Kweek: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties
Wat een namen heeft het volk niet bedacht voor kweek! De ene nog erger dan de andere: ze noemen het hondengras, en roggengras. In sommige streken heet het 'Ponyr', in andere 'Dandoera', in weer andere 'Tsjervtrawa'. Als een tuinier of moestuinier droomt dat op zijn geliefde perken of bloembedden de kweek welig tiert, wordt hij met een onrustige hartslag wakker. En als hij beseft dat het maar een droom was, slaakt hij een zucht van verlichting. Want kweek is de grootste zorg van iedereen die graag in de aarde wroet. De wortelstokken verspreiden zich snel in de breedte en diepte, en de tuinier heeft er moeite mee.
- Chemische samenstelling
- Hoe ziet het eruit en waar groeit het
- Soorten
- Oogst en opslag
- Geneeskrachtige eigenschappen van kweek
- Voor vrouwen
- Voor mannen
- Kweek in de volksgeneeskunde
- Soorten geneeskrachtige bereidingen
- Aftreksel
- Tinctuur
- Afkooksel
- Thee
- Sap
- Culinair gebruik
- Salade met kweek
- Puree van kweek met ui
- Pasteitjes met kweek
- Pap met kweek
- Hoe raakt u kweek kwijt in de moestuin?
- Contra-indicaties voor gebruik
Chemische samenstelling
Ondertussen bevatten deze wortelstokken veel stoffen die gunstig zijn voor de mens. Kweek is bijvoorbeeld rijk aan vitamine C en E – ascorbinezuur en tocoferol – die het vermogen hebben om de veroudering te vertragen en het immuunsysteem te versterken. Ook het complexe polysacharide zetmeel versterkt het immuunsysteem en is bovendien nodig voor de hersenen en spieren. De kracht van het caroteen in de wortelstok zit in het vermogen om vrije radicalen uit cellen te verwijderen en het negatieve effect van een ongunstig milieu te verminderen.

Onder de componenten van de wortelstok van kweek bestaat bijna 10% uit eiwit, en dit is een van de belangrijkste 'bouwmaterialen' voor het menselijk lichaam. De rol van tricine (een koolhydraat dat bijna 40% van de samenstelling van kweek uitmaakt) en de monosacharide fructose is het zorgen voor een snel herstel van krachten.
Een hele reeks organische zuren draagt bij aan het handhaven van de normale zuur-base-balans van het lichaam en neemt deel aan de stofwisselingsprocessen.
Het menselijk lichaam vertrouwt erop dat de minerale zouten in kweek het functioneren van het cardiovasculaire, endocriene, zenuwstelsel en het spijsverteringskanaal waarborgen, verantwoordelijk zijn voor het evenwicht van de water-zoutbalans en deelnemen aan het bloedvormingsproces. Een bijzonder belangrijke rol spelen de zouten van kiezelzuur, omdat bij een tekort aan silicium het lichaam moeite heeft om meer dan zeventig chemische elementen op te nemen.
Voor de conditie van huid, haar en nagels zijn oliën verantwoordelijk – vette en etherische oliën, die ook tot de lijst van nuttige stoffen in kweek behoren.
Het aminozuur alanine is een constant actieve deelnemer aan alle metabolische processen, die het uithoudingsvermogen waarborgt en een positieve invloed heeft op de werking van de hersenen en het spierstelsel.
Hoe ziet het eruit en waar groeit het
Kweekgras behoort tot de grassoorten. De lange, sterk vertakte wortel met een enorm aantal uitlopers kan diep in zachte, losse aarde doordringen – tot 1 m en zelfs meer. Maar gewoonlijk verspreiden al zijn uitlopers zich op een diepte van niet meer dan 15 cm. In de breedte nemen de uitlopers van de wortel echter een minimale 'plek' in van 3 bij 3 m, maar kunnen zich over een nog groter gebied uitstrekken.
