Vis vomer: foto, beschrijving, heilzame eigenschappen en recepten

Vomer of selenen (Selene) — een ongewone vis, behorend tot de familie van de horsmakrelen, orde van de baarsachtigen. In de volksmond wordt hij maanvis genoemd.

Vomer: wat is dit voor een vis, hoe ziet hij eruit en waar leeft hij

Hoe ziet het eruit

Het lichaam is plat aan de zijkanten, waardoor het uiterlijk lijkt alsof het hoofd groter is dan de rest van het lichaam. De voorhoofdsbeenderen zijn onder een rechte hoek met de kaak verbonden. De onderkaak steekt omhoog, de snede van de lippen loopt schuin, wat een nogal boze uitstraling geeft. De ogen zijn omrand met een zilverachtig randje en aan weerszijden geplaatst, zodat ze een goed gezichtsveld hebben. Deze platte lichaamsbouw maakt het individu onopvallend wanneer u er recht naar kijkt.

De rug is gebogen met kleine naaldachtige vinnen. De buik is daarentegen in een stompe hoek gebogen met lange, dunne vinnen. Het staartje is klein, doorzichtig en bestaat uit twee vinnen in de vorm van een 'V'. Schubben ontbreken.

De kleur, net als de grootte, kan variëren afhankelijk van de ondersoort vomer. De kleur varieert van zilverachtig maanwit tot goudgroenachtig. De grootte kan oplopen tot 90 cm. Hoewel hun lengte gemiddeld niet meer dan 40 cm bedraagt. Het gemiddelde gewicht van een volwassen exemplaar is ongeveer 1 kg.

Leefgebied

Hoewel de vissen qua bouw lijken op diepzeebewoners, zwemmen ze op een diepte van niet meer dan 60 cm. Ze houden van een modderige en zanderige bodem van de Stille en Atlantische Oceaan voor de kust van Canada, de Verenigde Staten, Portugal en heel Afrika. Ze komen ook voor in het West-Europese deel van de Atlantische kust. Jonge exemplaren trekken naar zoetwater riviermondingen.

Wat eet hij

Een roofzuchtige school selenen (een andere naam voor vomer) gaat 's nachts jagen. Dankzij hun spiegelachtige kleur en platte bouw weerkaatsen ze het licht, waardoor ze vrijwel onzichtbaar zijn voor hun prooi — kleine visjes en jongen. Kleine leden van de school geven de voorkeur aan garnalen en kreeftjes. Soms lukt het ze om zeewormen te bemachtigen door het zand op te woelen. Om van weekdieren te genieten, moeten grote exemplaren met kleine sterke tanden de schelpen van weekdieren en slakken vermalen.

Voortplantingsproces

De vissen paaien in de zomerperiode. De bevruchting is traditioneel voor de meeste soorten — het mannetje bevrucht de eicellen van de vrouwtjes. Vertegenwoordigers van de horsmakrelen zijn volkomen onverantwoordelijke ouders. Ze laten hun talrijke nakomelingen aan hun lot over na het afzetten van de eitjes direct in het water. Miljoenen eitjes blijven onbeschermd achter terwijl de voorouders verder wegzwemmen. Daardoor worden ze een gemakkelijke prooi voor andere roofdieren.

Soorten

Volgens de classificatie worden er verschillende ondersoorten van de selen onderscheiden. Het belangrijkste verschil tussen Pacifische en Atlantische soorten is de verschillende structuur van de rugvin bij jonge exemplaren en het schubbenloze lichaam.

1. Peruaans. Leeft aan de oostkust van de Stille Oceaan van Peru tot de Californische kust. Wordt niet groter dan 40 cm, er zijn geen bijzonderheden vastgesteld.
2. De Afrikaanse soort kiest de Atlantische wateren van Peru tot aan de Zuid-Afrikaanse landen als leefgebied. De afmetingen verschillen niet van de standaard.
3. Brevoorta bevindt zich in de Stille Oceaan van Ecuador tot Mexico. De maximale lengte van de vis is 37 cm, iets kleiner dan zijn Atlantische verwanten.
4. De Mexicaanse selena zwemt in de Stille Oceaan langs de kust van Mexico tot aan Colombia. De volwassen exemplaren worden niet groter dan 33 cm.
5. De Caribische vomer komt voor van de Mexicaanse wateren tot aan de kusten van Brazilië en is de kleinste vertegenwoordiger van de soort met een maximale lengte van 2 cm.
6. West-Atlantische selenen. Ze worden vaak verward met de maanvis vanwege hun gigantische omvang in vergelijking met andere verwanten. De lichaamslengte bereikt 60 cm, en het gemiddelde gewicht is 4,5 kg.
7. Gewone vomer. Bewoner van de Canadese wateren van de Atlantische Oceaan tot aan de Uruguayaanse landen. Een volwassen exemplaar weegt ongeveer 2 kg bij een maximale lengte van 48 cm.

