Hoe drinkt u limoncello correct

De zoetige, aromatische drank met een pittige zure toon kwam vanuit Italië naar Europa. Daar ontstond het unieke recept waarbij citroenschil wordt getrokken op wijnalcohol met toevoeging van suiker en gezuiverd water. Limoncello werd bijna meteen populair bij kenners van verfijnde smaken en wordt met succes gebruikt als digestief. Het genot wordt verlengd door de manier van consumeren, waarbij het bijna bevroren wordt gedronken. Terwijl het langzaam in de mond opwarmt, onthult het geleidelijk het hele boeket van smaaknuances.

Wat is limoncello

Per definitie is het een alcoholische drank, gemaakt volgens een speciale techniek met toevoeging van citroenschil. Er bestaan verschillende recepten voor de bereiding; het wordt zowel op industriële schaal als thuis geproduceerd. Het kenmerkt zich door een uitgesproken citroentoon en een fris citrusaroma, en wordt gebruikt als ingrediënt voor cocktails en als zelfstandige drank.

Het grootste deel van de likeur dat wordt geëxporteerd, wordt geproduceerd in de zuidelijke provincies van Italië. Dranken van de hoogste kwaliteit zijn die uit Sicilië en de Amalfikust, die bekend staat om zijn natuurlijke schoonheid en op de UNESCO-lijst staat. Ook likeuren afkomstig van het eiland Capri onderscheiden zich door hoge kwaliteit.

Het recept van de originele drank werd snel geen nationaal geheim meer en wordt nu geproduceerd in de VS, Frankrijk en de Republiek Malta.

Soorten

Er is geen strikt vast recept of gradatie in sterkte. Er bestaan benaderende normen die bepaalde merken aanhouden. De gemiddelde waarde wordt beschouwd als een alcoholpercentage tussen 25 en 32 graden. Maar er komen ook varianten voor met een gehalte van 15 of 45, wat ook volkomen aanvaardbaar is. Bovendien heeft elke producent bepaalde eigenaardigheden. De smaak van de drank zal elke keer een kleine verrassing zijn voor de kenner en liefhebber van citroenlikeur.

Officieel erkend zijn 10 merken limoncello, die elk hun eigen voordelen hebben. Dit zijn:

• Sorrento Nature
• Bella Verde;
• Villa Massa;
• Caravella;
• di Capri;
• Limoncello di Sicilia;
• Pallini;
• Toschi;
• Limonce;
• Luxardo.

Bijna alle namen zijn verbonden met de productieplaats. Hoewel Italiaanse meesters beweren dat er evenveel recepten zijn als er families in het land zijn.

Als we naar de sterkte kijken, heeft Limoncetta di Sorrento en Villa Massa de hoogste graad, met een waarde tot 31-32. Limoncello Pallini wordt als zacht en relatief licht beschouwd met een waarde van 26 graden. Aangezien de drank bedoeld is voor een gesprek na de maaltijd en in zeer bescheiden hoeveelheden wordt geconsumeerd, brengt het geen schade toe aan de gezondheid en beïnvloedt het de helderheid van het oordeel niet.

Samenstelling en caloriegehalte

Meestal worden de calorieën in alcoholische dranken niet geteld, in de veronderstelling dat ze geen invloed hebben op het lichaamsgewicht. Inderdaad, één glaasje zoete likeur van 40 g veroorzaakt weinig schade. Maar uit nieuwsgierigheid is het goed te weten dat 100 g 325 kcal bevat, wat overeenkomt met 21% van de gemiddelde dagelijkse behoefte.

Voor wie strikt let op de calorie-inname van voeding, is het de moeite waard om na te denken over de keuze: 300 g vlees of een portie citroenlikeur. Het draait allemaal om het hoge suikergehalte in het recept. Als we kijken naar de samenstelling per BJU (eiwitten, vetten, koolhydraten), dan heeft limoncello nul vet en eiwit, maar 100% koolhydraten. Maar als we de kwestie zonder fanatisme benaderen, zal de digestief geen totale schade aanrichten. De stemming zal daarentegen iets verbeteren door de verfijnde smaak en de spijsvertering wordt licht gestimuleerd.

De drank bevat suiker, alcohol, citroenen van een bepaald ras en drinkwater. Een bijzonderheid van de likeur is het hoge gehalte aan vitamine C.

Interessant: Tijdens de bereiding zijn kleine afwijkingen van het recept toegestaan.

