Hoe drinkt u bourbon op de juiste manier?

Whisky is altijd een integraal onderdeel geweest van het leven van boeren. Het is niet zomaar alcohol, maar een trouwe metgezel die samen met hen de oorlog heeft doorstaan. Het werd vaak gebruikt als ontsmettingsmiddel voor het behandelen van snijwonden of kogelwonden.

Wat is bourbon?

Bourbon is een aparte soort whisky die een echt Amerikaans product is. Het grootste deel wordt geproduceerd in Kentucky, maar het kan ook in elke andere stad worden gemaakt. Deze drank is, net als andere whisky's, een distillatieproduct; het alcoholpercentage is meestal 40%. Elke whisky wordt gemaakt van graan en vervolgens een bepaalde tijd gerijpt in eikenhouten vaten. Daarna wordt het gebotteld.

Bourbon verschilt van andere whisky's doordat het wordt gemaakt van maïs, die ongeveer de helft van de grondstoffen uitmaakt. De rest bestaat uit haver of rogge. Bourbon wordt altijd gerijpt in nieuwe vaten die nooit eerder zijn gebruikt. De minimale rijpingstijd voor deze drank is 2 jaar. Andere whisky's bevatten vaak kleurstoffen, maar die worden in bourbon principieel niet toegevoegd.

Om whisky echter bourbon te laten worden, moet het nog een procedure ondergaan. Sommigen zeggen dat dit tussenkomst van hogere machten was, omdat een priester als eerste op het idee kwam om whisky in een geblakerd vat te doen. In werkelijkheid was het een ongelooflijk toeval. Hij kreeg vaten die eerder voor vis waren gebruikt. Om microben te verwijderen en de visgeur kwijt te raken, werd er stro in gedaan en aangestoken. Deze manier van vaten behandelen maakte het mogelijk om er na vis elk product in te bewaren. Nadat de whisky in de vaten was gegoten, vertrokken de handelaren naar de dichtstbijzijnde markt, waar ze minstens 3 maanden over deden om te bereiken. Ze sloten de vaten goed af en gingen op weg, in de hoop het product in originele staat te houden. Maar bij aankomst ontdekten ze dat de drank niet alleen een verrassend aroma had gekregen, maar ook een bijzondere smaak.

Tegenwoordig heeft bourbon een zachte smaak, maar toen was hij heel anders. Mensen noemden het 'vuurwater' en zochten geen zachtheid. Het was belangrijk dat de drank hen hielp om weer een dag te overleven in de strijd tegen de inheemse indianenstammen. Het leven van de mensen was niet gemakkelijk, dus deze drank paste perfect in die omstandigheden.

Bekende merken

Er zijn enkele van de meest populaire producenten van deze drank:

