Zeeflinters: foto's, beschrijving, nuttige eigenschappen en recepten

Zeeflinters zijn tweekleppige weekdieren van de orde Anisomyaria, de kleinste vertegenwoordiger van de familie Pectinoida. Het wordt beschouwd als een delicatesse en wordt actief gebruikt in de voedingsindustrie. Meestal wordt het gegeten als een zelfstandig gerecht, maar het komt ook voor als ingrediënt in diverse culinaire meesterwerken. Dankzij de mooie natuurlijke kleuring van de schelpen zijn zeeflinters wijdverspreid bij het maken van souvenirs.

Historische kronieken getuigen dat deze bewoner van de zee al populair was ten tijde van het Romeinse Rijk. Toen al kenden en waardeerden mensen de heilzame eigenschappen van de zeeflinter. Het vlees werd gegeten en de schelp werd gebruikt als zelfstandig decor.

Zeeflinter: wat het is, hoe het eruit ziet en waar het voorkomt

Wat betreft het uiterlijk lijkt het op een waaierachtige plaat. Vaak zijn er op de schelp kleine uitsteeksels te zien in de vorm van stekels en schubben. Het kleurenpalet is divers en hangt af van de leefomgeving.

Het verspreidingsgebied omvat vrijwel alle wateren ter wereld. Op het grondgebied van de Russische Federatie komen ze voornamelijk voor in de Japanse Zee, de Beringzee, de Tsjoektsjenzee en de Ochotskzee. Uit de leefomgeving blijkt dat de zeeflinter de voorkeur geeft aan koud water en een zandige of rotsachtige bodem. Maar men kan hem ook aantreffen in warmere wateren, zoals de Zwarte Zee.

De ademhaling vindt plaats via draadvormige kieuwen. Zeeflinters bewegen zich zwemmend voort door met de schelpen te klappen, en voeden zich met algen door water te filteren. Een volwassen exemplaar kan tot 3 liter zeewater per uur filteren. Over het algemeen eet hij overdag, 's nachts houdt hij van rusten.

De zeeflinter kan men niet actief noemen in de zeediepten. Vaker gebeurt het dat hij zich in slib ingraaft of aan rotsen hecht. Dit gedrag kan worden beschouwd als een beschermende maatregel bij gevaar. Gevoelige tentakels stellen hem in staat zelfs de kleinste prikkels waar te nemen. Het grootste deel van zijn leven brengt het weekdier op de bodem door.

In de natuur zijn er meer dan 250 soorten. Maar de meest populaire zijn de volgende:

1. IJslandse. De meest gevraagde soort in de vissector. Onder de vertegenwoordigers zijn er exemplaren van groot formaat: schelphoogte vanaf 15 cm, gewicht vanaf 500 g. Maar het vaakst komen toch kleinere exemplaren voor – 8–10 cm bij een gewicht van 100–180 g. Ze bewegen zich doorgaans over korte afstanden – tot 5 m. Beide schelpkleppen zijn ongeveer even groot en vertonen geen geslachtsverschillen. Het mannetje is alleen van het vrouwtje te onderscheiden door de kleur van de gonade (eierstokken en teelballen). Bij het mannetje is deze wit, bij het vrouwtje oranje. De vruchtbaarheid varieert van 500.000 tot 5.000.000. De gemiddelde levenscyclus is 30 jaar. De IJslandse sint-jakobsschelp wordt meestal aangetroffen in de wateren van de Arctische en de Noord-Atlantische Oceaan. In Rusland komt deze voornamelijk voor in de Witte Zee en de Barentszzee op een diepte van 5–100 m.
2. Primorski. Leeft in de wateren van de Japanse Zee. De optimale diepte voor het leven van het weekdier is 1–80 m. Het geeft de voorkeur aan plaatsen met sterke stroming en een gemengde modderige-zandige bodem. De twee schelpdelen verschillen van elkaar: de onderste is meer bol, de bovenste daarentegen is hol. Deze structuur hangt samen met het feit dat het weekdier het grootste deel van zijn leven op de bodem doorbrengt. De levensduur is vrij lang en bedraagt 15–16 jaar. De groeipiek vindt plaats in de lente. Geslachtsrijpheid treedt op na drie jaar. Op deze leeftijd bereikt de schelp een grootte van ongeveer 9–10 cm. Het afzetten van eieren vindt plaats midden in de zomer. Elk vrouwtje van de sint-jakobsschelp kan gemiddeld 20–25 miljoen eitjes afzetten. De meest beviste exemplaren zijn tweejarige weekdieren met een grootte tot 10 cm.
3. Zwarte Zee. De gemiddelde schelplengte is 8 cm. De kleur varieert van wit tot roodbruin. Leeft op een diepte van 40–60 m. Een onderscheidend kenmerk is het snellere tempo van beweging. De levensduur is iets langer dan die van zijn Primorski-broeder en bedraagt 18 jaar. Ondanks het smakelijke vlees heeft het geen commerciële waarde, omdat deze soort weinig voorkomt en klein van formaat is.

