Rhodiola rosea: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

Rhodiola rosea is een plant die in de moderne geneeskunde in de eerste plaats wordt beschouwd als een adaptogeen (naast bijvoorbeeld Eleutherokok). Maar in werkelijkheid zijn de mogelijkheden veel breder. Rhodiola rosea heeft een indrukwekkend scala aan geneeskrachtige eigenschappen en heeft vrijwel geen contra-indicaties.

Chemische samenstelling

Deze plant is goed bestudeerd wat betreft de chemische samenstelling. In totaal bevat het ongeveer 140 ingrediënten met een geneeskrachtige werking, waarbij de hoogste concentratie zich in de wortel van Rhodiola rosea bevindt. Tot de belangrijkste componenten voor de geneeskunde behoren:

1. Salidroside (tot 1% in de wortel van de plant). Het is juist de aanwezigheid hiervan die de adaptogene eigenschappen van de plant bepaalt, dat wil zeggen het vermogen om de weerstand van het lichaam tegen negatieve omgevingsfactoren te verhogen. Bovendien hebben onderzoeken aangetoond dat dit bestanddeel de ontwikkeling van bepaalde kwaadaardige tumoren voorkomt en antivirale werking heeft.
2. Rhodioloside. Dit is een ander bestanddeel dat kenmerkend is voor deze plant. Het heeft ook adaptogene eigenschappen en een stimulerend effect op het centrale zenuwstelsel. De combinatie van deze twee bestanddelen onderdrukt, zoals onderzoek heeft aangetoond, de groei van tumorcellen in de prostaat en heeft ook antimicrobiële activiteit tegen de verwekker van gonorroe.
3. Glycosiden. Een hele groep stoffen die een gunstig effect heeft op het cardiovasculaire systeem en de werking van de hartspier. Het geeft de plant ook de eigenschappen van een mild diureticum, waardoor overtollig vocht kan worden afgevoerd.
4. Flavonoïden. Stoffen met antioxiderende eigenschappen. Voornamelijk quercetine, hyperoside en enkele andere stoffen die onder andere de bloeddruk en het hartritme helpen normaliseren, de flexibiliteit en elasticiteit van de bloedvaten waarborgen en tegelijkertijd hun doorlaatbaarheid verminderen.
5. Tanninen (tot 20% in de wortelstok). Het gaat hier voornamelijk om verbindingen van de pyrogallolgroep. Zij zijn in staat veranderingen aan te brengen in de structuur van eiwitten, wat leidt tot de vorming van een beschermende albuminaatfilm. Deze film is belangrijk omdat hij een bacteriedodende werking heeft op pathogene micro-organismen. Bovendien zijn deze stoffen verantwoordelijk voor de samentrekkende eigenschappen van de plant, waardoor deze gebruikt kan worden bij de behandeling van bepaalde aandoeningen van de mondholte, evenals brandwonden en wonden.
6. Antrachinonen. Deze groep stoffen draagt bij aan de versterking van het immuunsysteem. Tegelijkertijd verleent zij de wortelstok van de plant zijn laxerende eigenschappen.
7. Cumarinen. Deze stoffen hebben een antitumorale werking en voorkomen het ontstaan van metastasen.
8. Organische zuren – oxaalzuur, citroenzuur, barnsteenzuur enz. Elk van deze componenten heeft zijn eigen spectrum aan geneeskrachtige eigenschappen, dat vrij breed is. Zo is oxaalzuur betrokken bij de bloedvormingsprocessen, voorziet het het lichaam van kalium en ijzer, en normaliseert het de secretoire functie van de maag en alvleesklier. Appelzuur is effectief bij obstipatie, bevordert de normalisatie van de bloedcirculatie en verbetert het gezichtsvermogen, en helpt de stofwisseling te reguleren. Barnsteenzuur verlaagt het niveau van 'slecht' cholesterol en voorziet het lichaam van energie, en vermindert bovendien het suikergehalte in het bloed. Citroenzuur is ook betrokken bij stofwisselingsprocessen.
9. Etherische olie (tot 1%). Wetenschappers hebben de bacteriedodende, antiseptische, ontstekingsremmende en zelfs pijnstillende eigenschappen ervan aangetoond. Bovendien wordt aangenomen dat het een licht kalmerend effect heeft.

