Hoe eet en schilt u de pomelo op de juiste manier

Pomelo's vallen op door hun grote formaat. Deze citrusvrucht is moeilijk te missen in de schappen. Pomelo als gezond en smakelijk dessert siert zowel de dagelijkse als de feesttafel.

Wat is pomelo en waar groeit het?

Pomelo is een groenblijvende fruitboom die door biologen als een aparte soort wordt beschouwd. Deze plant behoort tot het grote geslacht Citrus van de ruime familie Rutaceae. De vruchten worden hetzelfde genoemd als de fruitboom. De plant wordt ook wel pompelmoes of shaddock genoemd. In sommige bronnen wordt deze citrus 'pamela' genoemd.

De bomen bloeien en dragen 2 tot 4 keer per jaar vruchten, wat geen invloed heeft op het gewicht en de kwaliteit. De oogst vindt plaats gedurende de hele tropische winter – van december tot maart.

De stevige en buigzame takken van de boom worden bedekt met witte bloemen met een complexe structuur. Het middelste deel van de bloem is langwerpig en eindigt in een grote groenachtige stamper, omringd door felgele meeldraden. De kleine buitenste bloemblaadjes zijn naar buiten gekromd.

Bij sommige soorten vormen de bloemen weelderige trosvormige bloeiwijzen. Na de bloei en bestuiving zetten er 1-2 vruchten per tros aan, de andere bloemen vallen af. Andere pomelosoorten bloeien met enkele of gepaarde bloemetjes. De diameter van de bloemen is 3-7 cm.

De stevige takken van de fruitbomen zijn bedekt met harde groene bladeren. De bladschijven van de pomelo lijken op laurierblaadjes, maar zijn vele malen groter.

De boom heeft een bolvormige kroon en wordt 10-15 m hoog. De meeste pomelosoorten zijn echter laagblijvend. De grootste vruchten wegen 7-10 kg en hebben een diameter van 30 cm.

Pomelo's zijn rond, zelden peervormig. De vruchten van alle soorten hebben een kenmerkende structuur. Binnenin de citrus bevinden zich geïsoleerde partjes, gescheiden door tussenschotten. De partjes bevatten niet altijd zaden. De smaak van de vrucht is zoet, zoetzuur met een bittertje. De vezels en weefsels van de tussenschotten zijn steviger en droger dan bij andere citrusvruchten.

De vrucht is bedekt met een dikke schil en de sappige partjes worden beschermd door een dikke laag sponsachtig, poreus weefsel. Deze laag wordt mesocarp of albedo genoemd. De dikte van het mesocarp kan 4-5 cm of meer bedragen.

De kleur van de schil en de partjes hangt af van het ras. Er worden pomelo's geteeld met gele, oranje en groene schillen, en met rode, crèmekleurige en gele partjes.

Interessant is dat er momenteel alleen gecultiveerde, gedomesticeerde variëteiten van pomelo bekend zijn. De wilde voorouder van deze citrus komt niet voor in de tropen of elders op de planeet. Biologen hebben ontdekt dat pomelo een hybride is, ontstaan door toevallige kruisbestuiving van citrusbloemen. Mogelijk was een bittere sinaasappel een van de deelnemers aan de kruising. Dit gebeurde lang geleden, duizenden jaren terug. Zo wordt pomelo genoemd in Chinese geschreven bronnen uit het jaar 100 voor Christus.

Waar groeit pomelo? Het citrusfruit wordt geteeld in regio's met een tropisch en subtropisch klimaat. Pomelo wordt verbouwd in tuinen en op landbouwplantages in Thailand en China, Taiwan en Maleisië, India en Vietnam, Sri Lanka, en in het zuiden van Japan. Er zijn citrustuinen waar pomelo wordt gekweekt in Marokko, Zuid-Afrika, de Verenigde Staten (Californië). Pomelo draagt uitstekend vrucht op de eilanden van Polynesië en in Turkije.

Soorten

Het geslacht Citrus omvat één plantensoort, Pomelo. Tot deze soort behoren alle bekende variëteiten van deze fruitboom.

