Wegedoornschors: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

Wegedoorn is een boom of struik met gladde, donkerbruine takken. De meeste mensen kennen het onder de naam 'wolfbes'. De scheuten zijn stevig en de struiken niet te dicht. De bladeren zijn glad, ovaalvormig, heldergroen van kleur met gekartelde randen. De plant draagt kleine zwarte vruchten die vaag aan zwarte bessen doen denken, maar met een paarse tint. De bessen zelf worden ook in de volksgeneeskunde gebruikt, maar ze zijn gevaarlijk voor de gezondheid, dus voorzichtigheid is geboden. Zelfs in kleine hoeveelheden kunnen ze misselijkheid, braken, duizeligheid en diarree veroorzaken. U mag de bessen in geen geval rauw eten.

Sinds de oudheid vonden mensen deze plant nuttig. Eerst raakten wevers erin geïnteresseerd; zij merkten dat de schors van deze boom een uitstekende gele kleurstof opleverde. Door het observeren van beren die hun maag reinigden met deze plant vóór hun winterslaap, begrepen mensen dat de schors ook andere positieve eigenschappen had. Sindsdien wordt het regelmatig gebruikt in de volksgeneeskunde.

De boom is verspreid over heel Centraal-Europa en komt ook voor in de noordelijke delen van Azië en Amerika. Hij houdt van een vochtige lucht en groeit daarom vaak in de buurt van wateren en in loofbossen.

Chemische samenstelling

In verse schors zit in grote hoeveelheden frangularoside. Wanneer het materiaal wordt gedroogd en bewaard, oxideert deze stof, waardoor het wordt omgezet in franguline, dat milder inwerkt op het maag-darmkanaal. Daarnaast bevat wegedoornschors:

1. Vitamine C. Een onmisbaar element in het menselijk lichaam. Een tekort aan deze vitamine kan ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid. Het versterkt niet alleen het immuunsysteem, maar verbetert ook de conditie van de huid door de aanmaak van collageen te bevorderen. Ook is het een van de meest toegankelijke antioxidanten.
2. Etherische oliën. Ze hebben antibacteriële eigenschappen. Ze worden vaak gebruikt voor de behandeling van de ademhalingsorganen, verhogen de weerstand van het lichaam tegen infecties, hebben een kalmerende werking op het zenuwstelsel en kunnen symptomen van depressie verlichten.
3. Alkaloiden. Op basis van deze stoffen worden bepaalde geneesmiddelen gesynthetiseerd. Ze hebben een pijnstillend effect. Ze helpen ook om stress te bestrijden en bevorderen een betere slaap.
4. Looizuren. Ze helpen bij darmstoornissen, hebben een positieve invloed op het maag-darmkanaal en verwijderen gifstoffen en afvalstoffen uit het lichaam. Ook staan ze bekend om hun ontstekingsremmende werking, doden ze gevaarlijke bacteriën en beschermen ze tegen infecties.
5. Appelzuur. Het verhoogt de tonus van het lichaam en normaliseert het, verbetert de stofwisseling en verlaagt de bloeddruk. Ook herstelt het de zuur-base balans en versterkt het het immuunsysteem.
6. Chrysophaanzuur. Het verbetert de afvoer van vocht naar de darmen en is een natuurlijke kleurstof.
7. Pectines. Ze normaliseren de spijsverteringsprocessen, verbeteren de bloedcirculatie en verlagen het cholesterolgehalte in het bloed. Ook kunnen pectines de darmflora herstellen, wat zeer nuttig is na een antibioticakuur.

Daarnaast bevat de schors magnesium, kalium, ijzer, mangaan, koper en boor, waardoor wegedoornschors een ongelooflijk nuttig middel is in de volksgeneeskunde.

Oogst en opslag

U moet het materiaal voor medicinale doeleinden in het voorjaar verzamelen. Het is belangrijk dat u dit doet in de periode waarin de knoppen aan de boom zwellen, maar de bloemen nog niet zijn verschenen. Juist in deze periode begint het sap actief te stromen. De boom wordt zacht en de schors laat gemakkelijk los. Bovendien kan de boom zich snel herstellen als u de schors in deze periode snijdt.

