Vingerhoedskruid: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

In het Latijn heet het vingerhoedskruid «Digitalis purpureae». Het eerste woord betekent in dit geval «vinger», «vingerhoed» of «ring», en het tweede beschrijft de kleur van de bloemen, namelijk een mengsel van paarse en rode tinten. Vanwege deze bijzondere vorm wordt de plant in de volksmond ook wel «bosklokje» genoemd. Vroeger, toen de geneeskunde nog niet zo ontwikkeld was, konden artsen de volledige chemische samenstelling van het gewas niet vaststellen en de juiste dosering bepalen, waardoor patiënten vaak stierven tijdens de behandeling met dit kruid. Daarom wordt vingerhoedskruid ook wel «heksenbloem» of «heksenvingerhoeden» genoemd.

Vanaf de 18e eeuw wordt deze plant gebruikt in de geneeskunde. In deze periode werden de geneeskrachtige eigenschappen van vingerhoedskruid door de officiële wetenschap ontdekt. Deskundigen beschouwden dit gewas als een van de meest effectieve therapeutische producten van die tijd.

In het midden van de 19e eeuw begon het kruid te worden gebruikt door eerst de Russische en daarna de Sovjet-farmaceutische industrie. Er zijn verschillende hoofdsoorten bekend die het meest worden gebruikt bij de vervaardiging van preparaten met verschillende therapeutische eigenschappen.

De bladeren van het kruid zijn de belangrijkste delen die als plantaardig materiaal dienen. Meestal worden ze in het eerste groeijaar van het vingerhoedskruid geoogst, wanneer het de juiste grootte heeft bereikt. In dit deel van de plant bevindt zich de maximale concentratie aan nuttige stoffen. De gunstige eigenschappen van deze bloem zijn grotendeels te danken aan de aanwezigheid van digoxine en lanatoside C. Deze componenten zijn effectief bij de bestrijding van hart- en vaatziekten.

Oude genezers behandelden epilepsie en waterzucht met dit plantaardige product. Ook is bekend dat het kruid van oudsher in de niet-officiële geneeskunde werd gebruikt als een pijnstillend middel bij inflammatoire huidziekten. Wat betreft inwendige ontstekingen en bloedingen: het gebruik van de bloem was verboden.

Chemische samenstelling

Tegenwoordig is het vingerhoedskruid redelijk goed bestudeerd. Er wordt opgemerkt dat niet alle variëteiten geneeskrachtige eigenschappen hebben. In de bladeren, bloemen en stengels van sommige soorten zijn glycosiden, saponinen, flavonoïden en andere nuttige componenten gevonden.

Het purper vingerhoedskruid is een ongelooflijk mooie plant die voor decoratieve doeleinden kan worden gebruikt. Maar desondanks hebben wetenschappers in deze variëteit meer dan zestig glycosiden gevonden waarmee hartaandoeningen kunnen worden behandeld. Daaronder bevinden zich ook de primaire glycosiden A en B, die na het drogen en tijdens de opslag transformeren in secundaire glycosiden. Deze worden gebruikt voor de productie van de bijbehorende medicijnen.

De belangrijkste medicijnen hierbij zijn 'digitoxine' en 'gigoxine'. Beide zijn geïndiceerd bij de behandeling van tachycardie en hartfalen. Het verschil tussen hen is dat het eerste product wordt gekenmerkt door een hoge mate van cumulatie, terwijl het tweede medicijn een lagere toxiciteit heeft, dus de cumulatie is hier ook lager.

Ook bevatten de bladeren van het kruid acetyldigitoxine, dat wordt toegepast bij tachycardie en aritmie die daardoor wordt veroorzaakt. Deze stof kan snel worden opgenomen, maar hoopt zich tegelijkertijd minder op in het lichaam. Daarnaast is in de bladeren van de plant een hoge concentratie saponinen, choline en flavonoïden waargenomen.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Zoals hierboven vermeld, zijn er vele variëteiten van het vingerhoedskruid bekend, die in verschillende delen van de wereld groeien. Dit zijn Afrika, Europa, Azië en de GOS-landen. In het wild komt digitalis zelden voor, daarom wordt de plant voor medicinale doeleinden gecultiveerd.

Het vingerhoedskruid is een tweejarig en meerjarig kruid, afhankelijk van de variëteit. In mediterrane regio's groeit het als een struik en heeft het een vrij hoge stengel die 150 cm bereikt. De bladeren zijn sterk behaard, donkergroen van kleur. De nerven zijn er duidelijk op te onderscheiden.

