Lode: foto, beschrijving, nuttige eigenschappen en recepten

De lode behoort tot een soort zeevis die ondanks zijn lage prijs de mens niet alleen verzadigt, maar ook het lichaam ondersteunt met nuttige stoffen. Specialisten raden aan om het op te nemen in het menu van patiënten die een hartinfarct hebben gehad of problemen hebben met de stofwisseling. Er wordt aangenomen dat regelmatige consumptie van lode de ontwikkeling van depressie voorkomt, energie geeft en een slecht humeur verdrijft.

De vele nuttige bestanddelen maken het nuttig voor zowel vrouwen als mannen. Lode staat niet op de lijst van verboden producten tijdens zwangerschap en borstvoeding. Gekookt en gebakken kan het 2-3 keer per week worden geconsumeerd. Vanwege de lage calorische waarde maakt het vaak deel uit van het menu van mensen die overtollige kilo's kwijt willen. Het is een goede manier om bloedarmoede en problemen met de bloedvorming te voorkomen.

Lode: wat voor vis is het, hoe ziet hij eruit en waar komt hij voor

De natuurlijke habitat van de lode zijn de zoute wateren van de (Atlantische, Stille en Noordelijke IJszee) oceanen. Het is een ondersoort van de spieringachtigen, die zich kenmerkt door zijn kleine formaat. De grootste exemplaren worden zelden groter dan 25 cm. Volgens de wereldwijde statistieken staan de verkopen van deze vis op de eerste plaats dankzij de lage prijs. Vertegenwoordigers van alle sociale klassen kunnen het zich veroorloven om lode in hun wekelijkse menu op te nemen.

De tweede naam van de lodevis is Ujok. Het lichaam van de vis wordt gekenmerkt door een gestroomlijnde vorm, enigszins afgeplat aan de zijkanten. Gemiddeld wordt hij tot 15 cm lang en weegt hij tot 50 g. De schubben zijn zeer fijn en laten tijdens het schoonmaken gemakkelijk los van de huid. De kop is klein met een grote mondholte. De vinnen zijn in vergelijking met het lichaam enorm en bevinden zich op de rug, die groenachtig van kleur is, en aan de zijkanten. Aan de onderkant, op het buikvlies, gaat de kleur over in zilverachtig met een lichte bruine gloed.

Mannelijke loden zijn meestal groter, met lange vinnen en een zeer spitse kop. Tijdens de paartijd groeien er aan beide zijden van het lichaam rolachtige zachte schubben. Vrouwtjes zijn kleiner van formaat en hebben een groenere, bijna olijfkleurige kleur. Wetenschappers hebben ontdekt dat de gemiddelde levensduur van deze vissoort ongeveer 10 jaar is.

De lodde is een scholende soort zeebewoners en brengt bijna al haar tijd door op een diepte van 300–400 m. Vertegenwoordigers van deze soort zwemmen nooit in zoet water. De grootste vangsten worden geregistreerd in de Noordelijke IJszee en de Atlantische Oceaan. De visserij heeft zich wijd verspreid in Noorwegen en voor de kust van Groenland. De beste kwaliteit lodde leeft in de Tsjoektsjenzee, de Witte Zee en de Barentszzee.

Aan het begin van de paaitijd verenigen kleine scholen lodde zich tot enorme scholen, met een aantal tot enkele miljoenen exemplaren. In deze periode worden de vissen op de voet gevolgd door roofdieren, waarvoor ze voedsel zijn: kabeljauw, walvissen, zeehonden, meeuwen. In sommige zeeën, wanneer er door storm of harde wind enorme golven ontstaan, worden honderdduizenden vissen op de kust geworpen en sterven ze. Na het leggen van de eieren keert alle lodde terug naar de gebruikelijke leefgebieden.

Soorten

Aangezien de lodde de enige vertegenwoordiger is van de gelijknamige soort, hebben sommige onderzoekers er twee ondersoorten in onderscheiden, die alleen verschillen in leefgebied:

• Atlantische (Mallotus villosus villosus);
• Pacifische (Mallotus villosus catervarius).

