Appelcider: nuttige eigenschappen en contra-indicaties

Appels behoren tot de meest voorkomende en geliefde vruchten. Van de sappige, smakelijk en aangenaam geurende vruchten kunt u allerlei gerechten, desserts, sap, jam, azijn bereiden. Een van de alcoholarme dranken die op basis van appels wordt gemaakt, is cider. De zoetige, schuimige drank met de geur van natuurlijk fruit lest uitstekend de dorst op een hete zomerdag en heeft bovendien een aantal heilzame eigenschappen.

Wat is cider

Een drank die door gisting wordt verkregen, met een aangename fruitsmaak en -aroma, wordt cider genoemd. Het wordt gemaakt van verschillende vruchten; Italianen voegen er zelfs diverse kruiden en specerijen aan toe. De klassieke variant van de drank is appelcider.

Ter informatie! De geschiedenis van het ontstaan van deze drank is al eeuwenlang onderwerp van discussie. Drie Europese staten – Frankrijk, Italië, Engeland – kunnen het niet eens worden over het primaat van de uitvinding van deze wonderbaarlijke drank.

Velen beweren dat Karel de Grote cider heeft uitgevonden. Volgens de legende gebeurde dit volkomen toevallig: de monarch ging op een zak met overrijpe en door rot bedorven appels zitten. Onder zijn gewicht gaven de vruchten sap, dat licht gefermenteerd was. De bedienden proefden het en waren verrukt van de smaak. Bovendien verbeterde het sap de stemming, omdat het bedwelmend bleek te zijn. Overigens heeft deze overlevering geen historische bevestiging.

Historici zeggen dat James Cook een drank die qua samenstelling op cider lijkt, meenam op zijn reizen. Het werd gebruikt om scheurbuik te behandelen.

In de oudheid gebruikten de inwoners van het Scandinavisch schiereiland een drank die lijkt op appelcider. Het was niet alleen bedoeld om te drinken, ze namen er ook baden mee. Men geloofde dat het het lichaam schoonheid en gezondheid schonk.

De enige bevestiging dat cider vele eeuwen geleden is ontstaan, zijn de werken van Plinius. De Oud-Romeinse schrijver vermeldt niet alleen de aangename, bedwelmende smaak, maar ook de geneeskrachtige eigenschappen van de drank.

Cider werd enorm populair onder adellijke heren van Europese landen in de 18e eeuw. Tegenwoordig wordt deze drank echter vaak verward met appelwijn en bepaalde biersoorten.

Waarin verschilt cider van bier

Engelsen en Duitsers beschouwen het als heiligschennis om cider en bier te vergelijken of te verwarren. Deze twee heerlijke dranken hebben alleen overeenkomsten in hun verfrissende eigenschappen die sterke dorst op een hete dag kunnen lessen.

Het hoofdbestanddeel voor het brouwen van bier is hop. Afhankelijk van de variëteit van deze plant verkrijgt men lichte, donkere, fluweelachtige en andere soorten drank. Het volgende onmisbare bestanddeel is biergist. Zonder deze verkrijgt bier niet de juiste smaak en het vereiste alcoholpercentage.

Voor cider wordt alleen appelsap gebruikt, zonder toevoeging van gist en suiker. De gistingsfase verloopt op een natuurlijke biologische manier. In tegenstelling tot bier kan cider ook niet-koolzuurhoudend zijn. Dit type komt minder vaak voor dan de bruisende variant.

Biersoorten verschillen in sterkte. Appelcider heeft een vrijwel gelijk alcoholpercentage. Het kan droog, halfzoet of zoet zijn. De droge, geschuimde variant is het populairst.

Hoewel deze twee dranken tot de alcoholarme dranken behoren en bij het productieproces natuurlijke ingrediënten worden gebruikt, zijn ze toch heel verschillend. Ook de smaak en het aroma van de dranken zijn verschillend.

Alle Engelsen zijn verdeeld in liefhebbers van bier en ciderfanaten. Deze mensen veranderen nooit van hun favoriete drank en beschouwen de andere niet de moeite waard. Dit leidt vaak tot discussies.

