Vis peled: foto, beschrijving, gunstige eigenschappen en recepten

Peled of syrok (Coregonus peled) is een van de weinige soorten zoetwatervissen die in het wild op industriële schaal worden gevangen en kunstmatig worden gekweekt in visserijbedrijven. Het vlees van de peled heeft een verfijnde smaak en voorziet het lichaam van hoogwaardige eiwitten en nuttige mineralen die de functies van systemen en inwendige organen ondersteunen.

Peled: wat voor vis is het, hoe ziet hij eruit en waar komt hij voor?

Peled, van het geslacht Coregonus (houtingen) uit de familie der zalmen, wordt 40-55 cm lang en weegt 2,5-5 kg. De syrok komt voor in rivieren, waar hij lange voedsel- en seizoensmigraties maakt, en is algemeen in noordelijke meren, hoefijzermeren en rivierarmen met stille stroming. Hij past zich snel aan verschillende watertemperaturen aan, maar geeft de voorkeur aan koeler water (niet warmer dan 22°C).

Deze zoetwatervissen leven in scholen, zwemmen af en toe in brak water van delta's, maar komen niet in zee.

Hoe ziet het eruit

Het lichaam van de peled, met dicht aansluitende schubben, is hoog, zijdelings samengedrukt, ovaal en zilverkleurig. De rug, die steil oploopt achter de nek, is bijna zwart. Op het proportionele, conische hoofd en op de rugvin zijn zwarte stippen verspreid. In tegenstelling tot andere houtingen heeft de peled meer kieuwboogaanhangsels (49-68) en is de bovenkaak iets langer dan de onderkaak, hoewel de mond als eindstandig wordt beschouwd.

Tijdens de paartijd verandert de kleur van de vissen. De rug en kop worden blauw of turkoois. Tijdens het paaien zelf vormen zich witte bultjes op de huid langs de zijkanten, die duidelijker zijn bij mannetjes. De lokale bevolking noemt dit parelsnoeren.

Leefgebied

De syrok komt voor in de rivieren van de Noordelijke IJszee, van de Mezen, die door de republiek Komi en de oblast Archangelsk stroomt, tot aan het Tsjoekotka-meer Ilirnej. De peled is talrijk in de Ob, de Irtysj en hun zijrivieren, in de toendra- en taigamerengebieden van de districten Jamalo-Nenets en Chanto-Mansië. Hij komt ook voor in de kraj Chabarovsk (rivier de Amoer).

De vis geeft de voorkeur aan waterrijke wateren met een stille stroming of meren, waar twee vormen van houting voorkomen: de gewone en de dwergvorm. De jonge vissen verzamelen zich in scholen dicht bij de oever, volwassen exemplaren verblijven solitair in de diepere waterlagen.

Na het smelten van het ijs in het voorjaar trekt de peled op zoek naar voedsel naar uiterwaarden en laaglandbeken, en trekt stroomopwaarts langs zijrivieren. Wanneer het water tot het normale niveau zakt, keert de vis terug naar zijn vertrouwde leefgebieden.

Wat eet hij

De basis van het dieet bestaat uit zoöplankton. In de herfst en winter eet de peled weekdieren, kleine schaaldieren (roeipootkreeftjes, watervlooien) die op de bodem leven. In de zomer voedt hij zich voornamelijk met insectenlarven en -poppen. Grote exemplaren eten kuit, jonge voorns, baarzen en kroeskarpers.

Tijdens de paaimigratie en het kuitschieten eet de vis zeer weinig of helemaal niet.

Voortplantingsproces

Het bereiken van geslachtsrijpheid hangt rechtstreeks af van de levensomstandigheden en in de eerste plaats van de voedselbasis. Gemiddeld worden syroken geslachtsrijp op 3–6 jarige leeftijd.

Het paaien in meren begint in november nadat het ijs zich heeft gevormd. In rivieren paait de peled van september tot december, wanneer de watertemperatuur niet hoger is dan 8 graden. Grote exemplaren beginnen eerder aan de paaimigratie. Ze trekken ver de rivier op, en na het kuitschieten lukt het ze om stroomafwaarts te zwemmen. Kleinere syroken blijven overwinteren in de paaiplaatsen.

