Belorybitsa: wat voor vis is dit, gunstige eigenschappen en contra-indicaties

Een van de smakelijkste vertegenwoordigers van de onderfamilie van de houtingachtigen is de belorybitsa. Niet voor niets wordt hij de koninklijke vis genoemd. In de literatuur, bij de beschrijving van gerechten die op tafel kwamen bij adellijke personen uit het verleden, worden zeer vaak vermeldingen van de belorybitsa aangetroffen. Het vette, malse vlees wordt als een delicatesse beschouwd en is zeer gewaardeerd door fijnproevers.

Belorybitsa: wat voor vis is dit, hoe ziet hij eruit en waar komt hij voor

De plaatselijke bevolking meent dat de vis zijn naam dankt aan de rivier de Belaja. In vroegere tijden kwam de belorybitsa via de Kama juist hierheen om te paaien. Later, tijdens de industrialisatie, leidde de watervervuiling ertoe dat het vangen van deze delicatesse hier bijna een wonder werd. En na de bouw van waterkrachtcentrales in de Wolga en de Kama werden de gebruikelijke paaiplaatsen voor de belorybitsa zelfs helemaal onbereikbaar.

Hoe ziet het eruit

Dit is een grote commerciële vis met een gewicht van 15–20 kilogram. Het lichaam is snoekvormig en zijdelings afgeplat. De rug is donkerder. Meestal varieert de kleur van donkergroen tot lichtbruin. De flanken hebben dezelfde kleur als de buik: een zilverachtige tint.

De roofvis heeft een grote onderkaak die naar voren steekt en naar boven krult. Het lichaam is bedekt met grote schubben.

Leefgebied

De belorybitsa wordt beschouwd als een semi-anadrome vis. Dat wil zeggen dat hij het grootste deel van de tijd in de kustwateren van de zee doorbrengt en paait in zoet water van rivieren, waarbij hij soms behoorlijk ver stroomopwaarts gaat.

Het leefgebied van de belorybitsa is het noordelijke deel van de Kaspische Zee. Tijdens het paaien trekt hij voor langere tijd de Wolga in. In de Oeral trekken slechts enkele exemplaren stroomopwaarts. Tot de leeftijd van 5–6 jaar, totdat de geslachtsrijpheid intreedt, leeft de belorybitsa in de zeediepten. En pas wanneer de paaitijd aanbreekt, migreert hij naar zoet water.

Wat eet hij

De belorybitsa is een actieve roofvis. Vis vormt de basis van zijn dieet: kilka, aterina, vobla en grondels. Al in de magen van een maand oude visjes worden larven van andere vissen gevonden. Ook kunnen jonge exemplaren ongewervelden eten.

Nadat aan het einde van de 20e eeuw de normen voor de sanitaire inspectie van schepen die door het Wolga-Don-kanaal varen, daalden, kwam de kamkwal Mnemiopsis in de Kaspische Zee terecht. Zonder natuurlijke vijanden begon hij zich snel voort te planten en vernietigde in korte tijd de voedselbasis van de sprot. Vervolgens begon, via de voedselketen, de populatie van de witte zalm sterk af te nemen.

Paaien

Het unieke van de witte zalm ligt ook in het feit dat hij een van de weinige vissen is die in het koude seizoen paait. Zodra de watertemperatuur in de rivieren daalt tot 8° Celsius, trekken de scholen vissen stroomopwaarts. Dit gebeurt meestal in september, begin oktober. De oudere exemplaren gaan als eerste. De jonge blijven achter. Vroeger, toen de paaigebieden zich in de bovenloop van de Wolga en Kama bevonden, duurde hun reis tot vijf maanden. De moeilijke weg verbruikte het grootste deel van de vetreserves. Nu de Wolga is afgedamd, paait de witte zalm niet hoger dan het gebied van Wolgograd. Na drie maanden komen de jongen uit de eitjes, die meteen naar het zoute water van de zee afzakken.