Populatie en status van de soort

Vanwege de zware leefomstandigheden laten de nieuwe ouders hun nakomelingen achter. Daarom overleeft slechts één op de vijfduizend eieren en zet de strijd om het leven voort. De jonge vissen bereiken volwassenheid alleen dankzij hun doorzichtigheid en het vermogen om snel aan achtervolging te ontsnappen. Vanaf de geboorte moeten ze zich aanpassen aan de harde realiteit van de oceaan. Juist dankzij dit aanpassingsvermogen blijft de populatie vomer behouden. Helaas hebben de vissen niet geleerd zich te verbergen voor roofdieren zoals mensen. De grote commerciële vangst veroorzaakt meer schade aan de soort dan al zijn mariene vijanden. De mens jaagt voornamelijk op grote vissen, waardoor de scholen zonder natuurlijke bescherming achterblijven. Daarmee wordt het voortbestaan van de populatie bedreigd. In sommige landen wordt, nu men een afname van het aantal exemplaren opmerkt, een verbod op de vangst van selen ingevoerd. Er worden ook beperkingen op het gewicht van de vangst ingevoerd dat jaarlijks mag worden gevangen. Maar de status van beschermde vis is hen nog niet toegekend.

Er ontstaan problemen met een nauwkeurige telling, omdat het praktisch onmogelijk is om het aantal vissen in grote scholen vast te stellen. Periodieke visverboden geven de jonge vissen de kans om op te groeien en nieuw nageslacht te creëren, waarmee ze de verliezen in de populatie in hun natuurlijke omgeving blijven verminderen.

De laatste tijd is de kunstmatige kweek van vomer voor productiedoeleinden wijdverbreid geworden. Dit heeft ongetwijfeld invloed op hun aantal in de oceaan. De levensduur in natuurlijke omstandigheden bedraagt zeven jaar.

Samenstelling en caloriegehalte

De vis wordt als dieetvoeding beschouwd vanwege het magere witte vlees – slechts 1,9 g per 100 g, het eiwitgehalte is vrij hoog met 23,6 g. Koolhydraten zijn afwezig. Calorieën: 105-112 kcal.

De vomer bevat de volgende nuttige voedingsstoffen:

• Omega-3 en aminozuren.
• Nicotinamide.
• B-vitaminen.
• Kalium, jodium, fosfor, zink en zelfs ijzer.

Hoe is vomer heilzaam voor het menselijk lichaam?

Dankzij zijn samenstelling kan men bij verstandige consumptie van de vis veel voordeel behalen.

1. Vanwege het hoge eiwitgehalte en het lage vetgehalte kan het opnemen van vomer in een dieet helpen om goede resultaten te behalen bij gewichtsverlies en normalisatie van de stofwisseling. De vis wordt snel door het lichaam opgenomen. De spijsvertering verwerkt het binnen 2 uur, wat het bijzonder nuttig maakt om het als avondeten te eten.
2. Dankzij het vitaminegehalte versterkt de consumptie van vomer het immuunsysteem en het zenuwstelsel.
3. Omega draagt bij aan het verlagen van cholesterol en het voorkomen van aderverkalking (atherosclerose), en als gevolg daarvan hartinfarcten en beroertes.
4. Vanwege de mineralen is de vis nuttig bij verschillende ijzer- en jodiumtekortgerelateerde bloedarmoede en andere soorten.

Nadelen en contra-indicaties

Elke gezonde voeding kan schadelijk zijn bij ondoordacht gebruik. Er zijn geen directe contra-indicaties voor het eten van vomer. De uitzondering is een allergie voor zeevruchten.

Belangrijk! Het wordt niet aanbevolen dat mensen met een overmaat aan jodium grote hoeveelheden vomer eten.

