Tarwepap: samenstelling, gezondheidsvoordelen, recepten

Tarwpap is een van de hoofdgerechten in het dieet van veel mensen. Enkele eeuwen geleden was deze pap een onmisbaar onderdeel van de lunchtafel in elk gezin, omdat het bekend stond om zijn gunstige eigenschappen. Het wordt zelfs in de Bijbel genoemd als een basisvoedingsmiddel.

Waar wordt tarwepap van gemaakt?

Tarwpap is gekookte tarwegries. Het wordt gemaakt van harde tarwesoorten, waarvan de korrels vooraf worden gereinigd en gepolijst. Ook worden ze ontdaan van hun eigen schillen en kiemen.

Tarwegries kan fijn, middel of grof gemalen zijn. Afhankelijk van de grootte wordt het verdeeld in 'Artek' (de fijnste) en 'Poltava' (de maling wordt aangegeven met nummers).

De gries heeft een karakteristieke tarwekleur (geel, bruinachtig) – van lichte tot donkere tinten. De korrels verschillen in grootte. De geur is licht, aangenaam, met subtiele nootachtige tonen.

Wat is het verschil tussen tarwepap en gierstpap?

Tarwpap en gierstpap hebben weliswaar vergelijkbare namen, maar zijn twee totaal verschillende producten. De eerste wordt, zoals al gezegd, gemaakt van tarwe. En voor de tweede dient gepolijste gierst als grondstof.

Wat betekent speltpap?

Spelt, ook wel emmer genoemd, is wilde tarwe, niet-hybride. Emmer onderscheidt zich door een broze stengel en een korrel in een vlies dat bij het dorsen niet volledig wordt losgemaakt. Qua uiterlijk lijkt het op een aartje van een graslandplant. Dergelijke tarwe, die nooit is veredeld, wordt als de gezondste beschouwd.

Emmer wordt gekenmerkt door een lager glutengehalte. Het veroorzaakt geen slaperigheid, in tegenstelling tot gewone tarwe. Ook stapelt het geen schadelijke stoffen op en is het bestand tegen radioactieve straling.

Dergelijke tarwe is al bekend sinds de tijd van het oude Rusland. Tegenwoordig zijn het en de producten ervan te vinden in de schappen van winkels voor gezonde en verantwoorde voeding. Maar het komt niet vaak voor en kost aanzienlijk meer dan producten van gewone tarwe. Dat komt doordat spelt niet reageert op bemesting en kunstmest. Behandeling met chemische middelen is niet effectief, het is kieskeurig wat betreft de bodem, en de teelt ervan is daardoor gewoon niet rendabel.

Samenstelling en caloriegehalte

Tarwepap behoort tot producten die zeer rijk zijn aan vezels. Het is, zoals bekend, zeer gunstig voor de werking van het maag-darmkanaal. Ook bevat het product veel vitamines (groep B, PP, A, C, E) en micro-elementen (calcium, magnesium, fosfor, ijzer, enz.).

In 100 g pap, gekookt in water zonder toevoeging van suiker, zout, boter en dergelijke, zit ongeveer 90 kcal.

Waarom is tarwepap gezond?

Nuttige eigenschappen van tarwepap:

• bevordert de werking van het maag-darmkanaal;
• draagt bij aan de uitscheiding van gifstoffen en vrije radicalen uit het lichaam;
• reguleert de vetstofwisseling in cellen;
• de vaatwanden versterkt;
• verbetert de werking van het zenuwstelsel;
• heeft een gunstige invloed op het immuunsysteem;
• versterkt het haar en verbetert de conditie van de huid;
• verlaagt de bloedsuikerspiegel;
• versterkt de botten;
• geeft spieren energie, verlicht pijn en vermoeidheid, houdt ze in conditie;
• verbetert het gezichtsvermogen;
• na het nemen van antibiotica en andere 'zware' medicijnen verwijdert het de resten ervan uit het lichaam;
• reguleert de bloeddruk;
• verbetert de bloedstolling.

Voor vrouwen

Tarwepap verbetert de conditie van haar en huid, wat voor elke vrouw noodzakelijk is. Het versterkt de botten, wat ook belangrijk is voor vrouwen in de postmenopauze.

