Aspic: nuttige eigenschappen en contra-indicaties

Aspic wordt bij Russen al lang geassocieerd met de nieuwjaarstafel. Dat komt omdat het geleiachtige vleesgerecht het gemakkelijkst in de winter te maken is. Het behoudt zijn vorm en smelt niet als het lang op tafel blijft staan.

Traditioneel wordt aspic bereid op vleesbouillon, waarbij zeer lang koken nodig is om gelatine vrij te maken. Voor sommigen is groenteaspic vreemd: het wordt gemaakt van plantaardige producten met een hoog natuurlijk gelatinegehalte, zoals tomaten. Ook die worden zeer lang gekookt tot een dikke consistentie en vervolgens in de kou gezet om lange tijd te stollen.

Maar de vooruitgang staat niet stil, en om tijd te besparen gebruiken velen kant-en-klare gelatine: voeg het gewoon toe aan de hete bouillon en na een paar minuten stolt het zonder verdere hulp. Maar zal dit gerecht dan echte aspic zijn volgens de definitie? Om deze vraag te beantwoorden, moeten we de belangrijkste verschillen tussen aspic en alle andere geleiachtige verwanten bekijken.

Waarin verschilt aspic

Van vleesgelei

Heel veel mensen noemen aspic stod en zien geen verschil. En het is moeilijk om ze dat kwalijk te nemen, want de verschillen zijn inderdaad klein.

1. Stod wordt traditioneel gemaakt van rundvlees, zonder toevoeging van andere soorten vlees. Dit kunnen runderpoten, pezen, tong en andere delen van het karkas zijn. Het gebruik van dit vlees maakt het gerecht donker, en de magerheid van rundvlees geeft de gelei niet de nodige stevigheid zoals bij aspic. Dat komt door het rundvlees: de bouillon voor stod wordt enkele uren langer gekookt, omdat dit vlees langzaam uitkookt.
2. De bouillon voor aspic daarentegen kan van meerdere soorten vlees worden gemaakt: rund, varken en kip. De gelei wordt lichter en steviger.
3. Een ander belangrijk verschil zijn de bereidingsstappen. Bij stod worden alle componenten tegelijk gekookt: de gelatinevormende en de vleesbestanddelen, en uiteindelijk krijgen we een soort 'mix' van gelei en stukjes vlees. Bij aspic gebeurt alles in fasen: eerst de ene grondstof, daarna de andere, enzovoort.

Van gelei

Anders dan de oorspronkelijk Russische cholodets en stoeden, is aspic vanuit Frankrijk naar ons gekomen en lijkt het in de verte op galantine. De bouillon wordt bereid van mager vlees – kip, kalkoen en vis. Dergelijk vlees is niet rijk aan gelatine, daarom is voor aspic het toevoegen van bindmiddelen noodzakelijk. De gelei wordt daarbij zo transparant dat de zich erin bevindende stukjes vlees zichtbaar zijn. In aspic kunt u kleurrijke ingrediënten toevoegen – eieren, doperwten, maïs enzovoort.

Aspic heeft een laag caloriegehalte, smaakt enigszins flauw en heeft in vergelijking met de Russische varianten een lagere voedingswaarde.

Van zult

Zult onderscheidt zich van cholodets door een meer vleesachtige textuur. De gelei fungeert er meer als bindmiddel. Zult wordt gewoonlijk gemaakt van weinig gebruikte delen van het karkas, zoals huid, middenrif en oren, die in een natuurlijke darm worden gestopt. Het resultaat is een worstproduct met een gering gehalte aan geleiachtig deel.

Samenstelling en caloriegehalte

De voedings- en energetische waarde van cholodets hangt vooral af van één factor: welke ingrediënten en in welke verhoudingen worden gebruikt voor de bereiding ervan. Rundvlees, varkensvlees en kip verschillen sterk in het gehalte aan eiwitten, vetten en koolhydraten, en daarom moet iedereen met het oog op de eigen lichaamsgesteldheid en gezondheid een 'eigen' vleescomponent kiezen. Laten we het caloriegehalte van elke soort cholodets bekijken.

