Ridderspoor: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

In het wild komt ridderspoor overal voor: in bossen, op weilanden, bij rivieren. Deze plant met prachtige bloemen werd meer dan 100 jaar geleden omarmd door tuinders. Ook kwekers vonden de elegante bloem mooi en zij creëerden ongeveer twintig sierrassen van ridderspoor. Maar deze kruidachtige plant won de volksliefde niet omwille van zijn uiterlijke aantrekkelijkheid, maar vanwege zijn krachtige geneeskrachtige eigenschappen.

Sinds onheuglijke tijden werd ridderspoor gebruikt voor de behandeling van wonden, darmstoornissen en zelfs tuberculose – een ziekte die in de volksmond 'tering' werd genoemd. In de moderne geneeskunde heeft de nuttige plant ook toepassing gevonden. Sommige soorten ridderspoor worden gebruikt voor de bereiding van geneesmiddelen, en in de volksgeneeskunde heeft elke ziekte zijn eigen recept. Maar voordat u de behandelingsmethoden met de geneeskrachtige plant bestudeert, is het raadzaam om eerst kennis te maken met de kenmerken van de samenstelling, welke ziekten thuis ermee kunnen worden behandeld, en hoe u het waardevolle plantaardige materiaal op de juiste manier kunt verzamelen.

Chemische samenstelling

De samenstelling van de bescheiden plant die u overal kunt tegenkomen, is zo complex dat na bestudering ervan de ware betekenis van de gangbare uitdrukking over misleidende uiterlijkheden duidelijk wordt. Dit kenmerk van ridderspoor wordt bevestigd door een hele verzameling volksnamen: spoorbloem, gehoornde korenbloem, leeuwerikenpootje, sokirka, delphinium. De laatste naam werd aan de plant gegeven door de Grieken vanwege de uiterlijke gelijkenis van de bloemknoppen met de omtrek van een dolfijnenkop. De belangrijkste componenten van de samenstelling van ridderspoor:

1. Alkaloiden zijn aanwezig in alle delen van de plant, maar de concentratie is bijzonder hoog in de wortels en vruchten.
2. Organische zuren.
3. Flavonoïden, die de bloedvaten versterken en de galproductie stimuleren.
4. Glycosiden en looistoffen.
5. Anthocyanen, die ontstekingsremmende en antibacteriële eigenschappen hebben.
6. Kaempferol, een sterke natuurlijke antioxidant.
7. Mineralen: zink, kalium, koper, magnesium.

Afhankelijk van de soort ridderspoor kan de concentratie van bepaalde stoffen variëren. Maar het hoogste gehalte aan alkaloïden wordt aangetroffen in de sierrassen van de plant, daarom worden ze als giftig beschouwd.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Bij verschillende soorten ridderspoor verschillen de uiterlijke kenmerken aanzienlijk. In totaal zijn er wereldwijd meer dan driehonderd soorten, waarvan de meeste in het wild groeien.

Verspreidingsgebied

Ridderspoor, als soort van wilde flora, past zich goed aan de omgevingsomstandigheden aan. De plant komt evenveel voor op beide halfronden. In de Russische uitgestrektheid komt het kruid voor in de Kaukasus en in het centrale deel, in West-Siberië. In het naburige Oekraïne en Wit-Rusland zijn overal op akkers en langs wegen ook losse struiken ridderspoor en dichte begroeiingen te zien. Over het algemeen zijn alle wijdverspreide soorten giftig. Het verschil zit alleen in de mate van giftigheid van de afzonderlijke variëteit.

Uiterlijke kenmerken

Het kruid ridderspoor kan een- of tweejarig zijn, wat ook afhangt van de soort. De plant behoort tot de familie van de ranonkels (Ranunculaceae).

1. De hoogte van een volwassen plant varieert, afhankelijk van de variëteit, van 50 cm tot 1 m of meer.
2. De bladeren zijn verdeeld in lobben, aan de randen zijn ze puntig of getand.
3. De bloeiwijzen in felpaarse of blauwe tinten bevinden zich op de top van elke vertakking. Soms komen wilde soorten voor met witte en roze bloemen, verzameld in een lange tros.
4. De bloeiperiode van ridderspoor duurt de hele zomer. Juist vanwege deze eigenschap houden tuiniers van deze plant en kweken ze graag decoratieve variëteiten op hun eigen percelen.
5. De rechtopstaande stengel is aan de bovenkant vertakt en de wortel heeft een penwortelvorm.

