Vogelkers: geneeskrachtige eigenschappen en contra-indicaties

Sinds mensenheugenis was de vogelkers een symbool van liefde, jeugd en zuiverheid. Haar zachte, aangename geur bewaarde de geheimen van geliefden en genas gewonde zielen.

Van generatie op generatie worden legendes doorgegeven die vertellen over het ontstaan van de vogelkers in onze wereld. In een ervan wordt verteld dat een jong meisje verliefd werd op een jonge man die haar gevoelens niet beantwoordde. Het meisje leed lange tijd, haar hart kon er niet mee omgaan. Uiteindelijk stierf het meisje, haar hart werd koud en ze veranderde in een prachtige boom. Dit verklaart waarom er tijdens de bloei van de vogelkers meestal een plotselinge koudegolf optreedt.

Bij de oude Slaven werd deze boom beschouwd als een heilige beschermer van de liefde; men beschermde hem en zorgde ervoor. In de volksmond heerst de opvatting dat de vogelkers zijn naam dankt aan de kleur van de stam: in het Oud-Slavisch bestaat het woord 'tsjerma', wat 'donker' betekent. De eerste vermeldingen van deze boom verschenen in de 15e eeuw.

De vogelkers (Padus) behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae) en groeit in Eurazië, Zuid- en Noord-Amerika. Er zijn meer dan 20 soorten van deze plant.

Chemische samenstelling

De vruchten van de vogelkers bevatten glycanen en looistoffen. Ze zijn ook rijk aan etherische oliën, micro- en macronutriënten en vitaminen.

1. Triacylglyceriden maken deel uit van de pitten. Ze bevatten ook glycosiden.
2. De bladeren bevatten vitaminen en dezelfde etherische oliën.
3. De schors, bloemen en vruchten bevatten looistoffen en cyanide (blauwzuur), een giftige stof.
4. In vrijwel de gehele plant komt benzaldehyde voor. Het bepaalt de fytoncidale eigenschappen van de vogelkers.

De grootste hoeveelheid bioactieve stoffen bevindt zich in de vruchten.

Vitaminen (mg):

• C – 23,1;
• E – 3,67;
• PP (nicotinezuur) – 6,31.

Mineralen (mg):

• calcium – 2,2;
• kalium – 13,4;
• magnesium – 1,2.

Micro-elementen (mg):

• kobalt – 7,0;
• koper – 22;
• ijzer – 0,04;
• mangaan – 1;
• zink – 15,6.

Hoe ziet de vogelkers eruit en waar groeit hij?

De vogelkers is een hoge struik of boom. Kers en pruim behoren ook tot de rozenfamilie, dus de planten lijken op elkaar, vooral tijdens de bloei. De hoogte van de boom hangt af van de soort en kan variëren van 5 tot 18 m. In het wild kan men vogelkers tegenkomen van ongeveer 30 m hoog.

De schors van jonge planten is donkergrijs of bruin met witgele lenticellen. Bij volwassen planten is de schors gebarsten en bedekt met bruine vlekken. Aan de binnenkant is de schors geel met een sterk uitgesproken amandelachtige geur.

De stam is meestal krom en kan een diameter van 0,4 m bereiken.

De bladeren zijn langwerpig of ovaal met een puntige top. De lengte van het blad is 6 tot 25 cm, de breedte 5–7 cm. De kleur hangt af van de leeftijd van de boom. Bij jonge planten zijn de bladeren goudgroen, bij oude dofgroen. De onderkant van het blad is mat, de bovenkant glanzend. Tegen de herfst verkleurt het gebladerte naar felgeel of rood.

De kroon is dicht en breed, met hangende of rechtopstaande takken.

De bloemen verschijnen tegen het einde van mei en blijven tot ongeveer 10 juni aanwezig. Afhankelijk van de soort zijn ze rood, roze of wit en vormen ze hangende bloeiwijzen van ongeveer 12 cm lang. De bloemen, schors en bladeren scheiden fytonciden af die de lucht desinfecteren.

Vogelkers groeit in ons land op de gematigde breedten algemeen, maar in het uiterste noorden komt ze zelden voor. Men kan haar in alle soorten bossen aantreffen. De plant geeft de voorkeur aan de meest lichtrijke plaatsen: kapvlakten, bosranden en ondergroei. Aan de oevers van wateren kan ze ondoordringbare struwelen vormen. Vogelkers kan op elke bodem groeien, maar de sterkste en gezondste planten ontwikkelen zich op rijke leemgronden met voldoende vocht. Op moerassige bodems groeit vogelkers niet.

