Tamarinde: gunstige eigenschappen en contra-indicaties

Men zegt dat men in het leven alles moet proberen. Liefhebbers van de verfijnde keuken begrijpen deze uitdrukking in de letterlijke zin van het woord. De vruchten van de tamarinje zijn vertrouwd voedsel voor de volkeren van Afrika en Azië, maar voor Europeanen is dit product nog steeds een culinaire exotica.

Wat is tamarinje

Tamarinje is een boom die groeit in de tropische gordel van de planeet. In de botanische catalogus wordt het de Indiase dadel of Indiase tamarinje genoemd. De plant behoort tot de vlinderbloemenfamilie en is de enige vertegenwoordiger van zijn soort.

Hoe ziet het eruit

Tamarinje is een groenblijvende boom die tot 20 m hoog wordt. Het hout van de plant ziet er ongebruikelijk uit: het binnenste deel van de stam bestaat uit een hard donkerrood kernhout, en het zachte spinthout is lichtgeel gekleurd.

Kleine ovale bladeren hebben een groene en matig groene kleur, de bladschijven zijn dun en matig stijf. Op elke tak zitten 10 tot 40 blaadjes. De bladrangschikking is dezelfde als bij varens of acacia's.

Eenmaal per jaar raakt de tamarinje dicht bedekt met weelderige bloeiwijzen. De bloemen hebben een ongebruikelijke en mooie vorm. Langwerpige, puntige bloembladen zijn verzameld in een bloemkroon, waarbinnen lange, sierlijk gebogen meeldraden en stampers zitten. De kleur van de bloembladen kan wit, bleekroze en roodachtig zijn, en de kleur van de onderste en bovenste bloemblaadjes kan verschillen.

De vruchten van de tamarinje zijn een peul (boon). De lengte van de peul is 18–22 cm, de dikte is 2–3 cm. In de harde schil zitten zaden, omgeven door een dicht, 'vlezig' vruchtvlees dat qua uiterlijk en consistentie doet denken aan het vruchtvlees van een dadel. De zaden van de plant zijn glad, groot, hoekig-ovaal van vorm. Het uiterlijk van de pitten lijkt op steentjes of afgeronde kristallen.

Waar groeit het

De oorsprong van de boom is de tropen van Oost-Afrika en het eiland Madagaskar, waar de tamarinje groeit in droge loofbossen. Al vóór onze jaartelling namen reizigers zaden mee en verspreidden plantensoorten ver buiten het natuurlijke verspreidingsgebied. Tegenwoordig groeit de tamarinje niet alleen op het Afrikaanse continent, maar ook in tropische regio's van Azië en op de eilanden van Oceanië.

Al in de 16e eeuw werd de boom naar Centraal- en Zuid-Amerika gebracht, en de plant paste zich perfect aan de lokale bodems aan. De soort wordt gekweekt als sier- en landbouwgewas.

Samenstelling en caloriegehalte

In 100 g rauwe tamarinje zit 239 kcal. De samenstelling van het product omvat:

• plantaardige eiwitten – 2,8 g;
• koolhydraten – 57,4 g;
• plantaardige vetten – 0,6 g;
• water – 30–31 g;
• vezels – 5,1 g;
• asbestanddelen – 2,7 g.
• Energiewaarde per 100 g fruit – 1000 kJ.

Het vruchtvlees van rauwe tamarinde bevat grote hoeveelheden vitamine A, bètacaroteen, alle B-vitaminen (foliumzuur, pyridoxine, pantotheenzuur, choline, thiamine en riboflavine). Het product bevat veel vitamine C (ascorbinezuur), E, PP, K.

Tamarinde bevat macro- en micro-elementen. Het bevat veel kalium, calcium, magnesium, zwavel, fosfor, natrium. Het product is rijk aan ijzer, zink, koper en selenium. Tamarinde bevat complexe aminozuren die nodig zijn voor de stofwisseling – lysine, tryptofaan, methionine. Het vruchtvlees bevat vetzuren – stearinezuur, myristinezuur, oliezuur (omega-9), linolzuur en palmitinezuur, evenals omega-6-vetzuren. Tamarinde is rijk aan suikers (di- en monosachariden) en pectine.