Men kan er nog aan toevoegen dat ridderspoor niet te veeleisend is voor de bodem, goed aardt op bosranden, braakliggende terreinen en weilanden.

Belangrijk punt! Vanwege de gelijkenis in naam wordt ridderspoor vaak verward met smeerwortel, die ook tot de meest gevraagde planten in de geneeskunde behoort. Maar smeerwortel is een vertegenwoordiger van de Ruwbladigenfamilie (Boraginaceae) en heeft een heel andere bloemstructuur.

Soorten

Van de medicinale soorten delphinium komen in de levende natuur slechts 4 variëteiten voor. Laten we de kenmerken van elke bloemvariëteit in detail bekijken.

Veldridderspoor komt voor in het hele Europese deel van Rusland en buurlanden. Dit kruid woekert in de velden waar landbouwgewassen worden geteeld. Maar deze soort is niet zo giftig als de andere, integendeel, het is een goede honingplant. Daarom zoemen bijen de hele zomer boven velden waar deze plant staat. Trouwens, honing verzameld van de bloemen van de veldridderspoor heeft precies dezelfde krachtige geneeskrachtige eigenschappen als de eenjarige plant zelf. Als medicinale grondstof worden alleen zaden en bladeren verzameld. De veldvariëteit wordt veel gebruikt in de farmacie en volksgeneeskunde. Afkooksels en infusies helpen bij het bestrijden van ziekten van het maag-darmkanaal en het zenuwstelsel, ze zijn effectief bij worminfecties en hoofdpijn. Omdat de plant diuretische eigenschappen heeft, adviseren artsen om geneeskrachtige oplossingen op basis ervan te nemen bij blaasontsteking. De bloemen van de plant hebben uitgesproken ontstekingsremmende en slijmoplossende eigenschappen.

De hoge ridderspoor is de meest giftige. Het is een vaste plant die tot 2 m hoog kan worden. Deze soort vormde de basis voor de meeste siervariëteiten van delphinium. Alleen de bloemen bevatten geen giftige stoffen, maar u moet toch zeer voorzichtig omgaan met de hoge ridderspoor, en alle geneesmiddelen die het kruid bevatten, dient u onder medisch toezicht in te nemen.

Ondanks de hoge toxiciteit is deze soort gewild in de geneeskunde. Oplossingen op basis ervan worden in de volksgeneeskunde gebruikt voor de behandeling van brandwonden, ontstekingsprocessen en zelfs oncologische aandoeningen. Het hoge gehalte aan alkaloïden zorgt voor een krachtig pijnstillend effect, qua sterkte vergelijkbaar met de werking van sommige narcotische middelen.

De netvruchtige ridderspoor is een warmteminnende soort. Hij komt voor in het zuiden en oosten van heel Rusland. Een onderscheidend kenmerk van de samenstelling van dit ras is het hoge gehalte aan curare-achtige spierverslappers. Deze stoffen ontspannen de spierspanning en -krampen. Medicinale vormen met het kruid van deze soort helpen bij stuiptrekkingen en aandoeningen van de spijsverteringsorganen. De netvruchtige ridderspoor bezet enorme gebieden in de Altaj, maar de belangrijkste grondstof voor de productie van geneesmiddelen wordt verzameld in een speciale klimaatzone van het Dzjoengaars Alatau. Voor de bereiding van geneesmiddelen is alleen het bovengrondse deel geschikt, maar meestal worden de bloeiwijzen gebruikt.

Opmerking: Het is juist uit de netvruchtige ridderspoor dat het bekende preparaat 'Mellictin' wordt geproduceerd, dat veel wordt gebruikt in de neurologie voor de behandeling van arachnoïditis, de ziekte van Parkinson en andere hersenpathologieën die gepaard gaan met verhoogde spierspanning.

