Hoe drinkt u maneschijn op de juiste manier

De wonderlijke wendingen van de geschiedenis hebben ook maneschijn geraakt. Het werd gestookt voor eigen gebruik, gebruikt voor het bereiden van likeuren en medicijnen. Jarenlang was het actief verboden om het zelfs voor uzelf te maken, op straffe van strafrechtelijke vervolging. En nu worden maneschijnketels verkocht in winkels, op de markt, op internet, met de verzekering dat er geen betere drank bestaat en ook niet kan bestaan. In werkelijkheid laat maneschijn, die volgens alle regels is gemaakt en gezuiverd, buitenlandse gin en brandy ver achter zich. U kunt er ook cocktails mee maken of het puur drinken, maar met mate, zodat het plezier niet omslaat in een dronken roes.

Wat is maneschijn

Een sterke alcoholische drank heeft zijn aanhangers in vele landen gevonden. Er zijn veel recepten voor de bereiding, maar het principe is hetzelfde: eerst wordt de maisch bereid, vervolgens distillatie en zuivering. De grondstoffen zijn:

• tarwe;
• mais;
• bieten;
• aardappelen;
• fruit, bessen;
• jam;
• brood.

Technisch gezien kan elk product dat suiker en zetmeel bevat als grondstof dienen, maar de voorkeur gaat meestal uit naar fruit en granen. De sterkte varieert van 35 tot 70 graden en hoger.

Soorten

Namen voor maisch in verschillende landen:

• Moonshine – Engels.
• Schwarzgebranntes – Duits.
• Samogonas – Litouws.
• Samogon – Pools.
• Pontikka – Fins.
• Palinka – Hongaars.

Zelfs de benamingen zijn in de meeste gevallen gelijkaardig, vooral in vertaling. De nationale drank had in tsaristische tijden verschillende gradaties.

Polugar kreeg zijn naam vanwege de kwaliteitstest door verbranding. Bij het juiste recept en de juiste techniek brandde exact de helft van het volume op. De sterkte bedroeg 42 graden, het werd verdund met water. Granen vormden de basis.

Pennik had een sterkte van 50 graden, aan de vereisten werd getoetst door over te gieten van de ene container naar de andere. Een dunne straal moest schuim vormen.

Drievoudige wijn was het sterkst, het bereikte 55 graden. Bij aansteken brandde tweederde op.

De volksclassificatie is veel uitgebreider, de benamingen werden gegeven op basis van de maisch. Naast maneschijn zijn de bekendste:

• Soecharnitsjek;
• Chrenovukha;
• Berezovka;
• Spotykatsj;
• Koeler;
• Medok;
• sbiten;
• Kljoekovka.

Het alcoholgehalte in verschillende soorten varieert van 12 tot 50 graden.

Zelfgestookte drank op basis van suiker is het populairst, gevolgd door die op basis van druiven, fruit en jam.

Er zijn kleine verschillen in de bereidingstechniek. Het product voor de gisting is bijzonder bepalend. De meest populaire en toegankelijke zijn gist, maar deze laat een onaangename smaak achter en vereist extra zuivering. Daarnaast helpen hopbellen, erwten en tomatenpuree het proces. Ook wilde gist, aanwezig op het oppervlak van bessen en fruit, is goed. De vruchten worden geplet, suiker en water toegevoegd, het mengsel in een fles gegoten en op een warme, donkere plaats gezet.

Belangrijk: Fruit en bessen mogen niet gewassen worden, omdat de gistschimmels eraf gaan; daarom wordt het basismateriaal van de takken geplukt, zonder gevallen vruchten te gebruiken.

Samenstelling en caloriegehalte

De drank staat vele varianten van basis toe. Deze bepaalt ook de samenstelling. De maische bestaat uit 3 fracties: vaste basis, vloeibare alcoholen en gasvormige sporen. Zelfgestookte drank bevat:

• alcoholen, waaronder methanol;
• foezeloliën;
• aldehyden;
• zuren;
• esters.