De vrouwtjes leggen 9–85 duizend eieren met een diameter van 1,5 mm in één keer. De paaiplaatsen worden door de paren aangelegd in grind- of zandgrindbodem bij de uitgang van ondergrondse bronnen, die voorkomen dat dit deel van het waterlichaam bevriest.

Het uitkomen van de larven van 8 mm lang vindt plaats 4–6 maanden na het smelten van het ijs. De eerste dagen krijgen ze voedingsstoffen uit de dooierzak, later beginnen ze zelfstandig zoöplankton te eten.

Soorten

Afhankelijk van de leefomgeving en grootte worden er drie soorten syroken onderscheiden:

Rivierpeled
Vertegenwoordigers van deze variant leven in rivieren, groeien snel en worden geslachtsrijp in het derde levensjaar. Ze paaien op grindbanken en andere plaatsen met sterke stroming.

Gewone meerpeled
Leeft in één enkel toendra- of taigameer. Wordt tot 50 cm groot met een lichaamsgewicht van 2 kg. De maximale levensduur van grote meersyroken is 13 jaar.

Dwergmeerpeled
Leeft in kleine meren met een arme voedselbasis. Gemiddelde grootte is 30 cm, gewicht 300–500 g.

Hoe vangt u de syrok: wanneer, waar en waarmee?

De peled is een voorzichtige vis die u niet dichtbij laat komen. Om een syrok te vangen heeft u camouflagekleding, stilte en lange worpen nodig. Bij een aanbeet is er een scherpe ruk, die een onmiddellijke maar voorzichtige haakbeweging vereist, omdat de vis zachte lippen heeft. Het drillen van grote exemplaren is bijzonder interessant voor vissers, omdat ze hevig weerstand bieden.

Wanneer vangen

De peled wordt het hele jaar door gevangen, zowel overdag als 's nachts, bij elk weer.

Waar vangen

De in scholen levende syrok vermijdt plaatsen met sterke stroming en begroeiing langs de oever. Hij houdt zich op in de waterkolom op 0,7–1 m van de bodem, en komt soms naar de oppervlakte bij de jacht op insecten. Zijn locatie wordt bepaald door plonsen en zich uitbreidende cirkels op het wateroppervlak.

Waarmee vangen

In de zomer wordt de peled gevangen met een dobberhengel zonder lood, met een blank van 5 m, een lichte dobber die een mormysjka aan de lijn houdt, en haak nr. 4, 5. Een geschikte lijn is monofiel met een diameter van 0,2 mm. Zodat de houting reageert op het aas, moet het aas constant in beweging zijn.

Bij het vliegvissen worden droge en zinkende vliegen gebruikt. Van de natuurlijke aassoorten geeft de kieskeurige peled de voorkeur aan bloedwormen, zeewormen en aardwormen, muggen, maden, vlokreeften en schelpdieren in stukjes.

Bij het wintervissen op diepte wordt een split shot lood gebruikt dat op 70 cm van de haak wordt bevestigd. Voor het vissen wordt een handvol gedroogde en bevroren vlokreeften in het wak gegooid en wordt het ijs rondom het wak (twee meter) met sneeuw beschaduwd. Op dat moment kan het aas oppervlakkig worden geworpen (6–10 cm van de onderkant van het ijs). Bij uitblijvende aanbeten wordt het kunstaas (gekleurd schuimrubber, ruitjes, piramides) op 1 m van de bodem gehouden.

Samenstelling en caloriegehalte

Peled is rijk aan licht verteerbare eiwitten, nicotinezuur, fosfor, kalium, zink.

De samenstelling van peled omvat:

• vitamine PP;
• macroelementen — fosfor, zwavel, kalium, magnesium, natrium, calcium;
• micro-elementen: zink, ijzer;
• verzadigde en onverzadigde vetzuren.

Per 100 g eetbaar deel van peled: eiwit 19,1 g, vet 5,5 g, koolhydraten 0 g. Energie: 126 kcal.

Wat zijn de voordelen van peled voor het menselijk lichaam?