Het hoge gehalte aan vitamine E in tarwepap zorgt voor een normale werking van het vrouwelijke voortplantingssysteem. Het speelt een belangrijke rol bij het reguleren van de hormonale balans. Geen enkele behandeling van een gynaecologische aandoening kan zonder toediening van vitamine E.

Voor mannen

Voor mannen daarentegen moet deze pap strikt met mate in het dieet worden opgenomen. De gunstige eigenschappen voor het maag-darmkanaal, het zenuwstelsel, de bloedsomloop, enz. zijn vergelijkbaar. Maar bij langdurig gebruik van tarwepap in grote hoeveelheden kan de potentie worden verstoord.

Tijdens de zwangerschap

Het opnemen van tarwepap in het dieet van een vrouw tijdens de zwangerschap zal een gunstig effect hebben op zowel de aanstaande moeder als het zich ontwikkelende kind.

De voordelen van tarwepap voor zwangere vrouwen zijn als volgt:

1. 'Vrouwelijke' vitamine E zorgt voor een normaal verloop van de zwangerschap en ondersteunt de hormonale balans.
2. B-vitamines 'houden toezicht' op de normale en harmonieuze werking van alle systemen in het lichaam van de moeder.
3. Vezels redden de vrouw van constipatie, waar zwangere vrouwen vaak last van hebben.
4. Het product helpt de spieren te ontspannen, waaronder die van benen en rug.
5. De gries levert het lichaam een grote hoeveelheid voedingsstoffen en nuttige micro-elementen die nodig zijn voor een gezonde ontwikkeling van de foetus.

Tijdens de borstvoeding

Tarwepap is een zeer gezond product, dus het moet zeker worden opgenomen in het dieet van een zogende vrouw. Maar het gehalte aan gluten kan allergische reacties veroorzaken, dus dit moet voorzichtig gebeuren.

Probeer de pap te eten vanaf 2–3 maanden van de levensduur van de baby, 1–2 eetlepels in de ochtend en houd het kind vervolgens goed in de gaten. Als er geen allergische verschijnselen optreden en de conditie ervan niet verslechtert, kan de dagelijkse hoeveelheid pap geleidelijk worden verhoogd tot 100 g. Het wordt aanbevolen om het om de dag bij het ontbijt te eten.

Tot de leeftijd van zes maanden moet pap alleen met water worden gekookt, om een mogelijke allergische reactie van de baby op melk te voorkomen. Vanaf zes maanden kan worden geprobeerd pap te koken met water en melk in een verhouding van 1:1.

Voor kinderen

Vanwege de voordelen is tarwepap ook noodzakelijk in het dieet van kinderen: het versterkt het zenuwstelsel en de botten, verbetert het gezichtsvermogen en dient als een goede preventie van hart- en vaatziekten.

Maar het tere lichaam van een kind kan niet altijd hetzelfde aan als een volwassene. Eiwit en gluten worden bijvoorbeeld pas volledig afgebroken vanaf een bepaalde leeftijd. Er kunnen allergieën optreden: zwelling van het strottenhoofd, huiduitslag, verhoogde lichaamstemperatuur. Daarom wordt pap aan het kind gegeven onder strikt toezicht, wanneer het al zelfstandig kan kauwen, en na overleg met de kinderarts.

Als er problemen zijn met de spijsverteringsorganen, moet het gerecht volledig worden vermeden.

Kunt u tarwepap eten tijdens het afvallen?

Het is duidelijk dat tarwe en producten ervan zeer voedzaam en gezond zijn. Maar kan het bijdragen aan gewichtsverlies, ondanks de aanzienlijke calorieën? Absoluut, ja, en hier is waarom:

1. De werking van het maag-darmkanaal wordt genormaliseerd, de spijsvertering komt op orde, wat helpt bij het verliezen van overtollige kilo's.
2. Vezels verwijderen gifstoffen, radicalen en afvalstoffen uit het lichaam.
3. Het eten van tarwepap verlaagt het cholesterolgehalte in het bloed, waardoor de circulatie aanzienlijk verbetert. Dit betekent dat alle weefsels worden voorzien van zuurstof, die alle metabolische processen op cellulair niveau activeert.
4. Metabolisme en lipolyse worden aanzienlijk versneld, vetten worden verbrand, koolhydraten worden onmiddellijk omgezet in energie, zonder als vetophopingen op ongewenste plaatsen achter te blijven.
5. Een langdurig vol gevoel voorkomt honger en terugvallen daarna.
6. Het product stimuleert sporten omdat het energie geeft en het uithoudingsvermogen verhoogt.

