Mede: wat is dit voor drank, nuttige eigenschappen en recepten

In de oudheid, lang vóór de komst van wodka en andere sterke alcoholische dranken, waren in Rusland dranken op basis van honing gebruikelijk. En hoewel het woord 'mede' zelf nog betrekkelijk nieuw is, gaan de tradities van het bereiden van deze drank terug tot in de diepe oudheid.

Wat is mede

Deze drank wordt beschouwd als de voorouder van wijn, maar wordt niet gemaakt van druiven. De basis van mede is, zoals u uit de naam kunt opmaken, honing, door de gisting waarvan een zachte, licht alcoholische drank met een fijn aroma ontstaat.

Natuurlijk wordt het vandaag de dag zelden volgens oude recepten bereid. Vaker worden de recepten gebruikt die meer dan 200 jaar geleden in Veliki Novgorod zijn bedacht en sindsdien zijn aangepast aan de moderne omstandigheden. Dit heeft echter betrekking op het thuis maken van mede. Het wordt ook industrieel geproduceerd volgens een goedgekeurd recept en technische specificaties. Gerenommeerde medebrouwerijen zijn er niet alleen in Novgorod, Soezdal of Kolomna, maar ook in de Altaj, en in enkele andere regio's waar kwaliteitsgrondstoffen voor deze drank beschikbaar zijn.

Soorten

Er bestaan vele varianten van deze drank. De belangrijkste verschillen zitten in de bereidingswijze. Bijvoorbeeld:

1. Afhankelijk van de sterkte en de rijpingsduur. Dat is jonge mede (2 weken gerijpt) en gewone mede (vroeger werd het drie jaar gerijpt, nu, vooral in industriële omstandigheden, duurt dat veel korter – ongeveer een maand). Ook is er sterke mede en 'gestelde' mede (dat wil zeggen bereid zonder koken).
2. Afhankelijk van de toevoeging van alcohol. Er wordt zelfs alcoholvrije mede onderscheiden, waarin helemaal geen alcohol zit.
3. Afhankelijk van extra toevoegingen. Mede kan met bessen zijn, het wordt ook bereid met toevoeging van jeneverbes, rozenbottel of een standaard kruidenmengsel voor dergelijke dranken – kaneel, gember, kruidnagel enzovoort. In het laatste geval wordt het pittige mede genoemd.

Vroeger werd gestelde mede als het meest waardevol beschouwd. Voor de gisting werd niet alleen hop gebruikt, maar ook verschillende zure bessen – rode bosbessen, kersen, zwarte bessen. Het product moest gisten bij een temperatuur van ongeveer +5°C. Dergelijke eisen bestaan nog steeds. Maar natuurlijk giet niemand tegenwoordig de drank meerdere keren van het ene eikenhouten vat in het andere en begraaft het veertig jaar in de grond. Trouwens, zelfs in die tijd was dit een te langdurig en duur proces.

Uiteindelijk ontstond de hete gistingstechnologie, dat wil zeggen dat men honing begon te koken, er verschillende vruchten, kruiden en specerijen aan toevoegde, en als startercultuur werd gist gebruikt. Natuurlijk verzekerden kenners dat gegiste honing een verfijndere en rijkere smaak had, maar gekookte honing was goedkoper en kon veel sneller worden bereid. Wat de overige hierboven beschreven varianten betreft, er zijn talloze recepten; alles hangt uitsluitend af van de verbeelding en de bereidheid om te experimenteren.

Dus elke brouwer kan het recept voor mede kiezen dat hem het beste bevalt, of meerdere varianten bereiden – bijvoorbeeld zowel de klassieke jonge als de kruidige.

