Doernisjnik: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

De gewone doernisjnik wordt niet voor niets beschouwd als een van de meest bijzondere vertegenwoordigers van de plantenwereld. Het is overvloedig begiftigd met geneeskrachtige eigenschappen, maar bij verkeerd gebruik verandert dit nuttige kruid in een verraderlijke moordenaar. De eenjarige plant kreeg deze veelzeggende naam vanwege zijn vermogen om vrijwel alle huidaandoeningen te genezen. Zoals bekend werd er in de oudheid over mensen met dergelijke verschijnselen op de huid gezegd dat ze een 'slechte huid' hadden.

In de huidige tijd heeft dit onkruid zijn oorspronkelijke doel niet verloren – het genezen van mensen van de meest complexe ziekten. Doernisjnik wordt nog steeds actief gebruikt in de volksgeneeskunde, hoewel professionele medici er enigszins terughoudend tegenover staan. De reden voor deze bevooroordeelde houding ligt in het feit dat het kruid giftige componenten bevat. Tegenwoordig wordt deze plant intensief bestudeerd door wetenschappers, waardoor al veel van zijn geheimen zijn onthuld.

Chemische samenstelling

De volledige samenstelling van doernisjnik is nog niet onderzocht, maar het is vastgesteld dat de plant rijk is aan jodium. Deze eigenschap was in de oudheid al bekend, wat wordt bevestigd door een andere veelzeggende naam van het kruid – 'Zobnik'. Opgemerkt moet worden dat de samenstelling van verschillende delen van de plant verschilt. Zo bevat het bovengrondse deel van het kruid de volgende chemische verbindingen:

• alkaloïden;
• harsen;
• etherische componenten;
• glycosiden;
• ascorbinezuur;
• flavonoïden;
• vette oliën;
• xanthostrumarine;
• natuurlijke kleurstoffen;
• saponinen;
• fenol;
• carvacrol;
• thymol;
• looistoffen;
• koolhydraten.

Natuurlijk wordt de plant het meest gewaardeerd om het hoge gehalte aan jodium en vitamine C. Vitamine C maakt meer dan 32% van de samenstelling uit.

Opmerking: kleurpigmenten, jodium en enkele andere elementen zitten voornamelijk in de zaden van de zobnik. Daarom worden voor een effectieve behandeling van schildklieraandoeningen juist de zaden van de plant gebruikt.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Het is de moeite waard om de beschrijving van doernisjnik te beginnen met een opsomming van de namen waarmee het volk deze plant rijkelijk heeft bedeeld. Afhankelijk van de groeiregio wordt het kruid o.a. schapenklit, netreba, repjasjok, doerkoman, zobatnik genoemd. Al deze en vele andere benamingen weerspiegelen treffend de uiterlijke kenmerken en geneeskrachtige vermogens van de plant, die als een schadelijk onkruid wordt beschouwd. Deze pretentieloze plant behoort tot de familie van de Asteraceae of composieten.

Stekelnoot is gemakkelijk te herkennen aan zijn karakteristieke uiterlijke kenmerken: een rechte, harige stengel die meer dan 1 m hoog kan worden, gezaagde driehoekige bladeren en stekels die de rijpe vruchten voorstellen.

Voor botanici is het meest interessant de bloeiwijze van kleine, groenachtig gele, bleke bloemetjes die in een mandje zijn verzameld: in het bovenste deel bevinden zich mannelijke bloemen, in het onderste vrouwelijke. De bloeiperiode van de stekelnoot is vrij lang: van begin juli tot september. De vruchten, dat wil zeggen de stekelige doosjes met zaden, verschijnen eind september of in oktober. De zaadkluwens zijn rond en hebben een diameter van niet meer dan 1,5 cm. Dankzij de stekelige haakjes hechten ze zich stevig vast aan kleding of de vacht van dieren, wat bijdraagt aan de grootschalige verspreiding van het onkruid.