De uiteindelijke samenstelling hangt af van het type beslag, de aanwezigheid van gist of een andere gistingscomponent en de distillatietechniek.

Interessant: Tot de nuttige stoffen behoren kalium, natrium, calcium, mono- en disachariden bij een calorische waarde van 235 kcal.

Ondanks deze uiteenlopende componenten bestaat er sinds 2015 een GOST-norm voor de productie van zelfgemaakte alcoholische dranken, waarin staat dat bij een hoog alcoholpercentage verdunning met water is toegestaan en dat verplichte zuivering van het grootste deel van de foezeloliën vereist is. Daarbij wordt aanbevolen actieve kool te gebruiken. Maar als alternatief is zuivering met soda, melk en andere componenten toegestaan.

Hoe drinkt u maneschijn op de juiste manier

De drank is in elke vorm vrij sterk. Hij vereist voorzichtigheid en matigheid, alleen dan is hij heilzaam. Zelfgestookte drank staat los van opzichtige varianten zoals absint of tequila. Groene feeën zult u waarschijnlijk niet zien, maar duivels van dezelfde kleur bij overdosering – dat lukt wel.

De hoofdregel bij het drinken is om het uit kleine glaasjes te drinken en na elk glas overvloedig te eten. Het eten moet uiterst eenvoudig maar smakelijk en vullend zijn. Klassiekers zijn reuzel, zoute komkommer, zwart brood en een ui. Niet voor niets zegt in een populair volksgrapje de slechte vrouw tegen haar man: 'Drink niet', en de goede vrouw dringt aan: 'Eet erbij!'

Stoerdoenerij om een bekerglas in één teug leeg te drinken is niets anders dan een attractie. Men krijgt er geen plezier van, behalve zeer snelle dronkenschap en verlies van de draad van het gesprek. Kleine porties houden het hoofd in een aangename waas van ontspanning, zonder de grenzen van het fatsoen te overschrijden.

De beste tijd voor een proeverij is 's avonds. Op dat moment kan het lichaam kleine porties zonder veel schade verwerken, door alcoholen snel af te breken en gifstoffen uit te scheiden. De drank wordt geschonken in kleine glaasjes of shotglaasjes van eenvoudige vorm zonder steel, bij voorkeur met een dikke bodem. Zelfgestookte drank wordt gekoeld gedronken, zodat de restanten van foezeloliën minder worden gevoeld.

Waarmee eet u het?

Als er gasten op de stoep verschijnen met een heerlijk borrelende kwart, dan moet u zich voorbereiden op een langdurig feestmaal. Als voorgerecht heeft een ervaren gastvrouw op tafel:

• lente-ui;
• tomaten;
• verse en zoute komkommers;
• dille, peterselie;
• magere kip;
• rundvlees;
• gekookte of gebakken aardappelen;
• zuurkool;
• ingelegde knoflook en daslook;
• zoute en gerookte vis;
• harde kazen;
• vleeswaren.

Het is beter om de porties op de borden te vergroten dan te jagen op een overweldigende verscheidenheid.

Let op: honing-samoogon heeft een licht zoete smaak. U kunt het beste zure fruitdesserts, kaas en druiven bereiden.

Waarmee drinkt u het?

Sommigen geven er de voorkeur aan om de alcohol niet met een hapje, maar met een drankje door te spoelen. Hiervoor is gewoon koel water, fruit- en citrussappen, Schweppes, tomatensap geschikt. Samoogon combineert goed met andere soorten alcohol, maar dat is niet meer zomaar doorspoelen, maar een volwaardige cocktail.

Kunt u maneschijn drinken na de eerste distillatie?

