Hoe drinkt u champagne op de juiste manier?

Het is moeilijk om Nieuwjaar, een jubileum of een benoeming in een nieuwe functie voor te stellen zonder een glas goudkleurige mousserende wijn. Men is al lang gewend het champagne te noemen, maar in werkelijkheid behoort de naam alleen toe aan kleine partijen die zijn bereid volgens een speciaal recept in de Franse provincie Champagne. Het correct serveren en bereiden van hapjes bij deze drank is een ware kunst, die succesvol is verworven door kenners van mousserende wijn.

Wat is champagne?

Het bijzondere zit in de productietechniek. Terwijl edele wijnen rusten in diepe kelders na het gistingsproces, ondergaat champagne een tweede gisting, maar dan in stevig afgesloten flessen. Hun dikke wanden van donker glas houden de drank veilig vast, en de kurk is versterkt met een speciaal metalen netje. Dat was niet altijd zo; de drank heeft een lange weg afgelegd van spontane gisting in een kuip tot het verkrijgen van een speciale naam, die angstvallig door de wet wordt beschermd.

Om aan de norm te voldoen, is een reeks strikte regels ingevoerd die de productie van de drank al in het stadium van de teelt van de grondstoffen regelen. Zo zijn er eigen richtlijnen die de data en methoden van het snoeien van de wijnstok, de mate van persing van de druiven, de tijd en de omstandigheden van de rijping bepalen. De productie vindt alleen plaats uit 3 druivensoorten: Chardonnay, Pinot Noir en Pinot Meunier.

Elitevariëteiten worden alleen geproduceerd uit eigen grondstoffen met inachtneming van alle fijnheden van het recept. Het recept zelf wordt geheim gehouden en alleen doorgegeven aan familieleden.

Historische mijlpalen

Op de kloosterwijngaarden in de regio Champagne werden bijzondere druivensoorten geteeld, waarvan wijn voor de communie werd gemaakt, er werden leveringen aan het koninklijk hof gedaan, en sommige flessen werden als geschenk aan vorsten van naburige staten gestuurd. De Britten hadden een bijzondere eerbied voor Franse wijn. Geleidelijk aan werden nieuwe exportbestemmingen geopend voor reeds gebruikelijke soorten.

De geschiedenis zwijgt over wanneer champagne precies is ontstaan en wie de auteur van het recept was. Als men Pierre Pérignon, de benedictijner monnik, als de schepper aanwijst, moet worden opgemerkt dat hij slechts verantwoordelijk is voor een aantal verbeteringen van het reeds bestaande mousserende wijn. De volgende stap was de uitvinding van flessen met een speciale vorm, kurken die de nog gistende vloeistof in de fles konden houden, en de ontwikkeling van het remuageproces, dat de drank kristalhelder maakte.

Soorten

Buiten de classificatie valt de millésime-champagne. Deze wordt alleen geproduceerd van druiven uit een goede oogst, zonder vermenging met andere. Zo'n gebeurtenis komt slechts 2 tot 3 keer per tien jaar voor, dus producenten houden een speciale lijst bij van dergelijke jaren en dus van elite- of collectiepartijen champagne. Ze komen niet in gewone winkels, maar gaan meteen naar de veiling. Meer betaalbare soorten worden gemaakt door middel van assemblage uit de 3 toegestane champagnedruivensoorten, met toevoeging van reservewijn van de laatste 2 tot 3 jaar.

In de loop der tijd zijn er verschillende basistypen champagne ontwikkeld, die elk een enorm aantal aanhangers hebben gekregen. De indeling wordt gemaakt op basis van druivenras, suikergehalte en kleur van de drank.

