Hoe controleert u de kwaliteit van boter?

Dit product wordt door bijna iedereen gebruikt, maar niet iedereen weet hoe u kwaliteitsboter kunt kiezen.

Wat is boter?

Boter is een geconcentreerd product van melkvet, verkregen door separatie van room van koemelk. Voor de bereiding van 1 kg boter is 25 liter melk nodig.

Voordelen van het product

De unieke voedingswaarde van boter is te danken aan de bijna 100% verteerbaarheid en de aanwezigheid van een reeks vitamines.

1. Het bevat vitamine A, dat nodig is voor het versterken van de immuniteit en het ondersteunen van het gezichtsvermogen.
2. Bovendien helpen melkvetten bij de opname van vitamines B, E en D.
3. Vitamine K is erg gunstig voor zwangere vrouwen of voor wie een zwangerschap plant.

Boter is een noodzakelijk product in dieet- en kindervoeding, ondanks de hoge calorische waarde (gemiddeld 755 kcal per 100 g). Het bevat ongeveer 140 vetzuren die niet uit plantaardige producten kunnen worden verkregen, waaronder omega-3 en omega-6, die het menselijk lichaam niet zelf kan aanmaken. Deze vetzuren zijn nodig voor een normale hersenfunctie, botgezondheid en de werking van de bloedsomloop. Oliezuur, dat in boter zit, draagt bij aan de preventie van kanker.

Onverzadigde vetten in boter houden de hartspier en bloedvaten in goede conditie. Zo is boter bijvoorbeeld een belangrijke bron van lecithine, dat helpt bij het reinigen van de bloedvaten van cholesterol. Het product bevat een compleet complex van macro- (calcium, magnesium, natrium, kalium en fosfor) en micro-elementen (ijzer, zink, koper, mangaan). Ze vertragen de veroudering van huidcellen, verbeteren de stemming, het geheugen, de concentratie en normaliseren de stofwisseling.

Regelmatig gebruik 's ochtends van een paar boterhammen met kwaliteitsboter of het toevoegen van een stukje aan vers gekookte pap heeft een gunstig effect op de schoonheid van huid, nagels en haar, verbetert de werking van het spijsverteringskanaal, verhoogt het uithoudingsvermogen en de stressbestendigheid.

De veilige hoeveelheid boter is ongeveer 10–20 g per dag. Overmatige consumptie van boter, inclusief gebruik om te bakken, heeft nadelige effecten zoals obesitas, een vettigere huid en een verhoogd cholesterolgehalte in het bloed, spijsverteringsproblemen, en verstoringen van de schildklier, lever en galblaas.

U kunt boter al vanaf de leeftijd van vijf maanden aan het kindermenu toevoegen, te beginnen met 1–4 g. Het beste is het eerst te mengen met groente- of fruitbijvoeding, en daarna over te gaan op pap met boter. Door de hoeveelheid geleidelijk te verhogen, dient u deze op 15 g per dag te brengen wanneer het kind drie jaar wordt.

De hypoglycemische index van boter is erg hoog, dus mensen met diabetes dienen het met grote voorzichtigheid te gebruiken. De door diëtisten toegestane hoeveelheid is in dit geval niet meer dan 10 g per dag.

Allergie voor boter komt vrij zelden voor; vaker worden complicaties veroorzaakt door de toevoegingen in de samenstelling – emulgatoren, stabilisatoren en dergelijke. Allergiepatiënten dienen de ingrediënten op het etiket zeer zorgvuldig te bestuderen.

Tijdens de zwangerschap neemt de belasting van het lichaam van de vrouw toe. Het verhogen van de hoeveelheid echte boter tot 30 g zal alleen maar gunstig zijn.

Boter is toegestaan bij verschillende maag-darmziekten, met name bij gastritis, pancreatitis en cholecystitis. Een matige hoeveelheid gegeten boter zal de patiënt geen kwaad doen, maar zal ook de doorlaatbaarheid en opname van voedsel verbeteren. Bij verergeringen dient men echter tijdelijk te stoppen met boter en andere soorten oliën. Regelmatige consumptie van het product helpt bij het omgaan met obstipatie.

