Maïspap: samenstelling, gunstige eigenschappen, recepten

Maïspap is een smakelijk en gezond gerecht. Het wordt bereid van griesmeel verkregen door het malen van maïskorrels. Daardoor bevat het bereide gerecht vrijwel dezelfde vitamines en mineralen als de korrel zelf. Dat zijn nicotinezuur, vitamine A en E, zink en fosfor, aminozuren, vezels en nog veel meer. Voor wie op zijn voeding let, is het belangrijk dat maïsgriesmeel tot de categorie volkorenproducten behoort, omdat de deeltjes resten van de korrelomhulsels en de kiem bevatten. Daarom biedt het maximale voordelen.

Samenstelling en caloriegehalte

Maïskorrel zelf bevat slechts 97 kcal per 100 g. In maïspap, afhankelijk van de bereidingswijze (inclusief toevoeging van melk en boter), is het aantal calorieën veel hoger – tussen 337-350 kcal per 100 g. Omdat het product echter niet volledig wordt verteerd, is de werkelijke calorische waarde van pap gekookt op water aanzienlijk lager – tot 100 kcal per 100 g.

Maïsgriesmeel kan, afhankelijk van de kenmerken van de grondstof, tot 70% koolhydraten en tot 20% eiwit bevatten, en de rest bestaat uit vetten, vitamines en mineralen. Het is de moeite waard om de samenstelling van maïsgriesmeel in detail te bekijken:

1. Plantaardige en voedingsvezels.
2. Aminozuren.
3. B-vitamines, waaronder pyridoxine, pantotheenzuur, thiamine. Ze vervullen een belangrijke functie: ze ondersteunen de werking van het centrale zenuwstelsel, zorgen voor de spijsvertering en de omzetting van voedingsstoffen in energie. Deze vitamines zijn nodig om de stofwisseling te normaliseren, ook op cellulair niveau. Bovendien worden deze stoffen met recht schoonheidsvitamines genoemd.
4. Vitamine E (tocoferol). Deze stof is een van de sterkste antioxidanten. Het vertraagt niet alleen het verouderingsproces, maar heeft ook een ontstekingsremmende werking, verbetert de cognitieve functie en heeft een gunstig effect op de bloedvaten. Ook is de vitamine gunstig voor het voortplantingssysteem – zowel mannelijk als vrouwelijk.
5. Fosfor. Deze stof stimuleert de stofwisseling, verbetert de hersenfunctie, is verantwoordelijk voor een normale spiertonus en botsterkte. Daarom wordt maïspap vaak aanbevolen voor ouderen.
6. Magnesium. Dit element is noodzakelijk voor de normale werking van het centrale zenuwstelsel en draagt ook bij aan de verbetering van de cardiovasculaire activiteit. In de omstandigheden van chronische stress waarin de moderne mens leeft, kan men niet zonder magnesium, omdat het helpt de negatieve gevolgen ervan te verzachten.
7. IJzer. De waarde van dit element is moeilijk te overschatten. Het beïnvloedt direct het hemoglobinegehalte in het bloed, en dat beïnvloedt op zijn beurt de toestand van het bloedsomloopsysteem en verbetert de transportfunctie ervan.
8. Koper. Samen met ijzer zorgt dit micro-element voor de synthese van hemoglobine. Daarnaast heeft het een antiseptisch effect en is het verantwoordelijk voor de elasticiteit en jeugdigheid van de huid, omdat de aanmaak van collageen er grotendeels van afhangt.
9. Zink heeft een ontstekingsremmende werking. Het is ook belangrijk voor de gezondheid van huid, haar en nagels. Dit element speelt ook een rol in het functioneren van het voortplantingssysteem.

Het is interessant dat de vitamines zich voornamelijk in de kiem van de graankorrel bevinden. Bij de verwerking behoudt de gries deze – in tegenstelling tot andere producten die van maïs worden verkregen.

Ook moet worden opgemerkt dat maïsgries weinig lysine bevat – dit is een belangrijk essentieel aminozuur voor de gezondheid. Daarentegen bevat het veel van een ander nuttig aminozuur – tryptofaan. Daarom wordt vaak aangeraden maïsgries te mengen met peulvruchten, omdat daarin juist weinig tryptofaan en veel lysine zit.

