Wat is Worcestersaus? Waarmee kunt u het vervangen in Caesarsalade of Bloody Mary

De traditionele en algemeen geliefde dressing in Engeland is Worcestersaus. Het kwam naar Rusland samen met de Caesarsalade en de Bloody Mary-cocktail. De samenstelling is complex. Het heeft een zoetzure smaak die vrijwel elk gerecht perfect aanvult. In recepten wordt het aangeduid als 'Worcestershiresaus', 'Worcester', 'Worcestersaus' of 'Worcestershiresaus'.

Wat is Worcestersaus

Worcestersaus werd al in de negentiende eeuw gecreëerd door twee apothekers die experimenteerden met verschillende samenstellingen. Het resultaat was een saus die niet erg smakelijk was. Ze deden hem in een vat en vergaten hem vervolgens. Ondertussen trok hij, en kwamen er nieuwe smaaktonen vrij.

Het vat waarin de smakeloze saus werd bewaard, herinnerde men zich pas een jaar later. Hij smaakte heerlijk en is sindsdien de populairste dressing in Engeland.

Samenstelling

De samenstelling bevat verschillende componenten. Het klassieke recept van het kruid is vrij complex, maar veel huisvrouwen en chef-koks hebben al lang door waarmee ze sommige ingrediënten kunnen vervangen zonder afbreuk te doen aan de smaak. Sommige componenten kunnen volledig worden weggelaten.

Het belangrijkste kenmerk van Worcestersaus is ansjovis - dat is een vooraf gedroogd klein visje met een bijzonder aroma. Juist dit geeft het kruid zijn smaak. Ansjovis is tegenwoordig in vrijwel elke supermarkt te koop.

Volgens het klassieke recept bevat de samenstelling:

• water;
• ansjovis;
• sjalot;
• knoflook;
• kerrie;
• cayennepeper, piment en zwarte gemalen peper;
• rundvleesbouillon;
• tamarinde;
• citroensap;
• mierikswortel;
• selderij;
• gemberwortel;
• suiker;
• zout;
• laurierblad;
• nootmuskaat;
• asafoetida;
• azijn;
• melasse.

Dit is de samenstelling van de saus die al in de negentiende eeuw werd bereid. Tegenwoordig wordt een eenvoudiger recept gebruikt. Bovendien is het product kant-en-klaar verkrijgbaar.

Ontstaansgeschiedenis

De ontstaansgeschiedenis van Worcester is vrij interessant. Maar velen beschouwen het slechts als een legende.

In het begin van de 19e eeuw keert Lord Marcus Sandys, voormalig gouverneur van Bengalen, terug van een reis door India naar zijn geboorteland Engeland. Hij arriveert in zijn Worcester, dat in het graafschap Worcestershire ligt, en na verloop van tijd wordt hij het beu om saaie Engelse gerechten te eten. Het dieet van de Engelsen bestond toen immers voornamelijk uit havermout, vis, aardappelen en rijst. De lord was gewend aan de kleurrijke Indiase keuken, rijk aan vele specerijen. Daarom wendt hij zich tot twee apothekers, William Perrins en John Lea, met het verzoek een saus van groenten en vis voor hem te bereiden volgens een speciaal recept. Maar de apothekers konden deze taak niet aan en de resulterende kruiderij smaakte vreselijk.

Toen werd het in vaten gedaan en in de kelder achtergelaten. Na een jaar herinnerde men zich het en bleek dat de saus van een sterk ruikende vloeistof was veranderd in een aromatische substantie. Het werd in flesjes gegoten en uitverkocht.

De kruiderij beviel de huisvrouwen zo goed dat ze het tot op de dag van vandaag niet alleen gebruiken voor de 'caesarsalade', maar ook voor vlees- of groentegerechten. Dankzij zijn bijzondere zoetzure smaak vormt het een perfecte aanvulling op vrijwel elk gerecht.

Hoogstwaarschijnlijk heeft lord Sandys nooit bestaan. Historici hebben geen schriftelijke bewijzen van zijn bestaan gevonden. Mogelijk hebben de apothekers hem zelf verzonnen.

Ze wisten zelfs met de stewards van Britse schepen te regelen dat de Worcestersaus in het menu van de passagiers werd opgenomen. Dit bracht hen niet alleen winst, maar ook wereldwijde roem.

In 1839, aangekomen vanuit Engeland in New York, werd de flessaus de eerste kruiderij die naar Amerika werd geïmporteerd. De merkproducenten wikkelen de fles vandaag de dag nog steeds in papier, volgens de traditie.

Waar wordt Worcestersaus aan toegevoegd?