Wat is het verschil tussen een zeeflinter en een mossel

Hoewel de sint-jakobsschelp, net als de mossel, tot de tweekleppige weekdieren behoort en beide uitsluitend in zeewater leven en veel worden gebruikt in de keuken, zijn er een aantal verschillen:

1. Uiterlijk. Als u naar de schelp van de sint-jakobsschelp kijkt, ziet u een karakteristieke inkeping aan de rugzijde. Hierdoor lijkt het op een haarkam – vandaar de naam. Bij de mossel is de rugzijde volledig glad.
2. Ongeacht het gevaar blijft de mossel altijd vastzitten, terwijl de sint-jakobsschelp in staat is weg te zwemmen, zij het over korte afstanden.
3. De schelp van de sint-jakobsschelp is waaiervormig met ruwe uitsteeksels, die van de mossel is langwerpig en heeft geen aanhangsels.
4. Dankzij de aanwezigheid van lichtgevoelige bolletjes kan de sint-jakobsschelp, in tegenstelling tot de mossel, reageren op schaduw.
5. De mossel wordt beschouwd als een alledaags voedingsmiddel, terwijl de sint-jakobsschelp tot de delicatessen wordt gerekend.
6. De parelproductie bij sint-jakobsschelpen komt vaker voor dan bij mosselen. Er zijn echter speciale omstandigheden voor nodig.

Samenstelling en caloriegehalte

Het vlees van de sint-jakobsschelp onderscheidt zich niet alleen door zijn uitstekende delicate smaak, maar ook door zijn voordelen voor het gehele menselijke lichaam. Bovendien neemt dit product een rechtmatige plaats in op de lijst van caloriearme voedingsmiddelen. Per 100 g schelpdiervlees zijn er slechts 95 kcal, 0 g koolhydraten, 18 g eiwitten en 1,5 g vet.

Ook bevat dit product de volgende vitamines, micro- en macronutriënten:

• vitamines van de B-groep, PP, A;
• kalium;
• calcium;
• magnesium;
• natrium;
• fosfor;
• zink;
• ijzer;
• arginine;
• valine;
• lysine;
• alanine.

In het zeewaterproduct zijn ook glycine, isoleucine, methionine, threonine, fenylalanine, tryptofaan, asparaginezuur en glutaminezuur, en andere nuttige aminozuren aanwezig.