Het zal vrouwen interesseren te weten dat boter actief wordt gebruikt in de cosmetologie. Het bestrijdt effectief een droge huid en vroegtijdige rimpels. Het aanbrengen van boter op kleine wondjes versnelt de genezing. Het wrijven van een stuk koude boter onder de ogen helpt spanning te verlichten en voedt de huid met voedingsstoffen. Het gebruik van het zuivelproduct in haarmaskers geeft het haar zijdezachtheid en elasticiteit.

Toepassing in de volksgeneeskunde

Boter wordt ook toegepast in de volksgeneeskunde.

1. Men smeert het op het tandvlees van kinderen die tandjes krijgen om de pijn te verlichten.
2. Bij een pijnlijke droge hoest wordt aanbevolen boter met suiker te eten.
3. Dit recept werkt ook als een diureticum dat overtollig water uit het lichaam verwijdert.
4. Het is nuttig om uitslag bij netelroos met boter in te smeren.
5. Een mengsel van gekookte eierdooier en boter, aangebracht op een kleine brandwond, helpt bij snelle genezing zonder littekens.
6. Bij diarree wordt aanbevolen een beetje boter aan wijn toe te voegen en dit mengsel te drinken.
7. Voor het versterken van de immuniteit in de herfst-winterperiode zijn citroenboter en knoflookboter bijzonder nuttig. Voor de eerste dient u het sap van een halve citroen te mengen met 150 g boter en zout toe te voegen. Voor de knoflookboter – meng 150 g boter met een paar teentjes knoflook. Het wordt aanbevolen om dagelijks een theelepel te nemen.

Zelfs een eenvoudige boterham met boter geeft u energie en verwarmt u in de koude jaargetijden. Een dergelijk ontbijt is vooral belangrijk voor schoolkinderen en werkenden. Geklaarde boter wordt gebruikt voor de behandeling van pijn in gewrichten en onderrug.

Soorten boter

Het assortiment boter is divers, afhankelijk van de chemische samenstelling of productiemethoden.

In de fabriek wordt de room gepasteuriseerd, dat wil zeggen dat pathogene micro-organismen worden vernietigd door verhitting tot een temperatuur van 85–90°C. Een uitzondering is Vologda-boter met een bijzondere nootachtige smaak en aroma, verkregen door de room gedurende 15 minuten te verwerken bij een verhoogde temperatuur van ongeveer 98°C. Het is er alleen als ongezouten zoetroomboter en heeft een hoger eiwitgehalte in vergelijking met andere boters. Maar het is relatief kort houdbaar. Vologda-boter wordt niet onderverdeeld in kwaliteiten.

Roomboter wordt geproduceerd door ofwel het voortdurend karnen van middelhoogvette room, ofwel door het omzetten van hoogvette room (ongeveer 60%) in speciale botervormers.

Zoetroomboter wordt gemaakt van verse room, en zure roomboter van room die is aangezuurd met melkzuurbacteriën, wat een specifieke smaak en geur geeft. Het eerste type is het meest voorkomend in Rusland. In de handel is gezouten en ongezouten boter verkrijgbaar. Zout is een natuurlijk conserveermiddel dat de houdbaarheid van het product verlengt.

Roomboter moet minimaal 50% melkvet bevatten, anders is het een analoog ervan, bereid met stabilisatoren. Afhankelijk van het vetgehalte wordt koeboter onderverdeeld in de volgende groepen:

1. Traditioneel – met het hoogste vetpercentage van 82,5%, een vochtgehalte van 16%. De meest gezonde soort. Heeft een uitgesproken melksmaak en -geur. Geschikt voor alle culinaire gerechten. Kan gezouten of ongezouten zijn.
2. Liefhebbersboter – met een lager vetgehalte van 80% en een vochtgehalte van 18%. Wordt geproduceerd met of zonder toevoeging van zout. Kan een voedingskleurstof (caroteen) bevatten om een aantrekkelijke gele kleur te geven. Ook is het toegestaan om bij de productie zuivelproducten zoals melkpoeder, karnemelk toe te voegen.
3. Boerenboter – het vetgehalte is 72,5% en het vochtgehalte 25%. Vanwege het hogere watergehalte is deze soort minder stabiel dan de bovengenoemde. Kan, net als liefhebbersboter, zuiveltoevoegingen bevatten.
4. Sandwichboter – het vetgehalte is nog lager — slechts 61%, het vochtgehalte neemt toe tot 35%. In de samenstelling van dergelijke boter kunnen smaakstoffen, conserveermiddelen, emulgatoren, monoglyceriden en extra vitaminering worden aangetroffen. Tot de voordelen behoren het lagere caloriegehalte en de aangename zoetige smaak.
5. Theeboter – met het laagste vetgehalte van 50%. Vochtgehalte is 45,5%. Het heeft ook slechts 560 kcal per 100 g vanwege het hogere gehalte aan karnemelk (magere room). Daarom is het uitermate geschikt voor dieetvoeding met het oog op gewichtsverlies. Maar er moet rekening mee worden gehouden dat aan theeboter diverse E-additieven mogen worden toegevoegd, net als aan sandwichboter.

