Barbarakruid: nuttige eigenschappen en contra-indicaties

Ongetwijfeld heeft iedereen winterkers gezien, maar niet iedereen kent de juiste naam van deze onopvallende plant. En maar weinig mensen beschikken over informatie over de gunstige eigenschappen en genezende vermogens.

Chemische samenstelling

De chemische samenstelling van winterkers rechtvaardigt het om het te beschouwen als een verbazingwekkende en unieke plant, die een hele reeks componenten combineert – zowel nuttige als componenten waarmee men voorzichtig moet zijn.

Onder de nuttige stoffen bevinden zich flavonoïden met antioxiderende eigenschappen, die vrije radicalen kunnen neutraliseren, en saponinen en glycosiden met een breed werkingsspectrum. Thiolglycosiden kunnen echter diarree veroorzaken. De bladeren van de plant zijn waardevol vanwege hun gehalte aan ascorbinezuur.

De zaden bestaan voor meer dan een derde uit vette oliën, maar ze bevatten ook giftige stoffen en erucazuur, dat zich bij langdurig gebruik in het lichaam kan ophopen.

Zonder organische zuren en B-vitaminen zou het beeld van de chemische samenstelling onvolledig zijn; deze componenten van raapzaad zijn essentieel voor een betrouwbare werking van het hart, het zenuwstelsel en het in stand houden van een normaal emotioneel evenwicht.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

In het late voorjaar is langs de wegen, op velden, in moestuinen, weilanden, aan de oevers van rivieren, meren en vijvers en in parken al een plant te vinden die bezaaid is met kleine gele sterachtige bloemetjes en die lijkt op een struik met een hoge stengel. Soms is hij kaal of met een lichte pluis, met niet al te grote bladeren en bedekt met kleine gele bloemen. Dit is winterkers – een onkruid dat over de hele wereld groeit – van Europa tot Noord-Amerika, van Afrika tot Australië en Nieuw-Zeeland. In Rusland komt winterkers overal voor – van de westelijke Europese grenzen tot Siberië.

Barbarakruid is een vertegenwoordiger van de Kruisbloemenfamilie (Brassicaceae) en behoort tot de penwortelvaste planten: dat betekent dat elke plant van het ene seizoen op het andere zijn ontwikkeling hervat op de enige primaire wortel die uit het zaad is gegroeid. De wortel groeit in de loop der jaren steeds dieper de grond in, en elke lente verschijnt er opnieuw een jonge scheut die kan bloeien en zich kan voortplanten.

Barbarakruid heeft twee soorten bladeren. Sommige komen direct uit de wortel, zijn gesteeld en lijken geveerd, met grote ovale-elliptische lobben aan de zijkanten en een grote middelste lob. De bovenste bladeren hebben getande randen, zijn ongesteeld, zittend en omarmen als het ware de stengel.

De bloeiwijze van de soerepka is een tros van tweeslachtige bloemen met een zuivere zonnige kleur. Hun bloemblaadjes, iets langer dan 5 mm, omringen de meeldraden met heldergeel stuifmeel. Na de bloei begint zich aan de soerepka een hauw te ontwikkelen, waarin grijsbruinachtige ovale zaden met een fijnbultig oppervlak rijpen.

De plant is zo vruchtbaar dat het 10 duizend zaden kan voortbrengen. De rijpe zaden vliegen vrij ver van de moederplant weg – tot 3 meter of meer. Het volgende jaar groeit er een nieuwe plant uit, die nog niet in staat is zich voort te planten: de zaden verschijnen pas in het tweede jaar, en na het einde van het eerste jaar blijft een sterke, ontwikkelde wortel in de grond om te overwinteren.

Voor kieming is een temperatuur nodig van niet lager dan 6–8 graden, en als het buiten warmer is dan 38–40 graden, zijn de zaden ook niet in staat te kiemen. De zaden komen snel uit – ze zijn hiertoe in staat in zowel de lente, de herfst als de zomer.

