloemjam genoemd.

Samenstelling en caloriegehalte

Bijen bezoeken alle bloeiende planten, en de paardenbloem is daarop geen uitzondering. Maar de nectar van deze bloem bevat bittere stoffen, waardoor insecten er niet vaak op gaan zitten. Echte bijen-paardenbloemhoning is moeilijk te vinden; waarschijnlijk zal het verzameld zijn uit een mengsel van kruiden.

Kunstmatige honing van paardenbloemen heeft een complexe, gevarieerde samenstelling en bevat een groot aantal nuttige verbindingen. De zelfgemaakte honing bevat alle stoffen die in de bloemhoofdjes van de plant voorkomen. De bloemhoofdjes bevatten:

• glycoside taraxanthine;
• natuurlijk pigment flavoxanthine;
• vitaminen PP, K, E, een grote hoeveelheid ascorbinezuur;
• bètacaroteen, retinol (A), riboflavine (B2), choline (B4);
• arnidiol;
• riboflavine (vitamine B2);
• triterpeenalcoholen;
• vitaminen B1, B5, B6 en B9;
• faradiol;
• saponinen;
• harsen;
• plantaardig eiwit (5%);
• pigment luteïne;
• macroelementen — zouten van ijzer, calcium, fosfor en kalium;
• micro-elementen — natrium, mangaan, seleen, koper, zink.

Alle macro- en micro-elementen zijn nodig voor het menselijk lichaam. Fysieke en mentale gezondheid zijn afhankelijk van deze verbindingen.

1. Ijzer is verantwoordelijk voor een hoog hemoglobinegehalte in het bloed.
2. Mangaan neemt deel aan chemische reacties die bijdragen aan een snel herstel na fysieke, mentale en emotionele inspanningen.
3. Magnesium is nodig bij constante slaperigheid, een sombere stemming en depressie.
4. Calcium is nodig voor het versterken van botweefsel en herstel na breuken.
5. Seleen neemt deel aan regeneratieprocessen, voorkomt het ontstaan van tumoren en versterkt de hartspier.
6. Fosfor versterkt het tandglazuur en botweefsel.
7. Kalium is nodig voor het normaliseren van het hartritme.
8. Natrium draagt bij aan het versterken van bloedvaten en het herstel van weefselelasticiteit.
9. Koper neemt deel aan vele chemische processen in het lichaam en draagt bij aan het goed functioneren van cellen.
10. Zink vermindert de talgproductie en zorgt voor gezond haar en een gezonde huid.

Vitamine C is belangrijk voor het metabolisme. Deze stof ondersteunt een goede immuniteit en versterkt het botweefsel. De hoeveelheid vitamine C in paardenbloemen is vergelijkbaar met het gehalte van deze verbinding in citroenen. Retinol is belangrijk voor de scherpte van het zicht en de conditie van de huid, net als vitamine E. Nicotinezuur is nodig voor het normaliseren van het cholesterolgehalte. B-vitaminen zorgen voor een normaal metabolisme, hebben een gunstige invloed op het zenuwstelsel en spelen een belangrijke rol bij de vernieuwing en regeneratie van cellen.

Thuis bereide honing bevat een grote hoeveelheid suiker. Het belangrijkste ingrediënt van deze stof is sucrose; de hoeveelheid onzuiverheden in het geraffineerde product bedraagt niet meer dan 0,1%. In het lichaam valt sucrose uiteen in twee verbindingen – glucose en fructose, die snel in het bloed terechtkomen. Glucose is niet alleen de belangrijkste energieleverancier voor het lichaam. Het stimuleert de beschermende (barrière)functies van de lever door deel te nemen aan de synthese van zuren van de glucuronzuurgroep, die het orgaan beschermen tegen toxische stoffen.

In 100 ml paardenbloemhoning bevinden zich:

• eiwitten – 0,62 g;
• koolhydraten – 0,15 g;
• plantaardige vetten – 0,14 g.