Aspic van rundvlees

Misschien lijkt het verrassend, maar cholodets van vlees en slachtafval van rund is minder calorierijk dan die van varkensvlees en kip – slechts 80 kcal per 100 g bereide cholodets. Desondanks hoeft u rundvleescholodets niet in grote hoeveelheden te eten om een hongergevoel te stillen. Toch zal het uw figuur geen kwaad doen en is het niet gecontra-indiceerd voor mensen met overgewicht.

Aspic van kip

Bij de bereiding van kipcholodets moet u rekening houden met het caloriegehalte van vrijwel elk deel van de karkas. De meest dieetvriendelijke cholodets wordt gemaakt van kippenpoten, omdat daarin helemaal geen vlees zit – het caloriegehalte bedraagt 110 kcal per 100 g. Als u in het recept vlees van kippenbouten (of boutfilet) gebruikt, krijgt u een product met een caloriegehalte van 230–240 kcal per 100 g. Ook dergelijke cholodets zal geen extra kilo's toevoegen als u het in redelijke hoeveelheden consumeert.

Aspic van varkensvlees

De recordhouder wat caloriegehalte betreft is cholodets gemaakt van delen van het varkenskarkas. Het kan tot 350 kcal per 100 g bevatten.

Waarom is aspic gezond

Vleescholodets neemt de nuttige eigenschappen van de grondstof op, of het nu kip of varkensvlees is. De voor het lichaam noodzakelijke stoffen bevinden zich zowel in het vlees als in het geleiachtige deel. Het toevoegen van verschillende specerijen kan de positieve werking alleen maar aanvullen. Laten we het nader bekijken.

Voor vrouwen

Waarschijnlijk betrapt elke vrouw zich er vroeg of laat op dat ze bezig is met het najagen van jeugdigheid. Bij het zoeken naar het beste middel vergeten we soms dat factoren van binnenuit de conditie van de huid beïnvloeden. Wij zijn wat wij eten. Daarom moet het voedsel dat wij consumeren zoveel mogelijk voedingsstoffen bevatten.

Het belangrijkste heilzame bestanddeel van gelei is de eiwitcomponent, namelijk collageen. U weet ongetwijfeld wat het voor uw huid doet: het maakt de huid elastisch en glad, en vermindert rimpels. Niet voor niets wordt dierlijk collageen actief gebruikt bij de productie van crèmes.

Naarmate u ouder wordt, neemt het collageengehalte in uw lichaam af. Hoe vreemd het ook klinkt, uw lichaam breekt het zelf af met het enzym collagenase en werkt vervolgens aan het herstel van dit eiwit. Hoe ouder u wordt, hoe kleiner het vermogen om collageen te herstellen. Daarom is het erg belangrijk om het via uw voeding aan te vullen.

Voor mannen

Gelei bevordert de groei van spierweefsel dankzij het collageen. Een paar lepels gelei werken dus beter op uw lichaam dan een eiwitreep of -drank.

Varkensgelei kan u verlossen van problemen zoals prostatitis, en de aanwezigheid van zink verbetert de potentie.

Tijdens de zwangerschap

Alle vleesproducten hebben de eigenschap het hemoglobinegehalte te verhogen, waarvan normalisatie in elke levensfase belangrijk is, vooral tijdens de zwangerschap. Een laag hemoglobinegehalte in het bloed kan bloedarmoede veroorzaken. Aanstaande moeders zijn bijzonder vatbaar voor deze aandoening, dus het is belangrijk om uw lichaam te helpen. Bovendien helpt hemoglobine bij het verwijderen van schadelijke stoffen uit uw lichaam, waardoor uw immuunsysteem wordt versterkt.

Tijdens de borstvoeding

Tijdens de zwangerschap en bevalling wordt het lichaam van een vrouw zwaar belast, dus de voeding van moeders moet zeer gezond zijn om haar te helpen herstellen. En tot slot moet u eraan denken dat alle nuttige stoffen die in het lichaam van de moeder terechtkomen, tijdens het geven van borstvoeding via de melk worden doorgegeven aan hun kinderen. Dus waarom zou u geen gelei in uw dieet opnemen, die dankzij de vleesbasis rijk is aan voedingsstoffen?