De voordelen van maïspap

Algemene voordelen

Dit gerecht is nuttig omdat het energie geeft voor de hele dag, zonder zich daarbij op te slaan als vet. Het normaliseert de darmwerking, verlicht bij onregelmatig gebruik constipatie, helpt gifstoffen te verwijderen, verlaagt het cholesterolgehalte, heeft een gunstig effect op de lever, versterkt de natuurlijke immuniteit en behoudt de gezondheid van het cardiovasculaire systeem.

Natuurlijk is alles goed met mate. Voor volwassen mannen en vrouwen wordt als norm, omgerekend naar droog product, 50–70 g gries aangehouden (het is wenselijk de pap te eten bij het ontbijt of de lunch, dus in de eerste helft van de dag). Alleen dan brengt het voordeel. Ook wordt aangenomen dat pap gekookt in magere melk meer voordeel biedt dan pap bereid met water, omdat het gerecht in dat geval meer voedingsstoffen en vitamines bevat, die bovendien beter worden opgenomen.

Voor vrouwen

Voor de dames is maïspap goed omdat het vitamine E bevat, dat gunstig is voor het voortplantingssysteem. Ook is dit gerecht aan te raden voor wie probeert overtollig gewicht kwijt te raken of gewoon op de figuur let.

Ten slotte is pap van maïsgries een gerecht dat niet alleen belangrijk is voor de gezondheid, maar ook voor de schoonheid. Het bevat zink, dat haar en nagels versterkt, en antioxidanten die de huid elastisch maken.

Voor mannen

Voor de heren is dit gerecht nuttig vanwege het hoge zinkgehalte, dat ontstekingsremmende eigenschappen heeft en een gunstige invloed heeft op het voortplantingssysteem. Het is ook aan te raden maïspap te eten ter preventie van prostatitis.

Bovendien, zoals bekend, lijden mannen door fysiologische kenmerken vaker aan hart- en vaatziekten. Maïsgries bevat fosfatiden – stoffen die tot de categorie complexe lipiden behoren. Ze zijn betrokken bij het cholesterolmetabolisme, dat wil zeggen dat ze helpen de vaatwanden te reinigen van opgehoopt slecht cholesterol, wat de vorming van bloedstolsels voorkomt. Natuurlijk zitten er meer fosfatiden in maïsolie, maar ze zitten ook in de gries, waardoor gerechten die ermee worden bereid kunnen worden beschouwd als een preventief middel tegen aandoeningen van het hart- en vaatstelsel.

Tijdens de zwangerschap

Voor de aanstaande moeder is foliumzuur een van de belangrijkste elementen. Het is nodig voor de juiste ontwikkeling van de foetus en de vorming van het zenuwstelsel van het kind. Een tekort kan leiden tot verschillende afwijkingen en ook tot een laag geboortegewicht. Ook bij de aanstaande moeder zelf leidt een tekort aan foliumzuur tot verergering van zwangerschapstoxicose en uiteenlopende gezondheidsproblemen. Daarom is het raadzaam om tijdens de zwangerschap maïspap in het dieet op te nemen; deze bevat grote hoeveelheden van dit zuur en B-vitamines, evenals fosfor, zink en diverse andere noodzakelijke stoffen. Bovendien is dergelijke pap een laagcalorisch product.

Er moet echter worden opgemerkt dat mensen met een verhoogde bloedstolling geen maïspap mogen eten. Tijdens de zwangerschap is de bloedstolling vaak verhoogd, dus u moet eerst tests laten doen en een arts raadplegen.

Daarbij moet u eraan denken dat er bepaalde richtlijnen bestaan voor de consumptie van dit product. Tijdens de zwangerschap is dat 60 g droge granen per dag, iets meer dan een kwart kopje.

Tijdens de borstvoeding

Tijdens de borstvoedingsperiode is maïspap nuttig vanwege het hoge gehalte aan vitamines en mineralen. Bovendien veroorzaakt ze geen winderigheid of overmatige gasvorming, omdat ze geen gluten bevat, zodat de baby zich ook heel comfortabel zal voelen. En de jonge moeder kan door laagcalorische pap te eten het gewicht kwijtraken dat ze tijdens de zwangerschap is aangekomen.

De voordelen van maïspap voor een kind

Over maïspap waren kinderartsen lange tijd niet eensgezind. Nadat echter duidelijk was geworden dat deze gries geen gluten bevat, gingen veel artsen maïspap aanbevelen als een van de eerste graanbijvoedingen.