1. Brut nature. Bij de productie wordt alleen de beste grondstof gebruikt, er wordt helemaal geen suiker toegevoegd. Het ontstaat tijdens de fermentatie, maar het niveau stijgt nooit boven de 6 g/l. De prijs van een fles van deze drank is hoog, hij wordt voornamelijk gekocht door fijnproevers die de scherpe en wat harde smaak van het natuurlijke product waarderen.
2. Brut. Meer gevraagd op de markt, het suikergehalte bedraagt 1,5%. Het kenmerkt zich door een rijk bouquet van de nasmaak, duidelijk uiteenvallend in een smaak van citrus, appel en perzik met een vleugje room. Het verwierf niet meteen populariteit, en bleef lange tijd in de schaduw van halfzoete soorten. Bij een goed gekozen hapje ontvouwt het zijn smaak volledig. In sommige gevallen wordt het geserveerd als aperitief of bij het hoofdgerecht.
3. Extra-dry. Wordt bijna niet in de handel aangetroffen vanwege de lage vraag. Het vertegenwoordigt een tussenvorm, de hoeveelheid suiker overschrijdt 20 g/l niet.
4. Dry. Halfzoete champagne neemt het grootste segment in. Het is het symbool geworden van uitbundige vrolijkheid en een lichte feestelijke stemming. Het suikergehalte kan oplopen tot 35 g/l. U kunt het drinken als zelfstandige drank, er cocktails op basis van maken, experimenteren met hapjes en gasten opties aanbieden van stevige vleesgerechten tot luchtige desserts.
5. Rich. Het zoetheidsniveau van deze soorten bereikt 50 g/l. Dranken uit dit segment zijn erg populair voor damesbijeenkomsten of vriendenfeestjes met een fruitmenu.
6. Doux. Deze soorten hebben bijna geen aanvulling nodig, zijn een op zichzelf staande drank, en hebben een breed scala aan smaken. Het suikergehalte overschrijdt de grens van 50 g/l, de smaak is rijk en gelaagd, met fruitige tonen.

Wat betreft kleur onderscheidt men witte, rode en roséchampagne.

Grote producenten van mousserende wijnen

Champagne beviel iedereen zo goed dat er pogingen werden ondernomen om een eigen product te verkrijgen. Velen slaagden daarin, en aangezien de naam door de wet werd beschermd, bedacht elk land zijn eigen merk voor feestelijke mousserende wijn.

1. Frankrijk. Naast de regio Champagne met zijn verzamelbare soorten drank tegen torenhoge prijzen, wordt er ook in andere provincies mousserende wijn geproduceerd. De bekendste merken zijn Crémant en Limoux.
2. Italië staat bekend om de merken Asti, Prosecco, Lambrusco, Franciacorta, Fragolino, Oltrepò Pavese. Het verschilt in kwaliteit, de aanwezigheid of afwezigheid van toevoegingen. Sommige soorten zijn zo succesvol dat ze worden geëxporteerd.
3. Spanje gaf de mousserende drank de naam Cava. Van de varianten zijn bekend Martini Asti, Mondoro, Cinzano, Bosco, Emilia-Romagna.
4. Duitsland heeft ook een aanzienlijke bijdrage geleverd door een originele lijn te creëren. Daarin werd het merk Sekt het meest bekend, dat 4 varianten heeft naar zoetheidsniveau. Het verschilt van soortgenoten uit andere landen door een lager alcoholpercentage, dat niet hoger is dan 6%.
5. In Rusland is de meest bekende lijn Abrau Durso geworden. Daarnaast zijn de consumenten ook bekend met Sovjetskoje, Rossijskoje sjampanskoje, Graf Golitsyn, Tamanskoje, Zolotaja Balka, Novi Svet, Oesadba Petrovskich, Fanagoria.

Samenstelling en caloriegehalte

De drank wordt geproduceerd uit druivensap met een speciale technologie. Er zijn geen toevoegingen behalve wat suiker volgens het recept. De calorische waarde hangt ook af van het type mousserende wijn en varieert van 55 voor brut tot 58 kcal voor dessertvarianten.

In een standaard fles halfzoete mousserende wijn van 0,75 l zit ongeveer 660 kcal. Wie de principes van dieetvoeding volgt, moet bedenken dat diezelfde magische bubbels de opname van koolhydraten meerdere keren versnellen.

Regels voor het serveren van de drank

Wijn verliest zijn smaakkwaliteiten niet, zelfs als hij uit plastic bekertjes op de motorkap van een auto wordt gedronken. Desalniettemin is de ambiance van groot belang als er een plechtige receptie of officiële bijeenkomst met een buffet op het programma staat. Ook een familiefeest heeft baat bij een juiste tafeldecoratie en een deskundige presentatie van de drank.

Uit welke glazen drinkt men champagne?

