Stroop: wat is het, gezonde eigenschappen en contra-indicaties

Bijna elke inwoner van onze planeet is op de hoogte van de schadelijkheid van suiker. En steeds meer mensen vragen zich af waarmee ze het kunnen vervangen. Tegen deze achtergrond wint melasse aan populariteit, temeer omdat het nuttige vitamines en mineralen bevat.

Melasse: wat is het, hoe ziet het eruit en hoe smaakt het?

Bij de productie van suiker en zetmeel ontstaat een bijproduct in de vorm van een zoete siroop. Dit wordt melasse genoemd. De wetenschappelijke naam is dextrinemaltase of maltodextrine. Het wordt verkregen door afbraak van zetmeel op enzymatische of zure wijze. Als het proces in water plaatsvindt, zijn beide stadia aanwezig.

In het dagelijks leven worden ook andere soorten siropen soms melasse genoemd, die geen verband houden met zetmeel, hoewel dit onjuist is.

Hoe ziet het eruit

Het echte product heeft een dikke, stroperige consistentie, enigszins herinnerend aan honing. De siroop is plakkerig en zal aan de lepel blijven trekken als men probeert het uit de container te scheppen. De kleur hangt direct af van het type melasse.

Hoe het smaakt

Melasse smaakt zoet met een bittere nasmaak, daarom is het niet bij iedereen geliefd. Volgens GOST mag het geen bijsmaak hebben die niet kenmerkend is voor dit product.

Soorten

Melasse kan op verschillende kenmerken worden onderverdeeld.

Op basis van de grondstoffen die voor de productie zijn gebruikt:

1. Zetmeelmelasse. Het product heeft een lichte kleur. Het wordt verkregen uit aardappel-, maïs-, tarwe-, rogge-, gerst-, sorghum- en tapiocazetmeel.
2. Melasse. Zwarte melasse. Het is een bijproduct van de verwerking van suikerriet of suikerbieten. De naam komt van het Portugese 'melaco', wat honing betekent.

Op basis van het percentage koolhydraten in zetmeelmelasse:

1. Karamelmelasse (van 36 tot 44%). Kleurloze of lichtgele siroop zonder geur. Voor de productie wordt maïs- of aardappelzetmeel gebruikt, dat wordt afgebroken en versuikerd. Op het grondgebied van de Sovjet-Unie was dit type melasse de enige die in de voedingsindustrie werd geproduceerd.
2. Maltose (meer dan 37%). Het heeft een bruine tint en een zoetige moutsmaak. Het wordt gebruikt in de keuken en voor het brouwen van bier. Het productieproces vereist geen gebruik van chemische zuren en katalysatoren, waardoor de stroop lang stroperig blijft en niet kristalliseert. Het is de goedkoopste suikervervanger.
3. Hoog versuikerd (meer dan 43%). Het product heeft een hoge viscositeit, is dik en geurloos. Meestal is het kleurloos, maar soms kan het een gelige tint hebben. Het heeft een hogere zoetgraad.
4. Laag versuikerd (van 26 tot 35%). De belangrijkste vereiste bij de productie van deze stroop is een laag glucosegehalte (niet meer dan 10%). Het wordt gebruikt in de keuken, voor de productie van bouwmaterialen en in de metallurgie voor vormmengsels.

Productietechnologie

De productie van stroop in de voedingsindustrie omvat verschillende fasen die een strikte naleving van technische normen vereisen om een product van hoge kwaliteit te verkrijgen. Het product moet voldoen aan de internationale standaard GOST 33917-2016, die op 1 januari 2018 als nationale standaard van de Russische Federatie is ingevoerd.