Maïspap is goed omdat ze de spijsvertering normaliseert, een opgeblazen gevoel en winderigheid verlicht, en constipatie voorkomt, die vaak bij baby's voorkomt (en vooral bij baby's die kunstvoeding krijgen). Bovendien bevat de pap alle vitamines en mineralen die een kind nodig heeft voor een normale ontwikkeling. Ze heeft een aangename smaak en naarmate de baby groeit, kan ze worden gemengd met groenten en fruit die als bijvoeding worden geïntroduceerd. Ook wordt aanbevolen om letterlijk 0,5 theelepel roomboter aan het gerecht toe te voegen.

Vanaf welke leeftijd kunt u het geven?

Aan kinderen die flesvoeding krijgen, wordt maïspap al op de leeftijd van 4–5 maanden gegeven. Bij kinderen die borstvoeding krijgen, wordt een dergelijke bijvoeding later ingevoerd – op 6–8 maanden. Maar u moet altijd vooraf een kinderarts raadplegen.

U dient zich ook aan de medische normen te houden. Aan kinderen jonger dan 3 jaar mag u pap geven in een hoeveelheid van 15–20 g, gerekend naar het droge product.

Hoe kookt u maïspap voor een kind?

Voor zuigelingen kookt u de pap niet van graan, maar van meel, omdat dit beter wordt verteerd door het spijsverteringsstelsel van de baby. Voor een glas water neemt u 2 eetlepels meel, een theelepel suiker en een snufje zout. U giet het water in een pan, brengt het aan de kook, voegt het meel, de suiker en het zout toe en kookt het al roerend met een garde gedurende 3–4 minuten. Aan het einde van de bereiding voegt u boter toe. Voor baby's die flesvoeding krijgen, kunt u een soortgelijke pap bereiden op basis van hun gebruikelijke flesvoeding.

Voor kinderen ouder dan een jaar bereidt u maïspap met groenten of fruit, meestal op gewone melk. Recepten:

1. Maïspap met gedroogd fruit. Voor een glas melk of dezelfde hoeveelheid koud water neemt u 2–3 eetlepels fijne maïsgries en een klein stukje boter. In de zomer kunt u vers fruit toevoegen, in de winter – bananen, rozijnen, abrikozen. Gedroogd fruit wordt vooraf gewassen en in heet water geweekt en daarna fijngehakt. De grutten doet u in een pannetje en u schenkt er kokende melk of water bij; zet het op een laag vuur gedurende 15–20 minuten en roer regelmatig. Daarna voegt u stukjes fruit toe, haalt u het van het vuur, wikkelt u het pannetje in een handdoek en laat u het nog even trekken.
2. Maïspap met groenten. De verhoudingen zijn dezelfde als hierboven aangegeven. Als extra ingrediënten wordt aangeraden wortel of pompoen toe te voegen. Snijd deze in kleine blokjes, leg ze op een voorverwarmde koekenpan zonder olie en bestrooi ze met suiker. Zet het vuur uit nadat de groenten sap hebben laten vrijkomen. Deze aanvulling voegt u helemaal aan het begin van het koken van de pap aan de grutten toe.

Het wordt aanbevolen het gerecht met boter te serveren, zodat het beter wordt opgenomen.

Is maïspap nuttig bij het afvallen?

Op het eerste gezicht kan het lijken dat maïspap een zeer calorierijk product is en daarom niet geschikt is voor een dieet. In werkelijkheid is dat niet zo: maïspap is een van de beste gerechten voor effectief gewichtsverlies, met een stabiel resultaat. De stoffen in deze grutten voorkomen gistingsprocessen in de darmen en normaliseren de vetstofwisseling. Bovendien, omdat eiwitten niet volledig worden verteerd, is het werkelijke caloriegehalte lager dan 330–350 kcal per 100 g. Als u maïspap op water bereidt en zonder toevoeging van boter of rozijnen, bedraagt het caloriegehalte slechts 70–80 kcal voor dezelfde hoeveelheid product.

Zoals al opgemerkt, kunt u maïspap het beste in de ochtend eten. Over het algemeen kunt u het echter ook als lunch eten – dan wordt het ook goed verteerd. De plantaardige vezels die erin zitten, zijn ballaststoffen. Dankzij hun aanwezigheid duurt het verteringsproces vrij lang. Dit zorgt voor een langdurig verzadigd gevoel. Bovendien helpt de samenstelling van maïspap om slecht cholesterol en vetophopingen kwijt te raken.

