Abrikozenjam: 11 recepten
Zonnige, honingzoete abrikozen met een zachte aroma en fluweelzachte schil verblijden met een overvloedige oogst en vereisen een snelle verwerking van de vruchten. Ze blijven niet lang vers, maar deze tijd is voldoende om de helften te drogen, compotes te maken, pastila te bereiden en een gouden, buitengewoon smakelijke jam voor de winter te maken.
- Abrikozenwonder
- Rassenvariëteit
- Samenstelling en calorieën van abrikozen
- Gezondheidsvoordelen van abrikozen
- Voor vrouwen
- Voor mannen
- Voor kinderen
- De gezondheidsvoordelen van abrikozenjam
- Contra-indicaties
- Hoe kiest u abrikozen voor jam?
- Hoe bereidt u abrikozenjam: recepten
- Klassieke manier
- Vijfminutenjam
- Zonder pitten
- Met pitten
- Met kersen
- Met citroen
- Met noten
- Met pruimen
- Povidlo in de oven
- Abrikozenhoning
- In de slowcooker
- Kunt u abrikozenpitten in jam eten?
- Interessante feiten over abrikozen
Abrikozenwonder
De fruitboom houdt van warmte en veel zon, groeit in veel zuidelijke regio's. Zijn oorsprong wordt beschouwd als een klein gebied in de Tian Shan in China. Een tweede versie stelt dat de eerste bomen groeiden in Armenië, vanwaar ze door soldaten van het Macedonische leger naar Griekenland werden gebracht. De volgende bestemming van de reis van de abrikoos was Italië.

Interessant: de plant wordt genoemd in de werken van Dioscorides en Plinius onder de naam 'Armeense appel'.
In Rusland verschenen de eerste zaailingen in de 17e eeuw, waar de vruchten snel op waarde werden geschat. De abrikoos heeft constante zorg nodig; in verlaten boomgaarden verwildert hij snel, worden de vruchten kleiner en zuur en bitter, en verkort de levensduur van de boom. Bij goede verzorging kan hij tot 100–120 jaar oud worden, met 3–4 decennia van vruchtvorming. Om deze periode te verlengen, wordt een verjongingssnoei uitgevoerd, waarna nog enkele jaren een overvloedige oogst kan worden verzameld.
De bladverliezende boom wordt 4–6 meter hoog. De kroon is goed vertakt met veel kleine twijgen en uitlopers. De schors heeft een roodachtige tint, die na verloop van tijd bruin wordt. De bloemen zitten afzonderlijk op korte steeltjes en bloeien in april. De grootste vijand van de vruchtzetting zijn de voorjaarsvorsten. Ze veroorzaken massaal vallen, waardoor de oogst zeer schaars wordt.
Abrikozen worden meestal in zuidelijke regio's geteeld, maar door de inspanningen van veredelaars zijn er regionale rassen gecreëerd die rijpen in de regio Moskou en noordelijker. Vroege soorten dragen vrucht in juli, late soorten hebben tot augustus nodig om te rijpen.
Rassenvariëteit
Op basis van de basisrassen is een groot aantal varianten gekweekt, waarbij de kenmerken van de vruchten aanzienlijk verschillen in kleur, vorm, vruchtvleesdichtheid en rijpheidstijd. Hiermee moet rekening worden gehouden bij het kiezen van abrikozen voor jam, drogen of inblikken. Grote dessertrassen zijn uitstekend geschikt voor verse consumptie, maar bij de meeste laat de pit zich slecht van het vruchtvlees scheiden en veranderen de helften tijdens het koken in een papperige massa.
Drogere en vastere vruchten, zoals die van de Saratov Robijn en Krasnosjtsjeki, geven weinig sap, waar u ook rekening mee moet houden. Maar ze behouden hun vorm perfect en nemen gemakkelijk siroop op.
Elke regio heeft zijn eigen voorkeursrassen. Van de universele rassen, die een hoge winterhardheid en hittebestendigheid hebben, zijn de volgende populair bij het publiek:
- Aljosja;
- Ajsberg;
- Lakomka;
- Tsarski;
- Lel;
- Sibirjak Bajkalova;
- Favorit.
