Octopus: nuttige eigenschappen en recepten

Octopus is een veelarmig wezen, een roofdier dat in de diepzee leeft. De naam is van Griekse oorsprong en betekent 'acht voeten'. Octopussen behoren tot de familie van de koppotigen (cephalopoden). Al sinds mensenheugenis staan ze bekend als monsters die schepen aanvallen en naar de zeebodem slepen. In werkelijkheid heeft geen van de 300 soorten octopussen dergelijke bloeddorstige neigingen.

De Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan zijn de belangrijkste verblijfplaatsen van deze zeedieren. Het meest opvallende deel van de octopus zijn zijn tentakels, die tot 90 cm lang kunnen worden, terwijl het lichaam 25 cm of iets meer is. Het totale gewicht van een volwassen exemplaar is ongeveer 10 kg.

De levensduur van de octopus in het wild is meestal 2-3 jaar. Maar soms komen er ook exemplaren van 4 jaar voor, die als langlevers kunnen worden beschouwd. Met zijn vermogen om van kleur te veranderen doet hij denken aan de landkameleon. Overigens hangt de kleur van het zeedier niet alleen af van de omgeving, maar ook van zijn stemming. De kleur van de octopus hangt ervan af: angst maakt hem wit, woede maakt hem rood, en in rust is hij bruin.

De geschiedenis van de mensheid bevat talrijke bewijzen van de kennis van oude mensen over dit wezen en het gebruik van het vlees als voedsel. Na verhitting wordt het namelijk smakelijk, zacht en mals, en qua kleur crème-achtig of rozeachtig.

Wat is het verschil tussen octopus en inktvis?

Hoewel beide zeedieren tot de familie van de koppotigen (cephalopoden) behoren, is het verschil aanzienlijk. De langwerpige sigaarvormige lichaamsvorm, een duidelijke kop, en een groter aantal tentakels (10 tegen 8) zijn kenmerken van de inktvis.

De octopus heeft een klokvormig lichaam met vier paar tentakels. Hij beweegt zich liefst kruipend over de zeebodem, langzaam en zelfs ongedwongen. De inktvis beweegt zich in de waterkolom met schokken voort, als een raket.

Tijdens de jacht camoufleert de octopus zich meesterlijk, wachtend op een geschikt moment om aan te vallen. Zijn tegenstander is daarentegen snel en vinnig.

Beide koppotigen kunnen van kleur veranderen, maar om verschillende redenen. Bij de octopus is kleur een indicator van de stemming, terwijl die bij de inktvis een camouflagemiddel is om te veranderen in geval van gevaar. Hij heeft een voordeel ten opzichte van zijn soortgenoot: hij kan licht geven. Bioluminescentie is het resultaat van de werking van speciale organen van het weekdier.

Octopussen leven solitair en ascetisch; inktvissen leven in scholen.

Samenstelling en caloriegehalte

Het vlees van de octopus wordt alleen gegeten na een goede thermische bereiding. Die maakt het zacht en mals, waardoor het veel liefhebbers heeft. Dit product is aantrekkelijk door de overvloed aan vitamines en mineralen en het lage caloriegehalte.

1. Omega-3 bekleedt met 350 mg de eerste plaats onder de stoffen die de mens nodig heeft. Daarnaast: cholesterol – 48 mg, en de vitamines A, E, K, PP en B-vitaminen, die onmisbaar zijn voor de gezondheid van de mens. Choline neemt daarin een even belangrijke plaats in. Het voedt de hersenen en het zenuwstelsel. B12 is een uiterst belangrijke vitamine die bijdraagt aan de synthese van DNA en myeline.
2. Jodium, antioxidanten, en met name seleen, zink en kobalt, nemen in het vlees van dit zeevruchtproduct een belangrijke plaats in. Seleen gaat de ontwikkeling van kankercellen tegen en versterkt het hart- en vaatstelsel. Samen met vitamine E vormt het antistoffen die bijdragen aan de versterking van het immuunsysteem van het lichaam.
3. Wie regelmatig zeevruchten en octopusvlees eet, loopt geen risico op bloedarmoede, dermatitis, nagelafwijkingen of versterkte groei van bestaande tumoren. Zink gaat al deze aandoeningen tegen. De rol ervan bij het bestrijden van infectieziekten en het versterken van de afweer van het lichaam is groot.
4. Fosforzuur is een belangrijkste bouwelement in de samenstelling van enzymen, waardoor chemische reacties in de cellen van het menselijk lichaam plaatsvinden.
5. Kobalt bevordert de stofwisseling van vetzuren, koolhydraten en foliumzuur. Het is nodig voor het normaliseren van het bloedsuikergehalte en voor de werking van het hart en de bloedvaten.
6. De aminozuren zijn vertegenwoordigd door glycine, lysine, valine, tyrosine en methionine.
7. Glycine helpt bij het verminderen van stress en het verbeteren van de geestelijke vermogens.
8. Bij mensen die vaak last hebben van herpesuitbraken, kan lysine helpen bij de bestrijding van de ziekte; ook helpt het bij de opname van eiwitten.
9. Tyrosine bestrijdt een verminderde hersenfunctie, depressie en chronische vermoeidheid, hypotensie en vegetatieve-vasculaire dystonie.
10. Methionine beschermt de lever tegen ziekteverwekkende factoren.

