Aronskelk: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

De aronskelk wordt beschouwd als een van de meest opvallende en raadselachtige vertegenwoordigers van de grote Aronskelkfamilie (Araceae). De plant is wijdverspreid en staat daarom in verschillende delen van de wereld bekend onder namen als: Arons baard, kalfsvoet, arum, droge-wortel.

De uiterlijke aantrekkelijkheid van de aronskelk inspireert landschapsarchitecten en eenvoudige tuiniers tot originele creatieve ideeën. Om deze reden wordt deze mooie plant tegenwoordig meestal voor decoratieve doeleinden gebruikt.

Maar sommige voorstanders van alternatieve geneeskunde kweken de aronskelk speciaal voor medicinale doeleinden, ondanks het feit dat de plant krachtige giftige stoffen bevat. Ondanks de giftigheid is de gevlekte aronskelk gewild in de homeopathie: men voegt hem in minuscule hoeveelheden toe aan verschillende preparaten die bestemd zijn voor de behandeling van een groot aantal aandoeningen.

Ook volksgenezers bereiden volgens oude recepten zalven, infusies en afkooksels van de nuttige plant. De medicijnvormen worden gebruikt als ondersteunend middel bij de hoofdbehandeling. Ze zijn zowel bedoeld voor inwendig gebruik als voor uitwendige behandeling van huidzweren en slecht genezende wonden.

Chemische samenstelling

De gevlekte aronskelk trok tot voor kort niet de aandacht van wetenschappers. Daarom is de chemische samenstelling ervan momenteel nog slecht bestudeerd. Maar onderzoekers proberen deze fout recht te zetten en tegenwoordig wordt de plant in verschillende landen grondig onderzocht. Het is nu al met zekerheid bekend dat de samenstelling van de verschillende delen van de vaste plant verschilt qua gehalte aan componenten. Zo zijn in de knollen van de aronskelk de volgende stoffen aangetroffen:

• alkaloïden;
• zetmeel (tot 70%);
• aroïne;
• saponinen;
• glycosiden;
• vette oliën;
• fructose;
• sporenelementen: zink, molybdeen, nikkel, koper;
• linolzuur en palmitinezuur.
• In de bladeren en vruchten van aronskelk overheersen:
• quercetine;
• oxaalzuur en koffiezuur
• apigenine;
• rutine;
• luteonine.

Juist het gehalte aan calciumoxalaat en oxaalzuur in het blad van de gevlekte aronskelk, dat snel kristalliseert, veroorzaakt de vorming van dunne, naaldachtige structuren op het oppervlak. Deze zijn zeer scherp, zodat er tijdens het verzamelen van het plantenmateriaal altijd een risico op huidbeschadiging bestaat. Om kleine verwondingen te voorkomen, moet men beslist de handen met handschoenen beschermen.

Belangrijk punt: de giftige eigenschappen van de vaste plant worden veroorzaakt door de actieve stof aroïne en zijn derivaten. In verse toestand is de gevlekte aronskelk ook gevaarlijk vanwege de aanwezigheid van glycoside-saponinen, die eveneens zeer giftig zijn.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Uiterlijk lijkt de gevlekte aronskelk meer op een kruidachtige plant die een hoogte van 60 cm kan bereiken. Andere uiterlijke kenmerken van de aronskelk:

1. De stevige stengel van de vaste plant is stevig verbonden met een krachtig wortelstelsel in de vorm van halve bollen.
2. De hoofdwortel vormt naarmate hij groeit zijtakken die zich in verschillende richtingen verspreiden. Dankzij het sterk ontwikkelde ondergrondse deel verankert de plant zich stevig in de bodem.
3. Bladeren. Ze vormen het meest opvallende bovengrondse deel van de aronskelk. Grote speervormige bladeren met een netwerk van nerven zijn spiraalvormig op de stengel gerangschikt en krijgen bij bevestiging een kegelvorm. Er zijn in totaal 2–3 bladeren met een stevige bladsteel.
4. Bloemen. Het meest opvallende uiterlijke kenmerk is de lange bloeiwijze, die van bovenaf bedekt is met een bladachtig omhulsel. Elke paarsbruine bloem is stevig aan de bloemsteel bevestigd, waardoor later de kolfvormige bloeiwijze vrij kan vormen. De aronskelk begint te bloeien van eind april tot begin mei, en aan het einde van de zomer, na de bevruchting van de bloemen, sterft de top van de kolf af en verschijnen er bessen op die plaats.
5. De vruchten rijpen geleidelijk en worden giftig rood, en in het begin van de herfst vallen ze allemaal af. De rijpe bessen, verzameld in een fel gekleurd trosje, zien er zeer indrukwekkend uit. Juist deze eigenaardige eigenschap van de gevlekte aronskelk weerspiegelt het beste zijn esthetische kenmerken.