De calorische waarde van het product hangt af van de suikerconcentratie en bedraagt 190–220 kcal per 100 ml product. In de honing zijn ook voedingsvezels en minerale bestanddelen aanwezig.

Gunstige eigenschappen van paardenbloemhoning

Algemene voordelen

De stoffen in de bloemhoofdjes van de plant hebben voedzame en genezende eigenschappen die zowel door de volksgeneeskunde als door de wetenschappelijke geneeskunde worden erkend. Plantaardige componenten:

1. Ze hebben een vaatverwijdende werking en versterken de bloedcirculatie in de haarvaten.
2. Ze verlagen hoge koorts.
3. Ze stimuleren de werking van de nieren.
4. Ze zuiveren het lichaam van giftige stoffen bij vergiftigingen.
5. Ze hebben een heilzame werking op de lever.
6. Ze herstellen het bindweefsel.
7. Ze werken als een licht kalmerend en slaapverwekkend middel.
8. Ze hebben een spasmolytische werking.
9. Ze versterken het metabolisme.
10. Ze herstellen de ijzerbalans bij bloedarmoede.
11. Ze onderdrukken de fermentatieprocessen in de darmen, waardoor de gasvorming afneemt.
12. Ze herstellen de werking van de schildklier.
13. Ze verhogen de eetlust.
14. Ze hebben een mild laxerend effect.
15. Ze helpen sneller te herstellen bij de behandeling van infectieziekten.
16. Ze hebben een bacteriedodende en ontstekingsremmende werking.
17. Ze doden wormen en hun eieren.
18. Ze verrijken het lichaam met nuttige sporenelementen en vitamines.

De sporenelementen en zouten bevinden zich in een gemakkelijk opneembare vorm. Hun hoeveelheid is groot genoeg om een genezende werking te hebben.

Honing wordt gebruikt om een trage spijsvertering te bestrijden, de peristaltiek te stimuleren bij constipatie en een opgeblazen gevoel (meteorisme), en om wormen te verdrijven. Als aanvulling op medicijnen is het product aangewezen bij de behandeling van hepatitis, blaasontsteking, disfunctie van de alvleesklier, en als galafdrijvend middel. Met huismiddeltjes op basis van de bloemen behandelt men gewrichtsontstekingen bij osteochondrose, reuma, verergering van polyartritis en artritis.

In de Chinese geneeskunde worden preparaten van paardenbloem gebruikt als een koortsverlagend middel dat het immuunsysteem stimuleert. Ze behandelen ook etterende huiduitslag, furunculose, ontsteking van lymfeklieren, veel huidziekten en slangenbeten.

Voor vrouwen

Vrouwen kunnen paardenbloemhoning gebruiken als geneesmiddel bij cystitis, andere infectieziekten van de vrouwelijke geslachtsorganen en het hele lichaam. 1–2 theelepels paardenbloemhoning worden dagelijks in het dieet opgenomen totdat de symptomen verdwijnen.

Voor mannen

Ook voor mannen, net als voor vrouwen, wordt aanbevolen om dit plantaardige product te eten bij cystitis en andere aandoeningen veroorzaakt door ziekteverwekkende micro-organismen (waaronder acute prostatitis). Honing is nuttig als een algemeen versterkend en herstellend middel bij zware fysieke en emotionele belasting, slaapstoornissen bij ploegendienst.

Tijdens de zwangerschap

Russische volksgenezers en artsen raden zwangere vrouwen aan om voorzichtig met het product om te gaan. De bloemhoofdjes bevatten veel actieve stoffen waarvan de werking nog niet volledig is onderzocht. Om onaangename gevolgen te voorkomen, kunt u het paardenbloemproduct beter uit het dieet weren of in kleine hoeveelheden eten. Honing heeft een mild laxerend effect en helpt bij constipatie, waar veel zwangere vrouwen last van hebben.