Tarwepap in de geneeskunde

Bij diabetes mellitus

Bij diabetes, zoals bij elke ernstige ziekte, is een speciaal dieet geïndiceerd, en tarwepap is een essentieel onderdeel ervan. Het verlaagt namelijk het glucosegehalte in het bloed en, door gunstig de darmwerking te beïnvloeden, voorkomt het dat suiker in vet verandert. Ook bevordert dit gerecht de uitscheiding van overtollig cholesterol. Artsen raden diabetici aan om twee keer per dag tarwepap te eten.

Bij pancreatitis

Pappen vormen de basis van dieetvoeding voor mensen met een zieke alvleesklier. Tot de toegestane pappen behoort ook tarwepap, maar deze mag alleen worden gegeten tijdens remissie en in strikt beperkte hoeveelheden.

Tarwepap bevat veel complexe koolhydraten die de alvleesklier overbelasten. Het zetmeel uit tarwe stimuleert de productie van insuline, die het omzet in glucose. En de verhoogde insulineproductie verhindert dat de klier zijn weefsels herstelt. Zelfs na warmtebehandeling blijven de gebroken korrels te hard voor het ontstoken slijmvlies van het orgaan.

Om deze redenen is het verboden tarwepap te eten tijdens een acute of verergerde chronische pancreatitis. In remissie is het alleen toegestaan om één keer per week pap te eten. De reactie van het lichaam moet worden gecontroleerd, beginnend met een portie van 50 g.

Bij gastritis

Tarwepap verwijdert gifstoffen, verbetert de vetstofwisseling in cellen en versterkt het immuunsysteem, en is daarbij zeer zacht voor de tere maagwanden, zelfs bij een ontstoken toestand. Daarom is deze pap absoluut geïndiceerd voor consumptie bij gastritis.

Maar dit geldt niet voor gastritis gepaard gaande met een lage zuurgraad. In dat geval is het verboden, omdat het de zuurgraad in de maag kan beïnvloeden.

Voor de darmen

Tarwerpap is gunstig voor de gezondheid en de normale werking van de darmen, omdat de pectines die erin zitten schadelijke stoffen neutraliseren en het rottingsproces voorkomen, en bijdragen aan de genezing van ontstoken en beschadigde slijmvliezen. Het verwijdert gifstoffen en afvalstoffen, wat de ontwikkeling van dysbacteriose voorkomt. Maar bij neiging tot winderigheid moet u ervan afzien.

Bij constipatie

Tarwegries normaliseert de vetstofwisseling op celniveau, heeft een gunstig effect op de darmfunctie, zoals hierboven reeds vermeld, en voorkomt verstopping. Het hoge vezelgehalte in tarwe reguleert de werking van het maag-darmkanaal en activeert tevens de darmperistaltiek.

Bij jicht

Bij patiënten met jicht wordt het dieet strikt gecontroleerd, inclusief de consumptie van pap. Ze worden strikt verdeeld in toegestaan en niet toegestaan. De oorzaak van jicht ligt immers vaak in overmatige voedselinname en de behandeling ervan hangt direct af van de normalisatie van de stofwisseling.

Alle papsoorten bevatten langzame koolhydraten die langzaam worden afgebroken, waardoor het verzadigingsgevoel lang aanhoudt. Dit is een zeer belangrijke factor bij jicht. Alleen peulvruchten zijn verboden, waartoe tarwe niet behoort. Daarom kan en moet het worden opgenomen in het dieet van patiënten met jicht.

Bij colitis

Bij colitis is tarwepap zeer geschikt omdat het de werking en de microflora van de darmen normaliseert. Het kalmeert het ontstoken slijmvlies van de zieke darm en normaliseert de stoelgang. Maar bij colitis die gepaard gaat met een opgeblazen gevoel, kunt u het beter vermijden.