Voor de behandeling is het sporkehout het meest geschikt. De boom moet 10–15 jaar oud zijn en een hoogte hebben van maximaal 3 m. Jonge bomen zijn niet geschikt voor het verzamelen van medicinaal materiaal, omdat de heilzame actieve stoffen zich nog niet hebben opgehoopt.

Bij de gekozen boom moet u de plek bepalen waar de schors begint los te laten. Het is beter om de schors op een afstand van meer dan 20 cm van de wortels te snijden. De dikte van het te snijden materiaal mag niet meer dan 2 mm bedragen. Om de schors gemakkelijk te verwijderen, moet u een aantal ringvormige sneden langs de stam maken. De afstand tussen deze sneden moet 20–30 cm zijn. Vervolgens moet u een verticale snede maken, waarna u het materiaal kunt verwijderen. Sommige mensen schrapen de schors er gewoon met een mes af, maar dat wordt afgeraden, omdat er dan veel hout in kan achterblijven. Eventuele uitwassen op de schors (bijvoorbeeld korstmossen) moeten in ieder geval worden weggesneden.

Het wordt aanbevolen om het materiaal in de open lucht te drogen, bij voorkeur onder een afdak. U moet het in een dunne laag op jute of papier uitspreiden. Het is belangrijk om de schors regelmatig te mengen, zodat deze aan alle kanten droogt. 's Ochtends kan zich dauw op de schors verzamelen, dus het wordt aanbevolen om deze af te dekken met waterdichte doek, maar u kunt het ook naar binnen brengen. Tijdens het drogen kunnen er zwarte vlekken op de schors verschijnen; deze moeten op tijd worden verwijderd.

Het materiaal wordt als gereed beschouwd wanneer het geen sap meer afgeeft. U kunt dit bepalen door een breuk te maken. Als de schors voldoende is opgedroogd, hoort u zelfs bij een lichte inspanning een knappend geluid. Ook duidt de roodbruine kleur van de binnenkant op gereedheid. Voor medicinale doeleinden kunt u alleen schors gebruiken die minstens een jaar is bewaard, dus u moet altijd materiaal op voorraad inslaan. Bewaar de schors in een goed geventileerde en droge ruimte. Bij het naleven van deze omstandigheden kan de houdbaarheid tot 5 jaar bedragen.

Geneeskrachtige eigenschappen van wegedoornschors

De gunstige eigenschappen van dit geneesmiddel zijn te danken aan de rijke samenstelling van nuttige stoffen. In de eerste plaats wordt het gewaardeerd om zijn effect op het maag-darmkanaal. Het kan constipatie verhelpen, en de werking is vrij langdurig. Bovendien begint de schors pas te werken nadat deze in de darmen is gekomen.

Wegedoorn wordt ook gebruikt voor de complexe behandeling van zweren, aambeien of darmproblemen. Het is een bestanddeel van een kruidenmengsel dat wordt gebruikt voor de behandeling van worminfecties. Een tinctuur op basis van wegedoornschors versnelt de wondgenezing en het nemen van baden met toevoeging van dit medicijn kan helpen bij de behandeling van schurft.

Voor vrouwen

Wegedoornschors wordt vaak gebruikt in de gynaecologie. Het wordt voorgeschreven aan vrouwen na de bevalling om de ontlasting te verzachten. Ook afkooksels en mengsels worden aan vrouwen voorgeschreven tijdens de menopauze. Wegedoornschors is een uitstekend middel om van acne af te komen en de huid te verjongen. Uitwendige behandeling met een afkooksel van wegedoornschors kan huidontstekingen verminderen. Ook werd wegedoornschors in de oudheid gebruikt als natuurlijke haarverf. Een mengsel van wegedoorn met citroenmelisse en valeriaan kan helpen bij hormonale onbalans en menstruatieproblemen.