Kweekgras wordt 50 tot 120 cm hoog, de kleur is meestal zuivergroen, maar er zijn soorten waarbij het bovengrondse deel blauwgroen is. Meestal is het een gladde, kale plant, maar er komen ook behaarde exemplaren voor.
De bladeren van kweekgras zijn plat en sterk langwerpig. Botanici rekenen deze vorm tot het lineaire type. Ze kunnen 40 cm lang en 10 cm breed worden (onder gunstige groeiomstandigheden). Fijne nerven zijn goed zichtbaar over de hele lengte van het blad.
De hoge stengels van de plant eindigen in aren, waarvan de lengte kan variëren van 10 tot 15 cm. Daarin zitten 4 tot 7 bloemen met langwerpige, lancetvormige schubben. Kweekgras begint al in de eerste zomermaand te bloeien, en vanaf eind juli beginnen de zaden te rijpen.
Dit onkruid kan zich zowel via wortelstokken (vegetatieve vermeerdering) als via zaden (generatieve vermeerdering) voortplanten. De plant is zeer goed aangepast aan beide methoden. Wortelstokken kunnen enorme oppervlakten beslaan en op goede grond kunnen ze een groot aantal scheuten produceren. Zo bevinden zich op één hectare met kweekgras begroeide grond een ongelooflijk aantal wortelstokknoppen – ongeveer 250 miljoen! En elk daarvan kan een nieuwe plant voortbrengen. Zelfs als de wortel in vele stukjes wordt gehakt, zal geen enkel stukje nutteloos verloren gaan, maar zal er een nieuw onkruid uit groeien. En zelfs als een klein stukje een jaar lang stil in de grond ligt zonder tekenen van leven, kan er het volgende jaar of zelfs na een jaar of twee een nieuwe scheut uit ontstaan.
De bestuiving van kweekgras verloopt via kruisbestuiving, dat wil zeggen dat stuifmeel van de ene plant naar de stamper van een andere wordt overgebracht. Hierdoor ontstaat een plant met een nieuw genotype, dat nog meer weerstand en overlevingsvermogen behoudt. De zaden, net als de worteldeeltjes, kunnen ongunstige omstandigheden in de bodem meer dan één seizoen overleven en zich zelfs na 10 tot 12 jaar manifesteren. En aangezien één plant ongeveer 10.000 zaden kan produceren, is het gemakkelijk voor te stellen welk enorm leger elk kweekgrasplantje jaarlijks op de velden uitzet.
Droogte, die kweekgras slecht verdraagt, overleeft het in een slapende toestand, maar wanneer het begint te regenen, schiet het in een snelle groei en groeit het zienderogen.
Zijn thuis is vrijwel overal op onze planeet. De belangrijkste kolonies bevinden zich op het noordelijk halfrond, in Europese landen, in Azië, het overleeft ook in de Noord-Afrikaanse hitte, en op het zuidelijk halfrond. In Rusland komt het overal voor.
Een gematigd klimaat is het meest geschikt voor hem. Hij houdt van vruchtbare, tamelijk losse, stikstofrijke gronden; hij groeit het best op zand, maar heeft niet veel te lijden op moerassige bodems. Zijn hoge begroeiingen bevinden zich niet alleen op velden, maar ook aan oevers van wateren, op bosopen plekken, langs wegen, op bermen en in steppen. Als een ongenode gast dringt kweekgras door tot datsja's en moestuinen, omdat het bijzonder graag vertoeft waar regelmatig wordt beregend. Maar als de grond lange tijd niet wordt bewerkt en dicht, hard wordt, als het ware aangeslagen, verliest hij zijn activiteit, die na de eerste ploegbeurt weer terugkomt.
Met kweekgras verontreinigde velden verliezen sterk aan opbrengst, omdat het zowel cultuurplanten schaadt als de bodem, die het van voedingsstoffen en vocht berooft. Uiteindelijk droogt de grond uit en raakt hij sterk verarmd.