Soorten

Er zijn meer dan 20 soorten vogelkers. Bijna alle soorten komen voor in boom- of struikvorm. Sommige rassen zijn sierrassen, andere dragen vruchten. De meest voorkomende soorten in de natuur zijn:

• Gewone vogelkers (trosvogelkers).
• Late vogelkers.
• Virginische vogelkers.
• Maackse vogelkers.
• Pennsylvanische vogelkers.
• Siori-vogelkers.
• Antipka.
• Mahaleb.
• Zelfvruchtbare Sachalin-vogelkers.
• Poskistnaja.
• Fijngezaagde Amanogawa.

De gewone vogelkers heeft nog twee namen: vogelkers en trosvogelkers. In de vrije natuur groeit ze in Eurazië. Gewoonlijk is het een boomsoort, maar zelden komt ook een struikvorm voor. De boom wordt tot 18 m hoog. Het gebladerte is groen met een blauwachtige tint. Ze bloeit jaarlijks eind mei. De vruchten zijn donker, klein, tot 5 mm in doorsnee en licht zoetig. De gewone vogelkers is onderverdeeld in rassen. Hieronder treft men zeer interessante aan:

• Pendula – hangende kroon.
• Pyramidalis – piramidale kroon.
• Plena – gevulde bloemen.
• Leucocarpa – gelige vruchten.
• Aucubaefolia – bladeren met kleine gele vlekken.

Het oorspronkelijke leefgebied van de late vogelkers ligt in de regio's van Noord-Amerika. Ze gedijt ook goed in ons land, waar ze zich in de gematigde breedten heeft gevestigd. Het is een sterke, zelfvruchtbare boom die een hoogte van 30 m bereikt. De bloei is overvloedig. In de herfst verkleuren de diepgroene bladeren naar geelachtig rood. De schors van de boom is zwart, en de vrij grote vruchten bereiken een doorsnee van 10 mm. Deze vruchten zijn eetbaar, enigszins bitter en rijpen in de herfst. De plant heeft krachtige wortels. Ze verdraagt de wintervorst goed.

De virginische vogelkers komt van nature voor in Noord-Amerika. De boomvorm kan tot 15 m hoog worden. De struikvormige vertegenwoordigers zijn middelgroot, tot 5 m, met witte bloemen en rood-bordeauxrode bladeren. De bloeiperiode valt in de laatste dagen van mei en gaat niet gepaard met de geur van vogelkers; de bloemen ruiken niet. De vruchten zijn middelgroot, roodachtig en eetbaar. Lage temperaturen, hitte en droogte kunnen de plant niet schaden; hij is bestand tegen klimaatveranderingen. Deze vogelkerssoort heeft verschillende originele variëteiten:

• Nana – een lage struik.
• Rubra – vruchten met een kersenkleur.
• Melanocapra – zwarte bessen.
• Xanthocapra – lichtgele vruchten.
• Pendula – hangende kroon.

Maaka groeit in zijn natuurlijke omgeving in China en Korea, en ook in het zuiden van het Verre Oosten. Bomen van deze soort worden tot 17 m hoog. Struiken met een hoogte van 4 tot 8 m komen zelden voor. De kegelvormige kroon siert de plant. De schors is oranjerood, glad en zonder ruwheid, en heeft de neiging om af te bladderen. Het rijke groene blad verkleurt in de herfst naar geel. De witte bloemen hebben geen geur. De vruchten zijn niet geschikt voor consumptie. Maaka is bestand tegen wintervorst, groeit snel, maar zal zich zonder voldoende licht en overvloed aan vocht niet ontwikkelen.

De Pennsylvanische vogelkers is afkomstig uit het natuurlijke gebied van Noord-Amerika, maar heeft zich goed aangepast aan ons klimaat. Deze soort is een rechtopstaande boom met een hoogte van 12 m van de grond tot de top van de kroon. Er bestaat ook een struikvorm, maar die komt in de natuur vrij zelden voor. De schors van de boom is kerskleurig en de prachtige kroon heeft een ovale vorm. De groene bladeren worden in de herfst helderrood. De witte bloeiwijzen zijn groot van formaat. Rode kleine bessen verschijnen pas in het derde jaar na aanplant. Deze vogelkers bloeit overvloedig en draagt rijkelijk vrucht. Het dichte, vertakte wortelstelsel zorgt ervoor dat de boom gemakkelijk alle weersomstandigheden kan verdragen en zich op elke plek en in elke grond kan ontwikkelen.