Hoe zijn zeeflinters nuttig

Algemene voordelen

Door zijn samenstelling kan het vlees van de sint-jakobsschelp, wanneer het wordt geconsumeerd, de meest gunstige invloed op het menselijk lichaam uitoefenen. Het wordt aanbevolen om het schelpdier in het dieet op te nemen voor de preventie en behandeling van vele kwalen. Voordelen van het product:

1. Verwijdert problemen van het bewegingsapparaat.
2. Normaliseert de stofwisselingsprocessen en verbetert ook de werking van de alvleesklier en het gehele spijsverteringsstelsel.
3. Verlaagt het cholesterol- en suikerniveau in het bloed, versnelt de microcirculatie, versterkt de wanden van bloedvaten, wat een positieve invloed heeft op de werking van het gehele cardiovasculaire systeem.
4. Verbetert de toestand van een patiënt die lijdt aan atherosclerose.
5. Reguleert het functioneren van het endocriene systeem.
6. Heeft een positieve invloed op het zenuwstelsel, heeft een kalmerende werking.
7. Heeft een gunstige invloed op het mannelijke voortplantingsstelsel.
8. Verhoogt de energietonus in het menselijk lichaam.
9. Stabiliseert de bloeddruk.

Voor vrouwen

Het eten van sint-jakobsschelpen helpt het vrouwelijk lichaam te verzadigen met een hele schat aan vitamines en nuttige stoffen, waardoor de volgende resultaten kunnen worden bereikt:

• de conditie van huid, haar en nagels verbeteren;
• botten en gewrichten versterken;
• de werking van de schildklier herstellen;
• overtollig gewicht verliezen;
• de algemene tonus van het lichaam verhogen.

Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat bij regelmatige consumptie van sint-jakobsschelp bij vrouwen een vermindering van rimpels en verbetering van de huidteint wordt opgemerkt. Bovendien verdwijnen slapeloosheid, nerveuze spanning en prikkelbaarheid, normaliseert de menstruatiecyclus en verloopt de menopauze minder pijnlijk.

Voor mannen

Het zeewaterweekdier heeft een gunstige invloed, niet alleen op het vrouwelijk lichaam, maar ook op het mannelijk. Sporters moeten dit product gewoon in hun dieet opnemen. De chemische elementen waaruit sint-jakobsschelpen bestaan, kunnen helpen om in korte tijd een mooi en gespierd lichaam te vormen.

Mensen die mentaal werk verrichten, moeten ook het vlees van het schelpdier consumeren, omdat het een positief effect heeft op de hersenfunctie.

En natuurlijk is een van de belangrijkste redenen waarom u als man ten zeerste wordt aangeraden dit product vaker in uw dieet op te nemen, het vermogen om het voortplantingssysteem te beïnvloeden – de potentie en de duur van de reproductieve functie te verhogen.

Tijdens de zwangerschap

Als u zwanger bent, raden artsen u aan om sint-jakobsschelpen met grote voorzichtigheid in uw menu op te nemen. Het vlees kan namelijk een allergische reactie veroorzaken en daarmee niet alleen uw gezondheid als aanstaande moeder, maar ook die van de ongeboren baby ernstig schaden.

Als u als zwangere vrouw echt trek heeft in deze schelp, raden specialisten ten zeerste aan om het in kleine porties en alleen gekookt te eten, geen rauwe of onvoldoende gekookte sint-jakobsschelpen. Beter nog: verleng de kooktijd extra.

Tijdens de borstvoeding

Net als tijdens de zwangerschap wordt u als moeder die borstvoeding geeft afgeraden om sint-jakobsschelpen te eten. Ze kunnen niet alleen een allergie bij uw baby veroorzaken, maar hebben ook directe invloed op de kwaliteit en samenstelling van de moedermelk. Dit zal ongetwijfeld een negatief effect hebben op de algemene toestand en gezondheid van uw zuigeling. Naast spijsverteringsproblemen bestaat er risico op ernstigere aandoeningen in het lichaam van het kind. Artsen raden aan om schelpdieren indien mogelijk niet op te nemen in uw dieet als u borstvoeding geeft.

Voor kinderen

Dankzij het calcium in het vlees van sint-jakobsschelpen raden therapeuten u ten zeerste aan om dit product op te nemen in het menu van uw kind, maar pas nadat uw kind de leeftijd van drie jaar heeft bereikt. Juist zo'n chemisch element als calcium is nodig tijdens de groei van botten en tanden.