Samenstelling en calorieën van abrikozen
Ongeacht de grootte van de vruchten is de basisset aan elementen hetzelfde, behalve het gehalte aan fruitsuikers. Dit hangt af van de groeiregio, het ras en de weersomstandigheden in de zomermaanden, waarin de rijpingsperiode valt. Tot de lijst met nuttige componenten behoren:
- organische zuren;
- zetmeel;
- inuline;
- vezels;
- looistoffen;
- lycopeen;
- quercetine;
- vitaminen A, C, PP, B;
- kalium;
- magnesium;
- calcium;
- fosfor;
- jodium;
- ijzer;
- pectine.
In de pitten zitten linolzuur en oliezuur, enzymen, lactase. De olie uit de pitjes wordt gebruikt in cosmetica en parfumerie. Het caloriegehalte van verse vruchten is 44 kcal, van gedroogde 241, van jam 268.
Gezondheidsvoordelen van abrikozen
Naast het genot van smaak en aroma hebben de vruchten een merkbaar therapeutisch effect. Het hoge kaliumgehalte maakt ze tot een onmisbaar product voor mensen met aandoeningen van het cardiovasculaire systeem. Magnesium ondersteunt de werking van het zenuwstelsel en het vitaminecomplex helpt vitaminetekorten te voorkomen.

Een mild laxerend effect versnelt de reiniging van het lichaam en voorkomt constipatie. Vooral verse vruchten zijn nuttig bij verhoogde gasvorming met een bedorven geur. In dit geval is het ras niet van belang; dit effect geldt voor alle vruchten, behalve wilde exemplaren.
Een paar abrikozen per dag versterken het immuunsysteem, vullen het lichaam met essentiële micronutriënten, normaliseren de bloedwaarden en verhogen het hemoglobinegehalte.
Voor de nieren zijn de vruchten een echte vondst. Ze versnellen de afvoer van vocht en voorkomen tegelijkertijd de vorming van zand. Het vruchtvlees bevat carotenoïden die nodig zijn om het gezichtsvermogen scherp te houden en de ontwikkeling van cataract te voorkomen.
Zonnige vruchten verwijderen een onaangename geur uit de mond. Ze hebben een plaatselijk ontstekingsremmend en antibacterieel effect, wat gunstig is voor het tandvlees.
Voor vrouwen
Abrikozen behoren tot het fruit dat nodig is voor het behoud van het immuunsysteem, de hormonale balans, het verminderen van zwellingen en emotionele schommelingen. Het vitaminecomplex is nodig voor de elasticiteit en schoonheid van de huid, de haarkwaliteit en de nagels. Abrikozenolie wordt gebruikt in massage- en aromacomposities. Het voelt licht en aangenaam aan, wordt snel opgenomen, voedt, hydrateert, vermindert plaatselijke ontstekingen en beschermt tegen negatieve invloeden van buitenaf.
Verse vruchten en lekkernijen daarvan vertragen het verouderingsproces, behouden de elasticiteit van bloedvaten en huid, verwijderen afvalstoffen en toxinen. Tijdens de zwangerschap en bij de menopauze stabiliseren abrikozen de emotionele toestand, handhaven de balans van nuttige stoffen, verlichten irritatie en elimineren tekenen van depressie.
Voor mannen
Het consumeren van deze vruchten vermindert het risico op een beroerte en hartinfarct, herstelt de krachten na grote fysieke inspanning en stress. Abrikozen staan op de lijst van afrodisiaca, verbeteren de bloedcirculatie in de liesstreek, versterken het seksueel verlangen. De vruchten worden aanbevolen bij risico op het ontwikkelen van prostatitis.
Voor kinderen
Het is simpelweg onmogelijk om kinderen weg te houden van abrikozen. Het belangrijkste is dat ze niet te veel eten, anders is maagklachten gegarandeerd. Voor kinderen vanaf 1 jaar zijn abrikozen in elke vorm nuttig. Men begint bijvoeding met 2–5 druppels sap, naarmate ze ouder worden de dosering verhogend. De vruchten werken op meerdere fronten tegelijk: ze versterken botten en het zenuwstelsel, ondersteunen de stofwisseling, stimuleren het regeneratieproces, verbeteren aandacht en geheugen.
