Kirkazon: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

Kirkazon is een plant uit de pijpbloemfamilie. Het kan niet alleen uw tuin prachtig versieren, maar heeft ook veel nuttige eigenschappen. Deze plant wordt beschouwd als een van de oudste op aarde. De geneeskrachtige eigenschappen zijn al eeuwenlang bekend bij de mensheid.

Chemische samenstelling

De plant dankt zijn geneeskrachtige eigenschappen aan zijn unieke chemische samenstelling, die omvat:

• bittere en looizuurhoudende stoffen;
• etherische olie en esters;
• fenol- en aristolochiazuren;
• saponinen;
• glycosiden en lactonen.

Verschillende soorten kunnen verschillen in chemische samenstelling, maar ze bevatten allemaal veel aristolochiazuren en hun verbindingen. De meeste worden in de volksgeneeskunde gebruikt voor de behandeling van verschillende kwalen. De meest giftige soort is Aristolochia clematitis, omdat de concentratie zuur daar het hoogst is.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Kirkazon is een verhoutte, meerjarige liaanachtige plant met heldere, grote en zeer mooie bladeren. Het is meerjarig, groeit en ontwikkelt zich tot 30 jaar. Het vertakte wortelstelsel bevindt zich relatief dicht bij het bodemoppervlak. De hoogte van licht vertakte scheuten kan tot 14 m bedragen. De groei van de onderaan verhoutte stengels vindt verticaal plaats. Jonge scheuten hebben een gladde groenbruine schors, die na verloop van tijd begint te barsten en van kleur verandert naar bruin. De decoratieve bladeren sieren de plant zeer. Het blad is groot, pijlvormig, hartvormig of handvormig, afhankelijk van de soort. De kleur varieert van lichtgroen tot diepgroen. De bladeren kunnen 5 tot 30 cm lang zijn. De bladeren staan afwisselend en vormen een doorlopende dekking.

Afhankelijk van de soort valt de bloeitijd in mei-oktober en duurt 20 dagen. De okselstandige bloemen kunnen zowel alleen als in groepen groeien. Qua vorm lijken deze gebogen buizen op een kruik, waarin insecten terechtkomen. De bloemen hebben een kenmerkende onaangename rottende geur, omdat Kirkazon voornamelijk door vliegen wordt bestoven. De bloei begint niet eerder dan op vijfjarige leeftijd. De karakteristieke kleur van de bloembladen is rood, geel en bruinrood. De zaaddozen zijn hangend, langwerpig of rond. Elke zaaddoos bevat veel zaden.

Over het algemeen groeit de aristolochia in gematigde en tropische klimaten in Azië, Amerika en Afrika. In Rusland kan men hem tegenkomen in de Noordelijke Kaukasus en het Verre Oosten, en ook in het Europese deel van het land.

Soorten

Er zijn in totaal meer dan 200 soorten aristolochia. Laten we de meest populaire bekijken.

