Rode klaver: medicinale eigenschappen en contra-indicaties

Rode klaver is een meerjarige kruidachtige plant die veel wordt gebruikt in de volksgeneeskunde en zelfs in de cosmetologie. Het heeft een lange gebruiksgeschiedenis. Het wordt ook gebruikt als voederplant en wordt beschouwd als een goede honingplant. In de landbouw speelt het een belangrijke rol omdat het de bodem verrijkt met stikstofverbindingen, wat de vruchtbaarheid verhoogt. Maar natuurlijk zijn de medicinale eigenschappen van deze plant veel belangrijker, en deze zullen hieronder worden besproken.

Chemische samenstelling

Uit onderzoek is gebleken dat het bovengrondse deel van de plant tijdens de bloei de volgende stoffen bevat:

1. Plantaardige eiwitten (afhankelijk van de variëteit tot 25%, wat klaver een waardevol voedergewas maakt).
2. Vrije aminozuren.
3. Vetten (tot 3,5%).
4. Vezels, nodig voor de verbetering van de spijsvertering – tot 26%.
5. Vitaminen – voornamelijk ascorbinezuur, dat de conditie van de bloedvaten verbetert, en caroteen, dat gunstig is voor het gezichtsvermogen.
6. Flavonen en flavonolen met antioxiderende eigenschappen. In het bijzonder bevat klaver quercetine met zijn ontstekingsremmende werking.
7. Looistoffen.
8. Verschillende sporenelementen die een belangrijke rol spelen in alle processen van het functioneren van het lichaam.
9. Fyto-oestrogenen en plantaardige steroïden.

Zowel in het bovengrondse deel als in de wortels bevindt zich de stof trifolizine. Wetenschappelijk is bewezen dat het schimmelwerende eigenschappen heeft.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Klaver (weideklaver) is een hele groep planten. De meeste soorten zijn meerjarig, al komen er ook tweejarige voor. Deze plant wordt 15–55 cm hoog. Hij heeft een vrij krachtige vertakte stengel en karakteristieke drietallige bladeren. Deze laatste bestaan uit elliptische, gaafrandige blaadjes, met op de bovenzijde meestal een witte tekening. Bij veel soorten vouwen de blaadjes zich 's nachts op. De penwortel van de plant ziet er interessant uit. Hij vertakt zich meestal sterk, en op de vertakkingen zijn knolletjes zichtbaar – dit zijn stikstofbindende bacterieculturen.

De bloeiwijzen bestaan uit bolvormige losse hoofdjes, die van onderen omgeven zijn door topblaadjes. De bloemen zijn vlinderbloemig, meestal bleekroze of donkerrood van kleur. Deze plant bloeit van mei tot september, en in de herfst rijpen de vruchten. Botanisch gezien zijn dit eivormige peulen met kleine platte zaden, die een gelige of bruine tint hebben.

Weideklaver komt overal in Europa voor. Hij komt ook voor in Noord-Afrika (in Tunesië, Marokko, Algerije) en in Azië. In Rusland is klaver vrijwel overal te vinden, met uitzondering van het uiterste noorden. U kunt hem aantreffen op weilanden (zowel matig vochtig als droog), bosweiden en langs de randen van akkers. Dit geldt voor de wilde natuur, want in veel gebieden wordt weideklaver doelbewust geteeld – als voedergewas of om de bodemvruchtbaarheid te verhogen.

Soorten

Vroeger onderscheidde men slechts twee soorten weideklaver – met witte en rode bloemen. Tegenwoordig weet men dat botanisch gezien veel meer soorten kunnen worden onderscheiden – bijvoorbeeld de Amerikaanse klaver (ook wel behaarde klaver), de alpenklaver, enz. Ze hebben allemaal ongeveer dezelfde eigenschappen en onbeduidende uiterlijke verschillen.

Vaak wordt weideklaver verward met hybride klaver. Ook dit is een kruidachtige vaste plant met een vertakte stengel, bolvormige bloeiwijzen en drietallige blaadjes, maar het is eigenlijk een tussenvorm tussen witte en rode klaver (rode klaver is een andere naam voor weideklaver). Het kenmerkende is dat tijdens de bloeiperiode de kroonblaadjes van kleur veranderen van witroze naar dieprood, en daarna bruin worden. Wat geneeskrachtige eigenschappen betreft, lijkt hij op weideklaver – ontstekingsremmende eigenschappen maken hem bruikbaar bij de behandeling van keelontsteking en bronchitis.