De gezondheidsvoordelen van abrikozenjam
De voor de winter ingemaakte potjes met lekkernij zijn een ware voorraadkamer van vitamines en sporenelementen. Bij kort koken blijven bijna alle nuttige stoffen behouden, evenals de basiseigenschappen. Enkele lepels van de lekkernij verbeteren de stemming en immuniteit, activeren denkprocessen, versterken haar en nagels. Een dessert op basis van fruit kan het risico op hart- en vaatstoornissen verminderen, stabiliseert de bloeddruk, voorkomt migraineaanvallen.
Abrikozenjam wordt aanbevolen bij werk in schadelijke industrieën met risico op ophoping van zware metalen zouten. Het beschermt tegen vroegtijdige veroudering, problemen met het maag-darmstelsel en bloedarmoede.
Contra-indicaties
U mag geen jam eten bij diabetes of individuele intolerantie. U zult uzelf moeten beperken bij overgewicht, diarree, tijdens de borstvoeding en bij verergering van maag-darmziekten.
Interessant: vele beperkingen voor het gebruik van verse vruchten voor jam worden opgeheven. De allergeniciteit van de vruchten en het zuurgehalte dalen aanzienlijk.
Hoe kiest u abrikozen voor jam?
Bij huisvrouwen zijn er talloze recepten, maar voor sommige zijn de eigenschappen van de vruchten essentieel. Voor het maken van abrikozenhoning staan zoetheid en sappigheid voorop; als u graag de vorm van partjes in siroop behoudt, moet u zoeken naar soorten met een makkelijk te verwijderen pit. Om dit te bepalen, volstaat het de vrucht doormidden te breken.
Denkt u eraan: In overrijpe vruchten begint snel het gistingsproces; voor jam zijn ze niet meer geschikt.
Het beste is om voor de bereidingen de oogst van uw eigen tuinperceel te gebruiken. Heeft u die niet, dan kunt u beter naar de boerenmarkt of spontane marktjes bij vakantiehuisjes gaan voor aromatische en ecologisch schone vruchten. Geïmporteerd product is nutteloos.
Om de jam smakelijk, aromatisch en goed houdbaar te maken, moet u bij het kiezen van vruchten letten op het uiterlijk. Gekneusde, gevlekte, onrijpe en overrijpe vruchten zet u apart. Producten met een geur van schimmel en gisting wijst u af. Als u van plan bent jam of vruchtenhoning te koken, kunt u beter grote, sappige vruchten met een dunne schil nemen. Voor drogen en jam door middel van het overgieten met siroop gebruikt u kleine, rijpe vruchten. Ze zijn niet lang houdbaar, dus u moet direct na aankoop of oogst beginnen met verwerken. Ze kunnen maximaal 2 dagen bewaard blijven, daarna beginnen ze te bederven.
Hoe bereidt u abrikozenjam: recepten
Abrikozen zijn veelzijdig in gebruik en combineren uitstekend met ander fruit en bessen. Op basis ervan kunt u een hele reeks smaken creëren.

Klassieke manier
U heeft alleen fruit en suiker nodig in een verhouding van 1:1. Bereid het op twee manieren: met eenmalig koken tot volledige gaarheid en met het overgieten met siroop. In beide gevallen bestrooit u de voorbereide helften zonder pit met suiker en laat u ze enkele uren staan tot er sap vrijkomt. Vervolgens kookt u ze 35–40 minuten onder voortdurend roeren, als u de vruchten niet intact hoeft te houden. Wanneer u graag nette partjes in het eindproduct ziet, kookt u de siroop apart en giet u deze over de vruchten. Het volledige mengsel wordt pas de derde keer afgekookt; de gaarheid bepaalt u aan de hand van een druppel siroop op een schoteltje.
Houd er rekening mee: Bij het afkoelen wordt de jam dikker.
Vijfminutenjam
De meest gezonde variant van het lekkers behoudt een maximum aan voedingsstoffen en verrast met een subtiele smaak met een vleugje frisheid. U kookt het zonder pit, dus wast u eerst de vruchten, halveert u ze en legt u ze in een pan, waarbij u ze in laagjes bestrooit met suiker in een verhouding van 1,5:2. Na 3–4 uur zet u de massa op het vuur, brengt u het aan de kook en laat u het 5 minuten koken. Daarna zet u het apart tot het volledig is afgekoeld. Dit moet 3 keer worden herhaald met dezelfde kooktijd. Bij de laatste ronde rolt u het dessert onmiddellijk in gesteriliseerde potten met een luchtdicht deksel. Bewaar het lekkers op een koele, donkere plaats.
