Ruscus: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

Ruscus (Ruscus aculeatus, muisdoorn) – een meerjarige struikachtige plant die behoort tot de familie Asperges (Asparagaceae). Vroeger werd hij gerekend tot de aparte familie Ruscaceae. Er bestaan verschillende soorten van deze struik. Sommige worden gebruikt in de volksgeneeskunde, andere als veevoer. Ook worden er hagen van deze struik gemaakt, en hij wordt geplant in parken en tuinen. De jonge scheuten van deze plant zijn eetbaar. Sommige volkeren eten ook de vruchten.

Chemische samenstelling

De plant heeft een reeks positieve eigenschappen dankzij de rijke samenstelling. In het bovenste deel van de plant, inclusief de bessen, bevinden zich de volgende elementen:

1. Calcium. Een van de belangrijkste elementen voor het menselijk lichaam. Het speelt een belangrijke rol bij de vorming en het behoud van gezond botweefsel. Het is ook belangrijk voor de tanden. Daarnaast neemt het deel aan de spiercontractieprocessen. Bijvoorbeeld, krampen kunnen worden veroorzaakt door een tekort aan dit element. Calcium kan cholesterol bestrijden door de opname van verzadigde vetten in de darmen te blokkeren.
2. Chroom. Dit element neemt deel aan veel processen in het lichaam, maar de invloed ervan is het meest merkbaar bij het handhaven van een normale bloedsuikerspiegel. Chroom is ook een preventie van sommige hart- en vaatziekten. Een tekort aan chroom kan hoofdpijn, gezichtsproblemen en groeistoornissen veroorzaken.
3. Mangaan. De dagelijkse behoefte van het lichaam aan dit materiaal is klein, maar die is er wel. Mangaan is nodig voor het hart; dankzij dit element worden sommige B-vitamines beter opgenomen, die nodig zijn voor een normale werking van het spijsverteringsstelsel. Mangaan verlaagt ook het risico op diabetes mellitus. Maar in grote hoeveelheden kan het meer kwaad dan goed doen.
4. Fosfor. Het is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van botweefsel en tandglazuur. Dit element zorgt voor een normale werking van spieren en mentale activiteit. Door een tekort aan fosfor kan een persoon zich moe en zwak voelen.
5. Kalium. Kalium draagt bij aan het handhaven van de waterbalans in het lichaam en normaliseert het hartritme. Het voorziet de hersenen ook beter van zuurstof, waardoor ze beter functioneren, is nuttig bij allergieën en is noodzakelijk voor een normale werking van zachte weefsels, waaronder spieren en bloedvaten.
6. IJzer. Nog een zeer belangrijk element voor de gezondheid. IJzer maakt deel uit van hemoglobine en speelt een rol bij het voorzien van lichaamsweefsels van zuurstof. Zonder dit element is ademhaling op celniveau onmogelijk. Het is ook betrokken bij het metabolisme en draagt bij aan de afvoer van toxines uit het lichaam.
7. Magnesium. De meeste organen hebben dit element nodig. Het komt voor in de hersenen, tanden, lever, nieren en zelfs spierweefsel, helpt bij de opname van vitamines uit de B-groep, werkt kalmerend op het zenuwstelsel, wordt aanbevolen aan vrouwen bij PMS en verkleint het risico op hart- en vaatziekten.
8. Silicium. Speelt een belangrijke rol in het lichaam, verbetert het stofwisselingsproces, draagt bij aan het versterken van bloedvaten, helpt bij tandpijn en ook bij maagklachten, verhoogt de immuniteit en verlaagt het cholesterolgehalte in het bloed.
9. Kobalt. Is betrokken bij de afbraak van eiwitten en de synthese van DNA, normaliseert het stofwisselingsproces en stimuleert bloedvorming, is verantwoordelijk voor de normale werking van de alvleesklier en reguleert de productie van adrenaline.
10. Vitamine C. Kan toxines bestrijden en uit het lichaam verwijderen, versterkt het immuunsysteem en verhoogt de afweerfuncties van het lichaam tegen virussen en bacteriën. Het wordt ook wel de almachtige vitamine genoemd, omdat het bloedvaten versterkt en een gunstige invloed heeft op het zenuwstelsel en de huid.
11. Vitamine PP (nicotinezuur). Verbetert de bloedcirculatie en neemt actief deel aan metabolisme- en ademhalingsprocessen. Het is ook een nuttig element voor de huid en het haar.
12. Plantaardige vezels. Nemen deel aan de spijsvertering en voorkomen bepaalde aandoeningen van het maag-darmkanaal.