Oogst en opslag

In zowel de officiële als de volksgeneeskunde worden alleen de bloemen van klaver en de topblaadjes als grondstof gebruikt. Het wordt aanbevolen de grondstof te verzamelen tijdens de actieve bloeiperiode. Afhankelijk van de klimatologische omstandigheden kan deze periode al in mei beginnen en tot september duren. In die tijd moet u de hele bloeiwijzen met de hand plukken of met een scherp mes afsnijden, maar zonder de bloemstelen.

Daarna wordt het materiaal overgebracht in wilgenmanden, zodat het los ligt en niet samengeperst wordt. Deze manden worden in de schaduw gedroogd – u kunt ze onder een afdak houden. Een tweede optie is om het proces te versnellen door gebruik te maken van een droger voor groenten en fruit (maar op voorwaarde dat de temperatuur niet hoger is dan 60–70 graden). Het is zeer belangrijk deze aanbevelingen op te volgen, want als het materiaal uitdroogt, verliest het zijn geneeskrachtige eigenschappen. Bij correct gedroogde klaver vallen de bloemhoofdjes niet af en vallen ze niet uit elkaar.

Wat betreft opslag, is het het beste om het medicinale materiaal in stoffen zakken te bewaren. Bewaar ze het beste op een donkere en droge plaats. Het kruid kan slechts 1 jaar worden bewaard. De bloemhoofdjes kunnen daarentegen 2 jaar worden bewaard. Als alles correct is gedaan, zal het kruid ruiken als gedroogd hooi. De aanwezigheid van een vreemde geur, evenals het verschijnen van een bittere smaak, geeft aan dat het materiaal bedorven is.

Sommige volksgenezers raden aan om de wortels van de weideklaver te gebruiken. U kunt ze ook verzamelen tijdens de actieve bloei of direct daarna. Ze moeten in natuurlijke omstandigheden worden gedroogd.

Medicinale eigenschappen van rode klaver

Tegenwoordig is door onderzoek bewezen dat weideklaver ontstekingsremmende en wondhelende eigenschappen heeft. Ook bevatten de bladeren en bloemhoofdjes stoffen met een choleretische, diuretische en antisklerotische werking. Een aantal onderzoeken heeft aangetoond dat deze plant ook antitumoreigenschappen heeft (tenzij het gaat om oestrogeenafhankelijke tumoren). Bovendien stopt het bloedingen en helpt het giftige stoffen af te voeren.

De geneeskrachtige eigenschappen van klaver zijn zo divers dat deze plant kan worden gebruikt:

1. Bij bloedarmoede veroorzaakt door ijzertekort.
2. Bij pijnlijke menstruaties.
3. Bij blaasontsteking en andere ontstekingsziekten van het urogenitale systeem.
4. Bij reumatische pijnen.
5. Voor de behandeling van aandoeningen van de luchtwegen, waaronder keelontsteking en bronchitis, en sommige chronische nierpathologieën.
6. Om het cholesterolgehalte te verlagen en atherosclerose te voorkomen.

Als uitwendig middel worden kompressen van verse gemalen klaverbladeren gebruikt om bloedingen te stoppen. Ze worden ook gebruikt voor de behandeling van brandwonden en bij abcessen en etteringen.

Voor vrouwen

Langdurig onderzoek heeft aangetoond dat weideklaver hormoonachtige stoffen bevat, fyto-oestrogenen genaamd. In de hoogste concentratie zijn ze aanwezig in de bloemen van deze plant. In het bijzonder bevatten ze formononetine, daïdzeïne en genisteïne. Al deze fyto-oestrogenen lijken qua werking op vrouwelijke geslachtshormonen, mede omdat ze dezelfde receptoren beïnvloeden.

Voor vrouwen is klaver dus nuttig omdat het:

1. De intensiteit van pijn tijdens de menstruatie vermindert.
2. De toestand van het lichaam bij het intreden van de menopauze normaliseert.
3. Het heeft een algemeen genezend effect en voorkomt vroegtijdige veroudering. Uiterlijk uit zich dit in het feit dat rimpels minder zichtbaar worden, de huidtoon en elasticiteit verbeteren.
4. Herstelt de calciumstofwisseling en draagt bij aan de versterking van de botten.
5. Normaliseert de cholesterolstofwisseling.

