Eucalyptus: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

De geneeskrachtige eigenschappen van eucalyptus worden erkend door zowel de officiële als de volksgeneeskunde. Deze groenblijvende planten behoren tot de mirtefamilie (Myrtaceae). Het geslacht omvat meer dan 700 soorten, waaronder struikachtige soorten en bomen.

De naam van de plant komt van het Griekse 'eukalyptos', wat 'welzijn', 'goed' betekent. Dit woord heeft ook een andere betekenis: 'kalyptos', wat 'verbergen' betekent. De Europese naam werd bedacht door de Franse bioloog Ch. Broutelle aan het einde van de 18e eeuw. In Rusland stond eucalyptus bekend als gomboom of wonderboom.

Chemische samenstelling

Het meest waardevolle bestanddeel van de bladeren van de plant is etherische olie. In verschillende soorten plantaardig materiaal is 0,3 tot 4,5% van deze geurige stof aanwezig. 80% van de olie bestaat uit cineol. De stof heeft de chemische naam monocyclisch terpeen (mentaanoxide). In zuivere vorm is het een vloeistof met een sterke, scherpe smaak, waarvan de geur lijkt op die van kamfer. Interessant is dat de hoeveelheid etherische olie na het drogen van de verse bladeren slechts in geringe mate afneemt.

Naast cineol bevatten de bladeren looistoffen, coumarinezuur, gallotanninen en ook kaneelzuur. Het materiaal is rijk aan nuttige sporenelementen; de bladeren bevatten aromadendreen, fytonciden, terpentijnolie, phellandreen en vitamines.

Het gehalte aan etherische componenten hangt af van de plantensoort. Zo wordt uit 20 kg verse bladeren van de bolvormige eucalyptus een liter vloeibare etherische olie verkregen.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Vertegenwoordigers van het uitgestrekte geslacht eucalyptus verschillen in grootte en bladvorm, maar de planten hebben ook gemeenschappelijke kenmerken. Struiken vormen hoge dichte begroeiingen, en bomen kunnen tot 100 m hoog worden. De bomen worden oud; er zijn exemplaren bekend van 350–400 jaar oud.

De stam van de boom kan recht of gebogen zijn; de kroon van de verschillende eucalyptussoorten is zeer gevarieerd. Ze kan breed uitwaaierend, vormloos, piramidaal, ellipsoïdaal, eivormig zijn of lijken op de kroon van een treurwilg. De schors van eucalyptusbomen verschilt eveneens: hij kan glad, vezelig, gegroefd, schilferig of gerimpeld zijn. Sommige bomen vernieuwen jaarlijks de bovenste laag van de schors.

De bladeren van de boom staan verticaal, met de rand naar boven. Ze hebben een stijve, enigszins droge bladschijf en groeien aan een 'gedraaide' bladsteel. Daardoor is er op zonnige dagen vrijwel geen schaduw onder de boom.

Bij de meeste soorten is de bladschijf sterk verlengd, maar er zijn ook eucalyptussoorten met ronde bladeren. Alle eucalyptussoorten zijn groenblijvende planten en vernieuwen hun blad geleidelijk, gedurende het hele jaar. De bladeren zijn blauwgroen, donkergroen met een grijsachtige tint.

Eucalyptusbomen beginnen te bloeien en vruchten te dragen wanneer de boom de leeftijd van 2–10 jaar bereikt. De bloei vindt plaats in het late voorjaar of het begin van de zomer. De bloemen lijken op pluizige balletjes, en de vruchten rijpen een heel jaar. De bloemen zijn wit, roze, geelachtig, intens rood of helder geel.

De zaaddozen hebben een eigenaardige vorm, die doet denken aan een doormidden gesneden eikel, een kegel, een kruikje, geribbelde bollen en ellipsoïden. In de zaaddoos bevinden zich enkele langwerpige of ronde zaden. Bij sommige eucalyptussoorten hebben de zaden iets weg van vleugeltjes, waardoor ze zich over enige afstand van de moederboom kunnen verplaatsen.

Waar ze groeien
Het thuisland van de eucalyptusbomen wordt beschouwd als het zuidelijkste en meest geïsoleerde continent — Australië — evenals de eilanden die noordelijker liggen, in de equatoriale zone. In Australië groeit het grootste deel van de eucalyptusbomen, terwijl buiten het continent slechts 15 soorten bekend zijn. Slechts 9 daarvan zijn niet van Australische oorsprong.

Soorten van dit geslacht groeien in de natuurlijke bossen van het eiland Tasmanië en in Nieuw-Zeeland. Eén soort komt voor op de Filipijnen; enkele soorten van dit geslacht komen voor op de eilanden van Nieuw-Guinea en in de tropische bossen van Indonesië. Boven de evenaar groeit slechts één soort: de regenboogeucalyptus.

Bomen en struikvormige soorten worden kunstmatig gekweekt. De bomen groeien snel en halen het water goed uit de bodem. Daarom worden eucalyptusbossen aangeplant in moerassige gebieden om de bodem te ontwateren. Dit gebeurt in de moerassige streken van Spanje, in Zuid-Frankrijk, Griekenland, India, Afrika en de landen van Zuid- en Noord-Amerika. Ook aan de kust van de Zwarte Zee, op de Krim en in Abchazië zijn eucalyptusaanplantingen te vinden.

Eucalyptusbomen groeien op kleiachtige (bruine en rode) bodems, podzolgronden, kastanjebruine gronden, zandgronden en veengronden. De planten komen voor op vlakten, in ravijnen, op berghellingen, in savannes, steppen en halfwoestijnen. Op de equatoriale eilanden, waar met bossen bedekte vulkanen oprijzen, 'klimmen' eucalyptusbomen tot een hoogte van 1700–1800 m.

Bomen en struiken geven de voorkeur aan vochtige, maar niet drassige grond, maar verdragen seizoensoverstromingen goed. Eucalyptusplanten verdragen zoute en kalkrijke gronden echter slecht. Onder hen zijn er zowel warmteminnende soorten die geen negatieve temperaturen verdragen, als vorstbestendige soorten die overwinteren bij min 10–14 graden. In bergachtige gebieden groeien eucalyptussen die overleven bij zeer strenge kou, wanneer de temperatuur daalt tot min 20–24 graden.

Oogst en opslag

Het verzamelen van eucalyptusbladeren wordt gedaan door de inwoners van de Zwarte Zeekust en de Middellandse Zeegebieden. Sommige bloemenkwekers kweken deze plant thuis. De struik voelt zich goed als er veel licht in huis is en de grond altijd vochtig is.