Onder gunstige klimatologische omstandigheden rijpen de bloemen van de aronskelk vroeg, en in het voorjaar zaaien de vruchten zich spontaan uit. In de regel vormt de gevlekte aronskelk slechts één bloeiwijze, die gelijktijdig met het blad verschijnt.

Interessant feit! Tijdens de bloei verspreidt de aronskelk een onaangename geur van rottend vlees, wat insecten aantrekt. Maar in plaats van voedsel belanden ze in een val. De gevangenschap van de insecten duurt weliswaar niet lang, maar gedurende de tijd dat ze in 'gevangenschap' bij de mooie bloem verkeren, vindt de bestuiving plaats. Na dit proces vallen de meeldraden met stuifmeel af, waardoor de insecten worden vrijgelaten.

Verspreidingsgebied
In de wetenschappelijke wereld heerst de mening dat de gevlekte aronskelk zijn oorsprong vindt in de schaduwrijke bossen van West-Europa. De pretentieloosheid van de plant heeft bijgedragen aan de brede verspreiding naar andere regio's van het Europese deel. Tegenwoordig komt de vaste plant voor in de Noordelijke Kaukasus, Oekraïne en Moldavië, en voelt hij zich uitstekend in Abchazië en Georgië. Op het Russische grondgebied is de aronskelk alleen te zien in gebieden met een warm klimaat. De plant verdraagt geen lage temperaturen en sterft zeer snel door de kou. De meest geliefde plaatsen voor de vestiging van de gevlekte aronskelk zijn gemengde en uiterwaardenbossen met een goede luchtvochtigheid, en struikgewas. De kruidachtige plant geeft de voorkeur aan kleiige, kalkrijke bodems.

Tegenwoordig wordt de gevlekte aronskelk vooral wijdverbreid gekweekt als sierplant. Hij vermeerdert zich door zaden en vegetatief, doordat de wortelknollen aan het eind van de zomer in vruchtbare grond worden geplant.

Opmerking: In de winter moet de aronskelk beslist worden afgedekt om hem een betrouwbare bescherming tegen kou te bieden.

Soorten

Tegenwoordig zijn er ongeveer 30 variëteiten van de aronskelk bekend. De meeste soorten worden gebruikt voor de landschapsinrichting van parken, cultuurzones en recreatiegebieden. Sommige rassen zijn aangepast aan het leven in kunstmatige omstandigheden, en sommige soorten arum kunt u thuis kweken, waar ze vruchten zullen dragen.

Maar voor een succesvolle groei van elk van de decoratieve soorten zijn gunstige omstandigheden nodig voor de ontwikkeling van het wortelstelsel en de bladeren. Bij vrijwel alle soorten aronskelk zijn de bladschijven immers groot. Onder de meest voorkomende variëteiten van deze vaste plant moeten de populairste cultuur- en medicinale rassen worden genoemd:

1. Gevlekte aronskelk. Dit is de enige soort die in de volksgeneeskunde en homeopathie wordt gebruikt. De wortelstokken van de plant, rijk aan voedingsstoffen, waarvan het grootste deel uit zetmeel bestaat, zijn op dit gebied zeer waardevol. Opvallend is dat wilde zwijnen, vogels en andere bosbewoners ondanks de giftige eigenschappen van de bessen van arum graag van deze bessen smullen. Wilde soorten van deze vaste plant behouden tot het voorjaar heldere vruchten aan hun takken.
2. Langwerpige aronskelk. Deze soort komt voornamelijk voor in gematigde breedtegraden met een gematigd klimaat. In de bossen van West-Oekraïne en Moldavië voelt deze vaste plant zich bijvoorbeeld prettig tussen dichte jeneverbesstruwelen. Deze soort wordt gekenmerkt door zeer lange bladeren (tot 20 cm). Dit kenmerk komt terug in de naam van de soort. Bovendien is het gebladerte soms zo overvloedig dat de paarse bloemen van de plant erin verloren gaan. De rijpe bloeikolven van de langwerpige aronskelk blijven niet langer dan een week intact.
3. Italiaanse soort. Dit is een zeer warmteminnend ras. Daarom mag de Italiaanse aronskelk alleen worden gekweekt op plaatsen met een stabiel klimaat. Dit ras valt op door de overvloed aan gebladerte en een onvoorstelbare lengte – sommige exemplaren bereiken 70 cm. Wel komen zulke reuzen aan de basis voor, terwijl het gebladerte aan de top korter is. Naarmate de bloeiwijze rijpt, krijgen de bladschijven een crèmekleurige tint.
4. Oosterse aronskelk. Deze vertegenwoordiger van de aronskelkfamilie groeit niet hoog. Hij vestigt zich graag in de schaduw van eikenbossen die nog in Europa over zijn. Op de vlaktes van Hongarije en Oostenrijk kunt u ook afzonderlijke exemplaren van de oosterse arum aantreffen. De bladeren van deze variëteit van de vaste plant zijn niet langer dan 25 cm, maar de bloemstengel is tweemaal zo groot als deze waarde.
5. Gewone aronskelk of dragon. Deze gigantische soort bereikt onder gunstige omstandigheden meer dan een meter hoogte. De ovale knollen hebben ook indrukwekkende afmetingen. In het wild komt de gewone arum voor in de bossen van de Kaukasus en Europa. De bloemen van deze soort hebben een bruine kleur.
6. Kretenzische soort. Zoals de naam al doet vermoeden, houdt deze warmteminnende variëteit van plaatsen met een gematigd stabiel klimaat. In tegenstelling tot soortgenoten hebben de bladeren van de Kretenzische variëteit een pijlvorm en kunnen ze een lengte van 50 cm bereiken. Het is de mooiste van de sierrassen: het donkergroene blad accentueert de paarse bessen en creëert een harmonieus natuurlijk beeld.
7. Bessera-variëteit. Vertegenwoordigers van deze soort geven de voorkeur aan een solitair bestaan. Arum Bessera komt voor in Polen, de Kaukasus en Centraal-Europa. Een lage plant met geaderde bladeren die tijdens de bloei letterlijk bedekt is met eenslachtige paarse bloemen. Maar ondanks de schoonheid verspreiden de bloeiwijzen een scherpe, onaangename geur die vogels en dieren afschrikt.
8. Witvleugelige aronskelk. Deze ongelooflijk mooie plant groeit op de Krim en in sommige regio's van Klein-Azië. Het bijzondere van deze soort is dat de bladeren verschijnen na de bloei- en vruchtperiode.

Oogst en opslag

Als grondstof voor medicinale preparaten worden de wortelstokken van aronskelk gebruikt. Ze worden verzameld voordat de bladeren verschijnen of in de late herfst. Maar kruidendokters adviseren om het waardevolle materiaal juist in september te verzamelen, omdat de concentratie actieve stoffen op dat moment hoog is.

Verzamelregels

1. Knollen voorzichtig opgraven.
2. Verwijder de houtachtige schil die zich in de herfst op het oppervlak van de wortels vormt.
3. In stukjes snijden.
4. Om rotting te voorkomen, het materiaal in een dunne laag op een doek of vel papier uitspreiden.
5. Het plantaardige materiaal in de schaduw drogen, bij voorkeur onder een afdak in de buitenlucht.

Hoewel bladeren zeer zelden worden gebruikt in de volksgeneeskunde, ontstaat er behoefte aan wanneer effectieve preparaten voor uitwendige behandeling moeten worden bereid. Het verzamelen van verse arumgroen moet absoluut met handschoenen gebeuren om kleine verwondingen te voorkomen. De verzamelde 'oogst' wordt op de hierboven beschreven manier gedroogd. Van de droge bladeren worden afkooksels gemaakt, omdat de giftige stoffen bij blootstelling aan hoge temperaturen vervluchtigen.

Hoe bewaren
Verse arumwortels worden bewaard in bakken met zand in de kelder of souterrain. Controleer regelmatig de toestand van de knollen. Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat ze niet gaan ontkiemen. Omdat dit moeilijk is, adviseren kruidendokters de wortels te drogen. In deze vorm blijft het materiaal tot twee jaar bewaard zonder verlies van geneeskrachtige eigenschappen. De ideale verpakking voor gedroogde wortels is een glazen pot met deksel.

Geneeskrachtige eigenschappen van de aronskelk

Vanwege de hoge toxiciteit is de gevlekte aronskelk niet opgenomen in de Staatsfarmacopee van de Russische Federatie. Maar in de volksgeneeskunde wordt deze nuttige plant, hoewel niet heel breed, wel gebruikt. Goed voorbereid materiaal is een uitstekende basis voor infusies, afkooksels en zalven. De eenvoudig te bereiden geneesmiddelen hebben een hele reeks geneeskrachtige eigenschappen:

• ontstekingsremmend;
• expectorans;
• pijnstillend;
• wormafdrijvend;
• wondhelend;
• antibacterieel;
• anti-emetisch.