De gunstige eigenschappen van octopusvlees worden nog belangrijker door het lage caloriegehalte: 82 kcal per 100 g product. Het gehalte aan eiwitten, vetten en koolhydraten erin is iets hoger dan 18 g, waarbij eiwitten een aanzienlijk deel uitmaken: bijna 15 g.

De rijke samenstelling aan nuttige stoffen in octopusvlees en het lage caloriegehalte maken het product gewild, niet alleen bij fijnproevers, maar ook bij mensen die bezorgd zijn om hun gezondheid.

Wat zijn de gezondheidsvoordelen van octopus?

Algemene voordelen

De gezondheidsvoordelen van octopus komen voort uit de gunstige invloed ervan op de gezondheid van de mens:

• normalisering van de bloeddruk;
• verbetering van de huid;
• het leveren van energie (belangrijk bij zware lichamelijke arbeid);
• versterking van de alvleesklier en het spijsverteringsstelsel;
• bestrijding van tumoren, veroudering, bloedarmoede, astma en bronchitis.

Voor vrouwen

Voor de vrouw, die zich het meest bezighoudt met het verlengen van de jeugd en de conditie van de huid, is octopusvlees een van de eerste helpers. De vrouwelijke figuur krijgt de gewenste vormen bij het nuttigen van gerechten van dit weekdier. Ook is het vlees gunstig voor de reproductieve functie van vrouwen.

Voor mannen

Naast de gunstige invloed van alle componenten van de octopus op de gezondheid, zullen mannen bij regelmatige consumptie van het product een toename van spiermassa ervaren.

Tijdens de zwangerschap

Voor aanstaande moeders is het nuttigen van kleine porties octopusvlees gunstig vanwege de grote hoeveelheid omega-3-vetzuren, vitamines en sporenelementen.

Tijdens de borstvoeding

De lactatieperiode is geen verbod om het product te consumeren, als het geen negatieve reactie veroorzaakt bij het kind of de moeder. Gematigdheid in dergelijk voedsel en advies van een specialist kunnen echter ernstige gezondheidscomplicaties voorkomen.

Voor kinderen

6-8 jaar is de leeftijd waarop een dergelijk exotisch product, bij afwezigheid van een allergische reactie, uitzonderlijk gunstig kan zijn. Versterking van botten, tandglazuur, verbetering van de hersenfunctie – dit alles gebeurt onder invloed van de heilzame stoffen in octopusvlees. Het product is vooral gunstig bij de wisseling van melktanden naar blijvende tanden.

De periode van actieve groei van het kind is de tijd waarin het eten van octopus bijzonder wordt aangemoedigd. Het product helpt bij het stimuleren van de hersenactiviteit, het versterken van het geheugen en het ontwikkelen van de intelligentie van kinderen.

Bij gewichtsverlies

Dankzij het hoge eiwitgehalte en de lage hoeveelheid vetten en koolhydraten is octopusvlees ideaal voor degenen die willen afvallen zonder al te veel offers, bijvoorbeeld zonder rood vlees op te geven.

Het vlees van dit exotische weekdier is rijk aan heilzame componenten die het gezichtsvermogen verbeteren en water en vetten uit het lichaam afvoeren. Ouderen zullen er een product in vinden dat helpt bij de behandeling van atherosclerose en het voorkomen van de ziekte van Alzheimer. Daarnaast zullen ze de voedingswaarde, het minimale caloriegehalte en de lichte verteerbaarheid waarderen.

Problemen met hypoxie kunnen ook worden opgelost met octopusvlees, omdat het een soort antioxidant is en het lichaam verrijkt met zuurstof. Het gebruik van dit zeeproduct is niet beperkt tot de leeftijd van de consument.