1. De eerste fase omvat de voorbereiding van het zetmeel voor verwerking. Er wordt grondstof geselecteerd die geen vreemde onzuiverheden bevat. Het zetmeel wordt ontdaan van water en gedroogd, door het in een dunne laag op grote vellen in een goed geventileerde ruimte uit te spreiden.
2. Tweede fase. Voor het hydrolyseproces van zetmeel is een temperatuur van 140-150°C vereist. De rol van katalysator wordt vervuld door zoutzuur. Van het droge poeder wordt zetmeelmelk gemaakt. De concentratie ervan bepaalt het eindproduct. Bijvoorbeeld, uit 40% wordt hoog versuikerde stroop verkregen, terwijl voor gewone stroop slechts 25% voldoende is. Het zetmeel wordt afgebroken tot hydrolyseproducten.
3. Derde fase. Versuikering. Dit proces duurt slechts enkele minuten en wordt uitgevoerd in speciale apparaten waar verhitting, verstijfseling en versuikering gelijkmatig plaatsvinden. Glycosidebindingen worden verbroken en er wordt water aan toegevoegd. De controle op het einde van het proces gebeurt met jodiumproeven. Door toevoeging van het hydrolysaat mag de jodiumoplossing niet van kleur veranderen. Daarna wordt de siroop in een verdamper gekoeld en naar neutralisatie gestuurd.
4. Vierde fase. Neutralisatie wordt uitgevoerd met soda en wordt gecontroleerd aan de hand van de pH-waarde van de siroop.
5. Vijfde fase. Filtratie van de stroop om vreemde onzuiverheden uit het zetmeel en die ontstaan tijdens de neutralisatie te verwijderen. Deze procedure wordt uitgevoerd in een centrifugaalseparator bij een temperatuur van 80-90°C. Daarna moet de siroop helder blijven. De tint ervan hangt af van de oorspronkelijke grondstof, en de kleurintensiteit van de zuiverheid van het zetmeel, de hydrolysemethode en de neutralisatieomstandigheden.
6. Zesde fase. Ontkleuring van de gefilterde siroop met adsorptiemiddelen. Het doel van deze procedure is het volledig verwijderen van kleur, vreemde geuren, het verwijderen van onzuiverheden en het verminderen van de zuurgraad. Als adsorptiemiddelen worden actieve kool en ionenuitwisselingsharsen gebruikt.
7. Zevende fase. Indikken van de siroop. Na alle fasen heeft de stroop een vloeibare vorm (concentratie 35-40%). Ze wordt ingekookt tot een dikkere consistentie (55-57%). Hiervoor worden vacuüm-indampingsapparaten gebruikt.
8. Achtste fase. Indampen van de stroop. Om een product van hoge kwaliteit te verkrijgen, moet het gehalte aan droge stof in de siroop ten minste 78% zijn. Hiertoe wordt de gezuiverde dikke siroop opnieuw in een vacuüm-indampingsapparaat geplaatst en wordt het indampen gedurende ten minste één uur uitgevoerd bij een temperatuur van maximaal 60°C.
9. Negende fase. Koeling. Omdat bij een dikke consistentie de afkoeling van de stroop langzaam verloopt en veel tijd in beslag neemt, wat leidt tot kleurvorming, wordt gestreefd de stroop snel af te koelen tot 45° Celsius. Hiertoe wordt een warmtewisselaar gebruikt, in het midden waarvan zich een circulatiebuis en een roerwerk bevinden. De stroop, die door de spiraalbuizen stroomt, wordt gekoeld en komt in een speciale verzameltank terecht.

Hierna wordt het eindproduct verpakt en in de verkoop gebracht. De houdbaarheid van stroop die volgens deze technologie is geproduceerd, bedraagt 12 maanden.

Waarin verschilt melasse?

Ondanks dat stroop in recepten sommige producten vervangt, heeft het zijn eigen kenmerken.

Van suiker

Stroop is een bijproduct van de productie van suiker en zetmeel. Uit suikerbieten en suikerriet wordt melasse verkregen. De smaak van de siroop is aanzienlijk zoeter vergeleken met geraffineerde suiker. Tegelijkertijd is het gezonder, omdat het verschillende mineralen en vitamines bevat.

Het gebruik van stroop voorkomt dat jam en marmelade versuikeren en versterkt het fruit- of bessenaroma van het product. Het voorkomt dat banketbakkerijproducten snel uitdrogen.

Van honing

Het voornaamste verschil is dat honing door bijen wordt geproduceerd. Het is een natuurlijk product met een duidelijk uitgesproken bloemengeur. Om stroop te verkrijgen, moet men nogal wat moeite doen.