Gezonde eigenschappen van tamarinje

Algemene voordelen

Door het hoge gehalte aan vitamines en de verscheidenheid aan sporenelementen is tamarinde een gezond en voedzaam product. Het heeft ook een geneeskrachtige werking. De belangrijke gezondheidsvoordelen van de plant worden hieronder opgesomd.

1. Het product bevat organische zuren, plantaardige vezels en oliën, waardoor het de spijsvertering verbetert en bijdraagt aan een normale werking van het maag-darmkanaal.
2. Verse tamarindebladeren worden gebruikt voor de behandeling van huiduitslag, hebben een ontstekingsremmende werking en verminderen irritatie en jeuk.
3. Infusies van de vruchten, schors en bladeren hebben een kalmerende en ontspannende werking.
4. Tamarinde kan de hoeveelheid zuur in de maag verminderen, wat belangrijk is voor de genezing van zweren, de behandeling van colitis en bacteriële en niet-bacteriële ontstekingsprocessen.
5. Het vruchtvlees heeft antiseptische en antibacteriële eigenschappen.
6. Het product kan de hormonale balans van het lichaam en de functies van het voortplantingssysteem herstellen.
7. De stoffen in de vrucht zijn antioxidanten en binden vrije radicalen die processen van tumorgroei in gang zetten.
8. De aanwezigheid van kalium, selenium en natrium in de vruchten draagt bij aan een betere werking van het hart en het bloedvatenstelsel.
9. Het product is nuttig voor mensen met bloedarmoede, omdat het een grote hoeveelheid ijzer bevat.
10. De vruchten bevatten vitamines die belangrijk zijn voor het behoud van de immuniteit.
11. De antioxidanten waar tamarinde rijk aan is, bevorderen de celvernieuwing en vertragen de verouderingsprocessen van het lichaam.
12. Het product verlaagt het niveau van 'slechte' cholesterol en voorkomt veel hart- en vaatziekten.
13. Tamarinde is nuttig voor mensen met hypertensie.
14. Inwoners van subtropische gebieden zijn goed bekend met de invloed van tamarinde op de spijsvertering. Mensen die het product in hun dieet opnemen, merken dat deze vrucht de eetlust verbetert.

Volgens de Ayurveda (de Indiase traditionele geneeskunde) is tamarinde effectief voor de behandeling van diarree. Genezers geloven dat bij diarree de darmen snel worden gereinigd van giftige, ziekteverwekkende en irriterende stoffen, waarna het lichaam herstelprocessen in gang zet.

Volgens traditionele recepten van Aziatische genezers worden afkooksels van de schors en bladeren bereid voor de behandeling van malaria. De drank helpt bij de behandeling van infectieziekten in tropische landen en zenuwkoorts.

Voor vrouwen

Tamarinde en gerechten met toevoegingen van deze vrucht zijn nuttig voor vrouwen die lijden aan hormonale stoornissen. Men kan het eten, of innemen in de vorm van aftreksels en afkooksels bij vrouwelijke aandoeningen die gepaard gaan met ontstekingsprocessen.

Deze plant behoort tot de sterke afrodisiaca die specifiek op vrouwen werken. Het product verhoogt de gevoeligheid en seksualiteit van de vrouwelijke sekse.

Voor mannen

Het product heeft een genezende werking op elke ontstekingshaard, daarom is het goed om het in het dieet op te nemen bij acute prostaatontsteking. Mannen kunnen tamarinde eten bij infectieziekten, ter versterking van het immuunsysteem en het behoud van de vitaliteit.

Tijdens de zwangerschap

Er bestaat geen eenduidige mening of men tamarindevruchten in het dieet van zwangere vrouwen moet opnemen. Sommige bronnen beweren dat de aanstaande moeder dergelijke producten volledig uit haar menu moet weren. Andere auteurs zijn van mening dat de vrucht gegeten kan worden, maar niet vaak en in kleine hoeveelheden.