Het vlees van peled reguleert de functies van het zenuwstelsel, verbetert de koolhydraat-, eiwit- en vetstofwisseling en voorkomt de ophoping van lipiden in het onderhuidse vetweefsel.

Andere gunstige effecten van peled op het lichaam:

1. Heeft een positieve invloed op de gezondheid van maagdarmkanaal, huid en slijmvliezen.
2. Reguleert de bloeddruk.
3. Verbetert de geleiding van zenuwimpulsen.
4. Reguleert de zuur-basebalans.
5. Maakt botten dichter en mineraliseert tandglazuur.
6. Normaliseert de bloeddruk.
7. Ondersteunt een optimaal glucosegehalte in het bloed.
8. Helpt bij het behandelen van depressie.
9. Verlicht maagkrampen.
10. Voorkomt de ontwikkeling van atherosclerose, rachitis, osteoporose, bloedarmoede, anorexia.
11. Versterkt de haarwortels.
12. Beschermt het lichaam tegen gifstoffen.
13. Vertraagt veroudering.
14. Verhoogt het uithoudingsvermogen.
15. Bestrijdt chronische vermoeidheid.
16. Verbetert de slaap.

Peled ondersteunt de werking van het myocard en de gezondheid van het voortplantingssysteem. Het visvlees is gunstig bij gewichtsverlies, artritis en artrose.

Wat zijn de voordelen van gedroogde vis?

Bij consumptie van 100–150 g gedroogde peled twee keer per week neemt het risico op bloedarmoede en atherosclerose af, verbetert de bloedstroom en stofwisseling, verbetert de stemming, en neemt de intensiteit van hoofdpijn af. Bij het drogen blijven de heilzame stoffen in de vis volledig en in een meer geconcentreerde vorm behouden.

Gedroogde peled kan schadelijk zijn vanwege het hoge zoutgehalte, wat de nierfunctie en de waterbalans verstoort en leidt tot vochtretentie. Het ontbreken van hittebehandeling verhoogt het risico op infectie met wormen.

Hoe bereiden?

U kunt de vis het beste drogen in de lente of herfst, wanneer hij vetter is. Begin het droogproces met het zouten. Vul de bodem van een geëmailleerde bak of pan met een laag zout. Wrijf elke vis in met witte kristallen aan de buiten- en binnenkant, leg ze stevig in de container met de ruggen naar beneden of opzij. Druk aan met een deksel en plaats een gewicht zodat de vis sap kan afgeven. Zet de peled 3–10 dagen op een koude plaats, afhankelijk van de grootte van de vissen.

Wanneer de peleds hard worden, spoelt u ze af en legt u ze gedurende 4-5 uur in een bak met koud water om te weken. Als u deze stap overslaat, wordt de peled droog, te zout, bedekt met een witte aanslag en oxideert het snel.

Na het weken, spoelt u het slijm van de karkassen, hangt u ze te drogen op het balkon of rijgt u ze aan draden in een koele, goed geventileerde ruimte, nadat u ze in kaasdoek hebt gewikkeld.

De droogtijd hangt af van de weersomstandigheden en de grootte van de vis.

Is gerookte peled gezond?

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is gerookte peled gunstig voor het behoud van de functies van het hart, de hersenen en de spijsverteringsorganen. Het product versterkt het immuunsysteem, het botweefsel, voorkomt de ontwikkeling van cariës, verbetert de stofwisseling en verlengt de jeugdigheid van huid en haar.

Bij koud roken blijven bijna alle nuttige stoffen behouden. Heet roken verkort de bereidingstijd tot vier uur, maar door de hoge temperaturen gaan de meeste nuttige eigenschappen verloren.

U moet het product niet vaker dan één keer per week consumeren. Bij rookbehandeling stapelen zich kankerverwekkende stoffen in de vis op die oncologische ziekten kunnen veroorzaken.

Recept

Thuis is het eenvoudiger om peled warm te roken, omdat koud roken meer complexe apparatuur, tijd en concentratie vereist.

