Aloë: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

Aloë is een plantengeslacht dat bekendstaat om zijn geneeskrachtige eigenschappen en sierwaarde. Alle soorten van dit geslacht zijn waardevol in de alternatieve geneeskunde, en sommige worden zelfs officieel als medicinaal erkend en zijn opgenomen in farmacopees. Om het helende potentieel van de plant te benutten, is het belangrijk te weten hoe hij eruitziet, wat de samenstelling is en op welke manieren hij het lichaam ten goede kan komen.

Chemische samenstelling

Vrijwel alle soorten aloë zijn een schatkamer aan vitaminen en mineralen. In Aloë arborescens hebben onderzoekers meer dan 70 actieve verbindingen ontdekt, waarvan de meeste een synergetisch effect hebben, dat wil zeggen dat ze in combinatie met andere stoffen een versterkte werking hebben. De bladeren van aloë bestaan voor 97-98% uit water. Weinig planten bevatten zo'n grote hoeveelheid water. Maar in dit water schuilt een enorme waarde: de actieve stoffen in aloë zijn in hoge concentratie aanwezig, wat zorgt voor een dergelijk uitgesproken effect.

Aloë bevat in hoge concentratie de volgende vitaminen:

• A (bètacaroteen);
• B1;
• foliumzuur;
• choline,
• B2;
• B3;
• B6;
• E;
• ascorbinezuur.

Enkele van de genoemde vitaminen zijn bijzonder effectief in de strijd tegen vrije radicalen. Ze voorkomen veroudering, zijn belangrijke bestanddelen om de ontwikkeling van oncologische aandoeningen en ontstekingsprocessen te voorkomen. Daarnaast bevat aloë plantaardige lipideverbindingen:

• cholesterol;
• lupeol;
• campesterol;
• β-sitosterol.

De plant is ook rijk aan aminozuren die een rol spelen bij het correct functioneren van de meeste systemen en organen:

• valine;
• fenylalanine;
• proline;
• leucine;
• arginine;
• alanine;
• glutaminezuur en asparaginezuur;
• glycine;
• histidine;
• leucine en isoleucine;
• methionine;
• tyrosine.

Bovendien zijn in de bladeren van aloë minerale verbindingen aangetroffen:

• calcium;
• chloor;
• chroom;
• stikstof;
• kalium;
• magnesium;
• fosfor;
• zink;
• natrium;
• koper;
• ijzer.

Daarnaast komen looistoffen, enzymen, twaalf soorten organische zuren en flavonoïden in significante concentraties voor. Dankzij deze rijke samenstelling wordt aloë beschouwd als een van de krachtigste medicinale planten.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Aloë is een omvangrijk plantengeslacht met meer dan 500 soorten. Het verspreidingsgebied omvat Afrika, het Arabisch Schiereiland en Madagaskar. Veel soorten zijn echter wereldwijd verspreid als kamer- en kasplanten. Tegenwoordig rekenen classificatiesystemen dit plantengeslacht tot de familie Asphodelaceae, hoewel voorheen alle aloë-variëteiten in een aparte familie werden ondergebracht.

De meeste vertegenwoordigers van het geslacht zijn succulenten, dat wil zeggen planten die in hun bovengrondse deel grote hoeveelheden vocht kunnen vasthouden. Deze eigenschap hebben ze nodig om te overleven in een droog klimaat. Medicinale aloë-soorten hebben vergelijkbare botanische kenmerken:

1. Een omvangrijke wortelstok met talrijke kleine uitlopers die vocht uit de bodem moeten halen.
2. Een wortelrozet en zittende bladeren op een houtachtige stam.
3. Vlezige bladeren met een dikke huid en slijmerig sap van binnen.
4. Gladde of getande bladranden, afhankelijk van de variëteit.
5. Bloemstelen en bloeiwijzen tijdens de bloeiperiode aan de top van rechtopstaande stammen.
6. De plant wordt, afhankelijk van de variëteit, 40–50 cm tot 3 m hoog.

Verschillende soorten verschillen van elkaar, maar aan de hand van gemeenschappelijke kenmerken kan men gemakkelijk vaststellen dat een succulent tot het geslacht Aloë behoort. Bovendien verschillen variëteiten die in de natuur groeien van die welke onder kunstmatige omstandigheden worden gekweekt. Zo kan de boomaloë in de natuur tot 3 m hoog worden, terwijl hij binnenshuis maximaal 1,5 m bereikt.

Soorten

Tegenwoordig onderscheiden botanici wel 500 variëteiten, maar de meeste daarvan zijn niet beschikbaar voor mensen die buiten het verspreidingsgebied van de plant leven. De populairste aloë-variëteiten:

• boomaloë;
• Aloë vera;
• Aloë aristata;
• Aloë dichotoma.

In dit geslacht komen niet alleen succulenten voor, maar ook kruidachtige planten en struiken. Binnenshuis kunt u het beste de boomaloë (Aloë arborescens) of Aloë vera kweken – deze zijn veel decoratiever en waardevoller dan andere soorten.

Oogst en opslag

Meestal worden de verse bladeren van de plant gebruikt, evenals het sap dat wordt verkregen door verwerking van het bovengrondse deel van de aloë. Maar men kan de plantaardige grondstof ook voor later bewaren. Voor het verkrijgen van sap kan men het hele jaar door bladeren afsnijden, deze invriezen of pasteuriseren en maximaal 30 dagen in de koelkast bewaren.

Ook kan men de pulp die na het verkrijgen van het sap overblijft, drogen, tot poeder vermalen en gebruiken voor de bereiding van geneesmiddelen. Middelen die van vers plantsap zijn bereid, kunnen niet langer dan 1 week worden bewaard.

Wat is het verschil tussen aloë en aloë arborescens?

In wezen is er geen enkel verschil tussen aloë en de honderdjarige plant. De reden is dat met 'honderdjarige plant' slechts één variëteit wordt aangeduid. Het gaat om Aloë arborescens, de meest verspreide en populaire soort, die op grote schaal wordt gebruikt in de alternatieve geneeskunde als bron van waardevolle componenten die een positieve invloed hebben op de gezondheid van de mens.

Aloë arborescens is de officiële naam van de plant; men begon hem 'honderdjarige plant' te noemen vanwege de uiterst zeldzame bloei, die slechts eens in de 70–100 jaar kan worden waargenomen.

De honderdjarige plant is de meest populaire kamerplant. Hij heeft zwaardvormige, stevige, vlezige bladeren waarvan de randen bedekt zijn met scherpe tandjes. Binnenin zit een dik, transparant, geleiachtig sap met een groenachtige tint. Aloë arborescens is weinig veeleisend en kan groeien zonder specifieke verzorging en bemesting. Het belangrijkste is hem ten minste één keer per 10 dagen water te geven.

Geneeskrachtige eigenschappen van aloë

Vrijwel alle soorten aloë hebben uitgesproken geneeskrachtige eigenschappen, die het gevolg zijn van de rijke samenstelling van de plant. Tot de universele geneeskrachtige eigenschappen behoren de volgende:

• ontstekingsremmend;
• regenererend;
• immunomodulerend;
• wondhelend;
• antibacterieel;
• toniserend;
• neuroprotectief;
• hepatoprotectief;
• galstimulerend;
• cardioprotectief;
• diuretisch;
• zuiverend.