Bij aambeien

Behandeling van aambeien heeft alleen zin na normalisatie van de ontlasting. Constipatie veroorzaakt spanning van de sluitspier en de aderen erin, ze vullen zich met bloed en zwellen op. Ontlastingsmassa's bij constipatie drukken op de darmwanden en verslechteren de bloedcirculatie daar. Dit alles leidt tot verslechtering van de toestand en overgang van aambeien naar een chronische vorm. Diarree irriteert de ontstoken plek en bevordert de actieve vermenigvuldiging van bacteriën. Dunne ontlasting leidt tot ontsteking en uitdroging van de aambeienhaard, waardoor er later scheurtjes kunnen ontstaan.

Daarom moet u bij aambeien in de eerste plaats uw voeding aanpassen, afhankelijk van de ontlasting van de patiënt. En naast andere ontlastingnormaliserende producten wordt tarwerpap zeker in het dieet opgenomen, omdat het hieraan bijdraagt en een gunstig effect heeft op de darmfunctie.

Bij cholecystitis

Tarwepap is toegestaan en zelfs aanbevolen voor mensen met cholecystitis, omdat het gerecht het lichaam voorziet van vitamines en mineralen, de stofwisseling verbetert en het immuunsysteem versterkt.

Bij cholecystitis moet de pap vloeibaar en slijmerig worden bereid. U kunt de dag beginnen en eindigen met een portie tarwepap. Maar u moet het alleen warm eten, omdat bij een ontsteking van de galblaas koude en hete gerechten verboden zijn. Uiteraard moet u het zonder sauzen, gebakken uien of kruiden eten.

Tarwepap, net als ander voedsel, mag alleen worden gegeten tijdens een remissieperiode. Tijdens een exacerbatie van cholecystitis wordt de patiënt aangeraden te vasten, en daarna alleen havermoutpap.

Nadelen en contra-indicaties

Zoals elk voedingsmiddel is tarwerpap alleen gunstig bij matige consumptie en heeft het een aantal contra-indicaties:

1. Voor mensen met een ernstige ziekte genaamd coeliakie is gluten ten strengste verboden. En dat betekent alle granen, inclusief tarwe.
2. Tarwerpap kan de zuurgraad in de maag veranderen, om deze reden wordt het niet aanbevolen bij gastritis met een lage zuurgraad.
3. Pap is ook niet geïndiceerd voor consumptie bij winderigheid.
4. In de postoperatieve periode (na operaties aan de buikorganen) kunt u het beter ook niet consumeren. De grove maling van de pap zal te zwaar zijn voor de spijsvertering tijdens de herstelperiode.
5. Bij maagzweren en zweren van de twaalfvingerige darm wordt tarwerpap niet aanbevolen vanwege de grove maling en het hoge vezelgehalte.
6. Allergie is ook een ernstige contra-indicatie.

Dat tarwepap zeer gezond is en rijk aan vitaminen en mineralen, betekent niet dat u het altijd en in onbeperkte hoeveelheden kunt eten. Overmatige consumptie van elk, zelfs het gezondste product, schaadt het lichaam. Het dieet moet uitgebalanceerd zijn en vlees, groenten, vis en dergelijke bevatten.

Hoe kiest u tarwegries?

1. Bij het kiezen van tarwegries moet u allereerst letten op de kleur: deze moet uniform zijn (geel, lichtbruin). De gries mag geen ongedopte korrels, hele korrels of verschillende vreemde deeltjes bevatten. De korrels mogen niet verschrompeld zijn.
2. Aaneengeklonterde klonten duiden erop dat er voedselmotten in de gries zitten.
3. Bij de aankoop van voorverpakte gries moet u speciale aandacht besteden aan de integriteit van de verpakking en de productiedatum. Het is beter om de meest verse gries te nemen. De maximale ‘leeftijd’ is 10 maanden, daarna begint het bitter te worden en verliest het een deel van zijn gunstige eigenschappen.
4. Hoe grover de maling, hoe gezonder de tarwepap zal zijn.