Een verzwakt lichaam is vatbaar voor virusaanvallen, maar het lysine in gelei kan deze afweren, omdat het antivirale werking heeft. Ook helpt het uw lichaam om calcium beter op te nemen.

Glycine helpt uw immuunsysteem te versterken, heeft een gunstig effect op uw zenuwen, kalmeert en vermindert spanning. Ook draagt glycine bij aan een betere hersenfunctie.

Collageen herstelt uw huid, verbetert de conditie van uw haar en nagels, en polysachariden versterken uw botweefsel.

Voor kinderen

Voor kinderen is collageenhoudende gelei zeer nuttig, maar u moet het toch voorzichtig in het dieet opnemen. U moet eraan denken dat gelei zwaar voedsel is voor de maag, dus voor een kind kunt u het beste kippengelei maken van caloriearme delen van het karkas en geen kruiden en zout toevoegen tijdens de bereiding. Het product moet zo vetarm mogelijk zijn.

Kunt u aspic eten tijdens het afvallen?

Velen die hebben besloten om gezond te eten en op hun figuur te letten, slaan een gerecht als gelei over. En dat is heel jammer. Want als u de ingrediënten voor gelei goed kiest, kunt u een bijna dieetproduct krijgen. Natuurlijk gaat het niet om varkensgelei. Maar u kunt gerust genieten van gelei van kip of kalkoen zonder bang te zijn dat dit een negatief effect heeft op uw figuur.

Nuttige eigenschappen van verschillende soorten aspic

Varkensreuzel

Varkensvlees bevat nuttige aminozuren, B-vitaminen, macro- en micro-elementen (met name ijzer) en myoglobine. Het meest waardevolle aan vleesgelei van varkensvlees is juist het hoge gehalte aan dierlijk vet, dat het lichaam sneller verzadigt dan de meeste andere producten.

Rundvlees

Vleesgelei van rundvlees kan bij sommige aandoeningen van het maag-darmkanaal worden gebruikt, omdat deze gemakkelijker wordt opgenomen dan vleesgelei van varkensvlees (bijna 80%). Rundvlees bevat vitamine A en caroteen, die zeer nuttig zijn voor het gezichtsvermogen en de weefsels van het bewegingsapparaat versterken.

Kip

Vleesgelei van kip bevat een hoog eiwitgehalte en nuttige vitaminen, zoals A, B en C. Ook bevat deze magnesium en calcium. Het collageengehalte varieert afhankelijk van het gebruikte deel van de kip; het meeste zit in kippenpoten. Het gebruik van dergelijke vleesgelei verhoogt het cholesterolgehalte niet en reguleert het glucosegehalte in het bloed. In tegenstelling tot vleesgelei van kalkoen bevat vleesgelei van kip meer selenium, dat nuttig is voor de schildklier.

Aspic van kalkoen

Vleesgelei van kalkoenvlees is de minst calorierijke van de hierboven beschreven soorten. Het caloriegehalte is slechts 50 kcal per 100 g. Wat de reeks vitaminen en voor het lichaam nuttige elementen betreft, verschilt kalkoen niet van kip, behalve dat deze in kalkoenvlees veel meer aanwezig zijn. Zo bevat kalkoenvlees meer tryptofaan dan kip, wat helpt om van slapeloosheid af te komen, en meer ijzer, dat betrokken is bij de vorming van hemoglobine.

Aspic in de geneeskunde

Bij diabetes mellitus

Vleesgelei is bij diabetes niet gecontra-indiceerd (met name bij diabetes type 1 en 2), mits deze wordt bereid van magere vleessoorten (bij voorkeur van kippenpoten en mager rundvlees). Toevoeging van varkensvlees is niet toegestaan.

Belangrijk: de glykemische index van vleesgelei varieert van 10 tot 40 eenheden.