Schelpdieren in het dieet van uw schoolgaande kind kunnen een significante en zeer gunstige invloed hebben op de mentale en fysieke activiteit. Maar u moet niet te veel van dit product gebruiken, wetende dat het allergische reacties kan veroorzaken. Alles met mate.

Bij gewichtsverlies

Dit is een onmisbaar product voor mensen die gezond eten en de gehate kilo's willen verliezen. Behalve dat het vlees van sint-jakobsschelpen uw lichaam als dieter kan voorzien van vitamines en nuttige stoffen die zo nodig zijn tijdens een dieet, heeft het ook een gunstig effect op uw metabolische en stofwisselingsprocessen. Dit zal ongetwijfeld helpen om snelle resultaten te boeken in uw strijd voor een slank figuur. Diëtisten raden u ten zeerste aan om dit product op te nemen in uw dieetmenu.

Voor oudere mensen

Als u ouder bent, moet u regelmatig sint-jakobsschelpen eten. Het vlees van de schelp helpt leeftijdsgebonden veranderingen als gevolg van verhoogde botfragiliteit te voorkomen, verlaagt uw cholesterolgehalte en minimaliseert het risico op bloedstolsels en plaques, en normaliseert uw bloeddruk. Het werkt als preventie van aandoeningen zoals een hartaanval, beroerte en bloeding.

In de cosmetologie

Dankzij de chemische samenstelling wordt de jakobsschelp niet alleen veel gebruikt in de keuken, maar ook in de cosmetologie. Het extract van het schelpdier wordt actief gebruikt bij de productie van crèmes en serums die de huidelasticiteit verbeteren en de eerste tekenen van veroudering bestrijden. Bovendien heeft dit ingrediënt in cosmetische producten een versterkend effect op de gezichts- en lichaamshuid. Het wordt vaak gebruikt bij de productie van anticellulitisproducten door toonaangevende wereldwijde bedrijven in de cosmetologie-industrie.

Nadelen en contra-indicaties

Zoals elk zeevrucht kan de Jakobsschelp, naast een positief effect op het menselijk lichaam, ook schade toebrengen.

1. Als u allergisch bent of een intolerantie heeft voor zeevruchten, wordt u ten zeerste afgeraden deze schelpdieren te consumeren om een verergering te voorkomen.
2. Ook als er bij u een overmatige hoeveelheid van een chemisch element is vastgesteld, met name kalium, calcium en jodium, kunt u deze delicatesse beter vermijden.
3. Artsen raden u ten zeerste aan om Jakobsschelp niet in het menu van een kind jonger dan drie jaar op te nemen.

Voor alle andere personen raden specialisten u ook aan om niet te veel van dit product te gebruiken. Het is voldoende om 2–3 keer per maand gerechten met Jakobsschelp te eten. En het belangrijkste is dat het product van goede kwaliteit moet zijn, omdat een verlopen product ernstige vergiftiging kan veroorzaken.

Hoe te kiezen en te bewaren

Om plezier en voordeel te halen uit het eten van Jakobsschelp, moet u niet alleen de juiste kiezen, maar ook correct bewaren.

In de winkelschappen vindt u dit delicatesse meestal in diepvriesvorm, verpakt in vacuüm. Het eerste waar u op moet letten, is uiteraard de verpakking zelf. Deze mag geen beschadigingen vertonen. Scheuren zijn absoluut niet toegestaan. Als de verpakking niet luchtdicht is, kunt u dit product beter niet nemen; de kans op bederf is zeer groot. Het is ook belangrijk om te letten op de fabrikant, de houdbaarheidsdatum en de datum van verpakking.

Ten tweede: ontdooi de Jakobsschelpen niet met behulp van een magnetron. Gebruik ook geen water, ongeacht de temperatuur. Het beste is om de schelpdieren in een kom te doen en ze op natuurlijke wijze te laten ontdooien op een plank in de koelkast.