Zonder pitten
Bij veel soorten zijn de pitten bitter. U geeft er de voorkeur aan ze te verwijderen, vooral wanneer het dessert voor kinderen bestemd is. De bereiding gebeurt volgens de klassieke methode.
Met pitten
In abrikozenpitten zitten veel nuttige stoffen. Om het goede niet verloren te laten gaan, zijn er verschillende soorten met eetbare pitten gekweekt. Ze smaken tegelijkertijd naar walnoot en amandel, maar zijn bitterder. De bekendste in deze reeks zijn Triumf Severny, Amoer, Akademik. Bij de aankoop van vruchten voor jam kunt u het beste ter plaatse de kwaliteit proefondervindelijk bepalen door een vrucht open te breken en de pit te kraken. Verkopers die vertrouwen hebben in de kwaliteit van hun product, zullen u niet hinderen, en particulieren die overtollige oogst verkopen, al helemaal niet.
Koninklijke jam kost veel tijd, maar heeft een werkelijk unieke smaak. Voor de voorbereiding van de vruchten heeft u geduld en nauwkeurigheid nodig. U snijdt de abrikoos niet helemaal overlangs in, zodat hij niet in twee helften uiteenvalt. U verwijdert de pit, kraakt deze en plaatst de kern in het vruchtvlees.
De verhoudingen zijn klassiek; voor de siroop heeft u nog een glas water nodig. U kookt deze apart en giet het over de voorbereide vruchten. U moet dit twee keer herhalen, en vervolgens de zoete massa tot gaarheid koken en in potten afsluiten. Deze manier houdt de vruchten heel, als ze oorspronkelijk niet te groot waren, met stevig vruchtvlees en een schil van gemiddelde dikte.
Met kersen
Een rijke en feestelijke mix geeft zoetekauwen genot en is uitstekend geschikt als vulling voor gebak. Voor 1,5 kg ontpitte bessen heeft u 1 kg suiker en 1 kg abrikozen nodig. De eerste stap is het bereiden van de siroop van suiker en 10 ml water. Wanneer het kookt en alle kristallen zijn opgelost, doet u het fruit- en bessenmengsel erin. U kookt het slechts 5 minuten op laag vuur, wat de voedingsstoffen behoudt. Als er te veel vloeistof is, giet u het in een aparte fles, bewaart deze in de koelkast en gebruikt u het als siroop voor biscuitbodems.
Met citroen
Een citrusachtige toon is welkom voor zoete varianten. Het verrijkt de smaak en het aroma en geeft er een pikant tintje aan. Voor de klassieke verhouding van ingrediënten gebruikt u 1 grote citroen. U wast deze grondig, overgiet hem met kokend water, snijdt hem doormidden. U haalt de zaden uit het vruchtvlees en perst het sap eruit. U raspt de schil fijn. U snijdt de abrikozen in vieren of maakt er puree van. Voor het koken kiest u een pan met een dikke bodem. Deze zorgt voor een gelijkmatige verhitting en voorkomt aanbranden. De kooktijd bedraagt 40 minuten onder voortdurend roeren. Zodra de massa van kleur begint te veranderen en iets dikker wordt, is ze klaar om in potten te worden gedaan.
Met noten

Voor toevoeging zijn amandelen, hazelnoten en walnoten geschikt. U verdeelt de gepelde pitten in twee helften. U kunt ook abrikozenpitten toevoegen, als u het juiste ras heeft. U heeft nodig:
- fruit – 1 kg;
- suiker – 1,2 kg;
- noten – 200 g;
- citroensap – 2 eetlepels.
U mengt de ingrediënten en laat ze 12 uur staan om sap te krijgen. U kookt de massa 5 minuten op laag vuur.
Belangrijk: Om te voorkomen dat de fruitschijfjes beschadigd raken, roert u de jam niet, maar schudt u de pan alleen heen en weer.
Voor volledige gaarheid zijn 3 rondes nodig, waarbij de massa telkens volledig moet afkoelen.