1. Gewone aristolochia. De volksnaam is koortskruid. Het is een vaste plant. Hoogte: 30 tot 60 cm. Het heeft een kruipende wortelstok en een eenvoudige, licht gebogen stengel. Het blad is groot, duidelijk eivormig, met een mat, ruw oppervlak. De bladrand is stomp. Perenvormige vruchten vallen uiteen in afzonderlijke droge vruchtjes. De bloem is hangend, lichtgeel, met een karakteristieke fruitgeur. De bloeiperiode loopt van het einde van de lente tot midden zomer. Deze soort komt het vaakst voor in de Centrale Zwarte Aarde-regio. Hij groeit langs rivieroevers, op hellingen en bosranden. Alle delen van de gewone aristolochia worden medicinaal gebruikt.
2. Grootbladige aristolochia. Qua uiterlijk is het een typische grote liaan met gladde, moerasgroene bast. Naarmate de plant ouder wordt, barst de bast en krijgt een lichtbruine kleur. De groene bladeren lijken op harten en hebben een diameter tot 30 cm. Een kenmerkend aspect is de mozaïekachtige kleuring doordat de bladeren aan één scheut verschillende tinten hebben. De bladval vindt plaats in de herfst. De bloeitijd is het begin van de zomer. De zaaddozen zijn langwerpig.
3. Mantsjoerijse aristolochia. Een houtachtige liaan tot 15 m lang met donkergroene, donzige, grote bladeren die naar beneden hangen. Het blad kan tot 30 cm lang worden en is puntig van vorm. De bast is zacht, overwegend donkergrijs van kleur. Een kenmerkend aspect is de verspreiding van een kamferoliegeur, die wordt veroorzaakt door klieren die zich op het blad zelf bevinden. De vrucht is cilindervormig en lijkt op een zeszijdige doos. Tijdens het rijpen verandert de kleur van heldergroen naar geelachtig groen. De bloeiperiode valt begin mei. In deze tijd ontvouwen zich okselstandige bloemen van bruin-crème kleur aan de ranken. In de herfst vallen de bladeren af. Deze soort is het meest vertegenwoordigd in het Russische Verre Oosten. De Mantsjoerijse aristolochia kan worden aangetroffen in bossen en nabij beken. Hij houdt van vochtige grond en schaduwrijke plaatsen. Net als de gewone soort wordt hij veel gebruikt in de volksgeneeskunde. Vanwege zijn exotische schoonheid wordt hij vaak gebruikt voor de versiering van parken en tuinen.
4. Viltige aristolochia. Een klimplant tot 10 m hoog. Het valt op door zijn schoonheid en perfectie. Zijn naam dankt het aan de dichte bedekking van jonge bladeren en scheuten met viltachtige haren. Het blad is lichtgroen, tot 16 cm lang en eivormig. In de bladoksels bevinden zich buisvormige bloemen met een geelachtig-violette kleur. Deze soort is het meest warmteminnend. De bloeiperiode is het begin van de zomer.
5. Kirchazon izjasjtsjny. Een groenblijvende liaan. Een van de mooiste soorten. Zijn oorsprong ligt in Zuid-Amerika. De naaste verwanten zijn de grootbladige en Mantsjoerijse kirchazons. Het kenmerk zijn grote hartvormige bladeren. De knoppen staan alleen of in groepjes van 4 tot 6. Meestal bloeit hij midden in de zomer. De bloemen zijn groot, bereiken een lengte van 12 cm en een breedte van 8 cm, en lijken qua vorm sterk op een grammofoonhoorn. De prachtige bonte kleur kan zelfs de meest verstokte tuinier aanspreken, om nog maar te zwijgen van gewone liefhebbers. Het is ideaal voor straatbeplanting en het verfraaien van de tuin.
6. Kirchazon skroetsjenny. De lengte van de kruidachtige liaan kan tot 1 m bedragen. De wortel is, in tegenstelling tot andere soorten, klein en rond van vorm. De schors verspreidt een scherpe geur en is geel gekleurd. Het blad is niet erg groot, ongeveer 3–7 cm lang, enigszins langwerpig, driehoekig-hartvormig. De bloemen zijn klein en vertakt. De vrucht heeft een duidelijke ovale vorm. De bloeiperiode valt in juli-augustus. De wortels en vruchten worden medicinaal gebruikt. Het is vooral populair in de Chinese en Koreaanse geneeskunde; de vruchten van deze soort worden in China 'maduren' genoemd. Het belangrijkste verspreidingsgebied is het Verre Oosten. Meestal groeit hij in struikgewas, in de buurt van wateren.
7. Kirchazon Sjtejpa. Een van de zeldzaamste soorten. Hij groeit alleen in enkele kleine gebieden. In Rusland is deze soort te vinden in het zuiden van het land, in de regio Krasnodar. Hij is zo zeldzaam dat hij in het Rode Boek van de zuidelijke regio is opgenomen. Dit kruidachtige plantje is klein van formaat, in tegenstelling tot zijn grotere verwanten. De hoogte is niet meer dan 25 cm. Het blad is eivormig-afgerond, de lengte niet meer dan 10 cm. De wortelstok is een knol, rond van vorm, met een diameter van 8–10 cm. Meestal verschijnt het eerste blad al begin maart. De bloeiperiode valt in het midden en einde van de lente. De kleine bloemen in de vorm van een saxofoon hebben een zeer heldere kleur, meestal rood en al zijn tinten. Hij verspreidt een onaangename geur, die te vergelijken is met lang bedorven vlees. Naast de regio Krasnodar is deze soort te vinden in het noordwestelijke deel van de Kaukasus, in bossen, maar hij gedijt ook uitstekend op tuin- en recreatiegrond. Door zijn opvallende bloem trekt de plant de aandacht en verbaast hij met zijn schoonheid. Maar helaas neemt het aantal van deze soort jaar na jaar snel af.