Samenstelling en caloriegehalte

Ondanks al zijn gunstige eigenschappen is mede een vrij calorierijke drank die met voorzichtigheid moet worden genuttigd. De energetische waarde van de drank bedraagt namelijk bijna 94 kcal per 100 ml, en daarbij bestaat het grootste deel (na water uiteraard) uit koolhydraten – 13%. Dat wil zeggen dat men beschouwd kan worden alsof men snoep in vloeibare vorm drinkt, zij het gezonde. Dus als het bloedsuikergehalte verhoogd is, zal men van mede moeten afzien.

Wat betreft de chemische samenstelling, deze omvat:

1. Ascorbinezuur – heeft een positief effect op de conditie van de bloedvaten.
2. Tocoferol – is een antioxidant, heeft ontstekingsremmende eigenschappen en is ook nodig voor vrouwen om de functie van het voortplantingssysteem te verbeteren.
3. B-vitaminen (thiamine, niacine, riboflavine en andere) – zorgen voor een normale werking van het zenuwstelsel en zijn ook verantwoordelijk voor de stofwisselingsprocessen.
4. Biotine, dat een belangrijke rol speelt in de spijsverterings- en stofwisselingsprocessen – verbetert de conditie van haar en nagels.
5. Bètacaroteen – nog een antioxidant die een positieve invloed heeft op het gezichtsvermogen.

Ook bevat mede een grote hoeveelheid mineralen die oorspronkelijk aanwezig zijn in de grondstoffen die voor de productie ervan worden gebruikt. Bijvoorbeeld het voor de bloedvorming noodzakelijke ijzer, en kalium en magnesium die een cruciale rol spelen bij het gezond houden van de hartspier. Hier zijn zelfs zeldzame elementen zoals vanadium, rubidium en molybdeen aanwezig.

De bovengenoemde stoffen zijn aanwezig in elke mede, ongeacht het recept. Maar in elk specifiek geval zal de chemische samenstelling uniek zijn, omdat er ook andere ingrediënten aan de drank kunnen worden toegevoegd – bijvoorbeeld bessensap, citroensap, specerijen, hopbellen, gist. En deze bevatten ook veel etherische oliën, vitaminen en mineralen.

Nuttige eigenschappen van mede

Deze drank heeft vele gunstige eigenschappen. Kwaliteitsmede, bereid uit natuurlijke ingrediënten:

1. Reinigt het lichaam van gifstoffen.
2. Draagt bij aan het versterken van het immuunsysteem.
3. Is een effectief preventief middel tegen hart- en vaatziekten.
4. Heeft ontstekingsremmende en antibacteriële eigenschappen.
5. Heeft een licht kalmerende (rustgevende) werking, wordt beschouwd als een goed middel tegen stress en de negatieve gevolgen ervan, en ook tegen neurose.
6. Verbetert de stofwisselingsprocessen, wat bijdraagt aan het kwijtraken van overtollige kilo's.
7. Vermindert zwelling en verbetert de bloedsomloop.
8. Verlicht spierpijn.
9. Heeft een koortsverlagende werking.

Mead wordt in kleine hoeveelheden voorgeschreven in de postoperatieve periode om het lichaam te versterken en krachten te herstellen. Er wordt aangenomen dat regelmatige consumptie het fysieke uithoudingsvermogen en het vermogen van het lichaam om hoge mentale en psycho-emotionele belastingen beter te verdragen, verhoogt.

Voor vrouwen

Aan vrouwen wordt aangeraden mede te drinken. Het verbetert de bloedsomloop en heeft een ontstekingsremmende werking – dit maakt het mogelijk om het te gebruiken voor de behandeling van aandoeningen van de bekkenorganen. Bovendien versterkt mede de baarmoederwand, meer specifiek de gladde spieren, wat later helpt bij het dragen van een gezond kind.