In principe wel, als iemand in plaats van een vriendelijke handdruk liever een krachtige vuistslag uitdeelt. Het alcoholpercentage is 80–85 graden, de smaak is hard met veel onzuiverheden en hangt niet af van de grondstoffen waarvan de maische is gemaakt. In de zogenaamde 'kop', de eerste portie van het product, zit een hoge concentratie onzuiverheden die schadelijk zijn voor het lichaam. Het hoofddeel, het lichaam, wordt verkregen wanneer het alcoholgehalte daalt tot 50 graden. Het distilleren gaat door zolang de vloeistof nog brandbaar is, wat gecontroleerd kan worden. Daarvoor neemt men een portie in een lepel en steekt het aan. De zwak-alcoholische rest, de staart, wordt gebruikt om een te sterk product te verdunnen of wordt in de volgende portie maische gegoten.

Pervatsj wordt meestal gebruikt voor het bereiden van alcoholische tincturen en wrijfmiddelen volgens volksrecepten, of wordt opnieuw gedistilleerd.

Cocktails met maneschijn: recepten

De sterke alcoholische drank combineert uitstekend met andere alcohol, fruit- en groentesappen, wat een breed scala aan mogelijkheden biedt voor de volksfantasie. Er zijn een aantal klassieke combinaties die al lang en stevig erkenning hebben gekregen.

Mohitovka
Een snel ingeburgerde variant van de bekende mix, waarbij in plaats van limoen allerlei bessen en fruit worden gebruikt. Het resultaat is een hele lijn unieke aperitieven waar westerse fijnproevers alleen van kunnen dromen. U kunt zich oriënteren op de klassieke bereidingswijze. Voor 1 liter samoogon neemt u de schil van 4 citroenen, 25 blaadjes verse munt van welke soort dan ook, bessen- of fruitsiroop, en crushed ijs. De hoeveelheid siroop wordt naar smaak aangepast, de drank wordt in porties verdeeld en geserveerd in hoge, dunne glazen met een cocktailrietje.

Bessenmix

Uitstekend geschikt voor damesgezelschap, matig zoet, aromatisch en niet te sterk. Samenstelling:

• samogon – 500 ml;
• 2 soorten bessenlikeur, bijvoorbeeld aardbei en framboos – elk 120 ml;
• versgeperst sap van dezelfde soort als de likeuren – 20 ml;
• ijs in kleine blokjes.

De vloeistoffen worden gemengd. Op de bodem van een martiniglas worden een paar ijsblokjes gelegd en langs de rand wordt de alcoholmix geschonken.

Screwdriver

Voor 50 ml zelfgestookte drank neemt u 150 g vers geperst sinaasappelsap, schudt het in een shaker, serveert het gekoeld. Door de sinaasappel te vervangen door tomatensap, krijgt u bijna een 'Bloody Mary'. De lagen blijven niet, maar de smaak wordt veel zachter en de foezelgeur, als die er was, verdwijnt.

Hoppige cola

Buitenlandse limonade is geschikt als component voor de meeste soorten sterke alcohol. De variant met zelfgestookte drank is ook bij velen geliefd. Op 75 ml frisdrank neemt u 50 ml alcoholische drank. Serveer met ijs in kleine dikwandige glazen.

Gelaagde cocktail

De naam van deze serie dranken vertaalt zich als 'hanenstaart'. Een zeer opvallende presentatie en een originele smaak. Geschikt voor elk feest waarbij het doel is om te socializen en een goede stemming te behouden. Voor de bereiding wordt een dessertlepel gebruikt, waarlangs elke nieuwe portie in een dunne straal wordt gegoten. Volgorde:

• ijs;
• kersenlikeur - 20 ml;
• zelfgestookte drank - 70 ml;
• sinaasappelsap - 40 ml;
• rode wijn - 30 ml.

De rand van het glas wordt versierd met plakjes kiwi, citroen en sinaasappel, wat een esthetisch complete compositie creëert.

Hoe maakt u maneschijn thuis?

Voor het verkrijgen van distillaat is een distilleerapparaat nodig, dat handige lui maken van een samowar, een pan en zelfs een gewone emmer. Er zijn 3 fasen:

• bereiding van de maische;
• destillatie;
• zuivering.