Uiterlijk verschilt de purperen digitalis in het eerste en tweede levensjaar. Aanvankelijk vormen zich wortelbladeren met een lengte van 20–25 cm. Naarmate het groeit, ontwikkelen zich onvertakte stengels met blaadjes. De bloemen zijn vrij groot, de kleur is purperrood. De bloei begint in de zomer en duurt tot het begin van de herfst.

Het grootbloemig vingerhoedskruid heeft vrijwel dezelfde beschrijving als de purperen variant. De bladeren van deze variëteit hebben dezelfde structuur, zijn lichtgroen van kleur, de stengels zijn behaard. De plant begint te bloeien aan het begin van juli. De bloemen van het kruid hebben een gelige tint.

Het wollig vingerhoedskruid heeft bloemen die aan de buitenkant witachtig geel zijn en aan de binnenkant lila nerven hebben.

Soorten

Er zijn verschillende variëteiten van de plant bekend, die van elkaar verschillen in stengelhoogte, bloemkleur en kroonstructuur. Daarnaast verschilt elke soort in de vorm en grootte van de bladeren, het type nervatuur en de mate van beharing van het bladoppervlak.

1. Geel vingerhoedskruid komt het meest voor in het centrale en zuidwestelijke deel van Europa. Deze plant is een meerjarig kruid dat tot 1 m hoog kan worden. Het heeft gladde bladeren en stengels. Het wordt gekenmerkt door felgele bloemen, wat de reden is voor de naam. Geel vingerhoedskruid wordt veel gebruikt voor decoratieve doeleinden. Wat betreft het gebruik in de niet-officiële geneeskunde, daar zijn vrijwel geen vermeldingen van.
2. Purper vingerhoedskruid behoort tot de meest voorkomende en effectieve variëteiten van deze plant. Dit ras heeft een rechtopstaande, cilindrische stengel. Het kruid wordt ook gekenmerkt door mooie, grote purperen bloemen. De hoogte van deze bosklok varieert van 1 tot 1,2 m. Het groeit voornamelijk in Europese regio's en het Middellandse Zeegebied. Het is populair in de volksgeneeskunde en in de farmacologie. Uit de bladeren worden medicijnen gewonnen in de farmaceutische industrie.
3. Op basis van dit product verkregen afkooksels en infusies zorgen voor een snelle wondgenezing en verbeteren de toestand van de patiënt bij hysterie. Ook wordt het purper vingerhoedskruid gekenmerkt door een reeks minerale elementen, organische zuren, flavonoïden, verschillende vitamines en andere waardevolle verbindingen.
4. De meest onopvallende vertegenwoordiger van deze familie is het wollig vingerhoedskruid. Deze soort heeft kleinere bloemen in vergelijking met andere rassen. Maar desondanks wordt het materiaal veel gebruikt in de geneeskunde. Omdat in de samenstelling van deze plant acetyl-digitoxine en celanide zijn aangetroffen, worden de bovengrondse delen van het wollig vingerhoedskruid gebruikt bij de productie van medicijnen die zorgen voor een normale werking van de hartspier. De grootste genezende kracht is kenmerkend voor de bladeren van deze plant. In de volksgeneeskunde wordt het materiaal gebruikt bij de behandeling van hartziekten en ascites.
5. Het grootbloemig vingerhoedskruid is een meerjarig kruidachtig plant met een hoogte van niet meer dan 1 m. Het wordt gekenmerkt door een korte wortel en een rechte stengel. De bladeren zijn lichtgroen van kleur en ongeveer 20 cm lang. Deze soort is opgenomen in de lijst van vijf meest gebruikte variëteiten in de medische sector. Op basis van dit geneeskrachtige kruid worden een aantal cardiologische medicijnen verkregen. Het wordt vaak gebruikt om circulatoire insufficiëntie te verhelpen. In de bladeren van dit geneeskrachtige kruid zijn veel genezende stoffen gevonden, waaronder hartglycosiden, mineralen, looistoffen, saponinen. Voor het verkrijgen van het materiaal wordt aanbevolen de bladeren te verzamelen in de periode van eind augustus tot begin september.
6. Meerjarig vingerhoedskruid is een variëteit die zowel grondstof voor de geneesmiddelenproductie als sierplant is. Meerjarige exemplaren kenmerken zich door een uniek complex van stoffen die gunstig zijn voor de menselijke gezondheid; al enkele eeuwen kunnen ze daarom met een therapeutisch doel worden gebruikt. De plant is weinig veeleisend qua verzorging, verdraagt een temperatuurdaling goed en kan groeien bij onvoldoende zonlicht.