Voor mannen

In de oudheid werd aan pasgetrouwden mede cadeau gedaan op hun bruiloft. Er is een versie dat de maand daarom 'honingmaand' wordt genoemd. De pasgetrouwden dronken een goede drank, die enkele jaren was gerijpt, wat een gezond nageslacht garandeerde. Moderne artsen zijn van mening dat het drinken van mede een grotere invloed heeft op de reproductieve gezondheid van mannen. Het komt doordat een kleine spier aan de basis van het geslachtsorgaan hiervoor verantwoordelijk is. Deze spier fungeert als een klep die de in- en uitstroom van bloed regelt dat de zwellichamen vult. Het functioneren van de spier hangt grotendeels af van de micro-elementen die mede bevat. In de eerste plaats is dat zink, dat ook een ontstekingsremmende werking heeft.

Mede normaliseert de bloedsomloop, wat, net als de hierboven beschreven eigenschappen, het mogelijk maakt erectiestoornissen te verhelpen en kracht te geven.

Tijdens de zwangerschap

Over de voordelen van mede tijdens de zwangerschap zijn artsen het niet eens. Het enige waar ze het over eens zijn, is dat de alcoholische versie van de drank niet door aanstaande moeders mag worden gedronken, dit kan een negatieve invloed hebben op de gezondheid van de foetus.

Wat betreft de niet-alcoholische versie, deze kan nuttig zijn, omdat mede veel vitamines en micro-elementen bevat. Het helpt de mineraal-zoutbalans te herstellen en de spijsvertering te normaliseren (en tijdens de zwangerschap komen vaak constipatie voor, onder andere veroorzaakt door stoornissen in de darmperistaltiek). Maar honing en kruiden kunnen een allergische reactie veroorzaken, dus de drank moet met voorzichtigheid worden gedronken.

Tijdens de borstvoeding

Zoals bekend hebben bijenproducten een positieve invloed op de lactatie. Maar het is niet aan te raden om in deze periode zelfs niet-alcoholische mede te drinken – dit kan een allergie bij het kind veroorzaken.

Voor kinderen

In de klassieke versie is mede een alcoholische drank, zij het met een laag alcoholpercentage van 5 tot 7%. Het is duidelijk dat kinderen het niet mogen drinken, zelfs niet bij de behandeling van verkoudheid. Maar de niet-alcoholische versie kan aan kinderen worden gegeven voor zowel therapeutische als preventieve doeleinden, maar niet meer dan één glas per dag en op voorwaarde dat het kind geen allergie heeft.

Bij jicht

Enerzijds kan honingwijn bij jicht nuttig zijn omdat het snel zouten uit het lichaam verwijdert. Anderzijds kan het, net als andere dranken met een hoog suikergehalte, een negatieve invloed hebben op de nieren. Daarom kunt u het bij jicht alleen consumeren als het potentiële voordeel opweegt tegen de mogelijke risico's.

Bij verkoudheid

Dit product is zeer nuttig bij verkoudheid. Deze aandoening wordt immers veroorzaakt door een bacteriële of virale infectie. Honingwijn heeft een diuretisch effect en kan het zweten bevorderen, wat helpt bij het afvoeren van gifstoffen, virussen en afvalproducten van pathogene microben uit het lichaam.

Bovendien verhoogt mede de longventilatie, dus is het nuttig om het te drinken bij aandoeningen van de luchtwegen – zoals laryngitis, tracheitis, bronchitis en longontsteking.

Mede verwarmt, maar bovendien drinkt men het om de nasopharynx te desinfecteren bij keelpijn of tonsillitis.

Een van de kenmerken van deze drank is dat deze zowel op zichzelf als in combinatie met verschillende natuurlijke ingrediënten met heilzame oliën kan worden gebruikt. Bijvoorbeeld rozenblaadjes (maar kies dan rassen die meer etherische olie bevatten), gedroogde tijm of zelfs mierikswortel. In combinatie met dergelijke ingrediënten is mede een uitstekend middel tegen een verstopte neus.

Op internet zijn recepten te vinden waarin mede wordt gebruikt om de neus te spoelen bij verkoudheid. Maar dit kunt u beter niet doen – u kunt daarmee het slijmvlies verbranden.

