Tussenschotten van walnoten: medicinale eigenschappen en nadelen

Veel mensen weten dat walnoten gezond zijn. De kernen bevatten inderdaad veel vetzuren en vitaminen. Maar mensen die reeds gepelde walnoten kopen, ontnemen zichzelf de mogelijkheid om de nuttige stoffen te gebruiken die in de tussenschotten zitten. Hoewel zelfs degenen die de noten zelf kraken, de tussenschotten vaak als afval beschouwen, en dat volkomen ten onrechte. Hun nuttige eigenschappen zijn door de moderne wetenschap bewezen.

Samenstelling en caloriegehalte

Walnoten zijn op zichzelf zeer calorierijk. Hun energetische waarde bedraagt 700 kcal per 100 g. Tegelijkertijd is 400 g kernen, ontdaan van dop en tussenschotten, voldoende om volledig in de dagelijkse caloriebehoefte van een mens te voorzien. In de tussenschotten komen echter niet zulke hoeveelheden plantaardige vetten en eiwitten voor (hoewel er wel een kleine hoeveelheid vetzuren, proteïnen en suikers in zit), waardoor hun caloriegehalte zeer laag is.

Tussenschotten van walnoten bevatten heel wat nuttige stoffen. Het gaat om looistoffen (die niet in de kernen zelf voorkomen), cumarinen, zink en zelfs jodium. De volledige lijst ziet er als volgt uit:

1. Vitamine A, die nodig is voor een normaal gezichtsvermogen, een betere conditie van de huid en een snelle wondgenezing.
2. Vitaminen uit de B-groep, die verantwoordelijk zijn voor de normalisatie van de stofwisseling en het functioneren van het zenuwstelsel.
3. Vitamine C, die de conditie van de bloedvaten verbetert en de weerstand van het lichaam tegen verschillende ziekten verhoogt.
4. Mineralen: ijzer en kalium, magnesium en zink, jodium en natrium.
5. Fytosteroïden, dat wil zeggen plantaardige analogen van hormonen.
6. Alkaloïden en organische zuren.

Looistoffen verlagen het risico op infectieziekten en zijn bovendien noodzakelijk voor de eiwitsynthese. Mangaan en zink kunnen het bloedglucosegehalte verlagen. Vitamine A en C zijn antioxidanten met ontstekingsremmende eigenschappen.

Waarom tussenschotten van walnoten nuttig zijn

Algemene voordelen

Waterige infusies en afkooksels van tussenschotten van walnoten worden aanbevolen bij veel aandoeningen, waaronder suikerziekte, schildklieraandoeningen, atherosclerose, hoge bloeddruk en diverse ontstekingsprocessen.

Meestal worden tussenschotten van walnoten niet in zuivere vorm gebruikt, maar bereidt men er afkooksels, waterige en alcoholische infusies van. Alle drie de producten hebben een vrij breed werkingsspectrum, waardoor men verschillende aandoeningen kan bestrijden.

Geneeskrachtige middelen op basis van tussenschotten van walnoten:

1. Verbeteren het functioneren van het hart- en vaatstelsel.
2. Helpen bij het bestrijden van hoofdpijn en migraine.
3. Zijn een effectief middel tegen diarree dankzij de tannines in hun samenstelling, en hun antiseptische eigenschappen maken ze nuttig bij darminfecties.
4. Helpen de stofwisseling te reguleren en dragen zo bij aan gewichtsverlies.
5. Vullen het jodiumtekort aan, dat op zichzelf de oorzaak is van vele ziekten.
6. Verbeteren de cognitieve functie, normaliseren de activiteit van het centrale zenuwstelsel, wat de concentratie bevordert.
7. Maken het mogelijk om slaapstoornissen te verhelpen.
8. Herstellen de reserves van het lichaam na ARVI en zelfs longontsteking.
9. Verlichten pijn in de gewrichten bij artritis, en zijn ook effectief bij osteochondrose en andere aandoeningen van het bewegingsapparaat.

Sommige aanhangers van de kruidengeneeskunde beweren dat middelen op basis van walnootschotten de groei van kwaadaardige tumoren kunnen stoppen, maar er is geen wetenschappelijk bewijs voor dit effect.