Mousserende wijn wordt niet alleen gewaardeerd om zijn smaak en aroma, maar ook om het esthetische genot van de elegante slierten bubbels die in een rij naar het oppervlak stijgen, de wonderbaarlijke lichtreflecties die breken in de kristalheldere vloeistof.

Om dit aspect te waarborgen, kiest men voor langwerpige glazen op een hoge, dunne steel. De vorm van de kelk kan recht, tulpvormig of licht naar de rand toe versmald zijn. Het belangrijkste is dat de wanden volledig doorzichtig zijn en de temperatuur van de drank, die gekoeld geserveerd wordt tot +9 graden, zo lang mogelijk vasthouden.

Feestetiquette

Net als bij de klassieke kleurencombinatie, waar slechts 3 tinten als normaal worden beschouwd, worden er niet meer dan drie soorten champagne op tafel gezet. Daarbij is het wenselijk om eenheid van merk of herkomstland te bewaren.

Flessen worden in emmers met fijngehakt ijs geplaatst. Als de tafelruimte het toelaat, worden ze op gelijke afstanden van de randen gezet. Als het hele oppervlak door gerechten wordt ingenomen, kunnen ze op een extra tafeltje met fruit of snoep worden geplaatst, zonder dicht tegen de hoofdtafel aan te schuiven.

Het is niet gebruikelijk om een glas voor een dame te pakken, noch om het van een dienblad aan te bieden. De keuze is aan haar, behalve bij buffetten, wanneer het drankje op haar verzoek is gebracht.

Volgens de etiquette houdt men het glas in de linkerhand, zodat de rechterhand vrij is voor gebaren en het proeven van hapjes. Als champagne als aperitief wordt geserveerd, is het niet gebruikelijk om het naar de bankettafel te brengen; daar zullen eigen drankjes worden uitgestald.

De fles moet voorzichtig worden geopend, zonder knallen en morsen van schuim. Uiterlijke effecten zijn goed voor films, maar voor het proeven van de drank is het beter om alle inhoud in de fles te bewaren, zonder deze op de vloer of aanwezigen te morsen.

Waarmee drinkt u champagne weg en wat eet u erbij?

De meeste stereotypen verbazen echte liefhebbers van mousserende wijn. De traditionele combinatie van champagne met snoep of een grote reep chocolade is de minst geslaagde combinatie vanuit het oogpunt van productcompatibiliteit.

Voor elke soort bestaat er een eigen assortiment hapjes of desserts, dat het fijne bouquet benadrukt, geen smaakconflict veroorzaakt en de indruk van de drank perfect aanvult.

Zoetigheid

Het suikergehalte is zodanig dat deze soorten meer op likeuren lijken. Er worden neutraal smakende gerechten bij bereid. Het is niet aan te raden om ze met zoetigheden of gebak aan te vullen. Er blijft een weeïge nasmaak in de mond hangen, die de zin om verder te proeven wegneemt. Bij dergelijke soorten serveert men meestal:

• doorzichtige plakken harde kaas;
• niet-zoete desserts, mousses;
• noten;
• fruitschotels;
• roomijs zonder toevoegingen;
• gebak zonder overvloed aan crème.

Om de smaak van de mousserende wijn niet te verarmen, mogen er geen koffie, pure chocolade en citrusvruchten op tafel staan.

Halfzoet wit

Deze is het meest gevraagd en wordt in 7 tot 8 van de 10 gevallen op tafel gezet. Voor langdurige diners dienen gevogelte, bloemkool, wild, roomkaas, koekjes, fruit en noten als hapje. De meest aristocratische variant wordt beschouwd als aardbeien met room of fijn geraspte notenmix, foie gras, canapés met ananas en harde kaas. Men kan ijs serveren met een kleine toevoeging van karamel- of fruitsiroop.

Pittige, gemarineerde en gerookte gerechten, overvloed aan specerijen en citrusvruchten zijn volledig uitgesloten.

Zoete en halfzoete rosé

De smaak wordt beschouwd als de meest verfijnde en delicate. Om het plezier niet te bederven, moet men zacht vlees op tafel bereiden. Kreeft, garnalen, truffels, hertenvlees, zalm zijn geschikt. Bij de bereiding van gerechten wordt een minimale hoeveelheid zout gebruikt, specerijen zijn alleen toegestaan in de vorm van zwarte peper in zeer beperkte hoeveelheid. Als hapje zijn ook kip, kalkoen, eend geschikt. Een lichte zuurheid in de smaak combineert uitstekend met deze gerechten.