Oogst en opslag

Kirchazon heeft talrijke geneeskrachtige eigenschappen. Voor medicinale doeleinden worden zowel de bovengrondse als de ondergrondse delen gebruikt. Zaden worden echter zeer zelden gebruikt. Om het maximale voordeel te behalen, moet de oogst correct worden uitgevoerd. Het is belangrijk om bladeren en stengels tijdens de bloei te snijden en de wortels in de herfst op te graven. Het bovenste deel van de plant moet worden gedroogd in een goed geventileerde ruimte, waarbij direct zonlicht wordt vermeden.

Spoel de opgegraven wortels grondig met koud water, wacht tot het vocht volledig is opgedroogd, dep ze indien nodig droog met een papieren of doeken handdoek. Voer een grondige sortering uit: verwijder dunne en rotte worteltjes. Snijd ze en plaats ze vervolgens in een voorverwarmde oven op 60 graden of in een speciale droogkamer.

Bewaar het goed gedroogde plant in een gesloten container op een donkere plaats. Gebruik voor opslag bij voorkeur papieren dozen. De helende eigenschappen blijven maximaal 2 jaar behouden. Na deze periode wordt het afgeraden het materiaal te gebruiken vanwege het verlies van alle helende eigenschappen.

Het wordt sterk aanbevolen om de plant met rubberen handschoenen te verzamelen, omdat pijpbloem naast nuttige stoffen ook giftige stoffen bevat.

Verzorging

De plant is gemakkelijk te verzorgen, maar zoals voor elke andere vertegenwoordiger van de flora, moet u enkele verzorgingsadviezen opvolgen:

1. De watergift moet matig zijn, noch uitdroging van de grond noch overmatige bevochtiging mag worden toegestaan.
2. Bemest meerdere keren per seizoen; gebruik als meststof gewone koeienmest verdund met water in een verhouding van 1:10.
3. Voorzichtig losmaken, omdat het wortelstelsel van pijpbloem dicht bij de oppervlakte ligt.
4. Snijd de gedroogde bladeren en scheuten altijd af.
5. Plaats de plant in de schaduw, omdat hij geen direct zonlicht verdraagt.
6. Houd bij het kiezen van de plantlocatie rekening met het feit dat pijpbloem niet tegen sterke windstoten kan, die de dunne stelen kunnen beschadigen.

Teelt

Voortplanting vindt plaats door middel van worteluitlopers, stekken en zaden. Bereid de stekken het beste in de lente of herfst. Snijd hiervoor 20 centimeter lange scheuten met meerdere knoppen af. Plaats de stekken schuin in zandgrond. Overvloedige watergift en regelmatige bemesting zijn vereist. Tot de eerste bladeren verschijnen, moeten ze worden afgedekt met een doorzichtige kap.

Een eenvoudigere manier van teelt is met behulp van uitlopers. Druk gewoon een scheut tegen de grond en na een jaar, wanneer deze wortel heeft geschoten, kunt u deze zonder problemen van de moederplant afsnijden en naar een andere plek verplanten.

Afhankelijk van de soort wordt pijpbloem in het voorjaar of najaar in de volle grond geplant. Het is belangrijk om de hoofdregel te volgen: de afstand tussen de planten moet minimaal 1 meter zijn, omdat het wortelstelsel van pijpbloem breed is. De plantkuil mag niet dieper zijn dan 50 cm. Leg beslist drainage op de bodem en bestrooi met zand. Na het planten overvloedig water geven met organische meststoffen. Omdat de plant een liaanvorm heeft, moet u er een paal naast plaatsen waarlangs de pijpbloem zal vlechten.

Interessante eigenschap: het vlechten vindt altijd tegen de klok in plaats.

Pijpbloem groeit zeer snel. In het warme seizoen kan hij in slechts één dag 15 cm groeien. De gemiddelde jaarlijkse groei is 2–3 m.

Kirkazon voor landschapsdecoratie

Tuiniers gebruiken deze plant graag bij het decoreren van landschapsontwerp. Aristolochia wordt terecht beschouwd als de beste vergroener voor verticale oppervlakken. De liaan kenmerkt zich door snelle groei en dichtheid. Vaak wordt aristolochia gebruikt om een levend groen gordijn op huizen, hekken en tuinhuisjes te creëren. Bij juiste vorming kan men een weelderige boog of zelfs een tunnel verkrijgen. De liaan ziet er zeer indrukwekkend uit bij het decoreren van stammen van oude bomen en zuilen.

Een waar feit: De bladvorm van de klassieke aristolochia werd in het verleden als voorbeeld genomen voor het ornament in de gotische architectuur.