Overigens geeft juist de etherische olie de plant een aangename geur, die doet denken aan het aroma van veel duurdere rozenolie. Ook zijn in de wortelstok plantaardige vetten en eiwitten, was en suikers (glucose en fructose, die belangrijke energiebronnen zijn voor het menselijk lichaam) aangetroffen.

In de wortel van Rhodiola rosea bevinden zich ook sporenelementen zoals mangaan, dat verantwoordelijk is voor de normale werking van het voortplantingssysteem, het herstel van het lipidenmetabolisme en de opname van koolhydraten; zink met zijn ontstekingsremmende eigenschappen; en koper, dat een antiseptische en bacteriedodende werking heeft.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Rhodiola rosea is een kruidachtige vaste plant met een vrij krachtig wortelstelsel. Het ziet er als volgt uit: de dikke wortelstok gaat over in een even stevige wortel. De stengels van de plant zijn recht en vertakken zich nauwelijks. De hoogte van de plant bedraagt 25–65 cm. Aan de basis is de stengel bedekt met bladeren die op schubben lijken. Hogerop zijn de bladeren groter, langwerpig van vorm en donkergroen van kleur. De randen zijn getand, zelden gaafrandig. Aan de uiteinden van de stengels bloeien bloeiwijzen die bestaan uit kleine gele of groenachtige bloemetjes.

Rhodiola bloeit aan het begin van de zomer en bloeit tot eind augustus. In juli kunnen er al vruchten van roodachtige of gele kleur verschijnen. De vermeerdering gebeurt via zaden of stukjes van de wortelstok.

In het wild komt Rhodiola rosea voor in Siberië en in het Europese deel van Rusland (maar alleen in het noorden). Men kan deze plant ook vinden in de Oeral, in Transbaikal, op Tsjoekotka en in Altaj. In sommige regio's staat hij echter al op de Rode Lijst. Daarom wordt hij in de gematigde zone doorgaans doelbewust gekweekt als geneeskrachtige plant.

Oogst en opslag

Voor medicinale doeleinden worden voornamelijk de wortelstokken van deze plant gebruikt. Niet elk exemplaar is hiervoor geschikt. Men moet planten zoeken waarvan het bovengrondse deel uit meer dan twee stengels bestaat. De oogst vindt plaats nadat de zaden zijn gerijpt.

De wortelstokken worden voorzichtig uit de grond gehaald, ontdaan van vuil en vervolgens nog gewassen onder koud stromend water. Het gehele materiaal moet zorgvuldig worden geïnspecteerd om te controleren of er rotte delen of loslatende schors zijn. Dergelijke probleemgebieden worden verwijderd en de stengels worden altijd afgesneden.

Vervolgens worden de wortelstokken in stukken van 10 cm gesneden. Het wordt aanbevolen ze te drogen op een fornuis of in een speciale droger bij een milde temperatuur van 50–60 graden. Vroeger werden ze gedroogd in een traditionele oven. Men mag ze niet in de zon houden, anders verliest het materiaal zijn geneeskrachtige eigenschappen.

Een goed gedroogde wortel heeft een onopvallende tint, maar als men er een beetje over schraapt, wordt een citroengele tint zichtbaar. Op de breuk ziet zo'n wortel er rozeachtig bruin uit. In gedroogde vorm behoudt hij nog steeds de geur van rozen en een bittere, samentrekkende smaak.

Na het drogen wordt aanbevolen het medicinale materiaal op een droge en donkere plaats te bewaren, zodat er geen zonlicht binnendringt, dat oxidatieprocessen versnelt. Het beste kan men de gedroogde wortel bewaren in papieren zakken. De maximale bewaartijd is tot 3 jaar.

