Gewone postelein: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

Van de bijna 200 variëteiten en soorten postelein wordt er slechts één – de gewone postelein – als geneesmiddel, in de keuken en in de cosmetica gebruikt. Van de overige kunt u eenvoudig genieten in een bloembed of ze zelfs in een bloempot op de vensterbank thuis kweken.

Chemische samenstelling

Gewone postelein wordt in de traditionele reguliere geneeskunde niet op grote schaal gebruikt, maar biologen hebben de chemische samenstelling ervan goed bestudeerd. Zij hebben vastgesteld dat de groene, bovengrondse delen van de plant eiwitten bevatten die de mens nodig heeft voor de ontwikkeling van spieren en voor de verbetering van de samenstelling en het uiterlijk van huid en haar, nagels en skelet.

1. De bestanddelen van de plant – suikers – vormen voor de mens een bron van energie.
2. Micro-elementen in postelein zijn koper, zink, nikkel, mangaan en ijzer.
3. Macro-elementen zijn kalium, calcium, natrium en magnesium.

Ze komen allemaal in microdoseringen voor in het menselijk lichaam, en het ontbreken of een tekort ervan uit zich onmiddellijk in een verslechterde werking van het hart- en vaatstelsel, het endocriene stelsel, het reproductieve stelsel en het zenuwstelsel, en in een verlaagde immuniteit.

1. De organische zuren in de plant zijn nuttig door hun vermogen om de zuur-basebalans te handhaven, terwijl vitaminen – tocoferol, caroteen, ascorbinezuur (C) en nicotinezuur (PP), fyllochinon (K1) – de processen in het lichaam op gang brengen en het van energie voorzien.
2. Postelein bevat ook alkaloïden – gevaarlijke stoffen, maar die bij de behandeling van een aantal hart- en oncologische aandoeningen en aandoeningen van het zenuwstelsel en de luchtwegen noodzakelijk zijn.
3. Een andere groep stoffen in postelein bestaat uit glycosiden en de daaraan verwante saponinen, waarmee u voorzichtig moet zijn. Ze beïnvloeden de werking van het hart en hebben een irriterende werking.
4. In het groen komen harsachtige stoffen en slijmstoffen voor, die eveneens nuttige eigenschappen hebben.
5. De zaden van de plant onderscheiden zich door een rijk gehalte aan olie, die op haar beurt bestaat uit vetzuren zoals oliezuur, linolzuur, palmitinezuur en andere.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Postelein is een eenjarige vetplant. Het wortelstelsel is penvormig, de hoofdwortel groeit minstens 20 cm diep de grond in, hij is robuust, sappig, met enkele zijwortels. Ondanks de uiterlijke stevigheid is de wortel vrij breekbaar, en het bovengrondse deel kan gemakkelijk afbreken. Omdat de plant vrij levenskrachtig is, groeit het afgebroken deel al na ongeveer anderhalve dag met nieuwe worteltjes aan de grond vast.

De stengel van dit kruid is roodachtig en kan 10 tot 30 en zelfs 40 cm lang worden, en is zo glad dat hij licht gepolijst lijkt. De stengel vertakt vanaf de basis en ligt meestal op het grondoppervlak, daarom wordt hij liggend genoemd. De toppen strekken zich naar de zon en richten zich daarom op.

De bladeren van de plant zijn zonder steel, ze bevinden zich direct op de stengel, botanici classificeren ze als zittend. Zoals bij alle vetplanten zijn de bladeren sappig en vlezig, van vorm ovaal, eivormig of lepelvormig. Aan het onderste deel van de stengel zijn de bladeren spiraalvormig afwisselend bevestigd, de bovenste paarsgewijs tegenover elkaar.

Onopvallende gele kleine bloempjes zijn verzameld in twee of drie in kleine trosjes, ze zitten op onopvallende plaatsen – ofwel in de bladoksels, ofwel op de vertakkingen van de stengel. De bloeiperiode van postelein is van juni tot augustus.

