Hoe u appelchips maakt: 5 recepten

Kinderen houden van snoep en andere zoetwaren, soms mateloos, maar ze vervangen geen normale voeding. Ze hebben ook geen bijzondere voordelen; de ingrediënten bevatten vaak smaakstoffen, kleurstoffen, stabilisatoren en dergelijke stoffen. Veel gezonder voor kinderen, en ook voor zoetekauwen van alle leeftijden, zijn lekkernijen van natuurlijke producten. Veel mensen houden van gewone gedroogde vruchten, zonder te beseffen dat men ook meer verfijnde en smaakvolle varianten kan bereiden, zoals appelchips.

Unieke appelsmaak

Het gezegde 'nieuw — dit is goed vergeten oud' kenmerkt uitstekend de culinaire vondsten en ontdekkingen. Vaak herhaalt een origineel recept gewoon een al lang bekende variant, met slechts kleine verschillen. De fastfoodketen McDonald's weet traditionele gerechten mooi te presenteren, door ze een mooie verpakking te geven en uitstekende reclame te maken, zoals in het geval van appelschijfjes. Een in wezen eenvoudig product, dat overigens moeilijk te verpesten is en zelfs door een beginner gemakkelijk te maken is, is veranderd in een modieuze regel op het menu.

Niettemin is het recept enkele duizenden jaren oud; de voordelen van in dunne plakjes gedroogde appels waren al lang bekend en het product werd niet alleen als dessert gebruikt, maar ook als preventief middel tegen vitaminetekort, lage immuniteit en bij een tekort aan micro- en macronutriënten in het lichaam. Het nut ervan is veel groter dan dat van een karamel of chocoladesnoep.

Hoe en welke appels te kiezen

De appelboom wordt beschouwd als een van de eerste bomen die de mens heeft gecultiveerd en op industriële schaal is gaan verbouwen. Er zijn inmiddels talloze soorten en variëteiten gekweekt. Sommige daarvan zijn zelfs aangepast voor zeer droge gebieden en de uitgestrektheid van Siberië en het Verre Oosten, met hun strenge vorst.

De smaakeigenschappen van de vruchten verschillen ook sterk. Wat betreft de vruchtperiode worden de rassen ingedeeld in zomer-, herfst- en winterrassen. U kunt grondstoffen voor het maken van chips uit elke categorie kiezen, het belangrijkste is dat ze niet te droog en te los zijn. Daarvan krijgt u geen kwaliteitsproduct. De ideale optie — de oogst van uw eigen tuin of landgoed. Dan hoeft u niet na te denken over rassen en rijpingstijden; u hoeft alleen maar naar de boom te lopen, een vrucht te plukken en erin te bijten om te bepalen of deze geschikt is voor het drogen. Houd er rekening mee dat de zoetheid bij warmtebehandeling niet veel verandert. Dus als de appel van nature zuur is, zullen de chips ook zo zijn, tenzij u suiker, honing en andere zoetstoffen toevoegt, en het product in natuurlijke vorm bereidt.

Als u niet de mogelijkheid heeft om uw eigen, zelf geteelde appels te gebruiken, dan geeft u de voorkeur aan binnenlandse appels. Geen enkel exportproduct kan qua gezondheid en smaak met hen wedijveren. Er is opgemerkt dat in aangevoerde vruchten geen verschillende wormpjes en rupsen leven. Zij voelen de aanwezigheid van chemicaliën fijn aan en zijn, in tegenstelling tot de mens, niet van plan hun lichaam te schaden.

Zodra het appelseizoen begint, kunt u al naar de vruchten uitkijken en geleidelijk een vitaminevoorraad voor de winter aanleggen.

Zomerrassen

De vroegste soorten, zoals Belyj Naliv, kunt u beter niet gebruiken. Ze zijn snel voorbij het punt van sappigheid, en als u de termijn een beetje mist, wordt het vruchtvlees melig. Voor het maken van gedroogde vruchten zijn geschikt:

• Letneje Polosatoje;
• Melba;
• Medunitsa;
• Konfetnoje.