Hoe kookt u tarwepap: recepten

Met water

Er is niets bijzonders of moeilijks aan het koken van tarwepap in water. Het is belangrijk om eenvoudige aanbevelingen op te volgen, zodat de pap luchtig en smakelijk wordt:

1. Neem voor 1 kop gries 2 koppen water, een halve theelepel zout en 50 g boter.
2. Selecteer de gries handmatig en verwijder vreemde deeltjes en steentjes, spoel vervolgens grondig met koud water om fijn vuil en stof te verwijderen.
3. Breng het water aan de kook op hoog vuur, voeg dan zout en gries toe. Gebruik bij voorkeur een pan met een dikke bodem.
4. Onder voortdurend roeren aan de kook brengen, daarna het vuur tot het laagste zetten en het schuim verwijderen. Dek af met een deksel en laat 20 minuten staan – totdat er geen water meer over is. Roer niet vaker dan 4 keer (eens per 5 minuten) om te voorkomen dat de pap aanbrandt of aan de bodem blijft plakken.
5. Voeg na het koken boter toe aan de pap en dek opnieuw af met een deksel. Laat het vervolgens afkoelen en ongeveer een half uur trekken.

Met melk

Tarwepap met melk wordt zachter en zoeter dan met water. De recepten zijn ook eenvoudig en toegankelijk. Bijvoorbeeld:

1. Neem voor 1 kop tarwegries 2 koppen water en 2 koppen melk, een snufje zout en 2 eetlepels suiker.
2. Sorteer de gries en spoel hem af.
3. Breng het water aan de kook op hoog vuur, voeg zout, suiker en de gries toe. Breng onder voortdurend roeren opnieuw aan de kook.
4. Zodra het weer kookt, verwijder het schuim, zet het vuur op de laagste stand en kook de gries onder deksel totdat al het water is opgenomen, dat duurt ongeveer 20 minuten. In het algemeen zijn de eerste stappen hetzelfde als bij het koken van gewone tarwepap in water.
5. Giet vervolgens de melk bij de pap en zet het vuur weer op maximaal, breng aan de kook.
6. Zet het vuur weer op de laagste stand en kook het 15 minuten, onder roeren.
7. Haal de pap van het vuur en laat het 10-15 minuten onder deksel trekken. De melk mag niet volledig inkoken: tarwepap met melk wordt vloeibaar gekookt.

Met pompoen

Pompoen is een zeer gezond product, het wordt toegevoegd aan verschillende pappen, soepen, salades, gebak. Tarwepap is geen uitzondering:

1. U wast de pompoen, schilt hem, verwijdert de zaden en snijdt hem vervolgens in kleine blokjes. Voor 1 glas granen heeft u 300 g pompoen nodig.
2. U giet melk in een pan en voegt de pompoen, zout en suiker toe. U kunt de suiker helemaal weglaten, omdat de pompoen het gerecht zoetheid geeft; zout naar smaak.
3. U brengt de melk met pompoen aan de kook op middelhoog vuur.
4. U voegt de gewassen granen toe. Voor 1 glas granen neemt u 4 glazen melk, net als bij het koken van gewone tarwepap.
5. U kookt het op middelhoog vuur, onder voortdurend roeren, ongeveer 15 minuten.
6. U haalt het van het vuur en laat het 10 minuten trekken. U voegt boter toe.

Met vlees

Tarwepap met vlees is zeer gezond en voedzaam en wordt het favoriete gerecht van alle gezinsleden. Het wordt heel eenvoudig bereid:

1. U snijdt 500 g kipfilet in grote blokjes.
2. U bakt het gesneden vlees in hete plantaardige olie tot het een goudbruin korstje heeft.
3. U wast 2 middelgrote wortels, schilt ze en raspt ze. U voegt ze aan de kipfilet toe en bakt ze al roerend.
4. U strooit een glas tarwegries in de pan bij het vlees met wortels.
5. U giet er 3 glazen water bij. Het waterniveau moet 1,5 cm boven de ingrediënten staan.
6. U voegt naar wens verschillende kruiden toe: laurierblad, peper, knoflook, enz.
7. U brengt het mengsel aan de kook en zet het vuur lager tot het minimum.
8. U houdt het afgedekt op laag vuur gedurende 10–15 minuten.
9. U haalt het van het vuur en laat het trekken.

In de slowcooker

Om tarwepap in een slowcooker te bereiden, heeft u 1 glas tarwegries, 3 glazen water, zout naar smaak en een beetje boter (50–60 g) nodig. Het bereidingsproces is als volgt:

1. U doet de gewassen granen in de kom van de slowcooker.
2. Vervolgens giet u er warm water bij, zodat de slowcooker geen tijd verspilt aan het opwarmen van het water en de pap sneller gaar wordt.
3. U voegt zout toe.
4. U sluit het deksel van de slowcooker en stelt het programma 'Granen' in op 20 minuten.
5. Wanneer het water kookt, schept u het schuim eraf.
6. 5 minuten voor het einde van de kooktijd voegt u de boter toe.
7. Als de pap na 20 minuten nog wat hard lijkt, kunt u nog 10 minuten toevoegen in de stand 'Opwarmen'.