Bij pancreatitis

Bij een ontsteking van de alvleesklier raden artsen het gebruik van warme gerechten aan; dergelijk voedsel wordt gemakkelijker door het lichaam opgenomen. Daarom is het gebruik van koude vleesgelei gecontra-indiceerd, omdat de organen die bij de spijsvertering betrokken zijn meer kracht nodig hebben om deze te verteren.

Bij gastritis

Omdat vleesgelei de spijsvertering actiever laat werken, kunnen alleen mensen bij wie de aandoening samenhangt met een verlaagd zuurgehalte deze gebruiken. U moet ook een aantal regels in acht nemen: vleesgelei moet worden gemaakt van mager vlees en zonder toevoeging van scherpe specerijen.

Bij gastritis met een verhoogd zuurgehalte is het gebruik van vleesgelei gecontra-indiceerd.

Bij jicht

Vleesgelei wordt niet aanbevolen voor mensen die aan jicht lijden. Deze ziekte wordt veroorzaakt door urinezuur in het bloed en door een verstoorde stofwisseling van de derivaten daarvan, de purinen. Vleesbouillon, waar vleesgelei in feite uit bestaat, kan deze afgeven en de situatie verergeren.

Bij aambeien

Vleesgelei is bij aambeien niet gecontra-indiceerd. De enige voorwaarde is dat er fijner gehakt vlees wordt toegevoegd dan bij de gebruikelijke bereiding.

Bij cholecystitis

Bij een ontsteking van de galblaas moet u ook afzien van gelei. De reden voor de contra-indicaties is dezelfde: moeite met het verteren van het product wanneer de organen niet volledig kunnen functioneren.

Nadelen en contra-indicaties

Naast de gunstige eigenschappen heeft elk product een nadeel. Bij gelei is dat het hoge cholesterolgehalte, vooral veel als er een sterke bouillon wordt gebruikt. Cholesterol kan zich ophopen in de bloedvaten, deze verstoppen en zo een negatieve invloed hebben op de bloedsomloop en het hart- en vaatstelsel.

Een contra-indicatie voor het verhoogd consumeren van gelei is het vermogen van koud vlees om de stofwisseling te vertragen vanwege de grote belasting van de lever, wat leidt tot gewichtstoename.

Ook als u problemen heeft met het maagdarmkanaal, kunt u beter afzien van het eten van gelei, omdat het als een moeilijk verteerbaar product wordt beschouwd.

Hoe bewaart u aspic op de juiste manier?

Verschillende factoren beïnvloeden de opslag van gelei, en de eerste is de samenstelling van het gerecht zelf.

1. Vleesgelei, die vlees, bouillon en zout bevat, kan 5 dagen in de koelkast worden bewaard.
2. Hoe meer niet-vlees ingrediënten in het gerecht (bijv. erwten, maïs), hoe korter de houdbaarheid. In dit geval kan de gelei 3 dagen in de koelkast worden bewaard.
3. Toevoegingen zoals knoflook, mierikswortel en zwarte peper verlengen de houdbaarheid. Ze hebben een bacteriedodende en antioxidatieve werking op het product. Toevoeging van deze kruiden aan het recept zorgt ervoor dat de gelei tot 7 dagen bewaard kan blijven.

In elk geval moet u gelei in de koelkast bewaren, op een plank dicht bij de vriezer. Het moet afgedekt worden met een deksel of in plasticfolie worden gewikkeld.

Kunt u ze invriezen

Door in te vriezen kunt u de houdbaarheid van gelei verlengen tot 2 maanden. Het is raadzaam om de gelei in kleine plastic bakjes te verdelen, om te voorkomen dat u het meerdere keren in- en uitvriest, en het naar behoefte eruit te halen.

Om bevroren gelei klaar te maken voor de maaltijd, moet u het uit de vriezer halen en ontdooien in de magnetron of overbrengen in een pan en op laag vuur laten ontdooien. Kook het daarna 10 minuten om overtollig vocht te laten verdampen, giet het in vormpjes en zet het in de koelkast om op te stijven.