Tijdens de borstvoeding

Openbare bronnen bevatten geen informatie over de schadelijkheid van tamarinde voor moeders die borstvoeding geven. Waarschijnlijk zijn dergelijke onderzoeken niet uitgevoerd, daarom is het beter om het product tijdens de borstvoeding van het menu te weren. In ieder geval, zowel tijdens de zwangerschap als bij het geven van borstvoeding, dient men een gynaecoloog en een kinderarts te raadplegen.

Voor kinderen

Volksgenezers raden aan om een afkooksel van tamarinde te nemen om wormen te verdrijven, ook bij kinderen. Hetzelfde drankje heeft een laxerende en kalmerende werking. Als de moeder twijfels heeft over het gebruik van de plant voor medicinale doeleinden, kan zij beter een kinderarts raadplegen. De arts zal aanbevelingen geven over de leeftijd waarop een kind met dergelijke middelen behandeld kan worden en hoe ze te bereiden.

Bij gewichtsverlies

Het product is in staat het hongergevoel te onderdrukken en het 'gerommel' in de maag te stoppen dat ontstaat bij het zien van voedsel. Van deze eigenschap van de vrucht maken afvallende mensen gebruik en nemen het op in hun dieet.

De vruchten van de plant bevatten hydroxycitroenzuur, dat interageert met de maagenzymen en de tijd van hun interactie met voedsel verkort. Dit voorkomt overmatige ophoping van voedingsstoffen.

Hydroxycitroenzuur, verkregen uit de vrucht, maakt deel uit van voedingssupplementen voor mensen die gewicht willen verliezen. Deze stof is ook te vinden in andere afslankmiddelen.

Voordelen van tamarinjepasta

Er bestaan twee soorten tamarindevruchten. De vruchten verschillen in smaakkwaliteiten. Zoete en zoetzure vruchten worden zonder enige bewerking gegeten, in natuurlijke staat. Ze hebben een karakteristieke smaak die doet denken aan een mengsel van goede pruimen en gedroogde abrikozen of bessenmarmelade. De pasta wordt gemaakt van zure varianten. Beide soorten vruchten verspreiden een sterke, rijke fruitige geur.

Tamarindepasta die in de winkels wordt verkocht, is een dikke, donkerbruine massa. Het fabrieksproduct verschilt van ambachtelijke pasta door een grotere dichtheid en viscositeit. Zelfgemaakte tamarindepasta is te koop op markten in Zuidoost-Azië. Bij het koken houdt men rekening met de concentratie van het product: hoe hoger de viscositeit van de massa, hoe minder tamarinde de kok nodig heeft. Bij een 'overdosis' kan het gerecht te zuur, wrang en scherp worden.

De pasta heeft dezelfde samenstelling als de rauwe vrucht. Het product behoudt alle vitamines, organische zuren, macro- en micro-elementen van de oorspronkelijke grondstof. De geconcentreerde fruitmassa heeft een bacteriedodende, antimicrobiële en laxerende werking. Het product vertoont ook de eigenschappen van een afrodisiacum, net als het vruchtvlees van verse vruchten.

Tamarindepasta wordt verkocht in glazen potten, plastic containers en zachte plastic verpakkingen en is een vloeibaar of viskeus concentraat. Het kan een dik, sterk geconcentreerd sap zijn, klaar voor gebruik.

Tamarinje in de cosmetologie

In China, Thailand en andere Aziatische landen wordt tamarinde overal gebruikt in schoonheidssalons. Met infusies, afkooksels en kompressen van verse bladeren worden acne en andere huidziekten behandeld. Van het plantaardige materiaal worden maskers en baden gemaakt. Het vruchtvlees wordt gebruikt voor kompressen en wraps.

Concentraten en extracten van bladeren en vruchten van de boom maken deel uit van tientallen cosmetische producten van fabrieksmatige productie. Componenten van plantaardig materiaal zijn een belangrijk ingrediënt in lotions, verhelderende crèmes en maskers. Tamarinde zit in gels, tonics en reinigende scrubs. De cosmetische producten hebben een verjongende, bacteriedodende, antimicrobiële en kalmerende werking.