Mede in de volksgeneeskunde

Mede wordt in de volksgeneeskunde ook gebruikt bij andere aandoeningen. Bijvoorbeeld bij hart- en vaatziekten wordt aanbevolen het te combineren met rode droge wijn (70 g mede en 30 g wijn eenmaal per dag voor de lunch drinken).

Een glas alcoholvrije mede waaraan verse muntblaadjes worden toegevoegd en dat licht wordt verwarmd, werkt als een kalmerend middel. Het werkt rustgevend en normaliseert de slaap.

Bij sommige leveraandoeningen drinkt u mede verdund met water (70 g alcoholische drank zonder toevoegingen op 2/3 glas water). Dit wordt eenmaal per dag gedaan tijdens een van de hoofdmaaltijden.

Tegen voorjaarsvitaminetekort en energieverlies helpt een mengsel van mede en cahors in gelijke verhoudingen (elk 50 g).

Bovendien helpt een glas sterke mede, gemengd in gelijke delen met rode wijn, bij het bestrijden van darminfecties. Sommige deskundigen beschouwen dit zelfs als een goed middel tegen zowel constipatie als diarree, omdat het het spijsverteringsproces kan normaliseren.

Nadelen en contra-indicaties

Ondanks het feit dat mede een drank op natuurlijke basis is, heeft het een aantal contra-indicaties. U mag het niet gebruiken:

• bij diabetes mellitus – vanwege het hoge suikergehalte;
• tijdens zwangerschap en borstvoeding – vanwege de invloed op de gezondheid van de baby;
• bij allergische reacties op honing en andere ingrediënten;
• bij lever- en nierziekten.

U moet zich ook niet te veel overgeven aan mede als u lijdt aan chronische gastritis en pancreatitis (bij de acute vorm van deze ziekte is deze drank volledig gecontra-indiceerd).

Uiteraard dient u in elk specifiek geval een arts te raadplegen, zodat u later geen onaangename verrassingen ondervindt.

Hoe bewaart u mede op de juiste manier

Een van de kenmerken van mede is dat het een speciale aanpak vereist wat betreft de opslag. Zo speelt het materiaal van de container waarin u het bewaart een belangrijke rol. Metaal wordt niet als de beste keuze beschouwd, omdat het chemisch kan reageren met de stoffen die in deze drank zitten. Daarom is het beslist niet aan te raden mede in een metalen bus te bewaren.

In het verleden werden hiervoor eikenhouten vaten gebruikt. Uiteraard wordt deze houtsoort beschouwd als de ideale keuze voor de meeste alcoholarme dranken, omdat de stoffen die erin zitten bijdragen aan hun unieke smaak en aroma. Echte eikenhouten vaten zijn echter duur en worden in het thuisbrouwen van mede zelden gebruikt. Er is een goedkoper alternatief: vaten van lindehout. Men zegt dat deze houtsoort het gistingsproces zelfs kan versnellen.

Indien u mede bewaart in een gewone stadsappartement, kunt u het beste kiezen voor glazen flessen. Dit is over het algemeen een praktischere optie voor het thuisbrouwen van mede, vooral als het eindproduct niet te groot is. Glas reageert niet met mede. Het is in principe een inert materiaal. Maar beter kiest u voor donker glas, vooral als u de drank in de koelkast bewaart.

Het is van belang dat er geen zonlicht op de mede valt. Ten eerste omdat ultraviolette stralen de samenstelling van de drank rechtstreeks beïnvloeden en de nuttige stoffen afbreken. Ten tweede, bij langdurige blootstelling warmt de zon de fles op, wat ongewenst is.

Voor het bewaren van mede is de temperatuur cruciaal. Net als voor andere alcoholarme dranken worden +5 tot 10°C als optimaal beschouwd. U kunt deze omstandigheden creëren door de mede in de kelder of in de koelkast te bewaren.