Nadelen en contra-indicaties

Octopusvlees is geen ideaal product voor algemene consumptie. Wanneer na het eten van gerechten huiduitslag en puistjes verschijnen, misselijkheid, braken en andere tekenen van intoxicatie beginnen, en bestaande ziekten verergeren – is het zeer waarschijnlijk dat de persoon een individuele intolerantie voor het product heeft.

Zoals alle zeevruchten, moeten octopussen niet worden gegeten na het ontdooien: er vindt snelle eiwitafbraak plaats, wat leidt tot voedselvergiftiging. De octopus kan in zijn lichaam kwik en zijn verbindingen verzamelen. Onvoldoende verhitting leidt tot verslechtering van het gezichtsvermogen, gehoor en de toestand van het zenuwstelsel.

Cholecystitis, maag-, darm- en alvleesklierzweren verergeren door het eten van het vlees van het weekdier. Onvoorzichtig gebruik van het product door zwangere vrouwen en moeders die borstvoeding geven kan problemen veroorzaken voor hun gezondheid en de toestand van het kind.

Om te voorkomen dat de octopus een bron van gezondheidsproblemen wordt, moet u aandacht besteden aan de selectie en bereiding van gerechten ervan.

Hoe octopus te kiezen en te bewaren

1. Het eerste teken van versheid van het product is de geur. Een verse octopus moet naar zeevis ruiken.
2. Bij het kiezen kunt u het beste letten op de grootte: het vlees van een groot exemplaar is meestal taai en smaakloos, terwijl dat van kleine en middelgrote exemplaren van minder dan 1 kg zacht en sappig is.
3. Bij het kopen van een octopus moet u letten op de versheid. De ogen van het koppotig weekdier vertellen u dit: als ze doorschijnend zijn, is het de moeite waard om te kopen; als ze troebel zijn, is het risico niet de moeite waard. Helaas kunt u niet altijd de ogen vinden, omdat een grote octopus in delen wordt verkocht.
4. Het lichaam moet veerkrachtig zijn. Dit is eenvoudig te controleren: na indrukken verdwijnt het kuiltje.
5. Huid die van het octopusvlees loslaat, duidt op 'niet van de eerste versheid'.
6. Lichtbruine kleuring is een teken van een geslaagde aankoop. Het binnenste deel van de tentakels moet lichter zijn dan de buitenkant.
7. De tentakels van het koppotig weekdier moeten schoon zijn, zonder vlekken.
8. Het is beter om het hele lijf te kopen, niet alleen de tentakels. Dit garandeert de versheid van het product.
9. Op de verpakking van ingeblikte octopus moeten de datum, de houdbaarheid en de lijst met alleen noodzakelijke ingrediënten goed zichtbaar zijn.

Verse octopus, zelfs ingevroren, mag niet langer dan drie dagen in vacuümverpakking worden bewaard. Verdere opslag kan tot gezondheidsproblemen leiden. Het rauwe weekdier moet worden gekookt, afgekoeld en pas daarna in vacuümverpakking in de vriezer worden bewaard.

Hoe octopus te reinigen

1. Stromend water helpt de octopus sneller van zand en vuil te reinigen. Het lijf wordt vanaf de kop behandeld.
2. De tentakels worden met een mes van de kop gescheiden. Vervolgens worden de ogen verwijderd. Het binnenste van de kop wordt gereinigd. Het rudimentaire snavelachtige deel wordt uitgedrukt en weggegooid. Alles wordt grondig gewassen.
3. De huid van de octopus wordt meestal verwijderd na verhitting. 5–10 minuten koken is voldoende om de huid gemakkelijk van het afgekoelde lijf te verwijderen.

Een lijf dat 1–3 dagen in de vriezer wordt bewaard, wordt zachter door het water dat in het vlees achterblijft: het wordt ijs en scheurt de zenuwen en spiervezels.

Een goed gereinigd octopuslijf is een garantie voor de veiligheid van het gerecht.

Hoe octopus te bereiden: recepten

Reeds in de oudheid wisten mensen van de smaakvoordelen van dit weekdier. Het is bijvoorbeeld bekend dat in het oude Griekenland de met specerijen gevulde kop en tentakels van de octopus als een verfijnd gerecht werden beschouwd. Het gerecht werd gebakken en smaakte naar een taart.

Niet alleen chef-koks, maar ook gewone huisvrouwen kennen talloze manieren om octopus te bereiden. Dit zeebanket vormt een prachtige combinatie met ui, knoflook, tomaten, citroen, olijfolie, rijst, wijn en sojasaus. Fijnproevers en liefhebbers van het product zijn niet alleen te verrassen met hapjes en salades met octopus, maar ook met hoofdgerechten van dit zeebanket.