Een populair monodieet is gebaseerd op maïspap. Voordat u het probeert, dient u een diëtist te raadplegen. Het monodieet met maïspap, bereid met water en zonder suiker, is ontworpen voor 4 dagen. In die tijd kunt u 3–5 kg verliezen, zonder schade aan uw gezondheid en zonder hongergevoel. U begrijpt dat als het dieet wordt gecombineerd met fysieke activiteit, het effectiever zal zijn.

Maïspap in de geneeskunde

Hoewel maïspap over het algemeen gezond is, kan het bij bepaalde aandoeningen gecontra-indiceerd zijn. In elk specifiek geval moet u een arts raadplegen voordat u dit gerecht in uw dieet opneemt.

Bij diabetes mellitus

Voor diabetici speelt de glycemische index (hierna GI) een belangrijke rol. Producten met een GI lager dan 40 worden als absoluut veilig beschouwd, gerechten met een GI tussen 40–70 eenheden worden met voorzichtigheid gegeten. De maïskorrels van groente- (suiker)variëteiten hebben een vrij hoge GI – vaak zelfs boven 70 (dit hangt af van de soort). Maar het feit is dat de korrels aanzienlijk minder koolhydraten bevatten dan maïsmeel, omdat er andere soorten worden gekweekt. En uiteindelijk heeft maïspap een GI van 35–40, afhankelijk van de specifieke soort maïsmeel en de bereidingswijze.

Als u bij diabetes type 2 maïspap in kleine hoeveelheden consumeert en de glycemische index verlaagt door een eiwitcomponent (bijvoorbeeld gekookte kipfilet of magere kwark), dan zal dit gerecht alleen maar voordelen bieden. Er zijn onderzoeken die aantonen dat de stoffen in dit graan de bloedsuikerspiegel kunnen verlagen. Wat u echter absoluut niet mag doen, is de pap van volkoren granen vervangen door vlokken, omdat deze een aanzienlijk hogere GI hebben.

U dient zich aan de volgende regels te houden:

• Bereid de pap alleen met water;
• Beperk de hoeveelheid plantaardige olie tot een minimum om de GI niet te verhogen;
• Gebruik alleen magere kwark als toevoeging;
• Eet de pap met wortelen, selderij en groenten, zodat het meer voordelen biedt.

U mag in geen geval de aanbevolen medische hoeveelheid maïspap overschrijden – niet meer dan 120–180 g. Dit is een vrij vullend gerecht, vooral in combinatie met groenten. U kunt het een paar keer per week in uw dieet opnemen.

Bij pancreatitis

Ondanks alle gunstige eigenschappen mag u bij pancreatitis geen maïspap eten. Dit geldt zowel voor de acute als de chronische vorm van de ziekte. Bij een opflakkering is van alle pap alleen havermout toegestaan, en in de remissiefase heeft u producten nodig die de activiteit van de alvleesklier niet stimuleren. Anders verslechtert de situatie alleen maar.

Bij gastritis

Bij acute gastritis is maïspap gecontra-indiceerd. Bij de chronische vorm in de remissiefase is het noodzakelijk om uw behandelend arts te raadplegen over het opnemen ervan in het dieet en mogelijke beperkingen.

Maar zelfs als de specialist toestaat om maïspap in uw dieet op te nemen, moet u voorzichtig zijn. In het bijzonder kunt u het beter niet 's avonds eten, omdat u dan te maken kunt krijgen met ongemakken zoals brandend maagzuur, een zwaar gevoel in de buik en maag. Dit kan een nieuwe opflakkering veroorzaken of voorkomen dat u 's nachts goed kunt rusten.

Voor de darmen

Als er geen ernstige aandoeningen zijn zoals maagzweren, dan kunt u maïspap eten. Het wordt beschouwd als een uitstekend reinigingsmiddel dat gifstoffen uit het lichaam verwijdert. Zelfs als de grutten lang hebben gekookt, blijven er vrij harde deeltjes in zitten die helpen om al het overbodige te verwijderen.

Om het maximale voordeel uit maïspap te halen, moet u het product correct kiezen. In winkels vindt u grutten van verschillende maalgraden – fijn, medium en grof. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, wordt grof gemalen product als gunstiger voor de darmen beschouwd, omdat het meer voedingsvezels bevat.

Voor de gezondheid van de darmen wordt aanbevolen om maïspap 2–3 keer per week in het menu op te nemen. U kunt het bereiden met verschillende toevoegingen van groenten en zachte kaas, maar niet met traditionele ingrediënten zoals gebakken ui en zeer zoute feta, omdat deze juist schadelijk kunnen zijn voor de darmen.