Ten derde: vries Jakobsschelpen nooit opnieuw in.

Het product kunt u alleen in de vriezer bewaren en niet langer dan een half jaar.

Hoe zeeflinters te bereiden: recepten

Zeekammosselen zijn een ware delicatesse die zelfs de meest verfijnde gastronomische fijnproever kan verrukken. Dit product wordt in vele landen ter wereld gewaardeerd en bereid. Sommigen eten de schelpdiertjes het liefst rauw, anderen na verhitting: bakken, koken, ovenbereiding. Kammosselen kunnen als apart gerecht worden geserveerd of als ingrediënt in andere culinaire meesterwerken. Het belangrijkste is om de kostbare delicatesse niet te lang te koken of te bakken. Anders krijgt men in plaats van mals vlees een taai product dat aan rubber doet denken.

In de koekenpan

De tweede populairste bereidingswijze voor zeekammosselen, na koken, is uiteraard bakken in de pan. Als men het goed doet, krijgt men een smakelijk, mals en gezond gerecht.

Recept voor klassieke gebakken kammosselen
Het recept is eenvoudig. U hoeft geen culinair genie te zijn om het te bereiden. Elke huisvrouw die haar huisgenoten wil verrassen met een origineel diner kan dit gerecht gemakkelijk maken. U heeft slechts een paar ingrediënten nodig:

• zeekammossel, 6 stuks;
• 1 eetlepel olijfolie;
• 10 g boter;
• zout en zwarte gemalen peper naar smaak.

Bereiding:

1. Spoel de op natuurlijke wijze ontdooide schelpdieren af onder koud stromend water. Droog ze af met keukenpapier. Bestrooi met zout en peper.
2. Verhit olijfolie in de pan en voeg boter toe. Leg de producten voorzichtig in de pan. Belangrijk: de kammosselen mogen elkaar niet raken. Houd het vuur matig. Het doel in deze fase is om al het overtollige vocht uit het vlees te verdampen en een goudbruine kleur te krijgen.
3. Zodra ze een goudbruin korstje hebben, keer ze om en bak nog een paar minuten. Bak niet te lang, anders wordt het gerecht taai.
4. Besproei ze voor het serveren met vers geperst citroensap.

Recept voor een warm voorgerecht met gebakken kammosselen uit een restaurantmenu
In restaurantmenu's van vele landen komt dit gerecht vaak voor. Natuurlijk zal het overal iets anders zijn, omdat er talloze variaties bestaan.

Ingrediënten:

• 6 zeekammosselen;
• 20 g Parmezaanse kaas;
• 150 ml vloeibare room met het hoogste vetgehalte;
• 25 ml droge witte wijn;
• een paar teentjes knoflook;
• 1 eetlepel olijfolie;
• een paar takjes verse peterselie;
• halve middelgrote ui;
• zout en peper naar smaak.

Bereiding:

1. Snijd elk stuk kammosselvlees doormidden.
2. Hak de knoflook en ui fijn. Voeg de gehakte groenten toe aan de hete olijfolie in de pan en fruit ze 5 minuten.
3. Leg het vlees in de pan. Breng op smaak met zout en peper. Bak op middelhoog vuur 3–5 minuten, onder voortdurend roeren.
4. Giet de wijn erbij en laat sudderen tot het volledig is verdampt. Voeg dan voorzichtig de room toe, bestrooi met peterselie en geraspte kaas.
5. Breng aan de kook op hoog vuur, zet het vuur dan lager en laat nog enkele minuten sudderen. Serveer het gerecht warm.

In de oven

Meestal wordt deze nobele schelpdier in de oven bereid. Bij deze methode komen de smaak en het aroma volledig tot hun recht. Voor de bereiding van gebakken zeekammosselen heeft u nodig:

• de kammossel in de schelp, ongeveer 12–15 stuks;
• een citroen of limoen;
• 0,5 theelepel zout, gemalen piment, kerrie;
• 1 eetlepel olijfolie;
• 90 g boter;
• 200 g harde kaas;
• 30 g fijngehakte peterselie.