Ondanks zo'n rijke reeks nuttige elementen worden voor medicinale doeleinden vooral de wortels gebruikt. Daarin zijn de volgende stoffen geconcentreerd:

1. Saponosiden. Hebben een ontstekingsremmend effect en kunnen zwellingen verminderen, versterken de vaatwanden, maar vernauwen deze tegelijkertijd, en bevorderen de afbraak van bloedstolsels.
2. Heterosiden. Verbetert de hersenactiviteit, vergroot bepaalde bloedstromen, voorziet weefsels van zuurstof; daarom zijn ze nuttig bij depressie, hoofdpijn en andere aandoeningen van het zenuwstelsel.

Hoe ziet het eruit en waar groeit het

Er bestaan verschillende varianten van de plant, die van elkaar verschillen in uiterlijk en grootte. Sommige varianten worden in tuinen gekweekt. In de volksgeneeskunde wordt de stekelige muizendoorn gebruikt, die ook wel Pontische muizendoorn wordt genoemd. Deze kan zelfs binnenshuis worden gekweekt.

De stekelige muizendoorn is een groenblijvende struik met rechtopstaande stengels. Vanaf de hoofdstengel groeien overhangende takken waaraan de bladeren zich bevinden. De hoogte varieert doorgaans tussen 30 en 60 cm, maar kan soms 1 m bereiken. De plant heeft gemodificeerde scheuten in de vorm van bladeren. De structuur kan mat of glanzend zijn; ze hebben een eivormige vorm en zijn aan de uiteinden puntig.

De bladeren van de plant zijn ook ongebruikelijk. Ze zijn klein en driehoekig van vorm en groeien op gemodificeerde scheuten. Van buitenaf lijkt het alsof het ene kleine blad op een ander, groter blad groeit.

De bloemen zijn klein, lichtblauw en hebben soms paarse tinten. Hun bloeiperiode is vrij lang. Nadat de bloemen verwelkt zijn, ontstaan vruchten met een dieprode kleur. Hun diameter overschrijdt zelden 10 mm. De vruchten rijpen in november en december. In de vrucht bevinden zich enkele zaden.

De muizedoorn groeit in zuidelijke regio's met warme winters. Hij komt voor aan de kust van de Zwarte Zee, in Turkije, Zuid-Europa, op de Krim en in de Kaukasus.

Soorten

Op dit moment telt men, naast de stekelige muizedoorn, vier soorten van de plant. Elke soort verschilt niet alleen in uiterlijk, maar ook in verspreidingsgebied:

1. Onderbladige muizedoorn (Italiaanse). Uiterlijk lijkt de struik op de stekelige soort. De stengels van de plant zijn recht en kunnen 50–60 cm lang worden. De bladeren zijn langwerpig en hebben een diepgroene kleur. De bloemen zijn wit of licht blauwachtig en verschijnen in februari en maart. In het wild groeit de plant aan de kust van de Middellandse Zee. Hij komt het meest voor in Noord-Afrika en op het Iberisch Schiereiland. Hij groeit in de schaduw van bomen, in vochtige grond.
2. Tongmuizedoorn. Een struik met rechtopstaande stengels tot 40 cm hoog. Het bloemdek bestaat uit 6 langwerpige bloembladen die aan een tong doen denken. In het midden bevindt zich een kleine paarse bloem. De gemodificeerde scheuten kunnen 2 cm breed worden. De bloeiperiode valt in mei; de vruchtzetting duurt van augustus tot december. Hij komt voor in Centraal-Europa, Klein-Azië en op het Balkanschiereiland. In Rusland komt hij alleen voor in het zuidelijke deel van de Krim. Hij groeit in groepen of alleen op vochtige, schaduwrijke plaatsen.
3. Colchische muizedoorn. Deze soort wordt als bedreigd beschouwd. De plant heeft rechte, niet-vertakte stengels die 4 cm breed kunnen worden. De bladeren zijn klein en lijken op een priem. De struik kan 60–70 cm hoog worden. De bloemen zijn wit en bevinden zich in het onderste deel. Hij komt voor in Georgië en Turkije. In Rusland is hij alleen aan de kust van de Zwarte Zee te vinden. Deze soort is uniek doordat hij vrijwel het hele jaar bloeit. De eerste bloemen verschijnen in oktober en november, de vruchten in maart. In de zomer wordt vaak een tweede bloei waargenomen.
4. Hyrcaanse muizedoorn. Een meerjarige plant met rechte scheuten die 40–50 cm hoog kan worden. Eén struik kan bestaan uit 3 hoofdstengels en enkele uitlopers. De plant staat als bedreigde soort op de Rode Lijst. Hij groeit in Azerbeidzjan en Iran en komt in kleine aantallen voor in het zuidelijke deel van de Krim. Omdat de struik in droge regio's groeit, blijven de vruchten klein. Ze hebben een dieprode kleur en rijpen in het midden van de herfst.

Oogst en opslag

Voor medicinale doeleinden worden vooral de wortels van de plant gebruikt. De volksgeneeskunde gebruikt zowel decoratieve als in het wild groeiende variëteiten voor de behandeling.

Het verzamelen van de wortels gebeurt in het najaar. Aangezien de struik gewoonlijk op vochtige bodems groeit, zouden er geen problemen moeten zijn met het winnen van de medicinale grondstof. De wortels moeten in beperkte hoeveelheden worden verzameld om achteruitgang van de muizendoorn te voorkomen. Als het weer het toelaat, kunt u de wortels het beste buiten onder een afdak uitspreiden. Vermijd bij voorkeur plaatsen die door de zon worden beschenen. Anders moet u de wortels op zolder drogen, met de ramen open om toegang van frisse lucht te garanderen.

De bereide grondstof moet tot poedervorm worden vermalen. Dat is niet moeilijk. Snijd de wortels eerst in kleine stukjes, maal ze vervolgens in een koffiemolen of doe de fijngesneden grondstof in een zakje en stamp ze goed fijn met een deegroller. De voorraad dient u in een glazen pot op een droge plaats te bewaren. Als alle voorwaarden in acht worden genomen, kan de wortel zijn gunstige eigenschappen gedurende een jaar behouden.

Geneeskrachtige eigenschappen van Ruscus

Muizendoorn heeft zijn plaats in de volksgeneeskunde verworven. De plant wordt gebruikt voor de behandeling van verschillende aandoeningen.