Het gebruik van rode klaver in voldoende grote hoeveelheden vervult dus dezelfde functies als hormoontherapie. Dit kruid heeft alleen niet zoveel bijwerkingen.

Voor mannen

Klaver heeft ontstekingsremmende eigenschappen, wat erg belangrijk is voor de behandeling van urethritis en prostatitis. Daarnaast bevat het ook plantaardige steroïden. Daarom wordt klaver beschouwd als een uitstekend middel bij de behandeling van erectiestoornissen. Deze plant heeft afrodiserende eigenschappen. Er moet echter worden opgemerkt dat het meest effectieve middel in dit opzicht een tinctuur van de zaden is, niet van het bovengrondse deel van de klaver.

Bovendien helpt het gebruik van preparaten op basis van deze plant om het niveau van 'slecht' cholesterol in het bloed te verlagen en wordt het daarom beschouwd als een goed middel voor de preventie van atherosclerose. En het zijn juist mannen die vaak met dit probleem te maken krijgen (bij vrouwen komt het vóór de menopauze veel minder vaak voor).

Voor kinderen

Het wordt niet aanbevolen om kinderen tot 3 jaar klaverthee en klaverinfusie inwendig te geven. Voor oudere kinderen kunnen dergelijke middelen echter nuttig zijn – bijvoorbeeld voor de spijsvertering, en ook bij neiging tot koliek en verhoogde gasvorming. Wat absoluut gecontra-indiceerd is voor kinderen, is het gebruik van een alcoholische tinctuur.

Van klaver worden afkooksels en infusies gemaakt, die worden gebruikt voor de preventie en behandeling van rachitis bij kinderen – op basis daarvan worden baden gemaakt. Deze middelen kunnen op soortgelijke wijze ook worden gebruikt bij diathese om huidontsteking te verlichten. Het is echter raadzaam om vooraf een kinderarts te raadplegen. Omdat ze, net als elk ander plantaardig middel, allergieën kunnen veroorzaken.

Toepassing van rode klaver in de volksgeneeskunde

Rode klaver wordt gebruikt bij verschillende aandoeningen – afhankelijk van de specifieke diagnose kan dit zowel een afkooksel, een infusie als een alcoholische tinctuur zijn.

Bij bronchitis en aandoeningen van de luchtwegen

In het bovengrondse deel van de plant bevinden zich stoffen die helpen slijm te verdunnen, dus bij bronchitis vergemakkelijkt klaver de afvoer van secreet en voorkomt het longontsteking. Al na drie dagen gebruik zal het resultaat merkbaar zijn. De mucolytische en ontstekingsremmende eigenschappen van klaver hebben geleid tot het gebruik ervan bij kinkhoest en andere aandoeningen van de luchtwegen die gepaard gaan met ophoping van secreet en vochtig hoesten.

In dergelijke gevallen kan men ofwel een infusie van klaverbloemen en -bladeren gebruiken (100 g grondstof wordt gekookt in een glas water en een dag in een thermoskan gelaten, waarbij de kan regelmatig wordt geschud), ofwel drinkt men een klavertinctuur – aan het verkregen afkooksel wordt 100 g wodka toegevoegd. In beide gevallen wordt het medicijn 3–4 keer per dag voor de maaltijd ingenomen.

Bij infecties van het urogenitale stelsel

Over het algemeen wordt bij dergelijke aandoeningen een kant-en-klaar plantenextract ingenomen, omdat onder industriële omstandigheden de maximale hoeveelheid actieve stoffen behouden kan blijven. In dit geval zijn zowel de ontstekingsremmende als de diuretische eigenschappen van klaver belangrijk, omdat het helpt bij het verwijderen van ziekteverwekkende bacteriën via de urine. Om het gewenste vochtafdrijvende effect te bereiken, kunt u gedurende de dag een glas klaverinfusie drinken (recept wordt hieronder gegeven), verdeeld in 3-4 gelijke porties. Het is niet raadzaam om het 's nachts te drinken, omdat dit slaapstoornissen kan veroorzaken.

Bij het gebruik van klaverinfusie gedurende meerdere dagen is het zeer belangrijk om een drinkregime te handhaven. Het lichaam moet ten minste 2 liter vocht per dag binnenkrijgen om uitdroging te voorkomen en pathogene bacteriën snel te verwijderen.