De stekelnoot komt oorspronkelijk van het Amerikaanse continent, vanwaar het onkruid naar andere delen van de planeet is verspreid. Tegenwoordig is deze warmteminnende plant vrijwel overal ter wereld te vinden en gedijt hij zelfs onder de meest ongunstige omstandigheden. De stekelnoot vestigt zich bijzonder graag op vuilnisbelten, braakliggende terreinen en langs wegen. Vaak wordt hij aangetroffen in de buurt van landbouwgewassen zoals soja, maïs, katoen en zonnebloemen. Het onopvallende uiterlijk stelt het onkruid in staat zich te verbergen tussen de agrarische gewassen, wat ook bijdraagt aan de massale verspreiding. Maar ervaren kruidkundigen kennen de favoriete plekken van de stekelnoot en slaan daarom altijd een voorraad waardevol plantmateriaal in.

Soorten

Hoewel de stekelnoot zich onderscheidt door een grote soortendiversiteit, zijn in Rusland en de GOS-landen vooral drie hoofdvariëteiten van de plant wijdverspreid:

1. De Siberische soort heeft een stevige, rechtopstaande stengel en heldergroene eivormige bladeren. Aan beide zijden zijn de bladeren bedekt met korte haartjes.
2. De gewone stekelnoot lijkt uiterlijk op de Siberische soort, met als enige verschil dat de bladeren een doffere kleur hebben. Maar hij is twee keer zo hoog als zijn soortgenoot: er worden exemplaren gevonden die 1,2 m hoog worden.
3. De naaldvormige of stekelige variëteit is te herkennen aan de stevige, gegroefde stengel en lancetvormige bladeren. Een kenmerk van deze ondersoort is dat de jonge blaadjes aan de top gaaf zijn, terwijl de onderste zijn ingesneden. Aan de basis van elk blad zitten stekelige naalden, wat de naam verklaart.

Alle genoemde soorten worden gebruikt in de volksgeneeskunde, maar elk type is bedoeld voor de behandeling van specifieke aandoeningen en toestanden. Zo worden uit de gewone stekelnoot preparaten bereid voor de behandeling van schildklieraandoeningen en huidproblemen.

Een belangrijk punt: bij de intentie om de plant voor therapeutische doeleinden te gebruiken, mag men de giftige eigenschappen ervan niet vergeten. Het verstandigste is om vooraf een arts te raadplegen over de wenselijkheid van het gebruik.

Verzameling en opslag

Omdat de stekende klit op de lijst van geneeskrachtige planten staat, kan het afgewerkte materiaal voor de bereiding van huismiddelen bij de apotheek worden gekocht. Maar veel mensen geven er de voorkeur aan om zelf de nuttige grondstoffen te verzamelen, temeer daar het vinden van dit kruid geen probleem is. Alle delen van de plant, inclusief de wortels, kunnen worden gedroogd. Het is echter beter om de zaden en wortelstokken in de late herfst te verzamelen, en de bladeren en stengels in de zomer, vóór de rijping van de vruchten. De verschillende verzamelperioden worden verklaard doordat de concentratie van nuttige componenten in de afzonderlijke delen van de plant rechtstreeks afhankelijk is van het ontwikkelingsstadium.

Daarnaast is het bij het verzamelen van materiaal noodzakelijk om een paar eenvoudige regels in acht te nemen:

1. U mag geen kruiden verzamelen op plaatsen in de buurt van wegen, industriële bedrijven of in de buurt van vuilstortplaatsen.
2. Vanwege de giftige eigenschappen van de plant moeten alle handelingen met handschoenen worden uitgevoerd, om te voorkomen dat het sap per ongeluk op de huid terechtkomt.
3. Het wordt aanbevolen om de stelen met grote voorzichtigheid af te snijden en alleen in het gebied waar de bladeren beginnen te groeien.
4. Aangezien het sap van de plant waardevol is, moet u proberen het verlies ervan tijdens het verzamelen tot een minimum te beperken, anders wordt het kruid nutteloos.
5. Het is beter om de stelen en bladeren te drogen op een schaduwrijke, goed geventileerde plaats, maar bij voorkeur in de open lucht.
6. Om te voorkomen dat de geur van het kruid insecten aantrekt, moet u de preparaten van bovenaf met een paar lagen gaas bedekken.
7. Het wordt aanbevolen om het afgewerkte materiaal in papieren zakken of kartonnen dozen te bewaren op een droge plaats met goede luchtventilatie.
8. Maximale houdbaarheid – 3 jaar.

