Hoe onderscheidt u een rauw ei van een gekookt ei: 8 beproefde methoden

Voor familiebijeenkomsten of feestdagen moeten huisvrouwen veel koken. Vaak bereiden ze de voorraden van tevoren, waaronder het koken van eieren. Om te voorkomen dat ze bederven, worden ze in de koelkast gezet, soms naast rauwe eieren. De volgende dag is het moeilijk uit te maken welke welke zijn. Maar ervaren koks kennen verschillende manieren om een rauw ei van een gekookt ei te onderscheiden.

Welk ei is zwaarder: gekookt of rauw?

Als u het ei tijdens het koken observeert, ziet u dat de schaal bedekt raakt met belletjes voordat het water kookt. Dit is lucht die via microscopische poriën uit het product ontsnapt. In plaats daarvan dringen watermoleculen naar binnen, die veel zwaarder zijn. Daarom weegt een gekookt ei altijd meer dan een rauw ei. Het verschil is echter alleen met een elektronische weegschaal merkbaar, omdat het massaverschil klein is.

Hoe bepaalt u: gekookt ei of rauw ei?

Er zijn talloze methoden om te bepalen of een gekookt of rauw ei in de koelkast ligt. Ze zijn eenvoudig, beproefd en het is erg moeilijk om een fout te maken.

Breken

Als u voor een gerecht een rauw product nodig heeft, bijvoorbeeld voor het bakken, dan kunt u het ei gewoon breken. Als u pech heeft en het blijkt gekookt te zijn, is dat geen probleem. U hoeft het alleen maar te pellen en in de koelkast te bewaren. Maar u moet er wel aan denken dat u het ei het beste snel kunt opeten. Zonder schaal kan het in een koele omgeving maximaal twee dagen worden bewaard.

Ronddraaien

Een van de meest voorkomende manieren om te bepalen of een product rauw of gekookt is, is door het rond te draaien. Leg het op een vlak oppervlak, bij voorkeur op een bord. Het kan van de tafel vallen. Draai het ei met twee of drie vingers rond. Doordat de massa in een gekookt ei stevig is, zal het sneller draaien en als u het met een vinger aanraakt, stopt het meteen. Een rauw ei is aanzienlijk moeilijker rond te draaien. Bij aanraking stopt de beweging niet meteen, omdat de vloeibare binnenkant door de traagheid blijft bewegen, zelfs nadat de buitenste schaal tot stilstand is gekomen.

Schudden

Mensen met een scherp gehoor kunnen een rauw ei van een gekookt onderscheiden door het voor het oor te schudden. Het eerste maakt een geluid dat doet denken aan het schudden van een plastic fles water. In het tweede geval blijft het product stil.

Houd het ei tussen duim en wijsvinger en schud het een beetje heen en weer. Bij een ei dat geen hittebehandeling heeft ondergaan, voelt u enige beweging.

Doorlichten

Om er zeker van te zijn dat u geen vergissing heeft gemaakt, kunt u het ei doorlichten. Zoek hiervoor een donkere ruimte, als het overdag gebeurt. U kunt de badkamer gebruiken als er geen ramen naar buiten zijn. Houd een ingeschakelde zaklamp tegen de schaal. De dichte massa van een gekookt ei laat geen licht door, terwijl bij een rauw ei de dooier als een donkere vlek zichtbaar is. Als er geen zaklamp bij de hand is, kunt u elk willekeurig lichtbron gebruiken. Pogingen om iets te zien met zonlicht kunnen mislukken.

In heet water laten zakken

Sommige huisvrouwen vinden dat de meest betrouwbare manier om een gekookt ei van een rauw te onderscheiden, is door het ei 15–20 seconden in kokend water te dompelen. Veel kleine belletjes op de schaal geven aan dat er een luchtzak in zit en dat het gas via microscopische poriën naar buiten komt. Dat betekent dat het ei nog niet is verhit. In een gekookt ei zit geen lucht meer onder de schaal.

In een zoutoplossing laten zakken

In een verzadigde zoutoplossing moet een rauw ei drijven. Om dit te testen lost u 4 eetlepels zout op in een liter water en dompelt u het te testen ei erin. Een gekookt ei moet naar de bodem zakken, terwijl een rauw ei met de stompe kant naar boven komt. Dit komt doordat de dichtheid ervan aanzienlijk lager is dan die van de zoutoplossing.

