Gele muurbloem: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

De gele muurbloem beslaat enorme oppervlakten. Hij is pretentieloos en past zich goed aan alle levensomstandigheden aan. Daarom wordt de plant al lang tot het onkruid gerekend. Maar weinig mensen hebben, wanneer zij dichte begroeiingen van gele muurbloem tegenkomen, bedacht dat dit kruid letterlijk het leven kan redden van iemand met een ziek hart. Niet voor niets heeft men in de volksmond deze natuurlijke genezer voorzien van zulke klinkende namen: hartkruid, snelle helper, reddingskruid, hartpantser. In het Grieks klinkt de officiële naam van de gele muurbloem ook als 'genezend' of 'reddend', alsof het de unieke mogelijkheden van deze bescheiden ogende tweejarige plant bevestigt.

In vroeger tijden gingen kruidendokters speciaal naar het bos om de beste exemplaren van de plant uit te zoeken. Vervolgens droogden zij het en bereidden er afkooksels en aftreksels van om zenuwen en hartziekten te behandelen. De volksgenezers werden geholpen door de ervaring die van generatie op generatie werd doorgegeven.

Moderne artsen vertrouwen meer op wetenschappelijke feiten. Wetenschappers hebben de gele muurbloem vrij grondig bestudeerd en geconcludeerd dat de plant inderdaad geneeskrachtige kracht bezit. Tegenwoordig wordt het reddingskruid speciaal geteeld met inachtneming van alle regels van de landbouwtechniek om de farmaceutische industrie van het meest waardevolle plantaardige materiaal te voorzien. Laten we meer te weten komen over de chemische samenstelling en geneeskrachtige eigenschappen van de gele muurbloem, welke medicijnvormen er volgens volksrecepten kunnen worden bereid, en welke contra-indicaties er bestaan voor het gebruik van het kruid.

Chemische samenstelling

De natuur houdt ervan de mens te verrassen met onverwachte verrassingen. Juist zo'n verrassende gebeurtenis voor de wetenschappelijke wereld was de gedetailleerde studie van de muurbloem. Het leek erop dat een onkruid dat overal groeit, simpelweg logischerwijs niet zo'n complexe chemische samenstelling kan hebben. Wetenschappers hebben jaren gewerkt om een volledige lijst samen te stellen van de afzonderlijke elementen en verbindingen die geconcentreerd zijn in de bladeren, de stengel en andere delen van deze onopvallende plant. Inderdaad, de verzameling componenten die de muurbloem bevat, is indrukwekkend qua verscheidenheid. De plant bevat de volgende stoffen:

1. Glycosiden zijn de belangrijkste waarde van het geneeskrachtige kruid. De hoogste concentratie wordt aangetroffen in de zaden van de plant. In de muurbloem zijn 13 soorten stoffen van deze groep geïdentificeerd, maar het grootste deel van de samenstelling bestaat uit de stoffen ericridine en erysimine. Het moet worden benadrukt dat glycosiden het belangrijkste werk doen: ze reguleren de contractiliteit van de hartspier. Ze hebben ook vrij sterke diuretische eigenschappen.
2. Organische zuren regelen de stofwisseling, nemen deel aan het proces van aminozuursynthese, reinigen weefsels en reguleren de vetstofwisseling. Deze verbindingen gaan uitstekend om met ontstekingsverschijnselen. In de muurbloem wordt deze taak uitgevoerd door een groep bestaande uit ascorbinezuur, citroenzuur, appelzuur en nog enkele andere zuren uit deze reeks.
3. Vetzuren zijn verantwoordelijk voor de lipidenstofwisseling en syntheseprocessen. Zelfs een geringe verstoring van het proces leidt tot ernstige disfuncties van het zenuwstelsel, omdat vetten het basismateriaal zijn van zenuwweefsel en celmembranen.
4. Flavonoïden hebben de reputatie van krachtige natuurlijke antioxidanten verdiend.
5. Bitterstoffen komen in grote hoeveelheden voor in de muurbloem. Deze stoffen normaliseren de zuurgraad van de maagsecretie en verhogen de eetlust, wat op zijn beurt de spijsvertering verbetert. Daarnaast stimuleren bitterstoffen de galproductie.
6. Glucose wordt beschouwd als een universele energiebron. Het is een soort autonome 'elektriciteitscentrale' die elke cel van energie voorziet en het verloop van alle biochemische processen ondersteunt.
7. Minerale elementen in het bovengrondse deel worden vertegenwoordigd door een hele groep: chroom, ijzer, zink, calcium.
8. Etherische componenten komen voornamelijk voor in de zaden.