Bij de behandeling van aandoeningen van het maag-darmkanaal wordt gebruikgemaakt van het vermogen van aloësap om de productie van spijsverteringsenzymen te stimuleren en ontstekingsprocessen te bestrijden. Bij huidziekten worden de ontstekingsremmende, antibacteriële en antischimmel-eigenschappen van aloë gebruikt. Deze plant vermindert ontstekingen bij cholecystitis, pancreatitis en gastritis en draagt bij aan de normalisering van de spijsverteringsfunctie.

Aloë helpt bij het bestrijden van verschillende huidinfecties en het herstellen van vele functies in het lichaam. De chemische samenstelling van de plant kan het vrouwelijke en mannelijke lichaam verschillend beïnvloeden, afhankelijk van leeftijd en fysiologische toestand.

Voor vrouwen

Zoals de meeste planten die rijk zijn aan plantaardige hormonen, heeft aloë een gunstige invloed op het vrouwelijke lichaam. Het wordt gebruikt bij de behandeling van aandoeningen van het voortplantingssysteem om pathogene microflora te verwijderen en ontstekingsprocessen te stoppen. Aloë heeft ook de volgende geneeskrachtige effecten:

• helpt de hormonale balans te stabiliseren;
• herstelt de menstruatiecyclus;
• stabiliseert de toestand van het lichaam tijdens de menopauze;
• verhoogt het libido bij vrouwen;
• beschermt tegen oncologische aandoeningen.

Aloë kan ook worden toegepast bij de behandeling van aandoeningen van de borstklieren. Voor preventieve doeleinden wordt het gebruikt om het endocriene systeem te versterken. Over het algemeen heeft aloë een gunstige invloed op de vrouwelijke gezondheid en stimuleert het het immuunsysteem; het gebruik ervan heeft een positief effect op het uiterlijk. Het belangrijkste voordeel van aloë is het vermogen om verouderingsprocessen te vertragen, de huid te herstellen, het haar te versterken en de haargroei te stimuleren.

Voor mannen

Aloë maakt deel uit van veel plantaardige preparaten die worden gebruikt voor de behandeling van seksuele disfunctie bij mannen. Bovendien wordt deze plantensoort gebruikt bij de behandeling van prostatitis, voor de preventie van goedaardige en kwaadaardige tumoren van het voortplantingssysteem. Aloë is nuttig voor mannen als een krachtig adaptogeen waarmee ze zware belastingen kunnen weerstaan zonder schade aan de gezondheid.

Deze plant is vooral waardevol voor mannen die aan sport doen. Het voorkomt pathologische processen in het lichaam die ontstaan als gevolg van overmatige lichamelijke inspanning, bevordert een snel herstel en vermindert de toxische effecten van farmaceutische preparaten die door bodybuilders worden gebruikt voor spieropbouw. Bovendien wordt aloë gebruikt in de combinatietherapie van urologische infecties bij mannen en andere aandoeningen van het urogenitale systeem.

Tijdens de zwangerschap

Specialisten raden af om aloë te gebruiken tijdens de zwangerschap, omdat deze plant in hoge concentratie plantaardige analogen van vrouwelijke hormonen bevat. Deze stoffen kunnen de ontwikkeling van het embryo beïnvloeden en kunnen ook bloedingen, vroeggeboorte en een miskraam veroorzaken. Maar tijdens de zwangerschap is aloë ook nuttig; het kan uitwendig worden gebruikt bij huidziekten voor verzorging.

Tijdens de zwangerschap zijn veel geneesmiddelen verboden, waaronder antibiotica en antivirale middelen, maar aloë kan een alternatief zijn. Het kan bijvoorbeeld worden gebruikt bij verkoudheid voor gorgelen, bij een loopneus om sap in de neus te druppelen, wanneer andere middelen schadelijk kunnen zijn. Inwendig gebruik van preparaten op basis van deze plant is alleen toegestaan op indicatie en na overleg met de behandelend arts. Veel plantaardige middelen, hoewel verboden tijdens de zwangerschap, worden soms door artsen voorgeschreven, maar het is belangrijk om de verhouding tussen potentiële risico's en voordelen te beoordelen.

Tijdens de borstvoeding

Aloë heeft tijdens de lactatie een gunstig effect op de toestand van het lichaam van de vrouw, maar kinderartsen raden af om deze plant inwendig te gebruiken, omdat er risico's zijn voor het kind. Het is een sterk laxeermiddel en bevat stoffen die in de moedermelk terechtkomen en tijdens het voeden in het lichaam van het kind komen. Hierdoor kan het kind diarree krijgen.

Aloë kan, net als andere geneeskrachtige planten, sterke allergische reacties veroorzaken, wat ook zeer gevaarlijk is voor kinderen jonger dan een jaar. Indien nodig kan aloë-sap uitwendig worden gebruikt tijdens de borstvoeding. Dit plantaardige middel wordt gebruikt voor de behandeling van borstaandoeningen en de verzorging ervan. Bovendien kan aloë-sap worden gebruikt voor de behandeling en preventie van verkoudheid tijdens de lactatie, maar tijdens inwendig gebruik moet de borstvoeding worden gestaakt.

Voor kinderen

Inwendig gebruik van preparaten op basis van aloë is toegestaan vanaf 12 jaar. Tot die leeftijd wordt de plant alleen uitwendig gebruikt. Vanaf 3 jaar kan aloë-sap worden gebruikt voor de behandeling van huidziekten, neusverkoudheid, conjunctivitis, otitis en stomatitis.

Voor de behandeling van kinderziekten wordt geen geconcentreerd aloë-sap gebruikt; het wordt verdund met water in een verhouding van 1:1 of 1:2, afhankelijk van het doel en de leeftijd van het kind. Voordat u producten op basis van aloë gebruikt voor de behandeling van kinderen, dient u een allergietest uit te voeren. Breng een kleine hoeveelheid verdund sap aan op de pols en observeer de reactie. Bij roodheid, branderigheid, jeuk of andere ongemakken dient u het middel af te spoelen en de huid in te smeren met een antiallergische zalf. Bij een allergische reactie is het gebruik van aloë-sap ten strengste verboden.

Bij gewichtsverlies

Aloë wordt vaak door fabrikanten van voedingssupplementen gebruikt als component in afslankmiddelen. Het is natuurlijk veel veiliger en effectiever om de plant in pure vorm te gebruiken. Ten eerste verkrijgt men zo een hogere concentratie actieve componenten, en ten tweede bevat vers aloë-sap geen chemische toxische toevoegingen en heeft het geen bijwerkingen bij correct gebruik.

Aloë helpt niet alleen om af te vallen, maar deze plant pakt de oorzaak van overgewicht aan. Het innemen van het plantensap heeft de volgende effecten:

• normaliseert de spijsverteringsfunctie;
• stabiliseert de stofwisselingssnelheid;
• reinigt het lichaam en de darmen van gifstoffen en afvalstoffen;
• stimuleert de verwerking van vetweefsel.