In haar hele leven (ongeveer 10 jaar) paait de vrouwtjesvis slechts 2 tot 3 keer.

Nu staat de witte zalm op de Rode Lijst als een bedreigde diersoort. Men probeert haar te behouden door kunstmatige kweek in viskwekerijen.

Soorten

De witte zalm behoort tot de onderfamilie van de houtingen (Coregoninae) van de zalmachtigen. Haar ondersoorten worden beschouwd als: Stenodus leucichthys – de eigenlijke witte zalm, een endemische soort van het Kaspische bekken, en Stenodus leucichthys nelma, die leeft in de Noordelijke IJszee.

Waarin verschilt de belorybitsa van de nelma

Heel vaak wordt nelma de noordelijke witte zalm genoemd, en vaak wordt gedacht dat het dezelfde vissoort is. Maar dat is niet helemaal juist, hoewel er in wetenschappelijke kringen af en toe het idee opkomt om deze ondersoorten samen te voegen. Er bestaat een theorie dat een deel van de nelma-populatie in de Kaspische Zee terechtkwam tijdens de laat-glaciale periode en zich aanpaste aan de nieuwe bestaansvoorwaarden. De daar levende vis wordt witte zalm genoemd. Nelma bleef op de oorspronkelijke plaats en komt nu voor in het stroomgebied van de Noordelijke IJszee.

Om de ene ondersoort van de andere te onderscheiden, volstaat het om naar de buik van het individu te kijken. Bij de witte zalm heeft deze dezelfde kleur als de flanken. Bij de nelma is hij wit.

De gemiddelde lengte van de witte zalm is ongeveer anderhalve meter, en het gewicht overschrijdt vaak 15 kilogram. Nelma kan langer dan 150 cm worden. Daarbij weegt zij gemiddeld 28-40 kg.

Botervis en belorybitsa: hetzelfde?

Soms hoort men de witte zalm olievis noemen, en sommigen denken dat dit een tweede benaming is. In werkelijkheid is het niet correct deze termen te vergelijken. De witte zalm behoort tot de orde der zalmachtigen en het geslacht nelma, terwijl olievis een handelsnaam is voor een hele reeks zeebewoners. Voornamelijk worden hiermee vertegenwoordigers van de families Stromateidae, Gempylidae en Centrolophidae bedoeld. Deze naam hebben zij gekregen vanwege het hoge vetgehalte (in sommige gevallen bereikt dit 25%). Alle vertegenwoordigers van de olievissen hebben wit vlees.

Hoe u belorybitsa vangt

De vangst van deze vis begint in april en duurt tot het einde van de herfst. Ze is bijzonder smakelijk vlak voor het paaien. Tijdens het paaien eet de belorybitsa niet, waardoor het vetgehalte tegen de tijd dat ze de rivieren weer afzwemt daalt tot 2%. Ervaren sportvissers menen dat de beste bijtperiode in het begin van de herfst valt. In die tijd wordt actief een vetreserve opgebouwd en pakt de vis elk aas en elke lepel.

Omdat de populatieomvang tegenwoordig sterk is afgenomen, staat de belorybitsa op de Rode Lijst. Het vangen ervan is op welke wijze dan ook verboden.

Nog niet zo lang geleden kwamen vissers echter naar het stroomgebied van de Kaspische Zee om hun geluk te beproeven. Zelfs één gevangen vis kon immers meerdere mensen voeden.

Zoals andere zalmachtigen wordt de belorybitsa met de vliegenhengel gevangen. Ze pakt goed de vliegen die bij het forelvissen worden gebruikt. Als roofvis zoekt ze haar prooi vooral in de diepte. Daarom kunt u een dobberhengel of een bodemhengel gebruiken. Als aas gebruikt men een levend visje, een regenworm, een made, een muggenlarve of een dood visje.

Samenstelling en caloriegehalte

Het smakelijke en voedzame vlees van de belorybitsa staat qua waarde direct na steur. De calorische waarde bedraagt 115 kcal per honderd gram product. Dit is een gemiddelde waarde en hangt sterk af van het tijdstip waarop de vis is gevangen.