Soorten
In de natuur bestaan bijna 30 soorten kweekgras. Ze verschillen van elkaar in hoogte en de bouw van het aartje, en dit verschil wordt verklaard door de omstandigheden waarin ze groeien.
Zo wordt kruipend kweekgras, dat het overal goed doet, in elke natuurlijke zone – of het nu op een weide of open plek is, aan de oever van een water, in een moestuin of op een veld, of langs een berm – hoog: van een halve meter tot 1 m 20 cm. Dienovereenkomstig zijn zowel de stengels als de bladschijven ervan vrij groot en lang. Het is zeer moeilijk uit te roeien.
Maar zijn verwant, het raaigrasachtige kweekgras, is vrij laagblijvend. Het wordt niet hoger dan 30–75 cm. Zijn leefgebied is de steppe; het komt vooral voor in de zuidelijke gebieden van Rusland en in Oekraïne, houdt van zand- of kalkbodems en vestigt zich op zeer droge graslanden. Ook qua kleur verschilt het van kruipend kweekgras: zijn bovengrondse deel is blauwachtig groen.
Nog een uit de groep kweekgrassen – het intermediaire kweekgras – is eveneens niet bijzonder hoog; het wordt 40 tot 100 cm. In de centrale regio van Rusland komt men het niet tegen; het is zuidelijker verspreid: in de steppen en op de droge gronden van het Middellandse Zeegebied en Centraal-Europa. De Kaukasus, Azië en het uiterste zuiden van Rusland zijn eveneens vertrouwde plaatsen voor hem.
Nog een zuidelijk kweekgras is het langwerpige kweekgras. Het kan tot 1,5 m hoog worden, hoewel de gemiddelde grootte 40 tot 100 cm is. Zijn element zijn zoutgronden, krijt- en kalkbodems, bermen van wegen in Azië, de Kaukasus, het Middellandse Zeegebied en het zuiden van Rusland.
Oogst en opslag
Ondanks de verschillen tussen de soorten kweekgras zijn ze allemaal geschikt voor gebruik voor geneeskundige doeleinden. Volksgenezers weten dat u de wortelstokken het beste in het voorjaar of in het najaar kunt uitgraven. Het eenvoudigst is om de onkruiden te gebruiken die u in de moestuin hebt uitgegraven. Hun wortelstokken moet u goed van de grond afschudden, eerst wassen in een teiltje of emmer, zodat u ze gemakkelijker van zandkorrels kunt afwrijven, en daarna spoelen met water rechtstreeks uit de kraan.
Om de wortels goed te laten drogen, kunt u ze eerst kort op een zonnige plek uitspreiden, liefst wanneer het buiten waait. Daarna moet u ze naar een schaduwrijke plek verplaatsen, bij voorkeur op een veranda of terras. Het is belangrijk dat daar tocht is en de wind het geneeskrachtige materiaal rondwaait. U kunt het verder drogen met behulp van een droger. Dan moet u de worteltjes vooraf een beetje doorsnijden, zodat u ze gemakkelijker in de bakken kunt leggen.
U kunt de gedroogde wortelstokken maximaal 2 jaar bewaren. Daarbij moet u de bewaarregels volgen – leg ze in multiplex dozen of in linnen zakjes.
Geneeskrachtige eigenschappen van kweek
Dit schadelijke en agressieve kweekgras kan de mens een goede dienst bewijzen. Zijn geneeskrachtige eigenschappen zijn al lang bekend bij artsen. Ze worden al sinds de tijd van het oude Griekenland gebruikt. Zo wist de grote Avicenna al van het nut van het aanbrengen van kweekgras op wonden en van het vermogen van de wortel om een genezende werking te hebben.

In het prerevolutionaire Rusland werd kweekgras bereid voor apotheken. Tegenwoordig wordt het in Europese landen gebruikt door de officiële geneeskunde – bijvoorbeeld in Duitsland, waar de toepassing van kweekgras zelfs op het niveau van de overheidsgezondheidsdienst wordt behandeld. Daar wordt het toegepast bij ontstekingen van de urinewegen en bij de behandeling van verkoudheden en acute luchtweginfecties.
