Hoe u knoflook kunt marineren: 5 recepten
Knoflook neemt een bijzondere plaats in tussen de planten. Verrassend genoeg wordt hij alleen door de mens gegeten, en wel met plezier en met voordeel voor het lichaam. In verse vorm blijft hij uitstekend bewaard tot bijna aan de nieuwe oogst, zonder zijn smaakkwaliteiten te verliezen. Er zijn echter ook veel recepten om hem te bereiden, als u uzelf wilt verwennen met een pittige smaak. Een van de belangrijkste methoden — marineren. De keuze aan recepten is groot; elk recept heeft recht van bestaan en opent een nieuwe dimensie van de smaak van deze plant.
Knoflookgeheimen
Knoflook is al heel lang bekend, net als zijn gunstige eigenschappen. Hij heeft een krachtig antiseptisch en antibacterieel effect, wordt in recepten uit de volksgeneeskunde gebruikt als een uitstekend middel tegen wormen en beschermt tegen verkoudheid en virale aandoeningen. Zijn scherpe geur wordt veroorzaakt door bijzondere fytociden, die ook desinfecterend werken.

Knoflook stelt weinig eisen aan de teeltomstandigheden, kan zonder bijvoeding en groeit bij een minimale bewatering. Er zijn vele rassen gekweekt. De belangrijkste indeling is naar het planttijdstip: zomer- en winterknoflook. Visueel onderscheiden is heel eenvoudig. U hoeft alleen de bol in teentjes te breken. Als er binnenin een harde centrale stengel zit, is het winterknoflook. De smaakkwaliteit hangt niet van het ras af.
Alle delen behalve de wortels zijn eetbaar. De grootste waarde is de knoflookbol zelf, maar jonge bladeren en nog niet bloeiende scheuten zijn even smakelijk en gezond. Ze kunnen ook met succes worden gemarineerd; dat levert een zeer smakelijk en tamelijk ongebruikelijk hapje op voor de dagelijkse lunch en de feestelijke tafel. De scheuten zijn knapperig als jonge komkommertjes en hebben een licht pittige nasmaak die uitstekend samengaat met gekookte en gebakken aardappelen; ze passen bij vlees en vis.
Wanneer u een ras kiest voor het planten, bewaren of marineren, is het raadzaam op de belangrijkste kenmerken te letten. De populairste rassen zijn:
- Zoebrenok;
- Antonnik;
- Komsomolets;
- Lekar;
- Antosjka;
- Aleksejevski Gigant;
- Semejny;
- Casablanca;
- Morado.
Ze kunnen witte of paarse buitenste schubben hebben; het vruchtvlees van de teentjes is wit of crèmekleurig. Bij de keuze hoeft u niet per se een bepaald ras te zoeken; u kunt zich beter richten op de grootte van de bol en de mate van scherpte.
Interessant: Bij het inmaken behoudt knoflook bijna al zijn heilzame eigenschappen.
Feiten en mythen
- De exacte oorsprong van knoflook is onbekend, maar veel onderzoekers neigen naar Centraal-Azië.
- Ongeveer 5.000 jaar geleden begon men met het kweken van de plant.
- In India at men de knol eerst niet vanwege de sterke geur, maar men was zich wel goed bewust van de geneeskrachtige eigenschappen.
- Wat betreft de knoflookconsumptie staan Italië, China en Korea aan de leiding, waar per persoon 1,5 tot 2 bollen per dag worden gegeten.
- Knoflook wordt gebruikt in traditionele recepten en is een hoofdingrediënt in veel geneeskrachtige en homeopathische preparaten.
- In sommige landen hing men knoflook boven de deur of wreef men zich in met het sap, in de overtuiging dat dit bescherming bood tegen boze geesten en blikseminslag in huis.
- Zowel in de Bijbel als in de Koran wordt de plant genoemd, wat wijst op het belangrijke belang van knoflook.
- In het oude Rusland werd knoflook in de vlecht van de bruid gevlochten tijdens de bruidskeuring om haar te beschermen tegen het boze oog.
- Veel volkeren gebruikten knoflookbollen om heksen te identificeren en zich tegen hen te beschermen.
Voordelen en samenstelling

Vanuit botanisch oogpunt is knoflook — een kruidachtige plant. Volgens de huisvrouw — een zeer waardevol ingrediënt voor het bereiden van verschillende gerechten en het behouden van een uitstekend welzijn. De samenstelling van elk teentje:
- organische zuren;
- fytonciden;
- vitaminen E, C, PP, K, bijna de hele B-groep;
- kalium;
- zwavel;
- calcium;
- fosfor;
- zink;
- chroom;
- koper;
- rubidium;
- seleen;
- etherische oliën.
