Vis nerka (krasnitsa): beschrijving, nuttige eigenschappen, recepten

Nerka, krasnitsa, krasnaja - namen van één soort trekvis die een residentiële dwergondersoort vormt. In tegenstelling tot andere zalm heeft de commerciële vis een felrode kleur van het vlees en paait vaker niet in rivieren, maar in meren, wat ongebruikelijk is voor andere vertegenwoordigers van deze familie.

Nerka: wat voor vis is het, hoe ziet hij eruit en waar komt hij voor?

De uitstekende smaak van het vlees, de kuit en de moeilijkheid van het drillen maken nerka tot een delicatesse voor fijnproevers, een aantrekkelijk object van de vangst voor beroepsvissers en sportvissers.

Soorten

De trekvorm van nerka, die het grootste deel van zijn leven in zeewater doorbrengt, wordt zilverling genoemd vanwege de kleur van de schubben. De enige ondersoort kokanee is een zoetwatervis van 30 cm, waarvan het gewicht niet meer dan 0,7 kg bedraagt. Kokanee leven in meren van Noord-Amerika, Japan, Kamtsjatka en de Koerilen.

De ondersoort verschilt van de zilverling door een verkorte snuit, een hoge kop, de aanwezigheid van talrijke vlekken op de groenachtige rug en staart. De flanken van de vis zijn zilverachtig met een roze glans. In de paaiperiode zijn er veranderingen, maar niet zo uitgesproken als bij de zilverling. Er groeit geen bult, de bovenkaak kromt niet.

Hoe ziet het eruit

Het hoekige lichaam van nerka is langwerpig en zijdelings afgeplat. Uitsteeksels en overgangen zijn nodig om de hydrodynamica bij beweging te verbeteren. Qua lichaamsvorm lijkt de vis op keta. Het gemiddelde gewicht is 1,5-3 kg bij een lengte van 40 cm, het maximale gewicht is 8 kg, de lichaamslengte is 80 cm.

Zilverachtige schubben, strak tegen het lichaam aanliggend, zijn naar de rug toe groenachtig en blauwachtig getint. De kop met ronde beweeglijke ogen en een mond van gemiddelde grootte is rond.

Tijdens de paaimigratie wordt de kop groen, het lichaam rood, de kaken worden langer en krommen.

Leefgebied

Het verspreidingsgebied van nerka strekt zich uit tot de kustwateren van Noord-Amerika en de Aziatische Pacifische kust. Vooral veel krasnitsa bij de kusten van Alaska, in het westen van Canada. In Japan op het eiland Hokkaido is kunstmatige kweek van de dwergondersoort in zoete meren ontwikkeld.

In Rusland komt de sockeye zalm veelvuldig voor in rivieren, meren, aan de west- en oostkust van Kamtsjatka, Tsjoekotka, in het Krasivoje-meer op het eiland Itoeroep van de Koerilen. Kleine populaties worden aangetroffen in de Zee van Ochotsk, trekken de territoriale wateren van het eiland Sachalin binnen en de rivier Taiga in het noorden van de kraj Chabarovsk.

Wat eet hij

De sockeye zalm is qua voedingsgedrag omnivoor. De jonge visjes voeden zich uitsluitend met zoöplankton. De jonge exemplaren voeden zich voornamelijk met watervlooien, roeipootkreeftjes en insecten.

Volwassen exemplaren eten zoöplankton, kleine schaaldieren, weekdieren, bodemongewervelden, jonge visjes en kleine vissen.

De calanoïde roeipootkreeftjes, die de basis van het dieet vormen vóór de paaimigratie, voorzien de sockeye zalm van caroteen en kleuren het vlees rood.

Hoe lang leeft hij?

De levensduur van de rode zalm hangt af van de hoeveelheid benthos op de bodem nabij de paaiplaatsen en de leefomstandigheden van de volwassen exemplaren. Gemiddeld leven de zoetwaterkokani 6 jaar, de zilverzalm 5. De eerste twee jaar groeien de jonge vissen in meren en rivieren, de daaropvolgende drie in zeeën en oceanen.