Het eenvoudigste recept voor maische is suiker en schoon zacht ongekookt water in een verhouding van 2:10. Voeg gist toe, 30 g droge alcoholgist per 10 liter vloeistof. De temperatuur mag niet hoger zijn dan 28 graden; bij een hetere basis gaan de schimmels dood; in koud water zal de gisting aanzienlijk vertragen. De container wordt luchtdicht afgesloten, op een warme donkere plaats geplaatst en een waterslot wordt geïnstalleerd. De maische is na 4-5 dagen klaar. Dit wordt bepaald aan de afwezigheid van schuim en een licht bittere smaak.

Om troebele suspensie te verwijderen wordt bentoniet gebruikt. Dosering: 1 eetlepel per 10 liter. Laat een dag staan, waarna de resten van gistingsproducten als bezinksel naar de bodem vallen.

Vervolgens volgt de primaire destillatie via het distilleerapparaat, wat ruwe alcohol oplevert. De vulling van de tank mag niet meer dan 3/4 bedragen. Voor een honingbasis mag u niet meer dan de helft vullen, anders zal overmatig schuimen het proces verstoren. Om de productkwaliteit te verbeteren wordt de destillatie twee keer uitgevoerd.

Zuivering is een verplichte stap, uitgevoerd door te laten trekken of te filteren via actieve kool. De opbrengst van het eindproduct volgens deze technologie is 2,5 liter per 2 kg suiker.

Belangrijk: Als u de sterkte van de drank wilt verminderen, giet dan de alcohol in het water, en niet andersom, anders wordt de drank troebel.

De technologie blijft vrijwel ongewijzigd voor elk type grondstof, de belangrijkste nuances van de bereiding hebben betrekking op de maische.

Voordelen en nadelen van maneschijn

Sterke alcohol in therapeutische dosissen van 30–50 ml heeft een ontstekingsremmende, ontsmettende, milde pijnstillende en vaatverwijdende werking. Het stimuleert de hartfunctie, de eetlust, verbetert de galafvoer, verhoogt de weerstand van het lichaam tegen verkoudheid en vermindert het risico op sclerose. Op basis van de drank worden wrijfmiddelen, kompressen en tincturen bereid.

De schade aan het lichaam wordt niet veroorzaakt door de moonshine zelf, maar door de overmatige hoeveelheid. Als het medicijn niet in druppels maar in glazen wordt gemeten, wordt het in de meeste gevallen vergif. Onwetendheid over de mate van alcoholconsumptie leidt tot onomkeerbare veranderingen in de lever, verzwakking van de hartspier, beschadiging van het centrale zenuwstelsel, storingen in alle lichaamssystemen. Een van de gevaarlijkste gevolgen is de ontwikkeling van alcoholverslaving, wat leidt tot vernietiging van het lichaam en degradatie van de persoonlijkheid.

Interessante feiten over maneschijn

1. De drank heeft een 'kop' en een 'staart', die niet geschikt zijn voor consumptie, en een hoofddeel, het 'lichaam'.
2. Het drankje is in verschillende landen bekend als tequila, brandy, rum, absint, grappa. De grondstoffen verschillen, maar de sterkte en bereidingstechniek lijken erg op elkaar.
3. Moonshine was al bekend in het oude Egypte. Het werd gedistilleerd uit maïs en gebruikt als geneesmiddel.
4. Bij veel volkeren wordt bij de afrekening tussen buren een halve liter gebruikt - een fles van 0,5 liter moonshine.
5. Het gistmengsel (braga) wordt bereid van alles wat zetmeel en suiker bevat.
6. Er zijn veel varianten van distillatieapparaten, maar het werkingsprincipe is hetzelfde.
7. Het alcoholpercentage hangt af van de grondstoffen en varieert van 12 tot 55 procent.
8. Het stoken van moonshine was vroeger een privilege van de aristocratie, nu is het officieel toegestaan, maar alleen voor eigen gebruik.
9. Oorspronkelijk werd moonshine alleen als medicijn gebruikt, de eerste vermelding ervan in Rusland is te vinden in de Novgorod-kroniek van 1533.
10. De sterkte van het eerste distillaat overschrijdt soms 80 procent.

Foto van zelfgestookte drank