Hoewel stroop qua consistentie aan jonge honing doet denken, zijn ze toch te onderscheiden. Het bijenproduct is stroperiger. Als u het met een lepel opschept, zal het in grote druppels vloeien, terwijl de dikke stroop als een 'draadje' loopt. Qua smaak geeft stroop een zoete toets, terwijl honing dat gevoel niet geeft. Uiterlijk moet honing helderder zijn dan het product van zetmeelhydrolyse. Een andere manier om ze van elkaar te onderscheiden, is door het product op de rug van de hand te wrijven. Een druppel honing wordt snel volledig opgenomen, terwijl stroop een plakkerig spoor achterlaat.

Van melasse

Melasse is, in tegenstelling tot maïsstroop, een bijproduct bij de productie van kristalsuiker. Het wordt beschouwd als een veevoederadditief. De siroop heeft een donkerbruine kleur en een eigenaardige geur. Afval van de verwerking van suikerbieten is niet eetbaar voor de mens, maar rietsuikermelasse is een levensmiddelenadditief (in Amerika en Canada wordt het in de keuken gebruikt).

Het belangrijkste verschil met maïsstroop is de kleur en geur. Daarbij wordt de zwarte melasse als gezonder beschouwd.

Van kvaswort

Kvasswort, net als melasse, is een stroperige dikke vloeistof. Maar in tegenstelling tot de laatste, is het donkerbruin van kleur en smaakt het zuur-zoet. Het wordt gemaakt van gedeeltelijk gekiemde en gedroogde granen.

Samenstelling en caloriegehalte

Melasse dient als een uitstekende suikervervanger, omdat het in tegenstelling tot suiker stoffen bevat die gunstig zijn voor de menselijke gezondheid.

Vitaminen:

• thiamine (B1);
• riboflavine (B2);
• choline (B4);
• pantotheenzuur (B5);
• pyridoxine (B6);
• nicotinezuur (B3).

Macro-elementen:

• kalium;
• calcium;
• magnesium;
• natrium;
• fosfor.

Micro-elementen:

• ijzer;
• mangaan;
• koper;
• seleen;
• zink.

Verteerbare koolhydraten:

• mono- en disachariden;
• glucose;
• sacharose;
• fructose.

Verzadigde vetzuren, enkelvoudig onverzadigde, meervoudig onverzadigde zuren.

De energetische waarde van het product is 290 kcal per 100 gram, die voornamelijk uit koolhydraten bestaan.

Waar is melasse goed voor?

Karamelmelasse

Dit type melasse is het meest gebruikelijk in het voormalige Sovjetgebied. Het wordt door huisvrouwen meestal gebruikt voor het bakken en bij het verwerken van fruit en bessen.

Karamelmelasse bevat fructose, maltose, glucose, dextrinen, eiwitten, enzymen, vetten, B-vitaminen, evenals minerale elementen zoals fosfor, ijzer, natrium, kalium, calcium, magnesium.

Een ongebruikelijke toepassing van dit product zijn haarmaskers, die vrouwen in de vorige eeuw zelf maakten. Hiervoor verdunden ze melasse met gelijke delen water en brachten het op het hoofd aan. Men geloofde dat dit de haargroei bevordert en het verschijnen van grijs haar vertraagt. Eenzelfde masker voor het gezicht verbetert de huidkleur en vertraagt de veroudering.

Witte

Witte melasse wordt meestal gebruikt voor het bereiden van siropen. Het wordt beschouwd als een van de beste suikervervangers, hoewel de grondstof ervan geraffineerde suiker is. Hoewel de energetische waarde van het product lager wordt, blijft deze nog steeds op een hoog niveau.

Een groot voordeel van deze melasse is dat het vrij eenvoudig thuis te bereiden is. Hoewel de voordelen van dit product kleiner zijn dan bij het gebruik van andere soorten van deze siroop.

Zwarte

Zwarte melasse wordt beschouwd als de meest heilzame van allemaal.