Tijdens de borstvoeding

De Chinese volksgeneeskunde raadt vrouwen aan om preparaten op basis van paardenbloem te nemen om de melkproductie te verhogen. De Europese geneeskunde is dezelfde mening toegedaan. U moet honing beetje bij beetje gebruiken en het effect observeren, omdat de reactie op actieve organische stoffen altijd individueel is. Als het resultaat positief is, kunt u de hoeveelheid product verhogen.

Voor kinderen

Voor kinderen ouder dan 5 jaar kan paardenbloemhoning worden gegeven als een gezonde traktatie en volksgeneesmiddel om de immuniteit te versterken. Paardenbloemjam is nuttig als een kalmerend en antibacterieel middel bij verkoudheid. Het wordt ingenomen om complicaties door virale infecties te voorkomen. Maar dit product bevat veel suiker en kan cariës van melk- en blijvende tanden veroorzaken. Het plantenconcentraat veroorzaakt soms diathese.

Bij gewichtsverlies

Infusies en afkooksels op basis van paardenbloem worden gebruikt bij gewichtsverlies. Alle delen van de plant, inclusief de bloemen, bevatten stoffen met een diuretisch effect. Ze helpen overtollig vocht af te voeren en vetten af te breken. Paardenbloem heeft ook een laxerend effect, wat verband houdt met verhoogde samentrekkingen van de darmwand. Honing gemaakt van bloemen heeft hetzelfde effect, maar het gewichtsverlieseffect zal waarschijnlijk niet significant zijn, omdat het product een suikersiroop met plantenextract is. Bij het afvallen kunt u beter suikervrij voedsel eten.

Hoe honing van paardenbloemen innemen

In klassieke recepten van de volksgeneeskunde wordt paardenbloemhoning drie keer per dag in 2-3 theelepels geconsumeerd. Het product wordt toegevoegd aan gewone thee, gekookt water of van een lepel gegeten.

Er zijn ook andere doseringsaanbevelingen. Deze hebben betrekking op recepten waarin paardenbloemjam samen met andere geneeskrachtige planten wordt gebruikt. Als de ingrediëntenlijst gedroogde bloemmandjes bevat, kunt u deze zonder problemen vervangen door honing waarvan de basis plantaardig materiaal is.

Middel tegen constipatie

1. Voor een laxerend effect voegt u een eetlepel honing toe aan een glas warme gekookte melk. Het wordt aanbevolen het middel 's ochtends of rond het middaguur in te nemen.
2. Paardenbloemsiroop (50-60 ml) wordt gemengd met vers geperst raapsap (100-120 ml). Het mengsel wordt 's ochtends op een lege maag gedronken. Na 20-25 minuten vindt er een darmreiniging plaats.
3. Maïszijde (1 deel) wordt fijngemalen en toegevoegd aan paardenbloemhoning (2 delen). Het middel wordt 's ochtends en 's middags gegeten; de darmreiniging treedt na 2-3 uur in.

Middel om de bloeddruk te verlagen

Meng in een kopje paardenbloemjam, vers bietensap en mierikswortelsap (elk een eetlepel). Voeg het sap van een kleine citroen toe en klop het geheel. Het mengsel wordt driemaal daags ingenomen, een eetlepel per keer. De kuur duurt 2 maanden; raadpleeg een therapeut voordat u de behandeling voortzet.

Infusie voor de behandeling van hepatitis

Voor de bereiding van het middel neemt u paardenbloemhoning, wortelsap, mierikswortel en bietensap in gelijke hoeveelheden (elk 0,5 kopje). Ook zijn 2 grote citroenen en wodka nodig - 15-20 ml.

Meng de ingrediënten in een glazen, keramische of geëmailleerde kom, sluit het middel luchtdicht af en plaats het op de onderste plank van de koelkast. Neem het driemaal daags in, ¼ glas (of een eetlepel), 30-40 minuten voor het ontbijt, de lunch en het diner. Zet de behandeling 1,5-2 maanden voort. Neem daarna een pauze van 2-2,5 maanden en herhaal de kuur.