Sjori kan worden aangetroffen in de natuurlijke omgeving van de Koerilen, Sachalin en de noordelijke regio's van China. De vogelkersbomen worden tot 10 m hoog. In het bovenste deel van de kroon is het blad groen, naar beneden toe verandert de kleur geleidelijk in lichtgroen. Jonge bladeren en bloeiwijzen hebben dezelfde kleur: rood-paars-lila. De bloeiende boom verspreidt een zeer sterke geur om zich heen. De vruchten zijn groot, met een doorsnede tot 12 mm, en zijn geschikt voor consumptie.

Antipka heeft alleen een struikvorm. Het heeft het Verre Oosten en Europa als groeiplaats uitgekozen. Het wortelstelsel van de plant is goed ontwikkeld en past zich gemakkelijk aan verschillende grondsoorten aan. De struiken worden vaak op hellingen geplant om bodemverschuiving te voorkomen. Ook dient deze vogelkers als een goede onderstam voor fruitstruikgewassen. De witte bloeiwijzen zijn klein en hebben een aangename, zachte geur. De kleine vruchten hebben een zwartachtige tint.

De Magalepskaja-vogelkers komt voor in Europa. De bomen worden tot 10 m hoog, waarbij de kroon een breedte van 8 m bereikt. Geurige witte bloemen verzamelen zich in schermvormige trossen. De zwarte vruchten zijn niet groot en hebben een bittere smaak. De plant vereist vruchtbare grond en goede belichting. Hij bloeit en begint vruchten te dragen 3-4 jaar na het planten. De boom verdraagt hoge en lage temperaturen goed. Deze planten worden vaak gebruikt als haag. Ze leven lang en het snoeien van takken om de kroon vorm te geven heeft een positief effect op hun ontwikkeling.

Zelfbestuivend en Sachalin – een vroegrijpe plant. Halverwege de zomer zijn de vruchten al rijp. Ze hebben een uitstekende smaak. De boom kan een hoogte van 8 m bereiken, is bestand tegen ongunstige weersomstandigheden. De zelfbestuivende vogelkers heeft een hoge opbrengst: één boom kan ongeveer 20 kg vruchten geven.

De Poskistnaja-vogelkers groeit en ontwikkelt zich goed in de noordelijke en middelste breedtegraden. De boom is relatief laag, maximale hoogte is 5 m. De stam is ruw, grijs van kleur, jonge takken zijn bruin. De sneeuwwitte bloeiwijzen bestaan uit elk 40 bloemetjes. De bruine vruchten hebben een geel, zeer sappig vruchtvlees. De zoetzure vruchten zijn wrang van smaak. De boom bloeit overvloedig en is zeer productief, heeft een goede weerstand tegen vorst en plagen. De vruchten worden in alle vormen gegeten: vers, gedroogd, ingeblikt.

De fijn getande Amanogawa is de mooiste van alle soorten. De plant heeft een interessante koepelvormige kroon. De bloemen zijn mooi lichtroze met dubbele bloemblaadjes. De rijkbloeiende vogelkers is niet alleen prachtig, maar verspreidt ook een heerlijke zachte geur.

Oogst en opslag

Vroeg in de lente, wanneer de natuur net ontwaakt uit de winterslaap, begint ook de oogst van vogelkers. Tijdens het begin van de sapstroom wordt de schors en worden de takken geoogst. Ze kunnen in hun geheel worden gedroogd, maar om het proces te versnellen en de opslag te vergemakkelijken, worden de dunne takjes en schors met een snoeischaar of mes in kleine stukjes gesneden. Vervolgens worden ze uitgespreid op een vlakke ondergrond onder een afdak of in een goed geventileerde ruimte, of het materiaal kan ook in een droogkast worden gedaan. Na het drogen wordt alles in katoenen zakjes gedaan en tot 5 jaar op een droge plaats bewaard.