Voor mannen

Dit medicijn heeft geen specifieke invloed op het mannelijk lichaam. Mannen kunnen het gebruiken voor de behandeling van huidziekten. Het onbetwiste voordeel van wegedoorn is ook bij constipatie. Daarnaast verbetert het de werking van het urogenitale stelsel en de nieren, is het vaak een bestanddeel van geneesmiddelen voor de behandeling van aambeien, vermindert het ontstekingen en vermindert het bloedingen. Het kan niet alleen inwendig worden gebruikt, maar ook als klysma. Het is nuttig bij aambeien door het verdunnen van de ontlasting, waardoor de stoelgang minder pijnlijk wordt.

Tijdens de zwangerschap

Tijdens de zwangerschap wenden vrouwen zich vaak tot de volksgeneeskunde. Zij zijn ervan overtuigd dat het schadelijk is om medicijnen te gebruiken en denken dat volksgeneeskunde volledig onschadelijk is. Maar men moet bedenken dat sterke middelen zoals morfine ook uit planten worden gesynthetiseerd. Daarom mag men ze niet gedachteloos innemen. Wegedoornschors is ook verboden tijdens de zwangerschap. Het gebruik ervan, vooral langdurig, kan leiden tot een miskraam.

Voor kinderen

Het is ten strengste verboden wegedoorn aan kinderen onder de 15 jaar te geven; gebruik op deze leeftijd kan problemen met het maag-darmkanaal veroorzaken. Oudere kinderen mogen wegedoorn krijgen, maar niet in elke vorm en in beperkte hoeveelheden. Bij langdurig gebruik kan dit geneesmiddel een negatieve invloed hebben op het lichaam van het kind, omdat het enige toxiciteit heeft. Een andere contra-indicatie voor kinderen is individuele intolerantie. In sommige gevallen kunnen allergische reacties optreden; in dat geval dient u het medicijn te stoppen. Het is af en toe nuttig om kinderen wegedoorn te geven in de vorm van thee, maar niet puur, maar met toevoeging van andere kruiden. Dit helpt vermoeidheid te verminderen en het lichaam te beschermen tegen virussen.

Bij gewichtsverlies

Dit middel is een waardevolle hulp voor mensen die afvallen. De schors heeft niet alleen een laxerend effect, waardoor bewerkt voedsel en gifstoffen snel uit het lichaam worden verwijderd, maar verbetert ook de spijsvertering. Het metabolisme verbetert, men voelt zich licht in het lichaam en vetten worden sneller afgebroken. Het wordt aanbevolen om wegedoorn te gebruiken in combinatie met eiwitdiëten en inname van vitaminen.

Het gebruik van wegedoorn heeft echter ook een keerzijde. Als iemand bijvoorbeeld geneigd is tot overeten, zal de schors geen effect hebben, omdat het de hoeveelheid calorieën die het lichaam binnenkrijgt niet kan verminderen. Wegedoorn verhoogt ook de eetlust, wat een negatieve invloed kan hebben op het afvallen. Langdurig gebruik is niet aan te raden, omdat samen met gifstoffen ook nuttige stoffen uit het lichaam worden gespoeld.

Wegedoornschors in de volksgeneeskunde

Wegedoornschors wordt al sinds de oudheid in de volksgeneeskunde gebruikt voor de behandeling van vele ziekten, maar voornamelijk als laxeermiddel. Men moet echter bedenken dat het in grote hoeveelheden gevaarlijk kan zijn, dus men moet niet overdrijven en te vaak geneesmiddelen op basis van wegedoornschors innemen.

Tegen constipatie

Wanneer het spijsverteringsstelsel normaal werkt, wordt de darm zonder veel moeite geleegd. Bij constipatie heeft men hier moeite mee en kan men soms dagenlang niet naar het toilet. Dit is zeer gevaarlijk voor het lichaam, dus moeten er snel maatregelen worden genomen. Er zijn veel medicijnen, maar men moet niet te veel pillen slikken; het is beter om naar de volksgeneeskunde te kijken.