Het is bewezen dat in de samenstelling van de kruidachtige plant stoffen aanwezig zijn die de zuurgraad van het maagvocht verlagen.

Dit is interessant! Aangezien elk gif in kleine doses een effectief medicijn kan zijn, bereiden homeopaten op basis van Arum een preparaat dat zeer gewild is bij mensen met problemen aan de luchtwegen en stembanden. Veel vocalisten en sprekers nemen voor een optreden speciaal Arum in om heesheid te verhelpen.

Bij welke pathologieën is de gevlekte aronskelk nuttig:

• luchtweginfecties;
• laryngitis;
• bof (parotitis);
• radiculitis;
• reuma;
• toxicose bij zwangere vrouwen;
• wonden en zweren op het huidoppervlak;
• impetigo;
• aambeien;
• spijsverteringsstoornissen;
• microsporie;
• ringworm (huidschimmel)
• helminthiasis;
• ziekten van het urinewegstelsel.

De gevlekte aronskelk is effectief bij gewone verkoudheid en keelontsteking. Het wordt vaak gebruikt voor snel herstel van patiënten na operaties.

Handig om te weten! Sommige fijnproevers bakken en koken de wortels van Arum en beschouwen dit als een nuttige toevoeging aan het dieet.

Gevlekte aronskelk in de volksgeneeskunde

Zoals al opgemerkt, worden meestal de wortels van de gevlekte aronskelk gebruikt voor de bereiding van preparaten volgens volksrecepten, minder vaak de bladeren. De bessen zijn vanwege hun giftigheid niet geschikt voor het bereiden van mengsels. We geven als voorbeeld een aantal recepten voor praktisch gebruik.

Aftreksel tegen reuma

Het preparaat verlicht pijnklachten en elimineert ontstekingsverschijnselen. De genezende oplossing wordt bereid door 50 g gedroogde wortels van Arum gedurende minimaal 8 uur in 2 liter water te laten trekken. Daarna moet het volgens dit schema worden ingenomen: beginnend met 1 druppel, geleidelijk de dosering verhogen tot 10 druppels per inname. Deze tinctuur is geschikt voor de behandeling van inwendige aambeien en nierstenen.

Opmerking: u moet de aanbevolen doseringen strikt aanhouden, anders zijn bijwerkingen onvermijdelijk.

Middel tegen aambeien

De droge wortels van de aronskelk moeten eerst door een vleesmolen worden gehaald. Giet vervolgens het gemalen materiaal in een hoeveelheid van 40-50 g met een liter water. Zet de oplossing op een donkere plaats om te trekken. Na 12 uur kan de behandeling worden gestart volgens hetzelfde schema als beschreven in het vorige recept.

Ter bevordering van de potentie

Dit recept helpt mannen hun seksuele vermogens te verbeteren. Het mengsel wordt bereid uit gedroogde bladeren van Arum (1 eetlepel) en goede wijn van druiven. U kunt hiervoor een zelfgemaakte drank gebruiken. Laat de tinctuur 7-10 dagen staan en neem deze daarna in kleine porties (1 eetlepel) om de seksuele kracht te vergroten.

Zalf tegen huiduitslag (lichen)

Een zeer effectief middel dat zelfs in gevorderde gevallen helpt. Meng de fijngemalen wortels van de aronskelk in gelijke hoeveelheden met honing. Laat het preparaat een dag trekken. Het mengsel is bedoeld voor de behandeling van aangetaste huidplekken. Na het aanbrengen de zalf 10 minuten laten inwerken en daarna afspoelen. Dit recept is geschikt voor de behandeling van impetigo.

Slijmoplossend aftreksel

Dit recept moet worden gebruikt bij bronchitis als de hoest niet-productief is. Het mengsel wordt op dezelfde manier bereid: per liter water 1 eetlepel gemalen Arumwortels. Het medicijn moet een nacht trekken. Voor gebruik dient u de oplossing te filteren. U geeft de volwassen patiënt een derde van een glas per keer te drinken, een half uur na het eten. Ditzelfde mengsel kan ook worden gedronken bij misselijkheid. In dat geval is de eenmalige dosis niet meer dan 50 ml.

Kompres van bladeren

Een dergelijke procedure helpt bij ontsteking van de heupzenuw of kwaadaardige zweren op de huid. U overgiet een vers blad met kokend water en brengt het vervolgens snel aan op de probleemplek.