Door het innemen van aloë kunt u de effectiviteit van trainingen aanzienlijk verhogen. Ook kan de plant dienen als een bron van mineralen en vitaminen.

Aloë in de volksgeneeskunde

In de alternatieve geneeskunde worden de geneeskrachtige eigenschappen van verschillende aloësoorten al meer dan 2000 jaar gebruikt. Deze plant wordt veelvuldig toegepast in de therapie van verschillende aandoeningen, maar in elk afzonderlijk geval verschillen het recept en het doseringsschema.

Bij diabetes mellitus

Bij diabetes mellitus wordt meestal aloë vera gebruikt. Het is belangrijk te begrijpen dat deze plant de ziekte niet kan genezen, maar dat hij het welzijn kan verbeteren, de ontwikkeling van complicaties van diabetes mellitus kan voorkomen en de kwaliteit van leven van de patiënt aanzienlijk kan verbeteren. Aloë vera reguleert de stofwisseling, beschermt het cardiovasculaire systeem en helpt een stabiele bloedglucosespiegel te handhaven, zelfs zonder insuline in de vroege stadia.

Bij diabetes mellitus wordt aanbevolen vers aloë vera-sap te gebruiken, verdund met koud gekookt water (1 theelepel per glas water). Het wordt aanbevolen het geneesmiddel direct voor de maaltijd in te nemen, 3 keer per dag. De behandelingskuur kan 30 dagen duren, waarna een pauze moet worden genomen.

Bij pancreatitis

Chronische pancreatitis is een tamelijk verraderlijke ziekte. Het is moeilijk te voorspellen wat een aanval uitlokt en wanneer, daarom raden artsen aan om een therapeutisch dieet te volgen (dieet nr. 5). Aloë is een van de weinige planten die kunnen worden gebruikt voor de behandeling van pancreatitis. Het sap van de bladeren heeft bij inname de volgende effecten:

• stimuleert de productie van alvleesklierenzymen;
• vermindert ontsteking;
• activeert de regeneratie van de cellen van dit orgaan.

Bij de behandeling van de alvleesklier wordt het gebruik van middelen met alcohol afgeraden. De ideale optie is het gebruik van een afkooksel of vers aloësap, verdund met warm gekookt water. Het afkooksel wordt bereid au bain-marie. Neem 2–3 bladeren van gemiddelde grootte, giet er 600 ml kokend water over en laat 5 minuten koken. Laat het daarna onder een deksel trekken. Giet de vloeistof door een zeef en neem 3 keer per dag 50 ml. Vers sap van de plant wordt ook drie keer per dag ingenomen, maar dan 1 theelepel per keer. Het is aan te raden de plantaardige middelen voor de maaltijd in te nemen.

Bij gastritis

Aloë wordt bij gastritis met een verlaagd zuurgehalte gebruikt in combinatie met versterkte rode wijn. Voor 0,5 liter wijn heeft u 1 mok vers sap nodig; meng dit, laat het een week in de koelkast staan en drink daarna 2 keer per dag 50 ml. Bij gastritis met een verhoogd zuurgehalte wordt aanbevolen om elke ochtend 1 eetlepel zuiver aloësap met warm gekookt water in te nemen.

Voor de darmen

Voor het herstel van de darmen, bij constipatie, winderigheid en andere problemen kunt u vers bietensap met aloësap gebruiken in een verhouding van 1:1, 2 theelepels 2–3 keer per dag. U kunt ook 2 eetlepels fijngesneden bladeren met 1 liter water overgieten en onder een deksel laten trekken. Drink het aldus verkregen middel vervolgens voor elke maaltijd, 100 ml per keer.

Bij constipatie

Aloë heeft een uitgesproken laxerend effect en kan daarom bij constipatie worden gebruikt. Als het probleem chronisch is, is een behandelingskuur met deze plant noodzakelijk. Tegen constipatie wordt vers aloësap met warm water gebruikt. Los 1 eetlepel vers sap op in 250 ml water. Drink dit 's ochtends op een lege maag, gedurende 2 weken.

U kunt ook een oliemengsel bereid uit de bladeren en olijfolie gebruiken, in gelijke verhoudingen. Neem het oliemengsel 2 keer per dag, 1 theelepel, met een ruime hoeveelheid water. De behandelingsduur mag niet langer zijn dan 14 dagen.

Bij jicht

Bij jicht helpt aloë om urinezuurzouten snel uit het lichaam te verwijderen en om de pijn bij aanvallen te verlichten. U dient een dergelijke medicinale drank te bereiden: neem 100 ml sap en 1,5 liter medicinaal tafelmineraalwater met een carbonaatsamenstelling, meng de ingrediënten en drink elke 2 uur 100 ml. U kunt ook zuiver aloësap gebruiken en dit simpelweg met water innemen.

Bij colitis

Aloë vera is het meest geschikt voor de behandeling van ontstekingsprocessen in de darmen. Het wordt gebruikt als een krachtig antibacterieel en reinigend middel, en de stimulatie van het immuunsysteem dient bovendien voor het herstel van het lichaam. Om colitis te genezen, moet u de acute fase blokkeren met medicijnen en beginnen met het gebruik van aloë. Meng 1 theelepel kurkuma, 1 theelepel gemalen zwarte thee zonder toevoegingen en 3 eetlepels aloë-sap of pulp van gemalen bladeren. Verdeel het verkregen middel in 3 porties en neem het voor de maaltijd.

Voor de lever

Aloë heeft een uitgesproken hepatoprotectieve werking en bevat stoffen die de regeneratie van levercellen stimuleren. Deze plant kan worden gebruikt bij de volgende indicaties:

• virale hepatitis;
• alcoholische hepatitis;
• leververvetting;
• cirrose.

U moet aloë gebruiken in combinatie met citroen en honing. Neem 200 g bladeren, 1 citroen, 5 eetlepels honing. Maal de ingrediënten in een vleesmolen, meng ze en doe ze in een glazen pot. Eet voor elke maaltijd 1 theelepel. Ter preventie kunt u dit mengsel 2 keer per jaar gebruiken om de lever te reinigen en de ontwikkeling van pathologische processen te voorkomen. U kunt de zuivering vaker uitvoeren, bijvoorbeeld na een antibioticakuur of langdurig gebruik van pijnstillers.

Voor de nieren

Aloë kan worden gebruikt voor de behandeling van nieren, als er geen grote stenen in zitten. Maar de plant mag alleen worden ingenomen nadat de ontsteking is verdwenen. Bij acute processen in de weefsels van deze organen kan aloë alleen maar schade toebrengen, omdat het een te sterk diuretisch effect heeft. Bij chronische nefritis wordt aloë gebruikt om de nierfunctie te stabiliseren – u drinkt een aftreksel van verse bladeren van de plant. Maal 100 g bladeren fijn, giet er 1,5 liter kokend water overheen, laat 2 uur trekken en drink 3 keer per dag 1 glas.