Waarin verschilt cider van appelwijn

In het dagelijks leven, in de klassieke literatuur en zelfs in kookboeken wordt cider vaak beschouwd als een variant van appelwijn. Dit is onjuist. Hoewel de basisgrondstof voor de bereiding van beide dranken fruitsap en pulp van de vruchten is, verschillen de andere ingrediënten. Ook het gistingsproces zelf verloopt anders.

Appelwijn behoort tot de alcoholische vruchtendranken. Het wordt meestal niet in gespecialiseerde fabrieken gemaakt, maar thuis.

Cider wordt beschouwd als een alcoholarme, bruisende drank. Om echte cider te verkrijgen, wordt de drank extra verrijkt met koolzuurgas. Zo krijgt het zijn bijzondere karakter, wordt het mousserend en champagne-achtig.

Het hoofdbestanddeel bij de productie van de dranken is vers geperst appelsap zonder toevoeging van pulp (mesga). Voor cider worden speciale appelsoorten gebruikt: zure, soms zoetzure. In Frankrijk bestaan appelsoorten die speciaal zijn gekweekt voor de bereiding van de populaire drank. Ze bevatten een grote hoeveelheid voor het lichaam nuttige tannine, maar minder zuren.

Aan cider wordt geen gist of suiker toegevoegd. De gisting verloopt op natuurlijke wijze dankzij natuurlijke gistbacteriën die verschijnen in een speciaal voor hen gecreëerde omgeving. De most wordt gedurende een lange periode op een warme plaats gezet.

Voor de bereiding van wijn daarentegen wordt niet alleen sap gebruikt, maar ook fruitpulp. Bij de productie worden verschillende appelsoorten gebruikt. Daarbij wordt suiker toegevoegd om het gistingsproces te versnellen. Door dit ingrediënt wordt wijn een sterker alcoholische drank dan cider.

Een belangrijk onderscheidend kenmerk is ook dat cider niet lang houdbaar is. Na verloop van tijd begint het zijn unieke eigenschappen te verliezen. Wijn daarentegen wordt als beter, smakelijker en duurder beschouwd naarmate de rijpingstijd langer is.

Samenstelling en caloriegehalte

In de loop van de geschiedenis van cider is de technologie voor de industriële productie ervan talloze keren veranderd. Technische vooruitgang speelt hierbij de hoofdrol. De apparatuur van de fabrieken wordt verbeterd en gemoderniseerd; alleen de samenstelling van klassieke cider blijft onveranderd.

Deze zwakalcoholische drank is rijk aan een vrij grote hoeveelheid vitamines C, A en E. Er zitten geen vetten of eiwitten in. Daarentegen bevat deze wel nuttige macro- en micro-elementen, pectinen, looistoffen, azijnzuur en citroenzuur.

In één glas (250 g) cider zit:

• 0,6 g koolhydraten;
• 27,5 mg calcium
• 30 mg fosfor
• 2,5 mg magnesium;
• 34 mg natrium;
• 74 mg zink;
• 0,075 mg ijzer;
• 36 mg koper.

Het ontbreken van vetten en eiwitten en het lage koolhydraatgehalte maken cider tot een laagcalorische zwakalcoholische drank.

Het aantal calorieën per 100 g is recht evenredig met het suikergehalte:

• droge cider – 40 kcal;
• zoete – 45–48 kcal.

In één pint appelcider zit 110–117 kcal.

Waar is appelcider goed voor?

Algemene voordelen

Appelsap vormt de basis voor de bereiding van cider. Alle nuttige en op hun eigen manier unieke eigenschappen van deze vrucht blijven ook in het eindproduct behouden. Door de natuurlijke vergisting van het sap ontstaan extra verbindingen van stoffen die nuttig zijn voor het lichaam.