Bovendien zijn ze slecht houdbaar; als de oogst groot is, moet u deze snel verwerken, en appelchips vereisen een groot beginvolume, waarbij u uit een halve emmer verse vruchten slechts een handjevol lekkernij krijgt.

Herfstrassen

De grootste groep, waarin u zoete, zoetzure soorten kunt kiezen en vruchten kunt selecteren die optimaal zijn qua sappigheid en dichtheid van het vruchtvlees. Maar u moet ook rekening houden met het feit dat ze recent geplukt moeten zijn, aangezien hun houdbaarheid beter is dan die van zomerrassen, maar ook niet groot is. En beschadigde, gekneusde of zachte appels zijn niet geschikt voor chips. Tot de koplopers behoren:

• Polosatoje;
• Sjtriefel;
• Osenjaja Radost;
• Slava Pobediteljam;
• McIntosh;
• Koritsjnoje Polosatoje;
• Rossosjanskoje.

Deze rassen hebben een vast vruchtvlees, een blijvend aroma, zijn zeer sappig en verdragen transport goed. Voor het maken van chips in natuurlijke variant of met toevoeging van specerijen zijn ze uitstekend geschikt.

Winterrassen

In principe kunt u ze gebruiken, maar het is niet wenselijk. Een bijzonderheid van de meeste van hen — de noodzakelijke rijpingsperiode na het plukken van de takken. De verzamelde oogst plaatst men in een kelder, een ondergrondse opslag of een andere koele, donkere plaats gedurende 30-50 dagen. Deze maatregel is gedwongen; het is een soort prijs voor het feit dat u later bijna tot halverwege het voorjaar van de appels van deze rassen in verse vorm kunt genieten. Maar in het begin zijn ze zeer hard, bijna zonder aroma en wat droog. Als u ze in dunne plakjes probeert te drogen, kunt u het beste kiezen voor:

• Severnyj Sinap;
• Pepin Sjafrannyj;
• Oeelsi;
• Aport;
• Ranet Bergamotnyj.

Als u zich niet wilt bezighouden met namen en kenmerken, let dan op de puur praktische aspecten van de keuze. Appels voor chips moeten:

• van eigen bodem;
• vers geplukt;
• zonder duidelijke uiterlijke gebreken;
• een stabiel, aangenaam aroma hebben;
• het vruchtvlees bij voorkeur stevig, fijnkorrelig en sappig.

Vruchten met stootplekken, die al zacht zijn of lang bewaard, zijn niet geschikt.

Voordelen en nadelen van appelchips

Allereerst is het product volledig natuurlijk en dus gezond. Er zijn geen conserveringsmiddelen of smaakversterkers, en ook geen suiker in zijn oorspronkelijke vorm, alleen fructose. De grote hoeveelheid vezels vult uitstekend en werkt als een bezem, die afvalstoffen uit het lichaam veegt en stagnatie in de darmen verhelpt. Bij het drogen zonder langdurige verhitting blijft het grootste deel van de voedingsstoffen behouden. De samenstelling:

• vitaminen K, C, E, PP, en vrijwel de volledige B-groep;
• jodium;
• magnesium;
• kalium;
• fosfor;
• ijzer;
• natrium;
• zink;
• koper;
• calcium;
• seleen;
• mangaan;
• flavonoïden;
• antioxidanten;
• pectinen;
• etherische oliën;
• catechinen;
• organische zuren.

Interessant: In verse vruchten die bestemd zijn voor langere bewaring, neemt na verloop van tijd de hoeveelheid voedingsstoffen af, een deel van de vitaminen valt uiteen, terwijl in appelchips die volgens de juiste techniek zijn gedroogd, deze veel langer behouden blijven.

Het voordeel van deze lekkernij ligt in zijn natuurlijkheid en rijke samenstelling. Het kan worden gebruikt voor tussendoortjes, toevoeging aan gerechten en voor langzaam genieten van de smaak tijdens het kijken van een favoriete film.