Oogst en opslag

De bladeren vormen de medicinale plantaardige grondstof van vingerhoedskruid. In het eerste groeijaar worden hiervoor rozetbladeren gebruikt; ze kunnen in de zomerperiode tot drie keer worden verzameld. In het tweede levensjaar worden direct na de bloei de stengelbladeren verzameld. Het is belangrijk om in deze periode met de oogst van de grondstof te beginnen, want als deze termijnen niet worden aangehouden, nemen de farmacologische eigenschappen van de plant af. De bladeren moeten daarbij geen bladsteel hebben, omdat deze het droogproces vertraagt en er geen biologisch actieve stoffen in aanwezig zijn.

Het verzamelen van de grondstof moet bij droog, zonnig weer plaatsvinden, omdat juist in het licht de intensiteit van de ophoping van glycosiden toeneemt. Houd er rekening mee dat vingerhoedskruid tijdens de bloeiperiode moet worden verzameld. Als de plant op tweejarige plantages wordt geteeld en de plant van het eerste levensjaar wordt geplukt, is het belangrijk om het wortelgedeelte van het gewas tegen beschadiging te beschermen.

De therapeutische eigenschappen van vingerhoedskruid kunnen afnemen als de medicinale plantaardige grondstof niet volgens de regels wordt bewaard. Daarom moet de oogst goed worden verpakt, zodat de waardevolle componenten behouden blijven. De volledige plant moet op een droge en tegen licht beschermde plaats worden bewaard. Elk jaar moet de biologische activiteit van de plant worden gecontroleerd.

Hoe vingerhoedskruid te kweken

U kunt bosklokje gemakkelijk uit zaadjes kweken. Deze plant heeft geen dagelijkse verzorging nodig, maar levert tegelijkertijd goede zaailingen op. U kunt het gewas zelfs vóór de winter zaaien, maar dat kan ook aan het einde van de lente of in het begin van de zomer. Eerst moet u de grond losmaken, op een afstand van 35–40 cm rijen uitzetten en vervolgens de zaden dicht uitzaaien; u hoeft ze niet diep in te werken, u kunt ze slechts licht met zand bestrooien. Om het vocht vast te houden, wordt aangeraden er agrodoek overheen te leggen.

Na 10–14 dagen verschijnen de zaailingen, die voorzichtig moeten worden bewaterd en tegen zonlicht beschermd. In deze fase wordt ook gedund, zodat er tussen de rozetten minimaal 10 cm overblijft.

Aan het einde van de zomer worden de zaailingen naar een vaste plek verplaatst. De plantjes moeten daarbij op een afstand van 25 cm van elkaar worden uitgeplant. In de winter moeten de jonge planten met droge bladeren worden afgedekt. Vingerhoedskruid bloeit gewoonlijk in het tweede levensjaar.

Deze plantensoort houdt niet van overmatig vocht en geeft de voorkeur aan goed verlichte plekken.

Geneeskrachtige eigenschappen van vingerhoedskruid

Preparaten op basis van bestanddelen van vingerhoedskruid kenmerken zich door antibacteriële, diuretische, sedatieve, algemeen versterkende en immuunstimulerende eigenschappen.

1. Preparaten die deze plant bevatten, normaliseren de werking van het cardiovasculaire systeem, verlagen de bloeddruk, verhogen de diurese, verhelpen oedeem, kortademigheid en cyanose, stabiliseren de bloedcirculatie in weefsels en normaliseren de weefselademhaling. Bovendien versterkt dit product de afweerkrachten van het lichaam.
2. Purper vingerhoedskruid wordt gebruikt bij de behandeling van slapeloosheid, hoofdpijn, hart- en zenuwstelselaandoeningen. Voordat u geneeskrachtige preparaten met vingerhoedskruid gebruikt, dient u de bijsluiter te lezen (zelfs als het medicijn door een arts is voorgeschreven). Dit komt doordat vingerhoedskruid een aantal contra-indicaties heeft die ernstige gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken.
3. Daarnaast worden preparaten op basis van deze plant voorgeschreven bij de behandeling van acute en chronische hartinsufficiëntie, aritmie, aangeboren en verworven hartafwijkingen. Vingerhoedskruid helpt bij hypertensie, doordat het de bloeddruk verlaagt. Ook kunnen met deze plant oogziekten worden behandeld, namelijk het verminderen van oogpijn bij migraine en het verlagen van de intraoculaire druk.
4. Omdat vingerhoedskruid een diuretische en anti-oedemateuze werking heeft, kunnen er nieraandoeningen mee worden behandeld. In dit geval verbetert de plant de uitscheiding van vocht uit het lichaam. Longaandoeningen kunnen ook met digitalis worden behandeld, omdat het kortademigheid kan verminderen en de zuurstoftoevoer naar cellen kan verbeteren.
5. Dankzij de geneeskrachtige eigenschappen van vingerhoedskruid kan boezemfibrilleren worden genezen. Bij hartinsufficiëntie en epilepsie worden ook vaak medicijnen op basis van dit kruid voorgeschreven.
6. Een zalf op basis van vingerhoedskruid kan pijn verlichten bij dermatologische ontstekingen. Infectieziekten kunnen ook worden behandeld met middelen op basis van digitalis.