Natuurlijke vijanden

Op de sockeye zalm jagen Pacifische haaien, zeehonden, otters en roofvogels (visarend, zeearend). Vooral jonge visjes, eieren en vissen die op paaitocht zijn, zijn kwetsbaar. Bij riviermondingen en op stroomversnellingen loeren beren op de vissen, waardoor tot 30 procent van de paaidieren te lijden heeft.

De grootste schade aan de populatie wordt toegebracht door stropers, die de vissen doden voor de kuit en de karkassen met opengesneden buiken op de oever achterlaten.

Paaien

De paaimigraties van de sockeye zalm beginnen in mei en eindigen in de herfst. De visgroepen naderen de kust en wachten op het juiste moment om rivieren, beken en meren binnen te trekken. De sockeye zalm spoedt zich naar de paaiplaatsen, waarbij ze stroomversnellingen met steile hellingen en sterke stromingen overwint om de plek te bereiken waar ze ooit zelf uit het ei is gekomen.

Geschikte plaatsen om kuit te schieten zijn de oevers van meren op een diepte van 1–1,5 m, waterlopen, bronnen en beken met opwellend grondwater, dat bevriezing voorkomt.

Nadat ze in zoet water zijn gekomen, stoppen de vissen met eten; hun vlees scheidt een toxine af dat pas bij langdurige invriezing afbreekt.

De vrouwtjes graven met hun staart een kuil van tot 30 cm diep in de zand-grindbodem, waarin ze de eieren afzetten. Het mannetje bevrucht ze, en het paar bedekt het nest samen met stenen. Er kunnen tot vijf van dergelijke legsels zijn tijdens de paaiperiode.

De vrouwtjes sterven nadat ze hun nageslacht hebben achtergelaten; het mannetje bewaakt het nest nog een tijdje en sterft vervolgens ook. Zo voorzien de ouders de in de winter uitgekomen jonge visjes van voedsel tot maart. De jonge vissen groeien 1–2 jaar in zoetwaterlichamen en trekken vervolgens stroomafwaarts naar zee, waar ze leven tot ze geslachtsrijp zijn, wat op vijfjarige leeftijd gebeurt.

Populatie en status van de soort

De roofzuchtige vangst van sockeyezalm door de Japanners in de Ochotskzee in de jaren 90, waarbij met drijfnetten de routes naar de paaigronden werden geblokkeerd, heeft de populatie drastisch verminderd. Hoewel de vangstlimieten voor Kamtsjatka-sockeyezalm in de laatste jaren 30.000 ton per jaar bedroegen, wordt aan de kust van de Ochotskzee op industriële schaal chumzalm en roze zalm gevangen, en wordt sockeyezalm als bijvangst meegenomen. Vooral in 2008 was de status van de soort een urgent vraagstuk, toen de IUCN het verdwijnen van een aantal regionale populaties aankondigde. De door de overheid genomen visserijbeschermingsmaatregelen hebben hun status veranderd in 'minimaal bedreigd'.

De strijd tegen stropers blijft actueel. Tijdens het visseizoen in de regio Kamtsjatka en op Tsjoekotka zijn er meer dan vijftig vaste posten van de visserijbescherming en mobiele operationele groepen, bestaande uit inspecteurs van de externe bescherming, medewerkers van het ministerie van Binnenlandse Zaken en grenswachters.

Hoe vangt u nerka?

Om plezier te beleven aan de visserij en met een vangst naar huis te keren, moet u over de juiste vistuigen beschikken, de vangsttechnieken beheersen en weten waar en wanneer de vis zich ophoudt.

Kalender van het bijten

De sockeyezalm is, net als al het levende, onderhevig aan biologische ritmes die veranderen afhankelijk van het seizoen, het tijdstip van de dag en het weer. Het is gebleken dat beten vaker voorkomen van zonsopgang tot ongeveer 9 uur en 's avonds van 17 tot 21 uur. 's Nachts slaapt de vis het liefst.

De sockeyezalm is het meest actief in de lente, nadat de gletsjers zijn gesmolten. Hij voedt zich intensief om gewicht aan te komen en energie op te slaan voor de migratie naar de paaiplaatsen. In deze tijd van het jaar kan de vis worden gevangen bij de ochtendschemering of in de late ochtend bij bewolkt weer.