Als medicinale grondstof worden 3 soorten eucalyptus gebruikt: de as-eucalyptus, de bol-eucalyptus en de twijg-eucalyptus.

Oogst

De aanbevelingen voor de oogsttijden verschillen. Sommige oogsters zijn van mening dat de bladeren van midzomer tot eind oktober moeten worden geoogst. In deze maanden bevatten eucalyptusaanplantingen die op het noordelijk halfrond worden geteeld, de maximale hoeveelheid etherische olie.

Volgens een andere mening worden de jonge blaadjes die in het lopende jaar zijn verschenen, in november geoogst, wanneer de temperatuur daalt tot plus 10 graden en lager. Overwinterde bladeren kunnen het hele jaar door worden geplukt. Gezonde blaadjes en jonge takken tot 40 cm lang worden verzameld. Het is beter om een schaar te gebruiken om de plant niet te veel te beschadigen.

Het verzamelen van grondstof gebeurt bij helder, droog weer, midden op de dag. Er mag niet worden geoogst bij bewolkt weer, vroeg in de ochtend, in de regen en direct daarna. Grondstof die oververzadigd is met vocht, droogt langer. Bij grootschalige oogst kan schimmelvorming en rotting van de groene massa over het hoofd worden gezien.

Drogen

Voor het drogen in de open lucht worden takken in losse bundels gebonden en opgehangen op zolder, in de schuur, onder een afdak of op de veranda. De bezems worden zo opgehangen dat ze elkaar niet raken. Het is belangrijk dat er geen direct zonlicht op het groen valt. Drogen in een donkere, goed geventileerde ruimte wordt als ideaal beschouwd.

Als het is gaan regenen of de luchtvochtigheid sterk is gestegen, is het beter om de grondstof naar binnen te halen en weer naar buiten te brengen wanneer het weer verbetert. De eucalyptus moet zelfs bij mooi weer naar binnen worden gebracht, omdat in kustlanden de luchtvochtigheid 's nachts vaak toeneemt.

Grondstof die in afzonderlijke blaadjes is geoogst, kan in de oven worden gedroogd. De verhittingstemperatuur mag niet hoger zijn dan 100 graden. De oven wordt voorverwarmd, een bakplaat of rooster met de grondstof wordt erin geplaatst en de verwarming wordt onmiddellijk uitgeschakeld. De ovendeur wordt een paar centimeter open gezet. De grondstof wordt 1,5–2 uur laten staan en vervolgens uit de oven gehaald. Deze procedure wordt herhaald totdat het blad droog en bros is.

Het drogen in de oven kan beter worden vervangen door natuurlijk drogen of verwerking in een fruitdroger. Bij temperaturen boven de 40 graden verdampt de etherische component sterk.

Eucalyptus wordt gedroogd in een elektrische droger voor fruit en groenten. Men strooit de blaadjes op de platen, sluit het apparaat en stelt de verwarmingstemperatuur in op 35 graden. Elke 15 minuten verwisselt men de onderste en bovenste bakplaten zodat het materiaal gelijkmatig droogt. Na het drogen schakelt men het apparaat uit en laat het afkoelen; pas daarna haalt men de gedroogde eucalyptus eruit.

Bewaring

Het droge materiaal in bosjes kan in dezelfde vorm worden bewaard als waarin het werd verzameld. De bezempjes van eucalyptustakken hangt men aan de muur in een droge, geventileerde voorraadkast of in een schuur. De takken en bladeren kunnen worden vermalen en bewaard in kleine zakjes van jute of een andere poreuze stof.

Op dezelfde manier verpakt men het in de oven of elektrische droger gedroogde blad. In plaats van zakken kan men kartonnen dozen met gaten gebruiken, maar geen plastic zakken en containers. In metalen vaten of glazen potten bewaart men het eucalyptussmateriaal slechts een korte tijd.

De preparaten mogen niet in een kelder, souterrain of andere plaatsen met een hoge luchtvochtigheid worden geplaatst. In een appartement wordt de voorraad bewaard in een zakje of pot, op een afgesloten plank, apart van voedingsmiddelen. De houdbaarheid van de preparaten is maximaal 2 jaar.

Geneeskrachtige eigenschappen van eucalyptus

Preparaten bereid uit droog bladmateriaal hebben de volgende soorten werking:

1. Antiseptisch en bacteriedodend. De organische koolwaterstoffen aromadendreen en felandreen vormen bij contact met zuurstofmoleculen ozon (O3). Dit vernietigt veel ziekteverwekkende bacteriën in het lichaam en op de huid, inclusief gemuteerde vormen die resistent zijn tegen antibiotica.
2. Antiparasitaire werking. Eucalyptus kan wormen doden en wordt gebruikt om parasieten te verdrijven; het is effectief tegen volwassen exemplaren en eieren.
3. Kalmerende en pijnstillende werking, ook bij pijn veroorzaakt door spasmen.
4. De stoffen in eucalyptus normaliseren de insulineproductie door de alvleesklier, wat bijdraagt aan het verlagen van de bloedsuikerspiegel.

Voor vrouwen

Infusies op basis van droog materiaal worden met succes gebruikt bij de behandeling van baarmoederhalserosie, endometriose en endometritis. De infusies worden inwendig ingenomen en uitwendig gebruikt als antiseptisch en helend middel. Tampons worden met de medicinale oplossing bevochtigd en in de vagina ingebracht.

Middelen op basis van eucalyptus zijn effectief voor de behandeling van blaasontsteking en pyelonefritis. En met de infusie wrijft men de huid om sneller van pigmentvlekken op het gezicht na de bevalling af te komen.

Voor mannen

De antimicrobiële eigenschappen van eucalyptus maken het mogelijk om infusies van deze plant te gebruiken bij ontstekings- en chronische aandoeningen van de mannelijke geslachtsorganen. Dit betreft acute en chronische prostatitis en andere aandoeningen veroorzaakt door ziekteverwekkende bacteriën.

Tijdens de zwangerschap

De officiële geneeskunde heeft geen gegevens over de voor- en nadelen van eucalyptusolie en medicinale dranken op het lichaam van de aanstaande moeder. Op verpakkingen van plantaardig materiaal geven fabrikanten aan dat het gebruik van de preparaten niet wordt aanbevolen voor aanstaande moeders. Het is beter om hierover een gynaecoloog te raadplegen.