Het bekendste gerecht waaraan worcestersaus wordt toegevoegd, is de caesarsalade. Maar tegenwoordig wordt de saus gebruikt om verschillende gerechten een unieke smaak en aroma te geven. Hij past uitstekend bij hamburgers, vlees, kipnuggets, sjasliek. Het wordt gebruikt bij de bereiding van sommige soepen. Het vormt een perfecte aanvulling op gehakt of groentestoofpot.

De saus wordt ook gebruikt bij de bereiding van de cocktail 'Bloody Mary'. Zo kan worcestersaus worden beschouwd als een universele kruiderij die elk gerecht een pikante smaak kan geven.

Voor- en nadelen van de saus

In worcestersaus zitten vele componenten die nuttige stoffen bevatten die een positieve invloed hebben op het lichaam.

1. Calcium. Draagt bij aan de versterking van botweefsel.
2. IJzer. Noodzakelijk voor het proces van bloedvorming. Een tekort leidt tot bloedarmoede en anemie.
3. Vitamine C. Het ondersteunt het immuunsysteem en helpt bij het bestrijden van verkoudheidsziekten.
4. Kalium, magnesium en fosfor. Deze stoffen zijn absoluut noodzakelijk voor spierweefsel en bevorderen een goede werking van het hart- en vaatstelsel.
5. B-vitaminen. Ze nemen deel aan vrijwel alle chemische processen in het lichaam en dragen bij aan het behoud van een goede werking van inwendige organen en systemen.
6. Zink, selenium. Ook nodig voor het lichaam, omdat ze bijdragen aan de synthese van een aantal hormonen.

De saus draagt bij aan het behoud van de schoonheid en jeugdigheid van de huid, verbetert de stemming en normaliseert de werking van het spijsverteringsstelsel.

Men gebruikt de specerij altijd in kleine porties, daarom veroorzaakt het geen schade. Tot de contra-indicaties behoren de aanwezigheid van een maagziekte in de acute fase, omdat het azijn en citroensap bevat. Deze hebben een negatieve invloed op het maagslijmvlies. Ook mensen met diabetes mellitus dienen geen Worcestersaus aan gerechten toe te voegen. In de in de winkel gekochte specerij zitten suiker en melasse, wat leidt tot een significante verhoging van de bloedsuikerspiegel.

Personen met hypertensie dienen het met voorzichtigheid te gebruiken, omdat Worcestersaus voldoende zout bevat.

Hoe kiest u en waar koopt u het?

Het product kan worden aangeschaft in de supermarkt of op de officiële website van de fabrikant. De enige producent van de originele saus volgens het klassieke recept is het bedrijf Lea&Perrins.

Het product van het merk APPEL is niet het origineel, maar slechts een analoog. Het is goedkoper en verschilt in samenstelling en smaak.

Voordat u de saus koopt, is het belangrijk om de fles zorgvuldig te inspecteren en op het volgende te letten:

1. Verpakkingsintegriteit. Een schending van de luchtdichtheid leidt tot snelle bederf van het product.
2. Houdbaarheidsdatum. Gebruik geen saus waarvan de houdbaarheidsdatum is verstreken.
3. Fabrikant. De originele saus wordt slechts door één bedrijf geproduceerd. De anderen zijn analogen.

Bewaar het product in de koelkast, in een goed afgesloten container, maximaal 2 weken na opening.

Waarmee kunt u Worcestersaus vervangen

U kunt Worcestersaus vervangen door een mengsel van balsamicoazijn en sojasaus. Veel mensen gebruiken olijfolie met citroen als alternatief.

De beste vervangers voor Worcestersaus:

1. Vissaus — omdat het wordt gemaakt van gefermenteerde ansjovis, heeft het smaaktonen die dicht bij de originele Worcestersaus liggen.
2. Barbecuesaus — een goede vervanger voor gegrild vlees en diverse dressings. Kies het beste voor pittige en zoete varianten.
3. Oestersaus — deze specerij is geschikt als vervanger bij de bereiding van sauzen en gebakken aardappelen.
4. Coconut aminos — een vegetarische vervanger voor Worcestersaus. Geschikt voor sauzen en marinades.
5. Sherryazijn — qua smaak vergelijkbaar met Worcestersaus (zoetzuur, maar minder kruidig). De verhouding voor vervanging is 1:1.

Soms kan in recepten Worcestersaus worden vervangen door: A1-steaksaus, Shaoxing-wijn, Tabasco (geschikt voor vervanging in een Bloody Mary) of ansjovispasta.

Dit is interessant! Veel chef-koks hebben geprobeerd Worcestersaus na te maken. Daarom bestaan er tegenwoordig veel recepten voor analogen. Maar het is niet gelukt om dezelfde smaak en geur te bereiken. Het is onmogelijk om de echte saus zelf thuis te maken.