In de zomer wordt sockeyezalm gevangen in koude stromen of op plaatsen waar rivieren in meren uitmonden, waar ondergrondse bronnen met ijskoud water aan de oppervlakte komen. In de zomer dalen de vissen in zee af naar lagen onder de door de zon opgewarmde bovenste lagen.

In de herfst verbruikt de sockeyezalm zijn voedingswaarde op weg naar de paaiplaatsen en vertegenwoordigt hij geen waarde meer als visobject.

In de winter wordt de dwergondersoort kokan gevangen. Hiervoor worden het hele jaar door licenties afgegeven. De vis houdt zich dicht bij de bodem van het meer op, waar het water niet bevriest.

Opties voor het vissen

De vangstmethoden voor sockeyezalm verschillen niet van die voor andere zalmsoorten, behalve dat hij niet alleen in zee en rivieren wordt gevangen, maar ook in meren.

Het vangen van sockeyezalm met de spinhengel wordt als eenvoudiger beschouwd. Omdat sockeyezalm een grote vis is, moet het vistuig robuust zijn. Voor het vissen in rivieren op exemplaren tot 5 kg zijn stijve hengels van 1,8-2,1 m geschikt, met open spoelmolens en een vislijn met een diameter van 0,3 mm. Als het kunstaas meer dan 30 g weegt, is een dikkere lijn en een multiplier-molen nodig.

Op plaatsen met stilstaand water wordt de kunstaas langzaam langs de vis bewogen. Als u echter op plekken met sterke stroming moet vissen, werpt u het kunstaas stroomopwaarts van de vermoedelijke vislocatie en begint u met lichte kunstaas.

Bij een beet haakt u de sockeyezalm scherp aan, in een poging hem te stoppen, of u gebruikt een list en laat de vis met de stroom meedrijven, terwijl u langs de oever loopt en geleidelijk de lijn oprolt, waardoor de zalm dichter bij de oever komt.

Voor het vliegvissen gebruikt men lange hengels van 2,7 tot 5 meter, afhankelijk van de terreinomstandigheden, inertiehaspels met een diameter tot 12 cm, sterke lijnen en kunstvliegen als aas.

In kleine geulen richt men het tuig stroomafwaarts en trekt het met korte rukken omhoog. Op stroomversnellingen van grote rivieren werpt men het aas dwars op de stroming, waardoor het beviste gebied groter wordt.

Waarmee vangen

De meest voorkomende aassoorten bij het vissen op rode zalm met de spinhengel zijn zilverkleurige wobblers, draaiende en schommelende lepels met een gewicht van 10 tot 40 g. Bij het vliegvissen gebruikt men kunstvliegen die fantasievol zijn of insecten nabootsen, tot 8 cm lang. De vis reageert ook goed op gekleurd hertenhaar dat aan een dreg is gebonden.

In het voorjaar, wanneer de rode zalm het meest actief is, bindt men de grootst mogelijke vliegen, in de zomer van 3 cm lengte. De kleur van het aas hangt af van het weer, de helderheid van het water en de werpdiepte. Bij goed zicht geven vissen de voorkeur aan lichte, eentoonige aassoorten. Bij het vissen op diepte in troebele gaten of bij bewolkt weer kiezen vissers voor lepels in felle kleuren.

Hoe vindt u nerka in het water?

Het geluk van de visser hangt niet alleen af van het tuig en de beheersing van vistechnieken, maar ook van het vermogen om de plek te kiezen waar de rode zalm zich verzamelt.

In meren

In meren brengt de jonge rode zalm de eerste 2 jaar van zijn leven door; als het voedselaanbod groot is, kan hij tot vier jaar blijven. Men zoekt de meerrode zalm op een diepte van 1–10 m, afhankelijk van de seizoensgebonden verplaatsing van het benthos.

In rivieren

De zilverzalm wordt gevangen in stille baaien van paairivieren, waar voedsel wordt aangevoerd vanuit snelle stromen stroomopwaarts. De beste plek is een rivierbocht met een grindbank aan de oever tegenover een diep, hol stuk oever.