Farmacologische bedrijven en cosmeticaproducenten gebruiken niet alleen bladeren en vruchtvlees, maar ook de zaden van de plant als grondstof. Ze worden tot een poederfijne consistentie vermalen, er worden extracten van gemaakt en deze worden toegevoegd aan rimpelcrèmes en producten voor de verzorging van een verouderende en droge huid. Bij regelmatig gebruik van deze producten vernieuwen de huidlagen zich en worden de processen van celregeneratie en verjonging opgestart.

De actieve werkzame stof van het plantaardige materiaal is xyloglucaan. Deze organische verbinding bindt watermoleculen actiever dan hyaluronzuur. Als gevolg hiervan blijft de vochtigheid en frisheid van de huid behouden, zelfs in droge lucht, wat vooral belangrijk is voor de oudere en verouderende huid.

De blekende eigenschappen helpen om ouderdomsvlekken te verwijderen. Crèmes die het plantenextract bevatten, worden gebruikt voor bescherming tegen zon-uv-straling. Antioxidanten in tamarindezaden dragen bij aan het behoud en herstel van collageen in de huid.

Uit de zaden van de plant wordt op ambachtelijke en fabrieksmatige wijze tamarindeolie (amberolie) geproduceerd, die ook wordt gebruikt in cosmetologie en geneeskunde. Het product wordt verkregen door middel van koude persing; de kwalitatieve grondstof bevat geen andere plantaardige oliën, vreemde toevoegingen of kleurstoffen.

Tamarindeolie wordt toegevoegd aan gezichts- en haarmaskers of u wrijft het eenvoudig in de hoofdhuid. Bij regelmatig gebruik worden de haren glanzend, dik en glad. De jeuk stopt, de huid wordt gehydrateerd en de haarcuticula herstellen. De olie vernietigt schimmelinfecties en huidparasieten en wordt daarom gebruikt bij dermatologische aandoeningen.

Nadelen en contra-indicaties

U mag de vruchten van tamarinde niet eten als bij u maag- en darmzweren zijn vastgesteld. De vrucht heeft een laxerende werking, waar u rekening mee moet houden als u vatbaar bent voor diarree. Het product wordt uit het dieet verwijderd als u behandeld wordt met bloedverdunnende medicijnen, omdat de combinatie van deze medicijnen met de exotische vrucht kan leiden tot inwendige bloedingen.

Diabetici dienen hun behandelend arts te raadplegen, omdat het vruchtvlees suiker bevat. Als er een allergische reactie optreedt, wordt het product volledig uit het dieet verwijderd. U consumeert de vrucht met voorzichtigheid en in kleine porties als u nier- of leverziekten heeft. Het is verboden bij infectieziekten die gepaard gaan met diarree – dysenterie en salmonellose.

U mag geen onrijpe vruchten eten en het vruchtvlees niet gebruiken voor cosmetische doeleinden. De groene bonen bevatten een grote hoeveelheid looizuren en smaken bitter, zelfs na langdurige verhitting.

Hoe te kiezen en te bewaren

Verse tamarindevruchten kunt u kopen in landen met een tropisch klimaat, waar tamarinde wordt geteeld. In Europa en Rusland wordt deze vrucht zeer zelden verkocht. Bij het kiezen van het product let u op de staat van de schil. De schil van een kwaliteitsvrucht is hard, glad en egaal van kleur.

Een teken van bederf van de vrucht is een gerimpelde, zachte schil. Als de peul beschadigingen, scheuren of zachte plekken vertoont, kunt u aannemen dat er rot in de vrucht is doorgedrongen. Een verse, kwaliteitsvrucht verspreidt na het pellen een sterke fruitige geur.