Tijdens de borstvoeding

Fabrikanten van grondstoffen raden u af om eucalyptuspreparaten en -oliën te gebruiken als u borstvoeding geeft. Dit komt doordat de effecten van etherische oliën en andere actieve stoffen op moedermelk en het kind onvoldoende zijn onderzocht.

Het is niet onderzocht welke stoffen in de moedermelk kunnen doordringen. Daarom kunt u tijdens de borstvoeding beter afzien van preparaten op basis van eucalyptus.

Voor kinderen

Voor kinderen jonger dan 2 jaar worden geneesmiddelen op basis van eucalyptus niet voorgeschreven. Dit geldt niet alleen voor inwendig gebruik, maar ook voor uitwendig gebruik. Voor kinderen ouder dan 2 jaar is gebruik van preparaten alleen mogelijk als er geen allergische reactie optreedt. Bij het bereiden van infusies en het innemen van middelen dient u de aanbevelingen van de fabrikanten van grondstoffen en preparaten te volgen.

Bij gewichtsverlies

Als u wilt afvallen en last heeft van hongergevoelens, kan eucalyptusolie u helpen. De scherpe geur van de etherische olie onderdrukt de onweerstaanbare drang om iets te eten. Juist het hongergevoel is de reden voor het stoppen met een dieet en terugval, waarna de overtollige kilo's terugkomen. De geur van eucalyptusolie helpt om 'psychologische honger' te onderdrukken, wanneer maagknorren optreedt bij het zien van een mooie taart, luchtige broodjes en ijs. Als u voor het eten de geur van de olie inademt, zal uw eetlust afnemen en zult u niet te veel eten.

Eucalyptus in de volksgeneeskunde

Volksgenezers behandelen met eucalyptuspreparaten allerlei ziekten. De plant bevat stoffen die de dysenterie- en tyfusbacil, streptokokken, stafylokokken, trichomonaden en andere ziekteverwekkende micro-organismen doden.

Eucalyptus is effectief bij de behandeling van alle ontstekingsprocessen, pyelonefritis, urethritis, andere aandoeningen van het urogenitale stelsel en ook herpes. Volksgenezers zijn van mening dat plantaardige middelen ook op virussen inwerken, het immuunsysteem activeren en helpen herstellen van griep en respiratoire virale infecties. U kunt de kans op virusziekten verkleinen door preparaten op basis van eucalyptus te gebruiken.

Uitwendige middelen zijn effectief bij psoriasis, eczeem en dermatitis van verschillende oorsprong. U kunt deze preparaten gebruiken om slecht helende zweren en decubitus te behandelen. Met afkooksels kunt u de huid reinigen en applicaties en kompressen maken.

Infusies kalmeren de huid na brandnetelverbrandingen en insectenbeten, waaronder muggen, knutten, muskieten, vlooien en bedwantsen. U kunt een sterke infusie van eucalyptusbladeren gebruiken om de hoofdhuid in te wrijven bij pediculose, en eucalyptusolie ter preventie van luizenbesmetting. Op openbare plaatsen waar gevaar voor contact met insecten bestaat, kunt u de geparfumeerde olie druppelsgewijs op het hoofd aanbrengen.

Kompressen van eucalyptusinfusie zijn een effectief pijnstillend en ontstekingsremmend middel bij gewrichtspijn, artrose, lumbago, artritis, reuma, neuralgie en osteochondrose.

U kunt middelen op basis van deze helende plant zowel uitwendig als inwendig gebruiken. Voor inwendig gebruik kunt u infusies, tincturen, afkooksels, oliën en thee bereiden. Als uitwendige preparaten kunt u infusies, oliën, zalven, poeders van gemalen bladeren en afkooksels gebruiken.

Bij diabetes mellitus

Eucalyptusolie is een natuurlijk preparaat dat helpt de suikerspiegel te verlagen bij diabetes. Er bestaan verschillende recepten voor het gebruik van dit product van volksgenezers en patiënten.

1. Een stukje zwart brood wordt tot kruimels geprakt en tot een kleine platte koek gerold. Op de kruimels worden 3 druppels zonnebloemolie en 1-2 druppels eucalyptusolie gedruppeld. De platte koek wordt gegeten en weggespoeld met water waaraan citroensap is toegevoegd.
2. In een borrelglaasje wordt 20-30 ml melk gegoten, er wordt 1 druppel geraniumolie en 1 druppel eucalyptusolie aan toegevoegd en gedronken. Het middel wordt twee keer per dag gebruikt, 's ochtends na het eten en 's avonds voor het avondeten.

Bij pancreatitis

Eucalyptus heeft een positief therapeutisch effect bij pancreatitis. Het wordt gebruikt bij de behandeling met plantaardige oliën en vetten.

Voeg aan een theelepel plantaardige olie 1 druppel pepermuntolie en 1 druppel eucalyptusolie toe. 's Ochtends op een lege maag neemt u de olie in de mond, maar slikt deze niet door, maar laat u deze langzaam, zonder haast, gedurende 15-20 minuten in de mond oplossen. In plaats van pepermunt kunt u jeneverbes-, lavendel-, gember- of mandarijnolie gebruiken.

Om de werking van de alvleesklier te normaliseren worden complexe mengsels gebruikt die u zelf kunt bereiden. Ze bevatten een groot aantal planten. Voorbeeld van een mengsel:

• gemalen eucalyptusblad;
• immortelle;
• boerenwormkruid;
• berendruif;
• kamillebloemen;
• honingklaver;
• kalmoeswortel;
• lijnzaad;
• maïsstempels;
• sint-janskruid;
• duizendguldenkruid;
• lindebloemen;
• rozenbottels;
• alant;
• vossenbesblad.

Alle soorten plantaardig materiaal worden in gelijke hoeveelheden genomen. Een theelepel van het mengsel wordt met kokend water (400 ml) gebrouwen, afgedekt en getrokken tot de vloeistof lauw is. De infusie wordt twee keer per dag gedronken, een vol glas per keer.

Voor de darmen

Een aftreksel van droge kruiden helpt bij spasmen en pijn in de darmen. Deze drank wordt ook gedronken bij chronische gastritis die gepaard gaat met een lage zuurgraad.