Hoe bereidt u Worcestersaus thuis

Al bijna 200 jaar proberen chef-koks en ervaren huisvrouwen de saus na te maken, maar dat is nog niet gelukt. Er bestaan talloze recepten om de smaakmaker te bereiden. Elk ervan is op zijn eigen manier bijzonder. De meest populaire zijn:

Klassiek

U dient de volgende ingrediënten voor te bereiden:

• 2 ansjovis;
• 2 uien;
• 2 teentjes knoflook;
• 3 el azijn (9%);
• 50 g gember;
• 5 dadels;
• 1,5 kopje sojasaus;
• 300 ml water;
• elk 1 tl gedroogde kruidnagelbloemen en gemalen kaneel;
• 2 tl kerrie;
• 1,5 el suiker;
• 1 tl kardemom;
• 1,5 tl zwarte peperkorrels;
• elk een derde tl rode peper en zout.

Doe knoflook, kruiden, vis, ui en gember in een gaasje en knoop het dicht. Giet water in een kleine pan of steelpan, laat het kruidenbundeltje erin zakken en zet het op een voorverwarmd fornuis en breng aan de kook. Giet vervolgens de sojasaus erbij, voeg de suiker, het zout en de vooraf geraspte dadels toe. Zodra het mengsel kookt, zet u het vuur laag en laat u het 35 minuten koken.

Laat het verkregen mengsel 2 weken lang trekken met het bundeltje erin. Verwijder daarna het bundeltje en roer de resulterende saus grondig door.

Saus zonder koken

Daarvoor heeft u nodig:

• 5 el donkere vloeibare honing;
• 1,5 el gedroogde ui;
• 1 el citroensap;
• 2 teentjes knoflook;
• 1 el appelazijn;
• 2 ansjovis;
• elk 0,5 tl rode en zwarte gemalen peper;
• elk een derde tl zout en kaneel;
• kardemom op de punt van een mes.

Giet de honing in een bak, voeg de fijngesneden knoflook en vis toe, strooi de kruiden erover en het citroensap. Doe het mengsel in een glazen pot, sluit goed af, schud en laat 12 uur op een koele plaats staan.

Zelfgemaakte Worcestersaus

U heeft de volgende ingrediënten nodig:

• 1 el azijn (tafelazijn);
• 2 ansjovis;
• 2 tl mosterdzaad;
• ui;
• 3 tl suiker;
• 1,5 tl bereide mierikswortel;
• 1 el citroensap;
• elk 0,5 tl kruidnagel en gemalen kaneel;
• elk een kleine lepel paprika en kerrie;
• een paar teentjes knoflook;
• een half kopje water;
• een halve tl kardemom;
• een derde kopje sojasaus;
• 0,5 tl mengsel van peperkorrels.

Giet water en azijn in een pan en zet op het vuur. Terwijl het kookt, snijd knoflook, ansjovis en ui fijn, doe ze in een gaasje en voeg de kruiden en mierikswortel toe. Laat het bundeltje in het kokende water met azijn zakken en kook een half uur. Voeg vervolgens de sojasaus en het citroensap toe. Laat het mengsel afkoelen, giet het in een pot. Het bundeltje hoeft niet verwijderd te worden. Laat alles een week trekken en schud dagelijks.

Hoe bereidt u Caesarsalade zonder Worcestersaus

U kunt de salade bereiden zonder Worcestersaus te gebruiken. Voor de dressing heeft u nodig:

• 1 el sojasaus;
• 1 kippenei;
• 20 g zoete mosterd;
• 100 ml olijfolie;
• een derde citroen;
• 50 g harde kaas.

Breng anderhalve liter water aan de kook en haal van het vuur. Prik voorzichtig een gaatje in de stompe kant van de eierschaal en dompel het ei 3 minuten in het kokende water, breek vervolgens de schaal en doe het ei in een geschikte bak. Klop het met een blender tot het volume ongeveer verdubbeld is.

Voegt u het citroensap aan het mengsel toe en klopt u het nogmaals. Daarna voegt u de geraspte kaas, mosterd en sojasaus toe. Klopt u het opnieuw met de blender. Tijdens het kloppen voegt u in kleine porties de olie toe. Dekt u het mengsel af met plasticfolie en plaatst u het 2 uur in de koelkast, waarna u het kunt toevoegen aan de Caesarsalade, bereid volgens uw favoriete recept.

Worcestersaus is de trots van Engeland. Het werd al in de 19e eeuw uitgevonden, maar is vandaag de dag nog steeds erg populair. Het wordt gebruikt als smaakmaker voor veel gerechten en zelfs cocktails. Dankzij zijn rijke samenstelling heeft de klassieke saus een positief effect op het lichaam. Maar u moet het alleen in kleine porties gebruiken. Zo veroorzaakt het geen schade, maar geeft het een bijzondere smaak en aroma aan het gerecht.