Bij ontstekingsziekten van de gewrichten

Rode klaver wordt beschouwd als een effectief middel tegen zowel artritis als reuma. In dit geval heeft het een complexe werking. Enerzijds wordt het gebruikt als ontstekingsremmend middel, anderzijds is de pijnstillende werking belangrijk. En aangezien klaverinfusie een diureticum is, zorgt het verwijderen van overtollig vocht voor het verminderen van de zwelling die gepaard gaat met artritis.

Hierbij kunt u het volgende gebruiken:

1. Klaverinfusie (2 eetlepels droge grondstof per glas kokend water). In dit geval wordt 200 ml verdeeld in 3-4 porties en gedurende de dag ingenomen.
2. Verse fijngemaakte klaverblaadjes als kompres, dat gedurende een half uur op het probleemgewricht wordt aangebracht.

Bovendien kan klaver ook relevant zijn bij artrose. De flavonoïden en aminozuren die het bevat, kunnen bijdragen aan de aanmaak van collageen, dat het gewrichtsweefsel herstelt. In dat geval is het raadzaam om klaverinfusie of -afkooksel te combineren met het innemen van chondroprotectors.

Bij leveraandoeningen

De actieve stoffen in deze plant kunnen ook ontstekingsziekten van de lever en galblaas bestrijden, te meer omdat klaver het vermogen heeft om gifstoffen te verwijderen. Daarom kan het worden gebruikt als een van de middelen in de combinatietherapie bij leveraandoeningen. In dat geval wordt aanbevolen om een zwakke infusie of afkooksel van dit kruid te maken en 3-4 keer per dag voor de maaltijd 100 ml in te nemen. De behandelingskuur moet ten minste twee weken duren, waarna een pauze moet worden ingelast.

Bij hypertensie en vaatziekten

Rode klaver bevat actieve stoffen die niet alleen helpen het cholesterolgehalte in het bloed te verlagen, maar ook de bloeddruk te stabiliseren, de wanden van bloedvaten te versterken en ze elastischer te maken. Voor deze doeleinden wordt vaak klaverextract in capsules ingenomen – in een kuur van 10 dagen. Tussen de kuren moet u een pauze van 3 weken nemen. Ook kunt u druppels op basis van het extract innemen.

Als u het middel volledig thuis wilt bereiden, kunt u een van de volgende twee opties gebruiken:

1. Zet alleen verse bloemen – 100 g op 0,5 l kokend water (breng het middel aan de kook, houd het nog 5–6 minuten op laag vuur en laat het daarna 2–3 uur trekken). Drink deze hele hoeveelheid gedurende de dag in enkele slokken per keer.
2. Zet 4 eetlepels gedroogd materiaal op 0,5 l kokend water. Laat het 6–8 uur in een thermoskan trekken. Drink het middel telkens 100 ml voor elke hoofmaaltijd.

Desgewenst kunt u aan een van deze dranken een beetje honing toevoegen om de smaak te verbeteren. Het middel moet voor gebruik worden gefilterd!

Bij ischemische hartziekte en voor verlaging van cholesterol

Om de werking van het hart- en vaatstelsel te verbeteren, kunt u verse bloemhoofdjes gebruiken. Vijftien stuks op een glas kokend water is voldoende – laat het middel trekken tot het afgekoeld is, zeef het en drink het als thee (eventueel met honing). Een tweede mogelijkheid is 1 eetlepel fijngemaakte gedroogde bloemen op een glas kokend water; breng het aan de kook, houd het 5 minuten op laag vuur, laat het daarna afkoelen en zeef het door kaasdoek. Neem dit middel 5–6 keer per dag in, telkens 1 eetlepel.

Om het cholesterolgehalte te verlagen, maakt men gewoonlijk een infusie: voor 1 l kokend water neemt men 20–25 verse bloemhoofdjes en laat deze 20 minuten trekken. Daarna filtert men het middel. Gedurende de dag drinkt men deze hele hoeveelheid op – in kleine kopjes in plaats van thee.

Een andere mogelijkheid is 15 bloemhoofdjes met een glas kokend water overgieten, een halfuur laten trekken en door twee lagen kaasdoek filtreren. Deze infusie drinkt men driemaal per dag in gelijke porties. De totale duur van de behandeling is 20 dagen. Behalve dat deze thee het cholesterolgehalte verlaagt en de vorming van atherosclerotische plaques voorkomt, is hij in het algemeen gunstig voor de gezondheid, omdat de bloedsomloop erdoor verbetert.