De tinctuur op basis van dit plantaardige materiaal heeft een versterkende werking. Bovendien treedt het resultaat vrij snel op. Bij regelmatig gebruik van het aftreksel of afkooksel zult u zowel een verbetering van de spijsvertering als een vermindering van angst en nervositeit opmerken. U moet echter geen wonderen van dit middel verwachten. Bij chronische systemische ziekten kan het onderdeel zijn van een combinatietherapie, maar geen zelfstandig medicijn.

Voor vrouwen

Walnootschotten hebben talrijke gunstige eigenschappen vanwege hun chemische samenstelling. De stoffen die erin zitten helpen de hormonale balans te normaliseren, wat erg belangrijk is voor veel vrouwen, omdat problemen hiermee kunnen optreden in verschillende levensfasen – van de eerste menstruatie tot de menopauze. Stress, een slechte milieusituatie, zwangerschap en bevalling kunnen de situatie verergeren.

Hormonale stoornissen leiden op den duur tot verschillende gynaecologische aandoeningen, zoals vleesbomen. Het innemen van een aftreksel op basis van walnootschotten kan de hormonale balans normaliseren en de ontwikkeling van pathologieën voorkomen.

Maar dit middel vult ook het jodiumtekort in het lichaam aan, wat kan leiden tot een onaangenaam fenomeen als mastopathie of zelfs tot ernstige verstoringen van de schildklier. Bij een jodiumtekort ontstaat er een vicieuze cirkel door een slecht functionerende schildklier, waardoor er onvoldoende hormonen worden aangemaakt. Deze pathologie komt vooral tot uiting tijdens de menopauze, terwijl het gebruik van middelen op basis van walnootschotten dit kan voorkomen.

U dient er echter rekening mee te houden dat een teveel aan jodium in het lichaam ook kan leiden tot schildklieraandoeningen. Daarom moet u eerst nagaan of er sprake is van een tekort aan dit element. Het beste is om hiervoor een arts te raadplegen en een volledig onderzoek te ondergaan. Thuis kunt u een soort sneltest doen. Die is heel eenvoudig: u smeert 's avonds de huid van uw hielen in met gewone jodiumtinctuur, die in de apotheek verkrijgbaar is. Als het grootste deel ervan 's ochtends nog op de huid zit, is dat een goed teken – het betekent dat jodium slecht wordt opgenomen en het lichaam er genoeg van heeft. Als de jodiumsporen 's ochtends vrijwel onzichtbaar zijn, duidt dat op een tekort. Helaas is een tekort aan dit element in het grootste deel van Rusland, met uitzondering van de kustgebieden, een veelvoorkomend verschijnsel.

Voor mannen

Ook mannen hebben jodium nodig. Bij een tekort aan dit element neemt het risico op het ontwikkelen van adenoom en ontstekingsziekten van de prostaat aanzienlijk toe. Daarom kan het aftreksel van walnootschotten zelfs preventief worden ingenomen.

Tijdens de zwangerschap

Veel aanstaande moeders kunnen een jodiumtekort in het lichaam krijgen. Omdat walnootschotten veel van dit element bevatten, kunnen ze helpen dit probleem aan te pakken. U moet het afkooksel echter in zeer kleine hoeveelheden gebruiken.

U moet kwalitatief goede noten kopen, de schaal breken en de schotten eruit halen. Doe een half glas van dit materiaal in een geëmailleerde pan en giet er 0,4 liter koud water bij. Breng het middel aan de kook en laat het 10 minuten op laag vuur staan, laat het vervolgens afkoelen en filter het door kaasdoek. Het resultaat is een vrij donkerbruin afkooksel, dat qua kleur op sterke thee moet lijken. U moet dit afkooksel drie keer per dag vóór de hoofdmaaltijden innemen, elke keer een slok.

Tijdens de borstvoeding

In de herstelperiode na de bevalling krijgen veel vrouwen te maken met hormonale stoornissen, jodiumtekort en ijzergebreksanemie. Het afkooksel van walnootschotten kan helpen dit probleem aan te pakken. U moet echter begrijpen dat het, ondanks alle gunstige eigenschappen, allergieën kan veroorzaken. Daarom kunt u het beste minstens een maand na de bevalling geen risico nemen. Pas daarna kunt u geleidelijk het afkooksel innemen, maar wel na overleg met een arts.