Wegedoorn lost dit probleem beter op dan andere middelen. Het komt door de milde werking; oudere mensen waarderen dit zeer. Bovendien, als constipatie vaak wordt afgewisseld met diarree en gepaard gaat met intoxicatie of een opgeblazen gevoel, kan wegedoorn ook helpen en alle symptomen verlichten dankzij het gehalte aan looistoffen.

Bij constipatie helpt wegedoornschors, op welke manier dan ook bereid, maar er is een recept dat zich onderscheidt door zijn effectiviteit:

• 1 theelepel gemalen schors;
• 200 ml magere kefir;
• 1 theelepel vezels;
• een snufje kaneel.

Meng de wegedoorn met vezels, giet er kefir over en voeg kaneel toe. Meng grondig en laat 30-40 minuten op kamertemperatuur staan. Gebruik het mengsel in kleine porties voor de maaltijd.

Voor gewichtsverlies

Dankzij de samenstelling, rijk aan nuttige stoffen, wordt wegedoorn een trouwe helper voor mensen die willen afvallen. Ook bevat de schors van wegedoorn anthraglycosiden, die als een vrij zeldzame stof worden beschouwd. In tegenstelling tot andere afslankmiddelen werkt wegedoorn mild en effectiever. De meest nuttige voor mensen die willen afvallen zijn:

1. Afkooksel in een waterbad. U heeft 2 eetlepels grondstof en een glas water nodig. Giet heet water over de wegedoorn in een glazen bak en dek af. Breng water aan de kook in een pan, plaats de bak met het afkooksel erin en kook gedurende 20 minuten. Koel vervolgens de vloeistof af tot kamertemperatuur, zeef het, pers de grondstof uit en giet het in een permanente opslagcontainer. Niet meer dan 1/2 glas per dag gebruiken.
2. Thee. Voor gewichtsverlies kunt u thee zetten met kokend water. Voor één kopje is 1 theelepel grondstof nodig. 's Avonds gebruiken, maar niet dagelijks.

Tegen parasieten

Voor dit doel wordt een mengsel van medicinale preparaten gebruikt. Elk heeft zijn voordelen en in combinatie hebben ze het gewenste effect op het lichaam. Dit recept werkt goed tegen wormen. Om het te bereiden, moet u nemen:

• 10 g wegedoornschors;
• 10 g alsem;
• 10 g boerenwormkruid;
• 10 g eikenschors;
• 0,5 l kokend water.

Kruiden fijnmalen, mengen, overgieten met kokend water. 15-20 minuten op kamertemperatuur laten staan, daarna 2 eetlepels voor de maaltijd drinken. De behandelingskuur duurt 14 dagen.

Bij problemen met de lever en galblaas

Voor dit doel wordt meestal een aftreksel van een medicinale mix gebruikt. In combinatie met andere middelen versterkt wegedoorn, verbetert de stofwisseling en helpt het gifstoffen uit het lichaam te verwijderen. Voor de bereiding van het medicijn heeft u nodig:

• 1 theelepel citroenmelisse;
• 2 theelepels munt;
• 2 theelepels immortelle bloemen;
• 2 theelepels wegedoornschors;
• 5 theelepels stinkende gouwe;
• 6 theelepels rozenbottel.

Alle ingrediënten moeten voor het gemak goed worden fijngemaakt en gemengd. Het is niet aan te raden om alle grondstof in één keer te overgieten; het is beter om dagelijks een nieuwe portie te bereiden. Daarvoor heeft u 1 theelepel van het mengsel nodig, overgieten met een glas kokend water. Drink het medicijn met honing, ongeacht de maaltijd. Het op dat moment niet gebruikte mengsel kunt u het beste bewaren in een stoffen zakje. De minimale behandelingsduur is een week, maar deze kan worden verlengd afhankelijk van de toestand van de patiënt.

Tegen maagpijn

Ondanks het vermogen van wegedoorn om dit probleem aan te pakken, wordt toch geadviseerd om met uw behandelend arts te overleggen voordat u het medicijn inneemt, omdat wegedoorn in sommige gevallen de situatie alleen maar kan verergeren. Als de arts het gebruik van het preparaat toestaat, zal hij de dosering aangeven, die in geen geval mag worden overschreden. De toegestane dosis van het preparaat hangt af van de ziekte die de maagpijn veroorzaakt, maar bedraagt gewoonlijk niet meer dan 50 ml. Het preparaat moet voor de maaltijd worden ingenomen. De duur van de kuur mag niet langer zijn dan 14 dagen.