Voor de groei van de soerepka zijn niet alleen zonnige, goed verlichte plaatsen geschikt; zij is ook goed in staat comfortabel te bestaan en nakomelingen te geven in de halfschaduw. De hoogte van de plant kan, afhankelijk van de plaats en groeiomstandigheden, variëren van 30 tot 80 cm. De soerepka is evenzeer gesteld op weiden of bosranden als op struikgewas, vochtige plekken rond vijvers, bij rivieren of andere wateren, en voelt zich normaal langs wegen, sloten en afvalhopen.

Aangezien de zaailingen van de soerepka vroeg in de lente verschijnen, werpen de planten al aan het begin van de zomer zaden uit, die actief de velden binnendringen. Ze verstoren de cultuurgewassen grondig, vooral op kleigronden, die niet goed vatbaar zijn voor mechanische bewerking. Bovendien zijn niet alle herbiciden in staat dit onkruid te overwinnen.

Soorten

In de natuur komen ongeveer 20 soorten soerepka voor, maar slechts 4 ervan zijn het meest verspreid. Dat zijn de wilde, de steen-, de boogvormige en de gewone.

1. De gewone soerepka is hoog – bijna 80 cm, met een gladde rechte stengel, bloeit in mei-juni.
2. De wilde soerepka lijkt uiterlijk op de gewone, verschilt alleen in de stengel – vertakt en behaard. Bloeit gedurende een lange periode – van mei tot november, de hauwen rijpen tegen het einde van de zomer. Naast de stoffen die alle soorten soerepka gemeen hebben, is de wilde rijk aan barium, magnesium, nikkel en zink.
3. De boogvormige heeft haar naam te danken aan de hauwen, die een gebogen boogvorm hebben. Zij is de meest vochtminnende van alle soerepka's, daarom kan men haar het vaakst rond wateren aantreffen. Bloeit eerder dan haar verwanten – in april-mei.
4. De steen-soerepka verschilt van haar verwanten door een geringe hoogte – slechts 20–30 cm en een iets latere bloei, die in juni begint en tot oktober doorgaat. Juist deze soort soerepka, als de meest decoratieve, kan men op bloembedden zien: sommige tuinders gebruiken haar als achtergrondplant.

Oogst en opslag

Om raketkruid correct te oogsten en er werkelijk kwalitatief medicinale grondstoffen uit te verkrijgen, moet u eraan denken: de plant moet zodanig worden gedroogd dat er geen zonnestralen op vallen. De beste plaatsen om te drogen zijn de veranda, het tuinhuis of de zolder, waar u een tocht kunt creëren. Het gedroogde raketkruid mag niet langer dan een jaar worden bewaard. Een papieren zak of een multiplex doos zijn ideaal – het kruid kan erin 'ademen' en zal niet voortijdig zijn waarde verliezen.

U moet het kruid vanaf half mei inslaan. In deze tijd raakt het raketkruid bedekt met bloemen; deze worden samen met de stelen en bladeren afgesneden, waarbij u ook de onderste bladeren die vanaf de wortel komen niet vergeet. Daarna wordt het gesorteerd om alles wat gescheurd, door insecten aangevreten of verkleurd is weg te gooien, en wordt het te drogen gelegd. De bladeren en bloeiwijzen worden pas van de gedroogde planten gescheiden.

Met het oogsten van de wortels begint u niet eerder dan de herfst, omdat ze tegen het einde van het seizoen de maximale hoeveelheid nuttige stoffen ophopen. U kiest oudere planten met een grote, dikke wortel; daarvan is het nut groter. De opgegraven wortel wordt onder stromend water gewassen, afgedroogd met een papieren handdoek en in de schaduw te drogen gelegd – zodanig dat er een fris briesje omheen kan waaien.

De tijd voor het oogsten van de zaden breekt aan in juli; ze worden nog groen verzameld en vervolgens nagedroogd – maar niet in de zon, waarbij u zorgt voor voldoende toevoer van frisse lucht, zodat de zaden niet gaan schimmelen. U bewaart ze direct in de peulen, waar u ze uit haalt wanneer en hoeveel u nodig heeft.