Hoe bereidt u koteletten van tarwepap?

Van tarwepap kunt u heerlijke burgertjes maken. Er zijn talloze recepten en u kunt verschillende toevoegingen gebruiken. De populairste zijn: paddenstoelen, gehakt en groenten.

Tarwekoteletten met champignons

1. U kookt de pap op de gebruikelijke manier in water, bij voorkeur wat dikker. Laat afkoelen.
2. U bakt de paddenstoelen met ui; u kunt wortel toevoegen.
3. U voegt de paddenstoelen met ui en wortel bij de pap en strooit er 1 eetlepel zetmeel bij.
4. U bakt ze op hoog vuur, nadat u elk burgertje eerst in bloem hebt gerold.
5. Voor een mooie kleur kunt u paprika- of kurkumapoeder aan de bloem toevoegen.

Er zijn geen vaste verhoudingen voor paddenstoelen of ui – dat is helemaal naar smaak. De hoofdregel is: niet te veel, zodat de schnitzels gemakkelijk te vormen zijn en niet uit elkaar vallen. U kunt in plaats van ui alleen wortel gebruiken, of alleen paddenstoelen, enz.

Tarwekoteletten met gehakt

1. Voor 4 eetlepels tarwepap heeft u 200 g gehakt en 2 eieren nodig. Meng alles grondig.
2. U voegt kruiden naar smaak toe.
3. U vormt burgertjes, paneert ze in bloem en bakt ze aan beide kanten op hoog vuur.

Vegetarische tarwekoteletten

1. Meng de tarwepap met fijngesneden ui, knoflook en kruiden.
2. Voeg naar smaak specerijen toe: peper, kurkuma, Worcestersaus en citroensap. U kunt ook in tomatensaus gestoofde kool toevoegen; dit geeft de groenteburgers sappigheid.
3. Haal de groenteburgers door bloem en bak ze in een hete pan, zoals gewoonlijk.

Kunt u tarwepap 's nachts en op nuchtere maag eten?

U kunt 's ochtends op de nuchtere maag tarwepap eten. Diëtisten raden pap over het algemeen aan als ideaal ontbijt.

Pap 's ochtends zorgt voor een langdurig verzadigd gevoel, belast het spijsverteringskanaal niet overmatig, geeft het lichaam voldoende nuttige vitamines en mineralen, een energieboost, en leert u een juist eetpatroon aan, zonder dat u de neiging krijgt om voor de lunch uw eetlust te 'stillen'.

Vlak voor het slapengaan raden artsen aan om niets te eten, zodat het lichaam 's nachts volledig kan rusten en niet bezig is met het verteren van voedsel. De laatste avondmaaltijd moet minimaal 2–3 uur voor het slapengaan plaatsvinden. Het moet een kleine portie licht verteerbare producten zijn. Pap is een van deze producten, dus het is uitermate geschikt voor de avondmaaltijd. Tarwepap is geen uitzondering, dus u kunt het gerust als avondeten nemen.

Kunt u tarwepap aan dieren geven?

Honden kunnen pap met een hoge glycemische index krijgen, dus pap die snel wordt verteerd. Tarwepap behoort hiertoe en kan dus worden gebruikt in de voeding van honden. Dit houdt echter in dat het wordt bereid met vlees, olie en groenten, dus een volledig uitgebalanceerd dieet. U mag een hond niet alleen pap geven.

Vanwege het hoge zetmeelgehalte wordt het meer aanbevolen voor actieve honden.

Bij het voeren van katten kunt u tarwepap beter vermijden. Als de keuze bestaat tussen goedkoop voedsel van lage kwaliteit en pap, dan is pap uiteraard beter. Maar als u de mogelijkheid heeft om het dier correct en volledig te voeden, moet u 'tarwepap' uitsluiten. Het voordeel ervan ligt in de rijke inhoud aan voedingsstoffen, maar voor het kattenlichaam zijn er meer nadelen: het wordt slecht verteerd vanwege de viscositeit en het hoge glutengehalte, en veroorzaakt winderigheid, spasmen, een opgeblazen gevoel en darmpijn.