De apotheekridderspoor is een tweejarige plant tot 1 m hoog. Hij komt alleen voor op de Balkan en in Turkije. Russische datsja-eigenaren kweken hem ter verfraaiing van het erf. De apotheekridderspoor wordt veel gebruikt in de volksgeneeskunde. In principe is het een universele natuurlijke grondstof voor het bereiden van allerlei geneesmiddelen voor een hele lijst aandoeningen. Zo is het kruid van de apotheeksoort nuttig voor vrouwen met menstruatiestoornissen. Uitwendig gebruik in de vorm van kompressen en lotions helpt bij het verlichten van hevige pijn en zwellingen bij verwondingen. Het kruid geneest goed steenpuisten en etterende wonden, en helpt symptomen bij reumatoïde artritis te verlichten. Bij worminfecties bij kinderen raden volksgenezers vaak aan de mogelijkheden van deze plant tegen de parasieten in te zetten.

Hier worden alleen de meest voorkomende soorten ridderspoor genoemd. Maar er zijn zeldzame en zelfs bijna uitstervende variëteiten, zoals de wigvormige ridderspoor en de Oeral-ridderspoor.

Delphiniums zijn tegenwoordig enorm populair. De plant wordt massaal gebruikt in landschapsontwerp, hij wordt uit zaad gekweekt in arboreta. Dankzij de inspanningen van veredelaars zijn er meer dan een dozijn cultuurvariëteiten van ridderspoor gekweekt.

Handig om te weten! De massale verspreiding van de giftige plant leidt vaak tot vergiftiging van runderen die in de zomer in de weilanden grazen. In sommige regio's zijn zelfs gevallen van massale bijensterfte gemeld.

Oogst en opslag

Het verzamelen van het kruid moet zeer serieus worden genomen. Elke overtreding van de regels die hieronder worden vermeld, kan in een tragedie eindigen. U moet van meet af aan begrijpen dat u met een zeer giftige plant te maken krijgt. Hier zijn de vereisten die u moet onthouden:

1. Zorg er allereerst voor dat het precies de soort is die moet worden geoogst.
2. Om catastrofale gevolgen te voorkomen, werkt u met delphinium in handschoenen.
3. Was na het verzamelen van het plantaardige materiaal uw handen grondig, liefst meerdere keren, met zeep.
4. Voorkom ten alle tijden dat stuifmeel in contact komt met de slijmvliezen van de ogen en mondholte.

Dit betreft de regels voor veilig verzamelen. Nu over hoe u het waardevolle plantaardige materiaal correct verzamelt. U moet heel voorzichtig te werk gaan, zodat er geen andere planten, vuil of klein afval in het verzamelde materiaal terechtkomen. Het geneeskrachtige kruid mag alleen worden verzameld op plaatsen waar het intensief groeit, maar niet langs snelwegen. De oogst van delphinium begint in de periode van knopvorming, maar vóór de bloei.

1. De top van de stengel, samen met de bladeren en de bloeiwijze, wordt geoogst. Daarom wordt een fragment van 40–70 cm van de top van de plant genomen.
2. Vervolgens worden de bladeren van de stengels gescheiden, en daarna wordt al het materiaal op papier gelegd om te drogen.
3. Een ideale plaats om plantaardig materiaal te drogen is de zolder, maar dit proces kan ook onder een afdak worden uitgevoerd.
4. Bij het drogen in een apparaat, als de temperatuur niet hoger is dan 50°C, krijgt u dezelfde kwaliteit materiaal als bij het natuurlijke proces.
5. Het is ten strengste verboden om het materiaal te proeven.
6. Het kruid wordt regelmatig omgeschept om schimmelvorming te voorkomen.
7. Op hetzelfde perceel kunt u het materiaal slechts om de 2 jaar verzamelen.
8. De wortels van delphinium worden meestal in het vroege voorjaar of het late najaar verzameld. De voorbereiding op het drogen en de omstandigheden zijn vergelijkbaar met de hierboven beschreven methoden.
9. Het kant-en-klare, goed gedroogde plantaardige materiaal wordt bewaard in papieren zakken of een kartonnen doos. Voor dit doel zijn jute zakjes geschikt. De toegestane bewaartermijn is 2 jaar.