De wetenschappelijke geneeskunde wijst op het vermogen van de wortelstokken van het onkruid om de zoutstofwisseling te reguleren. Ook wordt het gewaardeerd om zijn diuretische, zweetdrijvende en omhullende effecten, en om zijn slijmoplossende werking.
Kweekgras behoort tot de middelen die de kracht kunnen herstellen, de lichaamstoon kunnen verhogen, de eetlust kunnen verbeteren en de slaap kunnen herstellen. Dit wordt bevorderd door de suikers en vitaminen die erin zitten. Ook wordt zijn vermogen gebruikt om de bloedstolling te reguleren, het bloed met zuurstof te verzadigen en te zuiveren. Dankzij de werking van de plant wordt de afvoer van water uit het lichaam versterkt, tegelijkertijd worden de haarvaten gereinigd, worden afvalstoffen afgevoerd, en dit draagt bij aan de vermindering van huiduitslag.
Kweekgras heeft ook een wormverdrijvend effect; in de natuur gebruiken katten en honden het door het gras te eten en zich zo van parasieten te ontdoen.
Voor vrouwen
Voor vrouwen is kweekgras interessant als middel dat de huid in staat stelt schoonheid, gezondheid en jeugdigheid te behouden, het aantal rimpels vermindert door controle van oxidatieve processen in het lichaam. Bovendien helpt de in de wortelstokken aanwezige vitamine E (tocoferol) om puistjes en acne te verwijderen en versnelt het de genezing van irritaties.
Ook draagt tocoferol bij aan het herstel van een regelmatige menstruatiecyclus en verhoogt het door het verhogen van het libido de vruchtbaarheid – het vermogen om gezonde en sterke kinderen te baren.
Voor mannen
Voor mannen, net als voor vrouwen, helpt vitamine E om de voortplantingsfunctie te herstellen en zorgt het voor een normale samenstelling van het zaadvocht. Zoals specialisten zeggen, is dit middel juist nodig voor veertigjarige mannen om de vroegere mannelijke kracht en natuurlijke seksuele verlangens terug te krijgen. Bovendien heeft de plant, door ontstekingen zachtjes te verlichten, een gunstige invloed op de prostaat en verlicht het het verloop van prostatitis.
Kweek in de volksgeneeskunde
De volksgeneeskunde past kweekgras toe voor de behandeling van verschillende lichaamssystemen – van stofwisselingsziekten, jicht en reuma tot aandoeningen van de spijsvertering, het cardiovasculaire systeem, het urinogenitale stelsel en oncologie.
Een kopje thee van kweekgras helpt bij vermoeidheid en een gevoel van afgeslagenheid. Het is vastgesteld dat kweekgras effectief is voor het wegnemen van de gevolgen van straling, en het wordt zelfs voorgeschreven als aanvullend middel bij stralingsziekte.
Preparaten bereid uit de wortelstok, samen met het sap van de bladeren, worden aanbevolen voor de behandeling van bronchitis, longontsteking en acute virale luchtweginfecties. Kweek heeft zich ook goed bewezen in de strijd tegen furunculose en acne. Bij deze en andere huidproblemen, waaronder diathese bij baby's, netelroos en eczeem, zijn kuurbaden met producten op basis van kweek geïndiceerd. Gewoonlijk worden 10 tot 15 van dergelijke behandelingen voorgeschreven. Ze helpen ook bij haaruitval en aambeien. In het laatste geval kan men kweek ook gebruiken in de vorm van een klysma.