Bij aambeien

Aloë bij aambeien helpt de knobbels te verkleinen, ontsteking, jeuk en pijn te verlichten en complicaties te voorkomen. Bij de behandeling worden zetpillen gebruikt die zijn bereid op basis van aloë-sap met kokosolie. U kunt ook 2–3 keer per dag koele kompressen met het sap van deze plant aanbrengen.

Aloë-gel wordt zelfs voorgeschreven in de traditionele complexe therapie, als er kans is op genezing zonder chirurgische ingreep. U moet het lokaal aanbrengen – de anus 3–4 keer per dag insmeren. Ook wordt aanbevolen om het sap van de plant in te nemen, 1 theelepel 2–3 keer per dag. Het punt is dat bij aambeien constipatie en ontsteking uiterst gevaarlijk zijn, en het innemen van het middel helpt complicaties te voorkomen. Het plantaardige materiaal werkt op het immuunsysteem, niet alleen op de bloedvaten, dus bij inwendig gebruik beschermt het het lichaam en stimuleert het herstel.

Bij cholecystitis

Bij cholecystitis helpt aloë niet onmiddellijk; het is belangrijk om het gedurende lange tijd regelmatig te gebruiken, in combinatie met een juiste voeding. Om de werking van de galblaas te normaliseren, dient u voor het eten 1 theelepel aloësap in te nemen en dit weg te spoelen met koude groene thee, die de wanden van de galblaas versterkt en galstuwing verhelpt.

Bij een loopneus

Aloë is effectief bij de behandeling van een loopneus, ongeacht de oorzaken die deze hebben uitgelokt. Het kan worden gebruikt bij sinusitis, ontsteking van de kaakholte, vasomotorische rhinitis en een loopneus door verkoudheid of allergie. De werkzaamheid van aloë is klinisch bewezen, daarom gebruiken farmaceutische bedrijven de plant voor de ontwikkeling van geneesmiddelen die het neusslijmvlies snel herstellen. Er zijn twee manieren om de plant te gebruiken voor de behandeling van een loopneus.

1. Neem vers sap van de plant en verdun het met koud gekookt water of een fysiologische zoutoplossing uit de apotheek in een verhouding van 1:1. Druppel het verkregen mengsel gedurende een week drie keer per dag, 2 druppels in elk neusgat.
2. U dient aloë in gelijke verhoudingen te mengen met kalanchoë, er sap van te bereiden en dit twee keer per dag, 2 druppels in elk neusgat, te druppelen.

Aloë helpt een infectie en ontsteking te bestrijden, de plantaardige componenten stimuleren de cellen van het slijmvlies om te herstellen; bovendien verhelpt het gebruik van het sap zwelling en verstopping.

Bij oncologische aandoeningen

Oncologische aandoeningen gelden als een contra-indicatie voor het gebruik van aloë, daarom is het gebruik van deze plant zonder toestemming van een arts ten strengste verboden. Aloë is namelijk een krachtige natuurlijke stimulator en het gebruik van de plant kan de groei van een tumor bevorderen. Het kan echter wel worden gebruikt, bijvoorbeeld in de periode van postoperatief herstel of bij een gebrek aan energie als gevolg van een langdurige chemotherapie.

Afhankelijk van de diagnose en de toestand van het lichaam verschilt de dosering; dit dient u met uw behandelend arts af te stemmen. Gewoonlijk gebruikt men deze plant als volgt: de afgesneden bladeren legt men 10–12 dagen in de koelkast en vervolgens maalt men ze door een gehaktmolen. Aan de verkregen pap voegt men een gelijk deel honing toe, men mengt het geheel en zet het in de koelkast. Na een etmaal zeft men het sap af en gooit men de pulp weg. Het sap neemt men drie keer per dag voor het eten in, 1 theelepel per keer.

Bij hoest

Aloë blokkeert ontstekingsprocessen bij hoest, maakt slijm vloeibaarder en stimuleert de afvoer van overtollig slijm uit de bronchiën. Dankzij het gebruik van aloë lukt het ook om pathogene microflora in de luchtwegen te verwijderen en de afweermechanismen aan te zetten tot de bestrijding van de infectie. Tegen hoest gebruikt men de volgende recepten:

1. Men neemt vier keer per dag 1 theelepel vers sap in, weggespoeld met warme melk.
2. De alcoholische tinctuur gebruikt men voor compressen op de borstkas; men verwarmt deze eerst tot 35 graden, zodat de werkzame componenten sneller door de huid dringen.
3. Aloëgel mengt men met honing in gelijke delen, men voegt een snufje gember toe en neemt hiervan 4–5 keer per dag 1 eetlepel in.

De behandeling van hoest mag niet langer dan 14 dagen duren als het probleem een chronisch karakter heeft gekregen. Voor de behandeling van hoest die door een acute luchtweginfectie is uitgelokt, volstaan 3–5 dagen.

Bij brandwonden

Aloë is een onmisbaar middel voor de behandeling van lichte brandwonden, bijvoorbeeld door onvoorzichtig zonnen. Het is aan te raden deze plant in de keuken te hebben om huishoudelijke brandwonden te behandelen. Als u per ongeluk uw hand verbrandt, kunt u de brandwond direct behandelen met vers aloë-sap; vergeet niet het blad te wassen.

Ook kunnen uitgebreide brandwonden met aloë worden behandeld. Hiervoor kunt u het beste een klassieke zalf gebruiken: meng gelijke delen olijfolie met het sap van de plant en wrijf de aangetaste huidplekken twee keer per dag in. Het wordt afgeraden om zelf het sap van de plant te gebruiken bij brandwonden van de derde en vierde graad, omdat in dat geval een chirurgische behandeling nodig is en er een hoog risico op infectie bestaat.

Bij bronchitis

Voor de behandeling van bronchitis is een universeel recept van honinginfusie met aloë nuttig. U heeft 250 ml honing en een glas fijngemalen bladeren nodig, bij voorkeur fijngemalen in een vleesmolen. Verwarm de honing tot 60 graden (kan in de magnetron of au bain-marie), giet dit over de plantaardige grondstof en laat het 3-4 uur trekken. Neem vervolgens 2 keer per dag 1 eetlepel.

Ook kunt u een alcoholtinctuur gebruiken om de borstkas in te wrijven bij chronische bronchitis. Voer deze procedure 2-3 uur voordat u naar buiten gaat in de kou uit.

Bij longontsteking

Voor de behandeling van longontsteking moet u de traditionele medicijnen gebruiken die de arts heeft voorgeschreven. Aloë kan alleen worden gebruikt als hulpmiddel om de bloedsomloop in de longen te verbeteren en het lichaam te helpen de infectie te bestrijden. Gebruik een infuus: zet 20 g grondstof met 300 ml water en drink 50 ml zodra het is afgekoeld.