Als pijnstiller worden afkooksels ingenomen. Voor 200 ml kokend water is 2 eetlepels grondstof nodig. Giet kokend water over de gemalen wegedoorn en plaats deze gedurende 15-20 minuten in een waterbad, laat vervolgens een uur trekken. Zeef het mengsel en breng het oorspronkelijke vloeistofvolume terug met warm water. Drink voor het slapen gaan een half glas.

Na het starten van het medicijn kunnen bijwerkingen optreden zoals winderigheid of buikpijn. In dat geval dient de dosering te worden verlaagd.

Tegen schurft

Deze ziekte veroorzaakt ernstig ongemak. En als er niets aan wordt gedaan, kunnen de gevolgen voor het lichaam ernstig zijn. Een aftreksel van wegedoornschors is een uitstekend antisepticum; het kan jeuk en andere onaangename gewaarwordingen bij huidziekten verlichten.

Voor de behandeling van de huid wordt een klassiek afkooksel bereid: 2-3 eetlepels schors per glas kokend water. Laat het enkele uren op kamertemperatuur trekken. Breng dit afkooksel uitwendig aan, alleen op een schone huid. Behandel de huid minstens drie keer per dag, door het aftreksel op de beschadigde huidgebieden aan te brengen.

Afhankelijk van de ernst van de ziekte duurt de behandeling 14-20 dagen. Indien nodig kan deze zonder zorgen worden verlengd, aangezien uitwendig gebruik van wegedoornschors geen bijwerkingen heeft.

Bij aambeien

Vaak wordt deze ziekte veroorzaakt door chronische constipatie, dus het gebruik van wegedoornschors als medicijn is dubbel gerechtvaardigd. Bij constipatie wordt de ontlasting harder en veroorzaakt bij het uitscheiden een verergering van aambeien en bloedingen. Voor de behandeling van aambeien worden aftreksels en afkooksels gebruikt. Ze helpen niet alleen de ontlasting te verdunnen, wat het ontlastingsproces vergemakkelijkt, maar ze verminderen ook de ontsteking en stoppen het bloeden.

Aftreksels en afkooksels kunnen worden gedronken of als klysma worden gebruikt. De keuze van de toepassingsmethode hangt af van de ernst van de ziekte. Om een medicinaal afkooksel te bereiden, heeft u 1 theelepel schors en 0,5 liter kokend water nodig. Giet het water over de grondstof en laat het 10 uur trekken. Verwarm het medicijn vlak voor gebruik een beetje.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

Er zijn veel manieren om medicijnen te bereiden uit wegedoornschors. Het kan niet alleen inwendig, maar ook uitwendig worden gebruikt. Elke bereidingswijze is gericht op specifieke gezondheidsproblemen en versterkt bepaalde heilzame eigenschappen van de grondstof. Wegedoorn maakt het mogelijk om een groot aantal ziekten te behandelen, maar het is belangrijk om de juiste bereidingswijze en dosering te kiezen.

Aftreksel

Een aftreksel in een waterbad bestrijdt met succes constipatie. Dit medicijn werkt echter niet onmiddellijk, maar na enkele uren, daarom wordt het aanbevolen om het voor het slapengaan in te nemen. Het aftreksel kan ook het lijden aan aambeien verlichten. Het medicijn kan worden gedronken of als klysma worden gebruikt.

Voor de bereiding heeft u 1 theelepel gemalen wegedoornschors en 0,5 liter kokend water nodig. Giet het kokend water over de grondstof, dek het af en laat het ten minste 10 uur op kamertemperatuur trekken. Neem gedurende de dag kleine slokjes.

Houd er ook rekening mee dat dit middel vochtafdrijvend is en ontstekingsprocessen kan bestrijden.