Kalmerende thee bij slapeloosheid

Voor het bereiden van het kruidenmengsel heeft u kruidenmengsels nodig die bij de apotheek zijn gekocht, en paardenbloemhoning. Omdat het middel langdurig moet worden ingenomen, wordt er van tevoren een mix van droge grondstoffen gemaakt. Meng in een bak van voldoende omvang:

• hartgespan (10%);
• tijm (5%);
• weegbreebladeren (5%);
• valeriaanwortel (10%);
• rozenbottels (30%);
• braambladeren (40%).

De kruiden worden met de hand of met een vijzel fijngemaakt tot een kruidenpoeder (meel). Het verkregen plantaardige materiaal wordt in een pot of doos gedaan en gebruikt voor het zetten van geneeskrachtige thee. Het middel wordt als volgt bereid.

Doe een eetlepel kruidenpoeder (1 deel) in een glas en giet er net gekookt water (20-25 delen) overheen. Sluit het glas af met een deksel en laat het staan tot de vloeistof lauwwarm is. Zeef de thee en roer er een eetlepel paardenbloemhoning door. Neem het een maand of langer voor het slapengaan in.

Infusie voor een betere darmwerking

Voor het bereiden van het middel neemt u droge grondstof van duizendblad en tweehuizige brandnetel (elk een eetlepel). In een dikwandige keramische kom stoomt u de kruiden met een glas water, sluit u goed af met een deksel en laat u het trekken. Na 2–2,5 uur voegt u een half borrelglaasje paardenbloemjam toe en roert u de vloeistof. Het wordt aanbevolen om het drankje 4 keer per dag te nemen, telkens 2 dessertlepels.

Thee voor de behandeling van leveraandoeningen

Mariadistel en paardenbloemextract bevorderen het herstel van het lichaam bij levercirrose, vergiftigingen en na chirurgische ingrepen. De stoffen in deze planten nemen deel aan weefselregeneratieprocessen. Voor het herstel van levercellen wordt aanbevolen om paardenbloemsiroop toe te voegen aan zwarte of groene thee (een eetlepel per kopje). U kunt ook mariadistelinfusie aan de vloeistof toevoegen of het poeder droog innemen.

Infusie bij verkoudheid

Bij verkoudheidsziekten is het belangrijk om de stofwisseling te activeren en ontstekingsprocessen in het lichaam te verminderen. Voor de infusie neemt u blad van gewone alsem, lijnzaad, gemalen eucalyptusblad (elk een theelepel). Het mengsel bevat salieblad, rozenbottels, dennenknoppen, berkenblad (elk 2 delen). De kruiden worden fijngemaakt en gemengd. Voor het bereiden van het drankje is het voldoende om een half borrelglaasje kruidenmeel te nemen. De plantaardige grondstof wordt overgoten met kokend water in een literthermos en 3 uur laten trekken. Daarna voegt u 3–4 dessertlepels paardenbloemjam toe en roert u de vloeistof. Het middel wordt driemaal per dag gedronken, een half borrelglaasje voor de maaltijd.

Infusie voor de behandeling van cholecystitis

Voor het bereiden van het middel moet u bij de apotheek verschillende geneeskrachtige kruiden kopen en paardenbloemhoning koken. Het mengsel bevat immortellebloemen, kamille, duizendguldenkruid, sint-janskruid en waterklaver. U meet gelijke hoeveelheden van alle soorten plantaardige grondstof af, maalt en mengt ze. Voor het afkooksel neemt u een eetlepel van het kruidenmengsel, giet u er kokend water (200 ml) overheen en laat u het anderhalf uur onder het deksel trekken. Nadat de vloeistof lauw is geworden, voegt u een lepel paardenbloemhoning toe. Het middel wordt 's ochtends voor het eten ingenomen. Elke dag bereidt u een nieuwe portie, en zet u de behandeling voort tot de toestand verbetert.