Genezende eigenschappen van het kruid barbarakruid

Elk deel van het raketkruid is in verschillende mate rijk aan een bepaalde werkzame stof; dat is de reden waarom voor de behandeling van sommige aandoeningen bijvoorbeeld de bladeren worden gebruikt, en voor andere de wortel.

In de wortel spelen flavonoïden de hoofdrol; hun werking is diuretisch en mild laxerend. Het werkingsmechanisme van deze stoffen is als volgt: ze brengen de bloedvaten in een normale toestand, waardoor de diameter toeneemt. Als gevolg daarvan wordt er meer urine geproduceerd. En het gevolg daarvan is een vermindering van oedeem en een ontgiftend effect. Bovendien hebben middelen op basis van raketkruidwortel schimmelwerende en antibacteriële eigenschappen.

In de bladeren wordt tijdens de fotosynthese veel vitamines opgeslagen, waaronder ascorbinezuur, organische zuren en verschillende sporenelementen. Ze zijn verantwoordelijk voor het reguleren van de zuurgraad in het menselijk lichaam. Hun 'taak' is ook het op orde brengen van de spijsvertering, het verhogen van de zuurgraad van het maagsap, het normaliseren van de hoeveelheid cholesterol en suiker in het bloed.

Dankzij de vitamines, in de eerste plaats ascorbinezuur, zijn de bladeren een uitstekend algemeen versterkend en immuunstimulerend middel. De plant kan worden gebruikt als preventie van scheurbuik, en salades met jonge raketkruidblaadjes in het vroege voorjaar verrijken het lichaam met vitamines.

De chemische samenstelling van de bloeiwijzen bevat, net als in andere delen van de planten, een aanzienlijke hoeveelheid flavonoïden, vitaminen, sporenelementen, organische zuren en glycosiden. De bloemen kunnen worden gebruikt als diureticum en versterkend middel. Een kenmerkend aspect van de bloeiwijzen is dat ze een verhoogde concentratie B-vitaminen bevatten, wat de basis kan vormen voor het normaliseren van het zenuwstelsel.

De zaden bevatten veel thioglycosiden, die dankzij hun milde irriterende werking de eetlust kunnen verhogen en de spijsvertering kunnen verbeteren door de stimulatie van de afscheiding van spijsverteringssappen.

Voor vrouwen

Bij verschillende vrouwelijke hormonale stoornissen en aandoeningen heeft barbarakruid een positief effect. Dit is in de praktijk bewezen. Als mastopathie, vleesboom of een ontstekingsproces is gediagnosticeerd, is barbarakruid een goed middel in de complexe therapie van de aandoening.

Voor mannen

Barbarakruid is nog niet erkend als officieel geneesmiddel, maar zowel volksgenezers als urologen bevelen de geneeskrachtige infusies, tincturen en afkooksels aan voor het verbeteren van de gezondheid van de mannelijke geslachtsorganen. Impotentie, de noodzaak om de kwaliteit en kwantiteit van het zaadvocht te verbeteren, verergering van prostatitis – dat zijn de gevallen waarin barbarakruid nodig is. Bovendien kan deze medicinale plant de productie van mannelijke geslachtshormonen verbeteren en hormonale disbalans verhelpen.

Dankzij het versterken van de wanden van bloedvaten en het verbeteren van de bloedstroom, wat raapzaad bewerkstelligt, kan het probleem van de behandeling van erectiestoornissen worden aangepakt. Thee van de blaadjes van de plant kan hierbij helpen, omdat deze de gevolgen van stress, ongunstige milieuomstandigheden en ongezonde voeding bestrijdt, die een negatieve invloed hebben op de mannelijke gezondheid.

De actieve stof quercetine, die in raapzaad aanwezig is, werkt als een antibioticum en bestrijdt de bacteriële pathogenen die het proces van spermatogenese verstoren.

U moet echter niet verwachten dat u mannelijke problemen alleen met raapzaad kunt genezen. Het is noodzakelijk om het gebruik van preparaten op basis van raapzaad te combineren met de door de arts voorgeschreven behandeling. Houd er rekening mee dat overleg met een arts verplicht is!