Volgens gespecialiseerde bronnen zijn er ten minste 20 variëteiten van de pomeloboom. De meest voorkomende en populaire zijn:

1. Khao phuang (Kao foeang). Levert peervormige citrusvruchten met een stevige, vlezige schil van geelgroene kleur. Geelachtig witte of crèmekleurige partjes zijn gevuld met een zuurzoet smakend sap.
2. Khao paen (Kao paen). Wordt beschouwd als een Thaise variëteit. De vruchten zijn afgeplatte bollen met een dikke, stevige schil van groenachtig gele of saladegroene kleur. De eetbare partjes zijn crèmekleurig geel, bleek oranje en sappig. In de vruchten die in de handel verkrijgbaar zijn, zitten onontwikkelde pitjes die bij bewaring rijpen.
3. Khao namphung (Kao namfoeng). Levert ongebruikelijke peervormige vruchten met een heldergele, groenachtig gele schil. De partjes zijn groot, zoet en sappig. De kleur van het vruchtvlees is pastelwit of gelig.
4. Thongdi (Fongdi of Tongdi). Groeit uitstekend in Thailand. De schil van deze citrus is dunner dan bij de meeste Aziatische variëteiten van deze soort. De schilkleur is donkergroen, het fruitoppervlak is glad. De vruchten zijn groot (tot 15–17 cm in doorsnee). De partjes hebben een zachtroze of watermeloenrode kleur. De smaak is zoet.
5. Khao horn (Kao chorn). Een vrucht met een geelgroene schil. De partjes van deze citrus zijn groot en reliëfrijk, gekleurd in lichtgele tinten.

Waarin verschilt pomelo van grapefruit?

Deze citrusvruchten verschillen in grootte, uiterlijk en smaakkwaliteiten, hoewel sommige variëteiten van deze soorten erg op elkaar lijken.

Grapefruit is een hybride van de sinaasappel C. Sinensis en de pomelo Shaddock. Biologen beschouwen de kruisbestuiving van deze planten als toevallig. Maar het resultaat was stabiel en de nieuwe vrucht kreeg een eigen naam. Dit gebeurde in het jaar 1750. Omdat de kruising oorspronkelijk niet bedoeld was, noemde de Welshe natuuronderzoeker-monnike G. Hughes de grapefruit 'verboden vrucht'.

Citrusvruchten hebben enkele verschillen.

1. De smaak van grapefruit heeft altijd een zurigheid die kenmerkend is voor sinaasappel. In de vruchten is altijd bitterheid aanwezig.
2. De smaak van een pomelo kan zoet of zuur-zoet zijn, met of zonder bitterheid.
3. Het mesocarp van een pomelo is meerdere malen dikker dan het mesocarp van een grapefruit.
4. De vezels en vliezen van pomelo-partjes zijn veel taaier dan die van grapefruit.
5. Grapefruitschil is oranje. Pomelo kan diepgroen, saladegrijs, gelig of grijsoranje zijn.
6. De kleur van de partjes verschilt ook. Grapefruitvruchtvlees is donkerrood, helderrood, bordeaux, roze-rood. Bij pomelo is het crèmekleurig, wit, lichtgeel en slechts bij sommige soorten rood.

Hoe kiest u een rijpe pomelo in de winkel?

Deze citrusvrucht kiest u met behulp van de algemene regels voor het kopen van fruit. U inspecteert de pomelo zorgvuldig en beoordeelt de kwaliteit. U kunt de vrucht kopen als:

1. De schil is egaal, veerkrachtig, bevat geen donkere vlekjes, putjes of sporen van sterke druk.
2. De vrucht geeft een frisse fruitige geur af, maar geen geur van rot.
3. De vrucht is gelijkmatig gekleurd.
4. Het steelgebied blijft bij indrukken veerkrachtig, de vinger zakt niet naar binnen.
5. De schil vertoont geen tekenen van uitdroging en de citrus voelt niet te licht aan.
6. De vrucht is veerkrachtig en stevig; een overrijpe vrucht is altijd zacht en kan bitter zijn.

Bij het kopen van fruit let u ook op de negatieve eigenschappen van het product:

1. Een sterke ongelijkmatigheid in de kleur van de schil duidt erop dat boeren te veel chemicaliën en kunstmest hebben gebruikt.
2. Koop geen vrucht waarvan het oppervlak littekens van mechanische beschadigingen vertoont.
3. Overmatig gebruik van nitraten blijkt uit bordeauxrode puntjes op de schil, evenals vlekken die contrasteren met de algemene kleur van de vrucht.

Koopt u geen vrucht met een plakkerig oppervlak; dit wijst erop dat het product is opgeslagen tussen rotte exemplaren. Micro-organismen kunnen in de gezonde vrucht zijn doorgedrongen en de kwaliteit verminderen.

Hoe schilt u snel een pomelo?

Als u de pomelo niet schilt, maar gewoon in 4-6 stukken snijdt, gaat er veel sap verloren. Er zijn een paar eenvoudige manieren om de vrucht te schillen. U heeft een scherp keukenmes van gemiddelde grootte nodig. Keukenkenners onderscheiden de verticale en spiraalvormige schilmethode. Voordat u de schil verwijdert, wast u de vrucht met koud stromend water of in een ruime bak, waarbij u het water 2 keer ververst.