Let op! Tuinders die decoratieve delphiniumsoorten kweken, moeten ook strikt de veiligheidsregels naleven bij de verzorging van de giftige plant. Percelen met delphinium moeten worden afgezet om accidenteel contact van de gevaarlijke plant met kinderen en huisdieren te voorkomen.

Geneeskrachtige eigenschappen van veldridderspoor

Zoals hierboven al is opgemerkt, is de veld- en apotheeksoort delphinium gewild in de farmaceutische industrie. Daarom wordt de waardevolle plant speciaal gekweekt om later materiaal te oogsten voor de productie van anti-epileptica, uitwendige middelen voor wondverzorging en andere medicijnen die tegenwoordig in de geneeskunde worden gebruikt. Ondanks de soortverschillen komen de geneeskrachtige eigenschappen van de plant bij sommige variëteiten overeen. Over het algemeen kunnen de volgende therapeutische effecten worden onderscheiden:

• urinedrijvend;
• slijmoplossend;
• ontstekingsremmend;
• antiseptisch;
• samentrekkend;
• pijnstillend;
• antiparasitair;
• antikankerverwekkend.

Maar het meest wordt ridderspoor gewaardeerd om het gehalte aan alkaloïden die de spierspanning kunnen ontspannen bij patiënten met verlamming en ernstige aandoeningen van het bewegingsapparaat.

Belangrijk! Voor de bereiding van medicijnen worden alle delen van de plant gebruikt. Maar er wordt rekening mee gehouden dat de concentratie van giftige stoffen in verschillende delen van de ridderspoor aanzienlijk verschilt. Dit feit moet u als voorstander van volksgeneeswijzen zeker in gedachten houden.

Welke ziekten kunnen met ridderspoor worden behandeld?

De naam van de plant ‘ridderspoor’ verwijst rechtstreeks naar zijn vermogen om botten te genezen. Daarom wordt het in de volksgeneeskunde vaak gebruikt bij de volgende pathologische aandoeningen:

• botbreuken;
• verrekkingen van de banden;
• kneuzingen;
• ontstekingsprocessen van gewrichten;
• jicht;
• osteochondrose;
• reuma.

Voor de behandeling van dergelijke aandoeningen worden voornamelijk uitwendige middelen gebruikt: zalven, oplossingen voor kompressen en wrijvingen, balsems. Dergelijke preparaten worden niet alleen bereid uit het bovengrondse deel van het kruid, maar ook uit de wortels, die het grootste deel van de alkaloïden bevatten.

Let op! Aangezien dergelijke procedures direct contact met medicinale preparaten vereisen, moet u na het uitvoeren ervan uw handen grondig wassen.

Naast de behandeling van aandoeningen van botweefsel en gewrichten, kan delphinium met toestemming van een arts worden gebruikt als aanvullend onderdeel van de algemene therapie bij de volgende ziekten:

• epilepsie;
• multiple sclerose;
• nierpathologieën;
• spijsverteringsstoornissen en ziekten van het maag-darmkanaal;
• open wonden, inclusief brandwonden;
• pleuritis en andere aandoeningen van de luchtwegen;
• conjunctivitis en blefaritis;
• helmintosen.

Zoals de praktijk laat zien, verhogen hulpmiddelen met ridderspoor, bereid volgens volksrecepten, het resultaat van de basistherapie. Onlangs hebben wetenschappers onderzoek gedaan waaruit blijkt dat delphinium in staat is de stofwisselingsprocessen in het menselijk lichaam te reguleren. Dit maakt de nuttige plant veelbelovend in de strijd tegen overtollige kilo's. Aan deze voordelen willen we er nog een toevoegen: zelfgemaakte crèmes met een kleine portie ridderspoor kunnen helpen bij het wegwerken van puistjes en acne. In de cosmetica worden de bestanddelen van de plant vaak toegevoegd aan verjongende middelen voor de oudere huid. Deze omstandigheid bevestigt eens te meer de veelzijdigheid van de medicinale plant.