Hoe maakt u aspic: recepten

Van varkensvlees

Ingrediënten voor gelei:

• varkenspoten – 1 kg;
• varkensschenkel – 1 kg;
• ui – 2 stuks;
• wortel – 1 middelgrote;
• laurierblad;
• zwarte peperkorrels – 7 korrels;
• zout – 2 theelepels

Bereiding:

1. Was het vlees en leg het in een grote pan. Voeg water toe – het moet de vleescomponenten 1 cm bedekken.
2. Dek af met een deksel en breng op hoog vuur aan de kook. Na het koken schept u het schuim dat zich aan de oppervlakte heeft gevormd eraf en zet u het vuur lager. Laat het 5 uur sudderen.
3. Terwijl de bouillon kookt, bereidt u de wortel en ui voor, en voegt u ze na de kooktijd toe aan de bouillon. Ook moet u laurier, peper en zout toevoegen. Laat nog 1 uur op laag vuur koken.
4. Haal het vlees en de groenten uit de bouillon en laat ze afkoelen – zo kunt u ze gemakkelijker snijden. De grootte van de stukjes kunt u naar eigen smaak kiezen. Het vlees kunt u beter met een vork 'plukken'; zo ontstaan stukjes van gemiddelde grootte in een interessante vorm. Snijd de wortel in niet te grote rondjes.
5. Filter de bouillon door kaasdoek; zo wordt hij helderder.
6. Voor een mooi patroon in de vleesgelei legt u de wortel op de bodem van de vorm, voegt u daar vervolgens een gelijkmatige laag vlees aan toe en giet u de bouillon eroverheen. Zet de nog niet gestolde vleesgelei 12 uur in de koelkast om op te stijven (zo stolt hij beter).

U kunt de vleesgelei serveren met mosterd, mierikswortel of adzjika.

Van kip

Voor het maken van kippenvleesgelei zijn de volgende ingrediënten nodig:

• kipdelen (drumsticks) – 1,5 kg;
• kippensoepdelen (nekken, ruggen) – 1,5 kg;
• kippenpoten – 500 g;
• uien (alleen gele; gebruik geen rode ui) – 2 stuks;
• knoflook (vers of gedroogd) – 50 g;
• laurierblad – 2 stuks;
• pimentkorrels;
• drinkwater – 2,5 liter.

Bereidingsstappen:

1. Spoel de ingrediënten af onder water en verwijder de huid van de kippensoepdelen. Doe het vlees in een sautépan (die beslist diep moet zijn), vul hem met water en zet hem op hoog vuur.
2. Zodra de bouillon kookt, verlaagt u het vuur en schept u het schuim eraf. Dek de sautépan af met een deksel en laat nog 3–4 uur doorkoken. Schep gedurende het hele kookproces het schuim af, zodat de bouillon voor de vleesgelei helder wordt en mooi geleert.
3. Voeg na de benodigde kooktijd de gepelde uien, knoflook, laurier en peperkorrels toe aan de vleesbouillon. Laat nog 30 minuten met de toevoegingen sudderen.
4. Haal na een half uur de sautépan van het vuur en haal alle inhoud eruit. Gooi de kippenpoten weg; verwijder het vlees van de kippensoepdelen en kipdelen en trek het met uw vingers of een vork uit elkaar.
5. Verdeel het vlees over de bodem van een schaal (of een ander bakje); u kunt het als opvallende decoratie aanvullen met maïs of doperwten. Giet daarna de vleesbouillon over de inhoud en laat de vleesgelei 8–12 uur in de koelkast staan.

U kunt het gerecht op tafel serveren met Franse grove mosterd.

Van rundvlees

Voor vleesgelei van rundvlees moet u de volgende ingrediënten voorbereiden:

• runderschenkels – 1,5 kg;
• runder- of kalfsschenkels – 1,5 kg;
• uien (alleen gele; gebruik geen rode ui) – 2 stuks;
• wortelen – 2 middelgrote stuks;
• laurierblad – 1 stuk;
• tijm – 1 theelepel;
• knoflook (vers of gedroogd) – 20 g;
• tafelzout – 1 eetlepel;
• water – 4 l.