Geneesmiddel tegen jicht

Dit recept helpt ook bij spier-myalgie. Voor de behandeling van deze aandoeningen wordt een tinctuur van Arumwortels in wodka bereid. Zowel vers plantaardig materiaal als gedroogde grondstof zijn geschikt. Verhoudingen: op 20 g wortels – een glas wodka. Gebruik bij voorkeur een fles van donker glas. Na twee weken trekken neemt u het kant-en-klare medicijn druppelsgewijs in. De verkregen tinctuur kan worden gebruikt voor kompressen bij hielspoor.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

In principe zijn de bereidingswijzen van geneeskrachtige vormen op basis van Arumwortels hierboven beschreven. Maar elk afzonderlijk recept heeft zijn eigen nuances. Daarom richten we ons op de klassieke varianten voor het maken van vloeibare medicijnen op basis van deze geneeskrachtige plant.

Aftreksel

Een waterig aftreksel wordt meestal gebruikt voor therapeutische doeleinden. In verschillende recepten worden verschillende doseringen aangegeven. Volgens het klassieke recept wordt een waterig aftreksel bereid uit 1 theelepel fijngehakte wortels en een glas water. De trektijd van het aftreksel is ten minste 8 uur. Voor gebruik het aftreksel zeven. Dit medicijn kan, indien de arts het toestaat, door zwangere vrouwen worden gedronken bij vroege toxicose. De optimale dosis is een kwart glas. Het is raadzaam het medicijn in kleine slokjes te drinken.

Tinctuur

Traditioneel worden plantaardige tincturen op alcoholbasis bereid. Als basiscomponent 70% gezuiverde alcohol wordt gebruikt, dan is de formule 4:1 van toepassing. Een deel betreft de gedroogde gemalen wortels. Zet het vat een week op een donkere plaats en schud de oplossing regelmatig. Wanneer het medicijn klaar is, zeef het. Neem driemaal daags 10 druppels op een lege maag. Bij een goed gevoel kunt u de eenmalige dosis verhogen tot 15 druppels.

Handig om te weten! Alcoholtinctuur van Arumwortel op druivenwijn helpt bij kwaadaardige nieuwvormingen in de neus.

Afkooksel

Een afkooksel van Arumwortel helpt bij de behandeling van verkoudheid. Het wordt aanbevolen deze drank heet te drinken, in kleine slokjes, tot 5 keer per dag bij acute symptomen. Eenmalige dosis: 1-2 eetlepels. Voor inname het preparaat verdunnen met zuiver water in een verhouding van 1:1.

De kuur voor alle vloeibare medicijnvormen is berekend op een maand. Men moet opmerken dat afkooksels uiterst zelden worden gebruikt omdat het mengsel tijdens de warmtebehandeling het grootste deel van de nuttige componenten verliest.

Het grootste therapeutische effect wordt verkregen door toepassing van alcoholtinctuur van het Arumkruid.

Contra-indicaties voor gebruik

Om het risico op vergiftiging en andere bijwerkingen uit te sluiten, dient u gevlekte aronskelk alleen voor medicinale doeleinden te gebruiken na overleg met een arts. Dit geldt met name voor zwangere vrouwen die met behulp van de geneeskrachtige plant het probleem van toxicose willen oplossen. In de lijst van absolute contra-indicaties:

• leeftijd tot 16 jaar;
• periode van borstvoeding;
• pancreatitis;
• tweede helft van de zwangerschap;
• hartfalen;
• gastritis met lage zuurgraad;
• individuele intolerantie;
• aanwezigheid van chronische aandoeningen van het cardiovasculaire systeem.

Het niet naleven van de gebruiksregels en de aangegeven doseringen kan leiden tot ernstige gevolgen, waaronder hartstilstand. Intoxicatie bij vergiftiging met het kruid aronskelk gaat gepaard met darmstoornissen, aritmie en hallucinaties.

Interessante feiten

1. Ondanks de giftige eigenschappen van arum, gebruikten Europese geneesheren in de Middeleeuwen het veelvuldig voor de behandeling van tuberculose, longontsteking en heesheid.
2. Verse wortel werd in die tijd gewoonlijk aangebracht op verlamde delen van het lichaam. Men geloofde dat gevlekte aronskelk de mobiliteit en gevoeligheid van ledematen kon herstellen.
3. In de oudheid bestrooide men wonden die krijgers in gevechten hadden opgelopen met poeder van arumwortels. De werkzaamheid van deze methode moet worden erkend. De wonden genazen inderdaad snel.

Aronskelk is een zeer mooie en nuttige plant. Maar u moet onthouden dat deze vertegenwoordiger van de flora respectvol moet worden behandeld. Als u het voor therapeutische doeleinden wilt gebruiken, moet u zeker rekening houden met contra-indicaties en mogelijke risico's.

Foto van aronskelk