Dit is interessant! Qua glycosidengehalte overtreft de muurbloem het lelietje-van-dalen en het vingerhoedskruid vele malen. Deze stoffen zijn aanwezig in het gehele bovengrondse deel van de tweejarige plant, maar de meeste bevinden zich in de bloeiwijzen en vruchten. Daarom wordt de muurbloem voor de productie van medicijnen als grondstof verzameld tijdens de bloeiperiode.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Botanisch gezien wordt de muurbloem als een primitieve plant beschouwd. Hij behoort tot de familie van de Kruisbloemen (Brassicaceae). In het wild zijn er meer dan 200 soorten, maar slechts twee soorten hebben geneeskrachtige eigenschappen: de Erysimum diffusum en de Erysimum cheiranthoides.

1. Externe kenmerken. De steenraket bereikt een hoogte van niet meer dan 80 cm, maar meestal vindt men de plant van 30–40 cm. In het eerste levensjaar wordt een rozet met bladeren gevormd, en na een jaar ontwikkelt de stengel zich actief en vormt extra takken. De kleur van de stengel hangt af van de soort. De bladeren van de steenraket zijn lijnvormig, langwerpig van vorm.
2. De bloeiperiode begint in mei. In deze tijd bedekt de plant zich met mooie kleine bloemen in een felgele tint, verzameld in een tros.
3. De vruchten beginnen zich in juni te vormen en dit proces gaat de hele zomer door. Een rijpe peul, aan de buitenkant bedekt met lichte haartjes, bereikt een lengte van 5–7 cm. Binnenin is elke vrucht gevuld met kleine bruingeelachtige zaden.
4. Verspreidingsgebied. De geografische verspreiding van de steenraket is niet beperkt tot een specifieke zone. De plant komt voor in het Euraziatische deel van het continent, vooral grote oppervlakten beslaat de tweejarige plant in Mongolië en Kazachstan, hij voelt zich thuis in de Kaukasus en op de Krim. De steenraket vestigt zich graag op bosranden, bij rivieren, in de steppe. Vaak is hij te zien op berghellingen. De meest comfortabele omstandigheden voor het kruid zijn op zand- en kleigronden.

Soorten

Zoals reeds opgemerkt, worden door de officiële geneeskunde slechts twee soorten steenraket erkend en in naslagwerken opgenomen: de verspreide of grijze steenraket en de akkersteenraket. Hoewel de algemene kenmerken in de basisparameters overeenkomen, zijn er enkele verschillen. Laten we in detail stilstaan bij de bijzonderheden van deze twee soorten steenraket.

De grijze steenraket heeft een goed ontwikkeld wortelstelsel en dankt zijn naam aan de grijsgroene kleur van de stengel. Deze soort kenmerkt zich door een vertakte stengel en een groei tot 90 cm. Vaak komt hij voor langs de randen van wegen, in dicht struikgewas, op droge weiden.

De oogst van het materiaal van deze soort vindt alleen plaats in het tweede levensjaar van de plant. Vers geoogst materiaal kenmerkt zich door een hoog gehalte aan glycosiden, en daarom wordt het gebruikt voor de productie van krachtige preparaten voor de behandeling van angina pectoris, verschillende soorten aritmieën en hypertensie.

De akkersteenraket is een eenjarige plant die tot 120 cm hoog kan worden. Ook hij siert vaak bermen, vestigt zich graag in het veld en bij rivieren. De felgroene stengel van deze soort is niet zo vertakt als die van zijn soortgenoot, maar de bloeiwijzen hebben een meer verzadigde gele kleur. Bovendien heeft de bloeiwijze eerst de vorm van een scherm, en later verandert deze in een tros. Juist bij de akkersteenraket duurt de vruchtvorming bijna 3 maanden. Hij heeft een grotere vrucht, de peul heeft een vierkantige vorm.