Hoe drinkt u limoncello correct

Elke drank heeft zijn eigen gebruikskenmerken. Het volledige smaakboeket kan alleen worden ervaren als aan alle voorwaarden is voldaan. De vereisten voor wijn, champagne en cognac zijn het bekendst. Maar limoncello is ook niet eenvoudig en vereist een speciale aanpak.

Gebruiksregels

Door slechts wat drank op de bodem van het glas te schenken en te proeven, kunt u zeer teleurgesteld raken in de beschrijving van de likeur en alle enthousiaste verhalen van liefhebbers als louter verzinsel beschouwen. Limoncello verbergt zijn geheimen voor oningewijden. Om optimaal van de drank te genieten, moet u met een aantal punten rekening houden.

1. De likeur bevat veel suiker, daarom wordt hij in de klassieke variant na de maaltijd geserveerd. Het is ook toegestaan om hem als zelfstandig gerecht te nuttigen. Net zoals men uitnodigt voor een kopje thee, kan men in Italië en andere landen worden uitgenodigd voor een flesje limoncello, vooral zelfgemaakte.
2. Om de smaak tot zijn recht te laten komen, wordt de likeur niet alleen in de koelkast gekoeld, want daar is de temperatuur niet laag genoeg. De fles wordt in de vriezer geplaatst. De minimale koeltijd is 1 uur. U kunt hem ook langer laten staan, op voorwaarde dat u er zeker van bent dat de drank van goede kwaliteit is. Als het recept wordt gevolgd, kan de likeur gemakkelijk lage temperaturen verdragen, vooral als het een sterker soort is en op water is gemaakt in plaats van room. Het bevriezen van de drank is niet toegestaan. Het ontleedt dan in componenten en verliest onherroepelijk alle eigenschappen en smaak.
3. De likeur moet in kleine elegante glazen worden geschonken. De vorm is hierbij zeer belangrijk. Die moet langwerpig zijn, met een lange dunne steel. Hier schuilt nog een geheim. Men moet de limoncello zo lang mogelijk koud houden. Daarvoor worden niet alleen de fles maar ook de glazen zelf gekoeld. En dat moet worden gedaan tot er een dunne ijskorst op de wanden verschijnt. Pas dan zijn de glazen klaar voor de drank.
4. Men zou zich kunnen afvragen hoe mensen geen keelontsteking krijgen, terwijl de glazen in ijs staan en de likeur uit de vriezer komt. Niemand vreest ziekte, omdat de hoeveelheid die in het glas wordt geschonken zeer klein is en men het niet in slokjes drinkt, maar langzaam savoureert, in de mond houdt en over de tong laat rollen. Vanuit dit oogpunt is limoncello zeer economisch voor zowel gasten als gastheren. Nadat een slok is genomen, wordt de lucht in een dunne straal door de neus uitgeademd, waarbij men citrusnoten voelt en een verfrissende nasmaak behoudt.
5. Het wordt als normaal beschouwd wanneer een gastvrouw die bedreven is in de finesses van het serveren van de drank, een afgeleide gast aanbiedt om de door onoplettendheid opgewarmde likeur in een nieuw gekoeld glas over te schenken.

Wat eet u erbij

Ondanks de bescheiden hoeveelheid die in het glas wordt geschonken, heeft de drank een aanzienlijk alcoholpercentage. De manier van consumeren zorgt ervoor dat de alcohol meteen in het bloed terechtkomt. Om te voorkomen dat het samenzijn in een dronkenpartij ontaardt, is het raadzaam om van tevoren recepten te zoeken van gerechten die compatibel zijn met de Italiaanse likeur.

De zoetheid van de drank staat niet toe het met hartige hapjes te combineren, dus de keuze is beperkt:

1. Een partje limoen of sinaasappel, een cocktailbes, die dienen als garnering van het glas, kunnen heel goed als hapje worden gebruikt.
2. Een schaal fruit of een lichte fruitsalade met slagroom zal de etiquette niet schenden.
3. Een paar stukjes pure chocolade of een coupe ijs zullen geen aanmerkingen opleveren.

De overige producten worden als onverenigbaar beschouwd.

Recepten voor cocktails met limoncello

Op basis van de likeur worden vele alcoholarme dranken bereid. Ze verschillen in smaak en alcoholgehalte. De hoofdregel die strikt wordt nageleefd, is de aanwezigheid van ijs. Uitzonderingen zijn mogelijk, maar ze bevestigen veeleer de algemeen aanvaarde canon.