1. Jim Beam. Dit is waarschijnlijk de bekendste producent van bourbon. De eerste partij werd in 1795 geproduceerd, en de producent kon zich niet voorstellen dat dit later zo'n overweldigend succes zou worden. Veel experts zijn ervan overtuigd dat het belangrijkste geheim van het succes van deze drank de gist is, bereid volgens een speciaal recept. Dit recept wordt nog steeds gebruikt in de productie.
2. Maker's Mark. Deze bourbon is een premiumdrank. Elk jaar wordt het in beperkte oplage uitgebracht, niet meer dan 19 vaten. De fabriek voor de productie van bourbon werd al in 1840 gebouwd, maar de eerste fles werd pas in 1958 verkocht. De producenten garanderen de kwaliteit en hebben een speciaal authenticiteitskenmerk bedacht in de vorm van was die van de flesdop druipt.
3. Blanton's. Deze drank wordt bijna met de hand gemaakt. Er zitten geen toevoegingen in, het wordt direct in vaten gegoten en na de rijping rechtstreeks in flessen. Voor de bereiding worden alleen de beste graansoorten gebruikt. Het bottelen gebeurt pas nadat de meester persoonlijk heeft gecontroleerd of de drank klaar is. Uit één vat worden ongeveer 250 flessen gevuld.
4. Wild Turkey. Deze drank bevat minstens 51% maïs. De rest bestaat uit andere granen. Dit geeft de drank een unieke smaak. Deze bourbon wordt minstens 6 jaar gerijpt in vaten, met een alcoholpercentage van 50%. Deze sterkte komt echter alleen voor in de VS, de exportproducten bevatten niet meer dan 43% alcohol. De productie begon in 1869 en al na 20 jaar was er een enorm succes.
5. Woodford Reserve. Deze drank werd in 1812 in beperkte oplage geproduceerd, maar bij de vorige eigenaren ging er iets mis, en na een duizelingwekkend succes volgde een neergang. Het bedrijf Brown-Forman kocht de onderneming in 1995, en sindsdien is de productie volgens het oude recept hervat. Deze bourbon behoort tot de premiumklasse en wordt minstens 6 jaar gerijpt.
6. Four Roses. Hoewel deze drank in de VS wordt geproduceerd, weet de lokale bevolking er bijna niets van. De reden is dat het in Schotland wordt gebotteld. Vanaf ongeveer het midden van de vorige eeuw werd de productie voornamelijk voor de export gemaakt. Het begon al in 1860 met de productie, maar het handelsmerk kon pas 30 jaar later worden geregistreerd. De huidige eigenaar doet er alles aan om deze drank weer populair te maken in de VS.

Waarin verschilt bourbon van whisky en scotch?

Het is niet zo eenvoudig om uw weg te vinden in alcoholische dranken. Een enorm aantal benamingen en producenten kan iedereen in verwarring brengen. In wezen zijn bourbon en scotch ook whisky, maar een iets ander soort. Whisky wordt verkregen door destillatie van graanalcohol. Producenten nemen granen, voegen er suiker en gist aan toe. Vervolgens vindt er een chemische reactie plaats, waarvan het resultaat een soort maische is. Daarna wordt het gedestilleerd, afhankelijk van de soort verdund met water en in vaten overgebracht voor de rijping van de drank.

Bourbon is een Amerikaans type whisky dat wordt gemaakt van maïskorrels. Het maïsgehalte moet minimaal 51% zijn. Het alcoholgehalte van de afgewerkte drank varieert van 40 tot 45%. De drank wordt minstens twee jaar gerijpt in van binnen geroosterde eikenhouten vaten. Dit productieproces geeft het product een unieke smaak en aroma. Volgens de wet mag alleen in de Verenigde Staten geproduceerde drank bourbon worden genoemd, hoewel in het Russisch elk drankje van maïskorrels zo wordt genoemd.

Scotch is een soort Schotse whisky die wordt geproduceerd volgens de Schotse cultuur en tradities. Vaak heeft het een rokerige ondertoon omdat de grondstoffen voor de drank worden gedroogd met behulp van turfovens. Het afgewerkte product wordt minstens 3 jaar gerijpt in eikenhouten vaten. Volgens de wet mag het product Schotse Scotch worden genoemd als het aan een reeks eisen voldoet. De belangrijkste daarvan is dat het product uitsluitend in Schotse distilleerderijen moet worden geproduceerd. Voor de bereiding van de drank moeten water, gemoute gerst en volle korrels van andere granen worden gebruikt. Ook bepaalt de wet dat de opslagvaten niet meer dan 700 liter mogen bevatten en dat het toevoegen van andere stoffen dan spirituscaramel en water niet is toegestaan.

De wet stelt ook eisen aan het alcoholgehalte van whisky. Het afgewerkte product mag bijvoorbeeld niet minder dan 40% alcohol bevatten. Bovendien moet de drank niet alleen de smaak en het aroma behouden, maar ook de kleur van de grondstoffen die zijn gebruikt bij de productie van de Scotch.

In Schotland zijn er veel producenten van Scotch, maar onder alle kan Highland worden genoemd met zijn speciale tradities in de bereiding van deze drank. Dit bedrijf is gevestigd in de bergen en is een van de populairste en meest herkenbare producenten van Scotch.