U kunt het gewenste therapeutische resultaat bereiken door deze eenvoudige regels strikt na te leven.

Toevoeging: De ideale optie voor het drogen van wortels en zaden is het gebruik van speciale droogapparatuur.

Geneeskrachtige eigenschappen van doernisjnik

Gedurende de hele eeuwenlange ontwikkeling van de geneeskunde hebben kruiden altijd een bijzondere plaats ingenomen op de lijst van beschikbare geneesmiddelen. Dankzij zijn unieke eigenschappen werd de stekende klit actief gebruikt voor therapeutische doeleinden bij dermatologische aandoeningen en vele andere ziekten. Allereerst moet worden opgemerkt dat het kruid in staat is om de werking van de schildklier te reguleren en de hormonale balans te stabiliseren. Naast deze opmerkelijke eigenschap heeft de plant nog een reeks therapeutische effecten:

• het lokaliseert ontstekingshaarden;
• vermindert zwellingen;
• het reinigt het lichaam van giftige stoffen;
• het heeft koortswerende eigenschappen;
• verhelpt spasmen;
• het heeft een pijnstillende werking;
• het is een goed wormafdrijvend middel;
• het vernietigt schimmel- en bacteriële flora;
• het heeft antikankereigenschappen;
• het reinigt het bloed;
• het verlicht de symptomen bij verkoudheid.

Hieraan moet nog worden toegevoegd dat de stekende klit, volgens volksgenezers, een krachtige 'generator' van mannelijke kracht is, omdat het de productie van testosteron stimuleert.

Welke ziekten behandelt stekelnoot
Aan de hand van de reeks nuttige eigenschappen die hierboven is genoemd, is het niet moeilijk te raden hoe breed het toepassingsspectrum van deze plant is. Huismiddeltjes op basis van gewone stekelnoot mogen zelfs aan oudere kinderen worden gegeven, en bij het gebruik van uitwendige middelen voor huidbehandeling liggen de leeftijdsgrenzen aanzienlijk lager. Met behulp van deze bijzondere plant worden de volgende aandoeningen behandeld:

1. Luchtweginfecties, griep en andere aandoeningen van de luchtwegen.
2. Urologische aandoeningen.
3. Huidziekten: allergische huiduitslag, lichen, schurft, dermatitis, furunculose, eczeem en zelfs lepra.
4. Larynxkanker en tuberculose (maakt deel uit van rookmengsels).
5. Astma (dankzij de spasmolytische eigenschappen).
6. Dysenterie en andere darminfecties (dankzij de samentrekkende en bacteriedodende eigenschappen).
7. Reumatiek, artritis en andere gewrichtsaandoeningen.

Dit is geenszins een volledige lijst van de genezende mogelijkheden van het beroemde onkruid. Sommige liefhebbers voegen bijvoorbeeld gezuiverde olie uit de zaden als specerij toe aan verschillende gerechten. De plant wordt ook veel gebruikt in de thuiscosmetica.

Opmerking: Ondanks de nuttigheid van stekelnoot mag u de giftige eigenschappen ervan niet vergeten. Bij het bereiden van medicinale preparaten moet u zich strikt houden aan de in het recept vermelde volgorde en doseringsschema's.

Voor vrouwen

Het nut van stekelnoot voor het vrouwelijk lichaam bestaat in de eerste plaats hierin dat preparaten met het kruid de functies van de schildklier reguleren. Volgens gegevens van de WHO komen disfuncties van dit belangrijke orgaan immers het vaakst voor bij vertegenwoordigsters van de schone sekse. Vooral vrouwen boven de 35 jaar zijn vatbaar voor deze aandoening. Een andere, niet minder nuttige eigenschap is het vermogen om spierspasmen te verlichten en een pijnstillende werking te hebben. Het is bekend dat veel vrouwen tijdens de menstruatie aan hevige pijn lijden. U mag het anticarcinogene effect van de plant niet vergeten. Met een therapeutisch en preventief doel kunnen vrouwen thee met stekelnoot drinken, of afkooksels en infusies.