Middelen op basis van kweek worden veel gebruikt om leverziekten te bestrijden, waaronder ernstige aandoeningen zoals hepatitis, cirrose en pathologieën van het vetweefsel van het orgaan. In kruidenmengsels behandelt deze plant de galblaas en galwegen, evenals galsteenziekte. De volksgeneeskunde gebruikt de ontstekingsremmende eigenschappen om de symptomen van gastritis, colitis en enteritis te verlichten. De volksgeneeskunde kent methoden om met kweek hypertensie, bloedarmoede en rachitis te behandelen. Middelen op basis van dit onkruid worden gebruikt als ondersteunende therapie bij de behandeling van kwaadaardige tumoren.
Soorten geneeskrachtige bereidingen
Volksgenezers gebruiken kweek in de vorm van thee, sap, aftreksel, infusie, tinctuur en tabletten. De vloeistoffen worden zowel inwendig als uitwendig gebruikt – in de vorm van baden, kompressen en wraps.

Tabletten worden alleen inwendig gebruikt. Eigenlijk zijn het niet de tabletten zoals we die gewoonlijk kennen. Volksgenezers bereiden ze uit het sap van het bovengrondse deel van de plant, waarvoor ze de bladeren en stengels door een vleesmolen draaien of in een blender pureren. Uit de verkregen massa persen ze het sap, waarmee ze vervolgens brood doordrenken en er kleine balletjes van rollen.
Het innemen van dergelijke tabletten gedurende een maand herstelt de immuunkrachten van het lichaam, verbetert het welzijn, normaliseert de stofwisseling en de werking van het spijsverteringsstelsel. De gebruikelijke dosering is eenmaal per dag een uur voor de maaltijd.
De volksgeneeskunde biedt ook een originele methode om zweterige voeten te bestrijden met behulp van verse, zojuist geplukte kweek. 's Avonds, nadat u uw voeten heeft gewassen, vlecht u uw tenen om met gerstestro en kweekgras – zoals manden worden gevlochten. Trekt u er vervolgens sokken over aan en gaat u naar bed. 's Ochtends gooit u het gras weg en trekt u schone sokken aan. Als u dit dagelijks doet, verdwijnen overmatig zweten, onaangename geur en de daarmee samenhangende intertrigo en ettering.
Aftreksel
- Tegen jicht en blaasontsteking. Om een geneeskrachtig aftreksel te verkrijgen, moet u de gedroogde wortelstok fijnmalen. Giet 2 grote eetlepels van de grondstof over met een halve liter kokend water. Sluit af met een schoteltje of deksel en laat 8 uur trekken. Drink het bereide middel 20 minuten voor het ontbijt, de lunch en het diner, nadat u het hebt opgewarmd tot een lauwwarme temperatuur. Het infuus werkt effectief als een vochtafdrijvend, slijmoplossend en zweetdrijvend middel.
- Bij onvruchtbaarheid. Dit middel is nuttig voor zowel mannen als vrouwen. Graaf de wortelstok op, was hem, hak hem fijn (of gebruik klaar gedroogd materiaal), zet 1 eetlepel met een kop net gekookt water. Laat het een half uur trekken, zeef het en drink driemaal daags een grote lepel, zonder dit aan de maaltijd te koppelen.
- Bij cholecystitis. Doe 2 grote lepels wortelstok in 1,5 kop net gekookt water. Laat ongeveer 4–6 uur trekken. Na het zeven innemen: een kop driemaal daags. Neem het een maand lang als kuur.
Tinctuur
- Tegen hoest bij verkoudheid. Bereid 2 eetlepels materiaal en 250 ml water. Het water moet gekookt zijn en afgekoeld tot kamertemperatuur. Giet het water over de kweek, laat 12 uur trekken, zeef het dan en pers de wortelmassa uit. Drink 3 keer per dag een kop, u kunt dit middel onafhankelijk van maaltijden innemen.