Tijdens de zwangerschap

Veel zwangere vrouwen proberen, om hun ongeboren kind geen schade te berokkenen, het gebruik van apotheekmedicijnen te vermijden en vervangen deze door natuurlijke alternatieven. Zo proberen ze, na te hebben gehoord over de eigenschap van barbarakruid om oedeem te verminderen, geneeskrachtige tincturen van dit kruid te gebruiken. Maar u moet dit niet doen. Immers, barbarakruid bevat veel verschillende stoffen en het is op voorhand niet te voorspellen welk effect elk ervan op het nog niet geboren kind zal hebben. Het is heel goed mogelijk dat het kind een individuele intolerantie heeft voor een van de componenten van het kruid.

Tijdens de borstvoeding

Het wordt ook afgeraden voor moeders die borstvoeding geven om overhaast thee, tincturen of afkooksels van barbarakruid te gebruiken. De werkzame stoffen kunnen in de moedermelk terechtkomen en een allergische reactie bij de baby veroorzaken – huiduitslag is heel goed mogelijk. Ook diarree is niet uitgesloten vanwege het vermogen van barbarakruid om een laxerend effect te hebben.

Voor kinderen

U moet zich niet haasten om barbarakruid aan kinderen jonger dan drie jaar te geven, omdat het stoffen bevat die allergieën kunnen veroorzaken. Vanaf drie jaar (of beter nog vanaf vijf jaar) kunt u proberen het groen in salades te doen, vis gestoofd of gebakken met barbarakruid te geven. Het bevat veel vitamines, de blaadjes van barbarakruid in mei zijn bijzonder waardevol.

Barbarakruid in de volksgeneeskunde

Hoewel barbarakruid als onkruid wordt beschouwd, mag u het niet geringschattend behandelen: het heeft vele nuttige eigenschappen. Ten eerste is het een uitstekende honingplant, waarvan de bijen de eerste voorjaarsnectar verzamelen. Honing van barbarakruid bevat een verhoogde hoeveelheid glucose, is geelgroen van kleur en heeft een aangename maar zwakke geur. Dankzij de nuttige stoffen wordt de plant gewaardeerd in de volksgeneeskunde. Drankjes bereid volgens recepten uit oude kruidenboeken zijn goede preventiemiddelen tegen ouderdomsziekten, hebben een reinigende werking op het lichaam en een goed therapeutisch effect bij verschillende mannelijke aandoeningen.

Tegen mannelijke onvruchtbaarheid

Bij onvruchtbaarheid veroorzaakt door onvoldoende beweeglijkheid en mutaties van zaadcellen is het volgende middel effectief. Doe drie eetlepels gedroogd en fijngemalen barbarakruid in een fles wodka. Laat het twee weken trekken, af en toe schuddend. Zeef het vervolgens en neem het drie keer per dag op een lege maag – minstens een halve eetlepel maar niet meer dan een eetlepel per keer.

Bij prostatitis

Pureer de vers geplukte bladeren en stengels van raapzaad in een blender of draai ze door een vleesmolen. Pers het sap uit de verkregen pasta. Drink het twee maanden lang – dagelijks voor de maaltijd 4 keer een halve eetlepel.

Bij erectiestoornissen

Neem gelijke delen gedroogde bladeren van de volgende kruiden: brandnetel, weegbree, sint-janskruid, salie, barbarakruid, meng en maal ze fijn, meet 10 g af, giet er 200 ml kokend water bij, bedek met iets warms en wacht tot het is afgekoeld. Drink het drie weken lang 's ochtends en 's avonds voor de maaltijd.

Voor de behandeling van seksuele disfunctie bij mannen

Maal de gedroogde wortel van de plant tot een poeder. Neem het twee keer per week in een dosis van 0,5 g, met water. Het positieve resultaat zal na drie weken zichtbaar zijn.