Ongepelde peulen bewaart u 5 tot 7 dagen; als bewaarplaats gebruikt u de onderste lade van de koelkast. Als u de vruchten in de kamer bewaart, blijven ze niet langer dan 1–2 dagen vers. Gedroogde tamarinde verliest een grote hoeveelheid water en de suiker in de vruchten is een conserveermiddel. Daarom is de houdbaarheid van gedroogd fruit en geperst vruchtvleesconcentraat 1,5–2 jaar.

Hoe eet u tamarinje correct?

U snijdt de peul met een scherp mes overlangs, langs de vrucht, om het hele vruchtvlees te openen. Dit is eenvoudig te doen omdat de schil van de vrucht dun en vrij zacht is. Na het maken van de snede neemt u de peul in de handen en breekt u deze met een lichte kracht in tweeën. Daarna verwijdert u het vruchtvlees en haalt u de zaden eruit. Ook verwijdert u de draadachtige vezels, die niet eetbaar zijn. Tamarindezaden worden niet gegeten; u kunt ze weggooien.

U kunt de vrucht goed in de ochtend eten, voor het ontbijt of in plaats daarvan. Dit product kan een dessert vervangen tijdens de lunch en als middagsnack.

Gebruik in de keuken

De vruchten van de tamarijnd zijn geschikt voor het maken van sappen, verkoelende en versterkende thee, en verfrissende dranken. De vrucht wordt gebruikt als zoetwarenadditief in gebak, taarten en desserts. U kunt van dit product gelei en jam, confituur en marmelade bereiden, omdat pectine een natuurlijk verdikkingsmiddel is. Tamarijnd maakt vlees mals en geeft het een exotische, pittige smaak. In de Aziatische keuken bestaan er vele recepten voor pittige, zure en zoete marinades, sauzen, bijgerechten, die worden geserveerd bij sushi, rolls, gerechten van elk vlees, gevogelte en vis.

Bij pittige gerechten wordt vaak aromatisch water bereid, waaraan tamarijnd is toegevoegd. Zo'n drank verzacht en vult de smaak van oosterse kruiden aan.

Zoetzure saus van verse vruchten

Voor de bereiding van de saus heeft u nodig:

• vruchten van de zoetzure tamarijnd;
• dadels;
• rode peper;
• knoflook;
• gember.

Proces:

1. U maakt 3-4 peulen tamarijnd schoon, verwijdert het vruchtvlees en de zaden. U overgiet de pasta met warm gekookt water en laat het 20-30 minuten staan, waarna u het water afgiet.
2. U snijdt de dadels open, verwijdert de pitten en trekt de harde schil van de vruchten. U snijdt het vruchtvlees in kleine stukjes.
3. U doet de ingrediënten in een kleine pan, voegt een snufje rode peper en een klein stukje gemberwortel, geraspt op een fijne rasp, toe. U maakt een teentje knoflook schoon, perst het uit door een knoflookpers en doet het ook in de pan.
4. U klopt de componenten van de jus met een vork of garde. U voegt 150 ml water toe, zet de pan op het vuur, brengt aan de kook en zet het vuur uit. U laat de jus 5-8 minuten sudderen met deksel en haalt van het vuur.

Versterkende drank

Voor de bereiding van de drank heeft u nodig:

• een glas rietsuiker (bruine suiker);
• 4 steranijs (kan worden vervangen door dezelfde hoeveelheid anijs);
• een glas vloeibare tamarijndpasta;
• 3 kaneelstokjes;
• 4 glazen ananassap;
• een glas water.

Proces:

1. U lost de suiker op in water en kookt de siroop. Een paar minuten voor het einde van het koken voegt u de steranijs toe. U haalt de afgewerkte siroop van het vuur, laat het afkoelen en giet het in een grote bak (een pot of pan).
2. U doet de tamarijndpasta in de siroop en giet het ananassap erbij. U mengt de ingrediënten. De drank kan worden geserveerd.

Volgens dit recept wordt de versterkende drank in alle landen van Zuidoost-Azië bereid. In de Vietnamese versie van het recept wordt gemalen geroosterde pinda en een snufje zout aan de drank toegevoegd.