In zee

Tijdens de paaitrek nadert de rode zalm de kustzone bij de riviermondingen. Hier wordt de vis op ondiepe diepten gevangen met staande netten.

In stuwmeren

De dwergondersoort van de rode zalm, de kokanee, houdt zich op afstand van lawaaierige waterbouwkundige constructies. De vis is te vinden op een afstand van 1000 m van de dam en de generatorrotoren.

Wat is het verschil tussen nerka en keta en kizjoetsj?

Het droogste en bleekste vlees heeft de chumzalm. Daarna komt de cohozalm. Van de drie vissoorten is de rode zalm het vetst. Bij alle zalmachtigen is het vet gelijkmatig verdeeld tussen de spiervezels en bevat het meervoudig onverzadigde vetzuren Omega-3.

De rode zalm onderscheidt zich door zijn helderrode kleur en eigenaardige smaak. Bij herhaald ontdooien valt het vlees van de rode zalm in lagen uiteen, wat bij andere zalmen minder opvalt.

De cohozalm is groter dan de chumzalm, en de laatste weegt meer dan de rode zalm.

De cohozalm is duurder dan andere vissoorten met rood vlees, en dit wordt niet zozeer verklaard door de smaakkwaliteiten als wel door beperkte visgebieden en de populatieomvang.

Nerka of kizjoetsj: wat is beter?

Bij het vergelijken van twee zeldzame zalmsoorten op smaak zetten consumenten de cohozalm op de eerste plaats. Van het delicate rode vlees met een pikante bitterheid worden verfijnde hoofdgerechten bereid in restaurants met Michelin-sterren. Iets minder populair bij chef-koks en huisvrouwen is de rode zalm met zijn heldere, eigenaardige smaak en stevigere spiervezels.

Rode zalm en cohozalm bevatten vitamine D, A, E, B-complex, een scala aan mineralen, omega-3- en omega-6-vetzuren. Maar artsen adviseren vaker rode zalm te consumeren bij suikerziekte om de bloedsuikerspiegel te stabiliseren.

Welke vis is beter: keta of nerka?

Rode zalm is vetter, smakelijker, en het vitamine- en mineralencomplex is gevarieerder en rijker. Keta is droger, bevat minder eiwitten en voedingsstoffen, omdat de vis voor 75 procent uit water bestaat.

Caloriearme keta is geschikter voor mensen die overtollig gewicht willen verliezen. De kuit van deze zalmsoort is zeer gewild bij kopers vanwege de grote oranje-rode korrels met een romige nasmaak.

Samenstelling en caloriegehalte

De energetische waarde van 100 g eetbaar deel van rode zalm is 157 kcal. Eiwitten, vetten, koolhydraten: respectievelijk 20, 8,4 en 0 g.

Vitaminen en mineralen in 100 g:

Vitaminen:

• Cobalamine — 7,8 µg;
• Calciferol — 11 µg;
• Nicotinezuur — 9,5 mg;
• Pantotheenzuur — 1,1 mg;
• Choline — 95 mg;
• Pyridoxine — 0,3 mg.;
• Thiamine — 0,2 mg;
• Tocoferol — 1,8 mg;
• Riboflavine — 0,2 mg.;
• Folaten — 11 µg;
• Ascorbinezuur — 1 mg.

Micro-elementen:

• Kobalt — 20 µg;
• Chroom — 55 µg;
• Seleen — 30 µg;
• Jodium — 50 µg;
• Fluor — 430 µg;
• Zink — 0,7 mg.;
• Molybdeen — 4 µg;
• Koper — 52 µg;
• IJzer — 0,5 mg;
• Mangaan — 0,01 mg.

Macro-elementen:

• Fosfor — 210 mg;
• Zwavel — 203 mg;
• Kalium — 390 mg;
• Chloor — 165 mg.;
• Magnesium — 24 mg;
• Natrium — 47 mg;
• Calcium — 7 mg.

Rode zalm bevat 1,5 g verzadigde vetzuren, 2,5 g enkelvoudig onverzadigde en 1,6 g meervoudig onverzadigde vetzuren per 100 g.