IJzige middag

De ingrediënten zijn zodanig dat het alcoholpercentage niet afneemt maar zelfs iets toeneemt. Dit moet men zeker in overweging nemen bij het plannen ervan in een feestmenu. De samenstelling omvat:

• 30 ml likeur;
• 50 ml wodka;
• ijs;
• munt.

De bereiding is eenvoudig. In een shaker worden beide vloeistoffen gemengd en in een gekoeld glas met ijsblokjes op de bodem geschonken. Ter garnering worden takjes munt gebruikt. Voor de serveerwijze kiest men dunwandige hoge smalle glazen of coupes.

Mandarijnenzonsopgang

Het onderscheidt zich door een intense citrussmaak, omdat het wordt bereid op basis van mandarijnensap. Voor 50 ml van het hoofdingrediënt neemt men:

• 20 ml witte vermout;
• 30 ml likeur;
• ijs;
• bessen ter garnering.

De dranken worden gemengd met ijsgruis. Extra worden 3-4 ijsblokjes in het glas gedaan, wordt het mengsel voorzichtig ingeschonken en gegarneerd met een cocktailkers. Martini-glazen zien er het meest indrukwekkend uit.

Skittles

Het geheim van de rijke smaak schuilt in het gebruik van alleen vers citroenvruchtvlees. Ingeblikt sap zal de verfijnde combinatie van ingrediënten bederven. Voor de bereiding heeft u nodig:

• 1 grote dikschillige citroen;
• 40 ml likeur;
• 15 ml honingsiroop;
• ijs;
• 3–4 aardbeien.

U bereidt de honingsiroop van tevoren. Hiervoor verdunt u honing in heet water in een verhouding van 1:2, koelt u af en zeef u. Snijd u de bovenkant van de citroen, ongeveer 1/5 van het volume, en verwijder u voorzichtig met een lepel al het vruchtvlees. Perst u het sap eruit en bewaart u dit voor de bereiding van de drank. Vervolgens voegt u alle ingrediënten samen en klopt u ze grondig met ijsgruis. Serveert u het niet in een glas, maar in een gekoelde citroenschil, met een rietje erin, gegarneerd met sinaasappelrasp en een muntblaadje.

Belangrijk: Voor het serveren dient u de cocktail te zeven.

Citroenglühwein

De drank zal de stereotypen definitief doorbreken en u heerlijk verwarmen op een kille herfstavond. Hij wordt uitsluitend warm geserveerd, dus u zult hem vlak voor het serveren moeten bereiden, wanneer de gasten al aanwezig zijn. De samenstelling:

• 150 ml droge witte wijn;
• 20 ml citroenlikeur;
• sinaasappel- en citroenschil, elk 20 g;
• 1 eetlepel honing;
• kardemom naar smaak.

Voor de bereiding heeft u een kleine pan of een steelpannetje van 500–750 ml nodig. U verhit de wijn en de limoncello, voegt de honing toe en roert tot deze volledig is opgelost, zonder van het vuur te halen. Vervolgens voegt u de schil en de kardemom toe. U verhit het mengsel nog 10 minuten, zonder het te laten koken. Daarna zeef u het en giet u het in een Irish coffee-glas. U krijgt ongeveer 180 ml van een aromatische, verwarmende drank met een bijzondere citrussmaak en een lichte druivensmaak.

Hoe maakt u limoncello thuis?

Helaas kan niet iedereen in het vliegtuig stappen en binnen een paar uur in het zonnige Italië zijn om de traditionele likeur te proeven. Maar u kunt het thuis bereiden, temeer omdat het hoofproces, het trekken op citroenschil, slechts 3–4 dagen duurt.

Voor een echte kwaliteitsdrank gebruikt u dikschillige, oneffen citroenen uit de zuidelijke provincies van Italië. Voor een zelfgemaakte drank zijn alle grote, goed gerijpte vruchten geschikt, bij voorkeur van lokale herkomst. Geïmporteerde vruchten reizen lang en worden ook lang bewaard, waardoor ze alle smaak en aroma verliezen.

U bereidt de drank in twee stappen. Eerst trekt u de citroenschil, en vervolgens combineert u het extract met de siroop.

Werkwijze

U wast 10 citroenen grondig onder stromend water, droogt ze af met een doek en wrijft ze in om de waslaag te verwijderen. Met een scherp mes of een dunschiller snijdt u alleen het gele deel van de schil, zonder de witte laag te raken. Deze geeft bitterheid aan de drank en bederft het eindresultaat. U legt de gesneden schillen in een luchtdicht afsluitbare pot, giet er 1 liter alcohol met een alcoholpercentage van minstens 95,6% overheen, sluit de pot af en laat deze op een koele, donkere plaats staan. De minimale trekduur is 3 dagen.