Samenstelling en caloriegehalte

Bourbon wordt beschouwd als een caloriearm product; per 100 g bevat het 200–250 kcal, waardoor het zelfs kan worden gedronken door mensen die op hun gewicht letten. Daarnaast is de drank rijk aan verschillende vitamines en mineralen, omdat het alle nuttige stoffen overneemt van maïs, het hoofdbestanddeel. Deze drank bevat vitamine B, PP en A. Ook is bourbon rijk aan ijzer, magnesium, fosfor, natrium, calcium en kalium. Het bevat verschillende antioxidanten die voorkomen dat schadelijke stoffen het lichaam binnendringen; het werd vroeger gebruikt als antisepticum om wonden te behandelen.

Hoe drinkt u bourbon op de juiste manier?

Niet alle mensen weten hoe ze alcoholische dranken correct moeten drinken, vooral als het gaat om verschillende soorten whisky, waaronder bourbon. Voordat u de drank proeft, wordt aanbevolen om het in een speciale doorzichtige karaf over te gieten. Deze heeft dunne wanden, waardoor u de nobele kleur van de drank kunt waarderen, die tijdens de lange rijping in het vat wordt verkregen. Daarna kunt u de drank in een glas schenken.

Het klassieke glas voor bourbon is een breed glas met een dikke bodem. U kunt het ook drinken uit speciale Schotse tinnen mokken. Het is gebruikelijk om het glas voor een kwart te vullen, maar u moet niet meteen beginnen met proeven. Houd het glas met bourbon eerst even in uw hand om de drank te laten opwarmen. Schud het daarna – hierdoor komt de drank optimaal tot zijn recht. Breng het glas vervolgens naar uw neus en beoordeel het aroma van de bourbon. Na dit korte ritueel kunt u de drank in kleine slokjes drinken.

Elke slok moet u een beetje proeven: neem een slokje en adem uit door uw neus. Aangezien bourbon bekend staat om zijn afdronk, moet u lange pauzes nemen tussen de slokjes om deze ten volle te kunnen waarderen.

Het wordt afgeraden om ijs aan de drank toe te voegen, maar in sommige gevallen is het nodig. Er bestaat 'witte bourbon' met een rijpingstijd van minder dan 2 jaar; deze heeft een scherpe smaak, dus om deze te verzachten wordt ijs toegevoegd.

Het toevoegen van ijs is ook gerechtvaardigd bij dranken die 4 tot 6 jaar zijn gerijpt. Bij die bewaartijd heeft de drank al de nodige smaakkwaliteiten, maar sommige tonen zijn moeilijk te onderscheiden in het totale bouquet. Als u ijs toevoegt, smelt het en het water maakt het mogelijk ze duidelijker te onderscheiden.

Waarmee drinkt u het?

Het wordt afgeraden om bourbon te drinken met een andere drank, omdat u dan niet ten volle van de smaak kunt genieten. Sommige mensen worden echter afgeschrikt door de sterkte van de drank. In dat geval kunt u er mineraalwater of natuurlijke sappen bij drinken. U kunt ook een van deze vloeistoffen met de drank mengen. In de Verenigde Staten drinken ze bourbon soms met cola. Houd er echter rekening mee dat u alleen goedkope bourbons met water of sap mag mengen. In bepaalde kringen wordt het mengen van lang gerijpte bourbon als onwetendheid beschouwd.

Waarmee eet u het?

Omdat deze drank een hoog alcoholgehalte heeft, raakt u er zeer snel dronken van. Om het intoxicatieproces enigszins te vertragen, is het nodig om bij bourbon te eten, hoewel dit niet altijd wordt aangemoedigd. In de staat Kentucky eten ze er bijvoorbeeld chocolade bij. Dat is waarschijnlijk de beste smaakcombinatie. Deze producten vullen elkaar perfect aan. Maar deze snack heeft ook een nadeel. Chocolade doodt snel de afdronk van bourbon, dus het wordt afgeraden om dure soorten ermee te eten, anders is het geldverspilling. Een andere goede snack zijn crackers zonder smaaktoevoegingen. Ze kunnen de scherpe smaak van kort gerijpte bourbon verzachten zonder de smaak van de drank te overheersen, dus u kunt ze ook bij lang gerijpte soorten eten. U kunt bourbon ook eten met vlees, groenten of nootjes. De enige vereiste voor gerechten is dat ze geen zout of kruiden bevatten.