De akkersteenraket wordt beschouwd als een giftige plant vanwege de te hoge concentratie glycosiden. Deze soort wordt niet alleen gebruikt voor het maken van hartpreparaten, maar ook voor de productie van hoestmiddelen en diabetesmedicijnen, omdat het de insulineproductie verbetert. Van de akkersteenraket worden uitwendige middelen bereid voor de behandeling van etterende wonden.

Zoals we zien, hebben de twee verschillende soorten steenraket, ondanks het verschil, veel gemeen. Vaak leven deze twee planten naast elkaar, zodat het oogsten op hetzelfde tijdstip plaatsvindt.

Nuttig om te weten! Uitgevoerde onderzoeken hebben aangetoond dat middelen verkregen uit geelhart qua werkzaamheid superieur zijn aan het bekende medicijn «Strofantine». Maar ze zijn minder giftig dan hun analoog.

Oogst en opslag

Het verzamelen van geelhart voor medicinale doeleinden kan beginnen aan het begin van de bloeiperiode, voordat de bloemen volledig open zijn. Daarbij dient u de volgende regels in acht te nemen:

1. U dient het plantmateriaal overdag te verzamelen, nadat de dauw is opgedroogd.
2. U dient het bovengrondse deel op een afstand van 15 cm van de grond af te snijden.
3. U dient elk exemplaar zorgvuldig te inspecteren, donkere bladeren en stengeldelen te verwijderen en vervolgens het kruid in fragmenten te snijden.
4. U dient het voor het drogen op papier uit te leggen of hiervoor een bakplaat te gebruiken.
5. U dient het materiaal elke dag om te keren om schimmelvorming te voorkomen.
6. U mag het materiaal in de oven drogen bij een temperatuur van 50–60°C, ook kunt u hiervoor een elektrische droger gebruiken.
7. U kunt het goed gedroogde materiaal het beste bewaren in een kartonnen doos of papieren zakken. De ruimte waar het waardevolle materiaal wordt bewaard, moet koel zijn en regelmatig worden geventileerd. De houdbaarheid van het volgens alle regels bereide materiaal bedraagt 1 jaar.
8. Het verzamelen van zaden vindt plaats nadat de peulen volledig rijp zijn. De vruchten dient u voorzichtig te verwijderen, omdat de peulen bij een onvoorzichtige beweging snel openspringen en de zaden spontaan in de grond vallen.

Belangrijk! De uitgespreide soort geelhart wordt voornamelijk vers gebruikt, omdat bij het drogen de geneeskrachtige eigenschappen verdwijnen.

Geneeskrachtige eigenschappen van de gele muurbloem

Voor het eerst werd geelhart grondig onderzocht in 1940 door wetenschappers van het Tomsk Medisch Instituut, M. Varlakov en N. Versjinin. De resultaten toonden aan dat de in de plant aanwezige glycosiden mild werken en de contractiliteit van het myocard verbeteren. Naast een cardiotonische werking vertonen dergelijke preparaten tevens een sedatief effect. Dankzij het onderzoek kwamen bekende medicijnen zoals Kardiovalen en Erizimin tot stand. Deze geneesmiddelen worden al tientallen jaren gebruikt voor de behandeling van ernstige hartpathologieën.

Huismiddeltjes bereid volgens volksrecepten zijn populair. Als u alle geneeskrachtige eigenschappen van geelhart samenvat, dient u de volgende effecten in deze lijst op te nemen:

• verlaagt de bloeddruk;
• normaliseert de coronaire bloedstroom;
• elimineert het gevoel van ongemak dat constant aanwezig is bij hartpathologieën;
• elimineert tekenen van dyspnoe (gevoel van kortademigheid);
• vermindert de zuurstofbehoefte van de hartspier;
• vermindert oedeem;
• vermindert de hartslagfrequentie.

