Kunt u appels eten bij diabetes?

Groenten en fruit zijn bij diabetes noodzakelijk als natuurlijke bron van vitamines, micro- en macronutriënten. Het is echter zo dat u niet alleen de soorten maar ook de variëteiten moet kiezen, waarbij u de voorkeur geeft aan niet-zoete. Appels worden aanbevolen vers en gebakken, maar met sap moet u voorzichtig zijn en kant-en-klare varianten kunt u beter helemaal vermijden. Daarentegen zijn een zelfgemaakt product en verse vruchten voor een diabeticus de beste manier om de gezondheid te ondersteunen en het tekort aan voedingsstoffen aan te vullen.

Samenstelling en voordelen

Appels behoren tot de zoete fruitsoorten. Desondanks hebben diëtisten ze niet alleen op het menu van diabetici gelaten, maar raden ze ook ten zeerste aan om ten minste 1 vrucht per dag te eten. Het geheim zit in de unieke combinatie van stoffen, waardoor het suikergehalte na zo'n traktatie normaal blijft. Bovendien biedt de overvloed aan variëteiten de mogelijkheid om een optie te kiezen, zelfs voor degenen die allergisch zijn voor rood fruit. Daarnaast kunnen wintervariëteiten rustig tot bijna maart worden bewaard, waardoor deze vruchten een onmisbare bron van vitamines zijn. Het gaat niet om geïmporteerde appels, Turkse, Egyptische of Canadese. Daar is het gehalte aan conserveringsmiddelen en chemische toevoegingen duidelijk te hoog, omdat zelfs tuinplaaginsecten ze niet aantasten. Het is beter om eigen, binnenlandse appels te kopen, ook al zijn ze niet zo fel van kleur, maar wel gezond en aromatisch. En velen bewaren gewoon de oogst uit de moestuin, waarbij elke vrucht zorgvuldig in papier wordt gewikkeld. Het is zeker de moeite waard om ze te bewaren, omdat ze bevatten:

• vitaminen A, C, E, PP, K, groep B;
• antioxidanten;
• vezels;
• ijzer;
• fosfor;
• koper;
• mangaan;
• kalium;
• jodium;
• pectine;
• fructose en glucose;
• cellulose;
• looistoffen;
• polysacchariden;
• fruitzuren.

Het gehalte aan suikers en zuren hangt af van het ras en de groeiplaats van de fruitboom, maar in elke appel bestaat bijna 85% — uit water. De overige stoffen zijn opgelost in het sap en worden gemakkelijk opgenomen. De glycemische index varieert tussen 30-35 eenheden bij een caloriegehalte van 45-47 kcal per 100 gr. product.

Belangrijk: Het wordt aanbevolen om de voorkeur te geven aan groene zoetzure variëteiten, omdat de concentratie suikers daarin 8,5–9 g bedraagt.

In vergelijking daarmee nadert het getal in gele zoete appels 10,8 g. In gebakken vorm is het verschil niet zo groot en zijn kleine vrijheden toegestaan.

Appels behoren tot de laag-allergene producten en zijn zeer gunstig voor diabetici, omdat ze helpen bloedarmoede te voorkomen, het immuunsysteem versterken en het risico op een tekort aan micro- en macronutriënten verminderen, wat essentieel is voor het behoud van de gezondheid. Bij diabetici is er een zekere kans op het ontwikkelen van bijkomende aandoeningen. De trigger hiervoor is een disbalans in het endocriene systeem, wat een hormonale verstoring veroorzaakt. Tegen de achtergrond van een verhoogd bloedsuikergehalte is er een grote kans op het optreden van glaucoom, cataract, hartfalen, spataderen en atherosclerose.

Bij een verminderde regeneratiesnelheid wordt elke kras een probleem. Dit is vooral gevaarlijk voor de voeten, omdat de gevoeligheid in de onderste ledematen afneemt en men niet eens voelt dat men gewond is geraakt, totdat er een complicatie optreedt. Deze problemen verminderen aanzienlijk bij regelmatige opname van appels in de dagelijkse voeding.

Ze hebben een mild ontstekingsremmend effect, versnellen de regeneratie en verbeteren de bloedsamenstelling. Appels en versgeperst sap worden aanbevolen bij:

• darmstoornissen;
• vitaminetekort;
• algemene belasting van het lichaam met afvalstoffen;
• plotselinge gewichtstoename;
• risico op het ontwikkelen van kwaadaardige gezwellen;
• diabetische neuritis;
• multiple sclerose.

Appels bevatten veel ruwe vezels en weinig complexe polysachariden. Deze combinatie vertraagt de opname van glucose in het bloed, waardoor de glucosemeterwaarden stabiel blijven. Voor het gewenste effect is 1 grote vrucht per dag voldoende.

Welke appels kunt u bij diabetes eten?

Niet alle rassen zijn even nuttig bij endocriene stoornissen. Diëtisten adviseren om te letten op de kleur van de appel en zijn zoetheid. Meestal wordt de voorkeur gegeven aan rassen zoals:

• Golden Rangers;
• Semerenko;
• Anis Polosaty;
• Slavjanka;
• Spartak;
• Renet Koebanski;
• Zimneje Limonnoje.

Er zijn tal van regionale rassen waaruit u iets naar uw smaak kunt kiezen en zelfs een kleine voorraad voor de winter kunt aanleggen, door een donkere, koele opslagplaats te regelen.

Let op: In verse vorm wordt aanbevolen appels niet op een lege maag te eten, vooral niet bij een verhoogde zuurgraad, en het sap kunt u beter combineren met een groentesap.

Wat betreft de hoeveelheid per dag, moet u afgaan op uw eigen gevoel en de reactie van uw lichaam. Meestal adviseren ze voor diabetes type 1 — 1 kleine vrucht per dag. Voor diabetes type 2 zijn 2 kleinere appels of 1 grote, maar in tweeën gedeeld — 's ochtends en 's avonds, toegestaan.

U kunt niet alleen verse vruchten eten, maar ze ook in verschillende gerechten verwerken. Zo zijn in het diabetische menu erg populair:

• salade van appels met wortel en kool;
• charlotte;
• gebakken en gevulde appels;
• bloemkool met ui en appelpartjes, gebakken in de oven;
• bevroren versgeperst sap met bessen.

Bij zo'n verscheidenheid aan recepten is het gemakkelijk om het principe van variatie in de voeding te handhaven en de appelsmaak zal altijd een welkome aanvulling op de dagelijkse menukaart zijn.