Deze drank combineert zeer goed met fruit, vooral zoet fruit. Hoe vreemd het ook mag klinken, de meeste cocktails met bourbon vereisen toevoeging van suiker. U kunt de smaak van de drank ook verzachten met een paar slokjes melk.

Er zijn een aantal gerechten die absoluut niet gegeten mogen worden bij het drinken van bourbon. In de eerste plaats zijn dat pittige gerechten, die de smaak van de drank verpesten. Ook wordt het afgeraden kaas of vis te eten.

Cocktails met bourbon: recepten

Natuurlijk is bourbon op zichzelf goed, maar vanwege het hoge alcoholpercentage kunnen sommige mensen het niet puur drinken. Anderen willen afwisseling, dus cocktails zijn een uitstekende optie. Barkeepers hebben dit drankje meteen gewaardeerd, omdat het een uitgesproken smaak en aroma heeft, wat het een ideaal ingrediënt maakt voor cocktails.

Kersenbom

Dit cocktail is heel eenvoudig te bereiden. U heeft 40 ml lang gerijpte bourbon nodig, 30 ml kersencocktail, 1-2 druppels eiwit. IJs fijnmaken, in een shaker doen, alle ingrediënten erbij gieten, goed sluiten en minstens 10 seconden mengen. Het ijs zorgvuldig van de vloeistof scheiden, het mengsel in een glas gieten en versieren met een schijfje citroen. Ook kunt u een takje kers gebruiken ter versiering.

Mint Dzjoelep

Voor de bereiding van dit cocktail heeft u een glas bourbon nodig, een paar muntblaadjes en 1-2 theelepels suikersiroop. Giet de suikersiroop in een metalen beker die gebruikt wordt voor het vooraf mengen van dranken. Voeg de muntblaadjes toe en wrijf ze tot een pasta met de siroop. Vul vervolgens 1/2 glas met gemalen ijs, giet er de helft van de bourbon bij. Goed mengen, het glas tot de rand met ijs vullen en de resterende bourbon erbij gieten. U kunt een takje munt achterlaten voor versiering.

Manhattan

Dit recept kan klassiek genoemd worden. Er wordt aangenomen dat het in 1870 werd bedacht in de gelijknamige bar, waar een feestelijk evenement werd gehouden ter ere van Tilden – een van de presidentskandidaten. Er zijn echter verwijzingen naar eerdere bereidingen van dit cocktail, dus het is slechts een mooie legende.

Voor de bereiding heeft u 50 ml bourbon nodig, 25 ml rode vermout, één kers en 2-3 druppels angostura. Alle ingrediënten in een shaker mengen, ijs toevoegen en goed mengen. Giet het cocktail in een voorgekoeld glas, versier voor het serveren met een bes.

Gangster

Dit cocktail laat de smaaknuances van bourbon maximaal tot hun recht komen. Voor de bereiding heeft u 60 ml lang gerijpte bourbon nodig, bij voorkeur Maker’s Mark, 15 ml honinglikeur, 5 ml citroensap, een derde theelepel bitter en ijs. Doe ijs in een glas. Meng de overige ingrediënten in een aparte kom, goed mengen en zeef in het glas. Serveren met een garnering van spiraalvormige citroenschil.

Melk-eicocktail

Om het te bereiden, heeft u een derde van een glas lang gerijpte bourbon nodig, 6 eidooiers, een derde van een glas suiker, een glas melk, 15 g vanilline, een kwart theelepel nootmuskaat. Klop de eidooiers met de suiker au bain-marie. Giet langzaam een derde van de melk bij het mengsel en roer tot het dik wordt. Haal het mengsel vervolgens van het bain-marie en giet het over in een andere kom. Nu kunt u de rest van de melk aan de cocktail toevoegen, samen met de vanilline en de fijngemalen nootmuskaat. Roer het mengsel goed door en zet het minstens 8 uur in de koelkast. Garneer voor het serveren met geraspte chocolade of kaneelstokjes.