Maar naast de directe invloed op het hart en de bloedvaten, vertonen preparaten met geelhart nog een hele reeks gunstige effecten:

• ontstekingsremmend;
• antiseptisch;
• wondhelend;
• slijmoplossend;
• spasmolytisch;
• galafdrijvend;
• antioxidant.

Deze extra reeks gunstige eigenschappen verbreedt het spectrum van mogelijkheden van de plant. Dat wil zeggen, het kan niet alleen worden gebruikt voor het oplossen van hartproblemen, maar ook voor het aanpakken van andere taken.

Indicaties voor het gebruik van het geneeskrachtige kruid
Allereerst willen wij u eraan herinneren dat elke zelfmedicatie, vooral als het om de gezondheid van het hart gaat, altijd gepaard gaat met ernstige risico's. Gezien de complexe samenstelling van het kruid muurbloem, nemen de risico's aanzienlijk toe. Daarom kunt u alle, zelfs de meest wonderbaarlijke recepten van kruidendokters alleen gebruiken na overleg met een arts. En nog een punt: alle huismiddeltjes zijn een aanvulling op de hoofdbehandeling. Als u deze twee fundamentele punten heeft begrepen, kunt u een recept kiezen dat helpt het algemene welzijn van patiënten te verbeteren, als bij hen de volgende aandoeningen zijn gediagnosticeerd:

• hartfalen;
• mitralisklepaandoeningen;
• boezemfibrilleren;
• myocarditis;
• ischemische hartziekte;
• reumatische hartafwijking;
• bronchiale astma;
• tuberculose;
• dyspnoe;
• pathologieën van het maag-darmkanaal;
• migraine;
• oedeem van verschillende oorsprong;
• spataderen;
• aandoeningen van het bewegingsapparaat;
• diabetes.

Bij strikte naleving van de regels voor het bereiden van geneesmiddelen uit het kruid geelhertskruid, wordt thuisbehandeling een goede ondersteuning, zelfs bij ernstige vormen van de bovengenoemde aandoeningen.

Hoe is de gele muurbloem nuttig bij gewichtsverlies?

Wij willen erop wijzen dat er geen wetenschappelijk onderzoek is gedaan naar de voordelen van muurbloem bij gewichtsverlies. Maar de algemene eigenschappen van deze plant laten de conclusie toe dat de op basis ervan bereide preparaten zullen bijdragen aan gewichtsverlies. Ervaring met het gebruik van reddingskruid thuis laat zien dat het innemen van 100 mg (0,1 g) poeder 20 minuten voor de maaltijd gedurende een maand sommige vrouwen heeft geholpen om 4 kg af te vallen in één kuur. En dit resultaat is niet verrassend, omdat de organische zuren in de plant vetafzettingen goed afbreken. Laten we bekijken welke andere processen in het lichaam van een persoon die wil afvallen, worden geactiveerd door de componenten van de geneeskrachtige plant:

1. Het vermogen om een normale bloedsuikerspiegel te handhaven, vermindert het hongergevoel.
2. Als diureticum voert de plant overtollig vocht af en voorkomt het ontstaan van oedeem.
3. Preparaten met geelhertskruid normaliseren de functie van de lever en de alvleesklier.
4. Hoge bloeddruk is een constante metgezel van obesitas, en muurbloem brengt de bloeddrukwaarden terug naar normaal.

Het is raadzaam een arts te raadplegen voordat u begint met het innemen van geelhertskruid voor gewichtsverlies. Als de specialist deze methode goedkeurt, moet u tijdens het therapeutisch afvallen een paar eenvoudige regels volgen:

1. Het innemen van preparaten van reddingskruid mag niet worden gecombineerd met alcohol, vet en gefrituurd voedsel.
2. Het droge poeder moet strikt in de aangegeven dosering worden ingenomen, met een kleine hoeveelheid zuiver water.
3. Tussen de kuren moeten tweewekelijkse pauzes worden aangehouden.

Nuttig! Naast het medische gebied wordt geelhertskruid ook actief gebruikt in de cosmetologie. Afkooksels op basis ervan helpen het haar te versterken en roos te verwijderen.