Overigens kan men Rhodiola rosea ook in de moestuin kweken. Maar dit put de bodem sterk uit, en na één oogst wordt het afgeraden dit perceel gedurende 10 jaar te gebruiken.

Geneeskrachtige eigenschappen van Rhodiola rosea

Deze plant heeft een breed scala aan geneeskrachtige eigenschappen. Het kan worden gebruikt:

1. Als ontstekingsremmend middel bij jicht en artritis.
2. Bij verschillende aandoeningen van het voortplantingssysteem, waaronder polycysteus-ovariumsyndroom.
3. Om de bloeddruk te verhogen bij hypotensie.
4. Ter verbetering van de toestand tijdens de menopauze.
5. Voor normalisatie van de menstruatiecyclus, bij dysmenorroe en verstoringen van de puberteitstermijnen.
6. Ter verbetering van cognitieve functie, geheugen en denkvermogen.
7. Voor normalisatie van gehoor en gezichtsvermogen.
8. Voor het verwijderen van gifstoffen en radionucliden uit het lichaam.

Bovendien heeft het gebruik van preparaten op basis van Rhodiola rosea een gunstige invloed op de toestand van de lever en het hepatobiliaire systeem als geheel. De stoffen in deze plant verhogen de weerstand van het lichaam tegen alle negatieve omgevingsinvloeden, zowel fysisch en chemisch als biologisch (bijvoorbeeld tegen infecties). Ten slotte ondersteunt Rhodiola rosea de normale werking van de schildklier en de bijnieren, waardoor een normale hormoonproductie wordt gewaarborgd.

Op dit moment worden er aanvullende onderzoeken naar deze plant uitgevoerd. Eerdere experimenten hebben aangetoond dat preparaten ervan niet alleen het centrale zenuwstelsel kunnen beïnvloeden, maar ook de cognitieve functies van de hersenen. In het bijzonder zijn sommige wetenschappers van mening dat middelen op basis van Rhodiola rosea de bio-elektrische activiteit van de hersenen kunnen veranderen door in te werken op de hersenstam. Dit opent een nieuw toepassingsgebied voor middelen op basis van deze plant, maar dit gebied heeft nog verder onderzoek nodig.

Voor vrouwen

Voor vrouwen is Rhodiola rosea om verschillende redenen belangrijk. Ten eerste helpt het daadwerkelijk om stress te verminderen. Ten tweede wordt het voorgeschreven bij de complexe behandeling van verschillende gynaecologische aandoeningen en menstruatiestoornissen, omdat het een gunstig effect heeft op het gehele voortplantingssysteem. Ten derde wordt het een belangrijk onderdeel van de therapie tijdens de menopauze vanwege het hoge gehalte aan flavonoïden en andere actieve stoffen.

Bovendien toont een aantal onderzoeken aan dat Rhodiola rosea nuttig kan zijn bij mastopathie en als middel tegen borsttumoren.

Voor mannen

Voor mannen is Rhodiola rosea gunstig omdat het het ‘slechte’ cholesterolgehalte in het bloed verlaagt, en mannen hebben veel vaker met dit probleem te maken dan vrouwen. Daarnaast zijn de ontstekingsremmende eigenschappen en de mogelijkheid om het te gebruiken voor de behandeling en preventie van prostaatziekten van belang.

Tijdens de zwangerschap

Sommige kruidendokters adviseren aanstaande moeders om preparaten op basis van Rhodiola rosea te nemen als algemeen versterkend middel en ter preventie van bloedarmoede. De officiële geneeskunde is echter categorisch tegen een dergelijk gebruik, omdat het de baarmoedertonus kan verhogen en kan leiden tot een miskraam in het eerste trimester of vroeggeboorte in het tweede trimester.