Koken, bakken, stoven, marineren, vullen, roosteren – al deze handelingen met octopusvlees zijn voor elke kok toegankelijk. Ook maakt men er gehakt van en bereidt men er burgers van.

Verschillende volkeren hebben hun eigen voorkeuren. Zo zijn de Japanners dol op octopus met rijst. Voor de Chinezen staan sauzen op de eerste plaats. Koreanen kunnen levende octopus als gerecht serveren. Polynesiërs zijn dol op gedroogde octopus, gekookt in kokosmelk of gebakken in een aarden oven. In Europa is dit product gebruikelijker in beslag en in soep.

Kleine octopussen zijn goed als u ze op de grill bereidt. Als die niet beschikbaar zijn, kunt u grote exemplaren gebruiken, die u vooraf in stukken snijdt.

Let u erop! Het vlees van de weekdier dat voor het koken wordt geslagen of licht bevroren, krijgt een bijzondere zachtheid.

Octopus in sojasaus

Een gerecht met octopus in 'verbond' met sojasaus, olijfolie of wijnazijn krijgt een bijzondere en unieke smaak. Laten we een eenvoudig recept bekijken.

Bereiding:

1. U wentelt de in stukjes gesneden octopus (500 g vlees) in bloem.
2. U legt de stukjes in een hete pan met een minimale hoeveelheid olie. U bakt ze niet langer dan 3 minuten.
3. U neemt 2-3 teentjes knoflook en snijdt ze fijn. Vervolgens voegt u 4 eetlepels room, 80 g boter, 0,5 kopje water, zout, kerriepoeder (naar smaak) toe aan het vlees.
4. U laat het 5 minuten stoven met het deksel erop op laag vuur.

Als bijgerecht serveert u rijst en brengt u alles op smaak met sojasaus.

Octopus op de grill

U legt de met olie ingesmeerde octopus ongeveer 10 minuten in de voorverwarmde grill. Het teken dat het gaar is, is het verschijnen van een bruin kleurtje op het vlees. Na het aan beide zijden garen serveert u het gerecht met een saus van geraspte knoflook met olijfolie en sap van uitgeperste citroen.

Gebakken octopus

U snijdt de vooraf gekookte octopus, bij voorkeur kleine exemplaren, in blokjes en bakt ze in kokende olie op hoog vuur. U giet het vrijgekomen water af. Vervolgens voegt u een mengsel van olijfolie en enkele teentjes knoflook toe aan het vlees. Naar smaak giet u er wat citroensap bij. Na ongeveer een kwartier voegt u peper en eventuele kruiden toe. Serveer het gerecht warm.

Gestoofde octopus

In dit gerecht zit niet alleen de octopus zelf, maar ook gekookte bonen ter grootte van één kopje. U kookt 2 kg weekdiervlees in water met één ui en 1 eetlepel plantaardige olie gedurende maximaal 6-7 minuten. Apart bereidt u een groentebasis van 1 ui in plakjes, 3 wortelen, een halve knoflookbol. U bakt deze in olie of reuzel tot ze goudbruin zijn. Voeg een half kopje droge witte wijn en 6 eetlepels olijfolie toe, breng het mengsel aan de kook. Voeg de bonen met het gesneden octopusvlees, zout en peper toe. Laat het 15 minuten op het vuur staan, voeg voor het serveren kruiden toe. Het gerecht is klaar.

Salade met octopus

Het bevat de volgende ingrediënten: een halve kilo zeevruchtenvlees, 4 in de schil gekookte aardappelen, 1 rode ui, tien cherrytomaten, ontpitte olijven (ongeveer 60 g), olijfolie (ongeveer 5 eetlepels), 1 eetlepel citroensap en 1 eetlepel balsamicoazijn, 1 theelepel vloeibare honing, slablaadjes.

Snijd de gekookte octopus in kleine stukjes en de aardappelen in blokjes. Voeg de gehalveerde cherrytomaten, de in halve ringen gesneden ui en de in stukjes gescheurde slablaadjes toe. Maak vlak voor het mengen van de ingrediënten een dressing van azijn, olijfolie, citroensap en honing. De salade is klaar; voeg alleen nog zout en de dressing toe.

Salade voor wie wil afvallen

Voeg ongeveer 300 g fijngesneden octopus toe aan een pan waarin 3 teentjes knoflook 2 minuten zijn gebakken. Laat 5 minuten sudderen en voeg dan de in partjes gesneden cherrytomaten (ongeveer 200 g), 1 avocado, evenveel paprika, en in halve ringen gesneden rode ui toe. Werk af door het bijna afgewerkte gerecht te besprenkelen met een dressing van gelijke delen chili en citroensap.