Veldridderspoor in de volksgeneeskunde

Hoewel volksgenezers, net als artsen, zeer voorzichtig zijn met de mogelijkheid om de giftige plant voor therapeutische doeleinden te gebruiken, heeft deze praktijk niet alleen in ons land, maar ook in het buitenland een brede verspreiding gekregen. Het is immers niet voor niets dat Paracelsus en Hippocrates al millennia geleden verklaarden dat alles wat nuttig is tot gif kan worden, en dat gif bij een correct gekozen dosis in een medicijn kan veranderen. Daarom zal dit soort behandeling, bij het volgen van de bereidingsregels van geneeskrachtige vormen en het strikt naleven van de aangegeven doseringen, effectief en veilig zijn.

Voordat u begint met het bestuderen van de ervaring van volksgenezing, gepresenteerd met de beste recepten met ridderspoor, willen we een kleine excursie naar het verleden maken.

Een korte historische achtergrond
Al in de 19e eeuw ontdekten wetenschappers in ridderspoor alkaloïden die werken als het beroemde gif curare. Deze giftige stof verkregen de indianen uit een mengsel van verschillende giftige planten, waarmee zij vervolgens de punten van hun pijlen bestreken. Wanneer een vergiftigde pijl het lichaam van een dier of mens binnendrong, stierf het slachtoffer onmiddellijk, omdat een volledige verlamming van het centrale zenuwstelsel met ademstilstand optrad. Het was een machtig wapen dat de kolonisatoren angst aanjoeg. Maar in de geneeskunde wordt deze eigenschap van de plant in de chirurgie gebruikt. Zo worden preparaten met curare-achtige componenten gebruikt voor plaatselijke verdoving tijdens operaties.

In de hedendaagse praktijk van de volksgeneeskunde worden verschillende geneesmiddelvormen met ridderspoor gebruikt: zalven, afkooksels, poeders, infusies, vers sap en honing met stuifmeel van de plant. Alle genoemde middelen zijn eenvoudig thuis te bereiden. We geven als voorbeeld enkele van de meest populaire recepten.

Middel tegen urinezuurdiathese

Voor deze aandoening is een gestoorde stofwisseling kenmerkend, wat leidt tot een verhoogde aanmaak van urinezuurzouten. Gewoonlijk houdt een dergelijke ziekte verband met een verkeerd voedingspatroon.

De infusie wordt bereid uit 3 el ridderspoorkruid en 1 liter kokend water, waarmee u de plantaardige grondstof overgiet. Laat het twee uur trekken en neem het drankje vóór de maaltijd in, telkens 100–150 ml.

Infusie tegen verlamming

De bereidingswijze van het huismiddel is vrijwel dezelfde als in het vorige geval, maar de uitgangscomponenten worden in andere hoeveelheden gebruikt:

• Gedroogd kruid, tot poeder gewreven – 1 el.
• Kokend water – een vol glas.

Laat het geneeskrachtige mengsel 2–4 uur trekken. Neem tot 4 keer per dag een ½ glas.

Preparaat tegen multiple sclerose

Voor de behandeling van een dergelijke ernstige ziekte moet u een afkooksel bereiden van 1 tl gedroogde ridderspoor en 0,4 liter water. Kook de oplossing een kwartier, laat deze vervolgens afkoelen en filter hem. De dosis per keer is 1 tl afkooksel. De standaardbehandeling duurt 2 weken, maar indien nodig kan de therapie na een korte onderbreking worden hervat.

Voor de behandeling en preventie van kanker

Bij de thuisbehandeling van kwaadaardige tumoren heeft een infusie van poeder van ridderspoorkruid, bereid in de verhouding 1 tl grondstof op 2 glazen kokend water, zich al lang bewezen. Na twee uur trekken is het geneeskrachtige drankje klaar. Neem een derde glas op een lege maag.

Infusie tegen cystitis

Dit middel wordt bereid van een bloeiende plant. U dient ongeveer 20–30 g vers kruid te nemen en dit met 1 liter kokend water te overgieten. De oplossing moet goed trekken, waarvoor 2–3 uur nodig is. Drink drie keer vóór de maaltijd een half glas.