Een ander recept dat wordt gebruikt bij de behandeling van longontsteking is een wijn-tinctuur van aloë met honing. Neem 500 ml versterkte wijn met een maximaal alcoholgehalte, 10 ml sap van de bladeren (gemalen in een vleesmolen) en 50 g honing. Het is belangrijk dat de honing vers is en niet gekristalliseerd. Meng alle ingrediënten en laat ze een dag in de koelkast staan. Neem 2 keer per dag 40 ml.

Bij verkoudheid

Bij verkoudheid wordt aloë gebruikt als een immuunmodulerend en antiviraal middel. Het moet worden ingenomen met warm gekookt water. Snijd een blad, hak het fijn op een snijplank en giet er 0,6 liter kokend water overheen, laat 15-20 minuten trekken en drink vervolgens elke 2-3 uur 150 ml, minstens 4 keer per dag.

U kunt een redelijk smakelijk medicijn gebruiken dat zelfs kinderen lekker vinden. Neem 50 ml sap, 1 ei, 2 eetlepels suiker en 2 eetlepels citroensap. Klop de bereide ingrediënten in een mixer en serveer als een cocktail. Dit krachtige mengsel verlaagt de koorts, bestrijdt ontstekingen, helpt bij keelpijn en hoest en versterkt het immuunsysteem.

Bij een chalazion

Voor de behandeling van een chalazion wordt een oplossing van sap en gekookt water gebruikt; deze moet gedurende 1 week elke 3–4 uur in het aangedane oog worden gedruppeld. U kunt de ogen ook spoelen met watjes gedrenkt in aloësap, verdund met warm gekookt water in gelijke delen. Het is belangrijk om het middel vóór gebruik te testen: als het roodheid of irritatie veroorzaakt, wordt het afgeraden om het voor de ogen te gebruiken.

Bij psoriasis

Psoriasis is vrij moeilijk te genezen met alleen aloë, maar het helpt ongetwijfeld bij een sneller herstel, vooral tijdens opflakkeringen. Om het geneesmiddel te maken, hebt u de volgende ingrediënten nodig:

• 50 g ganzenvet;
• 3–4 aloëbladeren;
• 1 theelepel cacaoboter.

U moet het vet au bain-marie smelten, de bladeren door een vleesmolen halen en deze er ook aan toevoegen. Laat het 30 minuten zachtjes koken en zeef het vervolgens in een schone container (gebruik hiervoor steriel gaas). Wrijf de aangetaste huidgedeelten 2–3 keer per dag in met de zalf.

Bij prostatitis

Hazelaar in combinatie met aloë en goudrank vormt een effectief complex voor de bestrijding van veelvoorkomende mannelijke problemen. U moet een mengsel bereiden van sap uit aloëbladeren en goudrank, en ook de schors en verse bladeren van hazelaar laten trekken (2 eetlepels op 1 liter water). Zeef het bereide aftreksel en meng het met 1 glas sap, schud het en drink 2 keer per dag 200 ml.

Ook specialisten op het gebied van de volksgeneeskunde raden aan aloë vera te gebruiken in combinatie met aanvullende bronnen van vitamines en mineralen. U kunt een genezend mengsel maken van de volgende ingrediënten:

• 200 g verse aloëbladeren;
• 50 g gedroogde abrikozen;
• 50 g dadels;
• 50 g gedroogde pruimen;
• 20 g amandelen;
• 20 g walnoten;
• 50 ml honing.

U moet alle hierboven genoemde ingrediënten nemen, door een vleesmolen malen en vervolgens eenvoudig met honing mengen. Doe het verkregen vitamine- en mineralenmengsel in een schone, droge pot en neem 2 keer per dag 1 theelepel.

Bij keelontsteking

Bij de behandeling van tonsillitis wordt aloësap gebruikt als een plaatselijk ontsmettend en ontstekingsremmend middel. Er wordt een gorgeloplossing van gemaakt; u kunt het ook aanvullend oraal innemen als een krachtige stimulator van het immuunsysteem.

Aloëpreparaten zijn effectief bij tonsillitis. Ze worden veel gebruikt door internisten, kinderartsen en KNO-artsen. Maar tonsillitis kan ook thuis worden behandeld met geneesmiddelen op basis van de plant. Hier zijn recepten tegen tonsillitis.

1. Neem een glas warm gekookt water, voeg 1 theelepel aloësap en 2 druppels tea tree-olie toe. Gorgel ongeveer 5–7 keer per dag.
2. Overgiet 1 eetlepel fijngehakte bladeren met kokend water (500 ml) en laat trekken. Gorgel ten minste 5 keer per dag.
3. Laat 1 eetlepel bladeren in 1 liter water trekken en neem 3 keer per dag 50 ml van de drank.
4. Voor het gorgelen neemt u 200 ml water, 0,5 theelepel zout en 1 eetlepel aloësap. Herhaal de procedure 3 keer per dag.
5. Meng 1 theelepel kalanchoësap, 1 theelepel aloësap en 1 theelepel goudranksap, voeg 200 ml warm water toe en gebruik dit 4–5 keer per dag om de keel te gorgelen.

Met deze recepten geneest bacteriële of virale tonsillitis binnen 3 dagen. In sommige gevallen kunnen echter complicaties optreden; daarom moet u een bezoek aan de arts niet uitstellen en plantaardige geneesmiddelen als aanvullend onderdeel van de therapie gebruiken.

Om het immuunsysteem te stimuleren voor de bestrijding van een bacteriële of virale infectie die een ontstekingsproces in de keel heeft veroorzaakt, moet u vóór het ontbijt 1 theelepel sap innemen.

Bij dermatitis

Dermatitis wordt behandeld met een zalf die op basis van aloë is bereid. Deze wordt bereid uit vers sap van de plant en olijfolie in een verhouding van 2:1. U kunt ook een zalf met een alcoholische tinctuur bereiden, maar gebruik deze alleen als de huid niet beschadigd is. Het is ook goed om de aangetaste huidgedeelten te deppen met puur sap van de plant of met een afkooksel.

U kunt een aftreksel bereiden van een mengsel van verschillende plantensoorten en dit gebruiken voor lokale baden als een aanzienlijk deel van de huid, meer dan 30%, is aangetast. U dient 2 eetlepels fijngesneden aloëbladeren, 10 g fijngesneden kalmoeswortel, 10 g echte kamille en 5 g bloeiwijzen van sint-janskruid te nemen. Giet 1 liter kokend water over het mengsel, laat het 1–2 uur trekken en gebruik het voor lokale baden. U kunt het met water verdunnen.

Bij herpes

Herpes is een aandoening die door een virale infectie wordt veroorzaakt. De moeilijkheid is dat er geen geneesmiddelen bestaan die rechtstreeks op het virus kunnen inwerken. Daarom worden alleen symptomatische middelen gebruikt. Aloësap is een van de meest effectieve middelen; u kunt het zowel uitwendig als inwendig gebruiken. Vers sap van de plant moet op de zweren en blaasjes die op de slijmvliezen verschijnen, worden aangebracht. U dient 3 keer per dag 1 theelepel sap in te nemen. Dit stimuleert het immuunsysteem bij de bestrijding van de virale infectie en versnelt ook het herstel.