Halfdroog

Hier is veel meer ruimte voor culinaire hoogstandjes. De mousserende wijn heeft een goed uitgesproken, volle smaak, die prachtig wordt geaccentueerd door wit vlees, kazen, kaviaar, crackers, tartelettes met zeevruchten en kleine porties lichte salades. Pizza, fruitschotels en noten zijn ook een waardige begeleiding bij het proeven van champagne.

Brut

De scherpe, diepe smaak van de aperitief vraagt om vlees, pluimveegerechten of vette vis, kaviaar, wild. Zeevruchten, wild, kazen, ham, gerookte worst en sushi zijn een organische aanvulling op de brut. Alle azijn- en citroentoevoegingen, citrusvruchten, zure vruchten die de smaak van de drank vrijwel neutraliseren en een zeer onaangename nasmaak geven bij overmatige zuurgraad, zijn onaanvaardbaar.

Kunt u verlopen champagne drinken?

Een echte kwaliteitsdrank heeft een zeer indrukwekkende houdbaarheidsdatum. Het kan bij het naleven van de juiste omstandigheden tot 25 jaar worden bewaard zonder verlies van kwaliteit en smaaknuances. Voor de soorten die in de winkels verkrijgbaar zijn, staat op het etiket de houdbaarheidsdatum vermeld, die 6 tot 12 maanden bedraagt. De bewaartermijn wordt niet vermeld, omdat de drank in gesloten toestand meerdere jaren niet bederft. Producenten beschermen zichzelf eenvoudigweg tegen misverstanden en problemen door minimale termijnen aan te geven. Daarom kan mousserende wijn die de grens van 8–10 jaar voor gewone soorten en 30–50 voor collectieflessen overschrijdt, als verlopen worden beschouwd.

Let op: De regel voor het bepalen van de geschiktheid van champagne is uniform: als de kleur, geur en smaak niet zijn veranderd, kan men het zonder schade voor de gezondheid drinken.

Kunt u champagne drinken tijdens de zwangerschap?

Artsen adviseren vrouwen in 'blije verwachting' om alcohol volledig te vermijden, en hier stuit het verbod op een krachtig 'ik wil'. Het is gemakkelijker om een zwangere vrouw te geven wat ze nodig heeft, anders kan men een breed scala aan problemen krijgen - van een slecht humeur tot een volwaardige hysterie. Het komt door de hormonale chaos die in haar lichaam woedt tijdens de zwangerschap. En de schade hiervan zal veel groter zijn dan van een glas mousserende wijn. Daarom is het beter om gewoon een beetje gekoelde wijn in een mooi glas aan te bieden, en of ze het nodig heeft of niet, bepaalt ze zelf.

Cocktails met champagne: recepten

Mousserende wijn harmonieert uitstekend met sommige soorten sterke drank. De bekendste dranken zijn:

1. Kir Royal, dat naast het hoofdbestanddeel ook frambozen- en kersenlikeur bevat.
2. Noorderlicht, waar wodka de sterkte geeft en citroensap een pikante toon.
3. Mimosa bestaat uit mousserende wijn en sinaasappelsap met toevoeging van citruslikeur.
4. Rossini belichaamt aristocratie en verfijning, door in één glas aardbeien en champagne te combineren.
5. Tintoretto staat bekend om zijn intense kleur, die wordt gegeven door granaatappelsap gemengd met suikersiroop.
6. Gouden Fluweel is lekker en verraderlijk, achter het indrukwekkende uiterlijk schuilt een flinke sterkte van bier tegen de achtergrond van een volle ananassmaak.
7. Turkoois is populair vanwege de ongebruikelijke tint en de combinatie van frisheid en fruitige tonen in de smaak wanneer de basis wordt gemengd met Chartreuse-likeur, wodka en citroensap.

Hoe maakt u champagne thuis?

Als de druivenoogst is geslaagd, de zomer matig warm was en de ziektes de wijnstokken niet hebben aangetast, dan is er kans op het verkrijgen van een huisgemaakte mousserende wijn. De basis is een gewone lichte wijn, bij voorkeur van het ras Chardonnay, maar desgewenst kan men zelfs een fruitwijn van zwarte bessen, kruisbessen of frambozen als basis nemen.