Tekenen en rituelen

Over nagenoeg alle vertegenwoordigers van het plantenrijk zijn door de jaren heen door mensen legendes verzonnen en gecreëerd die verband houden met tekens en rituelen. Zo'n oude plant als aristolochia kon natuurlijk niet aan menselijke aandacht ontsnappen. Men gelooft dat een man hiermee de aandacht van een vrouw op wie hij verliefd is, kan trekken of juist een liefdesrelatie kan verbreken.

Geneeskrachtige eigenschappen van Kirkazon

Reeds de oude Grieken kenden aristolochia goed en gebruikten het met succes voor medicinale doeleinden.

De plant heeft de volgende geneeskrachtige eigenschappen:

• koortsverlagende;
• antibacterieel;
• ontstekingsremmend;
• zweetafdrijvend;
• diuretisch;
• wondhelend;
• expectorans;
• kalmerend.

Dankzij de medicinale eigenschappen wordt aristolochia actief gebruikt voor de behandeling en preventie van:

1. Gewrichtsaandoeningen – jicht, reuma, osteochondrose, veroorzaakt door zoutafzetting.
2. Veel pathologieën van het maag-darmkanaal, waaronder diarree.
3. Problemen van het cardiovasculaire systeem: hartritmestoornissen, hoge bloeddruk, vegetatieve-vasculaire dystonie.
4. Vrouwelijke gynaecologische aandoeningen: verlaagt de baarmoedertonus, wordt opgenomen in de complexe therapie bij erosie, cysten, poliepen en myomen.
5. Verkoudheid, griep, acute luchtweginfecties, en ook het beginstadium van tuberculose.
6. Nierpathologieën: normaliseert hun functie, reinigt van afvalstoffen en andere schadelijke stoffen.
7. Huidziekten van verschillende oorsprong – dermatitis, eczeem, psoriasis.
8. Tumoren.
9. Spataderen en tromboflebitis.
10. Zenuw- en emotionele spanning, slapeloosheid.

Kirkazon in de volksgeneeskunde

Voor medicinale doeleinden wordt aristolochia in verschillende vormen gebruikt:

1. Tinctuur. Meng 1 theelepel gedroogde plant met 100 g wodka. Laat het 7 dagen op een donkere, koele plaats trekken. Regelmatig schudden, na zeven dagen uitpersen. 3 maal daags 20 druppels innemen.
2. Infusie. Voor één glas water heeft u 2 theelepels droog mengsel nodig. Na 5 uur zeven. Inwendig innemen, 2 eetlepels na de maaltijd.
3. Zalf. Meng 100 g fijngemalen plant met varkensvet. Doe het in een pot, laat een ruimte van twee vingers aan de bovenkant vrij. Verwarm enkele uren in een waterbad. Uitwendig gebruiken, 2 maal daags. Bewaar de bereide zalf in de koelkast.
4. Afkooksel. Voor uitwendig gebruik. Giet 1 theelepel gedroogde wortel in 200 ml kokend water en houd het 30 minuten op een laag vuur. Gebruik het naar behoefte voor kompressen en om te spoelen.

Vervolgens de meest populaire recepten voor specifieke aandoeningen.

Bij gynaecologische aandoeningen

Dit mengsel wordt inwendig gebruikt bij gynaecologische aandoeningen. U heeft 300 ml afgekoeld gekookt water en 2 theelepels gedroogde pijpbloem nodig. Laat het een nacht trekken en filter het 's ochtends. Neem het meerdere keren per dag, 2 eetlepels per keer. De behandelingskuur duurt 2 maanden.

Voor spoelen

Het aftreksel van pijpbloem wordt actief gebruikt voor het spoelen bij problemen van het vrouwelijke geslachtsorgaan. Voor de bereiding van dit wonderbaarlijke aftreksel heeft u 3 eetlepels pijpbloem, 1 eetlepel stinkende gouwe en 1 liter kokend water nodig. Laat het een uur trekken en filter het. Voer de spoeling dagelijks voor het slapengaan uit gedurende 10–12 dagen.

Voor de behandeling en preventie van kanker

Omdat aristolochiazuren een krachtig antitumoreffect kunnen hebben, overwegen wetenschappers het gebruik van middelen op basis van pijpbloem voor de behandeling en preventie van oncologische aandoeningen. Helaas zijn dergelijke medicijnen nog niet op de markt. Maar de volksgeneeskunde biedt een niet minder effectief recept om kankercellen te bestrijden.
Wanneer er uitzaaiingen in het lichaam ontstaan, moet u de volgende ingrediënten mengen: een half glas gemalen pijpbloemwortel, 2 eetlepels zure room, een glas honing en 3 liter koel water. Meng grondig en laat het een week op een donkere, koele plaats staan. Neem het dagelijks in, 100 g, 15 minuten voor de maaltijd.