Sommigen houden niet van knoflook vanwege de specifieke geur en nasmaak. Maar het is goed om te bedenken dat u er, zij het niet volledig, vrij eenvoudig vanaf kunt komen, en de voordelen van het gebruik in voedsel zijn onvergelijkbaar groter dan het kleine ongemak. Overigens verdwijnt de geur bij het inmaken bijna, terwijl de scherpte blijft.
Knoflook wordt aanbevolen om de bloeddruk te verlagen en te stabiliseren, en de belasting van het hart te verminderen. Het verlaagt het cholesterolgehalte, stopt de groei en ontwikkeling van kankercellen en verwijdert gifstoffen en zware metaalzouten. Allicine vermindert de spanning van de vaatwanden, herstelt hun elasticiteit en stimuleert de bloedsomloop. Fytonciden, die in elk deel van knoflook aanwezig zijn, blokkeren de activiteit van pathogene bacteriën en micro-organismen. Dezelfde eigenschap wordt gebruikt bij de bestrijding van parasieten in de darmen. Er wordt ook aangenomen dat regelmatige consumptie van knoflook het risico op atherosclerose en leeftijdsgebonden veranderingen in de hersenen en psyche vermindert.
Hoe u knoflook kiest
Het is het beste en voordeligst om knoflook in te slaan tijdens de oogsttijd. U moet er alleen rekening mee houden dat 'melkachtige', onrijpe knoflook slecht vers houdbaar is, maar uitstekend geschikt is als toevoeging bij het inmaken van komkommers en tomaten, en ook voor zelf inmaak als een aromatisch hapje. Rijpe van onrijpe knoflook onderscheiden is heel eenvoudig. Als de buitenste schilletjes gemakkelijk loslaten en de bol bij lichte druk in teentjes uiteenvalt, dan is het product klaar voor zowel opslag als verder gebruik als zaad voor het planten.
Let op: Winterknoflook wordt in de herfst geplant, vlak voor de sneeuw, dus de rijpingsperiode is eerder, ongeveer in de 2e tot 3e week van juli, afhankelijk van de teeltregio en het ras.
Als de knoflook niet uit eigen tuin komt maar wordt gekocht, geef dan de voorkeur aan boerenmarkten en binnenlandse producten. De bollen moeten hard en droog zijn aan de buitenkant, zonder donkere vlekken, met een helder, intens aroma. Als er ook maar een vleugje vocht of mufheid bij komt, of een afwijkende kleurlaag, kunt u beter van de aankoop afzien.
Het heeft geen zin om de smaak te beoordelen op basis van de grootte. U moet zich hier richten op het doel van de aankoop. Als u de bollen in hun geheel in potten gaat inmaken, kunt u het beste kleine, maar stevige bollen kiezen. Als u ze in een vat of pan gaat pekelen om ze zo snel mogelijk op te eten, kunt u ook grotere bollen nemen. Die zijn ook geschikt voor recepten waarbij u ze in teentjes moet splitsen.
Hoe u knoflook heerlijk kunt marineren: recepten
Knapperige, aromatische knoflook is een echte redding voor het immuunsysteem en zorgt voor een heerlijke afwisseling in het dieet tijdens de koude wintermaanden. In principe zullen velen er in de herfst ook geen nee tegen zeggen, waarbij ze de voorkeur geven aan de lichtgezouten variant, en in de lente, wanneer het smakeloze eten gewoon op de zenuwen werkt en u iets bijzonders wilt. Dat is waarschijnlijk de reden waarom er zoveel manieren zijn om knoflook in te maken: in zijn geheel, in teentjes, apart of in combinatie met andere groenten en wortelgewassen.

Snel en eenvoudig
Voor een pot van een liter heeft u nodig:
- 600 g gepelde knoflookteentjes;
- 7 zwarte peperkorrels en 7 pimentkorrels;
- 1 laurierblad van middelgroot formaat.
De marinade wordt apart bereid met 1 eetlepel zout, 1,5 eetlepel suiker en 100 ml tafelazijn per 3 kopjes water. De knoflookteentjes worden niet langer dan 2 minuten in de pekel gekookt en worden dan direct in potten verdeeld, overgoten met de vloeistof waarin ze gekookt zijn, en luchtdicht afgesloten.
Vroegrijp
Dit recept is een redding als u nog 3-4 dagen heeft voordat de gasten komen en u ze wilt verrassen met een bijzonder hapje. Ingrediënten:
- 500 g knoflookteentjes;
- 100 ml 6% azijn en 100 ml water;
- 10 zwarte peperkorrels;
- 15 g zout;
- 25 g suiker;
- 1 theelepel korianderzaad.
Belangrijk: In het recept is het gewicht van reeds gepelde teentjes aangegeven.