Leeft voornamelijk op een diepte tot 300 m, tijdens de paaitijd komt het dicht bij de kusten, waardoor een derde van de soort sterft als gevolg van het per ongeluk op de kust worden geworpen of het worden opgegeten door meeuwen en zeehonden.

Wat is het verschil tussen lode en haring

Salaka is een vertegenwoordiger van de haringfamilie en heeft een tweede naam – Baltische haring. Zij kan zowel in zee- als in rivierwateren leven. De lodde behoort tot de mariene soorten en maakt deel uit van de spieringfamilie.

Mojva en Salaka verschillen van elkaar door de volgende eigenschappen:

1. Salaka lijkt uiterlijk op een haring en kan een lengte bereiken van 30 cm, de lodde overschrijdt zelden 25 cm.
2. Het gewicht van Salaka is gemiddeld 70 g, de lodde is aanzienlijk kleiner – tot 55 g.
3. Salaka heeft een langwerpig lichaam met een bolle buik, de Mojva is meer uitgerekt, bijna rechthoekig.
4. De rug van Salaka is donkerblauw met een zilverachtige buik, de lodde is van boven olijfgroenachtig.

Salaka bevat meer vitaminen, en Mojva meer macro-elementen. De haringfamilie kenmerkt zich door de aanwezigheid van veel kleine graten, wat problemen oplevert bij het bereiden van gerechten ervan. Mojva heeft geen kleine graten, en de hoofdgraat is zo zacht dat deze tijdens het koken volledig ontbindt onder invloed van hoge temperaturen.

Samenstelling en caloriegehalte

Mojva is een dieetproduct vanwege zijn lage caloriegehalte; in 100 g verse massa zitten 116 calorieën. In gebakken vorm bevat het tot 300 calorieën per 100 g, in geroosterde vorm tot 200 calorieën. Als er extra ingrediënten zoals bloem, kruiden en vetten worden gebruikt, neemt de energiewaarde nog meerdere malen toe.

Wat betreft samenstelling is lodde, net als alle zeevis, een leider in het gehalte aan vitamine A en D. Het bevat grote hoeveelheden fluoride, selenium, calcium en jodium. Wat voordelen betreft met betrekking tot selenium, heeft lodde een voordeel ten opzichte van de meeste soorten vlees. Selenium vertraagt het verouderingsproces en bevordert de verwijdering van afvalstoffen en gifstoffen uit het lichaam. Daarom wordt het ten zeerste aanbevolen om het op te nemen in het dieet van ouderen en degenen van wie het beroep verband houdt met schadelijke productie.

Lodde is rijk aan eiwitten die nodig zijn voor sporters en fysiek actieve mensen. Lodde bevat ongeveer 23% eiwitverbindingen, die goed door het lichaam worden opgenomen en het volledig verzadigen. Daarom wordt deze vissoort vaak gebruikt als hoofdingrediënt voor mensen die willen afvallen. Het hoge gehalte aan omega-3 draagt bij aan een betere werking van de schildklier en start processen om het 'slechte' cholesterol te verlagen.

Nuttige eigenschappen van lode

Algemene voordelen

De kwaliteit van lodde en het behoud van de nuttige componenten worden beïnvloed door de wijze van warmtebehandeling. In een gestoomd product zitten tientallen keren meer voedingsstoffen dan bij bakken in een koekenpan. Lodde, gebakken zonder vetten en plantaardige olie, bevordert de stofwisselingsprocessen. De actieve stoffen voorkomen de ontwikkeling van ontstekingsprocessen van de luchtwegen.

De gezondheidsvoordelen van lodde strekken zich uit tot het oplossen van problemen met coronaire hartziekte en helpen het risico op een hartinfarct te verlagen. Het visvlees bevat een grote hoeveelheid natuurlijk jodium, waardoor het tekort kan worden aangevuld en dient als preventie van schildklieraandoeningen. De verzadigde vetzuren in lodde verwijderen plaques op de vaatwanden. Hiervoor is het voldoende om wekelijks 400 g visvlees te consumeren.