Hoestmiddel

Bij een pijnlijke hoest door verkoudheid wordt aanbevolen om honing te nemen en weg te spoelen met warme thee. Eet elke 2 uur 2 dessertlepels siroop tot de toestand verbetert.

Bij de behandeling van verkoudheidsontstekingen met droge en natte hoest worden complexe kruidenmengsels bereid. Ze bevatten eucalyptusblad, zoethoutwortel, pepermuntblad, tijm, drop, en calendulabloemen. Van de droge grondstof wordt een mengsel gemaakt. In een keramische mok zet u een eetlepel kruiden, laat u de vloeistof een half uur onder het deksel trekken en voegt u een eetlepel paardenbloemhoning toe. Dit middel drinkt u 3–4 keer per dag, een eetlepel per keer.

Toepassing in de cosmetologie

Paardenbloemhoning heeft een ontstekingsremmende, bacteriedodende en kalmerende werking. Daarom gebruikt de volksgeneeskunde dit product actief om de huidconditie te verbeteren.

Paardenbloemhoning tegen pigmentatie

Voor het bleken van pigmentvlekken maakt u een massage met paardenbloemhoning. Het product wordt in een klein kommetje gegoten en u doopt er uw vingers in. Vervolgens masseert u de huid met cirkelvormige, kloppende en strijkende bewegingen. Het plantenextract dringt door in de epidermis en bevordert snelle exfoliatie en vernieuwing. Deze massage is een effectieve behandeling tegen ouderdomsvlekken en pigmentatie die tijdens de zwangerschap verschijnt. Op dezelfde manier kunt u sproeten bleken.

Masker voor de rijpere huid

U doet enkele verse paardenbloembladeren in een mortier en stampt ze fijn. In het verkregen mengsel giet u een lepel gekookt, gekoeld water. Voeg dezelfde hoeveelheid paardenbloemhoning toe en roer de ingrediënten door elkaar.

De pasta wordt in een gelijkmatige laag op het gezicht aangebracht. Daarna blijft u 15 minuten rustig liggen, vervolgens wast u het masker af en brengt u een hydraterende crème aan. Als de huid erg droog is, smeert u het gezicht vóór het aanbrengen van de pasta in met olijfolie, geraffineerde zonnebloemolie of maïsolie.

Masker tegen puistjes

Een theelepel erwtenmeel en dezelfde hoeveelheid paardenbloemhoning worden grondig gemengd in een kopje en het mengsel wordt aangebracht op de met acne bedekte huid. Het is beter om dit niet plaatselijk te doen waar de acne al zichtbaar is, maar over het hele gezicht. Na 10–12 minuten wordt de pasta afgespoeld. Als de huid na de behandeling niet strak aanvoelt, hoeft u geen voedende crème aan te brengen. Het masker heeft een kalmerende en ontstekingsremmende werking.

Dit masker kan niet alleen op het gezicht worden aangebracht, maar ook op het decolleté en de rug. In dat geval moet u voldoende pasta bereiden.

Masker voor een droge en oudere huid

Paardenbloemhoning wordt gemengd met ongezoete yoghurt in gelijke delen. Voeg een theelepel tarwekiemolie toe en klop de ingrediënten goed door elkaar. Breng de verkregen pasta aan op de gereinigde, schone huid van het gezicht en het decolleté. Laat het masker 25–30 minuten zitten, masseer de huid tijdens het afspoelen. Na de behandeling brengt u een vette crème aan.

In de handel zijn maskers met paardenbloemhoning van fabrikanten van medicinale cosmetica verkrijgbaar. Ze bevatten tot twintig ingrediënten. Zo wordt het kalmerende masker Ziaja van het Poolse cosmeticabedrijf aanbevolen voor gebruik in de herfst en winter. Het masker zelf zit in een zakje en is een transparante, stroperige gele vloeistof.