Voor mannen

Stekelnoot kan een wezenlijke bijdrage leveren aan de mannelijke gezondheid. De krachtige ontstekingsremmende eigenschappen ervan kunnen worden benut bij de behandeling van prostatitis, en het vermogen om de aanmaak van geslachtshormonen te stimuleren vormt een doeltreffende preventie van impotentie. Het gebruik van het afkooksel verhoogt de potentie, wat een positieve invloed zal hebben op de kwaliteit van het seksuele leven.

Infusie ter verbetering van de potentie
De bereidingswijze van het afkooksel is heel eenvoudig: u dient een paar theelepels gedroogd kruid toe te voegen aan een glas kokend water. Laat het twee uur trekken en zeef daarna de oplossing. Het wordt aanbevolen de drank tweemaal daags op een lege maag te drinken, telkens een half glas. De duur van deze vorm van fytotherapie is 2 maanden.

Nuttig om te weten: Het vermogen van de gewone stekelnoot om de mannelijke gezondheid te beïnvloeden werd omarmd door farmaceuten uit Roemenië. Zij brengen het geneesmiddel Adenostop op de markt, dat al uitstekende resultaten heeft opgeleverd bij de behandeling van adenoom van de prostaat.

Doernisjnik in de volksgeneeskunde

Men kan niet zeggen dat de stekelnoot in de volksgeneeskunde wijdverbreid is. De beperkte toepassing ervan is te wijten aan de aanwezigheid van giftige bestanddelen. Maar ervaren kruidendokters kennen de regels voor het bereiden van veilige mengsels die zonder gezondheidsrisico kunnen worden gebruikt voor de behandeling van kinderen.

De behandeling met het kruid is bijzonder effectief bij huidziekten. Van het plantaardige materiaal worden verschillende medicinale vormen bereid: afkooksels voor kompressen, zalven, en er wordt vaak gebruikgemaakt van het natuurlijke sap van de plant. In veel Europese landen wordt behandeling met het sap van de stekelnoot toegepast: het wordt gebruikt voor de behandeling van ernstige vormen van aambeien, het wordt inwendig ingenomen bij zwelling van het strottenhoofd en astma-aanvallen. Kompressen met nectar worden aangebracht op de aangetaste plekken bij netelroos, acne en verschillende vormen van korstmos. De laatste tijd zijn inhalaties met het geneeskrachtige kruid en aromatisch roken erg populair geworden. Dergelijke ongebruikelijke procedures helpen bij de behandeling van tuberculose en sommige vormen van kanker.

Laten we de meest populaire behandelmethoden met het kruid stekelnoot nader bekijken.

Eenvoudig recept voor de behandeling van huidziekten
Bij dermatitis, huidirritatie en andere problemen van dien aard kunt u van het verse groen van de geneeskrachtige plant een papachtige massa bereiden, waarmee u onmiddellijk de aangetaste delen van de huid moet behandelen. Voordat u het mengsel bereidt, moet u de stekelige naalden verwijderen.

Recept voor inhalaties met stekelnoot
Dit recept is ook niet gecompliceerd: de zaden van de plant worden in een hittebestendige schaal geplaatst. Het materiaal wordt verhit tot er dikke rook ontstaat. De essentie van de behandeling is dat de patiënt deze rook ongeveer vijf minuten moet inademen. Inhalaties kunnen worden vervangen door het roken van een mengsel bereid uit gemalen zaad van het kruid. Bij astma en kanker van het strottenhoofd wordt aanbevolen dergelijke sessies dagelijks gedurende 4–6 maanden uit te voeren. Deze therapie heeft een gunstig effect op de toestand van het ademhalingssysteem, waardoor het welzijn van de patiënt bij ernstige vormen van kanker en tuberculose wordt verlicht.