Tinctuur

Een alcoholische tinctuur is bijzonder effectief bij de behandeling van huidziekten. Ze vermindert ontstekingen, verwijdert puistjes en reinigt de poriën. Voor deze doeleinden moet u de tinctuur uitwendig gebruiken door de probleemgebieden te deppen met een met tinctuur bevochtigd watje.

Voor de bereiding heeft u 1 eetlepel wegedoornbast en 0,5 liter alcohol nodig, verdund tot een sterkte van 25–30%. De alcohol moet met schoon water worden verdund. Het is raadzaam de tinctuur in een glazen fles te gieten en deze daarin te bewaren. Vermaal de grondstof, giet er alcohol bij, sluit de fles goed af en zet deze 2 weken in een donkere plaats. Zeef de vloeistof na deze periode.

Afkooksel

Van alle manieren om geneeskrachtige grondstoffen te bereiden, kan het afkooksel als de effectiefste worden beschouwd. Het wordt ook gebruikt voor de behandeling van obstipatie, maar daarnaast kan het de werking van de lever en de galblaas normaliseren. Ook kan het worden gebruikt voor de behandeling van puistjes en andere huidziekten.

Voor het afkooksel heeft u 1 eetlepel grondstof en 0,5 liter water nodig. Giet water over de wegedoorn, breng aan de kook, verlaag daarna het vuur en laat het afkooksel nog een half uur koken. Haal het bereide geneesmiddel van het vuur en laat het bij kamertemperatuur afkoelen. Neem 1 eetlepel per keer.

Thee

Hete thee van wegedoornbast kan in veel gevallen worden gebruikt. Het is een goed kalmerend middel dat de slaap kan verbeteren en de spanning van het zenuwstelsel kan wegnemen. Daarnaast versterkt deze thee het immuunsysteem. Vergeet echter niet dat wegedoorn een sterk laxeermiddel is. De thee behoudt deze eigenschap, dus u moet deze niet te vaak drinken. Het wordt aanbevolen niet vaker dan één kopje per 2–3 dagen te drinken.

Thee van wegedoornbast is geliefd bij mensen die willen afvallen, en maakt vaak deel uit van hun dieetmenu. Het overschrijden van de toegestane dosis kan echter treurige gevolgen hebben voor het hele lichaam, tot stuiptrekkingen toe. Bij het optreden van lichte duizeligheid moet u onmiddellijk stoppen met het drinken van het middel. Bovendien veroorzaakt langdurig gebruik van dit geneesmiddel gewenning, en later is het voor de darmen moeilijk om over te schakelen naar een nieuw werkritme.

Een andere bijwerking van de thee is het sterke vochtafdrijvende effect; daarom moet u er veel vocht bij drinken, idealiter mineraalwater.

Thee van wegedoornbast mag niet aan kinderen onder de 15 jaar worden gegeven, zelfs niet in een mengsel met andere kruiden. Het is ook gecontra-indiceerd voor zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven.

Het recept voor de thee is heel eenvoudig. U heeft 1 theelepel fijngemalen bast en een kopje gekookt, afgekoeld water nodig. Giet water over de bast en laat deze 12 uur bij kamertemperatuur staan. Omdat de thee zo lang moet trekken, is het raadzaam deze 's ochtends te maken en gedurende de dag regelmatig te roeren. Zeef na 12 uur, verwarm een beetje en drink voor het slapengaan. U kunt de bast ook met kokend water overgieten, maar de effectiviteit zal iets lager zijn.

Niet zelden wordt voor de bereiding van thee een mengsel gebruikt dat bestaat uit bast van sporkehout (20 g), karwijzaad (10 g), kamillebloemen (10 g) en duizendguldenkruid (5 g). Maal het mengsel zorgvuldig fijn en meng het goed door elkaar, giet er lauw water over en laat het 10–12 uur staan. Zeef het voor gebruik en warm het op.