Na de bloei vormt de plant vruchtjes – kleine ronde of eivormige doosvruchten met een diameter van niet meer dan een centimeter, met daarin veel kleine glanzende zwarte zaden. De doosvruchten openen zich met een dwarse scheur, in verschillende richtingen – als kleine poortjes. Hier komt de naam van de plant vandaan, want 'portula' betekent in het Latijn 'kleine poort'. Botanici noemen het vruchtje in zijn geheel een 'kapsel'. De vruchten rijpen in het begin van de herfst.

In het wild groeit postelein in warme streken van het noordelijk halfrond. Sommige wetenschappers zijn ervan overtuigd dat zijn oorsprong in India ligt, vanwaar hij zich naar andere landen verspreidde. In een warm klimaat kan postelein meerdere jaren vanuit één wortel groeien, omdat het een vaste plant is. In de gematigde zone vertraagt de groei sterk bij herfsttemperaturen, en wintervorst kan hij absoluut niet verdragen, zelfs niet met extra beschutting, daarom wordt hij beschouwd als een eenjarige plant die elk jaar uit zaad opkomt.

Postelein is lichtminnend, houdt van zonnige plaatsen, maar tegelijkertijd vochtig. Hij geeft de voorkeur aan zandgrond. Men treft hem gemakkelijk aan langs beekjes en rivieren, rond vijvers en groeven, tuiniers zullen hem ongetwijfeld zijn tegengekomen op hun percelen, in tuinen. En veel tuinders die de nuttige eigenschappen van postelein kennen, kweken hem speciaal op hun perceel, door hem te planten op zonnige bedden met goed gedraineerde, rijkelijk met organische stof bemeste grond. Na het snijden van groene scheuten groeien er vrij snel nieuwe aan, dus in één tuinseizoen is het heel goed mogelijk om tot zes tot zeven oogsten groene massa te krijgen.

Oogst en opslag

Volksgenezers gebruiken het groene, bovengrondse deel van de plant. Ze verzamelen het tijdens de bloei, juist in deze periode is de postelein het rijkst aan nuttige stoffen.

U kunt de scheuten vlak bij de grond afsnijden, maar neem voor de voorraad alleen jonge en veerkrachtige takken. Oude scheuten beginnen snel te rotten tijdens het drogen.

Omdat de stelen van de postelein grotendeels op de grond liggen, zijn ze vies en stoffig. Na het afsnijden moet u ze wassen onder stromend water: eerst warm, daarna de temperatuur verlagen tot koel. Na het wassen legt u de groente op een handdoek om het water te laten uitlekken, bindt ze vervolgens in kleine bosjes en hangt ze buiten in de schaduw – zodat ze niet nat worden van de regen, mocht die plotseling vallen.

Na het drogen legt u de postelein in katoenen zakjes en bewaart u het op een droge en koele plaats. Onder deze omstandigheden verliest het anderhalf jaar lang zijn gunstige eigenschappen niet.

De zaden van de geneeskrachtige plant worden tegen eind september geoogst, wanneer ze rijp zijn. Het kruid wordt gemaaid, gedorst en de zaden worden gedroogd in huishoudelijke drogers, met een temperatuur van niet meer dan 50 graden. Als de herfst warm en zonnig is, kunt u de zaden ook in de open lucht drogen – op een plek waar ze niet worden blootgesteld aan direct zonlicht. De zaden behouden hun gunstige eigenschappen langer dan het kruid – tot twee jaar.

1. Om postelein voor culinaire doeleinden te gebruiken, wordt het bereid door middel van inmaken of pekelen.
2. Voor het marineren wordt het verzamelde kruid gewassen en 5 minuten in kokend water ondergedompeld. Daarna wordt het in glazen potten gedaan. Voor de marinade doet u in een liter water: 2 eetlepels zout, een lepel suiker en kruiden – peper, peterselie, dille, laurierblad, knoflook, basilicum. In het kokende mengsel giet u een grote lepel azijn, giet het onmiddellijk in de potten met postelein en sluit u ze luchtdicht af met deksels.
3. Voor het pekelen kunt u zowel de methode met pekel als de droge methode gebruiken.
4. Voor de pekelmethode wordt de gewassen postelein in stukken gesneden, gekookt tot het zacht is en in potten verdeeld. De pekel wordt bereid met een half eetlepel zout per glas water. Het mengsel wordt gekookt, over de postelein gegoten en de potten worden met deksels afgesloten.
5. Voor het droogpekelen wordt 1 kg plant in stukken gesneden en gemengd met 200 g zout tot het is opgelost. De groente wordt in potten verdeeld en afgesloten met plastic deksels, bewaard in een kelder. Voor gebruik kunt u het beter wassen om overtollig zout te verwijderen.