1. Deze plant helpt ontstekingsprocessen in het lichaam te bestrijden. De verbindingen in de plant kunnen niet alleen ontstekingen onderdrukken, maar ook de schade die daardoor is ontstaan, genezen.
2. Muizendoorn kan chronische veneuze insufficiëntie behandelen. Bij deze aandoening kunnen de aderen in de benen het bloed moeilijk naar het hart terugvoeren. De verbindingen in de plant verbeteren de samentrekking van de aderen en helpen zo het bloed naar het hart terug te laten keren.
3. Ouderen hebben vaak te maken met een plotselinge daling van de bloeddruk wanneer zij snel uit bed opstaan. Onderzoek heeft aangetoond dat muizendoorn bij dit probleem kan helpen dankzij het vermogen om aderen te vernauwen.
4. Aambeien zijn een van de veelvoorkomende problemen onder ouderen. De volksgeneeskunde past met succes geneesmiddelen op basis van deze plant toe voor de behandeling van aambeien en andere vaataandoeningen. De plant wordt gewaardeerd om haar vermogen om zwelling te verminderen en de samentrekking van de aderen te verbeteren.
5. Muizendoorn verlaagt het risico op trombose en verstopping van bloedvaten. De plant kan afvalstoffen en toxines uit het lichaam verwijderen, herstelt de water-zoutbalans en verbetert de bloedsomloop.
6. Muizendoorn is ook ruim vertegenwoordigd in de cosmetica. Voor dit doel worden zowel de wortels als de vruchten gebruikt; er worden extracten gemaakt door de werkzame stoffen te extraheren. De plant kan de intracellulaire stofwisseling stimuleren, waardoor cellulitis zich niet kan ontwikkelen, de gladde spieren worden verstevigd en de huid wordt verzorgd. Het extract uit de wortels wordt vaak toegevoegd aan producten voor de verzorging van de huid van de benen.
7. De plant vormt vaak een bestanddeel van cosmeticaproducten voor de verzorging van de gezichtshuid. Muizendoorn helpt donkere plekken onder de ogen te bestrijden en vermindert het uitpuilen van vetweefsel in het onderste ooglid.
8. Sommige bodyscrubs bevatten ook extract van muizendoorn. De plant helpt de elasticiteit van de huid te herstellen, maakt haar glad en verwijdert pigmentvlekken.
9. In de geneeskunde maakt extract van de muizendoorn deel uit van sommige preparaten die helpen bij zenuwaandoeningen, hart- en vaatziekten en problemen met de gezichtsorganen.

Ruscus in de volksgeneeskunde

Ondanks de grote voordelen van de plant, bestaat er in de volksgeneeskunde een beperkt aantal recepten. Het punt is dat er in apotheken zowel kant-en-klare tincturen als extracten worden verkocht.

Bij aambeien

Met dit doel wordt aanbevolen een tinctuur van de plant in te nemen. Het heeft een ontstekingsremmende eigenschap en het vermogen om de samentrekking van aderen te verbeteren.

Om het te bereiden, moet u 20 g fijngemalen wortels nemen en mengen met wodka in een verhouding van 1:10, daarna goed afsluiten en gedurende 4 weken op een donkere, koele plaats laten trekken. De afgewerkte medicatie zeven en driemaal daags voor het eten 10 druppels met water innemen.

Bij oedeem

Met dit doel wordt een afkooksel gebruikt dat een sterk diuretisch effect heeft. Van dit afkooksel worden kompressen aangebracht op de pijnlijke plek bij spataderen. Het kan ook vrouwen helpen hun toestand te verlichten tijdens de menopauze en PMS.

Om het te bereiden heeft u 7 g poeder en 200 ml kokend water nodig. Giet het kokende water over de wortel in een glazen bak, plaats die vervolgens in een pan en vul met water tot het niveau van de vloeistof in het glas. Kook gedurende 10-15 minuten in een waterbad. Koel het medicijn tot kamertemperatuur en zeef het. Drink driemaal daags voor het eten 20-30 ml. Bij spataderen de benen meerdere keren per dag insmeren met het afkooksel.

Extract van de wortels

Het extract kan de bloedcirculatie verbeteren, bevordert de afvoer van gifstoffen en afvalstoffen uit het lichaam. Het verwijdert effectief donkere kringen onder de ogen en verbetert de stevigheid van de bloedvaten.