Bij hoofdpijn die samenhangt met vaatspasmen wordt aangeraden klaver en moerasspirea in plaats van thee te zetten, waarbij beide soorten plantaardig materiaal in gelijke verhoudingen worden gebruikt.

Bij gynaecologische aandoeningen

De werkzaamheid van rode klaver bij dergelijke aandoeningen is enerzijds te danken aan de ontstekingsremmende eigenschappen ervan en anderzijds aan het hoge gehalte aan fyto-oestrogenen. Dat laatste is belangrijk bij de behandeling van disfunctie van de eierstokken, omdat deze gewoonlijk wordt veroorzaakt door een tekort aan dergelijke hormonen. Bovendien zal klaver, als er ontstekingsziekten van deze organen zijn, een snel herstel bevorderen (hoewel het bij een bacteriële infectie natuurlijk geen antibiotica kan vervangen).

Bij ontstekingsaandoeningen van de bekkenorganen maakt men het volgende middel: 2 eetlepels klaverbloemen overgieten met 2 glazen kokend water, in een au bain-marie plaatsen en een halfuur op laag vuur laten verwarmen, daarna zeven en maximaal 4 keer per dag 1 eetlepel drinken. Een dergelijke infusie kan ook worden gebruikt voor zitbaden.

Bij pijnlijke menstruatie neemt u ook een aftreksel van klaver, maar dan in een hogere concentratie – 2 eetlepels van het kruid op een kop kokend water. Het middel laat u 6–8 uur in een thermoskan trekken. U drinkt 100 ml per dag, te beginnen 2–3 dagen vóór de verwachte start van de volgende cyclus. Dit middel verlicht niet alleen de pijn, maar helpt ook de cyclus in zijn geheel te reguleren.

Een andere toepassing is de behandeling van mastopathie, aangezien deze aandoening ook vaak verband houdt met een verkeerde hormoonproductie. Hiervoor bereidt u een afkooksel van klaverwortel – 3 eetlepels van het kruid op een kop kokend water. U kunt ze in gelijke verhoudingen mengen met gedroogde bloemen van de plant. U kookt dit middel gedurende 20 minuten. Het afkooksel wordt zeer geconcentreerd; u neemt driemaal daags 1 eetlepel. Voorafgaand moet u echter tests laten doen en een gynaecoloog raadplegen, omdat mastopathie niet altijd te wijten is aan een tekort aan oestrogeen; soms ligt het aan een slechte werking van de schildklier.

Bij bloedarmoede en verkoudheden

Bij bloedarmoede wordt aanbevolen het volgende aftreksel te nemen – 20 g droge bloeiwijzen op een kop kokend water. Deze hoeveelheid wordt verdeeld in vier gelijke porties, die u gedurende de dag drinkt. Men zegt dat dit aftreksel de krachten herstelt bij bloedarmoede en over het algemeen versterkende eigenschappen heeft.

Daarom raden sommige volksgenezers aan om preparaten op basis van rode klaver te nemen na chirurgische ingrepen om de revalidatieperiode te verkorten. Hiervoor neemt u dezelfde 20 g bloeiwijzen op 200 ml kokend water. U drinkt dit middel 3 maal daags – ongeveer 70–80 ml.

Maar als u de concentratie van werkzame stoffen verhoogt door 40 g plantaardig materiaal te nemen, krijgt u een zweetdrijvend middel dat kan worden gebruikt voor de behandeling van verkoudheid en ARVI. Samen met het zweet worden ook gifstoffen uit het lichaam afgevoerd.

Bij aambeien

Omdat rode klaver een gunstige invloed heeft op de bloedvaten, kan het ook nuttig zijn bij aambeien. Hiervoor gebruikt u het aftreksel, dat wordt toegevoegd aan het badwater. U bereidt het als volgt: neem 2 eetlepels droog kruid op een kop kokend water. Het is raadzaam dit middel 8 uur in een thermoskan te laten trekken, dus 's avonds. Het heeft een bloedstelpend effect en verbetert de conditie van de bloedvaten. Daarom kan, paradoxaal genoeg, hetzelfde aftreksel worden gebruikt voor het spoelen van de mondholte bij de behandeling van stomatitis.

Gebruik van rode klaver in de dermatologie en cosmetologie

Klaver in de vorm van een afkooksel of aftreksel wordt inwendig gebruikt bij verschillende dermatologische problemen – bijvoorbeeld bij een allergische reactie. Het vermindert niet alleen de ontsteking, maar verlicht ook de jeuk en verlaagt de doorlaatbaarheid van de vaatwanden.