Bereidingswijze:

1. Snijd alle vleescomponenten in kleine stukken en spoel ze zorgvuldig af onder stromend water, waarbij u eventuele botsplinters en verontreinigingen verwijdert.
2. Leg het vlees in een diepe sautépan en vul deze met vocht, zodat het vlees net onder staat.
3. Breng het vlees met bot aan de kook, schep het schuim eraf en verlaag het vuur. Laat het 4 uur koken. Hoe vaker u tijdens het koken het schuim eraf schept, des te helderder en lichter de vleesgelei wordt.
4. Terwijl het vlees kookt, bereiden we de groentetoevoegingen voor. Snijd de wortel doormidden en pel de ui (u hoeft hem niet te snijden; laat hem heel). Pel de knoflook; we gebruiken hem in zijn geheel.
5. Na het koken voegt u de bereide groentetoevoegingen aan de bouillon toe. Samen met hen voegt u zout en kruiden toe. Laat de bouillon nog 2,5 tot 3 uur sudderen.
6. Daarna haalt u de groenten uit de bouillon – ze hebben al hun noodzakelijke smaken afgegeven. Ook verwijdert u het verkookte vlees-en-bot materiaal.
7. Koel het gekookte rundvlees af, zodat het gemakkelijker van het bot te scheiden is, en trek het met een vork in kleine stukjes. U kunt de grootte zelf variëren en bepalen.
8. Plaats het vlees op de bodem van een diep bord of vorm waarin uw toekomstige vleesgelei komt. Voor meer decoratie kunt u stukjes wortel toevoegen die u eerder hebt gekookt. Het vleesgedeelte moet een derde van het bord of de vorm beslaan.
9. Giet de bouillon door een kaasdoek om eventuele botresten te verwijderen. Na deze procedure zal hij iets helderder zijn.
10. Giet de bouillon over het vlees en zet de vleesgelei 12 uur in de koelkast, zodat de gelei beter stolt.

Serveer de vleesgelei met mosterd, versierd met takjes peterselie of dille.

Van kalkoen

Om vleesgelei van kalkoen te bereiden, moet u de volgende producten voorbereiden:

• kalkoen (u kunt een hele kopen) – 2 kg;
• water – 1,5 liter;
• knoflook (vers of gedroogd) – 50 g;
• laurierblad – 2 stuks;
• ui (alleen goudgele, gebruik geen rode soort) – 1 stuk;
• hele wortel – 1 stuk;
• pimentkorrels;
• zout – 1 theelepel

Bereiding:

1. Snijd het kalkoenkarkas in delen (vleugels, borst, poten enzovoort), verwijder de huid niet – deze is nodig voor het verdere koken van de bouillon. Leg de gesneden vogel in een pan en vul met water zodat de vloeistof het net bedekt. Zet op het vuur en kook tot het kookpunt, zet daarna het vuur lager. Zorg dat u het schuim tijdens het koken verwijdert.
2. Voeg de geschilde groenten toe – wortel, ui en knoflook – en laat de vleesbouillon 3 uur op laag vuur sudderen terwijl u continu het schuim verwijdert. Een half uur voor het einde van de verhitting voegt u de kruiden en het zout toe.
3. Na het half uur haalt u de pan van het vuur en verwijdert u de kalkoen en groenten uit de verkregen vleesbouillon. Koel het vlees af en scheur het letterlijk in stukjes van verschillende grootte. Snijd de wortel in plakjes. Leg alles in een vorm zodat het vlees de hele bodem bedekt.
4. Giet de bouillon door een zeef of kaasdoek en giet het over de kalkoen. Laat de vleesgelei 12 uur in de koelkast staan tot de gelei volledig is gestold. U kunt het serveren met een garnering van dille- of peterseliegroen.

Van vis

Vis bevat vrij weinig gelatine, dus voor het bereiden van vleesgelei van vis is extra toevoeging van gelatine nodig.