In 100 g vlees van verse lodde zit:

• retinol (vitamine A) – 0,04 mg;
• thiamine (vitamine B1) – 0,03 mg;
• riboflavine (vitamine B2) – 0,2 mg;
• pyridoxine (vitamine B6) – 0,1 mg;
• foliumzuur (vitamine B9) – 0,017 mg;
• ascorbinezuur (vitamine C) – 1 mg.

Een dergelijke rijke samenstelling maakt lodde tot een zeer nuttig product voor mensen die lijden aan problemen met het hart en het functioneren van het maag-darmkanaal. Als gevolg van regelmatige consumptie van gerechten van deze vissoort normaliseren de stofwisselingsprocessen in het lichaam, herstelt het gezichtsvermogen en is er een merkbare toename van energie.

Voor vrouwen

De hoge antioxiderende eigenschappen verbeteren het functioneren van het vrouwelijke geslachtsorgaan. Het eten van lodde bevordert de verjonging van lichaamsweefsels en verbetert de elasticiteit van de bovenste lagen van de opperhuid. Het hoge gehalte aan fluoride en thiamine helpt het botstelsel gezond te houden, wat vooral belangrijk is voor vrouwen in de menopauze. Gerechten van lodde hebben, dankzij de daarin aanwezige voedingsstoffen, een gunstig effect op de conditie van nagels, huid en haar.

Voor mannen

Een voedzaam gerecht van lodde-kuit – wasabi – bestaat uit eiwitverbindingen die het mannelijk lichaam nodig heeft tijdens perioden van verhoogde fysieke belasting. Dankzij fosfor wordt de productie van geslachtshormonen gestimuleerd, waardoor het libido stabiliseert en de werking van het urogenitale systeem verbetert.

Regelmatige consumptie van gekookte of gebakken lodde is een uitstekend middel ter preventie van prostatitis en prostaatadenoom. Natuurlijke antioxidanten vertragen de celveroudering van het lichaam, geven energie en stimuleren de activiteit. Een matig gehalte aan meervoudig onverzadigde vetzuren voorkomt het risico op hartinfarcten en beroertes bij oudere mannen.

Tijdens de zwangerschap

In lodde die gestoomd of in de oven is bereid, wordt een grote hoeveelheid voedingsstoffen aangetroffen die zeer snel door het lichaam van een zwangere vrouw worden opgenomen. De stofwisseling wordt gestimuleerd, de werking van het spijsverteringsstelsel verbetert, wat met name belangrijk is in de latere stadia van de zwangerschap, wanneer de meeste vrouwen last hebben van obstipatie en brandend maagzuur. Als de vis wordt gegeten zonder toevoeging van vet, olie en bloem, kan het gewicht worden gereguleerd, terwijl het lichaam wordt voorzien van een grote hoeveelheid fluoride, fosfor, foliumzuur en ascorbinezuur.

Wanneer lodde wordt opgenomen in het menu van een zwangere vrouw, nemen de risico's op bloedarmoede en problemen met het hematopoëtische systeem af. Er wordt een verbetering waargenomen van de werking van het hart, de hersenen en de bloedvaten. Tijdens de zwangerschap is een verhoogde inname van selenium, chroom en cysteïne nodig om problemen met haar en nagels te voorkomen. Een matige consumptie van zeevis maakt het mogelijk om extra inname van deze antioxidanten in de vorm van tabletten te vermijden.

Tijdens de borstvoeding

Tijdens de borstvoedingsperiode helpt lodde het lichaam van de vrouw in conditie te houden en voorkomt het problemen met haar en nagelplaten. Systematische consumptie van vis is een uitstekend middel ter preventie van postpartumdepressie en virale ziekten. Dankzij het hoge gehalte aan fosfor en fluor krijgt de baby samen met de melk stoffen binnen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van het bewegingsapparaat.