Oplossing voor kompressen

Het volgens dit recept bereide mengsel versnelt de genezing van brandwonden en helpt ook bij de behandeling van geïnfecteerde wonden en puisten. Het middel wordt als volgt bereid: breng een glas water aan de kook met 1 eetlepel delphiniumwortels (deze moeten vooraf worden fijngemaakt). Laat de oplossing een heel uur trekken en zeef het daarna. Week een doek of een stuk gaas in het aftreksel op kamertemperatuur en breng vervolgens gedurende een half uur kompressen aan op de aangetaste gebieden.

Belangrijk: De procedure moet uiterst voorzichtig worden uitgevoerd, waarbij u ervoor moet zorgen dat de oplossing niet in de ogen of mond terechtkomt.

Middel tegen pijn na verwondingen

Voor de bereiding van dit middel zijn verse delphiniumwortels nodig. Snijd ze fijn en giet er kokend water over. De verhouding van de ingrediënten is 1:2. Als het mengsel iets is afgekoeld, wikkelt u de wortels in een doek en brengt u ze aan op de pijnlijke plek. Bij hevige pijn kunt u dit kompres 3 tot 4 keer herhalen.

Wondhelend middel

In dit geval moet u ook een samenstelling voor kompressen bereiden. Dit zal echter geen aftreksel zijn, maar een geneeskrachtig mengsel van de volgende ingrediënten:

• Water.
• Poeder van delphiniumwortel.
• Plantaardige olie (willekeurig).

Neem van alle genoemde ingrediënten gelijke hoeveelheden. Breng de verkregen pasta aan op de plaats van de breuk of het pijnlijke gewricht. Wikkel het kompres vervolgens in een warme sjaal of een stuk doek. Om te voorkomen dat het kompres de beweging belemmert, kunt u het geheel vastzetten met een speciale bandage. Het is raadzaam de procedure 's nachts uit te voeren. 's Ochtends moet u het therapeutische mengsel van de huid afwassen.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

Alle geneesmiddelen die volgens volksrecepten worden bereid, zijn door de tijd getest. Zoals de bovenstaande recepten laten zien, zijn er variaties in de bereiding van sommige geneesmiddelen. Tincturen en afkooksels worden bijvoorbeeld voor verschillende aandoeningen op verschillende manieren bereid. Door verschillende varianten te gebruiken, kan men een preparaat verkrijgen met de gewenste concentratie van werkzame stoffen. Maar ondanks de verschillen in de bereidingswijze zijn er gemeenschappelijke normen die al eeuwenlang strikt worden nageleefd. Zo worden tincturen op alcoholbasis gemaakt, en afkooksels en aftreksels op waterbasis.

Aftreksel

Ontstekingsremmend aftreksel. Voor 1 theelepel droge grondstof heeft u 500 ml kokend water nodig. Na het mengen van de ingrediënten dekt u de container af met een deksel en wikkelt u er een handdoek omheen. Laat het geneeskrachtige drankje minstens 8 uur trekken. U kunt het middel innemen bij hevige hoest of verkoudheid, een half glas tot 4 keer per dag.

De tweede variant van het geneeskrachtige aftreksel vereist geen zo lange trektijd. Giet 1 eetlepel kruid over met kokend water, laat het mengsel vervolgens een uur trekken. Drink een heel glas, maar niet meer dan 3 keer per dag.

Tinctuur

Dit huismiddel helpt bij ontstekingsprocessen van de urinewegen. Neem voor 1 deel kruid 10 delen wodka. Meng alle ingrediënten en laat ze 10 tot 14 dagen trekken. Neem tot 5 keer per dag 5 druppels.

Afkooksel

Dit recept wordt beschouwd als een uitstekend middel om de leverfunctie te normaliseren bij hepatitis. Het middel wordt bereid volgens de volgende formule: neem 10 delen water op 1 deel droog preparaat. Zet de oplossing op een laag vuurtje. Laat het afkooksel 10 minuten koken. Wanneer het is afgekoeld, moet u het drankje beslist filteren. Neem voor de maaltijd 1 theelepel. De op deze eenvoudige wijze verkregen oplossing kan worden gebruikt voor de uitwendige behandeling van brandwonden, en als pijnstillend middel bij verwondingen en kneuzingen kunt u kompressen maken.