Weeg 25 g gemalen bladeren af, doe de grondstof in een literpot en brouw met kokend water (0,5 l). Plaats vervolgens in een kokend waterbad en laat 15 minuten staan. Haal de pan eruit, laat 40-50 minuten afkoelen en zeef. Als het water is verdampt, voeg water toe om het volume van het aftreksel op 0,5 l te brengen. Het middel wordt drie keer per dag ingenomen, telkens 2-3 eetlepels.

Bij aambeien

Klysma's van verse eucalyptus verzachten de pijn en verminderen ontstekingen bij aambeien. Snijd 300 g bladeren fijn, giet er 1 liter water bij en breng de vloeistof aan de kook. Haal de pan van het vuur, zet hem op een dikke handdoek en wikkel hem aan alle kanten in.

Houd het vat 30-35 minuten warm, zeef vervolgens het aftreksel. Geef warme klysma's met een klein ballonnetje. Als de aambeienknobbels niet teruggaan, maak dan uitwendige kompressen van dezelfde infusie.

Bij cystitis (blaasontsteking)

Blaasontsteking wordt het beste behandeld met antibiotica. Als aanvullende procedure neemt u een zitbad met geneeskrachtige oliën. Voeg 5-7 druppels eucalyptus-, sandelhout- en lavendelolie toe aan 15 liter warm water (badvolume). De duur van de procedure is 15-20 minuten, de baden kunnen twee keer per dag worden genomen.

Volksgenezers raden aan om zitbaden te nemen met plantaardige aftreksels op basis van een mengsel van 5 componenten. Het mengsel bevat gedroogde ingrediënten:

• eucalyptusblad - 1 lepel;
• calendula (bloemen) - 6 lepels;
• varkensgras, heermoes, kamille - elk 5 lepels.

Het mengsel wordt gemengd, gestoomd met een willekeurige hoeveelheid water, aan de kook gebracht en afgekoeld. Daarna wordt het in een voorbereid zitbad met warm water (38–40 graden) gegoten. De duur van de procedure is 15–20 minuten; u kunt het bad twee keer per dag nemen totdat de symptomen van de ziekte verdwijnen.

Bij prostatitis

Bij chronische prostatitis worden algemene en zitbaden met infusies en oliën genomen. Aan een groot bad worden aftreksels van kamille, tijm en andere kruiden met een ontstekingsremmende en kalmerende werking toegevoegd. De aftreksels worden bereid volgens de instructies van de fabrikanten van geneeskrachtige kruiden.

Aan het water worden ook rozemarijn-, cipres- en eucalyptusolie toegevoegd (3–4 druppels per stuk). Essentiële oliën van patchouli, duindoorn en coniferen (3 druppels per stuk) hebben een goed effect.

Een goed ontstekingsremmend middel bij acute prostatitis is een klysma. Voor het bereiden van de oplossing worden 3 druppels eucalyptusolie aan 30 ml melk toegevoegd. Voor de procedure wordt een kleine rubberen ballon met een zachte punt gebruikt.

Tegen hoest

Bij hoest wordt een thee van gedroogde bladeren bereid. 3 eetlepels gemalen eucalyptus worden met kokend water (250–300 ml) overgoten. 25 minuten laten trekken en door meerdere lagen kaasdoek zeven. De thee wordt gedurende de dag in kleine slokjes gedronken.
Elke dag wordt nieuwe thee gezet. Dit slijmoplossend middel kan worden gedronken bij bronchitis en complicaties van luchtwegaandoeningen.

Tegen een loopneus

Neusspoeling reinigt de bijholten en vernietigt ziekteverwekkers op de slijmvliezen, vermindert zwelling en ontsteking. Voor het bereiden van de oplossing wordt een theelepel zeezout opgelost in warm water (0,5 l) en worden 4 druppels eucalyptusolie toegevoegd. De vloeistof wordt in een rubberen klysma opgezogen en de neus wordt gespoeld terwijl u het hoofd recht houdt.

Bij een loopneus is het nuttig om de geur van ether in te ademen. Eucalyptusolie wordt op wattenschijfjes gedruppeld en in de slaapkamer gelegd. Ook zijn inhalaties nuttig bij een loopneus. Voeg een paar druppels eucalyptusolie toe aan een pan met heet water. Bedek uw hoofd met een handdoek en adem de dampen van water en ether in, ademend door de neus.

Voor inhalaties wordt ook een vernevelaar gebruikt - een handig apparaat, vooral als het om de behandeling van een kind gaat. In het reservoir wordt 30 ml warm gekookt water of fysiologische zoutoplossing gegoten. Voeg 2-3 druppels eucalyptusolie toe en inhaleer gedurende 6-10 minuten. Het wordt aanbevolen de ogen te sluiten om te voorkomen dat de ether de slijmvliezen irriteert.

Tegen een loopneus helpt ook een zalf die u gemakkelijk zelf kunt maken. In een potje van crème of een kleine container wordt een lepel vaseline gedaan en oliën toegevoegd - eucalyptus (5 druppels), tea tree (5 druppels), pepermunt (2-3 druppels). De ingrediënten worden goed gemengd. De huid boven de neusbijholten wordt ingesmeerd en de zalf wordt 2-3 keer per dag ververst. Het middel kan enkele dagen worden bewaard door het potje met een luchtdichte deksel af te sluiten.

Bij koorts

Bij hoge koorts wordt een wrijving met een water-olie-emulsie gedaan. 4-5 druppels eucalyptusolie worden aan 50 ml water toegevoegd en de oplossing wordt in de borstkas en rug gewreven. Na enkele minuten begint de temperatuur te dalen. Indien nodig wordt de procedure herhaald.

Bij bronchitis

Voor de behandeling van bronchitis gebruikt u inhalaties. Voor een warme inhalatie voegt u 10–15 druppels olie toe aan net gekookt water en inhaleert u de damp terwijl u zich over de pan buigt. U bedekt uw hoofd met een handdoek. U ademt door de mond en de neus. Voor een spoedig herstel voert u de procedure 1–2 keer per dag uit.

In plaats van olie kunt u een warme infusie gebruiken. Hiervoor wordt 20 g gemalen eucalyptusblad gezet en 15 minuten laten trekken. De inhalatie wordt uitgevoerd zoals bij het gebruik van olie. De duur van de procedure is 6–10 minuten. U kunt ook een koude inhalatie doen. Hiervoor druppelt u olie op een servet en ademt u de etherische olie diep in.

Bij longontsteking

Bij de behandeling van longontsteking is het nuttig om de borstkas te masseren met een mengsel van eucalyptus- en zonnebloemolie. U kunt ook olijfolie gebruiken.

