Mag men bij diabetes honing eten
Diabetes wordt al lang niet meer een ziekte genoemd, maar een levensstijl. In principe is alles toegestaan, maar met mate, en een dieet helpt om de gezondheid onder controle te houden. Honing past in dit systeem onder voorwaarden van matiging en keuze van bepaalde zoete producten.
Kenmerken van honing
Bij het huidige niveau van wetenschap en technologie is het de mens nog niet gelukt om de structuur van honing volledig na te bootsen, identiek aan natuurlijke honing. Er zijn varianten die qua smaak lijken, maar die volledig zijn ontdaan van de unieke eigenschappen. Het raadsel is een Nobelprijs waardig, maar tot nu toe is de oplossing niet gevonden. Het product wordt volledig door het lichaam opgenomen, vrijwel 100%.

De belangrijkste koolhydraten zijn monosachariden: glucose en fructose. Ze worden gevormd onder invloed van het enzym invertase. De samenstelling van het product omvat:
- vitaminen;
- micro- en macro-elementen;
- dextrinen;
- maltose;
- aldehyden;
- ketonen;
- etherische alcoholen;
- organische en anorganische zuren;
- aminozuren;
- enzymen;
- stikstofhoudende stoffen.
In totaal bevat het product 187 tot 200 componenten, waarvan vele nog niet zijn onderzocht en niet synthetiseerbaar zijn in laboratoriumomstandigheden.
Belangrijk: Een deel van de elementen kan niet tegen hoge temperaturen en valt snel uiteen bij verhitting.
Eigenschappen van honing
Bijenproducten worden zeer gewaardeerd als een manier om de gezondheid te ondersteunen, veel ziekten te voorkomen en te behandelen. Honing is niet alleen lekker, maar ook zeer gezond. Het heeft ontstekingsremmende, antibacteriële en antimicrobiële eigenschappen. Het kan verouderingsprocessen stoppen, het immuunsysteem versterken en de regeneratie versnellen, wat vooral belangrijk is bij diabetes. Het wordt gebruikt als ontsmettend, pijnstillend en slijmoplossend middel.

Een kleine lepel stimuleert de werking van het cardiovasculaire systeem, versnelt denkprocessen en verlicht fysieke en emotionele vermoeidheid. Het lichaam kan niet zonder natuurlijke suikers. Bij diabetes zijn deze stoffen ook nodig voor het normaal functioneren van interne systemen, en hier is honing veel verkieslijker dan suiker.
De eigenschappen van het product hangen af van de plaats en tijd van verzameling, evenals van het type drachtplant. Bij diabetes type 2 worden de kwaliteit en hoeveelheid van het geconsumeerde product bijzonder belangrijk.
Welke honing is het meest gunstig bij diabetes?
De verhouding tussen glucose en fructose is zeer belangrijk, en hoe hoger het gehalte van de tweede component, hoe minder uitlokking van een piek in de bloedsuikerspiegel. De hoogste fructosegehaltes zijn te vinden in honing van:
- heide;
- kastanje;
- salie;
- witte acacia.
Linde, honingklaver, boekweit en zonnebloem hebben een heldere, rijke smaak, zijn zeer gezond, maar bij diabetes niet aan te raden.
Ook is het beter om vloeibare honing te kiezen, van de voorjaarsoogst, uit noordelijke regio's. Het fructosegehalte is daarin hoger.
Hoe honing op de juiste manier eten bij diabetes?
Het is beter om niet veel in één keer te nemen, maar geleidelijk honing bij te kopen naar behoefte. Bij diabetes type 2 kunt u slechts 1 theelepeltje lekkernij per dag nemen, en bij de insulinevorm — niet meer dan 5 gram, 1-2 keer per week. Dit geldt zowel voor het product in pure vorm als voor toevoeging aan andere gerechten. Zo is een uitstekend ontbijt havermoutpap met een lepeltje bijenproduct.
Het is niet verstandig om honing op een lege maag te eten. Ondanks alle voordelen werkt de samenstelling ervan vrij agressief op het maagslijmvlies en verhoogt het snel de bloedsuikerspiegel. Het is ook niet aan te raden om het 's middags of 's avonds te eten. Het wordt afgeraden om honing te combineren met andere zoetigheden; beter is om er een apart moment voor te nemen. Als bijkomende producten zijn pap, grof volkorenbrood geschikt.
Hoe honing kiezen en bewaren?
Bij het kiezen van een soort moet u controleren of de honing natuurlijk is, niet oververhit en niet verkregen door bijen te voeren met suiker. U kunt het beter kopen op de imkerij of bij een betrouwbare verkoper. U kunt de kwaliteit van de honing direct bij de toonbank controleren:

- In een druppel van het product laat u een klein stukje brood vallen en observeert u het enkele minuten; als het uit elkaar valt, is er suiker toegevoegd, bij natuurlijke honing wordt het hard.
- Een met een aansteker verhit stukje draad doopt u in een druppel honing; als er geen aanslag of plakkerige resten ontstaan, is het product natuurlijk.
- Soms is een gewoon servet voldoende; u brengt er een beetje product op aan en als het papier niet doorweekt, kunt u gerust afrekenen voor de aankoop.
De houdbaarheidstermijn van het product is 2 jaar.
Het bewaren van honing — is een bijzondere kwestie. Omdat bij diabetes juist vloeibaar product wordt aanbevolen, maar u moet het zo lang mogelijk van het kristallisatieproces weerhouden. Dit kunt u doen door bepaalde regels na te leven, waarbij elke soort zijn eigen kenmerken heeft.
Zo blijft acaciahoning van nature lang vloeibaar. De vloeibaarheid wordt verklaard door het zeer hoge fructosegehalte. In deze staat kan het tot een jaar blijven, als u het in kleine glazen potjes van donker glas met een luchtdicht deksel giet en bewaart uit de buurt van zonlicht in een donkere, koele ruimte. Het is niet nodig om het in de koelkast te zetten; het product is niet vatbaar voor gisting.
Niet toegestaan:
- bewaren in ijzeren, plastic of koperen verpakking;
- open laten staan;
- blootstellen aan direct zonlicht;
- mengen met noten of andere toevoegingen, als u van plan bent het product lang te bewaren.
Dezelfde regels gelden ook voor andere soorten honing. Het belangrijkste — is om het niet te bevriezen of te verhitten, ervan te genieten met plezier, de aanbevelingen van uw behandelend arts op te volgen en een toename van energie en gezondheid te voelen van dit unieke product.
«Belangrijk: alle informatie op de website wordt uitsluitend ter informatie verstrekt. Raadpleeg een specialist op het betreffende vakgebied voordat u bepaalde aanbevelingen toepast. Noch de redactie, noch de auteurs zijn aansprakelijk voor eventuele schade die door de materialen wordt veroorzaakt.»