- Tegen gastritis. Deze tinctuur helpt bij colitis, enteritis en stofwisselingsstoornissen. Hiervoor is fijngemalen wortelstok nodig. Overgiet het met afgekoeld gekookt water in de verhouding: 250 ml water op 5 theelepels materiaal. Laat 12 uur trekken, zeef het dan, scheid de kweek van de tinctuur, maar gooi de tinctuur niet weg. Overgiet de kweek met 250 ml net gekookt water en houd het warm gedurende ongeveer 50–60 minuten. Na het zeven moeten zowel de eerste als de tweede tinctuur gemengd en gedronken worden. De dosis is 1/2 kop 4 keer per dag voor de maaltijd.
- Alcoholtinctuur. Voor een kop goede wodka moet u 2 grote lepels sap uitpersen: laat verse bladeren en stengels in een blender draaien en pers vervolgens uit door 4–6 lagen kaasdoek. Als u dit middel 's zomers bereidt, kunt u de hele winter tegen verkoudheid behandelen, omdat de kweek in deze vorm enkele maanden bewaard kan worden.
Afkooksel
- Tegen aambeien. De indicaties voor dit afkooksel zijn breder – het wordt aanbevolen bij ontstekingsprocessen in de dikke darm en bij acute blaasontsteking. Voor de bereiding van het geneesmiddel: giet 2 grote lepels droog medicinaal kruid in 1 kop net gekookt water en breng aan de kook op het fornuis. Kook gedurende 5–10 minuten. Na afkoeling zeven en goed uitpersen. U kunt het afkooksel innemen, 1/3 kop voor de maaltijd driemaal daags. U kunt het ook als microklysma gebruiken, waarvoor u 2–3 grote lepels van het middel neemt. Als u het afkooksel wilt drinken, kunt u tijdens het koken een zwarte bessenblad toevoegen voor aroma.
- Tegen diabetes mellitus. Het middel dat volgens dit recept wordt bereid, brengt de stofwisseling op orde. Giet een handvol kweekwortel met 1,2 liter water. Breng aan de kook, verminder daarna het vuur en laat sudderen tot het volume met ongeveer 25% is verminderd. Na het zeven drinkt u 1 eetlepel, 4 tot 5 keer per dag, onafhankelijk van de maaltijden.
- Bij kanker. Wanneer u besluit om volksmiddelen te gebruiken, moet u niet vergeten dat de hoofdbehandeling door de arts wordt voorgeschreven; kruiden kunnen alleen een aanvulling zijn op de hoofdkur. Neem 2 eetlepels gedroogd geneeskrachtig middel, giet er twee glazen net gekookt water bij en kook op laag vuur. Het middel moet ongeveer 15 minuten koken, niet langer. Dek daarna de pan waarin het kruid is gekookt af met een deksel en laat het ongeveer 3 uur trekken. Na het zeven een half uur voor de maaltijd innemen. De dagelijkse dosis is 3–4 keer per dag 1/3 glas. De kuur duurt een maand.
- Afkooksel met melk. Neem voor een glas melk 1 eetlepel wortelstok. Breng de melk aan de kook, giet de kokende melk over het geneeskrachtige materiaal en zet het weer op het vuur. De melk met kweekgras moet 10 minuten op laag vuur koken. Laat afkoelen tot lauwwarm, zeef en drink. Bereid dit afkooksel tweemaal per dag. Het helpt vrouwen bij een ontstekingsproces in de eierstokken en onvruchtbaarheid die het gevolg is van deze ontsteking.
Thee
Bij jeugdpuistjes
Bij dit probleem moet u een thee zetten van vier kruiden. Bereid eerst het kruidenmengsel: meng twee delen wortelstok van kweekgras en een deel driekleurig viooltje, paardenstaart en brandnetel in een droge kom, bijvoorbeeld een glazen pot. Zet thee van 2 flinke theelepels van het kruidenmengsel en een kwart liter kokend water. Laat 10 minuten trekken, zeef het zoals gewone thee door een theezeefje en drink het. De dosering is 3 keer per dag. Als u dit theedrinken dagelijks tot een traditioneel ritueel maakt, zal de huid zeer snel reinigen.