In de winkels vindt u boter met verschillende toevoegingen:

• chocoladeboter – bereid met cacao, suiker en vanilline;
• honingboter;
• dessertboter – met koffie, cichorei, fruit- en bessenvullingen;
• snackboter – met groenten, kruiden of een mengsel daarvan;
• delicatessenboter – met zeevruchten, kaas, champignons.

Boter met toevoegingen is minder vet en heeft een zachtere structuur dan gewone boter.

Boter gemaakt van room van kwark- of kaaswei wordt weiboter of melkweiboter genoemd.

Het wordt in twee kwaliteiten geproduceerd: hoogste en eerste. Het product van de hoogste kwaliteit heeft een uitgesproken romige smaak, een lichte melkgeur zonder bijsmaak. Het oppervlak van het stuk is glad, droog, matig glanzend lichtgeel van tint. Boter van de eerste kwaliteit heeft vaak een ongelijkmatige kleur en kan verkruimelen bij gebruik.

Boter wordt onderworpen aan thermische of mechanische bewerking, waarbij verschillende zuivelproducten worden verkregen:

1. Gesmolten boter wordt verkregen door het smelten van de grondstof bij lage temperaturen. Dit product wordt verpakt in blikken en geconserveerd.
2. Droge boter wordt bereid uit een mengsel van room en magere melk. Het ziet eruit als een poeder met een zachte gele kleur en een melkachtig aroma. U kunt er boter van maken door water toe te voegen, volgens de instructies op de verpakking.
3. Gesteriliseerde boter wordt verkregen door het scheiden van hete room en melk. Het kan vrij lang worden bewaard en wordt daarom conservenboter genoemd.
4. Melkvet wordt geproduceerd uit zuivelproducten door dehydratatie en raffinage, wat resulteert in een product zonder smaak of geur en een vetgehalte van minimaal 99%.
5. Door het uitkoken van melkvet wordt geklaarde boter verkregen. Het kenmerkt zich door een hoog vetgehalte (98%) en een praktische afwezigheid van nuttige stoffen. Het wordt aanbevolen om te gebruiken voor het bakken, omdat elke andere vorm van boter al bij 120°C rookt en niet alleen de smaak van het gerecht, maar ook de gezondheid schaadt.

U kunt thuis geklaarde boter maken. Een stuk boter moet in een pan au bain-marie worden gesmolten. Nog een half uur laten staan tot al het water is verdampt en de melkeiwitten naar boven komen. U moet deze voorzichtig van het oppervlak scheppen en de rest van het mengsel door een fijne zeef gieten. Dit is het gewenste product. In een glazen pot bewaard blijft het lang goed.

Belangrijkste kenmerken van echte boter

Het met mate consumeren van boter is alleen maar gunstig voor de gezondheid, maar het is belangrijk om een kwaliteitsproduct te kiezen. Hiervoor moet u op een aantal kenmerken letten.

GOST of TU

Het is niet voldoende dat er 'Gemaakt volgens GOST' op de verpakking staat. U moet letten op de standaardmarkering.

In ons land bestaan er twee GOST-normen voor boter:

• Interstatelijke norm GOST R 32261-2013.
• Nationale norm GOST R 52253-2004.

Volgens de eerste norm mogen alleen de traditionele, amateur- en boerenbotersoorten worden geproduceerd, met de verplichte vermelding op de verpakking van de naam 'boter'.

De tweede GOST is van toepassing op de productie van theeboter en sandwichboter. Een dergelijk product is uitsluitend gemaakt van melkvetten en heeft een vetgehalte van ten minste 50%.