Interessant weetje! In het oude Rusland schreven onze voorouders magische krachten toe aan de stekelnoot. Men geloofde dat het 'slechte kruid' bij nieuwe maan tandpijn zou verlichten, en bij volle maan elke ontsteking zou genezen.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

In de alternatieve geneeskunde zijn vandaag de dag verschillende medicinale vormen met gewone stekelnoot populair. Bovendien zijn er verschillende bereidingsmogelijkheden voor elk type geneesmiddel. Wij nodigen u uit om de klassieke methoden te bestuderen voor het maken van tincturen, zalven, afkooksels en andere bekende medicijnen. Dergelijke medicijnen kunt u zonder geldelijke of tijdsinvestering gemakkelijk thuis bereiden.

Aftreksel

Waterige aftreksels zijn eenvoudig te bereiden en hebben een breed toepassingsgebied. Voor verschillende pathologieën wordt echter een specifiek samengesteld schema gebruikt.

1. Hypothyreoïdie en andere schildkliers stoornissen worden behandeld met een aftreksel bereid door het zetten van 1 el gedroogd, gemalen kruid met ½ liter kokend water. Het mengsel moet een paar uur trekken, daarna zeven. Het wordt aanbevolen om per keer een half glas te drinken. De frequentie van inname is maximaal drie keer.
2. Tegen oorsuizen kan een drankje helpen bereid uit een mengsel van stekelnoot met poeder van kalmoeskruid in een verhouding van 1:5. 1 theelepel van het kruidenmengsel moet worden verdund in een glas water, en daarna het medicijn volledig opdrinken.

Opmerking: Waterige aftreksels moeten op een lege maag worden ingenomen, zodat het medicijn zijn maximale therapeutische effect kan uitoefenen.

Tinctuur

Het voordeel van preparaten op alcoholbasis is dat ze hun geneeskrachtige eigenschappen enkele maanden behouden. Meestal worden dergelijke medicijnen met wodka bereid, maar men kan ook goed gezuiverde zelfgestookte drank als basis nemen.

Recept voor tinctuur van stekelnootsap
In principe is dit de eenvoudigste manier om een tinctuur te bereiden. Neem gelijke delen wodka en vers geperst kruidensap, meng ze en laat ze 2–3 weken op een donkere plaats trekken. Dit medicijn kan worden gebruikt als aanvulling op de therapie bij aandoeningen van de urinewegen en de schildklier. De enkelvoudige dosis mag niet hoger zijn dan 30–40 druppels. Bewaar het bereide preparaat in de koelkast.

Een andere variant van de tinctuur
Dit recept levert een samenstelling op die het mogelijk maakt bij de behandeling van struma zonder hormonale middelen. Voor deze tinctuur kan men alle bovengrondse delen van de stekelnoot gebruiken, zelfs de stekels. Maar het plantenmateriaal moet in de herfst worden verzameld nadat de vruchten volledig zijn gerijpt. Doe het verzamelde materiaal in een pot tot aan de rand, maar niet te vast. Giet de groene massa vol met wodka, sluit de pot af met een deksel. Laat deze gezondheidselixer 21 dagen trekken. Daarna kan het medicijn worden ingenomen in doses van 30 druppels, ongeveer een half uur voor de maaltijd.

Afkooksel

Men kan gemengde afkooksels en preparaten bereiden van afzonderlijke delen van de stekelnoot.

Klassiek recept van de bladeren
Voor dit recept kan men apothekersgrondstof gebruiken. Giet een glas water over een eetlepel droge bladeren van de plant en kook gedurende een kwartier op matig vuur. Als de vloeistof enigszins is afgekoeld, zeef het afkooksel en laat het nog een uur trekken. Het wordt aanbevolen dit drankje te gebruiken bij darmstoornissen en prostaatadenoom. De optimale dosering per inname is 1 eetlepel afkooksel. De verkregen samenstelling kan worden gebruikt voor kompressen en omslagen bij de behandeling van huidziekten.