Gele muurbloem in de volksgeneeskunde

Officiële geneeskunde staat altijd positief tegenover aanvullende behandelmethoden volgens volksrecepturen. Uiteraard beoordelen specialisten de heilzame eigenschappen van een of ander plantaardig preparaat op basis van wetenschappelijke bewijzen. In dit opzicht is het kruid geelhartje ongeëvenaard, omdat de beste binnenlandse wetenschappers het hebben bestudeerd. Daarom kan men, na overleg met de behandelend arts, een van de onderstaande volksrecepturen kiezen.

Hartafkooksel

Dit middel helpt de hartfuncties te normaliseren en de hoofdcirculatie te verbeteren. Vrijwel direct na inname van het afkooksel wordt de polsslag regelmatig en verdwijnt tachycardie. Tegelijkertijd helpt het afkooksel van geelhartje volgens dit recept om te gaan met oedeem veroorzaakt door hartaandoeningen.

Bereiding:

1. U giet 2 theelepels droog kruid over met een glas kokend water.
2. Zet u de oplossing op een waterbad.
3. Na 10 minuten neemt u het afkooksel van het vuur en laat u het iets afkoelen.
4. Voor gebruik filtert u de drank.
5. U vult het oorspronkelijke volume aan door gewoon gekookt water toe te voegen.
6. U neemt het afkooksel 1 eetlepel tot 4 keer per dag.

Universeel recept voor aftreksel

En dit recept is de moeite waard voor degenen die slecht slapen en wiens bloeddruk constant schommelt. Het middel helpt bij hevige hoest bij bronchitis en bij nierproblemen. Voor het hart is het ook nuttig om een kuur te drinken met een drankje bereid volgens dit eenvoudige schema:

U neemt ½ theelepel droog plantaardig materiaal en u zet het in een kop als gewone thee. Om het drankje geneeskrachtig te maken, moet het 2 uur trekken. U giet de resulterende vloeistof in een pot en u plaatst deze in de koelkast. U neemt dit medicijn drie keer per dag, 1 eetlepel. De minimale behandelingskuur om therapeutisch effect te bereiken is 2 maanden.

Tinctuur op wodka

Dit is ook een van de universele middelen op basis van geelhartje. Voor de bereiding van het medicijn is 250 ml wodka van goede kwaliteit en 40 g kruid nodig. U kunt vers of gedroogd plantmateriaal gebruiken. Doe beide componenten in een glazen container, meng en zet op een donkere plek om te trekken. De trektijd is 14 dagen. De pot moet dagelijks worden geschud om de componenten van het kruid te activeren. Na het filteren neemt u de bereide tinctuur 10-20 druppels. Maar deze hoeveelheid medicijn moet altijd worden verdund in een glas water. U mag de tinctuur niet langer dan drie maanden achter elkaar drinken. Neem beter een pauze van een maand en hervat daarna de huishoudelijke behandeling.

Middel tegen hartpijn

De bereidingswijze van deze tinctuur is vergelijkbaar met de vorige, maar met dit verschil dat deze samenstelling geconcentreerder is. Ook moet het worden ingenomen bij het optreden van bepaalde symptomen, namelijk pijn in het hartgebied, ritmestoornissen, kortademigheid. De verhouding van de belangrijkste ingrediënten wordt als volgt bepaald: u doet eerst droog kruid in de container zodat het de bodem van de pot bedekt. U giet er vervolgens zoveel wodka bovenop dat de vloeistof een vingerdikte boven de kruidlaag staat. Na twee weken trekken filtert u het middel. U drinkt 20 druppels verdund met water bij hevige aanvallen.

Tinctuur met gele muurbloem voor uitwendig gebruik

U kunt van de volgens dit recept verkregen oplossing kompressen maken of deze gebruiken voor het inwrijven van bijvoorbeeld pijnlijke gewrichten.

Benodigde ingrediënten:

• Zest van een middelgrote citroen.
• Alcohol – 0,5 l.
• Droge muurbloem (grijs) – 30 g.
• Propolis – 20 g.