U voegt 3–4 druppels eucalyptusolie samen met een basisolie en klopt de componenten goed. U wrijft het middel in op de borst en de rug.

Na overleg met een arts kunt u eucalyptusinhalaties doen zoals bij bronchitis.

Bij keelontsteking

Bij roodheid van de keel en keelontsteking lost u 10–15 druppels olie op in een glas gekookt warm water. Met deze oplossing gorgelt u elke 2–3 uur.

U kunt een gorgelinfusie maken op basis van droge apotheekgrondstoffen. 2 eetlepels gemalen eucalyptus worden overgoten met een glas kokend water, 2 uur laten trekken en daarna gezeefd. U gorgelt 5–6 keer per dag.

Bij sinusitis

Bij de behandeling van sinusitis doet u 2 lepels droge eucalyptusbladeren in een luchtbevochtiger. U kunt ook een paar druppels olie op een watje druppelen en dat in de kamer leggen.

Bij de behandeling van sinusitis is het nuttig om inhalaties boven stoom te doen. Aan net gekookt water voegt u 2 druppels gember- en eucalyptusolie toe. Ook voegt u 1–2 druppels tijm- en tea tree olie toe. U voert de inhalatie uit door uw hoofd over de pan te buigen en uzelf met een handdoek te bedekken. De duur van de procedure is 7–10 minuten.

Voor het immuunsysteem

Om de immuniteit te verhogen wordt aanbevolen om de geur van eucalyptusether in te ademen. In winkels die aromatherapieproducten verkopen, worden kleine linnen zakjes met droge kruiden, bladeren en bloemen verkocht, die 'sachets' worden genoemd. U kunt met uw eigen handen zo'n genezend zakje maken door er eucalyptusbladeren in te doen.

Het is bijzonder nuttig om de geur van etherische olie in te ademen in de winter, wanneer de kans op besmetting met griep en acute luchtweginfecties groot is en ruimtes slecht worden geventileerd. Om de immuniteit te verhogen is het nuttig om thee met eucalyptusbladeren te drinken en een aromamassage met etherische olie te doen.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

Op basis van eucalyptus maken volksgenezers infusies, tincturen, afkooksels, thee, zalven en oliën. Er wordt voornamelijk droge grondstof gebruikt, maar er zijn recepten voor preparaten van verse bladeren.

Aftreksel

Genezende infusies worden gemaakt van droge bladeren. De grondstof wordt zelf bereid of gekocht bij de apotheek. Voor de bereiding van het geneesmiddel wordt de grondstof in een geëmailleerde of keramische container gedaan, overgoten met heet water en in een heet waterbad geplaatst. De vloeistof in de grote pan (bad) wordt aan de kook gebracht en gedurende de aangegeven tijd op die manier gehouden.

In sommige recepten volstaat het om het waterbad aan de kook te brengen, in andere wordt het aftreksel enkele minuten verwarmd. Daarna wordt het kleine pannetje uit het waterbad gehaald en afgekoeld, en wordt het kruid gezeefd en uitgeperst.

In veel volksrecepten wordt geen waterbad gebruikt; men verwarmt het pannetje met het kruid en water direct op het fornuis en laat het na het koken afkoelen.

Tinctuur

Een tinctuur van eucalyptuskruid wordt gebruikt voor inwendig gebruik en uitwendige behandelingen, alsook voor wrijvingen. De samenstelling van het zelfgemaakte middel is identiek aan het overeenkomstige preparaat dat door farmaceutische bedrijven wordt geproduceerd.

Voor de bereiding van het middel zijn ethylalcohol (0,5 l) en droog blad van wilgeucalyptus (100–120 g) nodig. Het kruid wordt in een glazen pot gedaan en overgoten met medische alcohol (70%) of goede wodka. Luchtdicht afsluiten en 2–3 weken laten trekken zonder toegang tot zonlicht. Vervolgens wordt de plantenpulp verwijderd en de alcohol gefilterd. De tinctuur wordt bewaard in een luchtdicht afgesloten vat in de koelkast.

Afkooksel

Een afkooksel wordt volgens dezelfde techniek als een aftreksel in een waterbad bereid. Maar het plantaardige materiaal wordt langer gekookt — van 10 tot 30 minuten en meer. Deze methode voor de bereiding van eucalyptusmiddelen wordt niet vaak toegepast, omdat bij het koken de etherische bestanddelen verdampen en het product zijn geneeskrachtige eigenschappen verliest.

Voor de bereiding van geneeskrachtige middelen wordt niet alleen het blad, maar ook de schors van de eucalyptus gebruikt. Dit materiaal bevat veel minder etherische olie. Maar het bevat veel looistoffen — 40% meer dan in de bladeren.

De schors wordt gebruikt in de volksgeneeskunde van vele volkeren ter wereld. Adstringerende stoffen, tanninen, hebben een stoppende werking op de darmen bij diarree.

Thee

Eucalyptus geneeskrachtige thee wordt bereid door gemalen droog blad te zetten. Dit gebeurt in een dikwandig kopje of een grote mok. Voor één portie drank (200–250 ml) neemt men 0,5–1 theelepel van de gedroogde plant.

De thee wordt 3–5 minuten getrokken en warm gedronken. Deze drank wordt gebruikt als een preventief, versterkend en toniserend middel.

Zalf

De basis van een zelfgemaakte zalf kan vaseline of vette crème, zonnebloem- of olijfolie zijn. In de basis worden geneeskrachtige stoffen ingebracht. Naast eucalyptusolie kan men nog enkele soorten met een vergelijkbare werking toevoegen — mirteolie, lavendelolie, perzikolie, duindoornolie, gemberolie en andere.

Farmaceutische preparaten op basis van eucalyptus (overzicht van medicijnen)

De farmaceutische industrie brengt een groot assortiment preparaten op de markt die grondstoffen en extracten van eucalyptusbladeren bevatten. Deze medicijnen worden zonder recept verkocht.

Chlorofyllipt

Op basis van extract van eucalyptus globulus worden preparaten van de groep Chlorofyllipt geproduceerd.

De medicijnen worden in de volgende vormen geproduceerd:

• olie-oplossing voor plaatselijk gebruik;
• tabletten om te zuigen;
• alcoholisch aftreksel.

De werkzame stof van de preparaten is het extract van bladeren van Eucalyptus globulus.