Sap voor mannelijke gezondheid

Om de kwaliteit van het mannelijke zaad te verbeteren is barbarakruidsap geschikt. Om het te verkrijgen, draait u alle bovengrondse delen van de plant door een vleesmolen en perst u het sap door kaasdoek. Drink gedurende ten minste twee maanden 3 keer per dag na de maaltijd 50 ml sap.

Culinair gebruik

Gewoon barbarakruid is een vrij frequente gast op de eettafel, vooral inwoners van Amerika en Canada gebruiken het vaak voor het bereiden van voedsel. Deze plant vult veel gerechten prachtig aan en voegt een beetje pittige scherpte toe, die erg lijkt op een lichte mosterdsmaak met een vleugje nootachtig aroma. Voor culinaire doeleinden zijn jonge blaadjes of nog niet geopende bloemen geschikt. Japanners bereiden de bloemhoofdjes als bijgerecht. De eenvoudigste gerechten zijn salades.

Om te voorkomen dat de bladeren van raapzaad bitter worden, moeten ze voor de bereiding van salades kort worden gekookt, maar niet langer dan drie minuten, omdat ze bij langer contact met kokend water smaakloos worden. Na deze procedure is de bitterheid helemaal niet meer te proeven, er blijft slechts een lichte nootachtige smaak over.

Salade van barbarakruid

Neem een handvol fijngesneden raapzaadblaadjes en groene ui, voeg twee in stukjes gesneden kippeneieren toe aan dit mengsel, breng op smaak met zout, meng en breng op smaak met mayonaise of zure room.

Salade van barbarakruid met avocado

Snijd het vruchtvlees van één avocado in kleine blokjes, voeg een in blokjes gesneden kippenei toe, snipper 30 g ui en 100 g jonge raapzaadblaadjes. Breng op smaak met zout, voeg specerijen toe – zwarte peper en nootmuskaat zijn hier geschikt – besprenkel met plantaardige olie en meng.

Pannenkoeken met barbarakruid

Snijd ongeveer 100 g gewassen en gedroogde bloemhoofdjes van barbarakruid en een kleine ui fijn. Rasp één middelgrote aardappel fijn. Meng het aardappelraspsel met de ui en het barbarakruid. Voeg één kippenei, twee eetlepels bloem toe, breng op smaak met zout en peper. Meng goed. Schep het deeg met een lepel op een hete koekenpan en bak aan beide kanten goudbruin. Serveer bij voorkeur met zure room.

Kruidenrolletjes

Snijd een gewassen jonge en zachte courgette in de lengte in dunne plakjes. Bestrooi met zout en zet twee tot drie uur in de koelkast; na deze procedure wordt hij elastischer. Pureer schone raapzaadblaadjes (ongeveer 60 g) en twee gepelde teentjes knoflook in een blender. Voeg het knoflook-raapzaadmengsel toe aan 150 g kwark, doe er ook een handvol fijngehakte walnoten bij, evenals tijm en komijn. Meng het verkregen mengsel goed. Als het te droog is, giet er dan een beetje melk bij – ongeveer een eetlepel – en meng opnieuw. Leg het op de courgetteplakjes, rol de rolletjes op en zet de afgewerkte rolletjes een paar uur in de koelkast.

Taart met barbarakruid

Breek drie eieren in een kom, giet 250 ml kefir erbij, voeg een theelepel zout en een theelepel baksoda toe. Voeg vervolgens onder voortdurend roeren geleidelijk 350 g bloem en een theelepel baksoda toe. Meng het verkregen mengsel grondig zodat het deeg egaal is.

Neem 300 g paddenstoelen (u kunt ze uit het bos halen of champignons kopen), laat weken om al het vuil te verwijderen, was ze en snijd ze in kleine plakjes. Kook 200 g rijst.

Bekleed een vorm met bakpapier, leg er de paddenstoelen in één laag op. Leg op de paddenstoelen als tweede laag 300 g geraspte kaas. Verdeel als derde laag de rijst. De vierde laag bestaat uit ui: hiervoor een middelgrote ui schillen en fijnsnijden. Snijd voor de vijfde laag 300 g gewassen raapzaadbloemhoofdjes.