Zalf

In de regel wordt voor de bereiding van een zelfgemaakte zalf tegen reumatische pijnen, verwondingen en osteochondrose gebruikgemaakt van hoge ridderspoor. De oorspronkelijke componenten:

• Zaden van de plant – 1 theelepel.
• Inwendig vet – 10 theelepels.

Werkwijze:

1. Voeg eerst de genoemde ingrediënten samen.
2. Meng daarna goed.
3. Laat het 10 dagen trekken.
4. Breng de afgewerkte zalf tweemaal per dag in een dikke laag aan op de probleemgebieden.

Contra-indicaties voor gebruik

Gezien de hoge toxiciteit is het in sommige situaties ten strengste verboden ridderspoor voor medicinale doeleinden te gebruiken. In de lijst van absolute contra-indicaties:

• zwangerschap en de periode van borstvoeding;
• leeftijd tot 18 jaar;
• stabiele hypotensie (lage bloeddruk);
• myasthenie;
• hartpathologieën;
• algemene zwakte;
• verlaagde spierspanning.

Zogende moeders en zwangere vrouwen mogen preparaten op basis van het kruid alleen voor uitwendige behandeling gebruiken. Maar dergelijke behandeling is alleen toegestaan bij strikte naleving van de veiligheidsvoorschriften. Elke vorm van zelfmedicatie met toxische middelen is ontoelaatbaar, omdat overtreding van de bereidingsregels van het geneesmiddel, evenals overschrijding van de dosering, tot ernstige vergiftiging kan leiden.

Tekenen van intoxicatie

Bij vergiftiging met ridderspoor-preparaten treden krampen op, wordt onderdrukking van de ademhalingsfuncties waargenomen en kan braken voorkomen. Een dergelijk ziektebeeld vereist spoedeisende medische hulp. Indien niet tijdig de juiste maatregelen worden genomen, kan dit fataal aflopen.

Magische eigenschappen van veldridderspoor

Het kruid ridderspoor wordt beschouwd als een van de oudste planten op aarde. Het werd actief gebruikt in de oudheid en in de Middeleeuwen. Tegenwoordig hebben zijn voortreffelijke mogelijkheden ook brede toepassing gevonden in verschillende domeinen. Door zijn jarenlange dienst ten bate van de mens zijn in de volkscultuur veel overleveringen ontstaan die verband houden met de kracht van deze bloem.

Er bestaat bijvoorbeeld ook vandaag de dag nog het bijgeloof dat een gedroomde ridderspoorbloem een gelukkig huwelijk of het vinden van trouwe vrienden voorspelt.

1. Bij de Slaven bestond in de oude tijden de gewoonte: boven de voordeur bevestigden ze een bos droog ridderspoorkruid. Men geloofde dat deze manier het huis op betrouwbare wijze beschermde tegen boze geesten en ongenode gasten.
2. Als persoonlijke talisman werden alleen de blauwe bloemen van de plant gebruikt. Ze werden gedroogd en vervolgens in een klein zakje gedaan. Dergelijke bescherming tegen het boze oog werd op de borst gedragen.
3. Droge ridderspoorbloeiwijzen werden onder het kussen gelegd om nachtmerries te verdrijven en een rustige slaap te verzekeren.
4. Niet minder actief werd het kruid gebruikt voor het bereiden van een liefdesdrank, want in de oudheid werd delphinium beschouwd als de bloem van de liefde. Bovendien werkte de plant even effectief in twee richtingen: het hielp om een geliefde aan te trekken en beschermde ook tegen een ongewenste liefdesbetovering.

Ondanks zijn eenvoudige uiterlijk is de ridderspoorplant begiftigd met een enorm genezend potentieel. Maar bij het hanteren ervan moet u de hier gegeven aanbevelingen strikt opvolgen, zodat het nuttige kruid werkelijk geneest en geen schade aan de gezondheid toebrengt.

Foto van ridderspoor