Bereiding:

1. Was de schelpen eerst grondig om zand te verwijderen. Zanddeeltjes kunnen het gerecht nadelig beïnvloeden. Open de schelp voorzichtig en scheid het vlees met een lepel. De platte kant van de schelp kunt u weggooien, de holle kant legt u apart.
2. Was vervolgens het vlees onder koud water. Verwijder voorzichtig het vlies. Dep het droog met een papieren servet of een schone doek.
3. Verhit de olie goed in een pan. Leg de sint-jakobsschelpen erin. Voeg kerrie toe. Bak ze op hoog vuur maximaal 5 minuten. Doe de gekookte schelpen in een vergiet, wacht tot de overtollige olie is afgedruppeld en besprenkel ze met citroensap.
4. Rasp de kaas grof, voeg de kruiden en gesmolten boter toe, breng op smaak met zout en peper. Meng alles door elkaar.
5. Veeg de apart gelegde schelpen grondig droog. Plaats ze op een bakplaat zodat ze elkaar niet raken.
6. Verdeel het vlees van de sint-jakobsschelpen gelijkmatig over alle schelpen. Voeg er bovenop het mengsel van kaas, boter en peterselie aan toe.
7. Bak in een voorverwarmde oven van 200 graden tot er een goudbruin korstje is ontstaan.

Het is belangrijk om het gerecht niet te lang in de oven te laten. Anders krijgt u droge, oneetbare korstjes in plaats van het zachte, aromatische vlees.

Gekookte zeeflinter

In de regel wordt een gekookte sint-jakobsschelp meestal gebruikt voor koude voorgerechten. Om een salade van goede kwaliteit te krijgen, moet u het product correct koken. Dat is heel eenvoudig. Breng water aan de kook in een pan, voeg zout toe, en leg het vlees van de sint-jakobsschelpen in het kokende water. Wacht tot het opnieuw kookt en kook het daarna 1 minuut. Verleng de kooktijd niet, want dat kan het delicatesse te taai maken.

Van het gekookte product kunt u een heerlijke dieetsalade bereiden. Zoals diëtisten zeggen: 'Minimaal calorieën, maximaal voordeel voor het menselijk lichaam.' Voor de bereiding heeft u de volgende ingrediënten nodig:

• 0,5 kg vlees van sint-jakobsschelp;
• 6 eetlepels mayonaise, bij voorkeur een caloriearme;
• een paar eetlepels gehakte groene kruiden;
• een half blikje doperwten;
• 100 g geraspte kaas.

Bereiding:

1. Kook het vlees in gezouten water, laat afkoelen en snijd in reepjes.
2. Voeg de doperwten en kaas toe. Meng en breng op smaak met mayonaise.
3. Bestrooi met kruiden.

De dieetsalade is klaar.

Recept voor gemarineerde zeeflinters

Dit is een smakelijk, ongewoon en caloriearm gerecht dat u niet alleen voor een alledaagse familiediner kunt bereiden, maar ook voor een serieuze thuisviering. Het marineren van de sint-jakobsschelpen is heel eenvoudig. En de bereiding van dit gerecht kost niet veel tijd.

Voor het marineren van de zeevrucht heeft u de volgende ingrediënten nodig:

• 500 g sint-jakobsschelpfilet;
• 5 middelgrote verse wortelen;
• 1 stengel bleekselderij;
• 2-3 uien;
• 2 eetlepels plantaardige olie, 2 eetlepels azijn 3%, 2 eetlepels tomatenpuree;
• 1 theelepel suiker;
• lente-ui;
• zout en peper naar smaak.