Verticale methode

U legt de pomelo op een snijplank of op tafel, een bord of een dienblad. Het belangrijkste is dat de vrucht niet glijdt. U snijdt met een mes het steelgebied en het tegenovergestelde deel van de schil, inclusief de sponsachtige laag, af. U maakt 4 lengtesneden door de schil en de mesocarplaag. Eerst maakt u een cirkelvormige snede die als een meridiaan op een globe loopt. Vervolgens nog een, loodrecht op de eerste, en daarna nog 2 op dezelfde manier.

U legt het mes opzij, neemt de pomelo en verwijdert met de hand de segmenten van de schil en het sponsachtige vruchtvlees, totdat er alleen de eetbare partjes in uw handen overblijven. Vervolgens scheidt u de partjes met de hand en verwijdert u de vliezen.

Spiraalmethode

Het schillen volgens een spiraal verschilt enigszins van de vorige methode. U snijdt het gebied rond de vruchtsteel en het daartegenover liggende deel 1 cm af. Vervolgens verwijdert u de schil en het mesocarp door het mes spiraalvormig te bewegen. Net als bij de vorige methode begint u met schillen bij de bovenste voorbereidende snede en gaat u naar de onderste. Daarna verdeelt u de partjes en verwijdert u de vliezen.

Hoe eet u pomelo op de juiste manier?

De citrusvrucht kunt u het beste vers eten, direct na het schillen. Op tafel worden hele partjes geserveerd, ontdaan van witte adertjes en vliezen. De partjes kunt u snijden of met de hand verdelen.

1. De vrucht is lekker met ijs, yoghurt en verse en geconserveerde room.
2. De smaak van pomelo combineert uitstekend met kiwi, bananen, appels, selderij en chocolade.
3. De vrucht verbetert de kwaliteit van hartige salades met garnalen en olijven.
4. Er bestaan nogal wat recepten waarin stukjes pomelo met vlees en vis worden gecombineerd. U kunt pomelo gerust aan elke salade toevoegen.
5. Het sap van deze citrusreus wordt gebruikt voor het maken van huisgemaakte marmelade en gelei.

Let op! Een arts kan een diabetespatiënt toestaan pomelo te eten, omdat de glykemische index van het product niet hoger is dan 30 eenheden.

Hoeveel u per dag kunt eten

De hoeveelheid pomelo per dag wordt in geen enkele serieuze aanbeveling gespecificeerd. Deze vrucht is nog maar kort in de winkels verkrijgbaar. Wanneer u het product in uw menu opneemt, kunt u zich richten op de algemene consumptienormen die voor citrusvruchten zijn ontwikkeld. De hoeveelheid product op tafel is afhankelijk van individuele gezondheidsindicatoren en leeftijd, de zuurgraad van het maagsap, de neiging tot brandend maagzuur, allergische reacties op fruit, of de gebruiker een kind is, ziekten en zwangerschap.

Een gezonde volwassene kan 1 pomelo per dag eten, als de hoeveelheid gepelde partjes niet groter is dan een middelgrote sinaasappel. Aan kinderen onder één jaar worden geen citrusvruchten en citrussappen gegeven. Het spijsverteringsstelsel van een kind is nog niet volgroeid; de baby zal last krijgen van pijn, gasvorming en ongemak. Men begint een kind citrussap druppelsgewijs te geven, toegevoegd aan drinkwater. Maar het is beter om een kinderarts te raadplegen. Een kind kan tot 3 jaar uiterst gevoelig zijn voor citrusvruchten.

Voor kinderen van 3 tot 6 jaar kan pomelo in het eetpatroon worden opgenomen, maar niet vaker dan 3 keer per week (men geeft enkele partjes, qua volume gelijk aan 2–3 kleine mandarijnen).

Is het toegestaan om 's avonds te eten

Een gezonde volwassene kan pomelo voor het slapengaan eten, maar kan dit beter vóór 15–16 uur doen. Vitaminen en andere nuttige stoffen in citrusvruchten worden 's ochtends en rond de lunch beter opgenomen. Als u het product goed verdraagt, kunt u 's avonds een paar partjes eten, maar niet later dan 2 uur voor het slapengaan.

U mag 's nachts niet opstaan om van pomelo te smullen. In liggende houding neemt het risico toe dat maagzuur uit de maag in de slokdarm terugvloeit, wat tot ernstig brandend maagzuur leidt.

Citrusvruchten kunt u het beste eten in de periodes tussen het ontbijt en de lunch, of na de lunch, omdat deze producten vaak darmongemak veroorzaken. Het wordt afgeraden pomelo te combineren met bruisend mineraalwater. Medicijnen mogen niet met het sap van deze vrucht worden ingenomen.