Voor kinderen

Aan kinderen jonger dan drie jaar kunt u beter geen afkooksel of aftreksel van walnootschotten geven, omdat hun spijsverteringsstelsel nog niet volgroeid is. Het gebruik van dit middel kan leiden tot chronische verstopping, om nog maar te zwijgen van de mogelijkheid van een allergische reactie.

Aan basisschoolkinderen kunt u echter wel een afkooksel van notenschotten geven – letterlijk 3 theelepels per dag, verdeeld over drie porties. Dit kan helpen bij jodiumtekort of bloedarmoede. Maar doe dit alleen na overleg met een kinderarts.

Bij gewichtsverlies

De tussenschotten van walnoten hebben op zichzelf geen vetverbrandende eigenschappen. Maar ze helpen de hormonale balans te normaliseren en de bloedsuikerspiegel te verlagen, wat indirect de hoeveelheid vetweefsel kan verminderen. Bovendien versnellen de daarin aanwezige stoffen – organische zuren, alkaloïden en glycosiden – de stofwisseling, wat ook bijdraagt aan gewichtsverlies.

Ten slotte helpt het regelmatig gebruik van een aftreksel van de notenschotten om de spijsverteringsprocessen te normaliseren, en een goede werking van het maag-darmkanaal is immers een zeer belangrijke voorwaarde voor gewichtsverlies.

Voor gewichtsverlies wordt aanbevolen een waterig aftreksel van walnotenschotten te nemen. Het middel wordt voor elke maaltijd ingenomen, 3 eetlepels, weggespoeld met zuiver water zonder koolzuur. Om de smaak te verbeteren, kunt u een beetje honing toevoegen. De minimale kuurduur is één maand. In die tijd kunt u, zelfs zonder een streng dieet, tot 3 kg verliezen. En als u het gebruik combineert met actieve sportbeoefening, kunt u tot 4-5 kg verliezen.

Tussenschotten van walnoten in de geneeskunde

Er zijn verschillende middelen op basis van walnotenschotten. De meest gangbare variant is een tinctuur op wodka, die vele heilzame eigenschappen heeft. Deze dient te worden gebruikt bij de volgende aandoeningen:

1. Suikerziekte (diabetes). De unieke chemische samenstelling van de schotten kan de bloedsuikerspiegel normaliseren, maar alleen bij langdurig gebruik van het middel. De minimale duur van de kuur is anderhalve maand. Gedurende deze tijd wordt aanbevolen dagelijks op een lege maag 10 druppels van de alcoholische tinctuur te drinken, opgelost in 1 eetlepel gekookt koud water.
2. Schildklieraandoeningen veroorzaakt door jodiumtekort in het lichaam. Notenschotten kunnen ook dit probleem oplossen. In dit geval is de minimale duur van de behandelingskuur 2 weken. Gedurende deze tijd wordt de tinctuur tweemaal daags voor het eten ingenomen, een halve theelepel. Daarna wordt een pauze van een maand genomen en indien nodig wordt de kuur herhaald.
3. Bij gewrichtsaandoeningen zoals artritis, artrose en reuma wordt de tinctuur niet inwendig ingenomen, maar als uitwendig middel gebruikt. Hiermee worden de probleemgebieden 4-5 keer per dag ingewreven. Een andere effectieve optie is het gebruik van de tinctuur voor kompressen. Gaasverband wordt met dit middel gedrenkt, op het zieke gewricht gelegd, gefixeerd met plasticfolie en een elastische zwachtel, en van bovenaf geïsoleerd met een wollen doek. Het is aan te raden het kompres de hele nacht te laten zitten.
4. Bij verschillende verkoudheidsziekten die gepaard gaan met hoesten. De tinctuur op basis van walnotenschotten wordt vier keer per dag gedronken, 1 theelepel, ongeacht de maaltijden. Het middel wordt telkens met een grote hoeveelheid water weggespoeld.
5. Bij diarree veroorzaakt door verschillende aandoeningen wordt de tinctuur aanbevolen als drank – 1,5 eetlepel driemaal daags tot de situatie normaliseert. De in de schotten aanwezige looistoffen hebben een stoppend effect.