Voor kortstondige opslag en transport van het product is plastic verpakking ook geschikt. U kunt de drank er echter niet lang in bewaren – hij zal bederven.

In gesloten toestand kan goed bereide mede jarenlang bewaard worden. Bovendien kan het met de jaren zelfs beter worden.

Hoe drinkt u mede op de juiste manier

Velen denken dat u mede beter op een lege maag kunt drinken. Uiteraard kan zo'n alcoholarme drank dienen als aperitief, dat wil zeggen, om de eetlust te verbeteren, de spijsvertering te stimuleren en tegelijkertijd de stofwisseling op gang te brengen.

Mede kunt u het beste gekoeld drinken. Vooral in de zomerse hitte is dit een goede optie, maar u moet de fles voorzichtig openen zonder te schudden. In de winter kunt u het daarentegen een beetje opwarmen, maar niet te veel, want koken van de drank is niet toegestaan – dat vernietigt de nuttige stoffen die erin zitten.

Hoewel mede een lichte drank is, drinkt u het beter in kleine slokjes, zonder haast, uit kleine glazen. Het is niet gebruikelijk om het te combineren met een hapje.

Hoe maakt u mede: recepten

Het is vrij moeilijk om thuis mede te maken, vooral als u gebruik maakt van oude technieken die een kelder en een ijskelder met een constante temperatuur, eiken vaten, enz. vereisen.

Wat u moet weten over het bereiden van mede

Goed bereide mede moet vrijwel helder zijn, zonder bezinksel. De kleur hangt af van de tint van de honing en kan variëren van lichtgeel tot amberbruin, wat doet denken aan een zoete frisdrank. Het is over het algemeen heel belangrijk om de juiste grondstoffen voor deze drank te kiezen. De honing moet ongetwijfeld natuurlijk en aromatisch zijn. Bovendien adviseren ervaren medebrouwers om lichte varianten van dit product te kopen (witte honing wordt bijzonder gewaardeerd). Maar in werkelijkheid heeft dit geen invloed op de smaak, en deze keuze is grotendeels gebaseerd op traditie.

Indien gewenst kunt u ook donkere varianten kiezen – bijvoorbeeld boekweithoning. Het heeft een uitgesproken aroma, met een lichte bitterheid. Bovendien is het gezonder dan lichte varianten omdat het meer ijzer bevat.

Aan de kwaliteit van de honing moet speciale aandacht worden besteed. Zo is vloeibare honing in de herfst heel acceptabel. Maar in het voorjaar is dit een teken van oneerlijkheid van de verkoper. Sommigen smelten bijvoorbeeld honing au bain-marie, wat het aantrekkelijker maakt, maar het gedeeltelijk van zijn gunstige eigenschappen berooft. Om nog maar te zwijgen van het feit dat een dergelijk product een surrogaat kan zijn.

Het is niet voldoende om alleen de honingvariant te kiezen; u moet ook zorg besteden aan de apparatuur. Aangezien hier een gistingsproces plaatsvindt, is een gasafvoer nodig. Hiervoor plaatst u een stevige deksel op een glazen fles om een luchtdichte afsluiting te garanderen. Maar daarna wordt er een gat in de deksel gemaakt, waardoor een dunne slang wordt gevoerd. Het ene uiteinde blijft in de container, zodat het zich boven het oppervlak van de drank bevindt, en het andere uiteinde wordt in een kopje water gelegd. Veel thuisbrouwers geven de voorkeur aan een eenvoudiger optie: ze gebruiken in plaats van een deksel een stevige latex- of rubberen handschoen die goed rond de hals past. In deze handschoen wordt een gat gemaakt.

In dat geval kunt u het gistingsproces op de volgende manier controleren: u steekt een lucifer aan en houdt deze bij het gat van de handschoen. Als het vuur niet feller oplaait, is het gistingsproces over het algemeen voltooid, omdat er geen alcoholdampen uit de drank opstijgen. Maar dit is een vrij gevaarlijke methode, u moet voorzichtig zijn.