Eerst moet u het water voorbereiden. Het moet zuiver zijn en geen onzuiverheden bevatten. U kunt het thuis distilleren. Doe hiervoor water in een pan en plaats er een lege kom in. Het is belangrijk om een bak te kiezen zodat er tijdens het koken geen waterdruppels in vallen. Dek de pan vervolgens af met een holle deksel en leg ijs op het oppervlak, dat het destillaat koelt en de condensatie verbetert. Tijdens het koken wordt het water zuivere stoom en condenseert het in de kom. Meng daarna het gezuiverde water met glycerine (de hoeveelheid glycerine hangt af van de gewenste consistentie van het eindproduct en kan variëren van 10 tot 60%).

Vervolgens mengt u de gemalen wortels van de plant met een water-glycerine-oplossing in een verhouding van 1:5. Laat het extract gedurende 14 dagen op een donkere, koele plaats staan. Roer het medicijn dagelijks om. Bewaar in een donkere verpakking. De houdbaarheid zonder toevoeging van conserveermiddel bedraagt maximaal 21 dagen. Het extract kan worden toegevoegd aan cosmetische preparaten of in pure vorm worden gebruikt.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

Zeer vaak wordt in de volksgeneeskunde muizendoorn gebruikt voor de behandeling van spataderen. Van de wortels van deze plant worden infusies, afkooksels en tincturen bereid.

Aftreksel

Het aftreksel heeft een ontstekingsremmend effect. Traditionele genezers raden het aan voor vrouwen om de onaangename gevoelens veroorzaakt door het premenstrueel syndroom te verlichten. Dit middel kan ook helpen bij aambeien. Ruscus verlicht de onaangename gevoelens en heeft over het algemeen een positief effect bij spataderen. Het aftreksel heeft ook een diuretische werking.

Voor het bereiden van het aftreksel heeft u 1 eetlepel medicinale grondstof en 1 liter kokend water nodig. U dient het poeder van de plantenwortel in een glazen container te doen, vervolgens met kokend water overgieten, afdekken met een deksel en 3-4 uur laten trekken. Vervolgens zeef u de vloeistof door een in meerdere lagen gevouwen kaasdoek. Het is raadzaam dit meerdere keren te doen, zodat er geen poeder in het aftreksel achterblijft. Neem 2-3 keer per dag voor de maaltijd kleine porties in.

Tinctuur

De tinctuur wordt gebruikt bij veneuze insufficiëntie. Het kan de ongemakken veroorzaakt door deze aandoening verlichten (pijn, krampen, zwellingen). Het heeft een ontstekingsremmende eigenschap en wordt aanbevolen bij aambeien, nierproblemen of galblaasproblemen. De tinctuur kan helpen bij geelzucht en jicht, maar in dat geval moet u eerst een arts raadplegen.

Er wordt een 10% tinctuur bereid van het poeder van de ruscuswortels. U heeft 50 g grondstof en 0,5 l wodka of 40% alcohol nodig. U giet de wodka over de plantenwortels in een glazen container, sluit dan goed af en laat 14-20 dagen trekken, af en toe schuddend. Zodra het klaar is, zeef u het meerdere keren door een dichte kaasdoek en giet het over in een andere glazen container. Bewaar het medicijn in de koelkast. Neem 10-15 druppels drie keer per dag voor de maaltijd.

Afkooksel

Het wordt gebruikt voor de behandeling van zwellingen, krampen en lymfatische congestie. De volksgeneeskunde raadt vrouwen aan om het afkooksel te drinken om de onaangename gevoelens tijdens de menopauze te verlichten. Het afkooksel heeft een diuretisch effect. Het wordt ook gedronken om het lichaam te reinigen van afvalstoffen en gifstoffen.

Om te bereiden heeft u 10 g poeder van de wortel en 250 ml gekookt water op kamertemperatuur nodig. Doe het poeder in een pan, giet het water erbij en breng aan de kook op laag vuur. Kook het medicijn gedurende 15-20 minuten, laat het vervolgens afkoelen en zeef het grondig. Drink gedurende de dag kleine porties.