De lijst van aandoeningen waarbij notenschotten voor u nuttig kunnen zijn, is vrij uitgebreid. Hieronder worden verschillende recepten gepresenteerd die u helpen bij dergelijke pathologieën. U kunt de tinctuur af en toe innemen als een algemeen versterkend middel, maar alleen als er geen contra-indicaties voor u zijn, die hieronder worden besproken.

Recepten voor het gebruik van de tussenschotten

Er bestaan vele beproefde recepten voor het gebruik van walnotenschotten. Voor verschillende aandoeningen kunnen er extra ingrediënten worden toegevoegd. Bijvoorbeeld:

1. Oplossing voor douchen bij candidiasis en erosie van de baarmoedermond. Het wordt gemaakt op basis van 50 g notenschotten en een kopje schillen van groene noten. Beide ingrediënten hebben ontstekingsremmende eigenschappen. De zorgvuldig geselecteerde grondstoffen worden overgoten met 500 ml kwaliteitswodka en gedurende drie weken laten trekken. Vervolgens wordt het gebruikt voor douchen, maar u moet het middel eerst verdunnen met water (1/4 kopje tinctuur per 1 liter water). Onverdunde tinctuur kan brandwonden aan de slijmvliezen veroorzaken. U kunt ook een waterige infusie van calendula of kamille aan deze basis toevoegen om de ontstekingsremmende eigenschappen van het middel te versterken.
2. Recept voor het reinigen van de bloedvaten. Dit middel wordt in de literatuur soms het Tibetaanse recept genoemd, maar het bevat eigenlijk geen exotische ingrediënten; het zijn allemaal geneeskrachtige kruiden die u gemakkelijk in de apotheek kunt vinden. U neemt in gelijke verhoudingen gemalen walnotenschotten, gedroogde kamillebloemen, het kruid strobloem (helichrysum) en sint-janskruid, berkenknoppen (bijv. 50 g van elk ingrediënt). Alle componenten worden gemengd en bewaard in een glazen pot met een goed sluitend deksel. Elke dag wordt een verse portie van het middel bereid. Hiervoor neemt u 1 eetlepel van het verkregen mengsel en giet u het met 2 kopjes kokend water. Het middel laat u 4 uur trekken. Voor gebruik zeef u het. U drinkt een kopje van het middel 20-30 minuten voor het avondeten, en voegt er voor de smaak honing aan toe. 's Ochtends verwarmt u het middel een beetje en drinkt u het een half uur voor het ontbijt. Dit middel helpt het ontstaan van cholesterolplaques te voorkomen.
3. Tinctuur van notenschotten bij diffuus toxisch struma. Gebruik voor 0,5 liter kwaliteitswodka 2 eetlepels plantaardig materiaal. Laat het middel twee weken op een donkere plaats trekken, af en toe schudden. Voor gebruik zeef u het. U neemt het driemaal daags 1 theelepel, een half uur voor de hoofdmaaltijden.
4. Alcoholtinctuur bij mastopathie en hormoonafhankelijke aandoeningen. U neemt de schotten van 20-25 walnoten en laat ze 10 dagen trekken in een half kopje wodka of medicinale alcohol. U gebruikt het middel gedurende een maand – dit is de minimale kuur. De aanbevolen dosering is 20 druppels op een kwart kopje koud gekookt water, driemaal daags. Indien nodig kan de kuur na een pauze worden herhaald.
5. Afkooksel. Voor de behandeling van bacteriële conjunctivitis kan men ook een afkooksel van de tussenschotten van walnoten gebruiken, die tot poeder zijn vermalen (bijvoorbeeld een dergelijke fijnheid kan worden bereikt in een goede professionele koffiemolen). Neem op 100 g poeder 350 ml koud water, breng het mengsel aan de kook, houd het op laag vuur gedurende 20 minuten, zeef het vervolgens door een dubbele laag gaas. Uiteindelijk moet er ongeveer 100 ml vloeistof van donkerbruine kleur overblijven. In dit afkooksel worden gaasjes gedrenkt en op de oogleden gelegd gedurende ongeveer 10 minuten, waarna men op de gebruikelijke manier het gezicht wast. Dit middel is niet geschikt voor de behandeling van allergische of virale conjunctivitis, alleen voor bacteriële. De minimale duur van de behandeling is een week.
6. Afkooksel voor de behandeling van de schildklier. Bij jodiumtekort kan men ook een niet-alcoholische tinctuur nemen, maar een afkooksel van de notenschotjes. Neem hiervoor 1 el plantaardig materiaal op een glas kokend water, breng het mengsel aan de kook, houd het op het laagst mogelijke vuur gedurende 10 minuten, filter het en neem driemaal daags 1 el. De minimale duur van de kuur is 10 dagen. Na een pauze van twee weken kan de kuur nog tweemaal worden herhaald.
7. Tinctuur voor de behandeling van chronische colitis. Neem hiervoor voor 2–3 el gemalen schotjes een glas wodka. Het middel wordt een week lang getrokken. Neem de tinctuur 6–10 druppels driemaal daags, altijd verdund met water. Maar dit medicijn mag alleen worden gebruikt in de remissiefase, anders verergert het ontstekingsproces.
8. Tinctuur voor de verbetering van de toestand van de hersenslagaders en tegen migraine. Neem het 5–6 druppels op 1 el water driemaal daags. Minimale kuur: een maand.
9. Tinctuur bij darmziekten. Neem de schotjes van 25–30 walnoten op twee glazen wodka en laat het twee weken trekken. Neem 20 druppels op 1 el water driemaal daags voor de maaltijd.

