Hoe u pijnboompitten kunt pellen: 5 manieren

Pijnboompitten zijn een zeer smakelijk en, nog belangrijker, gezond product dat niet alleen in de keuken, maar ook in de cosmetica en de volksgeneeskunde op grote schaal wordt toegepast. Ze worden gebruikt bij de behandeling van infectieziekten, atherosclerose, allergische reacties en om het immuunsysteem te versterken. Er is slechts één probleem: pijnboompitten zijn zeer moeilijk van hun schil te ontdoen. Maar over het algemeen is dit heel goed mogelijk in een thuissituatie en zelfs zonder speciaal gereedschap.

Wat pijnboompitten zijn en waarom ze gezond zijn

Pijnboompitjes zijn in feite de zaden van Siberische dennen. Ze zijn ongelooflijk gezond dankzij hun chemische samenstelling:

1. Vitamines A en E, die krachtige antioxidanten zijn met ontstekingsremmende eigenschappen.
2. Ascorbinezuur, dat helpt het natuurlijke immuunsysteem te ondersteunen en een gunstige invloed heeft op de toestand van het vaatstelsel.
3. Vitamines uit de B-groep, die verantwoordelijk zijn voor de normale werking van het CZS en de stofwisseling.
4. Meervoudig onverzadigde vetzuren, waarvan de inname het cholesterolgehalte in het bloed kan reguleren.
5. Vezels, die de spijsvertering helpen verbeteren.
6. Essentiële aminozuren, die verantwoordelijk zijn voor de belangrijkste biochemische processen in het lichaam. Dankzij de aanwezigheid ervan worden pijnboompitten aanbevolen voor vegetariërs, omdat ze helpen het gebrek aan dierlijke eiwitten te compenseren en beter door het lichaam worden opgenomen dan andere eiwitbronnen.
7. Macro- en micro-elementen, die betrokken zijn bij processen zoals de bloedcirculatie, de overdracht van zenuwimpulsen, enz.

Kortom, de voordelen van pijnboompitjes voor het lichaam zijn moeilijk te overschatten. Houd er echter rekening mee dat dit een zeer calorierijk product is. De energiewaarde bedraagt 300 kcal per 50 g. En per dag kunt u niet meer dan 30 g zaden eten, anders hopen het zetmeel, de glucose en de vetten die erin zitten zich op de taille en heupen op.

Van pijnboompitten wordt olie gemaakt die veel wordt gebruikt in de volksgeneeskunde en cosmetica. Er wordt gezegd dat het helpt bij het genezen van eczeem en psoriasis (hoewel het juister zou zijn om te zeggen: de belangrijkste symptomen verlichten), het aanpakken van een droge huid, het verwijderen van gifstoffen, het normaliseren van de lever- en maag-darmfunctie. Pijnboompitolie wordt aanbevolen om het zenuwstelsel te versterken en bloedarmoede en vitaminetekorten te voorkomen.

Na het persen van de olie blijft er ook een zeer nuttige perskoek over. Deze bevat dezelfde elementen als de pitten zelf, zelfs in een hogere concentratie. Dit bijproduct helpt de stofwisseling te reguleren en wordt vaak toegevoegd aan diverse bakkerijproducten. De perskoek wordt ook gebruikt voor medicinale baden bij diathese en ontstekingsziekten van de huid. Dergelijke baden zouden een kalmerend effect hebben bij nerveuze opwinding.

Zelfs de schaal van pijnboompitten is nuttig. Er worden tincturen en geneeskrachtige afkooksels van gemaakt, die worden gebruikt voor de genezing van slijmvliezen en huid bij ontstekingsziekten. Maar om de olie, de schalen en de perskoek te verkrijgen, moeten de pitten eerst worden gepeld. En dat moet volgens alle regels gebeuren, zodat ze hun geneeskrachtige eigenschappen niet verliezen.