1. Het bevat koper en noodzakelijke sporenelementen die helpen beschadigd haar te herstellen, de nagelstructuur te verbeteren bij broosheid, en een gunstig effect hebben op de huid.
2. Een gematigde glycemische index maakt het mogelijk om het in kleine hoeveelheden te consumeren door mensen met diabetes type 2. De lage calorie-inhoud van het product maakt het mogelijk om zwarte melasse aan dranken toe te voegen tijdens een dieet om af te vallen.
3. Bij constipatie wordt dit product aanbevolen als een natuurlijk laxerend middel. Bij regelmatig gebruik zal het ook helpen de darmactiviteit te normaliseren om dergelijke problemen in de toekomst te voorkomen.
4. Twee theelepels siroop per dag worden aanbevolen voor zwangere vrouwen en mensen met bloedarmoede. Het hoge ijzergehalte in zwarte melasse helpt het hemoglobinegehalte op peil te houden.
5. De ideale verhouding van calcium tot magnesium bevordert de opname ervan door het menselijk lichaam. Dit dient als preventie tegen osteoporose en versterkt het botskelet.
6. Mangaan helpt om energie te produceren uit de eiwitten en koolhydraten die via voedsel worden opgenomen. Kalium heeft een gunstig effect op het zenuwstelsel van de mens, vitamine B6 is een opslagplaats van enzymen en bevordert de normalisatie van de stofwisseling.
7. Zwarte melasse kunt u beter gebruiken als toevoeging aan dranken. U kunt 2 theelepels siroop mengen met gewoon heet water. 's Ochtends op een lege maag gedronken, geeft het u een energieboost voor de hele dag.

Zetmeelmelasse

Dit type melasse wordt voornamelijk gebruikt in de zoetwarenproductie als zoetstof en antikristallisatiemiddel.

Volgens wetenschappelijke waarnemingen is glucosestroop de meest optimale suikervervanger in de menselijke voeding. Het verlaagt de calorieën van bereide gerechten, geeft ze extra gunstige eigenschappen en verlengt de houdbaarheid van zoetwaren zonder schade aan de gezondheid.

Dankzij het gebruik van bioconversie van zetmeel zijn er melasses met verbeterde eigenschappen op de markt verschenen.

Maïspap

Maismelasse wordt het vaakst aanbevolen in sport- en dieetvoeding. Snel opneembare koolhydraten zijn onmisbaar bij hoge fysieke en mentale belasting.

Daarnaast zorgt de aanwezigheid van vitamines, mineralen en aminozuren ervoor dat het volgende mogelijk is:

1. Het immuunsysteem versterken en de weerstand van het lichaam tegen seizoensgebonden virusziekten ondersteunen.
2. De opname van stoffen versnellen en hun metabolisme in het lichaam reguleren.
3. De werking van het maag-darmkanaal reguleren.
4. Siroop in biscuit, brood en ander gebak verhoogt de luchtigheid, waardoor producten lichter en luchtiger worden.

Maltosemelasse

Maltose behoort tot de eenvoudige koolhydraten die helpen snel te herstellen na aanzienlijk energieverbruik. Het wordt gemakkelijk door het lichaam opgenomen. Het proces begint al voordat de melasse de maag bereikt, dankzij de aanwezigheid van het enzym amylase in het speeksel. Deze eigenschap maakt maltose gunstiger in vergelijking met fructose en sucrose.

In veel gerechten die worden aanbevolen bij diëten, zit deze siroop: beschuit, knäckebröd, langwerpige koekjes, muesli en andere producten.

Maltosemelasse bevat B-vitaminen, aminozuren, de spoorelementen kalium, zink, fosfor, magnesium en ijzer.

Bietenmelasse

Melasse gemaakt van suikerbieten verschilt aanzienlijk van rietmelasse. Alleen de siroop die overblijft na de laatste kristallisatie wordt melasse genoemd. Tussenliggende siropen worden gebruikt als veevoederadditief, omdat ze een voor mensen onaangename smaak en geur hebben.

Zelfgemaakte melasse wordt gebruikt in de keuken. Het helpt:

1. Bij aandoeningen van het maag-darmkanaal.
2. Om het cardiovasculaire systeem te stimuleren.
3. Het helpt de hersenfunctie en versterkt het zenuwstelsel.