Bloemen en bladeren worden geoogst tijdens de bloeiperiode. Het is niet nodig om alle bloeiwijzen willekeurig te plukken. Het is beter om uit te dunnen door ze op verschillende plaatsen te plukken, vooral waar ze te dicht groeien. Dit helpt de overgebleven bloeiwijzen meer licht te krijgen, beter te ontwikkelen en later meer vruchten te geven. Bloemen en bladeren worden niet fijngemaakt, maar gedroogd in de open lucht, of binnen, of in speciale droogkamers. Dergelijke preparaten worden in zakjes bewaard, maar niet zo lang als takken en schors. De gebruiksduur is beperkt tot 1 jaar.

Het plukken van de vruchten vindt plaats in de periode waarin ze volledig rijp zijn. U moet beslist controleren dat er geen vruchten met beschadigingen tussen zitten. U mag ze niet plukken als de boom ziek is of te lijden heeft van een plaag, zelfs niet als de vruchten er uiterlijk gezond uitzien. Het plukken van vogelkers moet gebeuren bij droog, koel weer. Dit kan 's ochtends, nadat de dauw is opgedroogd, of 's avonds. De trossen worden in zijn geheel afgesneden. De geplukte vruchten mogen in geen geval aan vocht worden blootgesteld. De vogelkerstrossen worden in een dunne laag uitgespreid en op dezelfde manier gedroogd als andere delen van de plant. Na het drogen worden de vruchten van takjes en steeltjes ontdaan en in stoffen zakjes gedaan. Ze kunnen tot 2 jaar worden bewaard in ruimten zonder toegang van vocht.

Sommigen zijn van mening dat de vruchten in de zon kunnen worden gedroogd. Dit is een punt van discussie, omdat het voor alle geneeskrachtige planten niet wordt aanbevolen om ze tijdens het drogen bloot te stellen aan zonlicht.

U moet ook onthouden dat u geen planten, waaronder vogelkers, mag oogsten in de buurt van wegen of in de nabijheid van bedrijven met schadelijke productie. Alle planten absorberen als een spons de uitlaatgassen van auto's en giftige industriële emissies.

Geneeskrachtige eigenschappen van de vogelkers

Het is al heel lang bekend dat vogelkers mensen van vele ziekten kan genezen. Deze schoonheid beschikt over werkelijk wonderbaarlijke vermogens. In de eerste plaats begrepen mensen dat de wrang smakende bessen erop wijzen dat ze gebruikt kunnen worden als samentrekkend middel bij verschillende aandoeningen van het maag-darmkanaal. In de loop van het gebruik bleek dat alle delen van de plant in meerdere of mindere mate geneeskrachtige eigenschappen hebben: diuretisch, ontstekingsremmend, zweetdrijvend en bloedstelpend.

De grootste hoeveelheid stoffen die gunstig zijn voor het menselijk lichaam, bevindt zich in de vruchten.

1. De grote hoeveelheid vitamine C maakt het gebruik van de verse vruchten, of een aftreksel van gedroogde, bij vitaminetekorten aan te raden. In zware oorlogstijden en tijdens lange zeereizen heeft vogelkers mensen gered van scheurbuik. Vitamine C versterkt het immuunsysteem, reguleert het glucosegehalte in het bloed, heeft een ontstekingsremmende werking en is een krachtige antioxidant.
2. Vitamine PP neemt deel aan het proces van hormoonvorming. Nicotinezuur helpt het zenuwstelsel in een normale toestand te houden, voorkomt het ontstaan van migraine en verlicht het verloop ervan.
3. Vitamine E beschermt tegen hart- en vaatziekten. Het is noodzakelijk voor vrouwen tijdens de zwangerschap. In het mannelijk lichaam werkt het in op de spermacellen en verhoogt hun beweeglijkheid. Vitamine E voorkomt degeneratie van de gezichtsorganen, waaronder cataract.