Toepassing in de cosmetologie

Voor cosmetische doeleinden wordt een speciale, breekbare sporkehout gebruikt. De naam zegt het al: de takken van deze boom breken bij de geringste krachtinspanning. Een afkooksel van de bast van deze boom heeft een duidelijk ontstekingsremmende werking, waardoor het effectief kan worden gebruikt voor de behandeling van puistjes en acne. Bij problemen met een vette huid volstaat het om het gezicht dagelijks te bevochtigen met een alcoholische tinctuur.

Bij andere huidproblemen, acne en verstopte poriën kunnen geneeskrachtige baden met sporkehoutbast helpen. U dient een kleine hoeveelheid afkooksel te bereiden, dit vervolgens in een heet bad te gieten en goed te roeren. Het effect van de geneeskrachtige grondstof kan worden versterkt door eikenbast, kamille en andere geneeskrachtige kruiden aan het afkooksel toe te voegen. Daarnaast hebben badjes met sporkehoutbast een kalmerende werking. Ze kunnen helpen ontspannen na een zware dag en het zenuwstelsel tot rust brengen.

Een afkooksel van de bast helpt tegen een droge huid. Hiervoor moet u kompressen op het gezicht aanbrengen. Maak in een stuk stof uitsparingen voor de ogen, dompel het daarna in het afkooksel en leg het op het gezicht. Zodra de stof droog is, kunt u deze enigszins bevochtigen zonder haar van het gezicht te halen. Het preparaat zal alle microben en schadelijke stoffen uit de huid trekken, daarom mag u in geen geval dezelfde stof voor de volgende behandeling gebruiken. Eén sessie is voldoende om het genezende effect te laten blijken: puistjes worden minder zichtbaar en ontstekingen nemen af.

Bovendien wordt in de cosmetologie de eigenschap van sporkehout gewaardeerd om collageen in de huid te herstellen, waardoor de huid verjongt. Giet het afkooksel van sporkehoutbast in een ijsblokjesvorm en wanneer de vloeistof bevroren is, kunt u het gezicht 's ochtends en 's avonds met dit ijs deppen. Dertig dagen onafgebroken therapie is voldoende om het effect te laten blijken. Rimpels worden iets minder zichtbaar en de huid zelf wordt elastischer.

Vroeger werd sporkehoutbast gebruikt als natuurlijke haarverf. Het kan het haar een kastanjebruine tint geven. Om het haar met sporkehout te verven, moet u een sterk afkooksel bereiden. U hebt minimaal 3 eetlepels per 0,5 liter water nodig. Giet kokend water over de grondstof, dek het af en laat het op kamertemperatuur staan. Het afkooksel moet lang trekken, minstens 3 uur, zodat de kleurstoffen in het water kunnen overgaan. Zodra het afkooksel klaar is, brengt u het over de hele lengte aan, wikkelt u het haar in een handdoek en laat u het een uur intrekken. Voor een intensere kleur zijn meerdere opeenvolgende behandelingen nodig.

Contra-indicaties voor gebruik

Net als ieder ander geneesmiddel heeft wegedoorn een aantal contra-indicaties. In de eerste plaats betreft dit problemen met de darmen. Door de laxerende werking is het bijvoorbeeld verboden om wegedoorn te gebruiken bij diarree en andere aandoeningen die frequente stoelgang veroorzaken. Personen met een zwakke darm, die vatbaar zijn voor maagklachten, mogen wegedoorn in geen enkele vorm innemen, zelfs niet voor de behandeling van andere ziekten. Bij colitis en darmobstructie is het eveneens verboden wegedoorn te gebruiken. Over het algemeen moet u, voordat u wegedoorn gebruikt bij ernstige verstoringen van het maag-darmstelsel, een arts raadplegen.

Zogende moeders en zwangere vrouwen mogen eveneens geen wegedoorn gebruiken. Dit kan een negatieve invloed hebben op de ontwikkeling van de foetus; de gevolgen zijn onvoorspelbaar.

Uitwendig gebruik kent geen bijzondere contra-indicaties. U kunt afkooksels aanbrengen op wonden of puistjes bij welke aandoening dan ook, maar onthoud dat u bij de geringste allergische reactie het gebruik van dit middel moet staken.