Nuttige eigenschappen van nerka

Rode zalm wordt gewaardeerd om zijn hoogwaardige eiwitten, gezonde vetten die deelnemen aan intracellulaire biochemische reacties en het rijke vitamine- en mineralencomplex.

Bij consumptie van rode zalm twee keer per week:

• wordt het cholesterol- en bloedsuikergehalte genormaliseerd;
• wordt de werking van toxines geneutraliseerd;
• worden disfuncties van de schildklier, leverkanker en prostaatkanker voorkomen;
• wordt uitdroging van slijmvliezen voorkomen;
• wordt de jeugdigheid van cellen verlengd dankzij antioxiderende eigenschappen;
• wordt de gezondheid van vrouwelijke en mannelijke voortplantingsorganen ondersteund;
• worden de stofwisselingsprocessen genormaliseerd;
• wordt de herstelperiode na de bevalling, ziekte, verwondingen en operaties verkort;
• wordt de werking van het hart, het zenuwstelsel en het spijsverteringsstelsel ondersteund;
• wordt de diameter van bloedvaten vergroot;
• nemen zwellingen af;
• worden enzymen, hormonen en fosfolipiden in de lever in de benodigde hoeveelheid gesynthetiseerd;
• worden de functies van de bijnieren verbeterd.

In 100 g vlees van rode zalm zit meer dan 260% van de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid cobalamine, 110% vitamine D en 48% vitamine PP. Gerechten van rode zalm voorzien het lichaam van jodium, fosfor, kalium, seleen en zink. Mineralen ondersteunen de goede werking van het centrale zenuwstelsel, zorgen voor de aanmaak van bloedcellen, energie- en vetstofwisseling en het ademhalingsproces. Micro- en macronutriënten maken deel uit van de structuur van weefsels en organen en beschermen tegen schadelijke externe factoren.

Kunnen kinderen en zwangere vrouwen de vis eten?

Vis wordt vanaf 3 jaar in het dieet van kinderen opgenomen. Sockeye bevat veel licht verteerbare eiwitten, die het onvolkomen spijsverteringsstelsel van het kind kan opnemen. Vitamine D voorkomt de ontwikkeling van rachitis door het versterken van botweefsel. Jodium beïnvloedt de mentale ontwikkeling en ondersteunt de schildklierfunctie.

Sockeye, gekookt of gebakken, is ook gunstig voor aanstaande moeders. Het vlees van de vis kalmeert het zenuwstelsel, verbetert de afweer. Zwangere vrouwen die 1–2 keer per week gerechten met sockeye eten, worden minder vaak ziek door verkoudheid. Ze hebben geen last van oedeem of krampen in de kuitspieren. Het risico op foetale pathologieën neemt af.

Nadelen en contra-indicaties

Bij kinderen jonger dan drie jaar neemt het risico op allergische reacties toe bij het eten van sockeye. U moet zich onthouden van visgerechten bij een opflakkering van gastritis, maagzweren, pancreatitis of intolerantie voor het product.

Bij afwezigheid of onvoldoende verhitting is besmetting met wormen mogelijk. U moet er rekening mee houden dat de vis kwikverbindingen en zware metalen in de spieren kan ophopen. Tijdens de paaitijd neemt het gehalte aan gezondheidsgevaarlijke gifstoffen in het vlees toe.

Kuit van nerka: voordelen en nadelen

De heilzame eigenschappen van sockeyekuit zijn te danken aan de chemische samenstelling:

1. Omega-3-vetzuren reguleren de werking van systemen en inwendige organen, ondersteunen de beweeglijkheid van gewrichten, de jeugdigheid van de huid en de elasticiteit van de bloedvaten.
2. Thiamine verbetert de stofwisseling.
3. Retinol ondersteunt het immuunsysteem en zorgt voor de gezondheid van de voortplantingsorganen.
4. Riboflavine verhoogt de scherpte van schemering- en daglichtzicht.
5. Calcium maakt botweefsel dichter en versterkt het tandglazuur.
6. Magnesium speelt de rol van een kalmerend middel en anti-stress.
7. Fosfor is betrokken bij de synthese van hormonen, enzymen, lipiden- en eiwitmetabolisme.