Tijdens de borstvoeding

In de eerste maand na de bevalling is het raadzaam dat de jonge moeder het gebruik van middelen op basis van Rhodiola rosea vermijdt, omdat het kinderlichaam in deze periode bijzonder gevoelig is en elk kruid een allergie kan uitlokken. Maar ook later wordt het afgeraden om deze middelen te gebruiken, omdat ze een stimulerende werking hebben en kinderen onrustig kunnen worden en slaapstoornissen kunnen krijgen.

Voor kinderen

Middelen op basis van Rhodiola rosea worden vrijwel niet aan kinderen voorgeschreven, tenzij het kind vaak last heeft van verkoudheden. Hoofdzakelijk wordt de tinctuur of het afkooksel van de Rhodiolawortel voorgeschreven aan kinderen ouder dan 12 jaar, vooral in gevallen waarin de gevolgen van stress moeten worden verminderd of om te helpen bij studie en concentratie. Het is ten strengste verboden dit preparaat aan een kind te geven zonder doktersrecept.

Bij gewichtsverlies

Dankzij de unieke chemische samenstelling kan Rhodiola rosea ook worden gebruikt bij gewichtsverlies. Hierbij komen meerdere eigenschappen van deze plant tot uiting. Enerzijds werkt het als een adaptogeen, waardoor het lichaam zelfs vrij strenge caloriearme diëten gemakkelijker verdraagt en het wordt voorzien van micronutriënten en vitamines (de wortelstok van Rhodiola bevat bijvoorbeeld vitamine C en nicotinezuur). Anderzijds stimuleren preparaten op basis ervan de stofwisselingsprocessen en de vetstofwisseling, wat helpt om overtollige kilo's kwijt te raken.

Bovendien heeft Rhodiola nog een belangrijke eigenschap. Het heeft het vermogen om regeneratieprocessen te versterken. Bij gewichtsverlies verliezen weefsels vaak hun elasticiteit, en zelfs het kwijtraken van overtollige kilo's helpt uiteindelijk niet om een strak figuur te krijgen. Rhodiola versterkt echter de regeneratieprocessen, waardoor weefsels sneller herstellen.

Om overtollig gewicht kwijt te raken, wordt aanbevolen een afkooksel van de wortelstok van deze plant te nemen. Neem 1 eetlepel gemalen droge wortel op een glas kokend water en verwarm nog 10 minuten in een waterbad. Laat vervolgens afkoelen en giet het voor gebruik door een kaasdoek of filtreerpapier. Dit middel wordt aanbevolen tweemaal daags 100 ml in te nemen, een half uur voor het ontbijt en een half uur voor de lunch. De maximale duur van de kuur is 3 weken.

Ook het kruid van Rhodiola kan in het dieet worden opgenomen. Het bevat dezelfde nuttige stoffen als de wortelstokken, maar in een lagere concentratie. Zelfs bij een streng dieet kan men bijvoorbeeld af en toe een salade eten van jonge scheuten en verse bladeren van Rhodiola. Neem 50 g groen, 60 g geraspte wortel, 7–10 g gedroogde walnotenpitten en 1 eetlepel ongezoete yoghurt als dressing. Zo'n salade kan een uitstekend tussendoortje zijn - het verlicht het vermoeidheidsgevoel dat halverwege de dag optreedt.

Rhodiola rosea in de volksgeneeskunde

In de fytotherapie wordt Rhodiola rosea (ook wel gouden wortel genoemd) al heel lang gebruikt. Het is niet verwonderlijk dat er in de volksgeneeskunde recepten bestaan op basis van uitsluitend de wortel, maar ook complexe mengsels waarin andere kruiden zijn opgenomen.

Preparaten op basis van Rhodiola rosea worden gebruikt bij bronchitis en aandoeningen van de luchtwegen, om de krachten te herstellen na ernstige bacteriële en virale infecties, voor het herstel van de schildklierfunctie, normalisatie van de bloedglucosespiegel, enz. Hieronder worden recepten voor verschillende aandoeningen besproken.