Al Capone

Deze cocktail is ideaal voor thuisfeestjes. Om hem te bereiden, neemt u 120 ml bourbon, 60 ml van een willekeurige vermout, 40 ml suikersiroop, ijs. Doe alle ingrediënten in een shaker en schud goed, zeef het vervolgens in een glas en garneer met een schijfje sinaasappel.

Sinaasappelblast

Deze cocktail is de beste sinaasappeldrank. Voor de bereiding neemt u 100 ml sinaasappelsap, 40 ml bourbon, suiker, ijs, een schijfje sinaasappel, een paar takjes munt. Doe ijs in het glas, bevochtig de rand met water en bestrooi deze met suiker. Meng in een shaker het sinaasappelsap met de bourbon, voeg een paar muntblaadjes, ijs toe en schud goed. Zeef de vloeistof in het glas, garneer de drank met een schijfje sinaasappel en een takje munt. De cocktail ziet er zeer mooi uit als u een gat in de sinaasappelschil maakt en de munt erin steekt.

Bourbon met cola

Dit is een klassiek Amerikaans cocktailrecept. U heeft 50 ml bourbon, 100 ml cola en ijs nodig. Vul het glas tot de rand met ijsblokjes, giet de bourbon erin, dan de cola. Roer voorzichtig. Garnering is meestal niet nodig, maar u kunt een schijfje citroen gebruiken.

Ranglijst van de beste bourbons

Elke bourbon is op zijn eigen manier goed, maar onder alle merken worden er een aantal als de beste beschouwd, die zich al lang hebben bewezen en constant in de top staan:

• Jim Beam;
• Knob Creek;
• Maker’s Mark;
• Pappy Van Winkle;
• Old Forester;
• Old Crow.

Hoe maakt u bourbon thuis?

De inwoners van Kentucky zijn ervan overtuigd dat het beste wat met maïs is gebeurd, bourbon is. Een thuisbereide drank van maïskorrels kunt u geen bourbon noemen, maar als u uw best doet, zal hij niet onderdoen voor de in de VS geproduceerde producten. U hoeft geen eigenaar van een groot bedrijf te zijn om goede bourbon te maken, want in wezen is het gewoon maneschijn.

Aangezien het hoofdbestanddeel van bourbon maïs is, moet u speciale aandacht besteden aan de keuze van de grondstoffen. Op markten kunt u grote hoeveelheden hele maïskorrels vinden, maar de kwaliteit van de producten daar laat te wensen over, en de drank die van deze grondstoffen wordt gemaakt, kan hooguit een beoordeling 'middelmatig' krijgen. Maïsgrondstoffen in supermarkten zijn aanzienlijk beter, al worden daar geen hele korrels verkocht, maar wel maïsgrutten en bloem van de hoogste kwaliteit.

Het op een na belangrijkste bestanddeel is mout. Mout is verantwoordelijk voor de omzetting van zetmeel in suiker. U mag alleen niet-gefermenteerde soorten mout gebruiken. Aan de mout zelf worden geen bijzondere eisen gesteld: deze mag van elke graansoort afkomstig zijn, maar u dient alleen lichte soorten te kiezen.

Het is ook niet wenselijk om moutsoorten voor bier te gebruiken, omdat door de droogtechniek een klein deel van de enzymen verloren gaat. Voor bier is dat niet kritisch, maar voor bourbon vormt het een probleem. Het is het beste om de mout zelf te laten ontkiemen.