Bij constipatie

Maïsgrutten bevatten veel vezels. Dit helpt de spijsvertering te normaliseren, temeer omdat in dit product voedingsvezels worden gecombineerd met zetmeel, wat zorgt voor een zachtere reiniging. Bovendien stopt deze pap, dankzij de unieke samenstelling, gistingsprocessen en normaliseert het de stofwisseling. Dit alles maakt het een uitstekend preventief middel tegen constipatie. U kunt het ook gebruiken wanneer het onregelmatig voorkomt. Maar als constipatie chronisch wordt, moet u drastischer maatregelen nemen.

Om ervoor te zorgen dat de grutten bij constipatie het gewenste effect geven, dient u bepaalde regels in acht te nemen:

1. U neemt grutten van medium of grove maling en kookt ze grondig om gasvorming te voorkomen.
2. U bereidt de pap uitsluitend met water; volle melk bevordert constipatie.
3. U voegt aan de bereide pap niet boter maar plantaardige olie toe, bij voorkeur olijfolie of lijnzaadolie.

U eet deze pap als ontbijt en drinkt er niets bij. Pas na een uur kunt u een glas kruidenthee of sap drinken.

Bij jicht

Deze ziekte wordt niet alleen veroorzaakt door de ophoping van urinezuur, maar ook door een verhoogde concentratie van glutaminezuur. Tegelijkertijd bevat maïsgrutten veel glutaminezuur. Voor gezonde mensen is het zelfs gunstig, omdat het het geheugen en de cognitieve functies verbetert. Maar bij jicht zult u maïsgrutten uit uw dieet moeten weren vanwege de aanwezigheid van dit bestanddeel.

Bij colitis

Deze aandoening is een inflammatoire darmziekte. Omdat hierbij producten worden aanbevolen die de darmen niet irriteren en de peristaltiek niet versterken, kunt u beter maïspap vermijden.

Bij aambeien

Bij deze aandoening is het zeer belangrijk obstipatie te voorkomen. Daarom moet de voeding gevarieerd en evenwichtig zijn wat betreft de combinatie van vetten, eiwitten, koolhydraten, mineralen en vitaminen. Maïspap maakt juist deel uit van zo'n evenwichtig voedingspatroon. Het bevat veel magnesium en kalium, die de darmperistaltiek stimuleren en de oorzaak van aambeien wegnemen. Het is ook nuttig omdat het veel ijzer bevat, wat bloedarmoede voorkomt – en dat is zeer belangrijk, aangezien aambeien vaak gepaard gaan met deze bloedarmoede.

Om het maximale voordeel uit maïspap te halen, kunt u in dit geval grof gemalen grutten nemen en het gerecht serveren met vezelrijke groenten.

Bij cholecystitis

In de acute fase van cholecystitis zijn vrijwel alle granen verboden, behalve havermout. In de remissiefase wordt het menu uitgebreid, maar het wordt afgeraden maïspap te eten, omdat bij dergelijke stoornissen dit product slechter door het lichaam wordt opgenomen.

Nadelen en contra-indicaties

Ondanks alle bovengenoemde gunstige eigenschappen kan maïspap in sommige gevallen schadelijk zijn. Het is gecontra-indiceerd:

1. Bij acute vormen van pathologie van het maag-darmkanaal, waaronder gastritis, colitis, maagzweer, pancreatitis.
2. Bij verhoogde bloedstolling, evenals bij diverse vasculaire problemen die trombose kunnen veroorzaken.
3. Bij chronische obstipatie.
4. Bij dystrofie en anorexia (omdat dit een extreem caloriearm graan is, vergeleken zelfs met boekweit).

Zelfs als er geen gediagnosticeerde ziekte van het maag-darmkanaal is, maar wel een verhoogde maagzuursecretie, dan dient u dit product met voorzichtigheid te consumeren.

Kan er een allergie voor maïspap optreden?

Maïsgrutten bevatten geen gluten (het eiwit dat in bijna alle granen zit), daarom kan de ervan bereide pap worden opgenomen in het dieet van mensen met coeliakie, dat wil zeggen glutenintolerantie. Soms wordt gluten een allergeen genoemd. Maar in deze situatie zou het juister zijn om te spreken van intolerantie, die gepaard gaat met spijsverteringsstoornissen.