Rietmelasse

Deze melasse wordt verkregen als bijproduct bij de productie van rietsuiker. De tint hangt af van de grondstof. De kleur varieert van licht — tot donkerbruin. Het product was populair in de Verenigde Staten van Amerika tot het midden van de 20e eeuw. Het werd niet alleen veel gebruikt in de keuken, maar ook in het brouwen van bier.

Melasse A – de eerste stroop, onderscheidt zich door een hoog suikergehalte. Melasse B – de tweede melasse heeft al een bittere smaak. De derde koking maakt de melasse donker en stroperig met een sterke geur en een laag suikergehalte. Melasse C wordt Blackstrap genoemd en heeft de hoogste concentratie vitamines en mineralen.

Ondanks de bittere smaak wordt het verkocht als voedingssupplement bij diëten. Ook wordt het gebruikt als meststof en als veevoer in de veehouderij.

Voordelen van melasse in de veeteelt

Voedermelasse wordt veel gebruikt in de veehouderij. In grote bedrijven wordt het toegevoegd aan het voer voor rundvee, varkens, paarden en schapen. Het wordt ook gebruikt als aanvullend voer voor vissen. In particuliere bedrijven geven ze het aan geiten.

Het is een hoogenergetisch product dat geconcentreerd voer vervangt. Daarom wordt de hoeveelheid strikt berekend en toegevoegd aan stro en hooi. Het verhogen van de dagelijkse dosis kan leiden tot acidose.

Een tekort aan suiker in de voeding van koeien leidt tot verlies van vetgehalte in melk, verstoring van de voortplantingsfuncties en daling van de melkproductie. Melasse vult dit tekort aan. Binnen een week na gebruik van dit supplement neemt de melkopbrengst gemiddeld met 10% toe, het vetgehalte stijgt met 0,3–0,4%. Het gewicht van pasgeboren kalveren neemt toe.

Observaties bij dieren hebben aangetoond dat het gebruik van melasse:

1. Verbetert de verteerbaarheid van ruwvoer.
2. Is een product dat dieren aantrekt door zijn smaak en hun eetlust verhoogt.
3. Draagt bij aan het verminderen van stress bij de overgang naar stalling.
4. Verlaagt de kostprijs van het eindproduct.
5. Is een extra energiebron.
6. Verbetert de smaak van koemelk en geitenmelk.

Melasse wordt geleidelijk aan het dieet toegevoegd, dag na dag de dosis beetje bij beetje verhogend, zodat de micro-organismen in de pens zich kunnen aanpassen aan het nieuwe onderdeel. Aan melkgevende kalveren wordt geen melasse gegeven.

Voor varkens die worden gemest, wordt melasse gebruikt met een hoog suikergehalte. Er moet rekening mee worden gehouden dat een laag aandeel niet-eiwit stikstof ertoe leidt dat de dieren slechts 50% van het eiwit opnemen. Voor biggen dient dit voedingssupplement als een goede vervanging voor lactose, waardoor ongeveer 20% op voerkosten kan worden bespaard.

Zowel kuikens als volwassen kippen eten melasse met plezier. Maar het dient eerder als een soort dessert, dus moet het met zorg worden gegeven, door een zoete brij te bereiden op basis van de oplossing ervan.

Zelfs de meest kieskeurige paarden eten voedermelasse. Het is uitstekend geschikt als toevoeging aan het basisvoer en als 'muesli' om het dier te belonen.

Als voedermelasse worden riet-, bieten- en graanmelasse gebruikt.

In viskwekerijen wordt melasse gebruikt als lokvoer op plaatsen waar wordt gevist. Het doel is om de eetlust van de vissen te stimuleren. Er wordt aangenomen dat melasse een krachtig natuurlijk attractans is.

Kan melasse worden gebruikt bij gewichtsverlies?

Niet iedereen is in staat om voorgoed van zoetigheid af te zien, hoe graag hij ook zou willen afvallen. Om dit proces zachter te laten verlopen en stress te vermijden, kunt u de gebruikelijke zoetigheden vervangen door stroop. Het bevat geen vetten en is minder calorieënrijk dan gewone suiker. Maar na verloop van tijd is het beter om ook dit product te laten staan. In het uiterste geval kunt u het in zeer beperkte hoeveelheden in de ochtend gebruiken, terwijl u de fysieke inspanning verhoogt. Dankzij het lage sucrosegehalte verwerkt het lichaam de calorieën snel tot energie.