Maar GOST R 32188-2013 betekent dat er margarine in de verpakking zit, ondanks alle verzekeringen van de fabrikant. GOST R 52100-2003 wordt gedrukt op smeersel en gesmolten mengsels.

Uitstekende boter kan niet alleen volgens GOST worden geproduceerd, maar ook volgens technische specificaties (TU). Als de fabrikant een recept volgens TU gebruikt, moet er een opschrift met de letters 'STR' of de volgende tekst staan: het product is geproduceerd in 'overeenstemming met de technische regeling'. Kwaliteitsboter moet uitsluitend volle melk of room bevatten. Plantaardige oliën (meestal zonnebloem-, palmolie en kokosolie), die vaak worden verborgen onder de benaming 'vervangers van melkvet', duiden op een product van slechte kwaliteit, zelfs als de fabrikant andere informatie op de verpakking vermeldt.

Vetgehalte

Het vetgehalte van boter varieert van 60 tot 82,5%. Een vet product heeft een hogere energie- en kostprijs, maar er zitten ook meer voordelen in. Daarom is het niet verstandig om te besparen ten koste van uw gezondheid. Afhankelijk van het vetgehalte onderscheidt men de volgende botersoorten: traditioneel (hoogste vetgehalte), amateur-, boeren-, sandwich- en dieettheeboter.

Kleur

Echte boter heeft een gelijkmatige lichtgele kleur. Een intens gele kleur is een duidelijk teken van toevoeging van kleurstof. Een witachtige tint wijst op de aanwezigheid van plantaardige vetten. Als de boter open wordt bewaard, ontstaat er in de lucht een doorschijnende gele film. U kunt deze beter verwijderen, omdat deze de boter een bittere smaak geeft. Dezelfde bovenlaag kan zich vormen als de boter lang aan direct zonlicht is blootgesteld.

In de zomer, wanneer koeien vers gras eten, is de kleur van boter meer verzadigd dan in de winter. De kleur moet over het gehele stuk gelijkmatig zijn, zonder kleurstrepen of vlekjes.

Geur

Echte boter ruikt bijna niet, dus de aanwezigheid van een sterke melkgeur wijst op toevoeging van smaakstoffen. Een onaangename vreemde geur ontstaat bij onjuiste bewaring.

Samenstelling

100 g boter bevat tot 82 g vet, ongeveer 1 g koolhydraten en eiwitten, de rest bestaat uit water en organische zuren.

Boter die plantaardige vetten bevat, kan niet met recht als boter worden beschouwd. Alle melkvetvervangers, smaakversterkers, emulgatoren, naast hun lage caloriegehalte, brengen meer kwaad dan goed. Transvetten, die in smeersel of margarine zitten, verstoren de stofwisseling, dragen bij aan de ontwikkeling van aderverkalking, kanker en hart- en vaatziekten, en diabetes. Het wordt u ten zeerste afgeraden om dergelijke producten te gebruiken als u zwanger bent of borstvoeding geeft.

Bij goede roomboter moeten als eerste ingrediënten room of volle melk worden vermeld. Op het etiket van een product van premiumkwaliteit, uitsluitend gemaakt van room met een hoog vetgehalte, kan de ingrediëntenlijst ontbreken. De fabrikant vermeldt alleen dat het 'gemaakt is van room' of 'van gepasteuriseerde room'. Verder moet op het etiket van een kwaliteitsproduct de aanwezigheid van tafelzout (voor de gezouten variant) en concentraten van melkzuurbacteriën (indien het om zure roomboter gaat) worden vermeld. Sommige fabrikanten voegen de veilige voedingskleurstof caroteen (E 160) toe. Maar als de ingrediëntenlijst wemelt van smaakstoffen, conserveermiddelen, stabilisatoren en emulgatoren, dan moet u dergelijke boter niet kopen. Volgens GOST moeten in de samenstelling van boerenboter verplicht de vitamines A, E en D worden opgenomen, in een hoeveelheid die strikt overeenkomt met de norm.

Volgens de norm kunnen aan roomboter alle andere zuivelproducten worden toegevoegd. Meestal wordt wei gebruikt, waaruit door middel van centrifugeren een bepaalde hoeveelheid vet wordt geëxtraheerd. Ook melkpoeder kan in de ingrediëntenlijst voorkomen.