Mengt u alle genoemde ingrediënten in één vat, en laat u het mengsel daarna 2 weken op een donkere plaats staan. Bewaar het afgewerkte middel in een donkere glazen verpakking. Voer de behandelingen bij voorkeur 's nachts uit, omdat het kompres 1,5 tot 2 uur moet worden gedragen.

Middel tegen astma-aanvallen

Bij de bereiding van het medicijn volgens dit recept worden er andere verhoudingen van de twee hoofdingrediënten gebruikt:

• Muurbloem – 30 g.
• Wodka – ¼ l.

Net als in de voorgaande recepten, wat traditioneel is voor het maken van tincturen, mengt u de ingrediënten in één vat en plaatst u ze vervolgens op een donkere plaats om gedurende 3 weken te trekken.

Neem het middel ongeveer een kwartier voor het eten. De enkelvoudige dosis is 10 druppels. De tinctuur moet u beslist met water verdunnen. Dit recept kunt u gebruiken voor de behandeling van angina pectoris-aanvallen.

Kvas van Bolotov

Deze methode is ontwikkeld door de bekende arts B. Bolotov, en is gebaseerd op het vermogen van enzymatische dranken op basis van geneeskrachtige kruiden om het verloop van biochemische processen in het menselijk lichaam te activeren. Voor de bereiding van het medicinale aftreksel zijn alle nuttige planten geschikt, maar in dit geval zal het recept het kruid geelhert bevatten. De essentie van de bereiding van de drank is dat samen met het plantaardige preparaat een melkzuurproduct wordt gebruikt. Dit kan zure room, wei of yoghurt zijn. De genoemde producten fungeren als zuurdesem. Dus voor kvas op geelhert moet u 1 theelepel suiker en zure room en 50 g plantaardig materiaal nemen.

Vervolgens handelt u volgens dit schema:

1. Kook 3 liter water en laat het afkoelen tot kamertemperatuur.
2. Doe alle ingrediënten in de vloeistof.
3. Zet u de kom met het mengsel op een warme plaats, zodat de drank gaat gisten, zoals het hoort voor kvas. Het fermentatieproces moet 2 weken duren.
4. Gedurende deze tijd roert u de kvas regelmatig met een houten lepel.
5. Wanneer de kvas klaar is, drinkt u een half glas ongeveer een half uur voor elke maaltijd. Bovendien vult u elke keer het oorspronkelijke vloeistofvolume aan en voegt u 1 theelepel suiker toe.

Bolotovs kvas helpt patiënten sneller te herstellen na een hartinfarct; u moet het drinken bij stabiele angina pectoris, aritmie en oedeem. Samen met de medicinale kvas wordt aanbevolen om 0,1 g droog geelhertpoeder in te nemen om de insulineproductie door de alvleesklier te stimuleren.

Medicinale baden

Dergelijke behandelingen zijn niet alleen gunstig voor patiënten met hartproblemen, maar ook voor volkomen gezonde mensen. Immers, oververmoeidheid en spanning hebben een negatieve invloed op de toestand van het zenuwstelsel, en dat weerspiegelt zich op het werk van het hart. Het is niet voor niets dat de uitdrukking dat alle ziekten uit zenuwen voortkomen wijdverbreid is. In deze bewering schuilt een diepe waarheid, omdat alles in het menselijk lichaam met elkaar verbonden is. Voor een therapeutische waterbehandeling moet u een geconcentreerd aftreksel of afkooksel van Erysimum bereiden en dit vervolgens in een met water gevuld bad gieten. De duur van één sessie is 10–15 minuten. Meestal wordt het positieve resultaat al na de eerste behandeling opgemerkt: het hartritme wordt regelmatig, de toestand van het zenuwstelsel stabiliseert en slapeloosheid verdwijnt.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

De farmacologische eigenschappen van het kruid 'spas-kruid' zijn in veel naslagwerken beschreven. Het plantaardige materiaal is gewild in de farmaceutische industrie en de volksgeneeskunde. Op basis van correct geoogst plantaardig materiaal kunnen geneeskrachtige infusen en afkooksels worden bereid, die vervolgens worden gebruikt bij verschillende pathologische manifestaties voor inwendig gebruik en uitwendige behandelmethoden. Het grootste voordeel van zelfgemaakte medicijnen is dat het bereidingsschema zeer eenvoudig is. Laten we als voorbeeld de manieren geven om de meest populaire medicijnvormen te maken.