In sommige gevallen kunnen maïsgrutten een voedselallergie veroorzaken, daarom zijn artsen van mening dat het niet aan kinderen jonger dan 6 maanden gegeven mag worden.

Hoe maïspap te koken: recepten

Er zijn verschillende manieren om pap te bereiden – met water of melk, met gedroogd fruit, kaas, groenten. Hieronder worden de basisvarianten besproken.

Met water

Voor 150–200 g grutten van elke maalgraad hebt u 2–2,5 kopjes water nodig (de hoeveelheid mag variëren, als de verhouding maar behouden blijft – 1:2,5), 30 g boter en zout naar smaak. Zeef de grutten door een zeef en spoel ze grondig af onder de kraan. Zet tegelijkertijd een dikwandige pan met water op het vuur, breng aan de kook, voeg de grutten toe en roer het mengsel regelmatig tot het opnieuw kookt. Zet daarna het vuur zo laag mogelijk, voeg zout toe en sluit de pan goed af met een deksel. Kook de pap nog minstens 25–30 minuten. Roer voortdurend, want de pap brandt snel aan. Voeg boter toe aan de gekookte pap.

Als u verschillende toevoegingen wilt gebruiken – tomaten, kaas, paprika – voegt u ze direct nadat de pap van het vuur is gehaald toe en laat u het geheel nog 5–10 minuten met ze trekken.

Met melk

Om melkpap te koken hebt u voor 1 kopje vooraf gewassen grutten 0,6 l water, 2 kopjes melk, 30 g boter, suiker naar smaak en een beetje zout nodig.

Giet water in een dikwandige pan, voeg zout toe en breng aan de kook. Strooi daarna de vooraf gewassen grutten erin. Kook de pap ongeveer 15 minuten op een laag vuur en roer voortdurend. Terwijl het water verdampt, brengt u apart de melk aan de kook en giet deze direct bij de pap. Voeg daarna suiker, zout en stukjes boter toe.

In de slowcooker

De verhoudingen voor bereiding in de multicooker verschillen enigszins – hier neemt u 2,5 kopjes water op 200 g grutten, die ook vooraf worden gewassen. Doe de grutten in de kom van de multicooker, voeg boter en zout toe, giet er water bij en sluit het deksel. Kook op de stand voor het bereiden van boekweit. De timer geeft een signaal wanneer het gerecht klaar is. Wie van dikkere pap houdt, kan deze nog 15–20 minuten in de warmhoudstand laten staan.

Kunnen honden maïspap eten?

Deze pap wordt honden om verschillende redenen niet gegeven.

1. Ten eerste is het een caloriearm product – uw huisdier raakt snel verzadigd, maar het effect houdt waarschijnlijk niet lang aan.
2. Ten tweede bevat het niet alle stoffen die honden nodig hebben; voor dieren is het een 'lege' voedingsbron.
3. Ten derde wordt maïspap door honden slecht verteerd (overigens worden de korrels van dit graan vaak helemaal niet verteerd) en verplaatst het zich langzaam door het maag-darmkanaal. Als uw huisdier al spijsverteringsproblemen heeft, verergert dit de situatie. In bijzonder ernstige gevallen kan dit zelfs leiden tot een gevaarlijke aandoening als een darmtorsie.

Interessante feiten over maïs

Maïs is een van de interessantste granen en overigens het enige graan dat van oorsprong uit Amerika komt. Daar werd maïs meer dan 5000 jaar geleden voor het eerst verbouwd! Archeologische opgravingen tonen echter aan dat het in die tijd een plant was met zeer kleine kolven – tot 5–7 cm lang. De oorsprong ervan is tot op heden niet opgehelderd, omdat er in de natuur geen wilde maïs is aangetroffen. Sterker nog, moderne rassen kunnen in principe niet verwilderen, omdat hun korrels niet op de grond vallen om te ontkiemen.

Van maïsgrutten worden veel gerechten bereid. Van de grofgemalen variant worden voornamelijk verschillende papsoorten gemaakt, waaronder mamaliga, die zo stevig is dat het als brood gesneden kan worden. Het heeft geen uitgesproken smaak en kan worden geserveerd met zoute kazen, tomaten en groenten.

Daarnaast worden van maïsgrutten ook cornflakes en maissticks gemaakt. Hoewel ze niet schadelijk zijn, zijn ze ook niet gezond, omdat tijdens het productieproces de kiemen, die vitamines en mineralen bevatten, worden verwijderd.

Foto van maïspap