Ook bevatten de bessen veel sporenelementen:

1. Koper in het menselijk lichaam helpt bij de opname van ijzer, neemt deel aan de zuurstoftoevoer naar weefsels en de productie van hemoglobine.
2. Zink verhoogt de weerstand van het lichaam tegen infecties. Het is noodzakelijk om tanden gezond te houden, bevordert de genezing van wonden en vermindert ontstekingen. Zink is een essentieel element in de structuur van het oog; daarom beïnvloedt de hoeveelheid ervan in het lichaam het gezichtsvermogen.
3. Kobalt helpt bij de aanmaak van schildklierhormonen, bevordert de uitscheiding van cholesterol uit het lichaam, vooral uit de bloedvaten, en voorkomt zo de vorming van plaques. Het voorkomt ook selectief de deling van kankercellen.
4. Mangaan draagt bij aan de vorming van botten, kraakbeen en bindweefsel en is daarom zeer belangrijk voor een groeiend lichaam. Dit spoorelement voorkomt leververvetting.
5. De vruchten beschikken volledig over alle eigenschappen die andere delen van de plant in meer of mindere mate bezitten.
6. De schors van de plant wordt gebruikt voor de bereiding van koortsverlagende, urinedrijvende en zweetdrijvende middelen. Afkooksels worden in de gynaecologie toegepast bij ontstekingsprocessen in het urogenitale stelsel van vrouwen.
7. Van de bladeren worden afkooksels gemaakt bij maagstoornissen en spijsverteringsstoornissen die niet door infectieuze verwekkers worden veroorzaakt. Opgemerkt dient te worden dat de bladeren het minste aantal nuttige stoffen bevatten.
8. Een aftreksel van de bloemen helpt goed bij verschillende soorten oogontstekingen. Het is het effectiefst om het aftreksel door een distilleertoestel te halen; dan zal het gedistilleerde water de maximale hoeveelheid geneeskrachtige bestanddelen bevatten en zal het resultaat van de toepassing veel sneller zichtbaar zijn.
9. Middelen op basis van de schors en de takjes zullen gewrichtspijn verlichten en ontstekingen tegengaan.
10. Vogelkers helpt wonden te genezen en herstelt de beschadigde huid.
11. Dranken van vogelkers nemen spanning weg, zorgen voor een gezonde slaap, verhogen de weerstand van het lichaam tegen ziekten en verbeteren het gezichtsvermogen.
12. Met middelen van vogelkers raakt men darmparasieten kwijt. Het belangrijkste is dat u zeker weet dat zich daar geen runderlintworm heeft gevestigd: op deze manier zult u die niet kunnen uitdrijven, en hij kan het lichaam veel problemen bezorgen.

Voor vrouwen

Middelen van vogelkers zijn nuttig voor het vrouwelijke lichaam. Ze verhogen de immuniteit, helpen bij het bestrijden van depressie en verbeteren de huidskleur en de conditie van het haar. Afkooksels en aftreksels van de schors worden in de gynaecologie gebruikt voor spoelingen bij ontstekingsprocessen in het urogenitale stelsel. Vroeger werden middelen van vogelkers door vrouwen effectief gebruikt als voorbehoedsmiddel. Tegenwoordig worden ze met succes vervangen door chemische middelen.

Voor mannen

Middelen van vogelkers helpen mannen de voortplantingsfunctie te herstellen, omdat ze de samenstelling van het zaadvocht verbeteren en de beweeglijkheid van de zaadcellen verhogen. Vogelkers heeft een gunstige invloed op de algehele toestand van het lichaam, versterkt het spierstelsel en verbetert de bloedcirculatie.

Tijdens de zwangerschap

Het wordt niet aanbevolen om tijdens de zwangerschap middelen van vogelkers te gebruiken. Dit kan een ongunstige invloed hebben op de ontwikkeling van de foetus.

Tijdens de borstvoeding

Een moeder die borstvoeding geeft, mag middelen van vogelkers niet inwendig gebruiken, omdat ze via de moedermelk aan het kind worden doorgegeven en de dosering te hoog kan zijn. Met de nodige voorzichtigheid kunnen ze uitwendig worden toegepast.

Voor kinderen

Middelen met vogelkers zijn nuttig voor het groeiende lichaam: ze versterken het immuunsysteem, bevorderen een normale groei en ontwikkeling van het bot- en spierstelsel. Kinderen moeten deze preparaten echter met grote voorzichtigheid gebruiken, het is beter om vooraf een specialist te raadplegen.