Aftreksel

Het klassieke recept voor een aftreksel van Erysimum is geschikt voor de behandeling van hypertensie, ascites en neurologische aandoeningen. Maar de belangrijkste toepassing is uiteraard hartpathologieën.

Bereidingswijze:

1. Eerste stap: neemt u 0,5 theelepel plantaardig materiaal, strooit het in een kopje en giet er kokend water overheen.
2. Om het trekken te verbeteren, dekt u de container af met een deksel en wikkelt u deze vervolgens in een handdoek.
3. Laat u het twee uur trekken en zeef het aftreksel.
4. Drinkt u 1 eetlepel op een lege maag.

Tinctuur

Voor de basis van de tinctuur is het raadzaam om alleen kwaliteitswodka te kopen. Zelfgemaakte maneschijn is niet geschikt voor dit doel, maar gezuiverde alcohol mag worden gebruikt. Dus, voor 80 g droge Erysimum neemt u een hele fles wodka. Meng beide componenten in een bak (bij voorkeur donker glas). Laat het medicijn precies 2 weken in het donker trekken. Schud de pot of fles dagelijks. Verdun voor inname de voorgeschreven hoeveelheid tinctuur met water. Voor een volwassene is de optimale dosis per inname 20 druppels. De volgens dit recept bereide tinctuur helpt bij astma-aanvallen en angina pectoris.

Afkooksel

Dit is een kalmerend middel dat helpt om bij stressvolle situaties of sterke opwinding de hartwerking te normaliseren en tegelijkertijd de zenuwen tot rust te brengen. De volgorde van handelingen is als volgt:

1. Giet u 1/2 liter gekookt water in een grote kop.
2. Voegt u 1 theelepel steenraketkruid toe.
3. Plaatst u het mengsel in een waterbad. Zorgt u dat het niet kookt; het moet gewoon sudderen op een laag vuurtje.
4. Haalt u het afkooksel na 10 minuten van het vuur en laat het trekken.
5. Zeef het vervolgens en brengt u de vloeistof terug tot het oorspronkelijke volume.
6. Neemt u tot 4 keer per dag 1 eetlepel.

Contra-indicaties voor gebruik

De toxische eigenschappen van steenraket worden bewezen door het feit dat koeien na consumptie ervan ernstige intoxicatie vertonen. Daarom moet men uiterst voorzichtig zijn met het gebruik van preparaten die deze dubbelzinnige plant bevatten. Speciale aandacht is vereist bij het bepalen van de dosering. In dit geval kunnen zelfs enkele extra druppels leiden tot ernstige gezondheidsgevolgen.

Absolute contra-indicaties voor therapie met preparaten die steenraket bevatten, zijn de volgende aandoeningen en omstandigheden:

• zwangerschap;
• periode van borstvoeding;
• kinderleeftijd;
• myocarditis in de acute fase;
• endocarditis;
• ernstige vorm van cardiosclerose;
• vergevorderde atherosclerose.

Overschrijding van de aanbevolen dosering kan een plotselinge daling van de bloeddruk en aritmie veroorzaken.

Symptomen van overdosering:

• algemene zwakte;
• verhoogde speekselvloed;
• misselijkheid en braken;
• ernstige hoofdpijn;
• bradycardie;
• lage bloeddruk.

Bij dergelijke klinische verschijnselen moet u onmiddellijk stoppen met het innemen van preparaten met geelhert en een medische instelling raadplegen voor medische hulp.

De werkzaamheid van steenraket is bewezen, daarom wordt het tegenwoordig vrij actief gebruikt in de geneeskunde. Maar aangezien de plant op de lijst van giftige planten staat en de daaruit verkregen preparaten krachtige medicijnen zijn, moet u het thuis zeer voorzichtig gebruiken.

Foto van Erysimum