Bij tuberculose

Bij tuberculose wordt aloësap gedurende lange tijd ingenomen, maar alleen in combinatie met de basistherapie. Zonder antibiotica is het onmogelijk de bacteriën die deze ziekte veroorzaken te bestrijden. Aloë wordt gebruikt als immunomodulerend, hoeststillend en ontstekingsremmend middel. U dient 1 keer per dag 's ochtends op de nuchtere maag 1 eetlepel in te nemen, met veel water. De behandelingsduur bedraagt ten minste 1 maand, maar niet meer dan 60 dagen.

Er wordt ook een middel gebruikt dat is bereid uit geitenvet en aloëbladeren. U dient in de oven bij een temperatuur van 60 graden 200 g geitenvet en een glas fijngesneden bladeren te smelten. U dient het middel 30 minuten te laten sudderen, het daarna te zeven en over te gieten in een schone pot. Gebruik het verkregen mengsel om de borstkas voor het slapengaan in te wrijven.

Bij otitis (oorontsteking)

Aloë is effectief bij otitis van bacteriële, virale en schimmeloorsprong. Ook kan deze plant worden gebruikt om complicaties als gevolg van otitis te voorkomen of te verhelpen. Aloësap wordt in zuivere vorm gebruikt bij uitwendige otitis en ook bij ontsteking van het middenoor, als er geen complicaties zijn (perforatie van het trommelvlies, etterige afscheiding). U moet het aloësap in een wattenstaafje laten weken en dit gedurende 20-30 minuten in het zere oor plaatsen. U herhaalt deze procedure 3-4 keer per dag.

Bij etterige otitis en complicaties kunt u aloësap gebruiken gemengd met booralcohol in een verhouding van 1:1. U schudt dit mengsel goed en druppelt 2-3 druppels 4 keer per dag met een pipet in de oren. U kunt ook een alcoholische tinctuur van aloë gebruiken. U neemt een pot of fles van donker glas, vult deze voor een derde met gesneden verse aloëbladeren, laat het 2 weken trekken, vult het aan tot de rand met medische alcohol en gebruikt het om 2-3 keer per dag te druppelen.

Bij allergie

Aloë helpt snel en effectief om te gaan met allergische reacties en wordt daarom gebruikt als ondersteunend middel. Afhankelijk van de klinische symptomen van de allergische reactie kunt u het op verschillende manieren gebruiken. Als het een huidreactie is, moet u het sap 2-3 keer per dag op de aangetaste plekken aanbrengen en ook 's ochtends en 's avonds 1 theelepel innemen. Als de allergie een loopneus en tranende ogen veroorzaakt, moet u het plantensap, verdund met water in een verhouding van 1:1, in de neus en ogen druppelen.

Bij spataderen

Spataderen worden in een vroeg stadium behandeld met aloësap. U moet een zalf gebruiken die op basis van deze plant is bereid. Voor het bereiden van de zalf heeft u de volgende ingrediënten nodig:

• 50 ml hennepolie;
• 50 ml lijnzaadolie;
• 50 ml aloësap;
• 1 eetlepel droog knoflookpoeder.

U mengt alle ingrediënten en laat de zalf 2 dagen in de koelkast staan, en u gebruikt hem vervolgens om de probleemgebieden 2 keer per dag in te wrijven.

Bij mastopathie

Bij mastopathie kunt u aloësap mengen met sap van de gouden snor en honing, gaasjes met dit mengsel doordrenken en op de pijnlijke borst aanbrengen. Ook wordt aanbevolen om dit plantaardige middel 2 keer per dag 1 eetlepel in te nemen. Het is verboden dit medicijn te gebruiken tijdens de borstvoedingsperiode.

Bij poliepen

Om poliepen te verwijderen moet u aloësap mengen met duindoornolie in gelijke delen en 3 keer per dag ½ theelepel innemen. Als de poliepen ontstoken zijn en ongemak veroorzaken, kunt u 2-3 keer per dag vers plantensap in de neus druppelen. Voor kinderen wordt dit middel in verdunde vorm gebruikt, door fysiologische zoutoplossing of gekookt water in gelijke verhoudingen toe te voegen.

Bij stomatitis (mondontsteking)

Zweren en wondjes in de mondholte ontstaan door een schimmel- of bacteriële infectie. Aloë bestrijdt niet alleen pathogene micro-organismen, maar stimuleert ook het herstel van het slijmvlies. Om stomatitis te genezen, kunt u het plantensap gebruiken. Er zijn drie effectieve manieren.

1. U smeert de wondjes in de mond met vers aloësap na elke maaltijd, minstens 3-4 keer per dag.
2. Neem 100 ml warm gekookt water, voeg 1 theelepel sap toe en roer. Spoel de mond 3 keer per dag.
3. Neem een jong blad van de boomachtige aloë, was het en snijd het open. Leg de binnenkant op de zweren in de mond en loop er 20-30 minuten mee rond, herhaal dit een paar keer per dag.

U kunt ook het aloë-sap of -aftreksel combineren met een afkooksel van bloemblaadjes en takjes van de theeroos. Gebruik bij een door schimmelinfectie veroorzaakte stomatitis vers sap in combinatie met weegbreesap en honing.

Bij hypertensie

Aloë helpt de bloedvaten te reinigen en spasmen te verlichten die de bloeddruk verhogen. Bij hoge bloeddruk kunt u een mengsel van aloë, walnoten en honing gebruiken. Maal 5 grote aloëbladeren en een half glas walnotenpitten in de vleesmolen, voeg 2 eetlepels natuurlijke honing toe, meng en zet in de koelkast. Neem na 12 uur het mengsel 's ochtends en 's avonds 1 eetlepel.

Bij cystitis (blaasontsteking)

Aloë wordt bij blaasontsteking gebruikt voor het bereiden van geneeskrachtige baden en aftreksels. Giet 1 liter kokend water over 2-3 fijngesneden bladeren van de plant, laat 2 uur trekken en drink 3 keer per dag 100 ml. Baden worden ook met hetzelfde aftreksel minstens 2 keer per dag gedaan.

Dit is niet het enige recept dat bij blaasontsteking wordt gebruikt. U kunt ook een geneesmiddel met melk proberen. Om de pijn bij blaasontsteking te verlichten, moet u 4-5 aloëblaadjes en een half glas amandelen door de vleesmolen draaien. Meng de melk apart met gemalen amandelen en stoom 15 minuten in een waterbad. Giet dit mengsel over de aloëpasta en laat 30-40 minuten staan; drink 4-5 keer per dag 1 eetlepel. Bewaar in de koelkast.

Bij een tandabces

Aloë wordt gebruikt bij een abces, maar ook voor snel herstel van wonden aan het tandvlees na het trekken van tanden. Om ontsteking en pijn te verlichten, snijdt u een klein stukje van een gewassen aloëblad, doopt u de binnenkant (waar het sap zit) in keukenzout en legt u het op het tandvlees. Om pijn en bloedend tandvlees na het trekken te verlichten en weefselherstel te versnellen, legt u gewoon een gesneden blad zonder zout gedurende 10-20 minuten, 2-3 keer per dag.