Bij avitaminose

Als iemand algemene zwakte ervaart, snel moe wordt, slaapstoornissen heeft, kan het probleem een tekort aan vitamines zijn. Om dit te bevestigen, worden tests uitgevoerd. Op basis van de resultaten van dergelijk onderzoek kan de arts het gebruik van preparaten op basis van Rhodiola rosea voorschrijven. Bijvoorbeeld:

1. Dagelijks 3 keer per dag voor de hoofdmaaltijden 1 theelepel afkooksel van de wortel van Rhodiola innemen.
2. Regelmatig 3 maal per dag neemt u 1 eetlepel afkooksel van gouden wortel, gemengd met 2 eetlepels vers paardenbloemsap.
3. Maak een mengsel op basis van gemalen rodiolawortel, gedroogde rozenbottel- en zwarte bessen, en wortel (neem alle ingrediënten in gelijke verhoudingen). Neem 3 eetlepels van dit mengsel op 400 ml kokend water, verhit het gedurende 10 minuten in een waterbad, laat het een half uur trekken, filter het vervolgens en neem voor de hoofdmaaltijden 100 ml in.

Tenslotte kunt u een kruidentinctuur maken. Hiervoor neemt u brandnetelkruid, verzameld in mei (ongeveer 200 g) en giet u er 500 ml kant-en-klare apotheektinctuur van rodiola op. Laat dit middel een week in een kast trekken, filter het vervolgens en giet het in een donkere glazen container. Neem hiervan 1 theelepel voor het ontbijt en een tweede keer voor het slapengaan.

Bij anemie en hypotensie

Om de bloeddruk te verhogen wordt aanbevolen dit aftreksel te nemen: 10 g gemalen gedroogd kruid op 200 ml kokend water. Laat het 4 uur trekken. Verdeel deze hoeveelheid over 2 tot 3 porties per dag.

Bij bevestigde bloedarmoede kunt u een van twee recepten gebruiken – hetzij 100 ml thee van gouden wortel tweemaal daags een half uur voor de maaltijd innemen, hetzij een tinctuur maken. In het tweede geval neemt u 100 g gemalen gouden wortel op 0,4 liter wodka. Bewaar de tinctuur op een donkere plaats en schud deze af en toe. Bij bloedarmoede neemt u 15 druppels driemaal daags voor de maaltijd. Het wordt aanbevolen de tinctuur voor gebruik licht te verdunnen met water. De duur van de behandeling is maximaal 2–3 weken.

Ter preventie van bloedarmoede wordt aanbevolen het klassieke afkooksel van gouden wortel te nemen – 1 theelepel per dag een half uur voor de maaltijd.

Bij atherosclerose

Voor het verbeteren van de conditie van de bloedvaten kunt u innemen:

1. Tinctuur van gouden wortel – tweemaal daags 30 druppels, verdund met een kleine hoeveelheid water, een half uur voor de maaltijd. De behandelingskuur duurt een maand. Daarna neemt u een pauze van 4 weken en indien nodig kunt u de kuur daarna herhalen.
2. Karnemelk, gemengd in gelijke verhoudingen met afkooksel van rodiola rosea. Neem hiervan een glas tweemaal daags een half uur voor de maaltijd. De maximale duur van de kuur is twee weken.

Ter preventie van atherosclerose neemt u thee van gouden wortel, bereid op de hieronder beschreven manier. U kunt deze thee als kuur drinken – gedurende een hele maand.

Bij bronchitis en aandoeningen van de luchtwegen

Bij acute bronchitis kunt u middelen op basis van gouden wortel op verschillende manieren innemen. Bijvoorbeeld helpen kompressen op basis van warm afkooksel van rodiola, gemengd met honing, goed. Leg deze gedurende 15–20 minuten op de borst, tot ze afkoelen en bedek ze met een warme sjaal of deken.