De meeste voorstanders van fytotherapie geloven dat het belangrijkste therapeutische effect van de tussenschotten van walnoten verband houdt met het hoge jodiumgehalte. Maar in werkelijkheid is het het resultaat van de gecombineerde werking van alle stoffen waaruit het bestaat. Zo bevatten de schotjes naast jodium ook aminozuren, waaronder tyrosine, die de schildklier nodig heeft. En de sterke jodiumgeur wordt gedeeltelijk veroorzaakt door de aanwezigheid van een andere stof – juglon, die een iets andere aard heeft.

Gebruik van een tinctuur van tussenschotten van walnoten

Deze tinctuur heeft ontstekingsremmende, antiseptische en bacteriedodende eigenschappen. Maar men moet begrijpen dat het geen antibiotische therapie vervangt, maar alleen aanvult, dat wil zeggen de werking van medicijnen versterkt en deze effectiever maakt.

Hierbij dient u de alcoholische tinctuur met de nodige voorzichtigheid te gebruiken. In de regel begint u met een kleine dosering, daarna gebruikt u gedurende enige tijd de maximale dosering, vervolgens verlaagt u deze geleidelijk, en na 2–4 weken neemt u noodzakelijkerwijs een pauze om bijwerkingen te voorkomen. Dat de behandeling werkt, merkt de patiënt aan zijn veranderde welzijn – de symptomen van de ziekte verdwijnen. Bij diabetes mellitus bijvoorbeeld wordt hij niet langer geplaagd door een droge mond.

U moet ook begrijpen dat een aantal systemische ziekten, waaronder diabetes mellitus, sommige vormen van mastopathie en aandoeningen van de wervelkolom, niet volledig kunnen worden genezen, zelfs niet met deze tinctuur. Het verlicht alleen het verloop van de ziekte en vertraagt de ontwikkeling ervan. Maar in de meeste gevallen is dit voldoende om een aanvaardbare kwaliteit van leven voor de patiënt te garanderen.

Hoe maakt u een tinctuur?

In de klassieke variant maakt u de tinctuur van walnootschotten als volgt. U neemt een geschikte container en vult deze voor ongeveer een derde met de vooraf voorbereide walnootschotten. U hoeft ze niet aan te stampen; er moet luchtruimte tussen de afzonderlijke stukjes blijven, zodat de vloeistof er ongehinderd in kan doordringen en zoveel mogelijk nuttige stoffen uit de grondstof kan halen. Om deze omstandigheden te garanderen, schudt u de container.

U giet de schotten over met kwaliteitsvodka, zodanig dat deze de container volledig vult, tot bijna aan de rand. Vervolgens laat u het verkregen product gedurende 10–14 dagen op een donkere en droge plaats trekken, waarbij u de container regelmatig schudt. Daarna zeef u de tinctuur door een tweevoudig gevouwen kaasdoek en schenkt u deze in flesjes voor opslag.