Bij de behandeling van gewrichts- en hart- en vaatziekten

Recept: giet 1 theelepel pijpbloem in 2 glazen afgekoeld gekookt water. Giet alles in een thermoskan en laat het een nacht staan. Filter het aftreksel 's ochtends. Neem een kwart glas, 30 minuten na de maaltijd.

Tegen verkoudheid

Bij verkoudheid en problemen met het maag-darmkanaal helpt een afkooksel van een glas water en een halve theelepel kruid. Kook het eerst 20 minuten op laag vuur, filter het. Neem 1 eetlepel 4 keer per dag.

Tegen slapeloosheid

Om slapeloosheid en nervositeit te bestrijden, neemt u dit zeer effectieve middel: giet een glas koud gekookt water van 250 ml in een thermoskan, voeg 1 theelepel pijpbloem toe. Laat het een nacht trekken. Neem het gefilterd. De aanbevolen startdosis is 1 theelepel 4–5 keer per dag voor de maaltijd, waarbij de dosering geleidelijk wordt verhoogd tot 2 theelepels.

Bij wonden en etterbuilen

Bij wonden, abcessen en mastopathie hebben geneeskrachtige pijpbloembaden zich positief bewezen. Giet 2 eetlepels gedroogd kruid in een glas kokend water, zet het 15 minuten op laag vuur. Filter het en voeg het toe aan een reeds gevuld bad. De watertemperatuur mag niet lager zijn dan 35 en niet hoger dan 38 graden. De procedure duurt 20 minuten.

Voor wondgenezing

Om irritatie op de huid te verminderen en de snelheid van wondgenezing te verhogen, helpt een wonderbaarlijke zalf: meng reuzel met gemalen kirkazonwortel in een verhouding van 5:1, laat het 2 uur op een waterbad sudderen. Wrijf het 2–3 keer per dag in de aangetaste plekken.

Tegen psoriasis

Een crème bereid volgens het volgende recept helpt psoriasis te verlichten. Er zijn slechts drie ingrediënten nodig: 4 el smeerwortel, 2 el kirkazon en 100 g reuzel. Alles mengen en dagelijks gebruiken. Het is belangrijk om vóór het eerste gebruik een allergietest uit te voeren: breng een kleine hoeveelheid crème aan op de binnenkant van de pols. Als er roodheid en typische jeuk op de huid verschijnen, moet de crème niet worden gebruikt.

Voor het immuunsysteem

Om het immuunsysteem te versterken en het maag-darmkanaal te normaliseren, neemt u een tinctuur bereid op de volgende manier: giet gemalen wortelstokken met 70% alcohol in een verhouding van 1:3. Laat het 21 dagen in een goed afgesloten container staan. Neem 3 keer per dag 20 druppels.

Honingpillen

Een interessant en effectief recept met de plant kirkazon van Chinese volksgenezers heeft de traditionele naam 'Honingpillen'. Voor de bereiding van de geneeskrachtige pillen heeft u de vruchten van gedraaide kirkazon nodig. U moet precies deze soort gebruiken, en geen andere. Dit is van essentieel belang, omdat de vruchten van deze soort minder giftig zijn.

Dus u heeft nodig: 3 rijpe vruchten, die u grondig tot poeder vermaalt. Gebruik hiervoor het beste een vijzel. Voeg vervolgens honingsiroop toe aan het kirkazonpoeder. Om dit te verkrijgen, lost u 2–3 eetlepels honing op in een glas heet water. Zet de honing-kirkazonoplossing vervolgens op een laag vuur om te laten sudderen. De gereedheid wordt bepaald door het indikken van de honing. Zodra het aan uw handen begint te plakken, haalt u de container van het vuur en laat u het afkoelen op een goed geventileerde plaats. Dit is een onmisbaar en zeer effectief middel bij aandoeningen van de luchtwegen. Gebruik dagelijks 3–9 g tot volledig herstel.

Gedraaide kirkazon wordt niet alleen in de Chinese maar ook in de Koreaanse volksgeneeskunde veelvuldig gebruikt.