Bij brandwonden en steenpuisten maakt u kompressen van een afkooksel van klaverbloeiwijzen. Het afkooksel kan ook worden gebruikt voor het spoelen van de hoofdhuid en het wassen van het gezicht bij seborroïsch eczeem. Er worden baden mee gemaakt bij hyperkeratose (verdikking van de hoornlaag van de huid). Bovendien wordt het warme afkooksel gebruikt voor de behandeling van acne – u dept ermee op huidplekken die bedekt zijn met puistjes.

U wrijft vers klaver sap of het afkooksel ervan in uw haarwortels om vroegtijdig grijs worden te voorkomen.

U kunt de veldklaver in de cosmetologie als volgt gebruiken:

1. Masker voor het hydrateren van de huid. U neemt 4 verse bloemhoofdjes en evenveel blaadjes, vermaalt ze, voegt 1 eetlepel vloeibare honing toe en wrijft alle ingrediënten tot een gladde massa. Het middel brengt u gedurende 15 minuten op de huid aan en spoelt het vervolgens af met koel water. Het masker hydrateert niet alleen, maar helpt ook fijne rimpels te verminderen.
2. Kompressen voor de huid rond de ogen. U neemt 1 theelepel gemalen droge grondstof op 100 ml kokend water, laat het trekken tot het is afgekoeld, zeef het, doopt er wattenschijfjes in, die u vervolgens gedurende 20 minuten op de ogen legt. Na de procedure wast u uw gezicht met het overgebleven afkooksel. Het middel maakt de huid glad en vermindert zwelling.
3. Anti-verouderingsmasker voor alle huidtypes. U neemt 1 eetlepel gemalen verse bloemhoofdjes en klaverblaadjes, 1 rauw ei, 1 eetlepel kefir. U mengt alle ingrediënten tot een gladde massa en brengt het aan op de gereinigde gezichtshuid. U laat het masker 20 minuten zitten en spoelt het vervolgens af met koolzuurvrij mineraalwater. Vanwege de kefir heeft het middel een licht blekend effect, daarom is het niet aan te raden dit masker vaker dan één keer per week te gebruiken. Het masker geeft de huid stevigheid en elasticiteit en verzacht fijne rimpels.

Wat betreft de andere eigenschappen van klaver, u kunt ze gebruiken om de lokken glans te geven en het haar te versterken. Hiervoor kunt u de volgende infusie gebruiken: voor 3 eetlepels gemalen droge grondstof neemt u 2 kopjes kokend water. U laat het verkregen middel gedurende drie uur trekken met een deksel erop, en vervolgens zeef u het. Deze infusie wrijft u 's avonds dagelijks in de haarwortels en hoofdhuid. U kunt het maximaal twee dagen in de koelkast bewaren en daarna een nieuwe portie bereiden.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

U kunt veldklaver op verschillende manieren gebruiken. Hieronder vindt u de bereidingswijzen van middelen op basis ervan.

Tinctuur

In de regel wordt de alcoholische tinctuur alleen gebruikt bij de behandeling van infectieziekten, in de combinatietherapie van kwaadaardige nieuwvormingen, en als uitwendig middel bij verschillende ontstekingen. Maar er zijn contra-indicaties: u mag het niet drinken bij hoge bloeddruk, en u mag er ook geen brandwonden en plekken met atopische dermatitis mee behandelen.

Om dit middel te bereiden, neemt u 4 eetlepels gemalen gedroogde grondstof op 0,5 liter wodka of ethylalcohol, die wordt verdund tot een sterkte van 40 graden met gedestilleerd water. U laat de tinctuur 10 dagen op een droge en donkere plaats staan, af en toe schuddend. Daarna neemt u het driemaal daags 1 theelepel in. Soms raden artsen een lagere dosering aan.

Als bij atherosclerose de bloeddruk niet stijgt, maar u wel last heeft van oorsuizen, neem dan de volgende tinctuur – 40 g gedroogd plantaardig materiaal op 50 ml wodka. Dit middel wordt elke dag 20 ml voor de lunch gedurende drie maanden gedronken. De behandelingskuur kan indien nodig worden herhaald, maar pas na een pauze van 10 dagen.