Prijs

Aangezien voor de productie van 1 kg roomboter minimaal 20 liter room nodig is, kan de prijs van het eindproduct niet laag zijn. Een lage prijs is dan ook een aanwijzing voor een product van mindere kwaliteit.

Houdbaarheid

Bij het kiezen van een natuurlijk product is het ook belangrijk om naar de houdbaarheidsdatum te kijken. Gemiddeld is dat 30 dagen bij een temperatuur van 0–5°C, en tweemaal zo lang bij invriezen. U kunt de boter het beste ontdooien in de koelkast, niet op kamertemperatuur. Opnieuw invriezen wordt afgeraden. Een verdacht lange houdbaarheid duidt op de aanwezigheid van conserveermiddelen.

Verpakking

De meest geschikte verpakking voor roomboter is niet van papier of karton, maar van folie, die beschermt tegen het absorberen van vreemde geuren en schadelijk zonlicht.

Juiste opslag van boter

Om te voorkomen dat een groot stuk boter beschimmelt, is het raadzaam om het in te vriezen en er kleine stukjes af te hakken als dat nodig is. Na het ontdooien veranderen de voedzame eigenschappen van het product niet. Om vergeling, onaangename geur en schimmelvorming te voorkomen, kunt u het beste een keramische of houten boterkruik aanschaffen. Plaats deze op de bovenste plank van de koelkast. Het wordt afgeraden om boter in plastic zakken of plastic bakjes te bewaren, omdat boter gemakkelijk schadelijke stoffen absorbeert.

Bij afwezigheid van een koelkast kunt u de boter eetbaar houden door een stuk in een geëmailleerde pan met zout water te leggen, af te dekken met een bord en te verzwaren. U moet een koele plek voor de pan vinden.

Echte boter: hard of zacht

De textuur van boter hangt af van de omgevingstemperatuur. Het heeft een laag smeltpunt, gemiddeld 30–36°C, dicht bij de lichaamstemperatuur van de mens, waardoor het gemakkelijk wordt opgenomen. Bij -18°C wordt echte boter hard, behoudt het een stevige consistentie in de koelkast, en wordt het na enige tijd op de keukentafel zacht. Vervalsing met plantaardige toevoegingen ontdooit zeer snel en kan daarna gemakkelijk op brood worden gesmeerd.

Hoe herkent u palmolie in boter?

Palmolie wordt geproduceerd uit de bladeren en vruchten van de oliepalm. Op de Russische markt verscheen het relatief recent, zo'n 30 jaar geleden, als ingrediënt in voedingsmiddelen. Vanwege de lage prijs is het nog steeds populair bij oneerlijke producenten.

Palmvet wordt als schadelijk voor de mens beschouwd. Het kan niet door het lichaam worden opgenomen en begint zich op te hopen op de vaatwanden, wat obesitas en de ontwikkeling van hart- en vaatziekten en kanker veroorzaakt.

Palmolie komt voor in veel zuivelproducten en in zoetwaren zoals snoep, taarten, koekjes, enz. Het verlengt de houdbaarheid van producten en verbetert de smaak.

Geraffineerde palmolie is uiterlijk niet te onderscheiden van margarine. Als er maar een beetje aan boter is toegevoegd, is het erg moeilijk om het op smaak te herkennen. De aanwezigheid van palmvet kan alleen in een laboratorium worden vastgesteld. Wanneer een aanzienlijke hoeveelheid boter door palmolie is vervangen, voelt men na het eten een vettig laagje in de mond. Dergelijke boter plakt aan de tanden en de tong.

Men kan de boter ook controleren op vervalsing door een stukje product op tafel te laten liggen. Boter van slechte kwaliteit zal ongelijkmatig smelten, wat te maken heeft met het hogere smeltpunt van palmvet. Bij verhitting tot 37°C zal het vervalste product niet volledig smelten; er zijn kleine harde deeltjes zichtbaar.

Boter met plantaardige toevoegingen zal verkruimelen en breken bij het snijden, en er verschijnen vochtige druppels op de snijvlakken.

Een product met een lange houdbaarheidsdatum zou ook argwaan moeten wekken.

Hoe onderscheidt u boter van margarine en spread?