Bereiding:

1. Was eerst de wortelen en de selderij. Snijd ze in reepjes of rasp ze op een grove rasp. Snijd de ui in halve ringen.
2. Bak alle groenten in plantaardige olie tot ze halfgaar zijn. Voeg de tomatenpuree toe en laat nog 10 minuten stoven.
3. Voeg de azijn, suiker, specerijen en water toe en laat 20 minuten stoven. Haal van het vuur en zet opzij.
4. Kook intussen de coquillefilet. Laat afkoelen en snijd in reepjes. Doe in een slakom en overgiet met de marinade. Laat 20 minuten intrekken. Serveer.

Dit gerecht wordt heerlijk mals en kan zelfs de meest kieskeurige gast verrassen.

Hoe eet u een zeeflinter

In verschillende wereldkeukens worden coquilles op verschillende manieren bereid. Ook de manier van eten verschilt. In Frankrijk eet men dit product bijvoorbeeld graag rauw. In dure Franse restaurants is het niet ongewoon om coquilles in de schelp te serveren. De bezoeker moet de schelp zelf openen met een gewoon mes of een speciaal bestek. Het vlees in de schelp wordt aangeraden te zouten, te peperen en met citroensap te besprenkelen. Vervolgens met een lepel het vlees van de schelp scheiden en opeten.

In Japan eet men de coquille ook rauw. Alleen wordt het vlees van de coquille vóór het serveren uit de schelp gehaald, in reepjes gesneden, met sojasaus en wat sesamzaad toegevoegd, en 7-10 minuten laten intrekken, waarna het wordt gegeten.

In Rusland geven ze de voorkeur aan coquilles na verhitting of ten minste gemarineerd.

Kunt u het rauw eten

Mensen kunnen, indien gewenst en afhankelijk van hun gastronomische voorkeuren, coquilles rauw eten. Er is niets mis met het rauw eten van dit schelpdier. De belangrijkste voorwaarde is dat het product niet alleen vers is, maar ook van goede kwaliteit. Toch raden artsen aan om coquilles te verhitten. Dit helpt ernstige vergiftigingen te voorkomen en vermindert de kans op allergische reacties.

Interessante feiten

Op het internet vindt u veel interessante feiten over coquilles. Laten we er een aantal bekijken:

1. Een coquille is een dier. Ja, hoe vreemd het ook klinkt, het is een feit. Hoewel het qua uiterlijk weinig weg heeft van de gebruikelijke vertegenwoordigers van het dierenrijk.
2. Dit schelpdier kan zwemmen. Al is het over relatief korte afstanden, het zijn volwaardige zwembewegingen die worden uitgevoerd door het openen en sluiten van de schelpkleppen met actief gebruik van de spier. Deze spier wordt gegeten.
3. De schelp bestaat uit calciumcarbonaat.
4. Coquilles hebben een uitstekend gezichtsvermogen en kunnen zich gemakkelijk in het donker verplaatsen. Meer dan 100 ogen bevinden zich langs de rand van de mantel. Overigens is de kleur van dit talrijke gezichtsorgaan voornamelijk blauw.
5. De voortplanting vindt plaats door middel van kuitschieten. Het kuitschieten gebeurt rechtstreeks in het water, en door de stroming worden de eitjes over een behoorlijke afstand verspreid. Waar precies een kleine coquille geboren wordt, is onbekend.
6. In veel landen wordt dit weekdier beschouwd als een symbool van het vrouwelijke principe en vruchtbaarheid.
7. Aan de basis van de schelp bevinden zich twee oorschelpen.
8. Het verspreidingsgebied is groot. Zo goed als in elke zee en oceaan kunt u de grote mantel tegenkomen. Hij voelt zich zowel op grote diepte als in ondiep water van de getijdenzone prima thuis.
9. Een zeer interessante voedingswijze is filtratie. Binnen 60 minuten kan het weekdier 3 tot 5 liter zeewater filteren.
10. De schelpgrootte van sommige exemplaren, voornamelijk Atlantische, kan 9 inch bereiken.

Foto's van sint-jakobsschelpen