Voor kinderen

Vis bevat van nature weinig bindweefsel, daarom is het zo snel gaar. In lodde hopen zich vrijwel geen giftige stoffen op en het kan zonder angst in het dieet van kinderen worden opgenomen. Het hoge gehalte aan fluoride en fosfor draagt bij aan de versterking van het skelet en de tanden, wat noodzakelijk is voor een groeiend lichaam.

Dankzij zink en koper krijgt het kinderlichaam voldoende nuttige stoffen binnen voor een optimale hersenfunctie en het functioneren van het endocriene systeem. Mangaan en ijzer helpen vermoeidheid tegen te gaan, voorkomen bloedarmoede en stimuleren de stofwisseling, wat vooral belangrijk is in de adolescentie.

De smaakvolle eigenschappen in combinatie met het hoge gehalte aan vitaminen en mineralen maken het product onmisbaar in het huishoudelijke menu van elk gezin waar kinderen opgroeien. In 1 portie gekookte lodde zit de dagelijkse behoefte van een groeiend lichaam aan aminozuren (tryptofaan, lysine, methionine) die nodig zijn voor een optimale levensfunctie.

Bij gewichtsverlies

Lodde is een caloriearm product, als het gestoomd of gekookt wordt. Zonder toevoeging van zout, vet en bloem bevat het 116 calorieën per 100 gram. Het wordt aanbevolen om het te gebruiken tijdens het afvallen om de stofwisseling te stimuleren. Voor wie overtollig gewicht wil verliezen, is het belangrijk om het lichaam te ontdoen van afvalstoffen. Lodde helpt ook bij dit probleem.

De dagelijkse portie vis tijdens de dieetperiode mag niet meer dan 100–300 g bedragen. Dit op voorwaarde dat het wordt gestoomd, zonder extra toevoegingen en vet. Vis die in de herfst wordt gevangen, is bijna 200% vetter dan vis die in het vroege voorjaar op zee wordt gevangen.

Bij het samenstellen van een dieetmenu is het belangrijk rekening te houden met individuele intolerantie en de aanwezigheid van chronische ziekten. Het rauwe vlees kunt u beter vermijden, het kan een groot aantal parasieten bevatten, die alleen door verhitting kunnen worden verwijderd.

Bij diabetes mellitus

Artsen raden aan om lodde op te nemen in het dagelijkse menu van patiënten met de diagnose diabetes mellitus. Door regelmatige consumptie daalt het suikergehalte in het bloed. Naast het normaliseren van de suikerspiegel, worden de natuurlijke processen van insulineproductie gestart. Het lichaam van de patiënt wordt voorzien van alle benodigde stoffen dankzij de snelle opname van koolhydraten.

Belangrijk: de glycemische index van lodde — 0 eenheden.

Bij pancreatitis

Bij pancreatitis wordt lodde aanbevolen om de bloedsuikerspiegel te verlagen. Bij patiënten die regelmatig lodde in hun dieet opnemen, verbetert de insulineproductie door activering van de bètacellen van de alvleesklier. Het is echter niet verstandig om te overdrijven met het visdieet, er kunnen complicaties optreden in het algemene klinische beeld van de ziekte. Artsen benadrukken dat het tijdens periodes van verergering van pancreatitis niet raadzaam is om lodde te eten; het is beter om te kiezen voor magere vissoorten zoals kabeljauw of snoekbaars. In de eerste 2–3 weken na de behandeling van aanvallen kunt u vis beter helemaal vermijden.

Bij jicht

De ziekte wordt gekenmerkt door een ernstige verstoring van het urinezuurmetabolisme in het menselijk lichaam. Op basis van de complexiteit van de pathologie en de kenmerken van het klinische verloop, schrijven artsen het volgen van een dieet voor. In de meeste gevallen wordt patiënten aangeraden de consumptie van bepaalde soorten zeevis te beperken.

Het vlees van lodde bevat veel vitamines en mineralen, maar alleen in gekookte of gebakken vorm. Zo bevat het minder vet en meer foliumzuur, vitamine A, C en D. Het is verboden voor jichtpatiënten om gerookte, gezouten of gedroogde lodde te eten. Het hoge vet- en zoutgehalte kan het verloop van de ziekte verergeren en een crisis veroorzaken.