Belangrijk! Dit afkooksel kan ook worden gebruikt bij aambeien, pijnlijke menstruatie, en ook als zweetdrijvend en kalmerend middel.

Afkooksels van de zaden en wortels van de stekelnoot worden bereid met dezelfde verhoudingen.

Extract

In de Middeleeuwen werd lepra behandeld met een extract van stekelnoot. Tegenwoordig komt deze verraderlijke ziekte uiterst zelden voor, en dan nog voornamelijk in achtergestelde regio's van de wereld. Maar het plantaardige kruidenextract is gewild in de huistherapie wanneer pijn en spasmen moeten worden verlicht. Dit zeer doeltreffende middel wordt ook ingezet bij de behandeling van baarmoederfibromen en mastopathie bij vrouwen. Het kan tevens worden gebruikt als kalmerend middel.

1. Het geneesmiddel wordt bereid door een afkooksel van de bladeren van de stekelnoot au bain-marie in te dampen.
2. Het uitgangsmengsel wordt bereid uit 1 eetlepel grondstof en 200 ml kokend water.
3. Het mengsel wordt ingedampt tot het volume van de vloeistof precies met de helft is afgenomen.

Het geneesmiddel van het geneeskrachtige kruid wordt 2 tot 3 keer ingenomen, telkens een derde glas.

Thee

Therapie met thee wordt tegenwoordig beschouwd als een van de populairste behandelwijzen. Ondanks de omstreden samenstelling is de stekelnoot bij uitstek geschikt voor het bereiden van dranken die men in plaats van of samen met thee kan drinken. Bovendien heeft deze thee een universele werking, want hij is heilzaam bij nierstenen, oncologische processen, reuma, struma en vele andere aandoeningen.

De bereidingswijze van de thee bestaat uit twee eenvoudige stappen:

1. Eerst wordt 1 eetlepel droge grondstof met kokend water overgoten.
2. De drank laat men enkele minuten trekken en daarna drinkt men per keer een half glas.

Therapie met thee versterkt het lichaam en verhoogt de weerstand tegen ziekten. De behandelingskuur kan tot twee maanden duren.

Handige tip! Kruidenthee kunt u het beste in een thermoskan bereiden.

Olie

Dit zeer waardevolle product is thuis vrij moeilijk te bereiden. In de apotheek kunt u echter een kant-en-klaar preparaat aanschaffen. De olie wordt uit de vruchten van de plant gewonnen. Met behulp daarvan behandelt men ernstige aandoeningen van de lederhuid door enkele druppels van het middel in de huid van de aangetaste plekken te wrijven. Het is aan te raden deze behandelingen driemaal per dag uit te voeren.

Aangezien stekelnootolie kleurstoffen bevat, wordt deze toegevoegd bij de productie van lijnolievernis en chemische kleurstoffen.

Zalf

De stekelnootzalf voor uitwendige behandeling van de huid wordt bereid op basis van dierlijk vet en de vruchten van de plant. Bij voorkeur gebruikt men niervet van het varken. Eerst smelt men de basis, daarna worden de componenten in een verhouding van 10:1 gemengd. Het mengsel wordt een kwartier au bain-marie verwarmd. Na afkoeling brengt men de kant-en-klare zalf aan op de probleemplekken van de huid bij lichen, dermatitis en andere huidziekten.

Tip! Varkensvet kan door eendenvet worden vervangen.

Sap

Zoals hierboven vermeld, wordt het sap beschouwd als het meest waardevolle bestanddeel van de stekelnoot, omdat daarin het merendeel van de nuttige elementen is geconcentreerd. In de volksgeneeskunde wordt even vaak zuiver sap van het kruid gebruikt als preparaten waaraan het is toegevoegd. Met het natuurlijke sap behandelt men darm- en spijsverteringsstoornissen, bronchitis, verkoudheid, furunculose en nog een hele reeks ziekten.

De maximale dagelijkse dosis vers sap:

1. Voor volwassenen: 30–40 druppels.
2. Voor oncologische patiënten is een verdubbeling van de eenmalige dosis toegestaan.
3. De dosering voor kleine patiënten wordt berekend volgens de formule: 1 druppel per levensjaar, maar niet meer dan 10 per keer.