Paardenbloemhoning voor het haar

Om de conditie van het haar te verbeteren, spoelt u het hoofd met een afkooksel van paardenbloembladeren en -bloemen (gedroogd materiaal). Honing die intern wordt ingenomen, is een aanvullend middel. Plantaardige ingrediënten worden bij de apotheek gekocht of zelf bereid. Afkooksels en infusies worden gemaakt volgens het recept van de fabrikant, zoals aangegeven op de verpakking.

Nadelen en contra-indicaties

Honing gemaakt van paardenbloemen is niet voor iedereen geschikt. Er zijn een aantal contra-indicaties die het gebruik van het product als voedingsmiddel en voor behandeling belemmeren.

1. Het is patiënten met suikerziekte verboden om honing te eten.
2. Paardenbloemjam moet met grote voorzichtigheid worden gegeten als bij u spijsverteringsziekten zijn vastgesteld. De stoffen in de bloemen kunnen de slijmvliezen van de darm en maag irriteren.
3. Het product wordt uit het dieet verwijderd bij een individuele allergische reactie, diarree, galstuwing in de galblaas en verstopping van de galwegen.
4. Paardenbloemsiroop wordt niet aanbevolen voor mensen in elke fase van obesitas, omdat het veel sucrose bevat.

Hoe u het correct bewaart

Paardenbloemhoning wordt in vooraf gesteriliseerde potten gegoten, afgesloten met luchtdichte plastic deksels en bewaard in de koelkast of kelder. De potten kunnen ook worden afgesloten met metalen deksels. De houdbaarheid van het product is 8–9 maanden.

Als de paardenbloemhoning niet voor langdurige opslag bedoeld is, kan hij worden bewaard in plastic containers met deksels of glazen potten. De containers kunnen worden afgedekt met dik papier en vastgebonden met touw. Potten en containers mogen niet open worden gehouden, omdat het water actief zal verdampen en het product dikker wordt.

Wanneer en hoe paardenbloemen te verzamelen voor honing

Paardenbloemhoning wordt eind mei of begin juni gemaakt, wanneer de plant in volle bloei staat. In sommige regio's verschijnen deze bloemen al begin mei. Het plukken mag niet worden uitgevoerd op stadsgazons, langs wegen of in de buurt van fabrieken. Kruidachtige soorten nemen gemakkelijk zware metalen op, waaronder lood. Het is beter om de stad uit te gaan en een veld te vinden ver weg van fabrieken en industriële zones.

U heeft verse, schone, net geopende bloemhoofdjes nodig, die zonder steel worden geplukt. De steeltjes bevatten veel bitter melksap. Een heldere, zonnige dag is geschikt voor het verzamelen. Bloemen worden het beste 's ochtends geplukt, wanneer de hoofdjes net zijn geopend en vol verse, aromatische nectar zitten.

De hoofdjes worden voorzichtig geplukt en op een krant of doek gelegd. Laat het materiaal vervolgens 10–15 minuten liggen, zodat insecten uit de bloemen kunnen ontsnappen. Meestal zijn dit kleine zwarte kevertjes of vliegen die nectar verzamelen in de gele buisjes die dicht op elkaar groeien in de bloembodem. Als de weg naar huis ver is, moet u goed geventileerde containers gebruiken, zodat de planten niet oververhit raken en verwelken. Thuis worden de bloemen in porties in een vergiet gedaan en met water gewassen. Er zijn recepten waarbij de auteurs adviseren om het materiaal niet te wassen om het stuifmeel te behouden. Na de voorbereiding kunt u beginnen met het koken van de honing.

Hoe maakt u honing van paardenbloemen: recepten

Paardenbloemhoning wordt gemaakt op basis van bijenhoning of suikersiroop. Het kookproces duurt niet lang. De honing wordt gekookt in een metalen geëmailleerde pan; voor het roeren wordt een houten of plastic lepel gebruikt. Het gebruik van stalen en aluminium pannen en gereedschap is niet wenselijk, omdat actieve organische stoffen met metalen kunnen reageren.