Pjentchonchwan

De naam van het Koreaanse kirkazonmiddel luidt 'Pyeonchonhwan'. Voor de bereiding moet u de vruchten van kirkazon, Koreaans klokje, Chinese limoenbes, evenals perillabladeren en bovenste stengels van atractylis fijnmalen. Voeg een antiseptisch preparaat en vloeibare honing toe aan de gemalen kruiden. Neem het bij bronchitis, astma en tuberculose in een eenmalige dosis van 3–5 g. De dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 15 g.

Madoerenchwan

In Korea wordt nog een middel 'Madurenhwan' gebruikt, dat kirkazon bevat. Het wordt, net als het vorige, gebruikt voor de behandeling van problemen met het menselijke ademhalingssysteem. De samenstelling omvat: Koreaans klokje, kirkazon (vruchten), wortelschors van moerbei, bladeren van de reeds bekende perilla, stengels van lelie. Maal alle ingrediënten fijn en meng ze. Gebruik 3 keer per dag 2 theelepels.

Bij zwelling schrijven Koreaanse kruidendokters ook een afkooksel van gedraaide kirkazon voor aan patiënten.

Contra-indicaties voor gebruik

Ondanks de wonderbaarlijke geneeskrachtige eigenschappen van de pijpbloem, moet u niet vergeten dat deze plant toch tot de giftige behoort en bij overmatig en verkeerd gebruik niet alleen ernstige vergiftiging kan veroorzaken, maar ook grote schade aan het hele lichaam kan toebrengen.

Er wordt een reeks ziekten onderscheiden waarbij het gebruik van middelen die pijpbloem bevatten absoluut gecontra-indiceerd is:

• baarmoederbloeding;
• zwangerschap en borstvoedingsperiode;
• acuut nier- en leverfalen;
• gastritis en andere ontstekingen van het maag-darmkanaal, vooral in de acute fase;
• menorragie;
• hemorragische nefritis;

U mag kinderen onder geen enkele omstandigheid in de buurt van pijpbloem laten komen. Door de giftige stoffen kan de plant niet alleen allergieën veroorzaken, maar ook ernstige brandwonden toebrengen.

Tot op heden worden er discussies gevoerd tussen gediplomeerde artsen en vertegenwoordigers van de alternatieve geneeskunde. Aan de ene kant zijn er levensfeiten die het bestaan en de effectiviteit van de geneeskrachtige eigenschappen van de pijpbloem bevestigen. Aan de andere kant hebben talrijke onderzoeken aangetoond dat de plant een sterk carcinogeen en mutageen effect heeft op het menselijk lichaam. In Rusland en vele andere landen wordt deze plant beschouwd als een capillair gif, en het gebruik ervan is verboden bij de productie van geneesmiddelen.

Maar ondanks alle verboden blijven mensen actief pijpbloeminfusies, zalven en crèmes gebruiken voor hun behandeling. Talloze positieve recensies van internetgebruikers bevestigen de effectiviteit en wonderbaarlijke eigenschappen van deze middelen. In gewone apotheken kunt u geen droge pijpbloemcollectie kopen, noch medicijnen die deze plant bevatten. U kunt het alleen kopen bij homeopaten en volksgenezers.

Natuurlijk beslist ieder mens zelf hoe en waarmee hij zich behandelt. Het belangrijkste is om te onthouden dat u overal en altijd de maat moet kennen. Bij behandeling met plantaardige tincturen en afkooksels is het zeer belangrijk om de juiste dosering aan te houden en geneeskrachtige producten alleen bij betrouwbare kruidendokters te kopen. Niet iedereen kan immers het kruid op de juiste plaats en op het juiste moment verzamelen. Om echt een effectieve behandeling te krijgen met behulp van alternatieve geneeskunde en geen schade aan uw lichaam te berokkenen, moet u alle regels voor het verzamelen, bereiden en bewaren van plantaardige ingrediënten in acht nemen.

Interessante feiten

1. Weinig mensen weten het, maar in Engeland heet de plant 'Hollandse pijp'. En dat is niet verwonderlijk, want de vorm van de pijpbloem lijkt sterk op dit rookgerei.
2. De plant verspreidt een onaangename geur omdat hij wordt bestoven door insecten die zich voeden met dode dieren (vliegen, kevers en andere). Als u de kleur van de bloemen van een van de soorten nauwkeurig bestudeert, ziet u overeenkomsten in kleurtinten met bedorven vlees.
3. De gebogen vorm van de bloem is niet toevallig, maar houdt rechtstreeks verband met het bestuivingsproces. Eenmaal binnen, is het voor het insect moeilijk om eruit te komen, en bij het verlaten van de eigenaardige val, verliest het het meegebrachte stuifmeel.

Foto van pijpbloem