Iedereen moet onthouden dat vogelkers een component bevat die een krachtig gif is: blauwzuur (waterstofcyanide). In zeer kleine hoeveelheden is het veilig. Om vergiftiging te krijgen, moet men bijvoorbeeld direct 50 pitten uit de vogelkersbessen eten. Waterstofcyanide zit ook in pitten van andere planten, maar in kleinere hoeveelheden. Om bijvoorbeeld vergiftigd te raken door abrikozenpitten, moet men er 100 stuks eten. Blauwzuur hoopt zich niet op in het lichaam; de moleculen verbinden zich met glucosemoleculen en verlaten het lichaam geleidelijk als niet-giftige stof. Maar de dosering van inwendig gebruikte vogelkersmiddelen moet strikt worden gecontroleerd; hier geldt: meer is niet beter.

Vogelkers in de volksgeneeskunde

Vanwege de aanwezigheid van waterstofcyanide in vogelkers aarzelt de officiële geneeskunde om de geneeskrachtige eigenschappen ervan te gebruiken. In de apotheek kan men alleen gedroogde bessen en bloemenwater kopen, dat wordt gebruikt voor het spoelen van ontstoken ogen.

In de volksgeneeskunde wordt vogelkers al lang en breed gebruikt. Voor uitwendig gebruik is het volledig veilig.

1. Bij ischias, reuma, artritis en artrose helpen kompressen van vogelkersinfusie: giet 500 ml kokend water over 20 g gedroogde schors of takjes, dek af met een deksel en laat afkoelen tot kamertemperatuur. Breng kompressen aan op de pijnlijke plek. Voor een beter effect kan men het kompres afdekken met plasticfolie en inwikkelen met een handdoek.
2. Helpt tegen hoest bij acute luchtweginfecties, bronchitis: giet 200 ml kokend water over 20 g verse bladeren, kook 10 minuten op laag vuur met deksel. Laat afkoelen, zeef en voeg gekookt water toe tot het oorspronkelijke volume. Neem 3 keer per dag 100 ml.
3. Zweetdrijvend en vochtafdrijvend middel: giet 1 kopje kokend water over 5 g gedroogde, fijngemalen schors, kook 15 minuten. Laat afkoelen, zeef en vul aan met water tot 200 ml. Drink driemaal daags 1 theelepel.
4. Helpt bij colitis, enteritis: droog 10 g verse schors, maal fijn, giet 200 ml kokend water erover, zet op laag vuur en breng aan de kook. Laat 50-60 minuten trekken. Neem 's ochtends en 's avonds 1 eetlepel.
5. Verlicht keelpijn bij keelontsteking: giet 400 ml kokend water over 1 theelepel gedroogde bessen. Laat minstens 8 uur trekken. Gorgel 3 keer per dag.
6. Wordt gebruikt bij furunculose, dermatitis, zweren: snij 20 g verse blaadjes en dunne takjes fijn, giet 1 kopje kokend water erover. Laat 30 minuten trekken, zeef. Gebruik als kompres.
7. Verlicht ontsteking van de mondholte: giet 200 ml kokend water over 1 eetlepel gedroogde bessen. Kook op laag vuur 10 minuten. Laat 2 uur trekken op kamertemperatuur. Spoel de mondholte 3 keer per dag.
8. Normaliseert het hartritme, kalmeert het zenuwstelsel: 1 glas verse, licht gekneusde bessen overgieten met 500 ml wodka. Minstens 3 weken op een donkere plaats laten trekken. Zeven en in de koelkast bewaren. 's Ochtends en 's avonds 2 theelepels innemen.
9. Helpt bij gewrichts- en spierpijn: 2 eetlepels gesneden bladeren en takjes overgieten met 500 ml kokend water. Op laag vuur 10 minuten laten sudderen, zeven. Drink 3 keer per dag 50 ml.

Soorten geneeskrachtige bereidingen

Er bestaan verschillende soorten geneeskrachtige mengsels:

Aftreksel

Geneeskrachtig materiaal van één of meerdere soorten overgieten met kokend water en enkele uren laten trekken afhankelijk van het recept, zeven. Voor sommige soorten aftreksels is extra verhitting in een waterbad nodig, dan kan de trektijd worden verkort.

Tinctuur

Het materiaal overgieten met wodka of een andere alcoholhoudende oplossing, minstens 2 weken bij kamertemperatuur laten trekken, zeven. Vervolgens het aftreksel op een koele, donkere plaats bewaren.

Afkooksel

Geneeskrachtig materiaal overgieten met koud of heet water en op laag vuur 5–10 minuten koken, kort laten trekken en zeven.

Thee

Het materiaal overgieten met kokend water (1 theelepel per 1 kop water) en enkele minuten laten trekken.