Vingerhoedskruid in de volksgeneeskunde

Vingerhoedskruid heeft een aantal geneeskrachtige eigenschappen, waardoor het gebruikt kan worden bij de behandeling van verschillende aandoeningen.

1. Zo kan bij hartaandoeningen een aftreksel worden bereid van gedroogd materiaal dat vooraf wordt fijngemaakt. Hiervoor moet u ongeveer 1 g bladeren afmeten en deze met een glas water overgieten. Het aftreksel moet 10–12 uur trekken. Het bereide mengsel drinkt u 2 keer per dag 5 ml, onafhankelijk van de maaltijd.
2. Voor de behandeling van aandoeningen van het cardiovasculaire systeem kan vingerhoedskruid ook in poedervorm worden gebruikt. Dit product heeft geen invloed op de lever- en nierfunctie. Een volwassene hoeft slechts tweemaal daags 0,1 g poeder in te nemen. Dit geneesmiddel moet worden bewaard in een donkere glazen container die tevens luchtdicht afsluit.
3. Van de bladeren van digitalis kunt u een aftreksel bereiden dat de hartactiviteit helpt normaliseren. Hiervoor moet u 20 g gedroogd materiaal overgieten met 600 ml kokend water en het mengsel koken tot het vloeistofvolume in de pan met ongeveer 200 ml is afgenomen. Laat de oplossing vervolgens afkoelen en filter deze. Neem dagelijks 15 ml van het medicinale preparaat. Indien nodig, bij een ernstig verloop van de aandoening, kan de specialist de dosering aanpassen.
4. Bij hypertensie helpt een aftreksel van vingerhoedskruid (digitalis). Voor de bereiding ervan moet u 1 g gedroogde bladeren overgieten met 200 ml gekookt, enigszins afgekoeld water. Laat het middel 30-40 minuten trekken. Neem het bereide preparaat meerdere keren per dag, 1 eetlepel. Dit mengsel mag alleen worden gebruikt bij hoge bloeddruk met toestemming van de behandelend arts.
5. Digitalis kan worden gebruikt om snijwonden en brandwonden te behandelen, omdat het kleine wonden en beschadigingen door thermische brandwonden kan genezen. In dergelijke gevallen moet u een poeder maken van het gedroogde materiaal en dit op het beschadigde oppervlak strooien. Gebruik na het behandelen van de huid met dit mengsel dunne gaasverbanden, zodat de huid kan ademen. Voor wondgenezing kunt u ook kompressen maken. Hiervoor moet u een doek laten weken in het aftreksel van bladeren en deze gedurende een kwartier op de beschadigde plekken aanbrengen.
6. Bij zenuwaandoeningen wordt het medicinale plantmateriaal gebruikt voor de bereiding van een preparaat. In dit geval wordt een alcoholische tinctuur bereid. Hiervoor moet u 20 g materiaal in een donkere glazen container doen en overgieten met een kopje wijnspiritus. Sluit de container vervolgens af en plaats deze op een donkere en warme plaats. Het trekken moet 7 dagen duren. Het is belangrijk de inhoud van de fles regelmatig te schudden. De enkelvoudige dosis mag niet meer dan 30 druppels van het verkregen mengsel bedragen.
7. De alcoholische tinctuur wordt ook gebruikt bij zenuwachtige aanvallen. Bereid het medicijn als volgt. Doe 20 g gedroogde bladeren in een fles van donker glas en giet er 50 ml ethylalcohol overheen. Laat het mengsel een week op een donkere plaats trekken, waarbij u de container regelmatig schudt. Na de aangegeven tijd de vloeistof zeven. Neem van de verkregen tinctuur 15 druppels. U moet deze hoeveelheid verdunnen in 50 ml gekookt water.
8. Bij aritmie wordt een waterig aftreksel van vingerhoedskruid (digitalis) bereid. Voor het verkrijgen van het medicinale mengsel moet u 1 g droog, vooraf fijngemaakt materiaal nemen en overgieten met 180 ml heet, gekookt water. Laat het mengsel vervolgens 60 minuten afgedekt staan. Filter daarna de vloeistof en neem 3 keer per dag 1 theelepel. Als het medicijn voor een kind wordt bereid, gebruik dan voor dezelfde hoeveelheid water de helft van de hoeveelheid medicinale plantmateriaal. Kinderen mogen dit aftreksel pas na 12 jaar innemen.
9. Als u de gedroogde bladeren van het vingerhoedskruid in een koffiemolen vermaalt, krijgt u een poeder dat gebruikt kan worden bij een hartinfarct. U dient dit middel in te nemen in een hoeveelheid van 0,1 g, niet meer dan 4 keer per dag. Bewaar het bereide poeder in een droge, luchtdichte verpakking. De behandelingsduur mag niet langer zijn dan 10 tot 12 dagen.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