Houd er rekening mee dat bourbon voor ten minste 51% uit maïs moet bestaan. U kunt dit percentage verhogen, maar niet verlagen. Het resterende deel hoeft niet volledig uit mout te bestaan. U kunt bijvoorbeeld 24% tarwemout en 25% gerst toevoegen. Iedereen kiest de ingrediënten naar eigen smaak, want juist dat geeft de whisky een eigen karakter. Zodra de samenstelling is bepaald, kunt u met de bereiding beginnen:

1. Maak eerst het zetmeel uit de maïscellen vrij. Dit doet u eenvoudig door de grondstof bij een temperatuur van 72 graden of hoger te verwarmen. De overige graansoorten moet u ook samen met de maïs toevoegen. Zodra de massa tot 72 graden is opgewarmd, kunt u een kleine hoeveelheid mout toevoegen; deze zal het mengsel vloeibaarder maken.
2. Giet nu water op de grondstof en kook deze. Over water gesproken: het is zeer belangrijk om de juiste hoeveelheid vloeistof te kiezen. De ideale verhouding is 1 deel grondstof op 4 delen water. Giet dus water op de grondstof, verwarm tot 72 graden en voeg daarna ongeveer 10% mout toe. Maal de mout bij voorkeur vooraf fijn. Kook het wort vervolgens 120 minuten bij een temperatuur van 100 graden. Tijdens het hele kookproces is het belangrijk om het wort voortdurend te roeren.
3. Verlaag na 2 uur de temperatuur van de vloeistof tot 60 graden en voeg daarna de rest van de mout toe. In deze fase speelt de temperatuur een zeer belangrijke rol. Als de temperatuur hoger is dan aangegeven, kunnen de enzymen verloren gaan; is deze lager, dan kan het maischproces langer duren. Daarom wordt aangeraden een nauwkeurige thermometer te gebruiken. Nu breekt een zeer belangrijke fase in de bereiding van de drank aan. Gedurende 120 minuten moet u de temperatuur van het wort op 60 graden houden. Een stijging van maximaal 5–7 graden is toegestaan. Deze periode is nodig voor de omzetting van zetmeel in suiker.
4. Voeg nu de gist toe. Het is belangrijk te onthouden dat gist effectief werkt bij een temperatuur van 20 tot 30 graden; koel de vloeistof daarom af tot deze waarden. Voor 10 liter vloeistof is 100 g gist voldoende; bij droge gist volstaat 20 g. Na het toevoegen van de gist begint het vergistingsproces, dat gewoonlijk niet meer dan 4 dagen duurt. Zet het beslag gedurende deze tijd op een afgezonderde plek.
5. Voor de volgende stap heeft u een distilleerapparaat nodig. Giet de vloeistof door een kaasdoekfilter in de distilleerkolom. Dit wordt gedaan om klonten en onzuiverheden te verwijderen. Om het gewenste resultaat te verkrijgen, is een dubbele destillatie vereist. De eerste destillatie vereist geen scheiding in fracties; het resultaat moet een product zijn met een sterkte van ongeveer 30%. Verdun de verkregen brij met water tot een sterkte van 16–18%. Het is belangrijk om zuiver water te gebruiken; voor een ideaal resultaat wordt aanbevolen om extra filtratie met actieve kool uit te voeren. De tweede destillatie moet op laag vuur plaatsvinden. Hierbij is het belangrijk om de 'koppen' te verzamelen. De koppen worden de eerste 100–150 ml brij genoemd; deze mag u onder geen beding consumeren, omdat ze schadelijke stoffen bevatten. U moet stoppen met het opvangen van de brij wanneer de sterkte van de gedestilleerde vloeistof onder de 45% zakt; dit zijn de zogenaamde 'staarten'. Uiteindelijk moet na destillatie een vloeistof met een sterkte van 50–60 graden worden verkregen; deze moet u met water verdunnen tot 40–45 graden en 2–3 dagen laten trekken. Als de drank later in een vochtige kelder wordt gerijpt, hoeft u deze niet te verdunnen.
6. Nu blijft de langste fase over – de rijping in geblakerde vaten voor bourbon. Producenten voeren vaak een extra filtratie uit met esdoornhoutskool, waarna ze de drank in vaten gieten. De minimale rijpingsperiode is 2 jaar, maar hoe langer, hoe rijker en zachter de smaak van het product wordt.