Wat zijn de voordelen van lodetuit?

Specialisten raden aan om loddekuit te consumeren voor mensen van alle leeftijden. De heilzame stoffen zijn nodig voor kinderen, ouderen en sporters. Qua gehalte aan waardevolle stoffen voor het lichaam doet het product niet onder voor vergelijkbare, maar dure delicatessen.

Voordelen van loddekuit voor de mens:

• verbetert de werking van het bloedvatenstelsel;
• vermindert vermoeidheid en slaperigheid;
• activeert de innerlijke vitaliteit;
• het is een preventief middel tegen de ontwikkeling van hart- en vaatziekten;
• het heeft een antioxiderende werking, waardoor de huidconditie verbetert en cellen worden verjongd;
• het voorkomt de ophoping van overtollig cholesterol;
• het vult het tekort aan vitamine A, K en D aan;
• het bevordert de uitscheiding van afvalstoffen en toxinen;
• het normaliseert de koolhydraat- en vetstofwisseling.

Het regelmatig opnemen van kuit in uw voeding helpt u sneller te herstellen na luchtweginfecties en fysieke inspanning. Voor mannen met seksuele disfunctie en een verminderd libido wordt het product aanbevolen.

Voordelen en nadelen van gerookte lode

Gerookte zeevis is een bron van jodium, licht verteerbare eiwitten en vetzuren. Matige consumptie van het product, bereid volgens alle technieken, helpt de risico's op vaat- en schildklieraandoeningen te verminderen. Bovendien draagt gerookte lodde bij aan de versterking van het immuunsysteem.

Het opnemen van deze vis in het wekelijkse menu heeft een positief effect op de werking van het zenuwstelsel en de koolhydraatstofwisseling in het lichaam. Met het gerookte vlees komt veel ijzer binnen, wat de werking van het bloedsysteem verbetert. Vooral wordt het product aanbevolen voor mensen met bloedarmoede en vaatproblemen.

Het verhoogde gehalte aan carcinogenen dat zich in lodde ophoopt door het roken, kan een negatieve invloed hebben op de nier- en alvleesklierfunctie. Bij pancreatitis en chronische cholecystitis is dit product gecontra-indiceerd. Aanbevolen porties gerookte lodde voor een volwassene zijn niet meer dan 300 g per week. Dagelijkse consumptie van gerookte lodde met toepassing van 'vloeibare rook' kan de ontwikkeling van kanker veroorzaken.

Nadelen en contra-indicaties

Lodde is qua vitamine- en mineralengehalte een gezond product dat in het dieet van ieder mens zou moeten zitten. Deze soort zeevis heeft echter ook een aantal contra-indicaties. De meeste schade kan worden veroorzaakt door overmatige consumptie van gerookte lodde. Tijdens het roken worden er in het vlees van het product kankerverwekkende stoffen gevormd, die onder bepaalde omstandigheden het ontstaan van kwaadaardige tumoren kunnen veroorzaken.

Elke verse vis kan inwendige parasieten bevatten, die tijdens het rookproces niet voor honderd procent kunnen worden verwijderd. Door het eten van een dergelijk product kunnen pathogene bacteriën en worminfecties eenvoudig op de mens overgaan, wat gezondheidsproblemen veroorzaakt.

Aanzienlijke schade kan worden toegebracht door lodde die is gevangen op ongunstige plaatsen waar een verhoogd gehalte aan kwikverbindingen wordt aangetroffen, die zich in grote hoeveelheden in de vis ophopen. Dergelijke zeevruchten kunnen acute vergiftigingen veroorzaken en verergering van chronische maag-darmziekten. Het is gecontra-indiceerd om lodde te consumeren voor mensen met een individuele intolerantie voor zeevruchten.

Hoe te kiezen en te bewaren

Bij het kopen van lodde moet u in de eerste plaats letten op de kleur. Als er aan de onderkant, bij de vinnen, geelheid zichtbaar is, is het product niet vers. De vis moet gelijkmatig, mooi en zonder beschadigingen zijn. De kenmerkende geur van bedorven zeevruchten kunt u ook met niets anders verwarren. Lodde met troebele ogen en slijm bij de vinnen wordt als bedorven beschouwd. Het is beter om licht ontdooide vis te kopen, zo is de kans kleiner dat u een slecht product krijgt.