Interessante feiten over tarwe

1. In het oude Egypte werd tarwe beschouwd als een van de kostbaarste rijkdommen. Het werd gedorst door stieren met hun hoeven.
2. Het Romeinse Rijk werd ook wel het tarwe-rijk genoemd, omdat tarwe daar een buitengewoon belangrijke rol speelde in de landbouw.
3. In Rusland werden tarwevelden 'obilie' genoemd.
4. In de hoofdstad van Ecuador, Quito, wordt in een museum een aarden pot bewaard waarin de eerste tarwestruik van Amerika werd gekweekt.
5. De Slaven beschouwden tarwekorrels als een symbool van geluk en rijkdom. Ze gaven bij huwelijken en geboorten van kinderen een zak tarwekorrels als geschenk.
6. De grootste producent van tarwe is China.
7. De grootste importeur van tarwe zijn de Verenigde Staten.
8. De grootste exporteur is de Europese Unie.
9. Het uit tarwe gewonnen zetmeel wordt gebruikt in de geneeskunde, toegevoegd aan zalven en poeders, en gebruikt in speciale zetmeelverbanden.
10. Tarwe is de meest voorkomende graansoort ter wereld.
11. Er bestaan vele tarwevariëteiten, maar de meest populaire en wijdverspreide zijn harde en zachte. Geen ander graan ter wereld heeft zoveel soorten.
12. Tarwe is een van de eerste gedomesticeerde granen.
13. Voor het meten van tarwe worden kwart en bushel gebruikt. Eén kwart is 27,2 kg, en één bushel is 217,7 kg.
14. In een museum in Zwitserland bevindt zich het oudste stuk tarwebrood – het is ongeveer 6.000 jaar oud.
15. In de Heilige Schrift wordt het beloofde land het land van tarwe of het graanland genoemd (een plaats waar granen groeien).
16. De uitdrukking 'zondig oord' heeft in het moderne leven een ironische betekenis; het verwijst niet naar een overvloedige, paradijselijke plek, maar naar een plaats waar iets slechts gebeurt, waar dronkenschap en losbandigheid heersen.
17. Armenië wordt beschouwd als de geboorteplaats van tarwe.
18. Wilde tarwe valt direct na rijping uit en blijft helemaal niet aan de aren zitten. Daarom verzamelden oude mensen het onrijp.
19. Het areaal tarwevelden overschrijdt het areaal van elk ander landbouwgewas.
20. Ongeveer 90% van alle geteelde tarwe wordt gebruikt als veevoer.
21. Tarwekiemen extract is een krachtige immuunmodulator en brandwondenmiddel.
22. In 1904 werden tarwekorrels ontdekt die meer dan 5.000 jaar oud zijn.
23. Van Gogh schilderde meer dan tien keer een tarweveld op zijn doeken.
24. Tarwe wordt genoemd in een bekende Joodse parabel. Terwijl de arbeider sliep, zaaide de vijand onkruid tussen de rijen tarwe. De arbeider wachtte tot het rijp was en scheidde pas toen de tarwe van het onkruid. Deze parabel wordt als volgt geïnterpreteerd: tarwe staat voor goede mensen, onkruid voor zondaars, de vijand voor Satan, de oogst voor het Laatste Oordeel, de arbeiders voor Gods maaiers. Hier komt de uitdrukking 'het kaf van het koren scheiden' vandaan, wat betekent het slechte van het goede scheiden.
25. Van alle granen wordt tarwe het best opgenomen door het menselijk lichaam.
26. Om de voedingswaarde van tarwekorrels te verhogen, worden ze geweekt en ontkiemd.
27. Van tarwekorrels wordt mout geproduceerd, dat als basis dient voor alcoholische dranken.
28. De lengte van alle haren op één tarweaar bedraagt tienduizenden kilometers.
29. In de oudheid ontstonden staten daar waar tarwe bijzonder productief was – in rivierdalen. Daar kon tarwe tot vier meter hoog groeien en oude mensen oogstten honderdvoudig, terwijl dertigvoudig als mislukking werd beschouwd. Overigens wordt zelfs een vijfvoudige oogst tegenwoordig als een groot succes beschouwd.