Geneeskrachtige eigenschappen van gewone postelein

Als geneeskrachtige plant werd postelein al in de tijd van Hippocrates gebruikt. Zowel oude Romeinse als Arabische artsen en wetenschappers beschreven de eigenschappen ervan. Al toen gebruikten ze het niet alleen om zieken te genezen, maar ook voor schoonheidsdoeleinden.

Zoals oude genezers dachten, kunnen de zaden het lichaam reinigen, en de bladeren kunnen wonden genezen en degenen redden die zijn gebeten door een slang of giftig insect. Met dit geneeskrachtige kruid behandelden ze vitaminetekorten, scheurbuik, en stopten ze diarree bij dysenterie.

Tot op de dag van vandaag beschouwt de volksgeneeskunde postelein als een van de meest waardevolle medicinale planten. Het wordt nog steeds, net als in de oud-Griekse tijd, gebruikt als ontstekingsremmend en wondhelend middel. Het heeft antitoxische en bloedstelvende eigenschappen, evenals een vochtafdrijvend, vaatverwijdend en pijnstillend effect. Het vochtafdrijvend effect wordt tot op heden beschouwd als een van de mildste maar meest effectieve onder medicinale planten met vergelijkbare eigenschappen, daarom is het geïndiceerd bij nierziekten, vooral als deze verband houden met stoornissen in de urineproductie. Ook wordt het gebruikt voor de behandeling van slecht genezende, etterende wonden en zweren. Bovendien staat postelein bekend als een uitstekend algemeen versterkend middel.

1. Deze geneeskrachtige plant is geïndiceerd voor mensen die lijden aan een lage bloeddruk, omdat het zelfs bij eenmalig gebruik de bloeddruk kan verhogen, en een kuur kan het probleem volledig doen verdwijnen.
2. Postelein heeft ook het unieke vermogen om de bloedglucosespiegel te verlagen door de snelheid van de afbraak ervan te verhogen, wat wordt gebruikt voor de behandeling van milde vormen van suikerziekte. Het kruid kan het welzijn van de patiënt al na een paar dagen na het begin van de inname van geneeskrachtige preparaten op basis ervan verbeteren, vooral bij oudere patiënten.
3. Kruidendokters adviseren postelein ook aan mensen met een onvoldoende hartcontractie. Het stimuleert de hartspier en draagt bij aan de normalisatie en volheid van de pols.
4. Voor mannen helpt de geneeskrachtige plant om meteen meerdere delicate problemen op te lossen. Preparaten op basis van postelein herstellen de mannelijke kracht en verhelpen impotentie, stimuleren de spermaproductie en verbeteren de kwaliteit ervan. Als gevolg hiervan neemt bij mannen die een kuur tegen onvruchtbaarheid met posteleinpreparaten ondergaan, het aantal zaadcellen toe en neemt hun activiteit toe.
5. In de combinatietherapie van seksueel overdraagbare aandoeningen speelt postelein een rol als stimulator van de immuunkrachten van het lichaam, verkort het de behandeltijd en versnelt het herstel.
6. Omdat postelein het centrale zenuwstelsel kan beïnvloeden, onverklaarbare angst kan wegnemen en de stemming kan verbeteren, wordt het met succes gebruikt voor de behandeling van depressie, slapeloosheid en andere stoornissen van het zenuwstelsel. Preparaten van de geneeskrachtige plant verbeteren de stemming en de kwaliteit van leven.