In een vacuümsteriele verpakking, bij een temperatuur tot +2 graden, is lodde maximaal 2 weken houdbaar. Bij het invriezen van vers gevangen vis wordt de houdbaarheid verlengd tot 3 maanden. Als de vis meerdere keren wordt ontdooid en vervolgens opnieuw wordt ingevroren, zijn de risico's groot dat er pathogene microflora in het vlees ontstaat. Bij consumptie van dergelijke lodde kunt u een vergiftiging oplopen.

Hoe maakt u lode op de juiste manier schoon?

De vis moet voor het bereiden op natuurlijke wijze worden ontdooid, zonder gebruik van de magnetron of heet water. Voor stoven of bakken verwijdert u de koppen en ingewanden van de vissen. Vervolgens schraapt u met een scherp mes de grijze aanslag van alle zijkanten van de vis.

Daarna wordt het product grondig afgespoeld met koud water en klaargemaakt voor gebruik. Lodde voor roken en zouten wordt niet schoongemaakt of ontdaan van ingewanden, omdat het dan zijn sap en vet verliest. Het vlees wordt dan kruimelig, droog en smaakloos.

Hoe kunt u lode heerlijk bereiden: recepten

Lodde is een veelzijdige vis. U kunt er een groot aantal heerlijke gerechten mee bereiden. Het is zeer goed in gebakken, gerookte, gekookte en gezouten vorm. Er zijn talloze recepten om het te bereiden in de slowcooker, op de barbecue, op de grill en in de oven.

In de oven

In de oven gebakken lodde behoudt vrijwel alle voedingsstoffen die in de verse vis aanwezig zijn. Nadat de vis is gewassen en ontdaan van kop en ingewanden, wordt hij op een bakplaat gelegd. Zout en kruiden worden naar wens toegevoegd. Indien nodig worden er groenten bovenop de vis gelegd. Het gebruik van zure roomsaus of losgeklopt ei is toegestaan. De bereidingstijd is 30 minuten.

In de koekenpan

Gebakken lodde is bijzonder populair bij huisvrouwen vanwege de specifieke, licht bittere smaak en sterke aroma. De onder stromend water gewassen ontdooide vis wordt ontdaan van ingewanden en koppen, en vervolgens opnieuw gewassen. In een aparte kom wordt bloem met zout klaargemaakt om elke vis te paneren. Bak ze in hete zonnebloemolie 3–5 minuten aan elke kant.

In de slowcooker

In de slowcooker kunt u lodde bereiden in een zure roomsaus, met toevoeging van kaas, wortelen, ui en peterselie. Het gebruik van tomatensap geeft een gestoofde vis die qua smaak lijkt op conserven uit de winkel in tomatensaus. Dit soort vis kan worden bereid in beslag, op een groentebed, met mayonaise en kaas.

Voordat u begint met het bereiden, wordt de spiering ontdooid, afgespoeld met water, ontdaan van kop en ingewanden. Daarna wordt het gemengd met zout en kruiden en 20-30 minuten gemarineerd. De groenten worden vooraf gebakken of gestoofd, pas daarna wordt de spiering in de multicooker gedaan. Alle sauzen en kaas worden als laatste toegevoegd. De gemiddelde bereidingstijd is maximaal 25 minuten, afhankelijk van het vermogen van het apparaat.

Op de grill

De karkassen van de spiering worden op een fijn rooster voor de grill gelegd, na ze eerst te hebben afgespoeld en gezouten. De rook voor het roken moet voldoende dik zijn, met een temperatuur van ongeveer 25°C. De houtsnippers moeten hiervoor worden geweekt in van tevoren bereide viskruiden. De bereidingstijd is 10-15 uur. Voor het serveren moet u ongeveer een uur wachten tot alle rook is verdwenen.