Gedroogd fruit ondersteunt, net als vers fruit, de werking van het zenuwstelsel en het cardiovasculaire systeem, voorkomt de ontwikkeling van vitaminetekorten, versterkt botweefsel, normaliseert de spijsvertering, neutraliseert gifstoffen en versnelt de stofwisseling. Het verbetert ook de bloedcirculatie, voert overtollig water af en helpt misselijkheid bij zwangerschapstoxicose te verminderen. Dit zijn nogal goede redenen om in het appelseizoen wat tijd te besteden aan het zelf maken van chips, zodat u en uw dierbaren een uitstekende vitaminevoorraad hebben voor de winterkou.

Hoe u thuis appelchips maakt

In feite zijn het gedroogde vruchten, maar er zijn toch verschillen met de traditionele variant. Terwijl eerstgenoemde in natuurlijke omstandigheden worden bereid, in de zomer in de schaduw van een afdak, en het proces enkele dagen duurt, vergen chips niet zo'n lange periode en kan gebruik worden gemaakt van keukenapparatuur.

In de oven

Als de verhittingstemperatuur wordt aangehouden, wordt de lekkernij aromatisch, knapperig en erg smaakvol. Hiervoor worden de rijpe, sappige appels onder stromend water gewassen en met een doekje gedroogd. Voor een snelle bereiding moeten de vruchtplakken erg dun zijn; het beste kunt u ze snijden met een groenteschaaf. Met een mes kan ook, maar dat duurt veel langer. De plakjes worden op bakpapier gelegd en gedroogd bij een temperatuur van 100 graden. Het kan ook hoger, maar dan is er risico op aanbranden.

Met kaneel en gember
De kruiden accentueren de basissmaak, geven het een pittige toets en verhogen het gezondheidsniveau. Voor de bereiding heeft u nodig:

• grote appels — 4 stuks;
• 1 citroen;
• water — 2 glazen;
• gemalen gember en kaneel naar smaak.

U perst het sap uit de citroen, mengt het met water en snijdt de appels in dunne plakjes. Vervolgens doopt u de plakjes een paar seconden in het citroenwater en legt u ze onmiddellijk op bakpapier waarmee de bakplaat is bekleed. U strooit de kruiden over de reeds voorbereide plakjes. U plaatst de lekkernij in de oven met de deur op een kier. Tijdens het drogen keert u de plakjes bij voorkeur niet om, en stelt u de verwarming in op zowel de boven- als onderkant.

In de magnetron

De methode is eenvoudig en snel. U legt de voorbereide plakjes in één rij op het rooster en stelt het apparaat in op minimaal vermogen gedurende 2-3 minuten. Vervolgens moet u de staat van het fruit controleren en indien gewenst verder drogen in korte sessies tot het gewenste niveau. Als de appels zuur zijn of u een dessertvariant wilt maken, wentelt u de plakjes eerst in een mengsel van kaneel en suiker en legt u ze vervolgens op de schaal, omdat er bijna meteen sap vrijkomt dat de onderkant van de magnetron zal bevlekken.

In de elektrische droger

Bij thermische verwerking van producten verliest u een groot deel van de voedingsstoffen. Ze worden afgebroken onder invloed van hoge temperaturen. Fruitconserven vereisen de toevoeging van suiker, wat bij bepaalde ziekten niet wenselijk is in het dieet. Een alternatief is het bereiden met behulp van een elektrische droger. Appelplakjes behouden daarin hun aroma en het volledige spectrum aan voedingsstoffen. Bij deze bereidingswijze is het aan te raden de appels te schillen, omdat de schil bij het drogen erg taai wordt. U legt dunne plakjes op de bakjes; hoe dunner, hoe sneller het eindproduct klaar is. U heeft gemiddeld 12 tot 24 uur nodig.

De voordelen van deze bereidingswijze voor chips zijn de uitstekende kwaliteit van de producten, de hygiëne en de geringe inspanning. Tot de nadelen behoren het geluidsniveau tijdens het gebruik en het hoge energieverbruik. Maar gezondheid is belangrijker en het is veel beter om zelf gedroogd fruit te bereiden dan het in de winkel te kopen; het resultaat is beter en goedkoper.