De beste optie is het gebruik van zwarte stroop. Ondanks de specifieke geur en smaak krijgt het lichaam toch zoetigheid. Maar veel van dit product zult u niet kunnen eten.

Melasse en diabetes: kan het worden geconsumeerd?

Bij diabetes type 2 fungeert stroop als een suikervervanger. Dit geldt vooral voor melasse. Het heeft een lage glycemische index, wordt efficiënt door het lichaam opgenomen en leidt niet tot een plotselinge stijging van de bloedsuikerspiegel. Maar het gebruik van het product moet worden beperkt tot een norm van 0,5–1 gram stroop per kilogram lichaamsgewicht van de patiënt per dag.

Voordat u andere soorten siroop eet, dient u de glycemische index ervan te bestuderen. Sommige hebben een hoge index.

Nadelen en contra-indicaties

Er zijn niet zo veel contra-indicaties voor het consumeren van stroop. Toch moet u er rekening mee houden voordat u dit voedingssupplement in uw dieet opneemt of het gebruikt voor het bereiden van gebak of jam.

1. Het is een allergeen product. Als uw lichaam niet alle producten verdraagt, kunt u het daarom beter eerst in een kleine dosis proberen. Bij het optreden van loopneus, verstopte neus, huiduitslag moet u een antihistaminicum innemen en afzien van stroop.
2. Sommige mensen hebben weinig van het enzym amylase in hun lichaam; voor hen is inname van maltodextrine gecontra-indiceerd.
3. Sommige soorten siropen hebben een hoge glycemische index, dus bij diabetes kunt u beter zwarte stroop kiezen.
4. Het product heeft een hoog caloriegehalte, dus als u een zittende levensstijl heeft, bestaat het risico dat koolhydraten worden omgezet in vetten. Bodybuilders die een speciaal dieet volgen, kunnen stroop beter uit hun voedingspatroon weren.
5. Het constant consumeren van stroop kan het hongergevoel versterken.
6. Bij een verstoorde darmwerking kan siroop onaangename gevoelens in de onderbuik, een opgeblazen gevoel en winderigheid veroorzaken. Als dit gebeurt na de eerste inname van het product, dient u de dosis te verlagen en uw lichaam geleidelijk aan het onbekende product te laten wennen.
7. Stroop opgelost in heet water kan een negatief effect hebben op het tandglazuur, door het te beschadigen en donker te verkleuren. Daarom wordt aanbevolen deze oplossing alleen via een rietje te drinken.

Hoe maakt u melasse thuis?

Bietenmelasse

Om bietenstroop te verkrijgen heeft u 1 middelgrote biet, 0,5 kopje water en 6 eetlepels suiker met een berg nodig.

Recept: pers met een sapcentrifuge het sap uit de biet. Als u die niet heeft, kunt u de groente raspen, er water aan toevoegen en goed met de handen kneden tot het water bruin wordt.

U perst het geheel door een kaasdoek die in meerdere lagen is gevouwen. Daarna voegt u weer wat water toe aan de pulp en herhaalt u het proces.

U verdunt het verkregen sap met suiker en zet het op het fornuis. Na het koken draait u het vuur lager en laat u het sudderen tot het dikker wordt. Meestal duurt het indikken 40-50 minuten. Het moet in volume ongeveer drie keer verminderen. Er verschijnt een karamelaroma.

De afgewerkte stroop moet eruitzien als een donkerbruine siroop en smaken naar verbrande suiker.

Witte

Het is het eenvoudigst om thuis witte stroop van geraffineerde suiker te maken. In de regel zijn alle ingrediënten in elke keuken aanwezig.

U heeft 700 gram suiker nodig, 300 ml water, 3 gram baking soda en 4 gram citroenzuur.