Vaten worden van binnen geblakerd; hiervoor wordt er stro in gelegd en aangestoken. Zo'n vat geeft de drank niet alleen smaak, maar ook kleur, dus het is niet nodig om extra karamel toe te voegen. Het is belangrijk om alleen vaten van eikenhout te gebruiken.

De drank is op zichzelf niet veeleisend; sommige producenten laten hem niet in kelders rijpen, maar in gewone magazijnen waar het 's zomers heet en 's winters koud is. Daarom kunt u bourbon zelfs in een appartement laten rijpen. Vergeet ook niet dat industriële vaten inhouden hebben tot 2.000 liter, waardoor de drank er lang in verfijnd wordt. Voor thuisrijping kan minder tijd nodig zijn, omdat vaten van 5–15 liter worden gebruikt.

Voor- en nadelen van bourbon

Bourbon heeft het beste uit maïskorrels opgenomen, waardoor deze drank gezond is. In kleine hoeveelheden kan het bloedvaten verwijden en de bloeddruk verlagen. Het voorkomt ook de ontwikkeling van hart- en vaatziekten.

Er bestaan veel geneeskrachtige tincturen waarvan bourbon de basis is. Dergelijke tincturen helpen goed bij slapeloosheid, aritmie en zelfs tachycardie. De stoffen die het bevat zijn gunstig voor mensen met aandoeningen van het maag-darmkanaal; ze kunnen maagklachten en constipatie behandelen. Bourbon verlicht spanning van het zenuwstelsel en vermoeidheid.

Dagelijkse consumptie van bourbon in kleine doses kan helpen bij problemen met de galblaas. De drank heeft een gunstig effect op de gal, door deze te verdunnen en de viscositeit te verlagen. Ook verbetert het de kleur ervan.

Dankzij de antiseptische eigenschappen is bourbon een uitstekend middel tegen keelontsteking. Het vermindert de ontsteking en doodt de bacteriën in de keel. Om een geneeskrachtig mengsel te bereiden, mengt u 1 eetlepel bourbon met een glas warm water. Met dit mengsel gorgelt u 's ochtends, 's middags en 's avonds.

Bij de behandeling van bronchitis en longontsteking heeft bourbon eveneens zijn toepassing gevonden. Een tinctuur met noten bestrijdt deze kwalen uitstekend, en met rode biet verlicht hij spiervermoeidheid en herstelt u uw krachten na zware lichamelijke inspanning.

Dit nuttige drankje heeft echter ook nadelen. Het bevat bijvoorbeeld een grote hoeveelheid tannine en furfural, waardoor overmatig gebruik van het drankje kan leiden tot een ernstige alcoholintoxicatie. Zelfs in gewone wodka zitten deze stoffen meer dan 30 keer minder, dus u moet bourbon met verstand drinken.

Ook bij een verergering van chronische ziekten kunt u beter geen bourbon drinken. Zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, mogen het niet drinken.

Interessante feiten over bourbon

1. Bourbon is een county in de staat Kentucky, waar dit type whisky oorspronkelijk werd geproduceerd. Mensen vroegen aan handelaars of ze nog die bourbon hadden, en zo bleef deze naam aan het drankje hangen.
2. In de staat Kentucky zijn er veel producenten van bourbon. Het totale aantal vaten in hun opslagplaatsen bedraagt ongeveer 5 miljoen. Hun totale waarde is gestegen tot meer dan 2 miljard dollar.
3. Sinds 2007 geldt september in de Verenigde Staten als de nationale bourbonmaand.
4. Volgens de statistieken bestaat in de VS meer dan de helft van de geëxporteerde alcohol uit bourbon.
5. In het midden van de vorige eeuw noemde het Congres van de Verenigde Staten bourbon de belangrijkste drank van het land en het nationale erfgoed. Tegelijkertijd werden er normen ingevoerd waaraan whisky moet voldoen om bourbon te mogen heten. De belangrijkste eis is dat het drankje op het grondgebied van de Verenigde Staten moet zijn geproduceerd.

Foto van bourbon