Op de barbecue

Voor het bereiden van spiering op de barbecue wordt aanbevolen deze van tevoren te marineren in kruiden en zout. Vervolgens worden de vissen per enkele stuks in aluminiumfolie gewikkeld en 5-7 minuten op het rooster gebakken. Vooraf wordt het product grondig afgespoeld met stromend water en ontdaan van ingewanden. Het is niet aan te raden spiering direct op het rooster te bereiden. Ze is erg zacht en kan daardoor eenvoudig uit elkaar vallen tijdens het bakken.

Hoe te zouten

Voor een snelle bereiding van gezouten spiering wordt deze eerst afgespoeld, vervolgens in een bak gelegd, in lagen bestrooid met zout, en wordt zonnebloemolie toegevoegd. Het wordt aanbevolen een geëmailleerde of glazen schaal te gebruiken. Naar smaak worden zwarte gemalen peper, ui en 1 eetlepel azijn toegevoegd. Het gerecht is na 6-8 uur klaar om te eten.

Sommige huisvrouwen geven er de voorkeur aan gezouten spiering met pekel te bereiden. Hiervoor wordt de schoongemaakte en afgespoelde vis (1 kg) in een pan gedaan. In 1 liter water worden 3 eetlepels zout, 3-5 laurierblaadjes, een paar korrels piment en kruidnagel opgelost. Het mengsel wordt aan de kook gebracht, afgekoeld tot kamertemperatuur en overgegoten in de bak met de spiering. Het product is na 24 uur klaar voor consumptie.

Hoe maakt u conserven van lode?

Sprotten van verse spiering worden thuis bijzonder aromatisch, met een rijke natuurlijke smaak. De vis wordt ontdaan van ingewanden, koppen en graten. In dichte lagen wordt het zeevruchtenproduct in een braadpan of pan met dikke wanden gelegd. Het wordt bedekt met pekel en op langzaam vuur gezet.

Voor de pekel heeft u nodig:

• gekoelde sterke thee – 150 ml;
• zout – naar smaak;
• vloeibare rook – 0,5 theelepel;
• zwarte peperkorrels – 6–8 stuks;
• viskruiden;
• laurierblad – 3–5 stuks.

De spiering wordt overgoten met warme vloeistof, waarbij 100 ml plantaardige olie wordt toegevoegd. Het wordt in de oven op 180 graden na het koken ongeveer 2 uur gestoofd. Wanneer alle vloeistof is verdampt en de vis een gouden tint heeft gekregen, worden de conserven als klaar beschouwd. Bewaar ze in de koelkast onder deksel 10-14 dagen.

Kunt u lode aan honden en katten geven?

Verse en kwalitatief goede spiering mag u 1-2 keer per week aan katten en honden geven. Houd rekening met de toestand van het maag-darmkanaal van het dier, want de vis is een vette soort. Vooraf worden de ingewanden en de koppen verwijderd. De graten zijn zacht, zodat dieren ze gemakkelijk kunnen kauwen. Het is raadzaam de kieuwen te verwijderen. Overvoeding moet worden vermeden, omdat er risico's zijn op verergering van spijsverteringsproblemen, vooral bij jonge dieren.

Interessante feiten

1. Aan de kusten van het Kola-schiereiland bevinden zich enorme broedkolonies van miljoenen vogels. Deze concentratie van vogels op één plek houdt verband met de overvloed aan spiering in de kustwateren, die als gemakkelijke prooi steeds nieuwe bewoners aantrekt.
2. In sommige provincies van Canada hoeft u in de eerste weken van de zomer zelfs geen boten of netten te gebruiken om te vissen. Het volstaat om naar de zeekust te gaan en de benodigde hoeveelheid spiering te verzamelen, die in grote scholen rechtstreeks naar de kust wordt gespoeld.
3. In Moermansk wordt begin maart jaarlijks het spieringfeest gehouden. Hier kunt u genieten van verschillende visgerechten, zeldzame recepten leren kennen en tegen gereduceerde prijzen inslaan voor de winter.

Foto van lodde