Wat is beter: kant-en-klare pijnboompitjes of thuis pellen

In de industrie worden speciale vacuümbrekers gebruikt voor het pellen van pijnboompitten. Aan de ene kant behoudt dergelijke apparatuur de vorm van de pitten. Aan de andere kant verliezen de pitten bij deze methode hun dieet- en geneeskrachtige eigenschappen niet. De aankoop van gepelde pijnboompitten heeft echter een groot nadeel: dergelijke producten zijn niet lang houdbaar. Zelfs als ze op de juiste manier in de koelkast worden bewaard, is de maximale houdbaarheid niet langer dan een maand. En hoe ze zijn bewaard voordat ze in de schappen lagen, is voor u onbekend. Om nog maar te zwijgen over het feit dat er altijd een risico is dat u een product koopt dat niet gecertificeerd is.

Tegelijkertijd kunt u door het zelf pellen van pijnboompitten het risico op bederf van het product vermijden. U hoeft alleen maar verse pitten te kiezen en ervoor te zorgen dat ze niet bedorven of ranzig zijn. Koop daarom alleen noten met een schone en gladde schaal en zonder onaangename geur.

Ongepelde noten kunnen tot een half jaar normaal worden bewaard. Ze moeten onmiddellijk voor consumptie worden gepeld.

Hoe u pijnboompitten uit een dennenappel haalt

Soms worden pijnboompitten in hun natuurlijke 'verpakking' geleverd, namelijk in kegels. Daarom moet u eerst een ander probleem oplossen: de zaden eruit halen. Sommigen denken dat ze eruit geprikt moeten worden, maar dat is alleen het geval bij onrijpe noten. Omdat het zaden zijn, wil de plant ze over een zo groot mogelijk gebied verspreiden, dus zouden ze gemakkelijk uit de kegels moeten vallen.

Maar u kunt ze alleen met beschermende handschoenen hanteren. Het punt is dat er hars op de kegels kan zitten, wat vaak irritatie veroorzaakt, en het is lang en vervelend om het eraf te wassen. Normale rubberen huishoudhandschoenen zijn voldoende om bescherming te bieden.

Dus, de rijpe zaden zouden theoretisch vanzelf uit de kegel moeten vallen, maar u kunt dit proces versnellen. Hiervoor hoeft u de kegel alleen maar te wrijven of op zijn minst lichtjes in uw handen te draaien. U moet meteen twee bakjes klaarmaken. In de ene komen de noten, in de andere de schillen. Houd de kegel tijdens het draaien boven de bak die voor de schillen bestemd is. De noten worden er later uit gehaald. U kunt ook met de kegel zachtjes tegen de rand van de bak tikken, en de zaden vallen er vanzelf uit. U kunt de kegel op een houten plankje leggen en er voorzichtig met een hamer op slaan. Dit proces is in ieder geval niet snel, aangezien alles met de hand wordt gedaan. Theoretisch kunt u in een uur een bak vullen die geschikt is voor 2,5 liter.

Als er tijdens het winnen van de zaden toch hars op de huid is gekomen, dan kunt u een vette crème of gewone zonnebloemolie gebruiken om het gemakkelijker te verwijderen.

Interessant is dat in gebieden waar de cederspar groeit, de zogenaamde 'kegelverzamelaars' al lang mechanische hulpmiddelen hebben bedacht waarmee u snel en met minder inspanning noten kunt winnen. Deze apparaten worden pellers en brekers genoemd.

De eenvoudigste optie is de 'roebel', die qua vorm een beetje lijkt op een oude wasbord. Op het onderste geribbelde deel legt u een kegel, drukt u er van bovenaf een soort deksel op, ook met een golvend oppervlak, maar dan voorzien van een handvat. En vervolgens beweegt u met behulp van het deksel de kegel over de hele plank. Doordat de kegel tussen de reliëfvlakken doorgaat, verliest deze vrij snel zijn zaden.

Professionals hebben zelfs nog complexere apparaten, die al op molens lijken, uitgerust met geribbelde rollen. Maar als u kegels in de natuur verzamelt, heeft u geen mogelijkheid om apparatuur te gebruiken. In dat geval adviseren ervaren kegelverzamelaars om een vuur aan te steken en de kegels in de vlam te leggen – zoals bij het roosteren van aardappelen. Het vuur brandt de hars er snel uit en de zaden kunnen gemakkelijk met de hand worden uitgeschud.