Zalf

Zalf – een zachte vorm van medicijn. Thuis de geneeskrachtige ingrediënten mengen met vet en enkele uren in een waterbad verwarmen.

Toepassing in de cosmetologie

Vogelkersbessen en ook de schors worden veel gebruikt in de cosmetologie. Vogelkers zit in veel cosmetische preparaten die op industriële schaal worden geproduceerd. Dit materiaal geeft de preparaten een kalmerend effect op de huid, vermindert zwelling en roodheid, bevordert de genezing van kleine beschadigingen, regenereert en versterkt huidcellen. Meestal worden de vruchten gebruikt voor het bereiden van cosmetische producten, minder vaak worden schors en bladeren gebruikt. Extracten van bessen en schors, geproduceerd door de cosmetische industrie, kunnen als zelfstandig middel worden gebruikt of worden toegevoegd aan crèmes en lotions om hun werking te versterken. Dankzij de chemische samenstelling dringen de componenten van vogelkersmiddelen diep in de huidlagen door, reinigen ze op celniveau en voeden ze.

1. Maskers van vogelkersmateriaal voeden de huid goed, hydrateren en verstevigen, voorkomen huidveroudering.
2. Een aftreksel van vogelkersbloemen wordt al lang gebruikt om het haar na het wassen te spoelen. Het versterkt het haar, geeft het glans en zijdezachtheid.
3. Het bessenafkooksel wordt aanbevolen als lotion voor dagelijkse reiniging van de huid.
4. Het sap van verse bessen helpt acne te verwijderen. Het moet worden aangebracht op de probleemgebieden.

Voor het genezen van puistjes en wonden

In gelijke hoeveelheden – 1 eetlepel elk – vogelkersbloemen, -bladeren, -schors, goudsbloembloemen overgieten met 1 liter water. Op laag vuur aan de kook brengen, afkoelen zonder het deksel te verwijderen. Wonden spoelen, kompressen maken.

Masker voor verjonging en voeding van de gezichtshuid

Maak een puree van verse vogelkersbessen: meng 1 theelepel puree met 1 lepel verwarmde honing, voeg een lepel kefir toe. Om het masker dikker te maken, kunt u wat roggemeel toevoegen. Breng het 2 keer per week gedurende 20-30 minuten op de huid aan. Spoel af met warm water waaraan u wat citroensap heeft toegevoegd.

Jeugdlotion

Giet 2 eetlepels bloemen over met 200 ml kokend water, laat 1 uur trekken. Voeg 2 theelepels glycerine en honing toe, en 100 ml wodka. Wrijf dagelijks het gezicht en de hals in.

Vogelkers in de keuken

De aromatische vogelkers heeft ook zijn toepassing gevonden in de keuken. Velen herinneren zich de smaak van taarten met een vulling van verse vogelkersbessen, die oma op het platteland bakte. Ze leken een meesterwerk van de banketbakkerskunst. De geur van vers gebak met het aroma van vogelkers is onvergetelijk. Van de vruchten van deze plant wordt jam gemaakt, compotes en siropen voor de winter. Op warme dagen lest kwas van vogelkers de dorst, en de verscheidenheid aan gebak van vogelkersmeel bevredigt de smaak van elke fijnproever. Van de bessen worden tincturen gemaakt en ze worden aan thee toegevoegd.

Kissel

Giet 200 g vogelkersbessen met 1 liter water en kook ongeveer 15 minuten. Zeef, voeg 3 eetlepels suiker toe aan het afkooksel, breng opnieuw aan de kook en giet in een dunne stroom 2 eetlepels in water opgelost zetmeel erbij, constant roeren. Zodra het kookt, is de kisel klaar. Laat afkoelen. Voor een intensere smaak kunt u het sap van een halve citroen of honing aan het zetmeel toevoegen.

Kvas

3 glazen verse vruchten lichtjes pletten, 300 g suiker toevoegen en 12 uur laten staan. Daarna roeren, 5 g verse gist toevoegen en 3 liter water erbij gieten. Na een dag zeven en de kwas twee dagen laten staan om het gistingsproces te laten voltooien. In bewaarcontainers gieten en op een koele plaats zetten.