U gebruikt het met voorzichtigheid. Afhankelijk van het specifieke probleem bedraagt de dosering ongeveer 7–15 druppels, en deze verdunt u beslist met water.

Toepassing in de cosmetologie

Het hoge gehalte aan nuttige stoffen maakt het mogelijk om walnootschotten in de cosmetologie te gebruiken. In de parfumindustrie worden ze meestal vermalen tot een poeder, dat vervolgens wordt gebruikt voor de productie van scrubs. Thuis kunt u ze ook malen in een koffiemolen, om ze vervolgens voor dezelfde doeleinden te gebruiken. Maar omdat het poeder niet altijd fijn genoeg is, kunt u het het beste gebruiken om een body scrub te maken, en niet voor de tere huid van het gezicht. Dit ingrediënt wordt aan gewone douchegel toegevoegd om het gewenste effect te bereiken.

Voor het gezicht

In de thuiscosmetologie worden voornamelijk de ontstekingsremmende eigenschappen van walnootschotten gebruikt. Bijvoorbeeld:

1. Tinctuur voor de behandeling van acne. Neem hiervoor de hierboven beschreven tinctuur – niet meer dan 1 eetlepel en los dit op in een glas heet water. Van dit middel worden kompressen gemaakt die een antiseptische en ontstekingsremmende werking hebben. Indien gewenst kunt u er 2 druppels tea tree olie aan toevoegen om de effectiviteit te verhogen. Houd het kompres 10 minuten, vervang het dan door het volgende, en herhaal dit vier keer. U kunt de procedure dagelijks uitvoeren, en wanneer de huid verbetert – om de dag. Na het kompres wordt aanbevolen een vochtinbrengende crème voor de problematische en gevoelige huid aan te brengen.
2. Infusie voor de bestrijding van vitiligo. De werking is gebaseerd op het feit dat de stoffen in de infusie de gedepigmenteerde huid tijdelijk donkerder maken. Neem 0,5 kopje fijngemalen walnootvliesjes, evenveel walnootbladeren en giet er wodka overheen totdat het plantaardige materiaal volledig bedekt is. Laat het middel 10–12 dagen trekken. Het hoeft niet te worden gezeefd; breng de infusie rechtstreeks met de pulp van de vliesjes op het gezicht aan. Deze applicatie doet u 's ochtends en 's avonds. De behandelingskuur duurt minimaal twee maanden. Breng de pulp alleen aan op de aangetaste plekken.

Maar toch worden walnootvliesjes meestal niet gebruikt voor het verbeteren van de gezichtshuid, maar voor het oplossen van andere problemen – zoals het verwijderen van aanslag veroorzaakt door koffie en thee, en het aanpakken van hyperhidrose (overmatig zweten). Overigens kan de infusie in het laatste geval ook worden gebruikt voor de gezichtshuid – men doordrenkt er sponzen mee en maakt kompressen op de meest problematische plekken.

Voor het haar

Aangezien walnootvliesjes veel nuttige stoffen bevatten, kunnen ze worden gebruikt om de conditie van het haar te verbeteren. Bijvoorbeeld:

1. Lotion voor alle haartypes. Bereid het uit het materiaal dat wordt overgoten met een mengsel van wodka en gekookt water in gelijke verhoudingen. Neem op 120 g walnootvliesjes (ongeveer een half kopje) zoveel vloeistof dat het materiaal volledig bedekt is. Giet de lotion in een container, bij voorkeur van donker glas, en plaats deze in een keukenkastje of ladekast, zodat er geen zonlicht op valt. Laat het 10 dagen trekken. Haal de container er elke dag uit en schud hem. Wanneer de lotion klaar is, filtert u deze door kaasdoek en giet u hem in een andere container. Voeg vervolgens essentiële oliën toe – bijvoorbeeld geranium en eucalyptus, maar u kunt ook een citrusolie nemen voor een aangename geur. Voeg deze ingrediënten in zeer kleine hoeveelheden toe, elk 2 druppels. Gebruik de lotion een keer per week. Breng het aan op een wattenschijfje en bevochtig daarmee de hoofdhuid en de haarwortels. Doe deze procedure voor het wassen. Na het aanbrengen bedekt u het hoofd met plastic folie, wikkelt u het in een badhanddoek, laat u het 15 minuten inwerken en wast u het daarna uit met shampoo.
2. Tinctuur voor droog haar. U bereidt het als volgt: meng 50 ml wodka en 50 g walnotentussenschotjes. Laat het middel twee weken trekken op een droge, donkere plaats, maar schud het af en toe. Zeef de tinctuur vervolgens en voeg 1 theelepel vloeibare bloemenhoning toe, evenals 2–3 druppels etherische olie van roos (of rozenhout – dit heeft ook hydraterende eigenschappen). Wrijf het middel niet alleen in de hoofdhuid, maar verdeel het ook over de hele haarlengte. Doe daarna een plastic douchemuts op en daarover een badstof handdoek. Laat het mengsel een half uur inwerken en spoel het daarna op de gebruikelijke manier uit.