Waarom is pomelo bitter?

Bitterheid komt voor in het vruchtvlees van alle citrusvruchten, en pomelo is geen uitzondering. De bitterheid kan nauwelijks merkbaar zijn. Men kan een vrucht kopen die volledig vrij is van een onaangename bijsmaak. Maar soms is pomelo behoorlijk bitter.

1. De bitterheid wordt veroorzaakt door de glycoside naringine (neohesperidoside van naringenine). In pomelo zit deze stof in de vliezen en aderen die de partjes omhullen. Als men de vliezen en aderen verwijdert, verdwijnt de bitterheid.
2. Overrijpe vruchten bitteren sterk, onrijpe minder. Vruchten van optimale rijpheid zijn bijna niet bitter.
3. In vruchten hoopt bitterheid zich op als de vruchten en het blad intensief met pesticiden tegen insecten zijn besproeid.
4. Als pomelo tijdens het transport is ingevroren (of sterk gekoeld tot temperaturen dicht bij nul), zal er ook bitterheid optreden.

Waar is pomelo goed voor?

De vrucht bevat een grote hoeveelheid vitamine C – 30–55 mg per 100 g product. Pomelovruchten zijn rijk aan vitamine B1 (tot 0,07 mg per 100 g) en B2 (0,02 mg per 100 g vruchtvlees). De partjes bevatten een hoge concentratie vitamine B5, bètacaroteen en ethacrynzuur, dat een natuurlijk diureticum is.

Het eetbare deel van de citrus bevat veel plantaardige vezels (0,8%). Vezels zijn belangrijk voor een tijdige reiniging van de darmen en preventie van constipatie.

Deze vrucht bevat veel nuttige micro-elementen. Het vruchtvlees bevat een grote hoeveelheid kalium (tot 230–235 mg per 100 g). Dit macro-element is belangrijk voor een normale hartfunctie en nuttig ter preventie van hartritmestoornissen.

Pomelo bevat vrij veel ijzer (0,11 mg), fosfor (17 mg), natrium (tot 1 mg), calcium (4 mg) en andere belangrijke macro-elementen. Het product bevat zeer weinig natuurlijke vetten (van 0,1 tot 0,3%). De calorische waarde van de vrucht is laag. In 100 g citrus zit 25–38 kcal.

1. Het is goed om pomelo in het dagelijkse dieet op te nemen, omdat de vrucht niet alleen voedende, maar ook versterkende en genezende werking heeft.
2. De vruchten bevatten antioxidanten, die belangrijk zijn voor het verloop van vele reacties.
3. Het rode vruchtvlees van pomelo bevat stoffen die het cholesterolgehalte verlagen.
4. Pomelo is een bron van fosfor en calcium. Het wordt aanbevolen om het op te nemen in het dieet van ouderen die lijden aan osteoporose en andere aandoeningen van het skelet.
5. Fosfor is nuttig voor een optimale hersenfunctie.
6. Het hoge calciumgehalte maakt dit product nuttig voor zwangere vrouwen, omdat dit element niet alleen nodig is voor het kind, maar ook voor de aanstaande moeder. De bijzonderheden van het opnemen van pomelo in het dieet moeten met een arts worden besproken.
7. Dankzij het hoge vitaminegehalte versterkt de vrucht het immuunsysteem van de mens.
8. De urinedrijvende eigenschappen van het product activeren de stofwisseling en een tijdige uitscheiding van afvalstoffen en stofwisselingsproducten. Het is aan te raden voor mensen die aan hoge bloeddruk lijden.
9. Het product is nuttig voor vrouwen in de menopauze. De citrus bevat stoffen die het oestrogeengehalte stabiliseren en de hormonale balans normaliseren.
10. Men zegt dat de vrucht de toestand bij astma en bronchitis verlicht.
11. Dit caloriearme product wordt opgenomen in diëten voor gewichtsverlies.
12. Pomelo wordt beschouwd als een afrodisiacum dat het seksuele verlangen bij mannen activeert.

Pomelo wordt uit het dieet verwijderd als er een allergische reactie op de vrucht wordt vastgesteld. De citrusvrucht mag niet worden gegeten bij gastritis, maagzweer, colitis, zweer van de twaalfvingerige darm en bepaalde nierziekten.

Pomelo heeft een directe relatie met religieuze culten in Zuidoost-Azië. Deze vrucht wordt vaak gebruikt als offer aan geesten, onder andere bij het vieren van het oosterse Nieuwjaar. Deze grote, mooie en smakelijke vruchten symboliseren welzijn, een gelukkig leven en voorspoed.