Cider heeft een gunstige invloed op het hele lichaam:

1. Spijsverteringsstelsel. De componenten in de drank verbeteren de verteerbaarheid van voedsel. Het lichaam wordt gezuiverd van overtollige vetten en zuren, de darmflora verbetert, en dat alles dankzij het hoge pectinegehalte. Bij een geringe opname van zware metalen of giftige stoffen in het lichaam kan 100 g cider helpen het risico te verkleinen dat besmetting zich door het hele lichaam verspreidt.
2. Zenuwstelsel. Zelfs hofartsen ontdekten de wonderbaarlijke invloed van de drank op de toestand van het zenuwstelsel. Cider werd voorgeschreven aan mensen die aan depressies en overmatige vermoeidheid leden. Geurige en smakelijke appelcider helpt om van neerslachtigheid en vermoeidheid af te komen.
3. Immuunsysteem. Het vrij hoge gehalte aan vitamine C, in combinatie met andere vitamines en nuttige elementen, draagt bij aan een lager aantal verkoudheidsgevallen en vergroot het vermogen van het lichaam om schadelijke bacteriën en microben te weerstaan. Het is aan te bevelen de drank in het voorjaar en het najaar te drinken, wanneer het lichaam verzwakt door een tekort aan nuttige stoffen.
4. Hart- en vaatstelsel. Zoals elke alcoholische drank verwijdt cider de bloedvaten. Dit heeft een gunstige invloed op de doorbloeding, maar u moet er niet mee overdrijven en het niet in grote hoeveelheden drinken. De aanwezige macro- en micro-elementen vergroten de elasticiteit van de vaatwanden en voorkomen de vorming van bloedstolsels en plaques. Matig gebruik van appelcider verlaagt het cholesterolgehalte.

Voor vrouwen

Gefermenteerd appelsap verliest de unieke kwaliteiten van het fruit niet. Integendeel: na de vergisting ontstaan in de verkregen drank fenolverbindingen. Deze kunnen het verouderingsproces van de huid vertragen. Vitamine E, dat in cider voorkomt, is een goede aanvulling hierop.

De teint verbetert, het haar krijgt een natuurlijke glans en de haarwortels worden versterkt. Dit bevordert de haargroei en vermindert haaruitval. Bovendien bevat de drank weinig calorieën, waardoor deze geen nadelige invloed op uw figuur zal hebben.

Voor vrouwen is het aan te raden het niet alleen met mate te drinken, maar ook baden te nemen waarbij het aan het water wordt toegevoegd. Dergelijke behandelingen werden al in de Middeleeuwen door Europese schoonheden uitgevoerd. Na een reeks van zulke behandelingen wordt de huid steviger, fluweelachtig en zeer zacht.

Voor mannen

Het sterke geslacht is vatbaarder voor hart- en vaatziekten. Dit wordt veroorzaakt door zenuwstoornissen en oververmoeidheid op het werk. Daarom heeft het drinken van cider in matige hoeveelheden een positieve invloed op het mannelijke lichaam.

De licht alcoholische appeldrank wordt ook aanbevolen voor mannen die hun werkdag buiten doorbrengen. Dit geldt in het bijzonder voor de winterperiode. Vitamine C in cider verlaagt namelijk de kans op verkoudheid en versterkt het immuunsysteem.

Tijdens de zwangerschap

Aanstaande moeders wordt door artsen afgeraden alcoholische dranken te nuttigen. Soms vormt rode droge wijn een uitzondering, en dan nog in kleine hoeveelheden.

Hoewel cider veel vitamines en nuttige stoffen bevat en dankzij het vrij hoge gehalte aan vitamine C het immuunsysteem versterkt, kan het schadelijk zijn voor de gezondheid van de zwangere vrouw en de foetus. Dit komt niet alleen door het alcoholgehalte. Cider kan darmstoornissen veroorzaken, zoals een opgeblazen gevoel of winderigheid.

Nadelen en contra-indicaties

Het belangrijkste schadelijke element in de drank is alcohol. Daarom moet u, zelfs met alle voordelen van cider, er niet te veel van gebruiken. Houd u aan de norm.

Het is ten strengste verboden cider te drinken voor kinderen onder de 18 jaar.

Zoals alle producten kent deze drank contra-indicaties:

• chronische maagaandoeningen;
• perioden van exacerbatie van pancreatitis, gastritis of cholecystitis (vanwege het zuurgehalte);
• maagzweer;
• diabetes mellitus.

Een van de categorieën personen die niet met appelcider moeten experimenteren, zijn mensen met een allergie en mensen met een individuele intolerantie voor appels en andere ingrediënten van deze drank.