Als middel voor de behandeling van darmstoornissen kan postelein niet alleen diarree bestrijden, maar ook inwendige bloedingen stoppen. Een van de belangrijke eigenschappen van de plant is de antibacteriële werking tegen de veroorzakers van dysenterie – Shigella- en Salmonella-bacteriën. Daarom kan het niet alleen beschermen tegen deze darminfecties, maar ze ook genezen.

Het wordt ook gebruikt als ontwormingsmiddel. En dankzij de aanwezigheid van vitamine A en bètacaroteen in de plant – stoffen die nodig zijn om het gezichtsvermogen op peil te houden – kan regelmatige consumptie van postelein een preventief middel tegen staar worden.

Gewone postelein in de volksgeneeskunde

Voor de behandeling van nieraandoeningen

Vers gesneden postelein wordt gewassen, in stukken gesneden en door een vleesmolen gehaald. Vervolgens wordt het sap uit de verkregen pulp geperst. Bewaar het sap in de koelkast en drink het 3 keer per dag voor het ontbijt, de lunch en het diner. De behandeling wordt voortgezet tot volledig herstel, meestal duurt dit ten minste twee weken.

Infusie voor mannen

Voor de bereiding van een middel tegen impotentie en onvruchtbaarheid giet u een eetlepel droog kruid in een glas kokend water, dekt u het af met een deksel en laat u het twee uur trekken. Vervolgens zeef u het middel en drinkt u het vier keer per dag, 2 eetlepels per keer. De behandelingskuur duurt ten minste 21 dagen.

Voor de behandeling van geslachtsziekten

U kunt dit middel gebruiken als onderdeel van een complexe behandeling van een geslachtsziekte. U neemt 50 g gedroogd posteleinkruid en giet er 250 ml gekookt water overheen, dat lauwwarm moet zijn. Na 2 uur zeef u het middel en perst u de pulp uit. Voeg 2 eiwitten toe aan de vloeistof en meng goed. Drink het gedurende de dag, verdeeld over gelijke porties. De behandeling wordt 10 dagen voortgezet.

Bladeren van de plant bij insectenbeten

Om zwelling en pijn te verlichten, vooral na wespen- en bijensteken, worden verse posteleinbladeren gebruikt. U wast een paar bladeren van de plant met schoon water, kneedt ze een beetje in de handen en brengt ze aan op de aangetaste plek. Meestal is één behandeling voldoende om de onaangename symptomen te verlichten. Indien nodig worden de bladeren maximaal 5 keer per dag aangebracht.

Bij diabetes mellitus

Voor 400 ml kokend water heeft u 2 eetlepels gemalen kruid nodig. U giet het water over het kruid en laat het een nacht staan. Het gezeefde middel drinkt u drie keer per dag na de maaltijd, een enkele dosis is 3-4 eetlepels.

Tegen aambeien

Klysma's van postelein worden aanbevolen als aanvullend middel op de door de arts voorgeschreven therapie. Voor het bereiden van een klysma heeft u 2 eetlepels warm water en 2 eetlepels versgeperst sap van de geneeskrachtige plant nodig. U doet dit klysma 's ochtends en 's avonds. Voor een goed resultaat wordt de behandeling twee weken voortgezet.

Voor de behandeling van likdoorns en wratten

De postelein wordt door een vleesmolen gehaald, de verkregen pulp wordt op de eeltplek of wrat aangebracht en vastgezet met een pleister. Dit is een optie zonder verband. U kunt de pulp ook op een verband aanbrengen en dit op de probleemplek leggen.

Voor gewichtsverlies

U doet een eetlepel fijngehakt hartgespan in een mok met kokend water en kookt het nog 5 minuten op laag vuur. Haal het van het vuur, giet het in een thermoskan, sluit deze goed af en laat het anderhalf tot twee uur staan. Vervolgens zeef u de afkooking en drinkt u het een kwartier voor de maaltijd, 3 keer per dag. De dosis is één eetlepel per keer. Dit mengsel is ook nuttig als middel om de toestand bij pijnlijke gewrichten te verlichten.