Recept 1

Om een liter honing te bereiden, moet u 300–350 bloemen verzamelen. U wast de grondstof onder de douche en giet er koud water (1 l) bij. U zet de pan op het fornuis, zet het vuur laag en kookt de paardenbloemen een uur lang op laag vuur onder een deksel. Daarna haalt u de pan van het vuur en giet de inhoud in een zeef, waaronder u een andere container plaatst. U perst het plantmateriaal uit en gooit het weg. In de afkooksels strooit u 600 g suiker, roert u de siroop door en zet u de pan weer op het vuur. U brengt de vloeistof al roerend aan de kook en kookt deze vervolgens minstens een uur op laag vuur in. 10–15 minuten voor het einde van het koken perst u het sap van een halve verse citroen in de siroop. U haalt de honing van het vuur, verwijdert het deksel en laat de container volledig afkoelen. Daarna giet u het product in een gesteriliseerde pot, sluit u deze hermetisch af met een deksel en plaatst u deze voor opslag.

Recept 2

Dit recept verschilt van het vorige in de voorbereidingswijze van de grondstof. U weekt de verzamelde bloemhoofdjes (300–400 stuks) gedurende een dag om de bitterheid te verminderen. U ververst het water 4–5 keer. Na een dag laat u de bloemen uitlekken in een zeef, verzamelt en perst u ze uit, en gooit u het water weg. U giet 1–1,2 liter water in een pan, brengt het aan de kook en doet alle bloemen erin. U brengt de vloeistof aan de kook en kookt deze minstens 15 minuten op laag vuur. Daarna haalt u de pan van het vuur en giet de oplossing door een zeef. U perst de paardenbloemen uit en gooit ze weg, en bereidt de honing uit de verkregen vloeistof. In het afkooksel perst u het verse sap van 2 middelgrote citroenen en strooit u 1 kg suiker. Na het grondig mengen van de ingrediënten zet u de pan op het vuur en kookt u tot de vloeistof de consistentie van honing heeft. Dit duurt 50–80 minuten. Na het koken kunt u 15–20 rozenblaadjes aan de honing toevoegen, die ook in deze tijd van het jaar bloeien.

Recept 3

Bij dit recept wast u de paardenbloemhoofdjes niet. U doet de bloemen in een kleine pan en giet er 1 liter heet water bij. U sluit de pan af en laat deze staan tot de vloeistof volledig is afgekoeld. Vervolgens zeef u het aftreksel en verwijdert u het plantaardige materiaal. U voegt 1 kg suiker toe en kookt de siroop 25–30 minuten. U roert de inhoud van de pan constant en schept het witte schuim eraf. Voordat u van het vuur haalt, voegt u een half glas citroensap toe. U giet de ingekookte honing in gesteriliseerde potten en sluit deze af. Verse citroen kunt u vervangen door kristallijne citroenzuur.

Recept 4

Dit product wordt bereid van paardenbloembloemen en natuurlijke bloemenhoning, geoogst in hetzelfde seizoen. U verzamelt 100–120 bloemhoofdjes en vermaalt ze goed. Hiervoor is een blender geschikt, maar het beste resultaat krijgt u door ze door een vleesmolen te draaien. U doet de verkregen massa in een glazen pot van een halve liter en vult deze tot de rand met vloeibare honing, verwarmd in een waterbad. U mengt de componenten, sluit de pot af met een plastic of schroefdeksel en plaatst deze op een koele, donkere plaats. Na 1,5–2 weken krijgt u een smakelijk product waarin de heilzame stoffen van paardenbloem en de eerste zomerhoning worden gecombineerd.