Belangrijk: u moet begrijpen dat regelmatig gebruik van deze lotions het haar niet alleen voller maakt, maar ook een donkerdere tint geeft.

Nadelen en contra-indicaties

Hoewel alle middelen op basis van walnotentussenschotjes toegankelijk en tamelijk effectief zijn, mag u ze alleen gebruiken na voorafgaand overleg met een arts en op voorwaarde dat er geen contra-indicaties zijn, waaronder:

1. Allergie voor noten, waaronder die zich uit in netelroos.
2. Huidziekten – psoriasis, eczeem.
3. Gastritis met hoge zuurgraad, evenals acute vormen van ontstekingsziekten zoals pancreatitis en colitis.

Bovendien moeten deze middelen met voorzichtigheid worden gebruikt bij het prikkelbare darmsyndroom en constipatie, omdat de stoffen in de tussenschotjes de situatie kunnen verergeren.

Verzamelen en bewaren van tussenschotten van walnoten

Om kwalitatieve tussenschotjes te krijgen, moet u eerst goede noten kiezen. Daarvoor moet u bij aankoop elke noot zorgvuldig bekijken. Meestal worden ongepelde noten alleen op de markt verkocht, in supermarkten komen alleen kant-en-klare en in plastic verpakte pitten. Op de markt heeft de klant de mogelijkheid om alle schillen goed te inspecteren en te controleren of er geen gaten, scheuren of andere zichtbare beschadigingen zijn. Het is namelijk zo dat hierdoor schimmel in de noten kan ontstaan, en dan kunnen noch de pitten noch de tussenschotjes voor medicinale doeleinden worden gebruikt.

Elke noot moet u in de hand wegen om te controleren of hij zwaar genoeg is. Bij schudden mag hij geen geluid maken (als het lijkt alsof er iets binnenin rolt, betekent het dat zowel de pit als de tussenschotjes zijn uitgedroogd en gedeeltelijk hun gunstige eigenschappen hebben verloren).

Het is raadzaam niet alleen de noten zelf te controleren, maar ook de container waarin ze voor de verkoop worden bewaard. Steek gewoon uw hand erin en kijk of er vocht is. Trouwens, een natte schil is al een goede reden om af te zien van de aankoop van noten, omdat de pitten en tussenschotjes waarschijnlijk al bedorven zijn.

Sommige bedrijven verkopen verpakte tussenschotjes van walnoten. In dat geval moet u de verpakking zorgvuldig bestuderen om de houdbaarheidsdatum te controleren en te verzekeren dat de integriteit van de verpakking niet is aangetast. Gemiddeld behouden de tussenschotjes hun gunstige eigenschappen gedurende een half jaar.

Als de schotten thuis zijn verzameld, kunt u ze het beste bewaren in een linnen zakje of papieren container, bij gebrek daaraan in een keramische pot met een goed sluitend deksel. De verpakking moet ondoorzichtig zijn, omdat direct zonlicht de schotten kan beschadigen en oxidatieprocessen kan bevorderen. U kunt ze ook op kamertemperatuur bewaren, maar het is belangrijk ze niet bij het fornuis te houden waar hete en vochtige lucht is.

Het is ook erg belangrijk om een normale luchtvochtigheid te handhaven. Dit geldt ook voor het bewaren van hele noten. Bij hoge luchtvochtigheid verhuizen de tannines in de schotten naar de pitten. Hierdoor worden de noten bitter en verliezen de schotten gedeeltelijk hun heilzame eigenschappen.