Belangrijk: u moet het moment afwachten waarop de wijn bijna is uitgegist, maar nog niet helemaal is gestopt met bruisen.

Het wordt gebotteld in flessen die voor champagne zijn gebruikt en afgesloten met natuurlijke kurken. Het is goed als er van een vorig feest een muselet (draadnetje) bewaard is gebleven, dat de afsluiting extra stevigheid geeft.

Daarna worden de flessen voorzichtig schuin in de kelder geplaatst. De vloeistof moet de kurk raken, anders droogt deze uit en vliegt eruit onder druk van het gas. De rijpingsduur is 2–3 maanden. Ongeveer 20–25 dagen voor de geplande proeverij wordt de fles rechtop gezet, zodat het bezinksel rustig naar de bodem kan zakken. U moet voorzichtig openen en schenken om de helderheid van de wijn te behouden.

Voor- en nadelen van champagne

Alcohol werd oorspronkelijk ontwikkeld als medicijn. Gaandeweg kreeg het een heel andere bestemming en werd het een onmisbaar attribuut van luidruchtige feesten of gezellige bijeenkomsten. Enkele heilzame eigenschappen zijn bewaard gebleven. Als u de redelijke grenzen niet overschrijdt, kan champagne:

• emotionele spanning verlichten;
• dienen als een goede antioxidant;
• de werking van het spijsverteringsstelsel activeren;
• de bloedcirculatie verbeteren;
• regeneratieprocessen stimuleren.

Eén glas mousserende wijn per dag start een verjongingsprogramma en houdt de stofwisseling op een goed niveau, maar alleen als het gaat om verzamelbare hoogwaardige kwaliteitswijnen. Helaas zijn deze niet voor elke rijke betaalbaar in dergelijke hoeveelheden, dus het is beter om niet te veel mousserende wijn te drinken en het te bewaren voor speciale gelegenheden.

Het gebruik van dit product is gecontra-indiceerd bij maag-darmziekten met verhoogde zuurgraad, maagzweren, nierinsufficiëntie, tijdens borstvoeding en bij individuele intolerantie voor druivensap.

Hoe opent u champagne als de kurk gebroken is?

Niet altijd verloopt een geplande actie volgens het beoogde scenario, en vaak kan het feestelijke moment van het openen van sprankelende wijn worden bedorven door grillen van de kurk. Als de kurk niet uit de fles wil komen, is dat nog maar het halve probleem. Als hij gebroken is, moet u vindingrijk zijn om bij de felbegeerde drank te komen. Er zijn verschillende manieren.

1. Een kurkentrekker kan helpen om het vastzittende deel te verwijderen, als de kurk van goede kwaliteit is en niet verkruimelt bij het indraaien.
2. Als er geen kurkentrekker is, gebruikt u een zelftappende schroef en een tang.
3. Een stevig maar dun mes, met kracht onder een hoek van 45 graden in de kurk gestoken, zorgt voor luchttoegang, waardoor de kurk vanzelf onder druk van het gas eruit vliegt.

Wanneer de kurk koppig de hals afsluit en niet reageert op uitwendige invloeden, rest u niets anders dan de fles te verwarmen en haar krachtig te schudden. U moet zich er geestelijk op voorbereiden dat het grootste deel van de drank op de vloer en op de kleding van de handige helper terechtkomt.

In een hardnekkig geval, wanneer de kurk niet loskomt maar u toch bij de mousserende wijn moet zien te komen, slaat men met een zwaar, scherp mes hard tegen de hals. Deze methode staat bekend als de huzaarstruc; oorspronkelijk hebt u hiervoor een sabel of een Kozakken-sjasjka nodig. Bij een goed berekende slag op de naad van de hals, van uzelf af en onder een hoek van 45 graden, vliegt het verdikte deel samen met de kurk eraf, zonder scherven achter te laten.

Elke onconventionele manier om mousserende wijn te openen bergt een zekere mate van risico in zich. U kunt daarom beter van tafel opstaan en naar de gang of de keuken gaan, uw feestkleding verruilen voor oude kleren die u daarna zonder problemen in de was kunt doen, en het feest vervolgens weer in vol ornaat voortzetten, maar dan met champagne.

Foto van champagne