Pittige mede: twee varianten van recept

Liefhebbers van het toevoegen van specerijen aan alcoholische dranken kunnen het volgende recept gebruiken: op 2,5–3 l water ongeveer 1 kg bloemenhoning. U brengt dit mengsel aan de kook, terwijl u het constant roert. Daarna voegt u letterlijk een snufje van verschillende specerijen toe – piment, gemalen kaneel, kardemom, gedroogde en fijngemalen gember, de schil van een citroen, en brengt u het aan de kook. Als u hop kunt vinden, kunt u 5 g van dit ingrediënt toevoegen.

Tijdens het koken vormt zich schuim aan de oppervlakte, dat u regelmatig verwijdert. Na het koken giet u het aftreksel, laat u het afkoelen, voegt u er 100 g gist aan toe (bij voorkeur biergist, maar gewone gist is ook geschikt). U zet de mede op een warme plaats, zodat het gistingsproces kan beginnen.

Het ideale scenario is het gebruik van een vat met een waterslot. U kunt in winkels een kant-en-klaar exemplaar kopen, maar er is ook een eenvoudiger optie – een rubberen handschoen die over de hals wordt gedaan. Na enkele dagen giet u de afgewerkte mede in glazen vaten en laat u hem nog 2 weken rijpen op een koele plaats.

Er is ook een ander recept voor gekruide mede. Op dezelfde 3 l water neemt u 0,75 kg honing, slechts 10 g droge gist, een paar kruidnagels, 1 theelepel gemalen nootmuskaatpoeder, een snufje kaneel, 1 eiwit.

U mengt de honing met het eiwit tot een homogene massa, giet er vervolgens water bij, mengt opnieuw en zet op het vuur. U brengt het mengsel aan de kook, terwijl u regelmatig roert, verlaagt dan het vuur en laat het 10 minuten koken. Daarna voegt u de specerijen toe, roert u nogmaals en laat u het een uur op het vuur staan, zonder deksel. Gedurende deze tijd moet het mengsel helder en homogeen worden en tot de helft van het oorspronkelijke volume inkoken.

Daarna haalt u de drank van het vuur, zeef u hem zorgvuldig, giet u hem in een glazen fles en voegt u pas daarna de gist toe.

Maar er zijn twee belangrijke punten. Tijdens het koken van de honing ontstaat er schuim. Dit moet u absoluut verwijderen. Voordat u de gist aan dit mengsel toevoegt, moet u de drank laten afkoelen. De reden is dat gist bacterieculturen bevat die bij hoge temperaturen afsterven.

U mengt dit alles nogmaals, dekt het een dag lang af met een opgevouwen kaasdoek, deksel of een geïmproviseerd waterslot van een handschoen en laat het 2 weken lang gisten op een warme en donkere plaats.

Mede zonder koken

Om deze drank te bereiden, heeft u voor 5 l water nodig: 400 g bloemenhoning, 3 eetlepels goede rozijnen, 2–3 verse citroenen, 1 theelepel gist.

U wast de rozijnen, u wast ook de citroenen en snijdt ze in partjes, zonder te vergeten de pitten te verwijderen. U mengt dit alles met de honing in een grote pan. In een aparte kom kookt u water, laat u het daarna iets afkoelen en giet u het over de voorbereide ingrediënten. U roert het constant tot de honing volledig is opgelost. Wanneer het mengsel qua temperatuur aan lauwe melk doet denken, voegt u de in water opgeloste gist toe. U laat dit mengsel ergens op een warme plaats zonder licht gedurende een dag staan. U kunt zien dat het gistingsproces is begonnen doordat de stukjes citroen en rozijnen naar boven gaan drijven.