Om zelf de vis te roken en een smakelijk gerecht te krijgen, hebt u een paar karkassen van verse peled (of geleidelijk ontdooid) van gelijke grootte en een rookoven met een bak nodig.

Bereidingsstappen:

1. Snijd de buiken open en verwijder de ingewanden.
2. Bestrooi de karkassen met koppen aan alle kanten met zout. Leg ze stevig in een bak, druk ze aan met een omgekeerd plat bord en plaats er een gewicht op.
3. Na 3-5 uur spoelt u de vis af en hangt u hem 1 uur boven de gootsteen om het water te laten uitlekken.
4. Doe 2-3 handenvol houtkrullen van jeneverbes, els, peer, appel of kers in de bak. Steek aan.
5. Vet het rooster in met plantaardige olie en leg de karkassen erop.
6. Wanneer het hout doorgebrand is, plaatst u de rookoven. Zet de bak en het rooster erop.
7. Zodra er dikke rook verschijnt, noteert u 40 minuten. Het wordt afgeraden het deksel tijdens het roken te openen.

Na het bereiden houdt u de gerookte peled een halfuur in een gesloten bak om de structuur te stabiliseren. Serveer de vis met gekookte aardappelen, rijst of bij het bier.

Kuit van peled

De fijne, geelachtige kuit van de peled is een dieetproduct dat bijdraagt aan gewichtsverlies. De voedingswaarden per 100 g delicatesse: 12,7 g eiwit, 2,5 g vet en 5 g koolhydraten. De energiewaarde is 93 kcal.

Voordelen en nadelen

De kuit van de peled bevat significante hoeveelheden choline, cobalamine, selenium en ijzer.

Het product versterkt de hartspier, verbetert de bloedsomloop, voorkomt de vorming van cholesterolplaques en vernauwing van de bloedvaten. De antioxidant selenium verbetert de werking van het immuunsysteem, versnelt de regeneratie van cellen van spierweefsel en huid, ondersteunt de schildklierfunctie en vermindert het risico op de ontwikkeling van tumoren.

Het hoge natriumchloridegehalte is een reden om het gebruik van kuit te vermijden voor mensen met ongezonde nieren, hypertensie en een neiging tot oedeem.

Hoe te zouten?

Om 0,5 kg kuit van vers gevangen vis te zouten, heeft u een geëmailleerde of glazen schaal, een liter water en 1 eetlepel zout en 1 eetlepel suiker nodig.

Bereiding:

1. U giet water in een pan. U voegt suiker en grof zeezout toe.
2. U plaatst de pan op het fornuis en brengt het aan de kook.
3. U maakt de eierzakken met kuit los van de vliezen door ze door een zeef te wrijven. Of u plaatst het product in warm water en klopt het met een vork.
4. U laat de pekel afkoelen tot 50 graden. U doet de van vliezen gereinigde kuit erin. Laat het 15–20 minuten of langer staan. De intensiteit van het zouten hangt af van de tijd.
5. U giet de pekel met de kuit in een zeef. Wanneer de vloeistof is weggelopen, doet u het bereide product in een glazen pot. Sluit de pot goed af met een deksel en zet deze in de koelkast, waar de kuit tot vijf dagen houdbaar is.

Het gezouten delicatesse kan 4 uur na bereiding worden gegeten.

Bewaarregels

Zoals elke andere gekoelde vis behoudt peled zijn versheid in de koelkast op ijs gedurende twee dagen. De vriezer verlengt de houdbaarheid tot vier maanden. De vis blijft beter bewaard als hij voor het invriezen wordt ontdaan van ingewanden.

Gezouten of warmgerookte peled is tot 10 dagen houdbaar als het bij 0–2°C wordt bewaard.

Waar te koop en hoeveel het kost

Peled is moeilijk te vinden in een gewone supermarkt. Het wordt verkocht in gespecialiseerde winkels in de buurt van de visgronden en op online verkoopplatforms.

Prijzen variëren afhankelijk van de staat, afmetingen van de vis en de regio. Diepgevroren vis wordt verkocht in Omsk vanaf 2,20 € tot 5,50 € in Moskou. Gedroogde en gerookte peled kost twee keer zoveel.