Zaden voor de maag

Dit middel helpt niet alleen bij maagproblemen, maar ook als koortswerend middel en bij pustuleuze huidziekten. Voor de bereiding ervan doet u een theelepel zaden van de plant in een glas kokend water en kookt u het ongeveer 2-3 minuten. De verkregen afkooking wordt verdeeld over 3 porties en u drinkt het gedurende de dag in 3 innames.

Zalf tegen psoriasis

Posteleinzaden (een theelepel) worden in een mortier tot poeder gewreven, gemengd met vaseline of een vet (een eetlepel). Het geneeskrachtige mengsel wordt bij psoriasis in de huid gewreven en wordt ook gebruikt voor de behandeling van huidtumoren. Tegelijkertijd wordt een afkooksel van de zaden van de plant ingenomen.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

Aftreksel

Voor uitwendig gebruik wordt een aftreksel van postelein aanbevolen voor het maken van een kompres of een omslag bij huidschimmel, psoriasis of verschillende huidzweren. Inwendig wordt het gebruikt bij problemen met het maag-darmkanaal – bijvoorbeeld voor de behandeling van zweren en verschillende spijsverteringsstoornissen.

Om een aftreksel te bereiden, wordt het gemalen kruid (een eetlepel) met een glas kokend water overgoten. Het mengsel wordt gedurende 1,5 uur getrokken. Inwendig wordt 2 eetlepels 4 tot 5 keer per dag ingenomen.

Tinctuur

Tinctuur van postelein is een universeel middel. Het kan worden gebruikt bij slapeloosheid, maar ook bij lever- of nierziekten, en bij andere kwalen. De standaarddosis is 30 druppels tinctuur 3 keer per dag.

Op 200 ml alcohol wordt een eetlepel gemalen posteleinkruid genomen, alles wordt in een fles van donker glas gedaan, goed afgesloten met een deksel en gedurende 3 weken op een plaats die niet toegankelijk is voor daglicht en zonlicht. De inhoud van de fles wordt dagelijks geschud. Na 21 dagen wordt de tinctuur gefilterd en bewaard op een donkere, koele plaats.

Afkooksel

Afkooksel van postelein is goed als diureticum en cholereticum. Het wordt gebruikt om de lever te reinigen, mannen behandelen impotentie, vrouwen raken hormonale stoornissen kwijt. Als uitwendig middel wordt het afkooksel aanbevolen voor de behandeling van complexe, moeilijk genezende etterende wonden en andere huidproblemen.

Om een afkooksel te bereiden, wordt een glas kokend water in een pan gegoten en wordt er een eetlepel gemalen geneeskrachtig plantmateriaal in gestrooid. De pan wordt op een laag vuur gezet en het mengsel wordt 10 minuten verwarmd. Het wordt van het fornuis genomen, in een deken gewikkeld en nog een paar uur laten trekken. Het wordt gezeefd en inwendig ingenomen, 2 eetlepels 5 keer per dag.

Toepassing in de cosmetologie

Voor cosmetische doeleinden worden de ontstekingsremmende, kalmerende, antimicrobiële, antischimmel- en antipruritische eigenschappen van postelein gebruikt, evenals het vermogen om allergische verschijnselen te verlichten, daarom worden de preparaten ervan voor therapeutische doeleinden gebruikt.

Daarnaast hebben cosmetologen opgemerkt dat postelein bijdraagt aan het hydrateren en verzachten van uitgedroogde huid, en dankzij de antioxidantactiviteit, gebaseerd op de aanwezigheid van de natuurlijke antioxidant glutathion en vitamine C in de plant, verjongt het de huid, strijkt het rimpels glad en voorkomt het het ontstaan van nieuwe rimpels, waardoor de plant kan worden opgenomen in complexe verjongingsprogramma's.

Preparaten van postelein kunnen ook worden gebruikt voor het verhelpen van huidirritaties, roodheid, jeuk en voor de behandeling van huidontstekingen – zoals rosacea en acne.