Het voedzame delicatessenproduct vult snel met energie, verhoogt het uithoudingsvermogen en verkort de revalidatieperiode na een ernstige ziekte of chirurgische ingreep.

Caviar van sockeye is schadelijk bij overmatige consumptie. Het hoge zoutgehalte in het product leidt tot een verhoogde bloeddruk, oedeem en nierstoornissen.

Hoe kiest en bewaart u vis

Bij het kiezen van sockeye moet u er rekening mee houden dat verse, gezonde vis niet mag hebben:

• troebele, ingevallen ogen;
• bleek vlees;
• kieuwen van een andere kleur dan rood en roze;
• vreemde geuren;
• een dikke laag glazuur, wat wijst op meerdere keren invriezen;
• mechanische beschadigingen van de huid, vlekken van onbekende oorsprong.

De versheid van gekoelde vis wordt gecontroleerd door met een vinger op de vis te drukken. Als het ontstane kuiltje onmiddellijk verdwijnt, is de vis van goede kwaliteit.

Waar te koop en hoeveel het kost

Het is veiliger om sockeye te kopen in gespecialiseerde viswinkels of grote supermarkten die hun reputatie op prijs stellen, met betrouwbare leveranciers werken en over de juiste apparatuur beschikken.

Prijs van sockeye per 1 kg:

• vers ingevroren – 8,70–11 €;
• filet – 14–17 €;
• steaks – 12–14 €;
• baliyk – 18 €;

De hoge prijzen worden verklaard door de kleine populatieomvang en beperking van vangstquota.

Hoe bereidt u nerka?

Sockeye zalm is goed omdat het geen lange bereidingstijd, complexe sauzen of recepten vereist. Voldoende peper, zout en citroensap om een smakelijk en voedzaam gerecht te krijgen. De vis wordt gekookt, gebakken, in de pan gebakken, gestoofd. De lichtgezouten en gerookte zalm is zeer smakelijk. Van de rode zalm worden niet alleen snacks en hoofdgerechten bereid, maar ook een hartige vissoep.

In de oven

Bereid voor:

• 5–6 steaks van sockeye zalm;
• 100 g harde kaas;
• 2 eetlepels citroensap;
• 0,5 glas plantaardige olie;
• peper, zout.

Stapsgewijze handleiding voor het bereiden van sockeye zalm in folie in de oven:

1. Ontdooi de vis, was hem en laat het water weglopen.
2. Doet u de zalm in een kom, bestrooit u met zout, peper, voegt u plantaardige olie en citroensap toe, laat u een uur staan.
3. Wikkelt u de steaks in folie en sluit u de randen af. U hoeft geen individuele pakketjes te maken, maar kunt de vis ook op één vel folie leggen en met een ander afdekken.
4. Zet u de bakplaat met de inhoud in de oven, voorverwarmd tot 180°C, gedurende 25 minuten. Vouwt u de folie open, bestrooit u de vis met geraspte kaas en blijft u bakken tot een gouden korst ontstaat.

De smaak van in folie gebakken sockeye zalm wordt benadrukt door gestoofde wortelen, courgettes, gebakken broccoli, sperziebonen, bieten, frietjes, kruimelige rijst.

In de koekenpan

Voor het bakken worden de steaks gewassen, gedroogd, gezouten, gepeperd en besprenkeld met citroensap. Na 15 minuten, wanneer de vis gemarineerd is, wordt hij in bloem gerold en in de pan gedaan. In hete olie worden de steaks 7 minuten per kant of langer gebakken. De bereidingstijd hangt af van de dikte van de stukken.

De vis met een goudbruine korst past bij gegrilde groenten, gebakken of geroosterde aardappelen, rijst, salade van verse groenten.

Recept voor koteletten van nerka

Voor het bereiden van viskoekjes met toevoeging van aardappel heeft u nodig:

• 0,4 kg filet van sockeye zalm;
• 1 ei;
• 2 aardappelknollen;
• 2 teentjes knoflook;
• halve ui
• 100 g paneermeel;
• 50 ml plantaardige olie;
• zwarte peper, zout.