Om het risico op bijwerkingen tot een minimum te beperken, wordt aanbevolen het sap met gelijke delen water te verdunnen.

Hoe bereiden
Om sap te verkrijgen, moet het plantaardige materiaal door een vleesmolen worden gehaald en vervolgens wordt het sap eruit geperst.

Het verkregen product kan worden geconserveerd. Meng het in gelijke verhoudingen met wodka of een andere alcoholbasis, en sluit de container vervolgens goed af met een deksel. Voor langdurige bewaring kunt u het preparaat het beste in de koelkast bewaren.

Speciale aanwijzingen

1. Neem alle preparaten met kruid van stekelnoot met uiterste voorzichtigheid.
2. Onder geen beding mag een overdosis van het geneesmiddel worden toegestaan.
3. Niet-naleving van de gebruiksregels kan leiden tot ernstige vergiftiging.
4. Ook dient u de aanbevelingen voor het verzamelen van plantaardig materiaal strikt op te volgen.
5. Voor gebruik van preparaten met het kruid moet u beslist een tolerantietest uitvoeren.

Hieraan wil ik toevoegen dat de stekelnoot ook in de keuken wordt gebruikt: verse bladeren kunnen aan lichte zomersalades worden toegevoegd. In sommige gerechten wordt de etherische olie van de plant verwerkt, die een lichte, aangename geur met papaverachtige tonen geeft.

Toepassing in de cosmetologie

In de cosmetologie wordt stekelnoot voornamelijk gebruikt voor het oplossen van huid- en haarproblemen. De antiseptische eigenschappen helpen de dermis te reinigen van bacteriën en onzuiverheden, en de ontstekingsremmende vermogens helpen bij de bestrijding van puistjes en acne.

Oliemasker voor het gezicht

Om de jeugdigheid en schoonheid te behouden, adviseren cosmetologen het gebruik van het olie-extract van de plant. De eenvoudigste manier is om het product in de probleemzones te wrijven: het decolleté, de nek, de gezichtshuid. Deze eenvoudige handelingen verbeteren de huidtonus, verfrissen de tint en verstevigen de gezichtscontour.

Breng de olie 20-30 minuten aan, spoel daarna de resten af met warm water en een mild reinigingsmiddel voor dagelijks gebruik.

Masker voor haarversterking

Voor het herstel van het haar wordt ook de olie van stekelnoot gebruikt. Breng het mengsel aan op de haarwortels, doe daarna een plastic kapje op en wikkel het hoofd in een handdoek. Laat het masker een uur inwerken en was daarna het haar met gewone shampoo.

Middel tegen acne

Een afkooksel van stekelnoot helpt tegen acne en puistjes. Bevochtig het gezicht royaal met het helende mengsel met behulp van een wattenschijfje en spoel het na 10 minuten af. Vermijd contact van het afkooksel met de slijmvliezen van de ogen.

Contra-indicaties voor gebruik

Elke plant heeft zijn voor- en nadelen. De stekelnoot is daarop geen uitzondering. Het is ten strengste verboden de plant te gebruiken:

• zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven;
• patiënten met maagzweren;
• jonge kinderen (tot drie jaar);
• personen die gevoelig zijn voor constipatie;
• diegenen die een individuele intolerantie hebben voor een van de componenten van de plant.

Het is ook belangrijk om te vermelden dat de grootste dreiging uitgaat van een overdosis aan preparaten die stekelnoot bevatten. Aangezien deze plant zich nog in de klinische testfase bevindt, is het niet mogelijk om de maximaal toelaatbare dosis exact vast te stellen. Veel hangt af van de individuele kenmerken van de patiënt. Houd hier zeker rekening mee. Een verkeerd gekozen behandelingsschema kan een plotselinge daling van de bloeddruk en ademhalingsstoornissen veroorzaken. Om dergelijke bijwerkingen te voorkomen, kunt u de middelen voor inwendig gebruik beter met water verdunnen.

Foto van de stekelnoot