De olieoplossing van Chlorofyllipt bevat 2% eucalyptus-extract en wordt gebruikt voor de behandeling van cervicale erosie. Het middel wordt toegepast door wattenstaafjes in de olie te weken en in de vagina in te brengen. Het middel smeert de baarmoederhals en de geërodeerde gebieden in.

Zuigtabletten bevatten 0,25 ml eucalyptus-extract. Ze worden voorgeschreven als antibacterieel middel bij aandoeningen veroorzaakt door stafylokokken, en ook als desinfecterend middel bij dragerschap van stafylokokken, infecties door bacteriën die resistent zijn tegen antibiotica, en de behandeling van slecht genezende wonden.

Sommige soorten van het middel in tabletvorm bevatten toevoegingen: ascorbinezuur en echinacea-extract.

De alcoholtinctuur van Chlorofyllipt bevat 1% eucalyptus-extract. Het middel is bestemd voor oraal gebruik; het wordt ook voorgeschreven als middel tegen stafylokok en micro-organismen die resistent zijn tegen antibiotica. Het middel heeft een ontstekingsremmende werking. Het middel wordt niet voorgeschreven aan patiënten jonger dan 18 jaar.

Eucalyptus M, pastilles en tabletten om te zuigen

Voor de productie van het medicijn worden eucalyptusolie van Eucalyptus viminalis en levomenthol gebruikt. Menthol heeft een verkoelende, antiseptische werking; eucalyptus-extract vernietigt ziekteverwekkende micro-organismen in de mondholte en keel en heeft ook een ontstekingsremmend effect. Het middel vermindert hoest en keelpijn. Het middel is effectief bij faryngitis en tracheitis. Pastilles kunnen worden gebruikt om de stembanden te verzachten voor lange optredens voor een publiek.

Pectusine, tabletten

De werkzame stoffen van het medicijn zijn olie van de bladeren van Eucalyptus viminalis en levomenthol (racementhol). Het middel werkt hetzelfde als Eucalyptus M en heeft een antimicrobiële, antiseptische en ontstekingsremmende werking. Pectusin wordt oraal voorgeschreven bij faryngitis, bronchitis, angina, laryngitis. Tabletten worden op de tong gelegd en vastgehouden tot ze oplossen.

Alcoholische tinctuur van eucalyptus

De tinctuur is een groenachtig bruine vloeistof met een geur van alcohol en eucalyptusether. Het extractiemiddel van het preparaat is ethylalcohol (70%). De oplossing is bereid door 200 g gedroogde bladeren van Eucalyptus viminalis te laten trekken in 1 liter ethanol.

Om te voorkomen dat de etherische component door zonlicht wordt afgebroken, wordt de tinctuur afgevuld in flesjes van donker glas, verpakt in een kartonnen omhulsel. Het middel wordt gebruikt voor stoominhalaties, baden, het bereiden van zalven en cosmetische producten. Inhalaties worden niet gedaan bij kinderen jonger dan 3 jaar.

Eucalyptusolie: eigenschappen en gebruik

Olie van eucalyptusbladeren heeft dezelfde gunstige eigenschappen als andere middelen: infusies, tincturen en afkooksels. Het voordeel van het product is de hoge concentratie etherische oliën, organische zuren, andere stoffen en elementen.

De eigenschappen van eucalyptusolie zijn te danken aan de grote hoeveelheid nuttige stoffen en hun combinatie. Het product:

1. Heeft een bactericide, antiseptische werking, waarbij het ziekteverwekkende micro-organismen vernietigt.
2. Werkt als pijnstiller, ook bij spasmen van verschillende oorsprong.
3. Heeft een kalmerende werking.
4. Het doodt wormen (spoelwormen en aarsmaden) in de darmen.

Dankzij de talrijke geneeskrachtige eigenschappen wordt de olie met succes toegepast bij de behandeling van gynaecologische aandoeningen, brandwonden, acne, reuma, artritis en andere pathologieën die gepaard gaan met gewrichtspijn, en wordt het gebruikt als koortswerend middel. Infusies en afkooksels zijn effectieve middelen voor inhalatie bij bronchitis en verkoudheidshoest. De dampen vernietigen bacteriën in de ruimte. Daarom wordt het inademen van de geur van de olie aanbevolen voor degenen die ziek zijn en anderen niet willen besmetten.

Toepassing in de cosmetologie

Huishoudelijke en apotheekpreparaten op basis van eucalyptus worden actief gebruikt in de thuiscosmetica. Ze worden gebruikt voor de verzorging van een probleemhuid en haar.

Lotion voor de behandeling van acne

Deze lotion droogt de vette huid en acne goed uit. Voor de bereiding heeft u eucalyptusolie nodig. Verder heeft u tea tree olie, vers geperst citroensap (2 eetlepels) en druivenpitolie nodig.

In een klein kopje perst u het citroensap uit en zeeft u het door meerdere lagen kaasdoek (of door een doek). Herhaal de procedure totdat er geen vlokken of deeltjes van het vlies dat de partjes bedekt meer in het sap zitten. Voeg met een pipet 2 druppels van elke olie toe.

U gebruikt de lotion twee keer per dag. De eerste keer wrijft u de huid 's ochtends na het wassen in. Na 10-15 minuten, als u een strak gevoel op de huid ervaart, spoelt u het mengsel af met koel water. Herhaal de procedure 's avonds voor het slapengaan.

Cauteriseren van puisten

Eucalyptusolie wordt gebruikt voor de puntbehandeling van puistjes. Doop een wattenstaafje in de olie en breng het aan op het puistje. U hoeft niet de hele huid met het middel in te smeren; breng de olie puntsgewijs aan, alleen op de kop van het puistje. Onder invloed van de olie drogen de puistjes snel uit en verdwijnen.

Verjongend masker voor de verouderende huid

U breekt een kippenei in een klein kopje, verwijdert het eiwit en bewaart de eierdooier. U voegt een halve theelepel eucalyptusolie en dezelfde hoeveelheid ricinusolie toe. U klopt het mengsel goed door en brengt het in een gelijkmatige laag op het gezicht aan. U laat het masker 6-8 minuten zitten en spoelt het daarna af met water op kamertemperatuur.

De eierdooier verstevigt de verouderende huid uitstekend, en de oliën verzachten goed. Het eucalyptusextract voedt de huid met organische zuren en micro-elementen.