Bereidingswijze:

1. Snijdt u het filet in blokjes, maalt u het door de vleesmolen met knoflook en ui, of pureert u de producten met een blender.
2. Kookt u de aardappelen in de schil, schilt u ze, raspt u ze, mengt u ze met de vismassa.
3. Voegt u kruiden toe, klopt u het rauwe ei erdoor, kneedt u het gehakt tot een homogene consistentie.
4. Vormt u de koekjes, paneert u ze in gemalen paneermeel, legt u ze in een pan met hete olie.
5. Bakt u de koekjes twee minuten per kant op hoog vuur, gaart u ze op laag vuur onder het deksel.

Serveert u de viskoekjes met een salade van verse tomaten, komkommers, paprika en met aardappelpuree of gekookte rijst.

Vissoep van nerka

Om de soep rijk te maken, gebruikt u de kop van de sockeye zalm met verwijderde kieuwen, de ruggegraat, restjes van de vinnen. De soepset doet u in een pan met koud water. Voegt u peperkorrels, laurierblad, een gewassen ui met de schil toe om het gerecht aroma en een gouden kleur te geven.

Na een kwartier voegt u de geschilde en gesneden aardappelknollen (4 st.) en één wortel toe aan de pan met kokende bouillon. Na nog 20-25 minuten haalt u de kop en ruggegraat eruit, scheidt u de eetbare delen van de botten, doet u ze terug in de pan.

In de laatste fase wordt de soep gezouten, worden gehakte peterselie en dille toegevoegd. Nadat het vuur is uitgeschakeld, wordt het gerecht 10–15 minuten laten trekken. De vissoep wordt warm of koud geserveerd.

Hoe zout u nerka thuis?

Voor het zouten van sockeyezalm kunt u het beste een hele diepgevroren vis kopen en zelf fileren. Gezouten sockeyezalm wordt bereid in pekel of door droog zouten.

In het eerste geval lost u 150 g zout en 50 g suiker op in twee liter warm gekookt water. U perst het sap van een citroen uit, voegt het toe aan de pekel, waarmee u de voorbereide filet (2 kg), in stukken gesneden, overgiet. Om de vis gelijkmatig te zouten, drukt u deze met een bord aan en zet u hem koud.

Na 12 uur giet u de vloeistof af, doet u de vis in een voedselcontainer, giet u er olie over en zet u hem terug in de koelkast. In totaal wordt de sockeyezalm een dag gezouten; in olie blijft hij tot zeven dagen houdbaar.

Bij de droge zoutmethode worden dezelfde verhoudingen zout en suiker aangehouden (3:1). De stukjes filet worden bestrooid met het zoet-zoute mengsel en in een container gedaan, die in de koelkast wordt geplaatst. Na 4 uur is de licht gezouten sockeyezalm klaar.

Vraag en antwoord

Consumenten zijn vaker geïnteresseerd in informatie over de kleur, de kenmerken van het vlees en de graterigheid van de vis.

Hoe smaakt de kuit van nerka?

De felrode kleine (tot 4 mm) kaviaar van sockeyezalm heeft een zachte schil en een uitgesproken vissmaak met een bittere toon.

Welke kleur heeft het vlees?

De intense rode kleur van het vlees wordt verklaard door het voedingspatroon van de sockeyezalm. De vis geeft de voorkeur aan rode kreeftjes (calaniden) boven ander voedsel, waarvan het pigment overgaat in het vlees.

Zit er veel graat in de vis?

Net als andere zalmsoorten kan de sockeyezalm niet benig worden genoemd. Het skelet van de vis bestaat uit de ruggengraat (wervelkolom) en grote ribben die gemakkelijk van het vlees loskomen bij het fileren.

Welke vis is vetter: nerka of kizjoetsj?

Als u de vissoorten op vetgehalte vergelijkt, is sockeyezalm vetter en calorierijker. Het vetgehalte per 100 g eetbaar deel van rauwe cohozalm is 5,9 g, van sockeyezalm 8,4 g.

Om de gezondheid te versterken en culinair genot te beleven aan gerechten van sockeyezalm, moet u de vis correct kiezen, bereiden en consumeren, rekening houdend met mogelijke schade en contra-indicaties.

Foto van sockeyezalm