Voor de behandeling van erectiestoornissen maakt u een tinctuur van zaden. Hiervoor neemt u 1 eetlepel van het materiaal, giet u het in een glas droge rode wijn en verhit u het gedurende een uur in een stoombad. Het middel wordt driemaal daags 1 eetlepel ingenomen.

Aftreksel

Neem 2 eetlepels gedroogd plantaardig materiaal op een glas kokend water en laat het een uur trekken, en filter het vervolgens door twee lagen kaasdoek.

Afkooksel

Er zijn twee varianten om een dergelijk medicijn te bereiden. Voor een gewoon afkooksel neemt u 1 eetlepel gedroogde bloemen op een glas kokend water en laat u het een paar minuten op laag vuur staan, en laat u het vervolgens een uur trekken. Dit middel moet vóór de maaltijd worden ingenomen. De tweede variant is een sterk afkooksel. Het wordt als meer geconcentreerd beschouwd. Hiervoor neemt u 3 eetlepels materiaal op een glas kokend water.

In de volksgeneeskunde kan ook een afkooksel van klaverwortels worden gebruikt. Dit middel wordt over het algemeen als effectief beschouwd bij aandoeningen van de luchtwegen. Voor de bereiding neemt u 20 g gedroogde gemalen wortel en giet u er een glas kokend water over, waarna u het een half uur op laag vuur laat staan. Vervolgens haalt u het van het fornuis, laat u het afkoelen en zeef u het. Het verliest een deel van het volume, en u vult dit aan met gekookt water. Dit afkooksel wordt als geconcentreerd beschouwd, u neemt het tot 5-6 keer per dag 1 eetlepel.

Thee

Dit is het veiligste middel van alle genoemde, het kan zelfs aan kinderen worden gegeven ter preventie van luchtweginfecties en ter verbetering van de spijsvertering. Neem 1 theelepel droog materiaal en giet er een glas kokend water over. Laat het middel maximaal 5 minuten trekken. Daarna drinkt u het in kleine slokjes, waarbij u de hoeveelheid over de hele dag verdeelt.

Ter preventie van verschillende ziekten kunt u de thee ook op een andere manier zetten – 20 verse bloemen op 1 liter water. Deze drank kan vrijwel zonder beperkingen worden gedronken, maar niet langer dan 7 dagen achter elkaar. Daarna moet u een pauze van 3-4 dagen nemen, en dan kunt u nog een kuur volgen.

Sap

Het sap van rode klaver bevat vrijwel alle ingrediënten die in de bladeren en bloemen aanwezig zijn, maar in een hogere concentratie. Dit zijn onder andere ascorbinezuur, B-vitaminen, tocoferol en looistoffen. Hierdoor heeft het sap niet alleen ontstekingsremmende, maar ook antiseptische en zelfs koortswerende eigenschappen. Dit maakt het tot een vrijwel universeel middel dat kan worden gebruikt bij aandoeningen van de luchtwegen, bij reuma, en bij de behandeling van brandwonden en etterende wonden (hierin onderscheidt het zich gunstig van de alcoholtinctuur). Bovendien kan dit middel, in tegenstelling tot afkooksel en waterige infusie, ook worden gebruikt voor de behandeling van diarree. In de volksgeneeskunde wordt het sap ook als effectief beschouwd bij de behandeling van bepaalde oogziekten en middenoorontsteking.

Klaversap kan in de cosmetica worden gebruikt. Het kan in de hoofdhuid worden gemasseerd in plaats van het hierboven beschreven aftreksel. Het wordt gebruikt om het gezicht te reinigen, zodat de huid glad en fluweelachtig wordt. Het kan ook worden gebruikt voor het bereiden van een uniek masker voor de hals en het decolleté – het sap wordt gebruikt om gaas te doordrenken, dat vervolgens als kompres op de betreffende huidgedeelten wordt aangebracht.

Sap wordt, in tegenstelling tot plantaardig materiaal, het beste geoogst vóór de bloei, dus in mei, uiterlijk in juni. Hiervoor worden de bovengrondse delen van de plant samen met de bloeiwijzen afgesneden. Al dit materiaal wordt zorgvuldig gesorteerd, gedroogde en beschadigde delen worden weggegooid, het wordt gewassen in koud water, vervolgens licht gedroogd en door een sapcentrifuge gehaald. Alle verkregen vloeistof wordt vrijwel direct gebruikt; het kan niet lang worden bewaard, zelfs niet in de koelkast, maar het zou voldoende moeten zijn voor één behandelingskuur.