Boter, smeersel en margarine lijken uiterlijk op elkaar, maar verschillen niet alleen in prijs, maar ook in voedingswaarde. Bij nauwkeurige bestudering kunt u bepalen welk product u voor zich heeft, zelfs als een oneerlijke producent probeert een product van lage kwaliteit tegen een hoge prijs te verkopen.

Margarine wordt geproduceerd uit natuurlijke en gehydrogeneerde oliën van plantaardige oorsprong, voornamelijk zonnebloem-, koolzaad-, soja- en andere. In de handel is zachte boterham-margarine en harde tafelmargarine verkrijgbaar. Maar als vervanger van boerenboter komt het steeds minder vaak op tafel. Het breedste gebruik vindt het bij het bereiden van gebak. De grootste afnemers van margarine zijn de bakkerij-, zoetwaren- en andere industrieën.

In het eindproduct ontstaat na verwerking van de grondstoffen een grote hoeveelheid onverzadigde vetzuren. Deze bevorderen de afbraak van bloedvatwanden en kunnen kanker veroorzaken.

Margarine voelt hard aan en laat zich zelfs bij stevig drukken vrijwel niet indeuken. De geur is zeer zwak. De samenstelling kan melkpoeder, aroma's, wei en kleurstoffen bevatten. De kleur van margarine is gelijkmatig; de snijkant is glanzend en droog. Grondstoffen van slechte kwaliteit veroorzaken een bittere, zure of metalige nasmaak. Bij verhitting boven 200°C komen uit margarine gevaarlijke stoffen vrij, waaronder aldehyden.

Spread betekent letterlijk 'dat wat gesmeerd wordt', maar niet boter. Het is een vetproduct met een vetgehalte van ten minste 39%. Het wordt gemaakt van melkvet met toegevoegde plantaardige oliën en is daardoor zeer plastisch en laat zich gemakkelijk indrukken.

Spreads kunnen laagvet zijn (39–49%), halfvet (50–69%) en hoogvet (70–95%). Afhankelijk van het melkvetgehalte zijn er:

1. Roomplantaardige spread, waarbij melkvet ten minste de helft van de totale vetsamenstelling van het product vormt.
2. Plantaardig-romige spread bevat 15 tot 50% melkvet in verhouding tot het plantaardige vet.
3. In een plantaardig vetproduct bevindt zich minder dan 15% dierlijk vet. Het wordt als het gezondste van alle soorten beschouwd.

Liefhebbers van gezonde voeding die aan hun figuur en gezondheid denken, en ook mensen met atherosclerose en aandoeningen van het hart- en vaatstelsel, kiezen steeds vaker juist voor spread. De plantaardige vetten in de samenstelling bevatten immers helemaal geen cholesterol en bovendien is spread laagcalorisch. Aan de andere kant moet u eraan denken dat er transvetten in spread aanwezig kunnen zijn en er niet te veel van gebruiken.

De consistentie van spread is zacht en homogeen. De kleur van het product kan wit zijn of een gelige tint hebben; het oppervlak is glanzend. De smaak is romig, maar er blijft geen aangename nasmaak achter. Anders dan bij natuurlijke roomboter brokkelt de rand van het product bij het aansnijden af en verschijnen er waterdruppeltjes op. Na invriezen ontdooit spread snel en laat hij zich gemakkelijk op brood smeren. Een plantaardig-melkproduct kan langer worden bewaard dan gewone boter.

Spread kan worden gebruikt bij de bereiding van verschillende gerechten, waaronder bakproducten. Maar voor het braden is hij niet geschikt, omdat hij in de pan niet smelt maar verbrandt.

Hoe bepaalt u thuis de kwaliteit van boter?

Er zijn verschillende manieren om de kwaliteit van roomboter thuis te bepalen.

Aan de verpakking

Een echt roomproduct kleeft door het hoge vetgehalte nooit aan de verpakking, in tegenstelling tot namaakproducten.

Aan de textuur

U kunt een klein stukje op een bord op de keukentafel laten liggen. Goede boter moet na een uur zacht zijn geworden, maar zijn vorm behouden. Het vrijkomen van vochtdruppeltjes en het uitlopen duiden op slechte kwaliteit.

In de koekenpan

Wanneer goede boter in een hete pan wordt verwarmd, smelt zij geleidelijk, zonder water of schuim af te scheiden, en verspreidt zij een appetijtelijke geur. Margarine zal vrijwel zonder geur sissen en schuimen. Eten dat erin wordt bereid, zal waarschijnlijk aanbranden.