De vleesgelei bevat:

• hele karper (of snoekbaars) – 2 kg;
• gelatine – 2 eetlepels;
• wortel – 1 middelgrote;
• ui – 1 ui;
• zout – 1 theelepel

Bereiding:

1. Snijd de vis in plakken, verwijder de huid en de graten. Snijd ook de kop en de staart af, maar gooi ze niet weg.
2. Kook van de afsnijdsels (staart, kop, graten) een rijke bouillon tot het kookpunt, zet dan het vuur lager en voeg de wortel en de ui toe en laat nog een half uur sudderen.
3. U haalt de visdelen uit de bouillon – ze zijn niet meer nodig. De bouillon zeef u door een zeefje of kaasdoek en daarna mengt u het goed met de gelatine.
4. U legt de filet op de bodem van de vorm en bedekt deze met het vleesaftreksel met gelatine, daarna laat u de aspic langere tijd in de koelkast staan.

Voor het serveren kunt u het garneren met kruiden.

Hoe maakt u het in een slowcooker?

Het recept voor aspic is vrij eenvoudig. U heeft de volgende ingrediënten nodig:

• varkensschenkels met bot – 1 kg;
• runderschenkels – 1 kg;
• wortelen van gemiddelde grootte – 2 stuks;
• knoflook (vers of gedroogd) – 50 g;
• laurierblad – 2 stuks;
• ui (alleen gele ui, geen rode ui gebruiken) – 1 stuk;
• pimentkorrels;
• drinkwater – 3 liter.

Bereiding:

1. De eerste stap verschilt niet van de standaard – u wast het vlees en legt het in een braadpan. U vult deze met de helft van het vooraf bereide water en zet het op het fornuis. U laat het sudderen totdat er belletjes op het oppervlak verschijnen. Deze stap is nodig om het vlees mals te maken.
2. De bouillon is niet nodig, dus giet u het af. U legt het vlees in de kom van de slowcooker, voegt het resterende water toe en voegt ook de kruiden, de wortel en de ui toe.
3. U laat de inhoud in de slowcooker sudderen op de stand 'Stoof' gedurende een paar uur.
4. Na verloop van tijd haalt u alle inhoud uit de kom. U versnippert het vlees tot de gewenste grootte, snijdt de wortel in plakjes van niet meer dan 5 mm dik en verdeelt ze over de bodem van de vorm.
5. U zeef de bouillon door een kaasdoek en giet het over het vlees.
6. U laat de toekomstige aspic langere tijd in de koelkast staan totdat deze volledig is gestold.

Het bereiden van aspic in een slowcooker is handig omdat u de kooktijd niet in de gaten hoeft te houden.

Hoe lost u gelatine correct op voor aspic?

U kunt gelatine op twee manieren oplossen:

1. In de bouillon. U voegt gelatine toe aan 250 ml hete bouillon en roert tot het volledig is opgelost. U giet de verkregen vloeistof in de voor de aspic gereserveerde bouillon en mengt grondig.
2. In water. U voegt gelatine toe aan 250 ml vloeistof en laat het zwellen. Vervolgens plaatst u het in een waterbad om een homogene vloeistof te krijgen en kleine klontjes op te lossen. In de laatste stap voegt u de vloeistof bij de bouillon en mengt u zorgvuldig.

De hoeveelheid toegevoegde gelatine hangt af van de gewenste consistentie van de gelei:

• Voor zachte 'wobbelige' gelei zijn de verhoudingen 25 g per 1 liter vloeistof.
• Voor gemiddelde dichtheid – 50 g per 1 liter vloeistof.
• Voor een stevige structuur – 65 g per 1 liter vloeistof.

Wat te doen als aspic niet is gestold?

Om deze fout te voorkomen, kunt u, voordat u begint met koken, controleren of de aspic zal stollen met de door u gekozen ingrediënten. Neem hiervoor ongeveer 100 ml vleesbouillon die een paar uur is gekookt, giet het in een schoteltje en zet het in de koelkast. De test duurt niet meer dan 2 uur – de vloeistof moet in die tijd stollen.

Als de aspic toch niet is gestold en de bouillon is al klaar, voegt u er gelatine aan toe (de manieren om het toe te voegen staan hierboven vermeld).