Het sap heeft een hoge concentratie actieve stoffen, daarom wordt aanbevolen het in een dosering van niet meer dan 50 ml per dag te drinken. De smaak is wrang en kan als onaangenaam worden ervaren; om het te verzachten wordt een kleine hoeveelheid honing aan de drank toegevoegd.

Olie-extract

Dit middel kan ook thuis worden bereid. Het bovengrondse deel van klaver bevat etherische olie en vetzuren, maar voor het verkrijgen van het extract moet men kwalitatieve olijfolie gebruiken. Voor de bereiding neemt men gedroogde takken en bloeiwijzen van klaver, giet 6 delen gedistilleerd water over 1 deel plantaardig materiaal en laat het 24 uur op een donkere en koele plaats staan. Vervolgens wordt het aftreksel aan de kook gebracht en op laag vuur gelaten tot het voor 2/3 is verdampt. Daarna wordt dezelfde hoeveelheid olijfolie toegevoegd en op het vuur gehouden tot het water volledig is verdampt.

Het resultaat is een olie die moet worden gezeefd en dagelijks moet worden ingenomen, 1 theelepel per dag, bijvoorbeeld bij gewrichtspijn of gynaecologische aandoeningen. Echter waarschuwen fytotherapeuten dat bij overschrijding van deze dosering keelpijn kan optreden.

Contra-indicaties voor gebruik

Omdat klaver fyto-oestrogenen bevat, is het gecontra-indiceerd voor zwangere vrouwen. Immers, de werking van deze stoffen kan leiden tot een miskraam of vroeggeboorte. Vanwege de fyto-oestrogenen zijn klaverpreparaten gecontra-indiceerd bij bepaalde oncologische aandoeningen (voornamelijk bij oestrogeenafhankelijke tumoren), omdat ze in dergelijke gevallen de situatie aanzienlijk kunnen verergeren.

Ook zijn preparaten van weideklaver gecontra-indiceerd bij aandoeningen zoals tromboflebitis en spataderen. In geen geval mogen ze worden ingenomen bij pathologieën van het cardiovasculaire systeem. Artsen verbieden dit ook bij een beroerte.

Elke aftreksels en afkooksels van klaver mogen niet worden ingenomen bij aanleg voor diarree – het zal alleen maar verergeren. Deze plant is ook gecontra-indiceerd bij maagpijn, waaronder die veroorzaakt door gastritis of maagzweer.

Het gebruik van preparaten op basis van weideklaver leidt soms tot bijwerkingen van verschillende ernst – dit kunnen zowel duizeligheid en huiduitslag zijn als myalgie (spierpijn), misselijkheid, braken en zelfs baarmoederbloedingen. Bij het optreden van eventuele bijwerkingen dient u te stoppen met het verdere gebruik van de preparaten.

Middelen op basis van weideklaver worden niet aanbevolen voor gelijktijdig gebruik met tabletvormige oestrogenen (dit kan een overdosering veroorzaken). Ze mogen in geen geval worden gecombineerd met leverenzymen en aspirine. Ook worden ze niet gelijktijdig met heparine gebruikt, omdat dit kan leiden tot het ontstaan van ernstige bijwerkingen.

Interessante feiten

Klaver is zo'n vertrouwd gewas geworden dat het lijkt alsof het altijd al werd verbouwd. Maar in werkelijkheid begon men het pas ongeveer 600 jaar geleden te verbouwen in Noord-Italië. Van daaruit begon de verspreiding door Europa. Eerst kwam klaver naar Nederland, daarna naar de Duitse vorstendommen en Engeland. En in Rusland begon men het pas ongeveer 200 jaar geleden te verbouwen.

Vroeger werden gedroogde en fijngemalen klaverbladeren gebruikt, zoals men vandaag de dag zou zeggen, als dieetsupplement. Ze werden tot poeder vermalen en door meel gemengd, dat vervolgens werd gebruikt voor het bakken van roggebrood. Bovendien werd klaver gebruikt als toevoeging voor de bereiding van bepaalde kazen en sauzen uit de Europese keuken. Tegenwoordig wordt klavermeel voornamelijk gebruikt in de veehouderij, omdat het een bron van vele waardevolle stoffen is. Toch blijven wetenschappers de eigenschappen van klaver bestuderen, dus wellicht zullen er binnenkort nieuwe toepassingsgebieden worden gevonden.

Foto van de rode klaver