Recept: Zet water in een steelpan op het vuur en verhit het tot het kookt. Voeg daarna de suiker toe terwijl u constant roert. Wanneer de siroop kookt, voegt u het citroenzuur toe, roert u om en laat u het mengsel 40-45 minuten op laag vuur sudderen. Daarna laat u het mengsel afkoelen zonder het deksel te openen.

Giet de in een kleine hoeveelheid water opgeloste baking soda bij de afgekoelde massa en meng grondig. De inhoud van de pan moet beginnen te schuimen. Als het schuim na 10-15 minuten niet is gezakt, moet u het met een lepel verwijderen. De stroop is klaar.

Hoe u het correct bewaart

Gekochte, industrieel geproduceerde stroop kunt u het beste bewaren in dezelfde verpakking waarin deze is verkocht. De optimale temperatuur is niet hoger dan 12 graden Celsius. In een warmere ruimte begint het product zijn viscositeit te verliezen. Houdbaarheid: 1 jaar vanaf productiedatum. Meng geen verschillende soorten stroop of stroop van verschillende producenten in één pot.

Zelfgemaakte stroop moet u in een gesteriliseerde glazen pot doen en in de koelkast of kelder bewaren. De houdbaarheid van dit product is 12 maanden. Een met water verdund product moet u binnen een dag of twee gebruiken. Anders kan het gistingsproces beginnen.

Wat kan er van melasse worden bereid?

Als suikervervanger in dranken wordt vaker lichte stroop gebruikt. Donkere stroop wordt gebruikt voor het maken van desserts, gebak en jam.

Medovik-taart voor wie geen honing eet.

Ingrediënten: voor het deeg heeft u 100 gram boter nodig, 200 gram suiker, 3 eieren, 3 eetlepels stroop, 1,5 theelepel bakpoeder, 350 gram bloem. Voor de room heeft u nodig: 900 ml volle zure room, 4 eetlepels suiker, het sap van een halve citroen, 4 eetlepels stroop.

Recept: Smelt de boter au bain-marie, voeg de suiker toe en roer alles door. Breek één voor één de eieren in dezelfde kom, terwijl u blijft roeren. Giet daarna de stroop erbij.

U mengt de helft van de bloem met het bakpoeder en voegt deze toe aan het resterende mengsel. Daarna haalt u de kom van het waterbad en voegt u geleidelijk de rest van de bloem toe. Het deeg verdeelt u in 8 delen, rolt u uit tot platte schijven en bakt u 2-3 minuten. U snijdt de randen bij en laat ze afkoelen.

Voor de room klopt u de zure room met de suiker en voegt u het citroensap toe. Giet de stroop erbij terwijl u blijft roeren. Bestrijk de lagen en de zijkanten van de taart met de afgewerkte room. Bestrooi de bovenkant met de kruimels die over zijn van het bijsnijden van de randen.

Waarmee kan het worden vervangen bij het bakken?

Niet altijd heeft u melasse bij de hand, maar u wilt graag een nieuw recept proberen. Of u heeft het nodig voor een beproefd gerecht, terwijl de ingrediënten al zijn gemengd.

3/4 kop suiker vervangt 1 kop melasse. Invertsuikersiroop, honing, ahornsiroop of glucosestroop vervangt melasse 1:1.

Interessante feiten over melasse

Een verschrikkelijk incident in Boston is verbonden met de productie van melasse. In 1919 ontplofte daar een grote tank met hete siroop. Een golf van ongeveer 4 meter hoge gloeiende vloeistof stroomde de straat op; binnen korte tijd verspreidde 8700 kubieke meter melasse zich met een snelheid van ongeveer 60 km/u over de straten. Mensen konden niet op tijd ontsnappen en verdronken in de zoete siroop. Velen liepen brandwonden op. Nadat de melasse was afgekoeld, werd een hele wijk van de stad onbewoonbaar. Om de orde te herstellen werden marinierseenheden van het Amerikaanse leger naar Boston gestuurd.

Er is meer dan honderd jaar verstreken, maar zelfs vandaag de dag ruikt de grond in de wijk North End, doordrenkt met het zoete product, naar karamel.

Het bedrijf betaalde de slachtoffers een vrij groot geldbedrag.

Foto van melasse