Ook wordt het kruid gebruikt als haarverzorgingsmiddel; na enkele behandelingen stoppen de haren met breken en uitvallen, beginnen ze er veel gezonder uit te zien en verdwijnt roos.

Gezichtsmasker

Aanbevolen als de huid droog, gevoelig of geïrriteerd is.

Om zo'n mengsel te bereiden, mengt u 2 tot 3 eetlepels van het met een blender geplette kruid met dezelfde hoeveelheid kwark of zure room. U brengt een dikke laag van het masker aan op gezicht en hals en laat het 15 tot 20 minuten intrekken. Het is beter om in deze tijd rustig te gaan liggen zodat het mengsel goed kan inwerken. Daarna wast u het af met water of kamille-aftreksel dat is verwarmd tot 38 tot 40 graden en brengt u een voedende crème aan.

Het systematisch gebruik van het masker (ongeveer eens per 7 tot 10 dagen) verzacht rimpels, verwijdert schilfering van de huid en verhelpt verschillende huiduitslag en ontstekingen.

Masker voor normale en vette huid

U pureert de postelein met een vleesmolen of blender tot een pasta. U neemt 2 eetlepels van deze massa en mengt het met een theelepel overgebleven, op water of melk gekookte havermout van het ontbijt. U brengt het masker gedurende een kwartier op de gezichtshuid aan en wast het daarna af met koel water.

Masker voor een droge huid.

U fijnmaalt de postelein met een blender of vleesmolen tot een pasta. U neemt 2 eetlepels van de verkregen massa, voegt een theelepel honing toe en voorzichtig, druppel voor druppel, plantaardige olie totdat het mengsel niet meer uitspreidt. U brengt het gedurende 15 tot 20 minuten op de gezichtshuid aan. U verwijdert het mengsel met een wattenschijfje gedrenkt in warme groene thee-infusie en spoelt het gezicht daarna af met koel water.

Haarlotion

Om een genezend mengsel te bereiden, giet u een glas kokend water over 2 eetlepels gesneden kruid. U laat het mengsel 50 tot 60 minuten trekken en gebruikt het vervolgens om de haarwortels te spoelen en in de hoofdhuid te masseren. Het mengsel wordt niet uitgespoeld.

Dankzij regelmatig gebruik van de spoeling worden de haarzakjes versterkt, verdwijnt roos, verbetert de haarstructuur en wordt het haar glanzend.

Tegen vette seborroe

Om roos en vette seborroe te bestrijden, giet u een klein glas (200 ml) water over een eetlepel gemalen postelein en kookt u het gedurende 10 minuten. U laat het drie uur trekken en verdunt het daarna met gewoon water tot het volume dat nodig is om te spoelen.

Gezichtscrème

U druppelt 1 tot 2 druppels sap, geperst uit postelein, in een portie crème die u gewoonlijk gebruikt voor uw ochtend- of avondroutine. Dit zal de huid extra voeden met nuttige stoffen en de werking van uw gebruikelijke crème verbeteren.

Gebruik van postelein in de keuken

Tuinpostelein begon in de 17e eeuw in het beschaafde Europa te worden gegeten. De Fransen waren de eersten die de waarde ervan ontdekten, en daarna begon men in alle andere landen verfijnde gerechten van de modieuze plant te bereiden.

Dankzij de aanwezigheid van suikers en eiwitten in de samenstelling wordt tuinpostelein bijzonder voedzaam, en deze nuttige stoffen zijn in de vorm van gemakkelijk opneembare verbindingen aanwezig. En dit is geen ontdekking voor de Russische keuken; het recept voor het bereiden van geconserveerde postelein is zelfs opgenomen in het beroemde en legendarische 'Boek over smakelijk en gezond eten'.