Ook bij acute bronchitis drinkt u een warm afkooksel – 1 theelepel tweemaal daags een half uur voor de maaltijd. Wanneer de acute fase voorbij is, kunt u in plaats van het afkooksel de tinctuur drinken – 20 druppels, verdund met water, tweemaal daags een half uur voor de maaltijd. Bij chronische bronchitis slaat u de afkookselfase over en neemt u meteen de tinctuur. De duur van de kuur is ten minste een maand.

Bij spataderen

Rodiola rozova helpt ook bij de behandeling van spataderen. U drinkt het als tinctuur – 20 druppels, verdund met water, drie keer per dag, 20 minuten voor de maaltijd. De duur van de behandeling is maximaal twee weken. Daarna neemt u een even lange pauze en herhaalt u de kuur nog een keer, of beter nog twee keer. Deze behandeling is het meest effectief in de winterperiode.

Rodiola wordt ook gebruikt voor geneeskrachtige voetbaden. Het water moet koud zijn. U giet zoveel water in een teiltje dat de enkels volledig onder water staan. Vervolgens voegt u 1 eetlepel alcoholische tinctuur van gouden wortel toe aan het voorbereide water. U houdt uw voeten niet alleen in dit bad, maar u probeert te stampen en ter plaatse te lopen om de bloedsomloop te stimuleren zonder verwijding van de bloedvaten. De procedure duurt 2–3 minuten, waarna u uw voeten droogwrijft. Geleidelijk kan de duur van de baden worden verlengd.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

In apotheken kunt u kant-en-klaar extract of alcoholische tinctuur van roze rozenwortel (Rhodiola rosea) vinden. In de volksgeneeskunde worden afkooksels, infusies en thee op basis van deze plant gebruikt. Afkooksels worden bijvoorbeeld aanbevolen bij diarree, hoofdpijn, menorragie. Infusies worden gedronken bij luchtweginfecties, thee bij bloedarmoede en diabetes. Verdunde tinctuur wordt gebruikt voor gorgelen bij aandoeningen van de mondholte en luchtwegen, en wordt oraal ingenomen bij tandpijn.

Uitwendig gebruik van dit middel is ook mogelijk. Het wordt voorgeschreven bij conjunctivitis veroorzaakt door verschillende oorzaken, en ook bij huidziekten. In dergelijke gevallen worden afkooksels en infusies gebruikt als kompressen. Sommige kruidendokters adviseren deze middelen te gebruiken voor irrigatie bij gynaecologische aandoeningen.

Aftreksel

Er bestaan verschillende recepten voor infusies die verschillen in concentratie van de werkzame stof. Als het gaat om een infusie die wordt voorgeschreven bij verkoudheid, dan wordt het als volgt bereid: u neemt 15 g wortel, vermaalt het, giet er een glas kokend water overheen en laat het drie uur trekken. Dit middel wordt ook gebruikt bij bepaalde aandoeningen van het maag-darmkanaal.

Als het gaat om een infusie die uitwendig wordt gebruikt, bijvoorbeeld bij de behandeling van etterende wonden en doorligwonden, waarbij er kompressen van worden gemaakt, dan is een minder geconcentreerd middel geschikt: 10 g gemalen wortel op 300 ml kokend water. Het middel laat u 4 uur in een thermosfles trekken.

Tinctuur

Het klassieke recept voor de tinctuur is als volgt: 50 g vooraf gemalen grondstof wordt overgoten met 400 ml ethylalcohol (verdund met water) of kwaliteitsvodka en laat men twee weken op een droge, donkere plaats trekken, af en toe schudden. Voor gebruik wordt de tinctuur altijd gefilterd. Als iemand het nog nooit heeft ingenomen, moet u beginnen met een minimale dosis van 5 druppels, deze geleidelijk verhogen tot 20 druppels en de reactie zorgvuldig volgen. Doseringen van 20 druppels drie keer per dag zijn voldoende voor de behandeling van diabetes, hypotensie en zelfs erectiele disfunctie.