Wanneer het proces eenmaal is gestart, kunt u de mede in flessen gieten, nadat u deze eerst door kaasdoek heeft gezeefd. Deze flessen worden goed afgesloten en bewaard, zoals hierboven beschreven, op een donkere en koele plaats. Er wordt gezegd dat het na 2 weken klaar is voor consumptie – dit is de hierboven beschreven jonge mede.

Kloostermede

Als u ergens gedroogde hopbellen kunt vinden, kunt u kloostermede bereiden. Neem 1 kg honing op 3 l water en roer goed door. Zet de drank vervolgens op een laag vuur en laat het 3 uur langzaam inkoken. Neem daarna 2 theelepels droge gemalen hop, wikkel het in kaasdoek tot een zakje en kook nog 1 uur. Haal vervolgens de mede van het vuur, filter het en giet het in een voorbereide container (vul deze slechts tot 4/5 van het volume). Zet de drank vervolgens nog 1–2 dagen op een donkere en warme plaats om gisting te stimuleren. Als u een handschoen over de container doet en een gaatje prikt, hoort u een sissend geluid – dit is het gistingsproces. Wanneer het sissen stopt, giet u nog 100 ml ongezoete maar sterke zwarte thee in de drank en filtreert u het door een in 3 lagen gevouwen kaasdoek. Giet de afgewerkte mede in flessen en sluit ze af. Het wordt aanbevolen om het 1 jaar op een koele plaats te laten trekken.

Kersenmede

Deze drank wordt bereid zonder gist. Neem 4–5 kg zure kersen en 2 kg honing per 1 l water. Kook eerst de honingsiroop door de honing met water te verdunnen en over te brengen in een geëmailleerde pan. Doe de kersen (ontpit) in een glazen fles met smalle hals. Laat de honingsiroop afkoelen en giet het over de kersen. Het zuur in de bessen start het gistingsproces – dit duurt 3 dagen, waarna de drank wordt gezeefd, in flessen wordt overgeschonken, afgesloten met deksels of kurken en op een koele plaats wordt gezet.

Op dezelfde manier wordt cranberrymede gemaakt, alleen met meer water en minder bessen. Als u het niet 3 dagen laat trekken, maar vrijwel direct na afkoeling drinkt, zal er geen gisting plaatsvinden en krijgt u een alcoholvrije drank.

Interessante feiten over mede

1. Vroeger werd mede uitsluitend voor speciale gelegenheden bewaard. En dat is niet verwonderlijk, want destijds duurde het bereiden van de drank erg lang. De zogenaamde 'gestelde drinkhoning' werd in een eikenhouten vat, begraven in de grond, 15–40 jaar bewaard (volgens sommige bronnen zelfs tot 50 jaar). Hoppige mede werd sneller bereid, omdat er hop werd toegevoegd, maar ook dat duurde minstens 3 jaar. Er bestond ook zogenaamde 'gekookte honing' – deze werd bereid zoals bier: eerst werd het mengsel aan de kook gebracht, daarna werd er een zuurdesem aan toegevoegd, bijvoorbeeld zwart brood.
2. Mede werd gebrouwen in vaten. En de uitdrukking 'een lepel teer in een vat honing' stamt uit die verre tijden. Voor de productie van houten vaten in die tijd werd zwarte teer gebruikt. In kwaliteitsvaten waren de planken zeer strak op elkaar aangesloten. Maar in slecht gemaakte vaten kon er wat teer door de kieren tussen de planken naar binnen komen – en zelfs een microscopische hoeveelheid van deze bijtende vloeistof was voldoende om de hele inhoud te verpesten. En dat werd pas na vele jaren van rijping ontdekt.
3. De kostbare, gelagerde mede werd geleidelijk vervangen door andere dranken. Ook speelde een rol dat de productie werd gemonopoliseerd door de staat en de kerk. En vervolgens verscheen wodka en overschaduwde de minder sterke dranken in het barre Russische klimaat.

Foto van mede