Jonge groenten worden in de keuken rauw en gekookt gebruikt. De jonge blaadjes en zachte sappige stelen zijn aangenaam, wekken de eetlust op, kunnen de dorst lessen, ze worden zelfs gebruikt om een vitaminerijke drank op wijn te trekken. Bij inwoners van Centraal-Azië, Transkaukasië en het Middellandse Zeegebied is postelein niet alleen populair, maar ook geliefd. Van de plant worden smakelijke soepen, salades, puree gemaakt, ze wordt als kruiden aan vleesgerechten toegevoegd, en de resulterende gerechten krijgen een aangename, licht pikante smaak met een beetje zuur. Gezouten of gepekelde postelein voor de winter vervangt zelfs kappertjes. De plant harmonieert goed met vlees, vis, eieren, kwark en groenten, behalve aardappelen.

Voordat u begint met koken, moet u postelein grondig wassen om zand en insecten uit de bladoksels te verwijderen.

Postelein met saus

Voor de bereiding van dit gerecht neemt u 250 g postelein, schilt u 1–2 middelgrote wortelen, een middelgrote ui, een glas tomatensap, een bosje peterselie en dille. Voeg zout en suiker naar smaak toe.

Was de postelein grondig, snijd hem in kleine stukjes en kook hem 2–3 minuten in gezouten water. Bak in een koekenpan op uw favoriete plantaardige olie de geraspte wortel en fijngesneden ui, voeg het tomatensap en de gehakte dille en peterselie toe. Laat 5 minuten sudderen. Giet de verkregen saus over de gekookte postelein. Serveer warm.

Gebakken eieren met postelein

Snijd een bosje postelein in stukjes van niet meer dan 2 cm, een middelgrote tomaat in ringen. Bak de postelein in zonnebloemolie tot hij een gouden kleur krijgt, voeg de tomaten toe. Klop in een kom 4 eieren met 2 eetlepels mayonaise of zure room, breng op smaak met zout en peper, giet dit mengsel in de pan met postelein en tomaten, dek af met een deksel en laat op laag vuur 10 minuten sudderen. Serveer met rucola op het bord, snijd verse komkommer en tomaat, bestrooi het gerecht met gehakte kruiden – u kunt dille, basilicum, peterselie, koriander gebruiken.

Groentesalade

Pluk 2 kopjes posteleinbladeren, was ze en laat ze uitlekken. Als de bladeren groot zijn, kunt u ze snijden, kleine kunt u heel laten. Snijd een grote tomaat en een rode ui in ringen en snijd 2 hardgekookte eieren in blokjes. Doe de voorbereide ingrediënten in een slakom, voeg een half kopje ingeblikte maïs toe, breng op smaak met zout (bij voorkeur zeezout), peper en besprenkel met plantaardige olie – de soort die u gewoonlijk voor salades gebruikt – zonnebloem-, olijf-, mosterd- of notenolie. Serveer direct na bereiding.

Pesto van postelein

450–500 g van verse jonge portulacabloadjes (bladeren en stengels) klopt u in de kom van een keukenmachine met twee teentjes knoflook, een niet volle kop geraspte harde kaas – bij voorkeur Parmezaan, een kwart kop geroosterde amandelen. Aan het einde van de procedure giet u in een dunne straal een halve kop olijfolie (ongeraffineerd) en na 15-20 seconden schakelt u de machine uit. Doe de saus over in een glazen of porseleinen kom en zet hem in de koelkast, waar hij maximaal twee weken bewaard kan worden.

Kruidenmix voor vlees

U wast en kookt 100 g portulaca goed. U pureert het in een blender, en voegt tijdens het pureren knoflook (4 tot 6 teentjes), gemalen peper en een grote lepel azijn toe. U zout het. De bereide kruiden bewaart u in de koelkast niet langer dan een halve maand, en serveert u bij warme en koude vleesgerechten.

Hapje van postelein en knoflook

U neemt gelijke hoeveelheden – 500 g – portulaca en knoflookstengels. Verder heeft u één grote wortel en één ui nodig, en voor het bakken plantaardige olie.

U snijdt de ui in halve ringen en legt u op een hete koekenpan om te bakken. De wortel, geraspt in lange reepjes met een Koreaanse wortelrasp, voegt u toe aan de bakkende ui.