Sap
Vers geperst sap van kweekgras verlicht de symptomen van aambeien goed. Om het te verkrijgen, moet u het bovengrondse deel van het onkruid – zowel stengels als bladeren – wassen en overgieten met kokend water. Draai het vervolgens door de vleesmolen en voeg evenveel water toe als de hoeveelheid groene kruidenpulp. Meng, pers uit met behulp van 4–6 lagen kaasdoek en kook gedurende 3 minuten. Drink voor elke maaltijd 1/3 glas. Het sap kan niet langer dan twee dagen worden bewaard, zelfs niet in de koelkast.
Culinair gebruik
Mensen hebben zich aangepast om kweekgras ook in de keuken te gebruiken. Voor het bereiden van verschillende gerechten worden zowel de wortelstokken als het bovengrondse deel gebruikt. De wortelstokken hebben de voorkeur: ze zijn rijker aan nuttige componenten en tegelijkertijd sappig.

Van de plant kunt u volwaardige bijgerechten bereiden; ze vullen zowel vlees- als visgerechten uitstekend aan en zijn ook geschikt voor gerechten met paddenstoelen en groenten. De recepten met kweekgras zullen vooral in de smaak vallen bij liefhebbers van pittig en origineel eten.
Salade met kweek
In de lente wordt zo'n salade een echte vitaminebom die het lichaam uit de winterslaap en de winterblues kan wekken. Om het te bereiden, hebt u naast 100 g wortelstok van kweekgras ook paardenbloembladeren (ongeveer 40 g), brandnetel (ongeveer 50 g) en weegbree en zevenblad (elk 30 g) nodig. Vul het kruidenmengsel aan met dille, peterselie en groene lente-ui. De wortelstokken moeten eerst kort worden gekookt (10–15 minuten). Snijd alle groene kruiden fijn, breng op smaak met zout en meng met zure room of mayonaise.
Puree van kweek met ui
Voor dit gerecht, dat volledig als dieetgerecht kan worden beschouwd, zijn 300 g wortelstokken van kweekgras nodig. Was ze, kook ze tot ze zacht zijn, haal ze met een schuimspaan uit de pan en draai ze samen met 50 g ui door de vleesmolen. Breng op smaak met zout en peper en giet er zure room over.
Pasteitjes met kweek
Maak voor de piroggen een normaal gistdeeg, maar vervang een deel van het tarwemeel door meel van kweekgraswortelstokken; maal hiervoor de droge wortel in een koffiemolen. Het meel wordt alleen gemaakt van jonge wortelstokken; oude zijn hiervoor niet geschikt.
Neem op anderhalve kilogram tarwemeel een halve kilo kweekgras. Vervolgens ga je te werk zoals gewoonlijk: los in een glas melk 1 theelepel zout en 1 eetlepel suiker op, voeg een zakje droge gist toe. Kneed het deeg tot het niet meer aan je handen plakt en van de komwand loslaat. Laat het rijzen.
De vulling voor deze piroggen kan bestaan uit hardgekookte en fijngehakte eieren, gemengd met rijst, aardappelpuree met gebakken ui, of gehakt. Je kunt de piroggen in de oven bakken of in een koekenpan met veel plantaardige olie frituren.
Pap met kweek
Om deze pap te maken, moet je jonge kweekgraswortelstokken fijnmaken en tot gries verwerken. Tijdens het koken meng je deze gries gelijkelijk met een andere, zoals boekweit- of parelgortgries. Kook het liefst au bain-marie, voeg aan het einde van het koken zout toe. Serveer met melk of boter.
Hoe raakt u kweek kwijt in de moestuin?
Van kweekgras afkomen is mogelijk, maar niet gemakkelijk. Ervaren tuiniers weten dat niets beter werkt dan de goede oude schop of hooivork. Je moet de grond omspitten en met de hand de wortelstokken verwijderen, waarbij je probeert geen enkel stukje te missen. Het is langdurig, ingewikkeld en zwaar, maar op deze manier kun je kweekgras voorgoed verwijderen.