Giet het deeg voorzichtig erover en verdeel het gelijkmatig over het hele oppervlak. Zet de vorm in een voorverwarmde oven op 180 graden. De baktijd is ongeveer 45 minuten.

Puree met barbarakruid

Snijd een ui van gemiddelde grootte, rasp een kleine wortel fijn, voeg 200 g gesneden bladeren toe. Doe alles in een koekenpan en laat sudderen met zonnebloemolie tot de groenten een puree-achtige consistentie hebben. Het bijgerecht is klaar!

Gebakken vis met puree van barbarakruid

Droog 400 g gewassen kabeljauwfilet af met keukenpapier, zout het, bestrooi het met droge gemalen gember en zwarte peper. Bestrijk elk stuk aan alle kanten met de puree van barbarakruid. Rol de vis vervolgens door de bloem en bak hem in plantaardige olie met het deksel open. Voeg 5 minuten voor het klaar zijn de in halve ringen gesneden ui toe en leg het deksel erop.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

Voor de bereiding van geneeskrachtige infusies en afkooksels van barbarakruid zijn alle delen van de plant geschikt, u hoeft de kruiden alleen maar van tevoren te wassen. Het is belangrijk om te onthouden: u mag niet te veel van de heilzame mengsels gebruiken; voordat u zelf een behandeling voorschrijft, kunt u beter een arts raadplegen.

Aftreksel

Infusie voor mannen. U kunt barbarakruid gebruiken om de symptomen van prostatitis te verlichten. Voor de medicinale infusie heeft u een eetlepel droge gemalen bladeren nodig, die u met kokend water (250 ml) overgiet. Draai het deksel stevig dicht en laat het ongeveer 2-3 uur trekken. Drink anderhalf tot twee eetlepels, 3-4 keer per dag, een half uur voor de maaltijd. De volledige kuur duurt ongeveer twee maanden.

Tinctuur

1. Infusie voor de behandeling van vrouwelijke problemen. Als bij een vrouw vleesbomen, mastopathie of een hormonale disbalans zijn vastgesteld, zijn gedroogde blaadjes van barbarakruid nodig. Breng 1 liter water aan de kook in een schenkpan, voeg twee eetlepels van het kruid toe, zet het vuur zo laag mogelijk en kook nog 20 minuten. Giet het hete mengsel in een pot, sluit het deksel goed en laat het minstens 2 uur trekken. Zeef het vervolgens met een zeefje en drink 4 keer per dag anderhalve eetlepel. De volledige kuur duurt drie maanden.
2. Infusie voor de behandeling van neurotische problemen. Niet alleen bij neurosen, epilepsie, maar ook bij oedeem kunt u deze aanbeveling gebruiken. Breng 1 liter water aan de kook, voeg vier eetlepels droge blaadjes van barbarakruid toe en kook nog een half uur. Haal van het vuur, zeef het en verdun het met zuiver gekookt water tot er 1 liter oplossing is. Laat het 6 tot 8 uur trekken onder een goed gesloten deksel. Drink een half uur voor de maaltijd, neem anderhalve eetlepel. De kuur duurt twee weken.
3. Infusie voor het verhelpen van urinatieproblemen. Bij urineretentie die gepaard gaat met hevige pijn, is het bovengrondse deel van barbarakruid nodig – zowel de bladeren als de stelen zijn geschikt. Maak er een infusie van door 20 g gesneden kruid met een klein glas kokend water (200 ml) te overgieten en stevig af te sluiten. De infusie is na 2 uur klaar. Drink het drie keer per dag na de maaltijd, de enkelvoudige dosis is anderhalve eetlepel.

Thee

Thee die de bloeddruk verlaagt. Als uw bloeddruk is gestegen, helpt thee van gedroogd barbarakruid. Het brengt niet alleen de cijfers op de bloeddrukmeter weer normaal, maar geeft ook kracht. U doet hiervoor twee eetlepels gedroogd kruid in 300 ml kokend water, u laat het nog 10 minuten op het vuur staan en u laat het een half uur trekken. U drinkt 's ochtends, 's middags en 's avonds een kop van deze thee.