Naast de smaakkwaliteiten is het product rijk aan vitaminen, macro- en micro-elementen. Voor 100 g eetbaar deel geldt:

Vitaminen:

• B1 (thiamine) – 0,042 mg;
• B2 (riboflavine) – 0,125 mg;
• B3 (nicotinezuur) – 2,13 mg;
• B4 (choline) – 108,89 mg;
• B5 (calciumpantothenaat) – 0,651 mg;
• B6 (pyridoxine) – 0,159 mg;
• B9 (foliumzuur) – 8,9 µg;
• B12 (cobalamine) – 5,8 µg;
• E (tocoferol) – 0,64 mg.

Macro-elementen:

• Kalium, K – 389 mg;
• Calcium, Ca – 139 mg;
• Magnesium, Mg – 26 mg;
• Natrium, Na – 52 mg;
• Zwavel, S – 222,5 mg;
• Fosfor, P – 300 mg.

Micro-elementen:

• IJzer, Fe – 0,5 mg;
• Mangaan, Mn – 0,037 mg;
• Koper, Cu – 148 µg;
• Seleen, Se – 42,3 µg;
• Zink, Zn – 0,6 mg.

Essentiële aminozuren:

• Arginine – 1,31 g;
• Valine – 1,00 g;
• Histidine – 0,52 g;
• Isoleucine – 0,86 g;
• Leucine – 1,52 g;
• Lysine – 1,82 g;
• Methionine – 0,63 g;
• Threonine – 0,94 g;
• Tryptofaan – 0,21 g;
• Fenylalanine – 0,85 g.

Niet-essentiële aminozuren:

• Alanine – 1,4 g;
• Asparaginezuur – 2,07 g;
• Glycine – 1,5 g;
• Glutaminezuur – 2,95 g;
• Proline – 1,15 g;
• Serine – 0,85 g;
• Tyrosine – 0,68 g;
• Cysteïne – 0,2 g.
• Sterolen (sterinen)
• Cholesterol — 56 mg.

Verzadigde vetzuren:

• Myristinezuur – 0,08 g;
• Palmitinezuur – 0,35 g;
• Stearinezuur – 0,06 g.

Enkelvoudig onverzadigde vetzuren:

• Palmitoleïnezuur – 0,26 g;
• Oliezuur (omega-9) – 0,54 g;
• Gadoleïnezuur (omega-9) – 0,19 g;
• Erucazuur (omega-9) – 0,08 g;
• Nervonzuur, cis (omega-9) – 0,01 g.

Meervoudig onverzadigde vetzuren:

• Linolzuur – 0,03 g;
• Linoleenzuur – 0,04 g;
• Stearidonzuur omega-3 – 0,01 g;
• Arachidonzuur – 0,05 g;
• Eicosapentaeenzuur (EPA), omega-3 – 0,17 g.

Omega-3-vetzuren:

• Docosapentaeenzuur (DPA), omega-3 – 0,08 g;
• Docosahexaeenzuur (DHA), omega-3 – 0,32 g.
• Omega-6-vetzuren – 0,08 g.