Kweekgras wordt onderdrukt door regelmatig maaien en mulchen van de grond. Mulchen kan met zwarte plastic folie of afdekmateriaal van dezelfde kleur, maar ook met het gemaaide kweekgras zelf. Een dichte mulchlaag voorkomt dat het onkruid doorkomt. Maar als je het volgend jaar niet mulcht, zal het alsnog terugkomen.
Als je direct na het spitten of ploegen groenbemesters of zogenaamde groene meststoffen (zoals mosterd) zaait, kunnen ze kweekgras van het perceel weren en geleidelijk uit de tuin verdringen. Maar dit gaat niet snel; groenbemesters moeten regelmatig worden gezaaid, gedurende meerdere jaren.
Er zijn volkstips waarmee kweekgras wordt bestreden. Bijvoorbeeld wordt het verspreidingsgebied vaak bewaterd met een sterke oplossing van gewone baking soda, waarbij een standaardpakje wordt opgelost in een emmer van vijf liter water. Het is echter onmogelijk om grote oppervlakken op deze manier te behandelen. Men giet ook een verzadigde zoutoplossing, waarbij 3 kg zout in een emmer water wordt opgelost.
Ook helpt 60% medicinale alcohol, waarmee de grond in het vroege voorjaar wordt bewaterd, net wanneer het kweekgras uit de grond komt. Maar deze methode is duur en daarom niet voor iedereen geschikt.
Tuinbezitters experimenteren ook met citroenzuurpoeder. Als u een sterke oplossing bereidt van 3 eetlepels zuur opgelost in een liter water en het kweekgras bespuit bij goed zonnig weer, dan zal het zeer snel afsterven.
Chemicaliën werken ongeveer hetzelfde, en specifiek herbiciden. Deze samenstellingen zijn zeer effectief: ze dringen in het onkruid en doden het vrij snel. Maar de wortelstokken zullen na zowel citroenzuur als herbiciden nog steeds met de hand verwijderd moeten worden via omspitten.
En toch zijn ervaren tuinders ervan overtuigd: u kunt kweekgras verslaan door te maaien, met chemische behandelingen en door handmatig de wortelstokken te verwijderen. Het belangrijkste is een geïntegreerde aanpak te gebruiken.
Contra-indicaties voor gebruik
Kweekgras is een vrij onschuldige plant en er zijn geen speciale verboden voor het gebruik ervan. Maar u moet er niet te veel van gebruiken, noch in de voeding, noch in preparaten die erop zijn gebaseerd. U moet de hoofdregel onthouden: 'Geen schade berokkenen', en die houdt in dat u de voorgeschreven doseringen of kuren strikt opvolgt en de aanbevolen behandelingsperioden in acht neemt.
Het is vooral niet aan te raden om preparaten op basis van de plant overmatig te gebruiken voor vrouwen tijdens zwangerschap en borstvoeding. Haast u niet om afkooksels en infusies van kweekgras te geven aan kleine kinderen jonger dan twee jaar. Tegelijkertijd zijn medicinale baden bij diathese zelfs geïndiceerd voor baby's jonger dan een jaar.
Voor degenen bij wie ernstige nierpathologieën, maagzweren zijn vastgesteld, wordt kweekgras ook afgeraden. Het kan een verergering veroorzaken.
Individuele intolerantie voor middelen en preparaten die kweekgras bevatten is ook mogelijk. In dergelijke gevallen kunt u ze beter helemaal vermijden.
«Belangrijk: alle informatie op de website wordt uitsluitend ter informatie verstrekt. Raadpleeg een specialist op het betreffende vakgebied voordat u bepaalde aanbevelingen toepast. Noch de redactie, noch de auteurs zijn aansprakelijk voor eventuele schade die door de materialen wordt veroorzaakt.»