Als het ei echter in gewoon water drijft, duidt dit erop dat het product bedorven is. U mag het niet eten.

De schaal doorboren

Soms komt u het advies tegen om de schaal voorzichtig met een dikke naald of priem te doorprikken. U kunt deze methode alleen gebruiken als u van plan bent het ei binnen 24 uur te gebruiken. Lucht die in een niet verhit product komt, veroorzaakt een gistingsproces. Zelfs als u het in de koelkast bewaart, is het na 24 uur gevaarlijk om zo'n ei te eten. U kunt een voedselvergiftiging krijgen.

Naar de markering kijken

Grote pluimveebedrijven markeren hun producten met stempels of spuiten. De blauwe of rode kleurstof die op de schaal wordt aangebracht, is oplosbaar in water. Daarom verdwijnt de markering volledig tijdens het koken. Dit helpt als het product in de winkel is gekocht. Thuis kunt u zelf eieren markeren. Bijvoorbeeld na het koken met een marker de letter 'G' (voor 'gekookt') op de schaal schrijven.

Welke methoden zijn niet betrouwbaar

Niet alle methoden geven uitsluitsel of een ei in de koelkast rauw of gekookt is. In sommige gevallen is het beter om een extra methode te gebruiken voor de zekerheid.

Controle op gewicht

Zelfs wanneer eieren op maat zijn gekalibreerd, is de grootte van de luchtbel in elk ei verschillend. Aangezien het gewichtsverschil tussen een rauw en een gekookt product minimaal is, is een fout snel gemaakt. Bovendien, hoe langer eieren worden bewaard, hoe lichter ze worden. Via de microporiën in de schaal verdampt vocht. Hoewel het verlies gering is, maakt het de gewichtscontrole onbetrouwbaar.

Controle op geur

Men zegt dat een vers ei een lichte kalkgeur heeft, terwijl een gekookt ei naar eiwit ruikt. Maar ten eerste zijn alleen mensen met een zeer gevoelig reukvermogen in staat om dergelijke nuances te onderscheiden, vooral wanneer het product nog in de schaal zit. En ten tweede absorberen eieren tijdens het bewaren omringende geuren. Daarom kunt u niet alleen op deze methode vertrouwen om te bepalen of een product rauw of reeds gekookt is. Als er echter zelfs door de schaal heen een zwavelgeur begint te ruiken, moet u het ei weggooien. Het is duidelijk bedorven.

Waarom drijft een gekookt ei in koud water?

Al eeuwenlang wordt de versheid van dit product thuis gecontroleerd met koud water. Als u een kom met water vult en er een rauw ei in legt, moet het naar de bodem zinken. Dat garandeert dat het product vers is. Als het boven de bodem drijft, kunt u het nog wel eten, maar u moet dit zo snel mogelijk doen. De houdbaarheid loopt ten einde.

Gekookte eieren die op het oppervlak van koud water drijven, zijn beslist bedorven. Ze mogen niet alleen niet door uzelf worden gegeten, maar ook niet aan huisdieren worden gegeven.

Hoe controleert u of een ei zachtgekookt of hardgekookt is?

U kunt begrijpen hoe een ei is gekookt, zacht of hard, door het te draaien. Een zachtgekookt ei zal slechter ronddraaien en veel sneller stoppen.

Om fouten tijdens het koken te voorkomen, moet u de kooktijd strikt in acht nemen:

1. Bij het onderdompelen van een rauw ei in kokend water wordt het één minuut gekookt, vervolgens doet u de deksel erop en zet u het gas uit.
2. Na 5 minuten stolt het eiwit en krijgt de dooier een romige consistentie.
3. Na 6 minuten wordt het eiwit stevig en wordt de dooier dikker.

Hoe weet u of de eieren al gaar zijn?

Als u eieren zachtgekookt of in een zakje wilt koken, moet u de tijd bijhouden om te voorkomen dat ze te gaar worden. Het belangrijkste — ze niet te lang op het vuur laten staan. Na 10 minuten nadat het water kookt, zijn de eieren hardgekookt.

Maar als u de tijd niet heeft kunnen bijhouden, kunt u proberen het ei op tafel te draaien. Een gaar ei krijgt gemakkelijk snelheid en stopt snel bij het indrukken met een vinger.