Gunstige eigenschappen van belorybitsa

1. Het vlees van deze vis behoort tot dieetproducten, omdat het gemakkelijk door het menselijk lichaam wordt opgenomen. Het bevat veel gezonde vetten, mineralen en vitamines. Diëtisten raden aan om belorybitsa op te nemen in het vaste menu als basis voor een gezond en, in sommige gevallen, therapeutisch dieet. De vetzuren hebben een gunstig effect bij veel ziekten, vooral bij een verstoorde werking van de schildklier.
2. Gerechten bereid van belorybitsa worden aanbevolen bij aandoeningen van het maag-darmkanaal.
3. Het is voldoende om dit product één keer per week 50 gram te consumeren om het lichaam van gifstoffen te reinigen en de normale stofwisseling te herstellen. Dit is vooral belangrijk voor inwoners van ecologisch ongunstige regio's.
4. De vitamine PP in belorybitsa helpt bij het bestrijden van 'slechte' cholesterol, voorkomt de vorming van cholesterolplaques en bloedstolsels.
5. Voor kinderen zijn gerechten van deze vis nuttig om rachitis te voorkomen. Vitamine D helpt het immuunsysteem te versterken. Fluoride helpt bij de vorming van botweefsel.
6. De meervoudig onverzadigde vetzuren Omega-3 en Omega-6 voorkomen de ontwikkeling van kwaadaardige tumoren, beroertes en hartinfarcten.
7. Voor zwangere vrouwen is het vlees van belorybitsa een bron van nuttige vitamines en mineralen die nodig zijn voor de vorming van de foetus.
8. Bij slaapstoornissen en seizoensdepressie is het voldoende om één keer per week een klein stukje vis te eten om alles te verbeteren. Ook helpt dit de ontwikkeling van de ziekte van Alzheimer te voorkomen.
9. Voor vrouwen helpen gerechten van belorybitsa de jeugd te behouden en vroegtijdige veroudering te voorkomen.

Gerookte belorybitsa: gezond of schadelijk?

In het oude Rusland wist men al sinds de 13e eeuw vis te roken. Oorspronkelijk werden op deze manier zalmen geconserveerd, waaronder ook belorybitsa. Slee- en riviertransport namen veel tijd in beslag. In verse vorm bedierf het product snel.

Tegenwoordig is gerookte belorybitsa een delicatesse. Door de rookbehandeling wordt het vlees steviger en krijgt het een bijzondere kruidige smaak.

Gerookte vis behoudt, dankzij de milde verwerkingsmethode, driekwart van zijn heilzame eigenschappen. Vitaminen, gezonde vetzuren, mineralen hebben een gunstig effect op het menselijk lichaam.

Tegelijkertijd moeten mensen met nierziekten de consumptie van deze ongetwijfeld smakelijke delicatesse beperken. Het product kan de water-zoutbalans in het lichaam verstoren, wat leidt tot een verstoorde werking van het urinestelsel en oedeem.

Bij de rookbehandeling wordt het vlees verzadigd met kankerverwekkende stoffen. Dit kan leiden tot de ontwikkeling van kanker. Daarom moet men bij het consumeren van gerookte belorybitsa zich beperken tot een portie van 150 gram één keer per week.

Hoe u hem rookt

Men kan ook thuis heerlijk witte zalm roken.

Eerst maakt u de vis schoon, snijdt u hem in stukken, wast u hem en droogt u hem af met keukenpapier. Er bestaan verschillende recepten voor het marineren van belorybitsa. Het eenvoudigste recept vereist alleen droge kruiden en zout. U mengt ze en strooit ongeveer de helft op de bodem van een bakje. Daarop legt u de voorbereide visstukken met de huid naar beneden. Vervolgens strooit u de rest van het mengsel erover en plaatst u het gesloten bakje 20–24 uur in de koelkast.

Roken volgens de warme methode
De gemarineerde stukken belorybitsa moet u met keukentouw vastbinden. U vult de rookoven met zaagsel, bedekt het met de vetopvang en plaatst het rooster. U legt het vlees met de huid naar beneden en sluit het deksel. De eerste 15 minuten moet de temperatuur in de kamer tussen 60–70 °C liggen. Daarna verhoogt u deze naar 140 graden gedurende ongeveer een half uur. Vervolgens verlaagt u deze weer naar 100 °C. Na 15 minuten haalt u het product eruit en laat het afkoelen in de open lucht.

Roken volgens de koude methode
Dit is een langduriger proces dan het vorige, maar de delicatesse zal ook veel langer houdbaar zijn.

Het gemarineerde halffabricaat wordt eerst op natuurlijke wijze gedroogd gedurende 2 dagen. Daarna plaatst u de stukken ook in de rookoven, maar u houdt de temperatuur niet hoger dan 25 graden Celsius. Na ongeveer 30–48 uur haalt u de vis eruit en hangt u hem in de open lucht om te luchten.