Met pruimen
Voor het lekkernij gebruikt u gelijke delen, u snijdt het fruit in vieren. Het ziet er erg mooi uit als de vruchten ongeveer even groot zijn. U giet er kokende siroop over en laat het 6–8 uur trekken. U moet het in 3 keer koken, bij de laatste keer koken giet u het lekkernij in kleine, decoratieve potjes en sluit u ze luchtdicht af.
Povidlo in de oven
Veel mensen geven de voorkeur aan een homogene massa om op een ochtendboterham te smeren of als vulling voor kwarkgebakjes. Om niet boven de pan te staan, kan de jam in een diepe bakplaat worden bereid. Hiervoor worden de vruchten met suiker gepureerd en in een dikke, gelijkmatige laag uitgespreid. Voor 3 kg fruit is 1 kg suiker nodig. De bereidingstijd is 2 uur. De massa moet bijna halveren. Tijdens het koken wordt de jam meerdere keren geroerd. Om het proces te versnellen, wordt de container het eerste half uur afgedekt met aluminiumfolie waarin gaatjes zijn geprikt.
Abrikozenhoning
Het wordt alleen gemaakt van volledig rijpe, zachte en sappige soorten. De pitten en schil worden verwijderd, het vruchtvlees wordt in een blender tot een homogene massa gepureerd. Voor 2 kg abrikozen neemt men 1 kg suiker. De massa wordt in één keer tot een derde ingekookt. De pan wordt op het kleinste vuurtje gezet en zonder deksel gestoofd, onder regelmatig roeren. Men kan variëteiten gebruiken waarvan de pitten niet loslaten, of ze er tijdens het koken met een schuimspaan uitscheppen.
In de slowcooker
Het is erg handig om meerdere ingrediënten in een antiaanbakkom te bereiden, omdat alles gelijkmatig gaart. De ingrediënten worden er direct in gedaan, en men selecteert de stoofmodus gedurende 1 uur. In sommige modellen is er een speciale sectie "Jam", wat nog handiger is. Voor aanvang van de bereiding wordt de stoomafvoerklep geopend.
Kunt u abrikozenpitten in jam eten?
In de pitten zit amygdaline, dat in grote hoeveelheden voedselvergiftiging veroorzaakt. Maar het wordt succesvol afgebroken door verhitting. En als men variëteiten met zoetige pitten gebruikt, is zo'n jam absoluut veilig. Het belangrijkste is om het binnen een jaar na bereiding op te eten, zodat het niet versuikert en zijn smaaknuances verliest.
Interessante feiten over abrikozen

- De eerste bewijzen van de cultivatie van de plant dateren uit het 4e millennium voor Christus, wat wordt bevestigd door vondsten tijdens opgravingen.
- Er wordt nog steeds gedebatteerd over de oorsprong van de vrucht, maar in veel landen wordt de naam vertaald als 'Armeense appel'.
- Bij het drogen van de vruchten neemt de calorieënwaarde 10 keer toe.
- Abrikozen kruisen gemakkelijk met verwante soorten. Zo is de donkere abrikoos ontwikkeld, verkregen door kruising met kersenpruim. Er zijn hybriden met pruim.
- De smaakkenmerken en het zoetheidsniveau zijn direct afhankelijk van de weersomstandigheden.
- Zonder verzorging verwildert de plant zeer snel.
- In de verscheidenheid aan soorten komen halfdwerg- en dwergvariëteiten voor.
- De vruchten worden in veel landen geteeld, de exportleider is Turkije.
- Het product is caloriearm en wordt aanbevolen tijdens diëten.
- Abrikozen worden beschouwd als een krachtig afrodisiacum en vertragen ook de veroudering.
Abrikozenjam kent vele bereidingsvarianten, zelfs met de meest onverwachte ingrediënten zoals pompoen en kiwi. De enige leidraad is de smaakvoorkeur van de maker van het gerecht. Gedurfde experimenten leveren een verrukkelijk resultaat op en vullen de verzameling desserts aan. Ook de klassieke methode mag men niet vergeten, waarbij men met plezier de goudgele jam op tafel zet voor gasten en familieleden.
«Belangrijk: alle informatie op de website wordt uitsluitend ter informatie verstrekt. Raadpleeg een specialist op het betreffende vakgebied voordat u bepaalde aanbevelingen toepast. Noch de redactie, noch de auteurs zijn aansprakelijk voor eventuele schade die door de materialen wordt veroorzaakt.»