Garnalen met tamarinjesaus

Voor de bereiding van twee porties van het gerecht heeft u nodig:

• 300 g grote garnalen;
• 2-2,5 afgestreken eetlepels tamarijndpasta;
• 2 middelgrote teentjes knoflook;
• chilipeper;
• een klein takje koriander.

Proces:

1. U kookt de garnalen, pelt ze en bakt ze in zonnebloemolie gedurende maximaal 2-3 minuten. U kunt ook olijfolie of mosterdolie gebruiken.
2. U maakt de peper schoon van de zaadjes en pureert het samen met de knoflook en koriander in een blender.
3. U doet de verkregen massa in een metalen steelpannetje, voegt de tamarijndpasta en een theelepel suiker toe, giet de ingrediënten over met een glas water en roert tot een gladde massa. U zet de pan op het vuur en brengt al roerend aan de kook.
4. U giet de saus in de pan waarin de garnalen worden gebakken, dekt de pan af en laat het gerecht 3 minuten sudderen. Daarna verdeelt u het gerecht over de borden en serveert u het.

Zelfgemaakte Worcestersaus

Deze beroemde saus is 'uitgevonden' in het Engeland van de 19e eeuw. Het product is goed voor warme hapjes, gegrild vlees en gestoofde groenten. De saus wordt in massaproductie gemaakt in levensmiddelenfabrieken, maar met de huidige beschikbaarheid van producten en kruiden kan men hem thuis bereiden. U heeft nodig:

• 1 middelgrote ui;
• 2 teentjes knoflook;
• 25 g verse gemberwortel;
• 2 kleine ansjovissen;
• 2-3 zwarte peperkorrels;
• 3 eetlepels droge mosterd;
• 0,5 eetlepel kerrie, gemalen rode peper, suiker;
• 2 kaneelstokjes;
• 3-4 stuks gedroogde kruidnagels;
• 2 theelepels kardemom;
• 30 ml tafelazijn;
• 0,5 theelepel tamarindepasta;
• een kopje sojasaus;
• 100 ml water.

Proces:

1. U snijdt de ui, knoflook en gemberwortel in kleine stukjes en doet ze in een kom. Voeg mosterdpoeder, rode peper, kardemom, kaneel en zwarte peper toe. Meng de ingrediënten en doe ze in een driedubbel laag gaasdoek zakje.
2. U knoopt het zakje dicht en plaatst het in een pan. Strooi er suiker over en voeg de tamarindepulp toe, en voeg tafelazijn en sojasaus toe. Zet de pan op het fornuis, verhit en kook de inhoud 40 minuten op laag vuur.
3. In een aparte kom mengt u de gesneden ansjovissen, kerrie, water en zout, roert u de ingrediënten door elkaar en voegt u het mengsel aan de pan toe.
4. Tot slot haalt u de saus van het fornuis en giet u hem in een glazen pot van de gewenste grootte (samen met het gaasdoek zakje). Sluit de pot met een luchtdicht deksel en zet hem in de koelkast.
5. Na een dag opent u de pot, haalt u het specerijenzakje eruit en knijpt u het uit in de vloeistof, en sluit u de pot weer. Na 2 weken gooit u het zakje weg.
6. De saus is klaar. U giet hem in flessen en zet ze in de koelkast om te bewaren. Voor gebruik schudt u de vloeistof.

Pittige soep met varkensribbetjes

Dit voorgerecht wordt bereid zonder aardappelen. U heeft nodig:

• een middelgrote ui;
• 5 teentjes knoflook;
• rijpe rode tomaat;
• een derde kopje olijfolie;
• een half kopje vissaus;
• 1 witte radijs;
• 2,5 eetlepels tamarindepasta;
• 0,6 kopje water;
• 2-3 takjes spinazie;
• zout.