Om verschillende geneeskrachtige mengsels te bereiden, kunt u poeder gebruiken dat is verkregen uit de bladeren van het vingerhoedskruid. Het bereiden ervan is heel eenvoudig: u hoeft alleen het bovengrondse deel van het kruid af te snijden, het een paar dagen in de zon te drogen en vervolgens de droge massa tot een poederachtige consistentie te wrijven.

U dient eraan te denken dat u voor het verkrijgen van kwalitatief medicinaal materiaal de plant ver van wegen moet verzamelen. Voor het drogen moet u het vingerhoedskruid grondig wassen.

Aftreksel

Voor de bereiding van dit mengsel dient u 3 g gedroogd kruid met 250 ml kokend water te overgieten. Laat de oplossing 15 minuten trekken. Filter daarna de vloeistof. Voeg aan de verkregen hoeveelheid medicijn 1 druppel olie toe. Neem dit mengsel elke 3 uur in, 1 eetlepel.

Tinctuur

Om een tinctuur te verkrijgen, hoeft u slechts 25 g gedroogde vingerhoedskruidbladeren met 60 ml alcohol te overgieten. Vervolgens moet de oplossing een week lang trekken. Neem het bereide medicijn elke dag in, 10 druppels.

Afkooksel

Dit mengsel op basis van digitalis helpt de hartactiviteit te reguleren. Voor de bereiding ervan moet u 20 g plantaardig materiaal met drie glazen kokend water overgieten. Kook het verkregen mengsel tot het vloeistofvolume met één glas is afgenomen. Deze afkooksel moet afkoelen en vervolgens worden gefilterd. Neem het medicijn 2 eetlepels eenmaal daags in.

Apotheekpreparaten met vingerhoedskruid

Digitalis wordt gekenmerkt door een cardiotonische werking, die wordt verklaard door de aanwezigheid van hartglycosiden in de samenstelling. Bij inwendige toediening begint het medicijn na enige tijd te werken. Deze glycosiden worden langzaam uit het lichaam uitgescheiden, zodat ze zich in het lichaam kunnen ophopen. Deze cumulatieve werking is meer uitgesproken bij digitoxine en minder bij digoxine.

Vingerhoedskruid wordt gebruikt voor de behandeling van hartfalen, dat wordt gekenmerkt door stuwing in de grote en kleine bloedsomloop. Ook zijn preparaten uit deze groep geïndiceerd bij klepafwijkingen en myocarddystrofie.

Het therapeutische effect uit zich in een toename van het hartminuutvolume, een daling van de bloeddruk, een afname van de hoeveelheid circulerend bloed, een versnelling van de bloedstroom, een verkleining van het hart, een toename van de diurese en het verdwijnen van oedeem.