Het bereide product wordt overgoten met kokend water zodat het oppervlak van de knoflookteentjes volledig bedekt is, en wordt 2 minuten onder het deksel gehouden. Daarna worden de teentjes snel overgebracht in zeer koud water of een bak met ijsblokjes. De marinade wordt apart bereid. De knoflook wordt stevig in een pot gedaan, overgoten met marinade, afgesloten met een deksel en op tafel laten afkoelen. Daarna kan het 3 dagen in de koelkast worden gezet. Tegen de tijd dat de gasten komen, is de lekkernij klaar.
Jonge knoflook in zijn geheel
Speciale pit hebben de iets onrijpe kleine bollen. U hoeft ze niet uit elkaar te halen, het is voldoende om de wortels af te knippen, een klein staartje boven te laten en ze grondig te wassen, waarbij u alleen de bovenste schilletjes verwijdert. Voor 300 g knoflook heeft u nodig:
- 25 g suiker en 25 g zout;
- 2 pimentkorrels en 2 kruidnagels;
- 2 theelepels 9% azijn.
De producten worden direct in de pot gedaan, de kruiden worden bovenop geplaatst en vervolgens wordt de pot tot de rand gevuld met warm, niet-gekookt water. Het wordt afgedekt met een servet en een dag op een warme plaats gezet. Daarna wordt de vloeistof in een aparte pan gegoten, aan de kook gebracht en wordt er azijn toegevoegd. De pekel wordt in de pot gegoten, die direct met een deksel wordt afgesloten. Het is na 2 maanden klaar — bewaren alleen op een koele plaats.
Knoflook met rode biet
Het recept vereist iets meer inspanning, maar ten eerste is het mooi en ten tweede lekker. Voor 1 kg knoflookteentjes neemt u:
- 1 kleine biet;
- 1 dillebloem met zaden;
- 2 el zout en 2 el suiker;
- 7 peperkorrels;
- 2 gedroogde kruidnagels;
- 100 ml azijn 9%.
Voor de marinade is 1 liter water nodig en nog eens 4 liter voor de voorbereidende fase. Giet 2 liter water in een pan, breng aan de kook, leg de knoflook er 2 minuten in en dompel hem daarna onmiddellijk in een vergiet in koud water. De geschilde biet wordt in stukjes van elke vorm gesneden, niet dikker dan 2 cm. In de pot worden laagjes bietschijfjes en knoflookteentjes gelegd en worden overgoten met kokende marinade. De azijn wordt op het laatste moment toegevoegd. Afsluiten met een gewoon deksel, van metaal of nylon. Het voorgerecht moet 15-20 dagen op een donkere plaats bij kamertemperatuur staan. Als de vloeistof donker en troebel begint te worden — dan verloopt het proces goed. De smaak van de afgewerkte knoflook is zoetzuur, licht pittig.
In sojasaus
Een zeer ongebruikelijk en smakelijk voorgerecht ontstaat wanneer een nieuw ingrediënt aan het vertrouwde recept wordt toegevoegd. Voor 1 kg knoflook heeft u nodig:
- 50 gr zout en 50 gr suiker;
- 4 el sojasaus;
- 1 el azijnessence 70%.
De berekening is voor 1 liter water. Om alles te laten passen, moet u een pot van 2 liter klaarmaken.
De bollen worden eerst in hun geheel in een pan of diepe kom gelegd, alleen de bovenste laag van de schil wordt verwijderd, daarna worden ze 8-12 uur in gewoon schoon water gezet. Vervolgens wordt de vloeistof afgegoten en worden de losgekomen schilletjes verwijderd.
De pekel wordt in een aparte bak bereid. Alle ingrediënten behalve de azijn worden erin gedaan, het mengsel wordt aan de kook gebracht en 2-3 minuten gekookt. Na toevoeging van de essence wordt het onmiddellijk van het vuur genomen en in de pot gegoten. Het hoeft niet te worden ingemaakt, een gewoon nylon deksel is voldoende. Bewaren op een koele plaats waar geen zonlicht bij kan. De eerste proef kan na een maand worden genomen.
Als u zich ten doel stelt om originele recepten voor het marineren van knoflook te vinden, dan heeft u een heel notitieblok vol, misschien wel meer. Deze plant is in veel landen bekend en gewaardeerd, dus in kookboeken van verschillende volkeren zult u zeker een nieuwe manier vinden, die niet onderdoet qua smaak en eenvoud van bereiding voor de reeds bekende.
«Belangrijk: alle informatie op de website wordt uitsluitend ter informatie verstrekt. Raadpleeg een specialist op het betreffende vakgebied voordat u bepaalde aanbevelingen toepast. Noch de redactie, noch de auteurs zijn aansprakelijk voor eventuele schade die door de materialen wordt veroorzaakt.»