Als u een grote ketel heeft, kunt u de kegels in kokend water koken, waardoor de hars er goed uit wordt gewassen. Bovendien maakt dit de notendoppen zachter, waardoor de pitten gemakkelijker loskomen.

Hoe u de pitjes van het vliesje ontdoet

1. De eenvoudigste methode om thuis de noten van de schil te scheiden, is door te zeven. U moet echter twee zeven gebruiken – één met een maaswijdte van 6-7 mm en de andere van 3 mm. U zeef eerst de oogst door de grove zeef en daarna door de fijne. Natuurlijk blijft er nog wat vuil achter, maar dat is dan niet meer van groot belang.
2. De tweede methode is reinigen met water. In dit geval wordt zowel de schil verwijderd als de noten meteen gewassen. U moet een teiltje of een andere bak van geschikte diepte nemen en deze met water vullen. Strooi de noten op de bodem, en vrijwel meteen drijft de schil omhoog, zodat u deze gemakkelijk kunt afgieten. De cedernoten moeten daarna echter worden gedroogd, omdat ze bedoeld zijn voor langdurige opslag.
3. De derde methode wordt alleen gebruikt wanneer het mogelijk is om de noten buiten te laten liggen. In dat geval spreidt men een zeildoek of plastic folie op de grond uit. Men tilt één rand van het materiaal op zodat er een schuine wand ontstaat. Op dit oppervlak strooit u met een schepje van een grote afstand van 4–5 m dennennoten. De lichte kaf vliegt eenvoudigweg niet tot aan het uitgespreide zeildoek. Het nadeel van deze methode is dat er veel opruimwerk aan vastzit. Maar voor een grote hoeveelheid noten is alleen deze geschikt.

Hoe u pijnboompitjes van hun schil ontdoet

De bestaande volksmethoden zijn er niet op berekend om snel een grote hoeveelheid pitten te pellen. Thuis is dat ook niet nodig, omdat ze niet lang houdbaar zijn.

Meteen moet worden opgemerkt dat de traditionele methode om dennennoten te pellen in de moderne tijd niet werkt. Vroeger werden ze namelijk met de tanden gekraakt. Maar daarbij kunt u het slijmvlies van de mondholte beschadigen of zelfs tanden breken, en de diensten van een tandarts zijn tegenwoordig duur.

Als er toch liefhebbers van extremen zijn, dan moeten zij onthouden dat in dit geval volgens de regels moet worden gehandeld. De noten worden alleen dwars gekraakt, rekening houdend met het feit dat de meest kwetsbare plek van de dop ongeveer in het midden van het zaadje zit. De noot zelf kunt u daarbij gemakkelijk met de vingers bij de puntige top vasthouden. Om het risico op letsel te verkleinen, is het aan te raden eerst de dop te verzachten door de zaadjes 10-15 minuten in heet water te leggen. De noten moet u niet met een snelle beweging kraken, maar geleidelijk. Misschien hoeft u dan ook niet naar de tandarts, maar het is beter om geen risico te nemen.

Hieronder worden de belangrijkste methoden besproken om de noten van de dop te pellen:

1. Weken in water op kamertemperatuur om de dop te verzachten.
2. Overgieten met kokend water gedurende 5-10 minuten.
3. Voorvriezen in de vriezer, wat de dop ook brosser maakt.
4. Verwarmen in een pan zonder sterk te roosteren.

Ook wordt mechanische bewerking toegepast, waarbij de dop met zware voorwerpen wordt stukgeslagen.

Weken in heet water

U moet de noten in heet water (maar niet kokend) laten weken gedurende ten minste 12 uur (bij voorkeur een etmaal). Leg ze daarna in één laag op een stevige snijplank en bedek ze met een handdoek of plastic zak. Rol er vervolgens voorzichtig met een deegroller over om de pitten niet te pletten. Dit is een effectieve methode, maar vereist ervaring en handigheid. Een nadeel van deze methode is ook dat de smaak van de pitten die in het water hebben gezeten, er niet op vooruitgaat.