Soorten heilzame bereidingen met aloë

Er zijn talloze recepten en manieren om medicijnen van deze plant te bereiden. Waarschijnlijk wordt geen enkele andere medicinale plant zo massaal gebruikt als aloë. Maar er zijn ook traditionele recepten die al eeuwenlang hun relevantie behouden. Deskundigen raden aan deze juist te gebruiken voor het bereiden van huismiddeltjes.

Aftreksel

Voor een waterig aftreksel kunt u verse of gedroogde aloëbladeren gebruiken. Meestal heeft u voor 1 liter kokend water 2-3 eetlepels fijngemalen grondstof nodig. Het is aan te raden de plantaardige grondstof in een goede thermosfles te laten trekken, die de temperatuur 6-7 uur kan vasthouden. Dit haalt niet alleen het maximale uit de plantaardige grondstof, maar houdt ook het aftreksel warm, want het is beter om het warm te drinken zodat de werkzame stoffen sneller door het lichaam worden opgenomen.

Er is nog een andere manier om een infusie te bereiden. U dient de gedroogde grondstof te nemen – de pulp die overblijft na het maken van sap. Laat 2 eetlepels gedroogde grondstof met 2 kopjes kokend water trekken, laat het 2 uur onder een deksel staan en drink 20–30 ml voor elke maaltijd.

Tinctuur

Een alcoholische tinctuur van aloë kunt u bereiden met alcoholische dranken of met medicinale alcohol. Er zijn talloze recepten; welke u kiest, is een persoonlijke keuze. Het resultaat is hetzelfde: de alcohol in de dranken trekt alle nuttige stoffen uit de plantaardige grondstof en bewaart deze lange tijd. Hieronder staan 3 recepten voor het bereiden van een tinctuur van deze plant, die voor iedereen van pas kunnen komen.

1. Neem 250 ml kwaliteitscognac zonder chemische toevoegingen, giet dit over 100 g fijngemalen bladeren en voeg 1 eetlepel honing toe. Laat het 14–15 dagen op een donkere plaats trekken, zeef het daarna en drink 20 ml, 2–3 keer per dag.
2. De klassieke variant: 100 g fijngesneden grondstof op 400 ml wodka, 2 weken laten staan en gebruiken waarvoor het bedoeld is. Het is belangrijk de tinctuur te zeven en in de koelkast te bewaren.
3. U kunt ook een tinctuur op wijnbasis bereiden. Meng 700 ml wijn en 200 ml gepasteuriseerd aloësap, voeg 3 eetlepels suikersiroop toe (geen suiker, omdat anders de gisting begint), laat het een etmaal in de koelkast trekken en drink 50 ml.

Tincturen op alcohol zijn gecontra-indiceerd bij verschillende leverziekten, aandoeningen van het zenuwstelsel en hypertensie. In andere gevallen kunnen middelen die alcohol bevatten worden gebruikt.

Afkooksel

Voor het bereiden van een afkooksel gebruikt u 2 eetlepels aloëbladeren op 0,5 liter kokend water. Laat de grondstof niet langer dan 5 minuten koken nadat het water kookt. Zeef het daarna met behulp van gewoon gaas of een verbandje.

Thee

Als aanvulling op andere middelen kunt u ook thee gebruiken. Deze wordt bereid van gedroogde of verse bladeren van de plant. U kunt een kant-en-klaar kruidenmengsel kopen in kruidenapotheken of winkels die gespecialiseerd zijn in de verkoop van dieetproducten. Als u al voorbereide grondstof in huis hebt, giet dan voor de bereiding van de thee 250 ml kokend water in een kopje, voeg 1 theelepel fijngemalen kruidenmengsel toe en laat het 5–7 minuten trekken.

Aloëthee is het meest gewild bij de behandeling van diabetes en bij de preventie van verkoudheidsziekten. Het kan worden gebruikt om de hersenactiviteit te stimuleren en als middel tegen langdurige hoest. Het drinken van 3 kopjes van de drank per dag helpt mensen die al ziek zijn, terwijl u voor preventieve doeleinden de thee beter 1 keer per dag kunt drinken.

Door de snelle daling van het bloedsuikergehalte na het drinken van de thee kunnen negatieve gevolgen optreden, zoals hypoglykemie en een diabetische coma. Raadpleeg vóór gebruik uw arts. U kunt de thee 30 dagen drinken; daarna moet u een pauze van ten minste 3–4 weken nemen.

Zalf

Zalf van het sap is het meest populaire middel op basis van deze plant; het helpt bij diverse aandoeningen en kan sommige geneesmiddelen vervangen. De zalf heeft de volgende geneeskrachtige eigenschappen:

• bestrijdt bacteriën, schimmels en virussen;
• vermindert ontsteking;
• stilt de pijn;
• kalmeert;
• normaliseert de bloedsomloop;
• reinigt het lichaam van gifstoffen;
• verlicht spasmen;
• bestrijdt hoest;
• voorkomt complicaties bij verkoudheid;
• stimuleert het immuunsysteem om infecties te bestrijden;
• beschermt cellen tegen beschadiging.

Dit middel is een effectieve pijnstiller en ontstekingsremmer tegen reuma, pijn in botten, spieren, uitslag. Het is belangrijk om te weten dat de zalf ondanks haar geneeskrachtige potentie gevaarlijk kan zijn. Het wordt afgeraden om het voor therapeutische doeleinden te gebruiken op open wonden. De zalf kan giftig en gevaarlijk zijn, vooral voor kinderen. Het is belangrijk om een arts te raadplegen voordat u dit natuurlijke product gebruikt om ongewenste gevolgen te voorkomen.

Sap

Aloë-sap is eenvoudig te bereiden met een blender, vleesmolen of sapcentrifuge. Het eindproduct kan maximaal 5–7 dagen in de koelkast worden bewaard. Het wordt aangeraden om het samen met een gelijke hoeveelheid water te koken en luchtdicht af te sluiten. Zo'n sap kan tot 3 weken worden bewaard. U kunt het middel ook invriezen; het behoudt dan een maand lang zijn eigenschappen en versheid. Het is erg handig om de vloeistof in ijsblokjesvormen in te vriezen en de blokjes vervolgens portiegewijs in vacuümzakken te doen.

Olie

U kunt een effectief olie-extract uit de plant bereiden, dat meestal uitwendig wordt gebruikt voor de behandeling van huidaandoeningen. Maal de aloëbladeren tot een pulp, giet 1 kopje grondstof met 2 kopjes hete plantaardige olie en laat het 3 dagen afgedekt staan, zeef het vervolgens en gebruik het. Aloë-olie helpt bij brandwonden, wonden, puistjes en allergische uitslag. Het kan ook worden gebruikt voor het inwrijven van gewrichten en voor kompressen bij pijn. De olie van deze plant kan ook worden gebruikt als hoofdbestanddeel voor het maken van zelfgemaakte verzorgingscosmetica.