Hoe u peled heerlijk kunt bereiden: recepten

De caloriearme vis wordt gebakken op een bakplaat en in potjes met room, gebakken in paneermeel in een pan of op de grill, gestoofd, gezouten, gedroogd, gerookt, gevuld. In Siberië is gemarineerde peled populair, die haring vervangt.

In de oven

Om 3 peled te bakken, heeft u de volgende extra producten nodig:

• 30 ml olijfolie;
• 3 schijfjes citroen;
• 1 el citroensap;
• bosje peterselie;
• zout, peper.

Bereidingswijze:

1. U maakt de vis schoon, ontdoet hem van ingewanden. Snijd de staart, kop en vinnen eraf. Spoel af onder stromend water en dep droog.
2. U wrijft de karkassen in met een mengsel van zout en peper, zowel buiten als binnen. Besprenkel met citroensap.
3. U zet de oven aan om voor te verwarmen tot 200°C.
4. Na 10–15 minuten vet u de vorm in met olie en plaatst u de karkassen erin.
5. U stopt in elke buik een takje peterselie, en bestrijkt de bovenkant met de rest van de olie met behulp van een keukenkwast.
6. U bakt in de oven gedurende 20 minuten, afgedekt met een vel aluminiumfolie.

Serveer het bereide gerecht met kruiden, een groenteschotel of gegrilde groenten.

In de koekenpan

Om de vis vanbinnen zacht en vanbuiten knapperig te bakken, bereidt u de volgende producten voor:

• 1 kg peled;
• een halve citroen;
• bloem voor het paneren;
• olie om te bakken;
• zout, peper.

Bereiding:

1. U fileert de vis. Snijd in porties.
2. U wrijft ze in met zout, peper en besprenkelt met citroensap.
3. U verhit een koekenpan met plantaardige olie op het fornuis.
4. U bereidt een bakje met paneermeel voor.
5. U wentelt elk stuk aan beide kanten door de bloem en bakt tot een goudbruin korstje ontstaat.

Bij de gebakken peled serveert u losse rijst of aardappelpuree, groenten en zure room.

Vraag en antwoord

Visconsumenten zijn geïnteresseerd in de gastronomische kwaliteiten van het product en of peled een bron van besmetting met opisthorchiasis is.

Hoe smaakt peled?

Het vlees van de peljad behoudt zijn vorm goed en valt tijdens het proeven niet uit elkaar in afzonderlijke vezels. De smaak wordt omschreven als zacht, aangenaam, zonder bijsmaak van modder of stilstaand water.

Vet of niet?

Men kan de peljad moeilijk vettig noemen, hoewel hij bij consumptie een smeltend gevoel in de mond geeft. In 100 g vis zit slechts 5,5 g vet.

Zijn er veel graten?

Hoewel de peljad geen zeevis is, bevat hij geen kleine graten. Het skelet van de syrok bestaat uit de ruggengraat en de ribben die tijdens het fileren gemakkelijk verwijderd kunnen worden.

Is de peled besmet met opisthorchiasis?

Tot voor kort werden alleen karperachtigen als dragers van opisthorchis beschouwd, maar dezelfde platwormen zijn herhaaldelijk aangetroffen bij houting.

De peljad die in de benedenloop van de rivieren Ob en Irtysj leeft, in de leefgebieden van de inheemse noordelijke volkeren die rauwe vis verkiezen boven thermisch behandelde vis, is massaal besmet.

Zieke exemplaren verschillen van gezonde door een vertraagde groei en ontwikkeling. In het beginstadium van de ziekte is het zonder parasitologisch onderzoek moeilijk om de zieke vis te herkennen.

Om opisthorchis onschadelijk te maken, wordt de syrok een week lang ingevroren bij een temperatuur van -12 graden. De parasieten sterven bij warm roken en koken in kokend water gedurende minimaal 20 minuten.

Wilde en gekweekte peljad zijn een gezond dieetproduct waarvan veel smakelijke gerechten worden bereid. Het is belangrijk niet te vergeten dat elke zoetwatervis het risico op parasitaire infecties met zich meebrengt.