Pellen na de vriezer

Bevroren dop wordt snel bros. Meestal is het voldoende om de dennenzaden een paar uur in de vriezer in een plastic zak te laten. Daarna moet u ze eruit halen en, zonder ze uit de zak te halen, er met een deegroller overheen rollen. Maar u moet voorzichtig zijn en niet te veel kracht zetten, omdat u niet alleen de doppen, maar ook de inhoud kunt vernietigen.

Het is beter om porties in de vriezer te bewaren, telkens zoveel noten eruit te halen als nodig is. Het probleem is dat als ze ontdooien, je ze niet meer terug in de vriezer kunt stoppen.

Verwarmen in een koekenpan of in de oven

Deze methode is ook gebaseerd op thermische behandeling, maar gebruikt alleen hoge temperaturen. De pijnboompitten moeten op een droge koekenpan worden gelegd, in een gelijkmatige laag worden verdeeld en gedurende 15-20 minuten worden verhit, terwijl u voortdurend roert. Het kraken van de pitten is pas mogelijk nadat ze zijn afgekoeld. Na verhitting wordt de schil hoe dan ook brozer.

Als de oogst groot is, is het handiger om deze in de oven te verhitten, door de pitten op een droge bakplaat te strooien en in een gelijkmatige laag te verdelen. Verwarm de oven niet hoger dan 100-120 graden, houd de pijnboompitten er letterlijk 15-20 minuten in. De huisvrouw hoeft zelfs niets te doen; vaak barst de schil vanzelf, waarna u deze letterlijk met uw vingers kunt verpletteren.

Temperatuurschommeling

U kunt de schil verzachten door temperatuurschommelingen, waarbij u de noten niet tegelijkertijd, maar achtereenvolgens eerst verhit en dan afkoelt. U kunt bijvoorbeeld de pijnboompitten in een koekenpan verhitten en ze daarna snel in zeer koud water gieten. Daarna is het heel eenvoudig om de schil te verwijderen. Houd er echter rekening mee dat u de noten niet te veel mag verhitten, anders verliezen ze hun geneeskrachtige eigenschappen.

U kunt hetzelfde resultaat overigens ook bereiken zonder extra verhitting, door de noten in koud water te weken. In dat geval duurt het echter lang voordat de schil zacht wordt – bijna een etmaal.

Pellen met huishoudelijke hulpmiddelen

Net als bij andere noten kunnen voor pijnboompitten zware metalen of houten voorwerpen worden gebruikt, en het hoeft niet per se keukengerei te zijn. Het kan een knoflookpers, een tang of een deegroller zijn. U kunt de schil breken met een hamer. Het probleem is dat deze pitten erg klein zijn en dat het schoonmaken veel tijd kost. En met een hamer moet u extra voorzichtig zijn.

Trouwens, de genoemde methoden kunnen worden gecombineerd. U kunt de noten bijvoorbeeld eerst in heet water weken en daarna een deegroller of tang gebruiken.

Bewaren van gepelde pijnboompitjes

Zoals gezegd bevatten deze pitten een vrij grote hoeveelheid oliën, soms tot 65%. Daarom kunnen ze niet lang worden bewaard. Als u noten voor langere bewaring wilt kopen, moet u ze alleen kopen nadat de oogst in september-oktober is voltooid. Vraag de verkoper om een pitje om te proeven. Het moet een aangename, zoetige smaak hebben.

Wanneer u het benodigde aantal pijnboompitten heeft gepeld, kunt u ze in een plastic zak doen en op een plank in de koelkast leggen. Als de noten binnen letterlijk een paar dagen na het pellen worden gebruikt, kunt u ze in een glazen pot met een deksel dat goed sluit doen en op een plank in een kast met massieve deuren zetten, zodat er geen zonlicht op de pot valt. Maar na verloop van tijd verliezen ze hun smaak, zelfs als de noten niet bederven. Daarom moet u ze meteen in salades of gebak verwerken.