In de slowcooker

Als u de appels voorzichtig in dunne plakjes snijdt zonder het klokhuis te verwijderen, krijgt u bij het drogen in de slowcooker charmante golvende plakjes die op bloemen lijken. U kunt het beste drogen op bakpapier. Er zijn verschillende mogelijkheden:

• natuurlijk, zonder toevoegingen;
• met kaneel en suiker;
• met citroensap en vanille.

Het principe van de bereiding is hetzelfde, alleen moet u er rekening mee houden dat de vruchten bij toevoegingen binnen enkele minuten sap afgeven, dus het wordt aanbevolen ze niet in de kom te laten staan. Nadat de plakjes zijn bedekt met suiker of besprenkeld met citroensap, legt u ze direct uit om te drogen. U stelt het programma 'Bakken' in op 20 minuten, na afloop draait u de vruchten om en herhaalt u het proces.

In de koekenpan

Als u geen keukenapparatuur thuis heeft en toch zin heeft in appelchips, is een gewone gietijzeren koekenpan een uitstekende oplossing — dunne bodems zijn niet geschikt. U kunt een teflon pan met een dikke bodem gebruiken. Appels in dunne partjes worden op een droge, warme pan gelegd en gedroogd. U moet bij het fornuis blijven staan en de partjes voorzichtig omdraaien. Als u niet het geduld heeft om te wachten tot ze in de oven droog zijn, dan is deze methode een goed alternatief.

Wat u aan appelchips kunt toevoegen

Appels combineren uitstekend met kaneel en vanille, dat zijn klassieke opties. Het wordt niet aanbevolen om ze in honing te dopen, omdat bij hoge temperaturen bijenproducten hun heilzame eigenschappen verliezen en honing boven open vuur zelfs kan ontbranden.

Als u erg naar zoet verlangt, kunt u chips in glazuur bereiden. Hiervoor neemt u 5 eetlepels suiker per glas water met toevoeging van 10 ml citroensap. Eerst wordt de siroop gekookt, vervolgens afgekoeld tot kamertemperatuur. Dunne appelschijfjes worden erin gelegd en geweekt tot ze volledig doordrenkt zijn. Om de smaak te verrijken kunt u gemalen noten toevoegen. Daarna worden ze op een doek gelegd om overtollig vocht te verwijderen, waarna ze op een met bakpapier beklede bakplaat worden gelegd en in de oven worden gezet met de deur op een kier, waarbij de temperatuur op 70 graden is ingesteld. Zodra ze droog en golvend zijn, worden ze eruit gehaald en bij kamertemperatuur verder gedroogd. Het eindproduct wordt bewaard in potten met goed sluitende deksels. Als er kinderen in huis zijn, is de kans klein dat het lekkers het tot bewaring overleeft, omdat de geurige schijfjes meteen door zoetekauwen worden opgegeten.

Houdbaarheidsdatum en bewaarcondities

Appelchips zijn een jaar houdbaar, tot de nieuwe oogst, als ze zonder andere ingrediënten zijn bereid. Het beste kunt u ze in linnen zakjes bewaren. Kunststof verdraagt het product niet en het wordt dan snel beschimmeld. Voor lekkernijen met kruiden of met toevoeging van siroop is een glazen pot met een goed sluitend deksel, op een donkere, koele plaats, de beste optie.

Appelchips worden beschouwd als een vrijwel universeel product. Beperkingen voor consumptie kunnen alleen individuele intolerantie zijn, wat zeer zelden voorkomt, en verergering van maag-darmaandoeningen. In andere gevallen worden de chips zonder toevoegingen gegeten, of toegevoegd aan pap en muesli, in honing gedoopt en geniet u van een onovertroffen smaak. Trouwens, de geur van appels verlicht de gevolgen van stress en chronische vermoeidheid en roept een romantische stemming op, ongeacht de leeftijd.