Recept 5

De smaak van paardenbloemhoning wordt verbeterd door sinaasappels. Het product wordt aromatisch en zeer smakelijk. De verzamelde bloemen (500 stuks) worden onder stromend water gewassen en op keukenpapier gelegd om ze een beetje te drogen. 4 sappige sinaasappels van gemiddelde grootte worden met een borstel gewassen, omdat het fruit met schil aan de siroop wordt toegevoegd. De citrusvrucht wordt eerst in 4 delen, vervolgens in dunne plakken, dwars op de vezels gesneden. In een brede pan worden de paardenbloemen en sinaasappel gedaan en met water (1,5 l) bedekt. Het water wordt aan de kook gebracht en op laag vuur gedurende minstens een uur gekookt. Daarna wordt 1,2 kg suiker en een halve theelepel kristallijn citroenzuur in de pan gestrooid.

Onder voortdurend roeren wordt de vloeistof aan de kook gebracht en 30-40 minuten in deze toestand gehouden. Gedurende deze tijd krijgt de oplossing een bruinachtig-oranje kleur en wordt dikker. Het eindproduct wordt door een zeef gezeefd, in kleine gesteriliseerde potjes gegoten en hermetisch afgesloten met plastic deksels. De sinaasappelhoning met paardenbloemen kan onder deksels worden ingemaakt.

Interessante feiten over paardebloemen

1. De paardenbloem (Taraxacum officinale) wordt niet alleen als geneeskrachtige plant gebruikt, maar ook gegeten. Er bestaan talloze recepten waarin de bladeren en bloemen van de plant als ingrediënten worden genoemd. Voor medicinale doeleinden wordt echter vaker de wortel en het melksap, dat in de stengels zit, gebruikt.
2. De bladeren van de plant worden aan salades toegevoegd. Zo kunt u in Europese supermarkten halffabricaten kopen die 'pisanli' worden genoemd. Bij de bereiding worden de paardenbloemblaadjes 35-40 minuten in een sterke zoutoplossing geweekt om de bitterheid te verwijderen. Interessant is dat de jongste, sappige blaadjes bijna niet bitter zijn.
3. De bladeren kunnen worden toegevoegd aan lentesoepen en borsjtsj. De bitterachtige groente wordt als een specerij ervaren en geeft de gerechten een ongebruikelijke, maar aangename smaak. De bladeren kunnen worden gekookt en aan hoofdgerechten worden toegevoegd, net als spinazie en andere groenten.
4. In het Verenigd Koninkrijk wordt al sinds de oudheid wijn gemaakt van paardenbloemhoofdjes. Deze licht alcoholische drank heeft een eigenaardige, scherpe smaak. Na de gisting wordt de drank geklaard. Goed gemaakte paardenbloemwijn lijkt uiterlijk op champagne. Bij de bereiding worden de bloemen van de plant, rozijnen en suiker gebruikt. Vaak wordt er sinaasappel of vers sinaasappelsap toegevoegd, en in moderne recepten komen mandarijnen en andere citrusvruchten voor. Van paardenbloembloemen worden ook andere alcoholische dranken gemaakt – zoete likeuren en elixers.
5. Gebrande wortels van de plant zijn een uitstekende koffiesurrogaat. Tegenwoordig wordt het gebruikt door aanhangers van gezonde, ecologische voeding, maar eeuwen geleden was zo'n drank niet ongewoon in Europese landen, vooral op het platteland.
6. Paardenbloemblaadjes worden met azijn gemarineerd en gefermenteerd zoals kool. Dit product wordt toegevoegd aan hoofdgerechten, sauzen, soepen, of gegeten als bijgerecht bij alcoholische dranken.
7. In de Chinese keuken worden alle delen van de plant gebruikt. De wortels, bloemen en bladeren van de paardenbloem kunnen een hoofd- of extra ingrediënt van een gerecht zijn.
8. De infusie van paardenbloemwortels wordt gebruikt in de diergeneeskunde. Het is een goed kalmerend middel voor katten bij de voorbereiding van een reis of aan de vooravond van een bezoek aan de dierenarts. Om het dier te kalmeren, zijn een paar druppels van de infusie voldoende.

Foto van paardenbloemhoning