Het teken dat het klaar is, is de kleurverandering van de alcohol. Deze krijgt een gele tint en de schil wordt wit. Dat betekent dat u het extract moet zeven en in een andere container moet gieten, en deze weer goed moet afsluiten.

Sirop wordt bereid uit 800 g suiker en 1–1,2 l gezuiverd water. Het mengsel wordt verwarmd tot de suiker volledig is opgelost en vervolgens wordt de alcoholische extract van citrusschil er geleidelijk aan toegevoegd. In vaktermen wordt dit een maceraat genoemd. De oplossing wordt troebel; dit is een normale reactie op het oplossen van etherische oliën. De drank wordt afgekoeld tot kamertemperatuur en overgebracht in gesteriliseerde flessen. Bewaar het in de koelkast en niet langer dan 1–2 maanden.

Italiaanse tips

In tegenstelling tot de Fransen, die van alles een groot geheim maken, zijn Italianen opener. Zij zijn er zo van overtuigd dat niemand een betere drank dan hen kan maken, dat ze graag tips delen. Volgens hen is de basis van succes de juiste keuze van citroensoorten en het naleven van de verhoudingen. De citroenen moeten groot zijn, met een dikke, gerimpelde schil. In Italië houden ze strikt toezicht op de rijpingsperiodes en worden ze alleen met de hand geplukt. Een vrucht die op de grond is gevallen, wordt ongeschikt geacht voor het bereiden van een verfijnde likeur.

Voor een perfect gebalanceerde smaak gebruikt u 30 g schil per 100 ml alcohol. De klassieke verhoudingen zijn:

• 1 liter alcohol;
• 1,1 liter water;
• 660 g suiker.

In dit geval krijgt u een drank met een zoetheid van 26% en een sterkte van 37%.

Belangrijk: tijdens alle fasen van de bereiding en opslag van de likeur moet u deze uit direct zonlicht houden.

Kleine geheimen van de huisvrouw

Er zijn een paar finesses die de smaak van de drank verbeteren.

1. De container met de schil in alcohol moet dagelijks worden geschud, of nog beter, worden omgedraaid voor een gelijkmatige oplossing van de etherische oliën.
2. Na een week trekken verandert de smaak niet meer, dus u hoeft het proces niet te rekken.
3. Italianen gebruiken in veel recepten druivenalcohol, onder onze omstandigheden kan die gemakkelijk worden vervangen door graanalcohol.
4. Er wordt alleen hoogwaardig gezuiverd water gebruikt, elke onzuiverheid beïnvloedt de smaak van het eindproduct.

Er zijn ervaren koks die het water vervangen door room of melk, en de variant noemen ze Crema di Limoncello. Hierdoor wordt de sterkte verlaagd.

Voordelen en nadelen van limoncellolikeur

In kleine hoeveelheden, en de likeur wordt namelijk zo gedronken, vult hij gedeeltelijk het tekort aan vitamine C aan en beschermt hij tegen verkoudheid. De likeur stimuleert de spijsvertering, verhoogt de immuniteit en het humeur.

Zoals elke alcoholhoudende drank mag het niet aan kinderen worden gegeven, het wordt niet aanbevolen voor zwangere en borstvoeding gevende vrouwen. Mensen met een diagnose van allergie voor citrusvruchten, diabetici, bij verergering van hart- en vaatziekten, maagzweren, stoornissen in het maag-darmkanaal met verhoogde zuurgraad moeten het niet proberen.

Interessante feiten

1. Limoncello wordt gebruikt in plaats van siroop om ijs mee te besprenkelen.
2. Het maakt deel uit van veel cocktails en geeft ze een rijke smaak en een aanhoudende citrusgeur.
3. De duurste fles alcohol ter wereld wordt beschouwd als de fles gevuld met D’Amalfi Limoncello Supreme. De prijs bedraagt $43,6 miljoen. Het addertje zit niet in de drank zelf, maar in de fles, die 4 diamanten van 13 en 18 karaat herbergt. Tot nu toe is er geen rijke gek gevonden die zich tot zo'n exclusief heeft laten verleiden.

Lichte, verfrissende, aromatische Italiaanse likeur is over de hele wereld bekend, past perfect bij fruit en biedt verfijnd genot aan degenen die het op de juiste manier weten te drinken.

Foto van de likeur «Limontsjello»