Zetpillen

Om aloë-zetpillen te bereiden, kunt u plantaardige oliën, paraffine en natuurlijke was als basis gebruiken. Ook moet u een medicinaal olie-extract van deze plant gebruiken. Zo'n extract mengt goed met de basis. Om zetpillen volgens het klassieke recept te bereiden, neemt u 30 g vaseline, 10 g cacaoboter, 10 g bijenwas en 50 ml olie-extract. Smelt de was en de olie, verwarm de vaseline, meng alle ingrediënten en giet ze in vormen, gebruik ze vervolgens zoals bedoeld.

Aloë-zetpillen worden gebruikt bij aambeien, anale fissuren, obstipatie en darmobstructie. Ze helpen ook de toestand te verlichten bij ontstekingsprocessen in de voortplantingsorganen van vrouwen.

Toepassing in de cosmetologie

In de cosmetologie worden twee soorten aloë veel gebruikt. Aloë arborescens en aloë vera zijn de populairste planten voor de verzorging van de schoonheid van huid en haar. Deze planten worden door bekende cosmeticamerken gebruikt om hoogeffectieve verzorgende, therapeutische en verjongende cosmetica te creëren. U kunt plantaardig materiaal gebruiken om thuis maskers te bereiden.

Gezichtsmasker voor een probleemhuid

Om een gezondheidsbevorderend, antibacterieel en ontstekingsremmend middel uit aloësap te verkrijgen, voegt u aan 1 theelepel van het product 4 druppels tea tree-olie en 5–10 druppels limoensap toe. Breng het middel aan op een gereinigde huid en laat het 10 minuten intrekken. Spoel het daarna af en gebruik een matterende crème.

Verjongend masker

Om een verjongend masker te maken, neemt u 1 theelepel aloësap, voegt u 5 druppels rozemarijnolie toe, mengt u dit en brengt u het aan op de zones met mimische rimpels. Voer het masker om de dag uit om rimpels snel aan te pakken. Ter preventie kunt u het wekelijks doen.

Oogpatches

U kunt aloë gebruiken als middel om kringen onder de ogen te bestrijden. Doordrenk hiervoor een wattenpad met het sap, snijd het doormidden en leg het 10 minuten onder de ogen. Reinig na de behandeling de huid en breng een voedende crème aan. U kunt aloësap ook mengen met groene thee en gebruiken om patches te doordrenken. Een dergelijk middel verfrist en verlicht de huid niet alleen, het versterkt ook de wimpers, normaliseert de bloedcirculatie en voorkomt het ontstaan van mimische rimpels.

Haargroeimasker

Voor halflang haar neemt u 2 eetlepels aloëgel, 1 eierdooier en 10 g olijfolie. Meng alle ingrediënten en wrijf het mengsel in de hoofdhuid; verdeel de rest van het mengsel over de hele haarlengte. Spoel het masker na 30–40 minuten uit en herhaal dit elke 3 dagen. De belangrijkste regel: bij het aanbrengen mag er geen branderig gevoel of andere onaangename sensatie ontstaan.

Gebruik van aloë in de keuken

Aloë-verasap wordt in de keuken gebruikt en geldt in sommige landen als een van de populairste producten. Dit culinaire ingrediënt voorziet het lichaam van een complex aan vitamines en mineralen, voorkomt verkoudheid en vermindert vermoeidheid. Er zijn twee populaire recepten voor dranken op basis van dit plantaardige ingrediënt.

Verfrissende cocktail

Voor de bereiding hebt u de volgende ingrediënten nodig:

• 100 g gelachtig aloësap;
• 300 ml sinaasappelsap;
• 200 ml mineraalwater;
• 2 eetlepels honing of suikerstroop.

U hoeft alleen alles te mengen en te koelen, waarna u het in glazen schenkt en serveert.

Opwekkende limonade

Om u bij warm weer te verfrissen en het verlies aan mineralen aan te vullen, kunt u limonade op basis van aloë gebruiken. Voor de bereiding zijn de volgende ingrediënten nodig:

• 3 eetlepels sap van de plant;
• 1 eetlepel honing;
• ½ glas citroensap;
• 1,5 l bruiswater.

Koel de drank voor het serveren en zeef hem, omdat er bezinksel in kan ontstaan. U kunt hem ook versieren met ijsblokjes en muntblaadjes.

Kunt u aloë aan dieren geven?

Aangezien aloë vera een gunstige invloed heeft op de gezondheid van mensen, geldt dat ook voor dieren. De bladeren van deze vetplant bevatten voedingsstoffen en bestanddelen die een gunstige invloed hebben op de conditie van de huid, de vacht en het immuunsysteem. Aloë vera is op zichzelf geen geneesmiddel, maar het stimuleert levende organismen tot zelfherstel zonder bijwerkingen. In de volgende gevallen kunt u aloë bij dieren gebruiken:

• huidaandoeningen;
• brandwonden;
• spijsverteringsstoornissen;
• immuundeficiëntie;
• infecties aan ogen en oren.

Het belangrijkste is om eerst te controleren of het dier allergisch is voor deze plant.

Contra-indicaties voor gebruik

Aloë is niet altijd nuttig; de plant kan schadelijk zijn als u deze gebruikt bij contra-indicaties. Door de krachtige werking op alle systemen van het lichaam heeft het sap van deze plant een aanzienlijke lijst met contra-indicaties. Bij sommige aandoeningen is aloë niet toegestaan voor zowel volwassenen als kinderen. Tot de absolute contra-indicaties behoren de volgende ziekten en lichamelijke aandoeningen:

• tumoren op verschillende locaties (zowel kwaadaardige als goedaardige);
• een verstoorde bloedstolling, neiging tot bloedingen;
• maag- of darmzweren;
• cystitis in de acute fase;
• acute aandoeningen van het maag-darmkanaal;
• verstopping van de galblaasgangen;
• niersteenziekte;
• cystitis in de acute fase;
• zwangerschap.

De belangrijkste contra-indicatie is intolerantie voor deze plant, een overgevoeligheidsreactie. Aloë kan bij gevoelige personen ernstige allergische reacties veroorzaken, zelfs als het in kleine hoeveelheden wordt gebruikt.

Interessante feiten over aloë

Aloë is een van de meest bijzondere planten en wordt als behoorlijk populair beschouwd. Toch zijn er feiten over deze plant die lang niet iedereen kent.

1. De meeste soorten aloë werden nooit gekweekt op het grondgebied van de GOS-landen; ze kunnen zich niet aanpassen aan het leven in dergelijke klimatologische omstandigheden.
2. In regio's met een mild klimaat kan aloë in de volle grond worden geplant.
3. Hoe meer zon, des te vaker zal de plant bloeien.
4. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, kunnen de bloemen van aloë niet alleen rood en roze zijn, maar ook wit, geel en perzik.
5. In Japan is aloë niet alleen een medicinale plant, maar ook een gewoon voedingsproduct, net zoals groene ui dat in de GOS-landen is.

Zoals u kunt zien, is aloë een nuttige plant die bij veel aandoeningen kan helpen. Als u deze plant correct gebruikt, kunt u zelfs bij de ernstigste aandoeningen uw gezondheid herstellen.

Foto van aloë