Nadelen en contra-indicaties

1. In geen geval mag belorybitsa worden gegeten door mensen met een allergie voor vis en schaaldieren.
2. Bij het voor het eerst proeven van de delicatesse kunt u een klein stukje eten en kijken hoe uw lichaam reageert. Er kan individuele intolerantie optreden, ook al wordt het product niet als allergeen beschouwd.
3. Het wordt afgeraden om de vis te bakken voor mensen die lijden aan aandoeningen van het maag-darmkanaal. Kies liever voor gerechten van gekookte belorybitsa.
4. Bij problemen met de lever en de alvleesklier moet u dit product met grote voorzichtigheid in het menu opnemen.
5. Gerookte belorybitsa kan pas op zijn vroegst op vijfjarige leeftijd in het dieet van kinderen worden opgenomen. Op deze leeftijd is het spijsverteringsstelsel voldoende ontwikkeld om dergelijke gerechten te verwerken.

Hoe te kiezen en te bewaren

1. Omdat het vlees van de vis zeer vet is, kunt u belorybitsa alleen vers kopen op de vangstlocaties bij lokale vissers. Het bederft snel, dus het wordt ingevroren aan de winkels geleverd. Soms kunt u balyk van belorybitsa kopen.
2. U dient het product alleen bij een betrouwbare leverancier te kopen. De vis moet beslist een kwaliteitscertificaat hebben.
3. Als het karkas gebreken vertoont zoals deuken of snijwonden, kunt u beter afzien van de aankoop van deze delicatesse.
4. Let op de vinnen: deze moeten strak tegen het lichaam aanliggen.
5. Als de vis met kop wordt verkocht, zijn de ogen van verse belorybitsa glanzend en zijn de kieuwen felroze.
6. U moet in geen geval vis nemen als er een onaangename geur van uitgaat. Dit geeft aan dat u een bedorven product voor zich heeft.

Gerookte belorybitsa is ongeveer 72 uur houdbaar in de koelkast. Verse belorybitsa moet u onmiddellijk in de vriezer plaatsen. Het blijft 2 maanden eetbaar.

In tegenstelling tot veel andere bewoners van de onderwaterwereld is het vlees van de belorybitsa bijna volledig vrij van parasieten en wordt het tot de 'schone' gerekend. Desondanks is het aan te raden het niet te nuttigen zonder voorafgaande warmtebehandeling.

Waar te koop en hoeveel het kost

De commerciële vangst van belorybitsa is momenteel verboden, dus het is onwaarschijnlijk dat u het in een gewone viswinkel kunt kopen. Alleen enkele exemplaren uit particuliere kwekerijen worden te koop aangeboden. Het is erg moeilijk te vinden en voor een kilo diepvriesvis wordt ongeveer 30 € gevraagd.

De meeste visboetieks en internetwinkels bieden de naaste verwant van de belorybitsa aan – de nelma. Deze mag, zij het in kleine hoeveelheden, nog worden gevangen. Maar ook zij zal niet goedkoop zijn. Begin 2022 bedroeg de gemiddelde prijs in Moskou voor een onbewerkte romp meer dan 20 € per kilogram.

Wat wordt er onder de naam belorybitsa verkocht

Heel vaak geven verkopers elke vis met wit vlees de naam belorybitsa. Dat is een misvatting. Alleen de nelma, de enige vertegenwoordiger van de onderwaterwereld, kan enigszins aanspraak maken op deze naam.

Tegenwoordig is het praktisch onmogelijk om belorybitsa te kopen. In het Kaspische bekken is ze bijna volledig verdwenen als gevolg van menselijke industriële activiteiten en stroperij.

De hoge prijs en het tekort aan product op de markt leidt tot veel oplichters die proberen te profiteren van het bedriegen van klanten.

Meestal wordt er onder de naam belorybitsa zilverkarper verkocht, waarvan de prijs tien keer lager is. U kunt het verschil zien aan een kleine rugvin op de rug van de belorybitsa, die de goedkope vis niet heeft.