Proces:

1. U snijdt de ui in blokjes. U raspt de knoflook fijn. U bakt deze ingrediënten in een diepe pan in plantaardige olie tot ze goudbruin zijn (3-4 minuten).
2. U wast de varkensribbetjes grondig. U schilt de radijs en snijdt hem in grote blokjes.
3. U doet het vlees en de gesneden groente in de pan (bij de ui en knoflook), en giet er vissaus bij. U roert de inhoud om, dekt de pan goed af, brengt het geheel aan de kook en laat het 10-12 minuten sudderen.
4. Vervolgens giet u water erbij tot de groenten en het vlees bijna volledig onder de bouillon staan. U kookt de soep 10 minuten, waarbij u af en toe het schuim afschept.
5. Daarna voegt u tamarindepasta en zout toe, dekt u de pan af en kookt u verder tot het vlees gaar is (30-35 minuten).
6. Hierna voegt u de in ringen gesneden tomaat en de fijngehakte spinazie toe. Laat de soep nog 5-6 minuten op laag vuur staan. Het gerecht is klaar.

Kippensjasliek

Dit is een zeer smakelijk en origineel gerecht voor een feestelijke picknick in de open lucht. Voor de bereiding heeft u de volgende producten nodig:

• 0,6 kg kipfilet of kipborst;
• een middelgrote ui;
• 2 teentjes knoflook;
• 1 scherpe groene peper;
• een halve theelepel gemalen komijn;
• een glas tamarindesap (pasta verdund in water naar smaak);
• 150 g loof van groene ui.

Proces:

1. Eerst worden de groenten bereid. U pelt de knoflook en de ui en snijdt ze fijn op een plank. Het pepertje snijdt u doormidden, verwijdert de zaadjes en snijdt het in kleine stukjes.
2. In een pan met verhitte plantaardige olie doet u de ui, peper en knoflook en strooit u komijn. U mengt de ingrediënten en bakt ze tot de ui zacht is.
3. Bij de gebakken groenten giet u tamarindesap en brengt u de inhoud van de pan aan de kook. Daarna zet u het vuur lager tot het minimum en kookt u de saus 5-6 minuten.
4. U haalt de pan van het vuur en mengt de inhoud met een blender om de groenten tot een egale massa te pureren. U giet de saus over in een saucier en begint met het bereiden van het vlees.
5. U snijdt de kipborsten (of filet) in stukjes en rijgt ze aan voorbereide houten spiesen. Het vlees smeert u in met olijfolie, zout u en legt u op de grill. U bakt de spiesen goudbruin, 6-7 minuten per kant. Tijdens het bakken smeert u de stukjes in met saus en draait u ze om tot het vlees gaar is. Voor het serveren legt u de spiesen op een grote schaal en bestrooit u met groene ui. De overgebleven saus serveert u in een saucier.

Vegetarische pilav met tamarinje

De pilaf is snel klaar en heeft een ongebruikelijk aroma, en de scherp-zure smaak van het hoofdingrediënt – de rijst – zal liefhebbers van de vegetarische keuken aangenaam verrassen. U heeft de volgende producten nodig:

• 300 g voorgekookte langkorrelige rijst;
• 2 eetlepels dikke tamarindepasta;
• een half glas olijfolie;
• 1 ui van gemiddelde grootte;
• gedroogd chilipepertje;
• 6 gedroogde kruidnagels;
• een half glas kokosrasp.

Proces:

1. U wast de rijst, doet die in een brede pan en voegt water toe (0,6 l). U zet het vuur aan en kookt de rijst gaar.
2. In een kleine koekenpan roostert u de kokosrasp licht tot hij goudbruin is, en schudt u het over in een kom. U zet de pan weer op het vuur, in olijfolie bakt u de ui met fijngesneden chili, kruidnagel en zout.
3. U voegt de tamarindepasta toe. Na 5-7 minuten voegt u de gekookte rijst toe en mengt u alles. Het gerecht is klaar. De pilaf serveert u in portiekommen of borden en bestrooit u met kokosrasp.