Hoe bewaart u appelcider

De drank is een product van vergisting; de techniek om hem thuis te bereiden lijkt op die van kvas. Daarom moet u hem als een ‘levende’ drank bewaren.

Om de frisheid van smaak en het schuimeffect zo lang mogelijk te behouden, wordt de drank in houten vaatjes gedaan en in een kelder (wijnkelder of gewone kelder) bewaard. De optimale temperatuur op zo'n plek mag niet hoger zijn dan 50°C.

Als het niet mogelijk is om de drank in een vat te bewaren, wordt hij in glazen flessen gebotteld en goed afgesloten. Zet ze rechtop. Zo blijft de drank maximaal 7–10 dagen houdbaar. Als u geen wijnkelder heeft, kunt u de drank in de koelkast bewaren. Plaats de flessen in de speciale uitsparingen, bij voorkeur op de bovenste plank. Cider behoudt zijn eigenschappen gedurende 5–7 dagen. Het is beter om de flessen niet te verplaatsen of te verschuiven.

De drank mag niet langer dan de aangegeven tijd worden bewaard. Na 7–10 dagen verliest hij zijn eigenschappen en krijgt hij een azijnachtige smaak.

Hoe maakt u thuis appelcider

Appelbomen groeien op bijna alle tuinpercelen. Appels die uit de boom zijn gevallen, zijn vaak beschadigd en hebben donkere vlekken. Dergelijke vruchten zijn uitstekend geschikt voor het maken van geurige, zelfgemaakte cider.

Recept voor zelfgemaakte appelcider

Gebruik bij voorkeur zure appelsoorten. Antonovka en late wintersoorten met een wrange smaak zijn goed geschikt. De belangrijkste voorwaarde voor een kwaliteitsdrank is dat de appels rijp zijn.

Gemiddeld levert 2 kg appels 0,8–1 liter kant-en-klare cider op.

Bereidingswijze:

1. Verzamel de appels. Was ze niet voor gebruik, zodat het gistingsproces natuurlijker verloopt. Als het fruit sterk vuil is, veeg het dan af met een licht vochtige doek.
2. Snijd de voorbereide vruchten in partjes en haal ze door een sapcentrifuge. De appelpulp hoeft u niet weg te gooien, maar kunt u met het sap mengen. Zo verloopt het gistingsproces sneller.
3. Was de sapcontainer met heet water. Spoel daarna af met koud water en droog hem af. Het volume van de container moet 2–3 keer groter zijn dan de hoeveelheid vers geperst appelsap. Als u zo'n container niet heeft, gebruik dan 2–3 containers. De vrije ruimte wordt gevuld met kooldioxide dat tijdens de gisting vrijkomt.
4. Giet het sap in potten en zet ze in een warme ruimte (temperatuur minimaal 18°C). Hoe warmer de ruimte, hoe sneller het gistingsproces begint. Dit duurt minimaal 3–5 dagen.
5. Het proces moet dagelijks worden geobserveerd om het begin van de gisting niet te missen. Zodra de eerste tekenen verschijnen – belletjes aan de oppervlakte – zeef het sap dan door een kaasdoek of zeef.
6. Giet het gezeefde sap in glazen potten. Doe er nylon deksels op, maak een gat in het deksel en steek er een rubberen slangetje in. Het andere uiteinde plaatst u in een bak met water (een glazen pot van 0,5 liter). U kunt ook een gewone rubberen handschoen gebruiken, die u over de hals van de pot doet. Maak een klein gaatje in een vinger om kooldioxide te laten ontsnappen.
7. Zet de potten op een koele plaats. Het proces duurt minstens 30–50 dagen.
8. Wanneer de gisting volledig is gestopt, zeef de cider opnieuw en bottel hem in glazen flessen met goed sluitende doppen.
9. Bewaar in een kelder of koelkast, maximaal 10 dagen.

Om het gistingsproces te versnellen voegen velen appelpulp en suiker aan het sap toe. Dit gebeurt in de beginfase. Op 10 kg appels wordt 1,2–1,5 kg suiker toegevoegd. Deze cider is sneller klaar. Hij heeft een langere houdbaarheid (tot 2 jaar). Maar uiteindelijk krijgt u geen klassieke appelcider, maar een drank die aan fruitwijn doet denken.