Het is onmogelijk om te achterhalen wat er onder de naam belorybitsa verborgen zit, als het product in bewerkte vorm wordt verkocht.

In de eerste plaats moet de prijs u al achterdochtig maken. Echte belorybitsa kan niet 5, 6 of zelfs 10 € per kilogram kosten.

Hoe u belorybitsa bereidt

In de koekenpan

Het is heel eenvoudig om belorybitsa in de pan te bakken. Zelfs een onervaren kok kan dat. Het gerecht wordt smaakvol en voedzaam.

Voor 300 gram visfilet heeft u 70 ml plantaardige olie nodig (bij voorkeur olijfolie), 25 ml sojasaus, bloem om te paneren, zout, witte peper, koriander.

Was het filet en droog het met keukenpapier. Voeg specerijen aan de sojasaus toe en meng ze. Giet dit mengsel over het filet en laat het 2-3 uur staan. Meng bloem en zout in een brede kom. Rol de vis erin. Verhit plantaardige olie in een pan en leg de belorybitsa erin. Bak de stukjes aan beide kanten tot ze goudbruin zijn.

Als bijgerecht kunt u groenten of aardappelen serveren.

In de oven

Voor 3 porties heeft u nodig: 3 steaks van belorybitsa, 1 middelgrote wortel, 1 grote ui, 1 ei, 150 ml melk, zout, specerijen, gekookte aardappelen.

Leg de steaks in een ovenschaal, voeg de fijngehakte wortel en ui in halve ringen toe. Snijd de aardappelen in 2 of 4 delen en leg ze in de schaal bovenop de vis en groenten. Breek het ei in de melk, voeg zout en kruiden toe. Klop alles los. Giet het mengsel over de ingrediënten in de schaal en zet de schaal 20-25 minuten in de oven.

Op de barbecue

U kunt uw familie en vrienden verrassen door belorybitsa op de grill te bereiden. De steak wordt in een diepe kom gelegd, peper en zout worden toegevoegd. Plantaardige olie wordt gemengd met citroensap en de vis wordt ermee besprenkeld. Nadat alles met gehakte peterselie is bestrooid, laat men het een half uur marineren in de koelkast. De op het rooster gelegde vis wordt boven de hete kolen gebakken tot hij gaar is.

Recept voor viskoekjes van belorybitsa

Kinderen houden niet altijd van gebakken of gekookte vis. Maar belorybitsa-koteletten eten ze met plezier. Sommige huisvrouwen voegen kippenvlees, zure room, wortelen, paprika en uien toe aan het visgehakt. Soms wordt er een ei toegevoegd om het gerecht beter zijn vorm te laten behouden, maar dit ingrediënt maakt de koteletten steviger.

Net als in vleesgehakt wordt in visgehakt in melk geweekt brood gedaan. Voor honderd gram broodkruim is een half glas melk voldoende.

Het visfilet wordt gemengd met het geweekte brood en kruiden. De koteletten worden gevormd en door paneermeel gerold. Ze worden op hoog vuur gebakken tot ze een korstje hebben, vervolgens op laag vuur gaar gemaakt.

Vissoep van belorybitsa

Belorybitsa-vissoep werd in oude kookboeken 'koninklijk' genoemd. Het wordt gekookt met drie bouillons van verschillende soorten riviervissen.

Voor de eerste neemt men allerlei kleine vis: kroeskarpers, baarzen, ruisvoorns. Voor 5 liter water heeft men 1,5 kg vis nodig. Ze worden schoongemaakt, gewassen, in een gaasdoek gewikkeld en 50–60 minuten gekookt.

Voor de tweede bouillon heeft men 0,8 kg snoek of forel nodig, 2 uien en 2 wortelen. De groenten worden geschild en samen met de schoongemaakte vis in een gaasdoek gedaan. Deze wordt in de eerste bouillon gehangen en nog een half uur gekookt. Deze vis wordt ontdaan van graten en vel en tot een puree gestampt.