Tijdens de therapie is het belangrijk om het cardiovasculaire systeem en de algemene toestand van de patiënt te controleren. Er moet rekening mee worden gehouden dat sommige patiënten een individuele verhoogde gevoeligheid kunnen vertonen voor bepaalde bestanddelen van de geneesmiddelen. Als er bijwerkingen optreden, wordt de behandeling onderbroken. De behandeling met geneesmiddelen op basis van digitalis wordt gewoonlijk gestart met maximale doseringen gedurende de eerste paar dagen. Dit wordt gedaan om het volledige therapeutische effect te bereiken. Daarna worden onderhoudsdoses voorgeschreven, die worden bepaald door de uitscheiding van de belangrijkste werkzame stoffen, de glycosiden. Als de geneesmiddelen intraveneus worden toegediend, wordt het middel vooraf verdund met een glucose-oplossing.

Er moet rekening mee worden gehouden dat geneesmiddelen op basis van vingerhoedskruid niet therapeutisch mogen worden gebruikt bij bradycardie, atrioventriculair blok, frequente angina-aanvallen.

De bladeren van het bosklokje worden gebruikt voor de productie van een reeks industriële preparaten. De toedieningsvorm kan daarbij verschillen. Van vingerhoedskruid worden tabletten, tincturen, capsulepreparaten en injectieoplossingen gemaakt.

De belangrijkste preparaten van het purperen vingerhoedskruid zijn:

1. «Digitoxine». Dit is een tabletvorm van digitalis. Dit geneesmiddel is bestemd voor de behandeling van hartfalen, hypertensie, hartklepaandoeningen en aritmie. Het kenmerkt zich door een hoge mate van cumulatie in het lichaam en lost vrij slecht op.
2. «Gitoxine». Heeft dezelfde indicaties als het eerste preparaat. Het verschilt echter doordat het beter oplost en een lagere accumulatie in het lichaam kent. Het wordt gewoonlijk geproduceerd in de vorm van een wit poeder.
3. «Cordigit». Dit is een gecombineerd geneesmiddel dat beide bovengenoemde bestanddelen bevat. Het wordt geleverd in de vorm van tabletten en rectale zetpillen. Het kenmerkt zich door een lage cumulatieve werking en een goede oplosbaarheid in water.

Contra-indicaties voor gebruik

Ondanks dat vingerhoedskruid veel nuttige eigenschappen heeft, zijn er toch beperkingen in het gebruik. Het gebruik van middelen op basis van deze medicinale plant is verboden als de patiënt een verhoogd cholesterolgehalte in de kransslagaders heeft, een myocardinfarct, chronische longziekten. Ischemische hartziekte, de periode van zwangerschap en borstvoeding, infectieziekten, bradycardie en ventriculaire tachycardie zijn ook beperkingen voor het innemen van geneesmiddelen uit deze groep.

Vingerhoedskruid kan gevaarlijk zijn voor het kinderlichaam, daarom mag het niet worden gegeven aan kinderen jonger dan 12 jaar.

In sommige gevallen wordt een verhoogde gevoeligheid waargenomen voor de stoffen die in het kruid voorkomen.

Vergiftiging door vingerhoedskruid

Heel vaak vraagt men zich tijdens het bereiden van medicijnen op basis van digitalis in huiselijke omstandigheden af of er intoxicatie kan ontstaan door het gebruik van een dergelijk plantaardig product. Voordat u digitalis voor therapeutische doeleinden gebruikt, is het belangrijk om te weten dat dit gewas giftig is als de dagelijkse dosis wordt overschreden of als er tijdens de bereiding van het geneeskrachtige mengsel een grotere hoeveelheid grondstof is gebruikt.

Intoxicatie door deze plant uit zich in acute buikpijn, vergezeld van diarree. In dat geval zal men ook misselijk zijn, met frequente en vrij pijnlijke braakneigingen. Daarnaast wordt bij vergiftiging door vingerhoedskruid een doffe pols waargenomen, en lijkt het of het hart stilstaat.

Een andere bijwerking van het overschrijden van de optimale dosering is het optreden van huiduitslag die lijkt op gewone irritatie. In sommige gevallen treden krampen op samen met oncontroleerbare spiersamentrekkingen. Hallucinaties en geheugenverlies zijn mogelijk.

Opgemerkt moet worden dat bij intoxicatie door digitalis meerdere symptomen tegelijk kunnen optreden.

Het is belangrijk om te beseffen dat in de meest kritieke situaties hartstilstand optreedt.

Bij het constateren van zelfs de geringste symptomen moet u onmiddellijk een ambulance bellen om gespecialiseerde hulp te krijgen. Het is niet mogelijk om het probleem zelf op te lossen.

De gifstoffen die in vingerhoedskruid zijn geconcentreerd, kunnen zich in het lichaam ophopen, met onaangename gevolgen tot gevolg.

Foto van vingerhoedskruid