Aan de doorsnede

De consistentie van boter moet stevig zijn en mag niet kruimelen bij het snijden. Het snijvlak van kwaliteitsboter is glad, uniform van kleur en ziet er droog uit. De aanwezigheid van kleine vochtdruppels bewijst dat het margarine of spread is.

Met behulp van de vriezer

Echte boter vriest binnen een uur in en zal in stukken afbreken. Als het al ontdooid is en nog steeds kruimelt bij het snijden, dan is de boter herhaaldelijk ontdooid en ingevroren, of is de productietechniek verstoord. Producten met plantaardige vetten kunnen zelfs na invriezen in gelijkmatige plakken worden gesneden en blijven zacht.

Naar smaak

Qua smaak is het originele product romig met een vleugje gepasteuriseerde melk. Bitterheid, zuur en andere bijsmaken moeten argwaan wekken. Een stukje boter smelt onmiddellijk op de tong. Margarine plakt aan de tanden en lost lange tijd niet op, waardoor een vettig laagje achterblijft.

Aan het mes

Bij het smeren op brood laat goede boter zich gemakkelijk aanbrengen en plakt niet aan het mes, in tegenstelling tot margarine of spread.

Met heet water

Een stukje echte boter lost gelijkmatig op in water, terwijl spread zal uiteenvallen in vlokken en na enige tijd zal bezinken.

Met kaliumpermanganaat

Als u een stukje boter in een glas kaliumpermanganaatoplossing laat vallen, zal het kwaliteitsproduct de vloeistof lichter maken. Een namaakproduct heeft geen effect op de oplossing.

Hoe kiest u in de winkel kwaliteitsboter?

Bij het kopen van losse boter is de kans groot dat u een niet-vers product krijgt, en om hygiënische redenen kunt u het beter in individuele verpakking kopen. Om teleurstelling te voorkomen bij het kiezen van roomboter, moet u de etiketten in de winkel zorgvuldig bestuderen. De prijs van echte boter is van groot belang. Deze is vrij hoog, dus het is belangrijk om geen namaak te kiezen.

In de eerste plaats moet u letten op de naam. Op de verpakking moet het woord 'boter' staan, bijvoorbeeld 'liefhebbersboter', 'roomboter', 'boerenboter' of 'koeboter' met vermelding van de kwaliteit. Namen als 'echte roomboter', 'botertje', 'speciale boter', 'extra' zijn misleidend en hebben niets te maken met een natuurlijk product. 'Zuivelproduct' of 'spread' is beslist geen roomboter.

Vervolgens moet u kijken naar de houdbaarheidsdatum. Een korte houdbaarheid duidt op een natuurlijk product. Kwaliteitsboter kan niet langer dan een maand worden bewaard. Hoe langer de houdbaarheid, hoe groter de kans op conserveermiddelen of plantaardige vetten.

U moet de ingrediëntenlijst zorgvuldig lezen. Hoe korter de lijst, hoe beter.

De verpakking moet stevig aanvoelen, zonder beschadigingen of deuken. Als er bij lichte druk een duidelijke inkeping achterblijft, dan heeft u waarschijnlijk margarine of een product van lage kwaliteit in handen. U kunt aan de boter ruiken. Het mag geen sterke geur hebben zonder toevoeging van aroma's. Aanwezigheid van vreemde geuren wijst op onjuiste opslag en transport, wat de smaak nadelig zal beïnvloeden.

Hoe maakt u thuis boter?

Echte roomboter kan ook thuis worden gemaakt. Hiervoor is minimaal 6 liter volle koemelk nodig. Eerst moet u de room verzamelen. Zet de melk in glazen potten een paar dagen in een warme ruimte. Hierdoor splitst de melk zich in karnemelk en room bovenop. Verzamel de room in een aparte diepe kom en koel deze een dag lang.

Met 1 liter melk krijgt u ongeveer 80–100 ml vette room. Het gekoelde mengsel moet u met een mixer kloppen tot er klonten ontstaan.

Wanneer de massa dik en onhandelbaar wordt, begint u nog ongeveer 5 minuten met een houten stamper tegen de klok in te roeren. De gevormde vloeistof moet worden afgegoten en de afgewerkte boter in de koelkast of vriezer worden geplaatst.