Waarom wordt aspic troebel?

Het gebeurt vaak dat u na het koken van bouillon ontdekt dat deze een troebele tint heeft, zodat het vlees er later niet meer doorheen te zien is. Laten we de belangrijkste oorzaken van dit probleem bekijken:

1. Slecht gewassen gebruikte grondstoffen. Voor de bereiding van bouillon wordt goedkoop vlees gebruikt (poten, schenkels, oren en dergelijke), dat de fabrikant soms niet goed wast. Daarom is het belangrijk dit thuis grondig te doen, waarbij u zorgvuldig de resten van vuil en industriële vetten verwijdert.
2. Aanwezigheid van schuim. Tijdens het koken van bouillon ontstaat er eiwitschuim. Als u dit niet meteen verwijdert, zal het bezinken en na verloop van tijd in de bouillon oplossen, waardoor deze troebel wordt. In dit geval helpt zelfs het zeven van de bouillon door een kaasdoek niet.

U kunt de situatie eenvoudig verhelpen met gewone kippeneieren. U moet de bouillon opnieuw aan de kook brengen en er 2 rauwe eieren in breken, vervolgens het mengsel kloppen tot er schuim ontstaat, dat u snel verwijdert. Na deze procedure de bouillon opnieuw zeven. Deze handelingen moeten helpen het probleem van troebelheid gedeeltelijk op te lossen.

Waarmee eet u aspic?

Bij vleesgelei wordt zelden een bijgerecht geserveerd; het is vullend en goed op zichzelf. Er passen alleen pittige sauzen bij, zoals mosterd, mierikswortel of adjika. Maar omdat het een vleesgerecht is, serveren sommige huisvrouwen er gekookte of gebakken aardappelen bij. Het belangrijkste is om ze niet op hetzelfde bord te doen, anders begint de vleesgelei te smelten door de hete aardappelen.

U kunt bij koud vlees groentesalades serveren (zoals vinegret of bieten met knoflook) of gewoon augurken, tomaten en champignons op een bord leggen.

Kunt u aspic aan een hond geven?

Koud vlees is een vleesgerecht vol componenten die niet alleen nuttig zijn voor de mens, maar ook voor huisdieren. Daarom kunnen honden af en toe best van zo'n gerecht genieten. Maar er zijn toch enkele regels:

1. Geef geen vleesgelei aan honden die aan obesitas lijden – het is zeer calorierijk.
2. Maakt u geen koud vlees met botten voor honden – de splinters zijn zeer gevaarlijk en kunnen het maag-darmkanaal van uw viervoeter beschadigen.
3. Het hoge vetgehalte van vleesgelei kan de lever schaden, dus u kunt uw hond beter niet vaker dan 2 keer per week vleesgelei geven en niet meer dan 1 kg (voor grote exemplaren).

Interessante feiten over aspic

1. Velen zeggen dat als u alcoholische dranken (met name wodka) met koud vlees eet, de kater de volgende ochtend minder sterk wordt gevoeld. De oorzaak ligt in glycine, dat hoofdpijn vermindert. Het draagt bij aan de neutralisatie van schadelijke alcoholstoffen.
2. Voor de bereiding van de bouillon voor koud vlees wordt aanbevolen de vleesdelen 12 uur in ijswater te laten weken. Deze truc maakt het vlees zachter en de bouillon lichter en doorzichtiger.
3. Als u een goudkleurige gelei nodig heeft, voegt u dan tijdens het koken een goed gewassen, ongeschilde ui toe.
4. Sommige huisvrouwen controleren het vermogen van de bouillon om in te dikken door middel van palpatie. Druppel een paar druppels bouillon op uw vingers: als ze bij aanraking aan elkaar plakken, is de bouillon voor de vleesgelei correct gemaakt – er zijn goede stukken grondstof gekozen en de verhouding met vloeistof is foutloos bepaald.
5. Oorspronkelijk werd vleesgelei in Rusland beschouwd als voedsel voor boeren, maar nu siert het elke tafel tijdens Nieuwjaar.

Foto van de vleesgelei