Hoe stelt u vast dat een kip bedorven is? Kenmerken van bedorven vlees

De voedingswaarde van kippenvlees wordt bepaald door de mate van versheid, de leeftijd en de omstandigheden waarin het dier is gehouden. Het product dat tegen een betaalbare prijs wordt verkocht, bevat licht verteerbaar eiwit, wordt gebruikt in dieetvoeding en wordt aanbevolen aan mensen van alle leeftijden die na een ziekte verzwakt zijn.

Gerechten die van bedorven vlees zijn bereid, veroorzaken voedselvergiftiging. Om de gezondheid te behouden, houdt men zich aan de aanbevelingen voor het kiezen en bewaren van het product.

Hoe u kunt zien of een kip bedorven is

Om niet het slachtoffer te worden van een ernstige intoxicatie, moet u weten welke kip u kunt eten en welke weggegooid moet worden.

Rauw

Kenmerken van rauwe kip waarvan de houdbaarheidsdatum is verstreken en die niet geschikt is voor gebruik in de huishoudelijke keuken:

1. Kleurverandering. Gele plekken op het vel of een overheersend grijze kleur in plaats van roze is het eerste teken van een bedorven product.
2. Zure of ammoniakachtige geur. Een vieze geur is moeilijk waar te nemen als de kip bevroren is. Maar een onaangename lucht is duidelijk merkbaar bij verhitting. Als de geur scherp is, kunt u de kip beter weggooien.
3. Plakkerig vel, verlies van stevigheid. Een bedorven product herkent u aan de losse consistentie van het vlees en een slijmerig laagje op het oppervlak waarvan u moeilijk afkomt. Dat de kip niet geschikt is voor consumptie, merkt u door de kip met de handen aan te raken. Als er na het indrukken met een vinger een plakkerige substantie achterblijft en het deukje in de kip langzaam verdwijnt, is het vlees niet vers.

Twijfel niet aan de kwaliteit van de kip wanneer er zwarte, rode of groene beschimmelde plekken te zien zijn. Dat is een duidelijk signaal dat het product weggegooid moet worden.

Bevroren

Correct ingevroren kip is bedekt met een dikke, transparante laag ijsglazuur. Wit ijs vormt zich op het oppervlak van de kip wanneer deze meerdere keren is ingevroren.

Dat het product te lang bevroren is geweest, is ook te zien aan puntvormige ijsafzettingen rond een opgezwollen vel.

Gekookt

Bedorven gekookte kip herkent u aan een zwavelgeur en een zure smaak. De bepaling van de organoleptische eigenschappen van het gevogelte wordt bemoeilijkt door de specerijen die bij het koken zijn gebruikt of doordat het product in saus is gedompeld.

Bij het proeven is het voldoende een stukje kip te kauwen zonder het door te slikken.

Gebakken broccoli

Een grijze snijvlak bij een gebraden product wijst erop dat het niet eetbaar is. Dit teken is vooral zichtbaar op de borst. De bedorvenheid wordt bevestigd door de geur van rotte eieren, als die niet is gemaskeerd door marinade, kruiden of specerijen.

Kenmerken van bedorven kipfilet

Kipfilet die gevaarlijk is voor de gezondheid heeft dezelfde kenmerken als niet-verse kip: een grijze kleur, een geur van waterstofsulfide, kleverigheid, een losse structuur en de aanwezigheid van schimmel. Maar er zijn nog enkele punten die tijdens het koken aan het licht komen.

De methoden om bedorven vlees in winkels nieuw leven in te blazen met soda- en azijnoplossingen behoren tot het verleden. Tegenwoordig worden poedervormige verfrissingsmiddelen gebruikt die niet alleen de nare geur wegnemen, maar ook de kleur van de kip veranderen.

De door chemicaliën gemaskeerde rottingsgeur is gemakkelijk vast te stellen wanneer de filet in stukjes wordt gesneden, omdat de ontbinding in de diepere lagen van het spierweefsel begint. Bovendien wordt de zwavelgeur duidelijk merkbaar bij verhitting.

Dat de filet roze is geworden door het gebruik van kleurstof, komt men te weten nadat het vlees onder stromend water is gespoeld. Wanneer overtollig vocht met papieren handdoekjes wordt verwijderd, blijft er kleurpigment op achter.

Symptomen van vergiftiging en eerste hulp

Schending van de bewaarvoorschriften en de bereidingstechnologie leidt ertoe dat stafylokokken, streptokokken, E. coli, salmonella en andere ziekteverwekkers in het product actief worden. Pathogene micro-organismen veroorzaken een disfunctie van de maag en darmen, en hun afvalstoffen vergiftigen het hele lichaam.

Er treden storingen op in de werking van het spijsverteringskanaal, het hart- en vaatstelsel en het ademhalingsstelsel. De bloedstroom verslechtert en de stofwisselingsreacties vertragen. De getroffene is misselijk, de dunne ontlasting wordt schuimig en stinkend. De temperatuur stijgt en de eetlust ontbreekt. Buikkrampen stoppen slechts kort na de stoelgang.

Door vochtverlies als gevolg van ernstige diarree ontstaat uitdroging, die gepaard gaat met:

• een daling van de bloeddruk;
• uitdroging van de slijmvliezen;
• constante dorst;
• donkere urine en een verminderde urineproductie;
• tachycardie.