Nuttige eigenschappen van raapzaadolie

Raapzaadolie wordt geperst uit de zaden van de plant. De werkzame stoffen in de olie maken het uniek. Het product wordt gewaardeerd om zijn vermogen om positief in te werken op het cardiovasculaire systeem, de bloedstroom, het verlagen van cholesterol en het normaliseren van de stofwisseling. Hiervoor zorgen de in de olie aanwezige vitaminen E en K, co-enzym Q10, lecithine en fytosterolen.

In vergelijking met andere plantaardige oliën bevat raapzaadolie minder verzadigde vetten en meer omega-3-vetzuren, die voor iedereen nodig zijn, en voor inwoners van grote steden in het bijzonder.

Maar momenteel wordt raapzaadolie weinig gebruikt bij het koken, omdat een van de componenten – erucazuur – nog onvoldoende is onderzocht. Het is bekend dat het bij geleidelijke ophoping in het lichaam negatief kan inwerken op het cardiovasculaire systeem, de groei kan remmen en het intreden van reproductieve rijpheid kan vertragen. Daarom is de olie niet geschikt voor dagelijks gebruik. Maar voor kuurgebruik is het zeer nuttig – als middel ter preventie van obesitas en atherosclerose. Het ondersteunt de werking van het hart, de bloedvaten, spieren en het zenuwstelsel, verbetert de conditie van huid en haar, verhoogt de algehele tonus van het lichaam, helpt te herstellen na grote fysieke inspanningen en zelfs de oplettendheid te verhogen.

Kunnen konijnen barbarakruid krijgen?

Elke konijnenhouder weet hoe kieskeurig men moet zijn met de voeding van de langorige diertjes. Niet alle planten en kruiden zijn geschikt voor zowel landbouwkonijnen als sierkonijnen. Deze dieren hebben een kwetsbare gezondheid, waardoor ze niet alleen gemakkelijk een ernstige maag-darmstoornis kunnen krijgen, maar zelfs dodelijk vergiftigd kunnen raken.

Het eerste lentegras is bijzonder gevaarlijk: als u het zonder beperking geeft, dan vallen de konijnen, die de winter naar vers groen hebben verlangd, erop aan en eten zoveel dat hun buik opzwelt, en dat kan dodelijk zijn. Barbarakruid is precies een van die grassen die in het voorjaar als een van de eerste verschijnen, dus de dieren zijn er erg op belust. Maar het is mogelijk en noodzakelijk om de langoorige diertjes barbarakruid te geven, vooral na de winter, omdat het in die tijd van het jaar een bron van vitamines is. U moet geen vers gemaaid gras geven, voor het voeren moet u het wat laten verwelken.

Iets later, tegen het midden van de zomer, wanneer de planten al zaad hebben gevormd, is barbarakruid niet geschikt voor het voeren van konijnen. De zaden zijn giftig.

Barbarakruid kan voor de winter voor konijnen worden bewaard: u droogt het in de schaduw en bergt het op in de hooischuur.

Contra-indicaties voor gebruik

Een behandeling met barbarakruid of het eten ervan is niet voor iedereen geschikt. Dit geldt in de eerste plaats voor mensen met een slechte bloedstolling. Mensen bij wie nierstenen of urinewegstenen zijn vastgesteld, wordt afgeraden om veel barbarakruid te gebruiken, omdat flavonoïden het losraken van een steen en zelfs verstopping van de urineleiders kunnen veroorzaken.

Tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding dient u ook geen behandeling met barbarakruid te ondergaan, omdat er een risico op het ontstaan van een allergie bestaat.

Bij mensen wier lichaam om verschillende redenen verschillende soorten kool niet kan verdragen, kan ook een negatieve reactie op barbarakruid worden verwacht. Houd er daarnaast rekening mee dat door individuele intolerantie voor de bestanddelen van barbarakruid een allergische huiduitslag kan ontstaan.

Foto van barbarakruid