Toepassing in de cosmetologie

Cosmetische producten op basis van ruscus worden al jaren met succes gebruikt. De plant kan couperose effectief behandelen – een aandoening die wordt gekenmerkt door het verschijnen van verwijde haarvaten op de huid. Het ontstaat door een verstoorde bloedcirculatie. De effectiviteit van de plant is te danken aan het antiseptische en ontstekingsremmende effect. Ruscus kan ook bacteriën doden. Bovendien beperkt de behandeling zich niet tot het verlichten van symptomen; de plant kan ook de oorzaken van de aandoening aanpakken.

Vergeet niet dat ruscus cellulitis kan bestrijden. De plant activeert de bloedcirculatie, verbetert de stofwisselingsprocessen en stimuleert de celregeneratie. Dit helpt ook om striae succesvol te bestrijden.

Voor het verbeteren van de huidconditie kunt u plantenextract gebruiken. In apotheken zijn kant-en-klare extracten verkrijgbaar, maar u kunt het ook zelf maken. Er zijn twee soorten extract:

1. Maceratie. In het Latijn betekent het 'geweekt'. Het wordt verkregen door de plant in een vloeistof (water, alcohol, olie) te laten weken.
2. Infusie. Dit is een proces waarbij de werkzame stoffen uit de plant worden geëxtraheerd met behulp van een vloeistof.

De tweede methode wordt vaker toegepast. Om een extract te bereiden, hebt u bessen of wortels van de plant nodig. Soms worden ook bloemen gebruikt. Verhit vervolgens de vloeistof (zonder te koken) en voeg de grondstof toe, waarna u het enkele uren laat trekken. Daarna moet u de infusie filtreren en in flessen bewaren. U kunt het aan crème of shampoo toevoegen.

U kunt ook verse bessen aan cosmetica toevoegen. Hiervoor moet u ze schillen, de zaden verwijderen, vervolgens tot pulp stampen en toevoegen aan hand-, voet- of gezichtscrème. Met deze crème kunt u de huid rond de ogen insmeren.

Bij zware benen, spataderen en andere problemen heeft u een extract van Ruscuswortels nodig. U kunt het gebruiken als zelfstandig middel door kompressen op de pijnlijke plek aan te brengen, of in combinatie met een voetcrème. Hierbij moet u het extract met de crème mengen om een wat dikkere consistentie te behouden.

Volksgenezers adviseren om de huid rond de ogen in te smeren met het sap van verse bessen. U kunt ze ook als voedsel gebruiken.

Het extract wordt ook met succes gebruikt in de strijd tegen cellulitis. Hiervoor moet u de probleemzones insmeren met een extract van de plantenwortels op waterbasis.

Binnenshuis kweken

Er zijn aanwijzingen dat Ruscus al vóór de ijstijd op aarde groeide. Tegenwoordig is deze plant niet erg wijdverspreid en sommige soorten worden zelfs als bedreigd beschouwd, maar u kunt hem niet alleen in tuinen tegenkomen, maar ook in woningen.

U kunt Ruscus laten groeien als struik of als miniatuurboom. In beide gevallen blijft het een mooie en aantrekkelijke plant. Hij heeft geen speciale verzorging nodig, zelfs een beginnende tuinier kan dit aan. In maart begint de plant intensief te groeien, dus het is belangrijk om in deze periode alle omstandigheden te waarborgen. Ten eerste moet u om de 20 dagen minerale meststoffen geven die worden gebruikt voor bloeiende gewassen. Ten tweede, zorg voor regelmatige watergift. Van het naleven van deze vereisten hangt af hoe de scheuten zullen zijn.

Bij het hanteren van Ruscus moet u voorzichtig zijn om de jonge scheuten niet te beschadigen, anders stopt hun groei en hervat pas het volgende jaar.