Om de intoxicatie te stoppen worden voedselresten uit de maag verwijderd. De getroffene wordt aangeraden in enkele keren 1–1,5 liter gezouten water te drinken, waarbij telkens braken wordt opgewekt door met de vingers op de tongwortel te drukken. De maag wordt gespoeld tot de inhoud ervan helder is.

Om toxinen te binden en af te voeren worden adsorbentia gegeven (fijngestampte actieve kool, Polisorb, Enterosgel). Voor rehydratatie wordt Regidron of veel schoon water gebruikt, dat in kleine slokjes moet worden gedronken. Als de eerste hulp correct is verleend, verdwijnen de verschijnselen van vergiftiging na twee dagen.

Er moet onmiddellijk medische hulp worden gezocht als de getroffenen kinderen, zwangere vrouwen of ouderen zijn, of als de verschijnselen van uitdroging toenemen en de symptomen van intoxicatie langer dan twee dagen aanhouden.

Houdbaarheid en bewaarcondities

Het behoud van de consumenteneigenschappen van kip hangt niet alleen af van de bewaartermijnen en de bewaarplaats, maar ook van andere details.

Rauwe kip

In de koelkast blijft gekoelde kip, verpakt in perkamentpapier of een geperforeerde cellofaanzak, 5 dagen vanaf het slachten goed, ontdooide kip 12 uur, gemarineerde kip tot vijf dagen en kippensubproducten 18 uur.

In de vriezer wordt kip bewaard:

• 12 maanden bij een temperatuur van -19 graden en lager;
• een half jaar bij t -15–18°C;
• gekookt — 3 maanden zonder ontdooien;
• gerookt — 2 weken.

Belangrijk! Een gekoeld product mag na twee dagen in de koelkast niet worden ingevroren.

Bereid

In gekookte, gebakken en gefrituurde kip ontwikkelen rottingsbacteriën zich sneller, waardoor gerechten van gevogelte snel bederven.

Gekookte kip behoudt zijn smaak en voedingswaarde 3 uur op tafel of fornuis en drie dagen in folie in de huishoudkoelkast. Na de maximale bewaartermijn wordt aanbevolen het kant-en-klare product in een pan te bakken.

Grillkip, gebakken, geroosterd bij 4°C bewaart u maximaal 12 uur, gerookte — een dag.

Wat te doen als de kip een onaangename geur heeft

Kip met een onaangename geur kan worden hersteld als er geen andere tekenen van bederf zijn. Manieren om gevogelte te redden:

1. Een uitgebeende kip wordt gewassen in koud water, de gele vette lagen met een grijsachtige tint worden weggesneden. Maak een zwakke oplossing van kaliumpermanganaat, waarin het karkas een paar uur wordt geplaatst.
2. Een andere methode van weken omvat het onderdompelen van de vogel in een oplossing van tafelazijn, baking soda of zout in een hoeveelheid van 1 eetlepel per 1 liter water.
3. Als antisepticum kunt u citroensap, granaatappelsap, rode of witte wijn gebruiken.
4. Marineren voorkomt de ontwikkeling van pathogene microflora. De onaangename geur verdwijnt als u het karkas inwrijft met mosterd, weekt in sojasaus of een mengsel van gemalen ui en knoflook met kruiden gebruikt. Na het marineren met specerijen en kruiden (peper, rozemarijn, basilicum, tijm) wordt het vlees mals en wordt de muffe geur vervangen door een aangenaam, pikant aroma.

Kunt u haar nog bereiden

Als het filet bij de doorsnede roze is en de structuur niet is veranderd, wordt de kip bereid na weken, marineren of na het maskeren van de onaangename geur met andere middelen. Grijs, plakkerig vlees, onnatuurlijk geel vet en een muffe geur zijn redenen om de kip weg te gooien.

Geweekte, gemarineerde kip wordt langer bereid dan in het recept staat. De nadelen van de vogel worden goed gemaskeerd in pittige gerechten uit de Aziatische keuken en bij het grillen op een mangal.

Hoe u bij aankoop een verse kip kiest

Bij het kiezen van kip in de winkel geeft u de voorkeur aan een gekoeld karkas waarvan de versheid gemakkelijker te controleren is.

Het niet naleven van bewaarcondities en -termijnen herkent u aan geel of grijs vlees met een losse consistentie, een onaangename geur, een glad, plakkerig oppervlak. Als er bij het indrukken van de verpakking vloeistof uit de vogel lekt, betekent dit dat deze kunstmatig met water is opgepompt om het gewicht te verhogen. Een sterke chloorlucht komt voor bij kip waarvan de houdbaarheidsdatum is verstreken.

Bij een kwaliteitsproduct:

1. Het vel is roze met bobbeltjes, zonder veerresten en sluit nauw aan op het vlees.
2. Vet is lichtgeel.
3. Vlees is veerkrachtig.
4. Er zijn geen bloeduitstortingen, deuken, botbreuken of andere mechanische beschadigingen.

De keuze van kip in ondoorzichtige verpakking hangt af van de productiedatum en houdbaarheidsdatum. De aanwezigheid van ijs in de verpakking is een teken van herhaaldelijk ontdooien.

Als u twijfelt aan de versheid van de kip, kunt u beter geen risico nemen met uw gezondheid en afzien van het bereiden van van tevoren oneetbare gerechten. Bij voedselvergiftiging moet u eerste hulp verlenen en indien nodig een arts waarschuwen.