In sommige recepten wordt aanbevolen om minder grondstof te nemen – slechts 40 g, en het tot poeder te vermalen. Er zijn ook recepten die voorstellen om het middel slechts 10–12 dagen te laten trekken. In dergelijke gevallen wordt de voltooide tinctuur meestal gebruikt voor cosmetische doeleinden of voor mondspoelingen bij de behandeling van stomatitis.

Afkooksel

In de regel wordt het afkooksel van dit middel op slechts één manier bereid. Neem 1 theelepel droge gemalen wortelstok en giet er 200 ml kokend water bij, breng het vervolgens opnieuw aan de kook en kook het 10–20 minuten (soms wordt de concentratie iets gevarieerd). Het voltooide middel wordt gefilterd en gezeefd. Neem driemaal daags 1 eetlepel. Dit middel wordt het vaakst voorgeschreven bij diabetes mellitus, bij de behandeling van erectiestoornissen en ook tijdens de herstelperiode na inwendige bloedingen, waaronder baarmoederbloedingen.

Er wordt ook aangenomen dat het afkooksel pijnstillende eigenschappen heeft. Daarom wordt het gedronken bij migraine en kiespijn. Het is ook geïndiceerd voor uitwendig gebruik – voornamelijk in de cosmetologie, zoals hieronder zal worden beschreven.

Thee

In deze vorm wordt Rhodiola het vaakst ingenomen om het immuunsysteem te versterken en bij complexe therapie van virale ziekten. Zet de thee als volgt: neem voor 1 eetlepel gemalen grondstof 1 liter kokend water, breng het middel opnieuw aan de kook, dek af met een deksel en laat een uur afkoelen, en filter vóór gebruik. Voeg een beetje honing toe om de smaak van de drank te verbeteren. Neem het middel 1 glas na het ontbijt en de lunch.

Toepassing in de cosmetologie

De unieke chemische samenstelling maakt het mogelijk om Rhodiola te gebruiken in de parfumerie, waar de etherische olie en extracten worden toegevoegd aan shampoos, balsems, lotions en gezichtscrèmes, en in de huiscosmetologie. Op basis hiervan worden bijvoorbeeld de volgende middelen gemaakt:

Verjongende kompressen voor het gezicht

Neem hiervoor 10 g gemalen Rhodiolawortel per glas water, breng aan de kook, houd nog 5–10 minuten op laag vuur, laat afkoelen en zeef. Maak op basis van het afkooksel lotions voor de gezichtshuid of gebruik dit middel in plaats van tonic.

Zelfgemaakte tonic voor de verzorging van de huid in de winter

Volgens het hierboven beschreven recept wordt een afkooksel van Rhodiola rosea bereid. Neem een verse appel, snijd hem in twee helften, doop ze in het Rhodiola-afkooksel en masseer vervolgens het gezicht met deze helften, door ze met de snijkant op de huid te leggen. Appelsap mengt zich met het Rhodiola-afkooksel, voorziet de huid van vitamines, verhoogt de tonus en geeft elasticiteit.

Zelfgemaakte tonic tegen acne

Het wordt bereid op basis van een afkooksel van Rhodiola rosea, waaraan een paar druppels tea tree olie worden toegevoegd. Het wordt aanbevolen om de huid 's ochtends en 's avonds met dit middel te deppen.

Kompressen voor de verzorging van de huid rond de ogen

Neem hiervoor 2 eetlepels afkooksel van Rhodiola rosea-wortel en kamillebloemen. Zeef het voltooide middel voor gebruik. Doop wattenschijfjes in deze vloeistof en houd ze 15 minuten op de ogen om wallen te verminderen. Bovendien wordt aanbevolen om het gezicht met dit middel te wassen om de tonus van de tere huid rond de ogen te verhogen.