U kunt de plant vrijwel overal in de kamer plaatsen, in de schaduw of op een lichte plek. Maar u moet hem beschermen tegen direct zonlicht. Daarom sterven planten in het wild. Ze groeien meestal in de schaduw van bomen en sterven door de zonnestralen wanneer bossen worden gekapt.

In de zomer moet u de pot met Ruscus op een noordelijk raam plaatsen, en in de winter op een zuidelijk raam.

Er zijn geen eisen aan de luchtvochtigheid. Het groeit even goed in vochtige als droge lucht. In de zomer wordt echter aanbevolen om de struik af en toe te besproeien met een plantenspuit. Het is wenselijk om dit minstens 1 keer per week te doen.

De benodigde temperatuur hangt af van het seizoen. Wanneer het buiten warm weer is, moet de temperatuur binnen tussen 19 en 24 graden Celsius liggen. In de winter liggen de waarden iets lager – 13–16 graden.

Overvloedig water geven is alleen nodig in de lente, wanneer de scheuten groeien. De rest van het jaar is het voldoende om water toe te voegen wanneer de grond begint uit te drogen.

Wanneer de struik te krap wordt in de pot, wordt aanbevolen om hem te verplanten naar een diepere container. U kunt de struik voller maken door hem in een brede container te planten. Dit geeft nieuwe scheuten de kans om vanuit de wortel uit te groeien. U kunt Ruscus in elke grond planten, behalve kleigrond. Nog een vereiste voor de grond is dat deze niet te compact mag zijn, anders kan er veel water op het oppervlak blijven staan.

Bij teelt in de tuin kan Ruscus worden aangetast door verschillende plagen. Bij het ontdekken van sporen van hun aanwezigheid moet de plant worden behandeld. Knoflooktinctuur helpt hier goed bij. Om het te bereiden, moet u 2 bollen knoflook fijnmaken, ze in een luchtdichte container doen en 1 liter water toevoegen. Laat de tinctuur 5 dagen staan, meng het daarna met nog 1 liter water. Ook kunnen speciale biologische preparaten worden gebruikt.

Contra-indicaties voor gebruik

Ruscus wordt met succes gebruikt in de volks- en traditionele geneeskunde. Het is een ongelooflijk nuttige plant, die niet zonder contra-indicaties is. Vanwege het vermogen om bloedvaten te vernauwen, wordt het niet aanbevolen om het te gebruiken bij hypertensie. Ook is het verboden om het te gebruiken tijdens zwangerschap en borstvoeding. Voor kinderen is het gebruik van deze plant ook niet wenselijk.

Ruscus heeft ontstekingsremmende eigenschappen, maar het wordt afgeraden om het te drinken bij ontstekingsprocessen van de urinewegen.

In geval van veneuze congestie moet u zeker een arts raadplegen. Zelfs als deze gezondheidsproblemen niet aanwezig zijn, wordt het aanbevolen om een arts te raadplegen voordat u geneesmiddelen op basis van deze plant gebruikt. In sommige gevallen kan er sprake zijn van individuele intolerantie voor bepaalde componenten of een allergische reactie. Voordat u medicijnen van deze struik inneemt, moet u controleren of er geen allergie is door een kleine hoeveelheid afkooksel of infuus op de huid aan te brengen.

Bij een overdosis Ruscus kunnen vergiftigingsverschijnselen optreden, waaronder misselijkheid, braken en diarree. In dat geval moet u actieve kool innemen in een verhouding van 1 tablet per 10 kg lichaamsgewicht.

Het is niet alleen een nuttige plant, maar ook een mooi decoratief element. Tuinders en ontwerpers waarderen Ruscus vanwege het vermogen om lang te bloeien. Het geeft een geweldige uitstraling aan een kamer of tuin, en het is niet moeilijk te kweken. Bovendien draagt het nuttige bessen. Veel cosmeticabedrijven gebruiken het plantenextract als ingrediënt in sommige preparaten. L’Oreal voegt bijvoorbeeld Ruscus toe aan gezichtscrème.

Foto van Ruscus