U snijdt de portulaca en knoflookstengels in stukjes van 3-4 cm en voegt u toe aan dezelfde pan. U zout, pepert en bakt de groenten tot ze goudbruin zijn. Om het hapje voedzamer te maken, voegt u gehakt toe. Met gehakt wordt het gerecht alleen warm geserveerd; zonder gehakt kan het ook koud worden gegeten, dit verslechtert de smaakkwaliteit niet. Als u het in deze vorm eet, kunt u mayonaise toevoegen.

Salade met peterselie en postelein

U neemt voor 400 g portulacabloadjes 2 bosjes peterselie en evenveel cherrytomaten. Als de tomaatjes groot zijn, snijdt u ze doormidden. U snijdt de portulaca in stukjes van 3-4 cm, de peterselie fijn, u voegt een middelgrote ui toe, in halve ringen gesneden. U doet de groenten in een diepe slakom, mengt, pepert, zout, besprenkelt met een eetlepel versgeperst citroensap en 3 eetlepels plantaardige olie (bij voorkeur olijfolie).

Broodjes

U laat de portulacastengels een paar minuten in kokend water zakken. U haalt ze eruit, drukt ze uit met een papieren servet en snijdt ze fijn. U kunt portulaca over alle boterhammen strooien – met kaas, vis, boter – en u kunt fijngesneden peterselie, knoflook, dille, selderij toevoegen.

Lichte soep

U perst 2 teentjes knoflook door een knoflookpers en snijdt een middelgrote ui. U bakt ze in een koekenpan in elke plantaardige olie, dan voegt u 2 kleine tomaten in blokjes gesneden toe. U laat alles samen stoven. U wast en snijdt een bos portulaca, voegt toe aan de pan en doet er ook een kop linzen bij. U giet er water bij tot het minstens twee vingers boven de inhoud staat. Als het water tijdens het koken verdampt, kunt u gekookt water toevoegen. U zout het gerecht naar smaak en kookt tot de linzen gaar zijn.

Pilaf met postelein

Giet een half glas rijst met een glas water en kook op laag vuur. Snipper tegelijkertijd de ui fijn en bak deze in een pan met plantaardige olie tot goudbruin. Voeg een eetlepel tomatenpuree en 150–200 g postelein toe, gesneden in stukjes van 1 tot 1,5 cm.

Als de rijst gaar is, voeg het gebakken mengsel uit de pan toe, breng op smaak met zout en voeg 2–3 eetlepels zure room of ongezoete yoghurt toe.

Contra-indicaties voor gebruik

Hoewel postelein gezond is, moet u er, zoals bij elk product, niet te veel van gebruiken. De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid is 200 g; meer is niet aan te raden.

Voor moeders die borstvoeding geven, is het raadzaam om het gebruik van de plant uit te stellen. Zodra de baby geboren en opgegroeid is, kunt u ervan genieten! Ook zwangere vrouwen zullen het gebruik van postelein moeten uitstellen. Dit komt doordat het de baarmoedertoon kan verhogen, en de gevolgen hiervan kunnen zeer ernstig zijn.

De plant is gecontra-indiceerd voor mensen die lijden aan hoge bloeddruk en aanvallen van bradycardie. Wees voorzichtig ermee bij ernstige nerveuze spanning. Postelein mag niet worden gegeten of als behandeling worden gebruikt door mensen die vatbaar zijn voor epileptische aanvallen.

Aangezien het bovengrondse deel van postelein noradrenaline bevat – een stof die lijkt op hormonen die in de menselijke bijnieren worden geproduceerd – stimuleert de werking ervan het zenuwstelsel, verhoogt het de algehele tonus en geeft het energie. Dit geldt niet alleen voor zieke mensen, maar ook voor gezonde. Maar bij verhoogde prikkelbaarheid kan postelein een slechte dienst bewijzen. Overprikkelbaarheid en zenuwuitputting zijn mogelijk, daarom is het gebruik ervan af te raden.

Bovendien kan bij iedereen, zelfs bij de gezondste persoon, een allergische reactie optreden op de componenten van de plant.

Foto van postelein