Chinese pindasaus

Dit product heeft een scherpe nootachtige smaak, die ontstaat door de combinatie van pinda's en hete peper. De afgewerkte saus bevat een pittige scherpte, een subtiele zuurheid, en u proeft zout en zoetheid. De saus wordt bereid voor gekookte rijst, gekookt en gebakken vlees. U heeft de volgende producten nodig:

• 300 g pinda's;
• 3 teentjes knoflook;
• een kleine chilipeper;
• 2 sjalotten;
• een derde glas bruine suiker;
• een halve eetlepel tamarindepasta;
• gemberwortel;
• een halve kleine limoen;
• een derde glas plantaardige olie;
• 400 ml water;
• zout.

Proces:

1. U pelt de pinda's: verwijder de schil en het vlies dat de pitten bedekt. Als de roodachtige schil moeilijk loslaat, overgiet u de noten met heet water. Na het schillen doet u de pinda's in een blender en maalt u ze fijn.
2. Wrijf een stukje gember door een zeef of rasp tot u een halve eetlepel pasta heeft, en doe deze in een kopje. Snijd de limoen doormidden en pers het sap in een aparte kom. Snijd de chilipeper in kleine stukjes. Rasp de knoflook op een speciale fijne rasp of pers hem door een knoflookpers.
3. Meng in een aparte schaal de voorbereide ingrediënten: de knoflookpasta, de geraspte gember, de fijngesneden chilipeper en het limoensap. Pel de sjalot en snijd hem fijn.
4. Giet zonnebloemolie in een pan met dikke bodem en verhit deze. Voeg de sjalot toe en bak hem goudgeel, maar niet langer. Voeg daarna de knoflook, chili, gember en zout toe aan de pan. Laat de saus 15–20 minuten koken onder voortdurend roeren.
5. Voeg de gebroken pinda's, suiker en water aan de ingrediënten toe en roer de saus tot een homogene massa. Het mengsel moet goed doorkoken onder voortdurend roeren en mag niet aanbranden. Kook tot de saus indikt; dit gebeurt na ongeveer 20 minuten. Voeg vlak voordat u de pan van het vuur haalt de tamarindepasta toe.

In de vriezer kan de notensaus tot een half jaar worden bewaard. In de koelkast behoudt het product zijn smaak tot 5–6 dagen.

Interessante feiten over tamarinje

1. Tamarinde wordt thuis als kamerplant gekweekt. Als plantmateriaal worden zaden of stekken gebruikt. Om de kieming te versnellen, wordt de harde zaadhuid vaak ingesneden.
2. De plant wordt vaak als bonsai gekweekt. Deze boom verdraagt snoeien en het vormen van het wortelgestel goed. Een meerjarige bonsai ziet er zeer mooi uit; het kleine boompje ontwikkelt een dikke stam en een weelderige kroon.
3. In Soedan is de Indische dadel een invasieve soort. De boom gedijt uitstekend in tropische bossen.
4. In Azië wordt het vruchtvlees van tamarinde gebruikt om beelden van goden en messing en bronzen onderdelen in tempels schoon te maken. De zuren reinigen metalen oppervlakken goed van vet en een oxidelaag (patina).
5. De tamarinde staat op het wapen van een van de provincies van het koninkrijk Thailand. Deze plant werd het symbool van de Cubaanse stad Santa Clara.
6. Van het rode hout van de tamarinde worden vloerdelen, parket en meubels gemaakt. In vroegere eeuwen werden van de buigzame takken van de plant geselroeden gemaakt.
7. De olie die uit de pitten van de vrucht wordt gewonnen, wordt gebruikt voor de vervaardiging van meubellak. De coating wordt sterk en duurzaam.
8. De brede kroon van volwassen bomen vormt een dicht bladerdak waar de stralen van de hete zon niet doorheen dringen. Hiervan maakt men in Zuid-India gebruik. De bomen worden langs wegen geplant om schaduw te creëren.
9. In sommige Aziatische landen is men van mening dat men de pitten van de tamarinde altijd bij zich moet dragen. Ze beschermen tegen aanvallen van rovers, onaangename gebeurtenissen en verwondingen, en trekken succes en geluk aan.

Foto van de tamarindevrucht