Bewaarregels

1. Vers ingevroren Selen kan in industriële vriezers worden bewaard bij een temperatuur van niet hoger dan -18 graden gedurende acht maanden. Bij een dergelijke lange bewaring wordt aanbevolen om het product af te dekken met isolatiemateriaal – zeildoek, folie, enz.
2. In de winkel wordt ingevroren vis bewaard bij -5 tot -6 graden gedurende maximaal 2 weken, bij een temperatuur rond 0 graden gedurende 3 dagen, bij afwezigheid van koelcellen wordt de termijn verminderd tot één dag.
3. In de koelkast behoudt vis die warm gerookt is zijn onveranderde smaak gedurende 5 dagen. Koud gerookte vis tot 14 dagen.

Bij niet-naleving van de bewaarregels in de transportketen kunnen productdefecten optreden. De meest voorkomende zijn:

1. Uitdroging. De kleur verdwijnt, het vlees wordt taai, vetten worden afgebroken en daardoor ontstaat een onaangename geur.
2. Vervorming van het karkas treedt op wanneer het niet op tijd wordt omgedraaid tijdens het invriezen, of bij opslag in een hoop en als gevolg van gedeeltelijk ontdooien.

Waar te koop en hoeveel het kost

De ideale plek om vomer te kopen zijn de verse vismarkten in havensteden. Helaas is dat voor onze regio niet goed toegankelijk. In Russische winkels en markten vindt men ingevroren producten. Vaker komen warm- en koudgerookte vomer voor als biersnack.

Prijzen voor vers ingevroren grondstof vanaf 3,50 € per kg. Gerookte producten — vanaf 8,50 €.

Hoe bereidt u vomer op smakelijke wijze: recepten

Vomer kan op elke manier worden bereid. De smaak komt goed tot zijn recht bij grillen. Er zijn ook manieren om het in de oven te bakken, te stoven en te koken. Maar de meest geliefde manier blijft roken.

De manier van portioneren is bij elke bereidingswijze vrij eenvoudig. Het ontbreken van schubben vergemakkelijkt dit proces aanzienlijk. Was de huid, maak een snede van de anus omhoog naar de rug, verwijder de ingewanden en spoel de vis met water.

Op de grill

1. Na het portioneren de vis inwrijven met favoriete kruiden en zout, besprenkelen met plantaardige olie.
2. Het rooster moet goed worden voorverwarmd en ingevet met olie.
3. U bakt de vis 7-10 minuten aan beide zijden.
4. Het is beter om een rooster met twee platen te gebruiken. Dit voorkomt problemen met het omdraaien en het uiteenvallen van de vis wanneer u deze met een spatel optilt.

Voor het serveren besprenkelt u met citroensap of sojasaus.

In de oven

Recepten met deze vis, bereid door te bakken in de oven, zijn ideaal voor een dieetmaaltijd.

Selena, in de oven gebakken op een bedje van groenten

1. U moet de vis schoonmaken volgens de hierboven beschreven methode. Het wordt ook aanbevolen de huid te verwijderen.
2. U brengt de vis op smaak met kruiden.
3. U legt op een met bakpapier beklede bakplaat een bedje van groenten: ui, wortel, tomaat in ringen.
4. U legt de vis, besprenkeld met citroen- of limoensap, op de groenten. U bakt de vis 15 minuten op 180 graden in de oven.
5. Aan het einde kunt u de convectie- of grillstand inschakelen om een goudbruin korstje te krijgen.

Bij het opdienen bestrooit u het gerecht met fijngehakte verse kruiden.

Gebakken met zuurkool

1. U snijdt de schoongemaakte vis in stukjes.
2. U bestrooit de vis met kruiden zonder zout en bakt deze kort, gepaneerd in bloem.
3. U bakt eerst de zuurkool met tomaat en ui, en laat het vervolgens een uur stoven.
4. In dezelfde pan legt u de vis en zet u deze 30 minuten in de oven.

U serveert dit bijzondere gerecht warm.

In de koekenpan

Voor liefhebbers van een knapperige viskorst zijn de recepten voor het bereiden van vomer in de pan geschikt.

1. Om 3 visjes te bakken, moet u het filet in stukjes van 8-10 cm dik snijden en zouten. U klopt 1 ei los met een vork.
2. U verhit olie in een pan en voegt fijngehakte knoflook en gedroogde kruiden toe. Deze manier van het bereiden van de olie geeft de vis een buitengewone geur en een licht pittige smaak.
3. U doopt de stukjes vis in het ei en wentelt ze vervolgens door het paneermeel.

U bakt de vis in een pan met open deksel 5-8 minuten per zijde tot een goudbruine knapperige korst ontstaat.