Kwark-honingmasker voor een normale huid

Dit type masker kalmeert en voedt de huid met een normale vetigheid. In een kleine kom mengt u honing, verse kwark (tot een gladde pasta geprakt), en eucalyptusinfusie. De ingrediënten worden in gelijke hoeveelheden genomen en goed gemengd. U brengt het masker aan op het gezicht en rust 20 minuten. Daarna spoelt u het kwark-honingmengsel af met water op kamertemperatuur.

Masker van bakkersgist voor een vette huid

U verdunt een zakje gist met warm eucalyptusaftreksel (tot een dikke consistentie zoals zure room) en voegt een lepel magere kefir toe aan de pasta. U brengt het masker in een dikke laag aan en laat het drogen tot de huid een strak gevoel begint te krijgen. U spoelt de pasta af met koel of warm water.

In plaats van gist kunt u roggebrood gebruiken, geweekt in eucalyptusaftreksel. Dit masker geeft geen sterk strak effect.

Eucalyptusolie voor het haar

Dit plantaardige middel wordt gebruikt om haar te herstellen dat beschadigd is geraakt door dagelijkse ‘verzorging’ — föhnen, krullen met rollers, verven en andere kappersbehandelingen. De olie bestrijdt effectief roos, vermindert de vetheid van de hoofdhuid, de belangrijkste oorzaak van vet haar, dringt door in gespleten punten, maar verzwaart het haar niet. Het middel geeft het haar glans, soepelheid en een gezonde uitstraling.

Dit preparaat is ook nuttig bij haaruitval. Organische zuren, aldehyden, flavonoïden en etherische olie voeden de haarfollikels; hierdoor stopt het haarverlies en beginnen de haarfollikels te herleven.

U kunt de olie bij de apotheek kopen of zelf maken van afzonderlijke ingrediënten. De behandeling verloopt in de volgende volgorde.

1. Het haar wordt met shampoo gewassen, gedroogd en met een massageborstel gekamd.
2. Op een kam met fijne tanden druppelt u enkele druppels olie en brengt u het middel op het haar aan door de kam van de haarwortels tot de haarpunten te trekken. Daarna doet u opnieuw olie op de kam en kamt u alle lokken over de hele lengte door.
3. Het haar wordt opgestoken en een handdoek wordt als een tulband om het hoofd gewikkeld.
4. Laat het oliemasker 30 minuten inwerken en spoel het uit met shampoo. Het is aan te raden het haar op natuurlijke wijze te laten drogen.

Eenvoudige manier om het haar te versterken

Doe een kleine hoeveelheid shampoo, voldoende voor het wassen van het haar, in een kommetje. Voeg vervolgens 4–5 druppels eucalyptusolie aan het kommetje toe en meng deze met de shampoo. Was daarna het haar. Shampoo met eucalyptus is een effectief middel om het haar te voeden en de haarwortels gezonder te maken.

Spoelen met afkooksel en infusie

Eucalyptusspoelingen doet u eenmaal per week na het wassen met shampoo. Als u deze behandeling regelmatig uitvoert, wordt het haar zijdezacht, soepel en buigzaam. De afkooksels moeten direct voor de badprocedures worden bereid.

Tinctuur voor haarversterking en verwijdering van talgafscheiding

Dit middel wordt op alcoholbasis bereid. In een pot van een liter doet men droge eucalyptusgrondstof (2–3 eetlepels) en een lepel suiker. De pot wordt gesloten en men laat de vloeistof vijf dagen trekken, zonder blootstelling aan zonlicht. Daarna wordt de tinctuur gezeefd en in een fles gegoten; de fles wordt luchtdicht afgesloten en in de koelkast gezet.

Behandel eenmaal per week de hoofdhuid; doop een watje in de tinctuur. Na een half uur spoelt u het middel uit.

Hoe wordt eucalyptus gebruikt in de keuken?

De scherpe, enigszins bittere smaak van eucalyptusbladeren en de sterke geur van de etherische olie maken het mogelijk deze plant als exotische specerij te gebruiken.

Recept voor een culinaire infusie

U kunt zelf een aftreksel bereiden en het in kleine hoeveelheden aan allerlei gerechten toevoegen. Overgiet 2 eetlepels gedroogde, fijngesneden blaadjes met een kop kokend water, laat het afkoelen en zeef het. De specerij is klaar.

Met een kleine hoeveelheid aftreksel besprenkelt u vlees en vis tijdens het braden; u voegt een lepel van de vloeistof toe aan gestoofde gerechten. Om te voorkomen dat de etherische olie volledig verdampt, voegt u de specerij enkele minuten voor het einde van de warmtebehandeling aan de producten toe.

Exotische thee

Voor de bereiding van het drankje is een grote theepot nodig. In de pot worden een paar stukjes limoen, 1–2 droge eucalyptusbladeren, een takje rooibos (rooibos) gedaan. Het wordt met kokend water gezet en afgedekt. Het drankje wordt niet bewaard, het wordt vlak voor gebruik bereid, afhankelijk van het aantal theedrinkers.

'Jagersmarinade'

‘Jagersmarinade’ noemt men takken van geurige planten die op de gloeiende kolen of het grillrooster worden gelegd bij het roosteren van vlees en grote riviervis. Dit zijn vooral planten met etherische oliën en harsachtige stoffen: eucalyptus, jeneverbes, laurier, rozemarijn, zwarte en pimentpeper (korrels). De hoeveelheid eucalyptus kan men het beste beperken tot een paar bladeren, omdat de etherische oliën intensief verdampen op hete kolen en het eten een te sterke geur en bitterheid krijgt.

Eucalyptusolie als smaakmaker

1–2 druppels eucalyptusolie kunnen worden toegevoegd aan een saus bereid voor gebraden lamsvlees, wild gevogelte en ander vlees. De geur van de etherische olie past goed bij de geur en smaak van knoflook, koriander, honing.

Dezelfde hoeveelheid eucalyptusolie wordt toegevoegd aan bruine suiker, zoete desserts op basis van honing, fruitsauzen, azijn, jam en marmelade.

Marinade voor varkensvlees

2 fijngemaakte eucalyptusbladeren worden getrokken in 1 liter kokend water. Terwijl het aftreksel afkoelt, worden stukjes vlees in een keramische, plastic of geëmailleerde pan gelegd. In de eucalyptusoplossing worden een in ringen gesneden ui, stukjes wortel, zout en zwarte peper (korrels) gedaan. Vervolgens wordt een half glas wijnazijn toegevoegd. De marinade wordt over het varkensvlees gegoten en het wordt 5–7 uur in de koelkast gezet.