Het is ook belangrijk om contact met lucht te vermijden, omdat dit oxidatieprocessen stimuleert – de schotten zijn hier ook aan onderhevig, en omdat ze vetzuren bevatten, kunnen ze ranzig worden bij onjuiste opslag.

Moeten tussenschotten van walnoten worden gewassen?

Als u de schotten thuis uit hele noten hebt gehaald, hoeft u ze in principe niet te wassen, vooral omdat ze voor het maken van tincturen worden overgoten met alcohol of kokend water. Maar het is beter om de noten zelf te wassen, zodat er geen vuil of infectie binnendringt. U wast de schalen met gewone zeep die in de keuken wordt gebruikt, of (als alternatief) overgiet u ze met kokend water.

Sommige huisvrouwen raden aan om de ongepelde noten een paar minuten in een zwakke soda-oplossing te houden. Welke methode u ook kiest, u moet de noten na het wassen grondig drogen door ze een paar dagen op een papieren of linnen doek te leggen, zodat er geen zonlicht op valt.

Interessante feiten over walnoten

De walnoot is een van de oudste gewassen die de mensheid kent. Naar verluidt maakt hij al meer dan 8.000 jaar deel uit van het menselijke dieet. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, komt hij echter niet uit Griekenland, maar werd hij daarheen gebracht vanuit Centraal-Azië. Archeologen hebben oude Mesopotamische kleitabletten gevonden met teksten die aangeven dat deze noten al groeiden in de tuinen van het oude Babylon. In het oude Griekenland werd deze noot overigens 'eikel der goden' genoemd, en onder die naam was hij ook bij de Romeinen bekend.

In de oudheid werden walnoten verbouwd in het gebied Walachije – destijds een provincie van Rome (tegenwoordig een deel van Roemenië). Naar de Kievse Roes en later het Moskouse Rijk werden de noten gebracht door Griekse en Walachijse handelaren. Vandaar de Russische naam 'gretski orech' en de Oekraïense naam 'voloskiy gorih'.

De natuur heeft ervoor gezorgd dat de walnoot goed verpakt is. Om er de schotten uit te halen, moet u hem eerst pellen. Hij heeft immers twee beschermende lagen – een stevige groene bolster en een zeer dikke schaal. Meestal worden noten zelfs op de markt al verkocht zonder de bovenste laag (hoewel die op zichzelf ook heel nuttig is).

Zelfs als u niet van plan bent om een tinctuur van de notenvliesjes te maken, kunt u de noten beter ongepeld kopen. Het punt is dat, zonder de schil, de pitten beginnen te oxideren en hun oorspronkelijke smaak verliezen. Daarom kunt u ze beter ongepeld bewaren en alleen de schil kraken van de noten die u direct gaat gebruiken – bijvoorbeeld voor bakken of een dessert. Dan kunt u ook de vliesjes eruit halen.

Het kraken van de schil is niet zo makkelijk als het lijkt. Maar relatief recent zijn er walnoten gekweekt met een dunnere schil, die u letterlijk kunt kraken door twee van zulke vruchten in uw vuist samen te drukken. In dat geval zijn de binnenste vliesjes echter ook dun en moeilijk van de pitten te scheiden. In Centraal-Azië hebben ze voor zulke notensoorten hun eigen trucjes: de pitten worden samen met de vliesjes met bloem gemengd en daarna licht geroosterd in een pan zonder olie. Nadat het mengsel voorzichtig met de handen wordt fijngewreven, laten de vliesjes los. Maar het wordt afgeraden om er daarna een klassieke tinctuur van te maken, omdat ze een deel van hun nuttige stoffen verliezen bij die behandeling. Daarentegen hebben hun pitten een fijnere en delicatere smaak.

Hoewel walnoten smakelijk en voedzaam zijn en hun vliesjes nuttig, moet u er altijd matigheid en voorzichtigheid mee betrachten. De olie in alle delen van de noot oxideert snel. Dit heeft niet alleen invloed op de smaak, maar leidt ook tot een ontstekingsproces in de mondholte en op de amandelen. Daarom wordt aanbevolen om na het eten van noten de mond te spoelen met water en de tinctuur in een sterk verdunde vorm te gebruiken.