Tip! U kunt de vis ook zonder paneermeel in de pan bakken. Was de vis hiervoor grondig, wrijf hem in met zout en kruiden. Bak de hele vis aan beide zijden in olie. Op deze manier wordt de huid bijzonder smaakvol.

Hoe rookt u vomer?

Deze vis is uitstekend geschikt om te roken. De rijke smaak is een heerlijke aanvulling op een alcoholische drank.

U moet de vis voor elke rookmethode eerst marineren. Zout werkt zowel als antisepticum en antioxidant. De manieren om vis te pekelen zijn verschillend: klassiek in pekel, droog, met olie. Ze hebben allemaal 5-6 uur tot een dag nodig om de vis volledig te marineren.

1. Voor droog pekelen bedekt u de vis met zout in een bak en laat u hem 10 uur in de koelkast staan.
2. Volgens de klassieke methode marineert u de vomer 12 uur in een vooraf bereide pekel.
3. De olie-marinade geeft de vis een delicate smaak, maar verhoogt ook de energetische waarde. Hiervoor voegt u na het koken olie en citroensap toe aan de pekel. Vervolgens handelt u volgens de klassieke marinadetechniek.

Warm roken

De warmgerookte vomer heeft een prachtig gouden tint en een ongeëvenaard aroma.

1. Hiervoor moet u de rookoven voorbereiden door een vetvanger te plaatsen en de bodem te bedekken met zaagsel.
2. Nadat de vis op welke manier dan ook is gemarineerd, worden ze op een afstand van 1-1,5 cm van elkaar verdeeld, opgehangen aan de staart aan het rooster.
3. Het rooktoestel wordt afgedekt met het deksel en de temperatuur wordt een uur lang op 100 graden gehouden, vervolgens wordt deze gedurende 50 minuten langzaam verlaagd.

Koud roken

Op deze manier kunt u zelfs in een multicooker een visje roken.

1. Dep de vooraf gemarineerde vis af met een handdoek en bestrijk deze met plantaardige olie.
2. Plaats de vis in de multicooker op een speciaal rooster en zet de 'koudrookmodus' aan.
3. Na 1,5-2 uur kunt u van het gerecht genieten.

Als de multicooker geen rookprogramma heeft, kunt u ook een rookoven met elzenzaagsel gebruiken.

1. Hang de voorgezouten vis ondersteboven aan het rooster.
2. U moet roken bij een temperatuur van 25 graden gedurende 5 dagen.
3. Bestrijk het eindproduct met zonnebloemolie.

Vraag en antwoord

Hoe smaakt de vis?

Gebakken of gestoofde vomer heeft een licht zoetige smaak. Het vlees is mals en wit.

Koudgerookte vis heeft een milde, gestoofde smaak, die enigszins lijkt op peled.

Bij warm roken lijkt het op makreel, maar minder vettig en verfijnder.

Heeft hij veel graten of niet?

De vomer heeft natuurlijk graten. Maar het zijn vooral lange wervelgraten. Kleine zijn er vrijwel niet.

Is vomer giftig?

Geruchten over de giftigheid van de vomer zijn nergens door bevestigd. Bij nauwkeurig onderzoek van deze vissen is geen enkel bewijs gevonden van gevaarlijke gifstoffen.

Worden ze in aquaria gehouden?

Vomers kunnen in een huisaquarium worden gehouden. Maar u moet er rekening mee houden dat dit een scholenvis is en dat ze niet alleen leven. Ook is een volume van minimaal 500 liter alleen al voor jonge exemplaren nodig, voor volwassen exemplaren — ongeveer 3 ton water. Daarom wordt deze vissoort vooral in grote oceanaria gehouden.

Interessante feiten

1. Sommige onderzoeken beweren dat de visjes binnen de school met elkaar kunnen communiceren door zacht te knorren. Of ze maken luidere geluiden om vijanden af te schrikken.
2. Onder een hoek van 45 graden is de vis erg moeilijk te zien.
3. De wervelkolom van de vomer verschilt in structuur van andere vissen. Hij buigt vanaf de borstvin naar boven.
4. De 's nachts gevangen selene lijkt inderdaad op de maan door zijn gloed en vorm. Dit blijkt uit foto's van vissers die haar hebben gevangen.
5. Egyptische vissers noemden deze vis Ben-Gurion, omdat hij volgens hen lijkt op het profiel van de Israëlische premier.

Foto van de vomer (selene)