Solozjeniki met vogelkers

3 glazen volle zure room, 3 eieren, 1,5 glas suiker, elk 1,5 glas vogelkersmeel en tarwemeel mengen en kloppen met een blender. Bak pannenkoeken, stapel ze op elkaar, elke insmeren met vogelkerssiroop. Giet er bovenop een geklopt mengsel van 2 eiwitten en een half glas suiker en bak 10-15 minuten in de oven.

Jam

Jam maken van vogelkers is heel eenvoudig. Haal de bessen eerst 2-4 keer door de vleesmolen. Voeg dan suiker toe, laat 20 minuten staan en kook ongeveer een uur op laag vuur. Neem 1,2 kg suiker per 1 kg vogelkers.

Drank (koffie)

Maal de gedroogde bessen in een koffiemolen tot poeder. Bereid dan als gewone gemalen koffie.

Cakes

Neem 120 g vogelkersmeel, 200 g tarwemeel, 240 g suiker, 240 g zure room, 4 eieren, 1 theelepel gebluste soda, 0,5 theelepel zout. Alles goed mengen, in vormen verdelen, 30-40 minuten bakken op 200°C.

Broodjes

Giet 100 ml mineraalwater in een kom, voeg 50 g suiker en 1 theelepel bakpoeder toe, voeg 50 g olijfolie toe, roer alles goed. Voeg 150 g tarwemeel en 150 g vogelkersmeel toe en 1 eetlepel zetmeel. Kneed, vorm broodjes, bak op 180°C gedurende 15-20 minuten. Optioneel kunt u gedroogd fruit of sukade aan het deeg toevoegen. Bestrooi de gebakken broodjes met poedersuiker.

Simpele chocoladetaart

200 g suiker, 250 ml water, 100 ml zonnebloemolie mengen. Voeg 2 eetlepels vogelkersmeel en cacao toe, 6 volle eetlepels tarwemeel, 2 theelepels bakpoeder, grondig mengen, eventueel met een mixer, tot het deeg egaal en klontvrij is. Bakken in een ingevette vorm gedurende 40-45 minuten op 180°C. Na afkoelen de cake in twee helften snijden, de onderste helft bestrijken met vogelkersenjam, de andere helft erop leggen en bestrooien met poedersuiker.

Waarom is vogelkersmeel gezond?

Het droogproces is een goede manier van conserveren, omdat de samenstelling zo dicht mogelijk bij die van het verse product blijft. Bij elke warmtebehandeling of toevoeging van conserveermiddelen neemt het gehalte aan nuttige stoffen af.

Meel van gedroogde bessen behoudt alle heilzame eigenschappen van de vogelkers. Daarom worden er ook afkooksels, infusies en zalven van het poeder bereid: deze kunnen ook kwalen genezen en worden gebruikt voor cosmetische doeleinden.

De vogelkers komt bijna overal in Rusland voor, maar het meel is alleen populair in Boerjatië en Siberië. Daar wordt het ook industrieel geproduceerd, maar in kleine hoeveelheden. U kunt het meel ook zelf maken. Hiervoor moet u de vogelkersbessen verzamelen, goed drogen en malen in een koffiemolen.

De energetische waarde van vogelkersmeel is bijna 3,5 keer lager dan die van tarwemeel. Dit is vooral belangrijk voor degenen die van taarten en gebak houden, maar geen overtollige kilo's willen aankomen. Als u alleen met vogelkersmeel bakt, lukt het niet. Tarwemeel is nodig, en het aandeel ervan in de totale massa moet minstens 50% zijn. Uiterlijk lijkt meel van vogelkers op cacao en ruikt naar amandelen. De geur heeft tonen van vanille en chocolade.

Contra-indicaties voor gebruik

Vogelkers is een zeer nuttige plant. Niet iedereen kan het echter gebruiken als medicijn of in voeding.

Vogelkers is gecontra-indiceerd bij:

• mensen met chronische obstipatie en colitis;
• patiënten met aambeien;
• zwangere en zogende moeders;
• kinderen jonger dan 3 jaar;
• mensen met individuele intolerantie;
• mensen met hypotensie.

Vogelkers is een bijzondere plant. Naast haar schoonheid, waar de mens van geniet, geneest ze ziekten, versterkt de immuniteit, behoudt ze schoonheid en jeugd, maakt ze gerechten gezonder en gevarieerder, en helpt ze bij de bestrijding van schadelijke insecten.

Foto van vogelkers