Hoe maakt u het bruisend

Echte cider is een bruisende, schuimende, alcoholarme drank. Het is niet moeilijk om zo'n cider thuis te maken.

Om de appelcider bruisend te maken, moet u na de tweede gistingsfase op de bodem van glazen flessen (1 liter) 1 theelepel (opgehoopt) suiker strooien. Daarna giet u de gefermenteerde sap erin. Vul de fles niet tot de rand, maar laat 6–10 cm vrije ruimte. Draai de flessen goed dicht en plaats ze 10–14 dagen in een donkere, koele ruimte.

Het toevoegen van suiker zal een nieuw gistingsproces op gang brengen. Controleer de drank regelmatig; open hem na ongeveer 3 dagen voorzichtig om de druk te verminderen. Als u dit niet doet, kan de koolzuurdruk de doppen eraf blazen en bederft de cider.

Na de periode van twee weken wordt de cider op een koele plaats bewaard (koelkast, kelder).

Hoe drinkt u appelcider correct

De Basken beschouwen appelcider als hun nationale drank. Zij hebben speciale etiquette voor het serveren:

1. De drank wordt gekoeld geserveerd, maar niet ijskoud. De aanbevolen temperatuur is 7–12°C. Bij die temperatuur komen alle smaak- en aromakwaliteiten tot hun recht. Cider wordt nooit met ijs gekoeld.
2. Geschikte glazen voor cider zijn bierglazen of -kroezen. Maar Franse kenners schenken de drank in champagneglazen. Britten geven de voorkeur aan keramieken kommen. En de Spanjaarden hebben speciale glazen voor hun favoriete drank – ze zijn iets breder aan de bovenkant, 10–12 cm hoog.
3. Het wordt aanbevolen om in een dunne straal te schenken, waarbij u de fles hoog boven het glas houdt. Zo ontstaat er meer schuim.
4. Het glas wordt niet helemaal met cider gevuld, maar slechts voor 1/3.
5. Drink de cider meteen, zolang er schuim is.

De Spanjaarden hebben een bijzondere gewoonte: ze drinken hun cider niet helemaal leeg, maar gieten een beetje op de grond. Zo danken zij de natuur en de aarde voor de appeloogst. In sommige cafés is de vloer speciaal hiervoor met zaagsel bedekt.

Waarmee eet u het?

Goed gekozen gerechten kunnen de smaakkwaliteiten van appelcider benadrukken.

Cider is er in verschillende soorten: zoet, droog en klassiek. Bij elk type passen andere hapjes. Bij traditionele cider smaken gevogelte en pannenkoeken met kaviaar goed. Droge cider wordt gegeten met zeevruchten, gegrild vlees en witte vis. Het verdient aanbeveling deze gerechten op een open grill te bereiden. De lichtzure smaak van deze soort combineert uitstekend met groentesalades met garnalen of krabvlees.

Bij zoete cider worden verschillende desserts, cakejes, taarten en zelfs pannenkoeken met chocoladesiroop geserveerd.

Velen gebruiken cider als aperitief.

Interessante feiten over cider

1. In de 14e eeuw beschouwden Europeanen appelcider als een goddelijke drank. Tijdens de doop werden kinderen ondergedompeld in een doopvont gevuld met cider.
2. In het tsaristische Rusland begon men in 1890 met het maken van appelcider. Het werd beschouwd als een aristocratische drank en dronk men in plaats van champagne.
3. De Engelsen hebben een 'Ciderbijbel', die al in de 14e eeuw werd geschreven.
4. Op een van de meidagen organiseren de Spanjaarden het Ciderfestival. Dit feest vindt jaarlijks plaats.
5. De toeristische route 'De Ciderroute' bevindt zich in Normandië. Geïnteresseerden kunnen alle boerderijen van het land bezoeken die de beste cider produceren.
6. Boeren in het westen van Engeland voeren voor het plukken van appels voor cider een speciaal ritueel uit: ze zingen liederen voor speciale goden bij de bomen en lezen bezweringen voor. Men gelooft dat daarna een uitstekende cider ontstaat.

Foto van appelcider