Middel voor het bleken van de gezichtshuid

U neemt peterselie, snijdt het fijn, giet er kokend water over en laat het een half uur staan. Vervolgens mengt u het met een aftreksel van rodiola rosea (in gelijke verhoudingen), zeef het en wrijft u de huid 2–3 keer per dag in met deze lotion. Er wordt gezegd dat dit middel ook helpt tegen sproeten.

Bovendien wordt ook een blekende lotion bereid op basis van komkommersap, gemengd met een aftreksel van rodiola rosea (eveneens in gelijke delen).

Om de lokken gezond en glanzend te houden, raadt men aan om 5 druppels van een tinctuur van rodiolawortel toe te voegen aan de gebruikelijke portie shampoo die u bij het dagelijks wassen van het haar gebruikt.

Om haaruitval te voorkomen, raadt men aan lotions te maken op basis van versgeperst druivensap en een alcoholtinctuur van rodiolawortel. Hiervoor neemt u 10 druppels tinctuur per glas sap (meer is niet nodig om te voorkomen dat de huid uitdroogt) en wrijft u dit middel een half uur voor het wassen in de haarwortels en de hoofdhuid. Daarna zet u een plastic douchemuts op uw hoofd en wikkelt u er een badstof handdoek omheen.

Contra-indicaties voor gebruik

Hoewel rodiola rosea als een weinig giftige plant wordt beschouwd, is zij in sommige gevallen toch gecontra-indiceerd. Dit betreft hoofdzakelijk situaties zoals hypertensieve crises, koortstoestanden of convulsies van verschillende oorsprong. De reden is dat rodiola een stimulerende werking heeft op het centrale zenuwstelsel, en dit kan de situatie alleen maar verergeren.

Tegelijkertijd is er onder artsen geen consensus over de mogelijkheid om middelen op basis van rodiola rosea te gebruiken tijdens zwangerschap en borstvoeding. Een aantal specialisten is van mening dat men tijdens de zwangerschap van het gebruik van dergelijke preparaten moet afzien. Maar sommige therapeuten menen dat men bij door zwangerschap veroorzaakte bloedarmoede juist middelen op basis van rodiola zou moeten gebruiken. In ieder geval is het noodzakelijk een arts te raadplegen voordat u een definitieve beslissing neemt.

Interessante feiten

Rodiola rosea, ook wel gouden wortel of Altaj-ginseng genoemd, wordt sinds de jaren 1970 als adaptogeen gebruikt, toen het geleidelijk aan de tincturen van eleutherococcus uit deze niche begon te verdringen. Interessant is dat deze plant in Altaj al sinds de oudheid bekend stond om zijn helende eigenschappen. Men geloofde dat degene die de wortel van deze plant zou vinden, tot het einde van zijn dagen geluk zou hebben en zeer lang zou leven. De plaatsen waar rodiola groeit, werden door de inheemse bevolking geheim gehouden, maar smokkelaars brachten desondanks de waardevolle grondstof naar China, waar het zeer gewild was.

De moderne wetenschap heeft deze plant pas in de jaren 1960 ontdekt, toen een Sovjet-expeditie haar voor het eerst vond. Rhodiola bleek inderdaad een zeer waardevolle plant. Maar nog belangrijker: ze is zeer zeldzaam en groeit langzaam, wat de mogelijkheid om de voorraad aan te vullen bemoeilijkt. De barbaarse vernietiging in de jaren 1980-1990 heeft ertoe geleid dat Rhodiola in sommige regio's op de Rode Lijst is geplaatst. Wetenschappers overwegen de mogelijkheid om weefsel van deze plant in het laboratorium te kweken. Maar de op deze synthetische wijze verkregen monsters bevatten aanzienlijk minder nuttige stoffen dan hun natuurlijke tegenhangers. Daarom blijft de beste manier om deze plant te telen met inachtneming van de oogstnormen en de tijd die nodig is voor het herstel van de populatie.

Foto van Rhodiola