Eucalyptusbezem stomen voor de sauna

Liefhebbers van hete stoom waarderen de geur van etherische olie die de sauna vult. Droge eucalyptusbladeren zijn niet zo hard en broos als die van andere soorten. Daarom wordt de bezem op een speciale manier gestoomd.

In een houten kuip wordt kokend water gegoten en de bezem wordt er 15–20 minuten in ondergedompeld. Al na 5 minuten verandert het blad van kleur en wordt het diepgroen. Wanneer de bladeren een beetje zacht worden, worden de bezems eruit gehaald en met de steel in het water gestoken, zodat het hete vocht in de takken kan trekken. Dat doet men als de kuip smal is. Is de bak breed, dan worden de bezems volledig ondergedompeld.

Na 20 minuten wordt de bezem zacht, alle bladeren en takken worden soepel en elastisch. De takjes en bladeren buigen goed en breken niet. Het water dat na het stomen overblijft, is verzadigd met etherische olie. Als men dit op de kachel sprenkelt, hangt de aromatische geur van eucalyptus in de hele stoomcabine. De gestoomde bezem wordt op het gezicht gelegd en men inhaleert de geur, op die manier doet men een stoominhalatie.

Tot de nadelen van een gestoomde eucalyptusbezem behoort de overmatige buigzaamheid. Men moet er handigheid in krijgen om met de buigzame takjes met lange bladeren te stoombaden.

Sommige liefhebbers van de banja maken bezems van verschillende houtsoorten, afhankelijk van welke geur het gestoomde ‘boeket’ zal afgeven. Eucalyptus wordt gecombineerd met berk, eik en jeneverbes.

Contra-indicaties voor gebruik

Preparaten op basis van eucalyptussubstanties mogen niet worden gebruikt bij allergie voor dit product. Het verbod geldt niet alleen voor geneesmiddelen, maar ook voor cosmetica en koken. Allergische reacties bij uitwendig gebruik manifesteren zich in de vorm van huiduitslag, roodheid, jeuk, algemene malaise. Bij inwendig gebruik kunnen misselijkheid, braken, duizeligheid, huiduitslag en roodheid op de huid, zwellingen optreden.

Eucalyptusblad en -olie zijn gecontra-indiceerd voor inhalaties bij kinkhoest, bronchospasmen en bronchiale astma. Deze middelen zijn niet bedoeld voor de behandeling van kinderen jonger dan 24 maanden.

Behandeling met eucalyptus mag niet worden uitgevoerd bij mensen die chemotherapie ondergaan, bij wie epilepsie is vastgesteld, ernstige nier- en leveraandoeningen, of bij wie vaak een hoge bloeddruk optreedt.

Hoewel geneesmiddelen op basis van eucalyptus tot de homeopathische preparaten worden gerekend, mogen ze niet met andere geneesmiddelen worden gecombineerd. Er zijn geen geverifieerde gegevens over hun interactie met etherische olie en andere werkzame stoffen.

Interessante feiten over eucalyptus

1. Aan de bladeren van de eucalyptus kan men de windstreken bepalen. In Australië strekt het vlak van het lange blad zich parallel aan de meridiaan uit, en de vlakken van het bladschijf 'kijken' naar het oosten en westen.
2. Biologen beweren dat de leeftijd van sommige Australische eucalyptussen 8–9 duizend jaar kan bedragen.
3. De schors van de eucalyptus bevat twee keer zoveel looistoffen als de schors van de eik.
4. In Australië, in de regio Gippsland, op de Mount Baw Baw, groeit een van de hoogste eucalyptussen ter wereld. De hoogte bedraagt 99,4 m.
5. Een andere gigantische eucalyptus groeit op het eiland Tasmanië, vlak bij de bedding van de Styxrivier. De hoogte van de boom is 98,1 m. De leeftijd van de reuzen wordt geschat op 350–400 jaar.
6. De zaden van de eucalyptus zijn aangepast om te overleven in de barre Australische omstandigheden. Ze behouden hun kiemkracht tot 9–10 jaar, maar er zijn gevallen bekend waarbij de zaadjes na 40–50 jaar nog kiemkracht hadden.
7. Veel soorten eucalyptus scheiden bij beschadiging van de stam een rode gom af, die wordt gebruikt in de geneeskunde, koken en industrie. Om deze stof te winnen, worden er insnijdingen in de stam gemaakt, zoals bij het tappen van berkensap. De gom wordt kino genoemd (met de klemtoon op de eerste lettergreep). Dit woord is van Indiase oorsprong. De afgescheiden gom lijkt op rode bessengelei, maar droogt na enkele uren uit en wordt rood amberachtig. Het belangrijkste actieve ingrediënt van de gom zijn de samentrekkende tannineverbindingen, kinotanninezuur. De gom heeft een scherpe smaak en wordt verkocht onder de algemene naam 'Australische kino'.
8. Kino werd gebruikt als een middel tegen diarree. Deze stof lost niet op en wordt niet in de maag opgenomen, maar werkt alleen in het onderste deel van de darmen.
9. De fijngemaakte gom werd toegevoegd aan een mengsel van glycerine, alcohol en water en gebruikt voor mondspoeling bij keelontsteking. Aboriginals van Australië voegen kino-poeder toe aan thee bij de behandeling van verkoudheid. Dergelijke eucalyptusbossen, waarin de stammen van de bomen gom afscheiden, worden in Australië 'bloedbossen' genoemd.
10. In India werd deze stof gebruikt om katoenen stoffen geelbruin te verven.
11. In de winter verschijnt er op de bladeren van de twijgachtige eucalyptus een uitscheiding die aan slijm doet denken. Deze stof smaakt naar glucose of fructose. Australische aboriginals en Maori verzamelen het en gebruiken het als een zoete lekkernij. Deze stof staat bekend als Nieuw-Zeelandse of Australische manna.
12. Op de bladeren van de mannose-eucalyptus, evenals van de soorten dumosa en resinifera, die in Tasmanië en Zuid-Australië groeien, verschijnt een ander soort manna: lerp. Dit type uitscheiding ontstaat door insectensteken in het bladoppervlak.
13. In Italië wordt een likeur gemaakt van eucalyptusbladeren. De drank wordt als medicinaal beschouwd en wordt gedronken ter preventie en behandeling van koortstoestanden (intermitterende koorts).

Foto van eucalyptus