Voor de derde bouillon wordt 800 gr belorybitsa schoongemaakt en in porties gesneden. 800 gram aardappelen worden geschild en in blokjes gesneden. Verder heeft men 50 ml wodka nodig, 50 gr zwarte kaviaar, verse kruiden, zout. In de derde bouillon worden de voorbereide belorybitsa, aardappelen en zout gedaan en een half uur gekookt. Helemaal aan het einde worden de wodka en de vis van de tweede bouillon aan de soep toegevoegd. De kaviaar wordt toegevoegd om de soep te klaren. Nadat het gerecht 10 minuten heeft getrokken, kan het worden geserveerd.

Hoe u balyk bereidt

Balyk van belorybitsa kan vrij lang worden bewaard zonder zijn smaak te verliezen. Ook blijven alle nuttige micro-elementen in dit product behouden. Daarom, als u het geluk heeft veel belorybitsa te kopen, kunt u er balyk van maken.

De vis wordt schoongemaakt, gewassen en in stukken gesneden. Men moet onthouden: hoe dunner de stukken, hoe sneller men van het gereed product kan genieten. Zout, kruiden en een beetje suiker worden gemengd om de smaak van het eindproduct te accentueren. Met dit mengsel wordt het vlees van belorybitsa bestrooid en in een diepe bak gelegd. Er wordt een gewicht bovenop geplaatst en het geheel wordt 5–7 dagen op een koele plaats gezouten.

Daarna wordt de vis gewassen en een paar uur met koud water bedekt. Vervolgens moet het water worden afgegoten en worden de stukken opgehangen om te drogen op een koele plaats. Het is raadzaam om tocht in de ruimte te creëren. Na 30–45 dagen is de balyk klaar.

Hoe u belorybitsa thuis kunt zouten

Sandwiches met gezouten belorybitsa zijn erg lekker. Ze worden geserveerd met zwart brood bestreken met boter. Het is niet moeilijk om de vis thuis te pekelen. Hiervoor heeft u een viskarkas nodig, zwarte peperkorrels en gemalen peper, zout, laurierblad.

De vis wordt schoongemaakt, geopend, gewassen en gedroogd met een handdoek. Zout wordt naar smaak genomen, afhankelijk van welke graad van zouting u voor het eindproduct wenst. Het karkas wordt ingewreven met zout, er worden laurierblad en peperkorrels in gelegd. Bovenop moet u gemalen peper strooien. De belorybitsa wordt in een bak geplaatst en met een gewicht aangedrukt.

Ongeveer 5 uur wordt het op kamertemperatuur gehouden en vervolgens een nacht in de koelkast gezet. Daarna kan de vis gegeten worden.

Vraag en antwoord

Hoe smaakt belorybitsa?

Belorybitsa leeft alleen in schoon water, dus de geur van het vlees is zeer fris, zonder onaangename tonen. De delicate smaak van het witte vlees laat niemand onverschillig. Het is dan ook geen wonder dat fijnproevers de gerechten die van deze zeldzame vis worden bereid, hoog waarderen.

Heeft hij veel graten of niet?

Het bereiden van belorybitsa is heel eenvoudig. Het heeft geen kleine graten, dus het filet laat gemakkelijk los van de ruggegraat.

Is de kaviaar eetbaar en welke kleur heeft die?

De kaviaar van belorybitsa is een nog grotere delicatesse dan de vis zelf. Het heeft een gelige tint. Maar het is momenteel vrijwel onmogelijk om het te kopen. De vis wordt beschouwd als een bedreigde soort en de vangst ervan is streng verboden.

Interessante feiten

1. Ondanks het feit dat belorybitsa wit vlees heeft (waardoor het zijn naam kreeg), wordt het tot de rode vissen gerekend.
2. In oude Kupala-rituele liederen werden jonge, ongehuwde meisjes die de huwbare leeftijd hadden bereikt, 'belorybitsa' genoemd.