Octopussoep

Fijnproevers en liefhebbers van vis- en schelpdiergerechten kennen de Tunesische soep. Om het vlees sappig en mals te houden, is het belangrijk het niet te lang te laten koken.

Fruit een kwartier lang in olie: blokjes van 1 ui, 3 geperste teentjes knoflook, fijngesneden wortel en een bos selderij. Voeg een half glas tomatenpuree toe aan de olie en laat alles ongeveer 10 minuten sudderen. Voeg vervolgens het gesneden octopusvlees (1 kg) en water toe. Het water moet ongeveer twee vingerbreedtes boven het niveau van de ingrediënten staan. Breng aan de kook, zet het vuur lager en voeg specerijen toe. Voeg 20 minuten voor het einde van de kooktijd koriander en tarwegries toe. Serveer de soep pas als de octopus volledig gaar is. Dat duurt ongeveer anderhalf uur.

Hapje van octopus

Laat het octopusvlees na 35 minuten koken ongeveer 20 minuten in de pan, afgedekt met een handdoek, staan. Snijd het gare en afgekoelde vlees in kleine blokjes en doe het in verhitte olijfolie. Voeg 2-3 in plakjes gesneden teentjes knoflook, 2 eetlepels tomatenpuree, een paar takjes rozemarijn, zout en rode peper naar smaak toe. Roer en kook tot al het water is verdampt. Het originele Italiaanse hapje is klaar.

Broodje met octopus

Zo'n snack is bijzonder populair in Griekenland. Voor een boterham zijn de gedurende 20 minuten gekookte tentakels het beste. Plaats stukjes gesneden octopus in een pan met 300 ml water. Na 20 minuten koken, giet er 1 glas witte wijn bij. Wacht tot de alcohol een beetje is verdampt en voeg geleidelijk aan 250 g in ringen gesneden olijven, 2 fijngesneden teentjes knoflook, 1 glas olijfolie, 1 eetlepel kappertjes en 400 g verse cherrytomaatjes toe. Als u ingeblikte tomaten gebruikt, kunt u ze beter aan het einde van de 30 minuten durende kooktijd toevoegen. Fijngehakte peterselie en gemalen paprikapoeder voegen smaak en aroma toe. Niet zouten. Schep het mengsel op plakken stokbrood die zijn ingesmeerd met olijfolie en gegrild.

Octopusvlees wordt nu een populair ingrediënt bij de bereiding van verschillende gerechten, zelfs in landen zonder zeekust.

Hoe octopus op de juiste manier te eten

De koppotige weekdier is voor veel volkeren allang geen delicatesse meer. In Japan zijn sushi en takoyaki met octopus alledaagse gerechten. Ook de inwoners van de Hawaïaanse eilanden zijn er dol op. In de mediterrane keuken zijn talloze recepten te vinden met gestoofd, gekookt, gebakken, gezouten, gedroogd en zelfs vers octopusvlees.

Kunt u octopus levend eten?

In Korea is een gerecht van kleine rauwe, bijna levende octopussen populair. Ze worden vlak voor het serveren gedood. Het is bekend dat zenuwen langzaam afsterven, waardoor de tentakels nog enige tijd bewegen. Liefhebbers van spanning kunnen het gerecht proberen. Maar men mag niet vergeten dat de tentakels aan de slokdarm kunnen blijven plakken. Dit is levensgevaarlijk. Volgens statistieken bedraagt de jaarlijkse sterfte door liefde voor dit gerecht 6 personen.

Kunt u de inkt eten?

Op de buik van de octopus bevindt zich een spiermassa, of eenvoudiger gezegd: een inktzak. De koppotige gebruikt deze om vijanden af te schrikken of het reukvermogen van roofvissen te verlammen. Het stoot een mengsel van inkt, slijm en water uit.

Octopusinkt vormt geen enkel gevaar voor de mens. Veel volkeren in het Middellandse Zeegebied gebruiken het om gerechten te versieren. Maar als voedsel is het niet geschikt.

Kunt u de kop van de octopus eten?

Ja. Hij is malser dan de tentakels, dus heeft minder kooktijd nodig. Liefhebbers van exotische gerechten hebben van de oude Grieken de manier overgenomen om de kop van de octopus met kruiden te bereiden. Hij wordt gevuld met fijngehakte kruiden met verschillende toevoegingen en in de oven gebakken.

Mogen moslims octopus eten?

In de Koran staat alles beschreven wat een moslim is toegestaan en verboden. Octopus behoort tot de zeedieren waarvan de consumptie is toegestaan. Het belangrijkste boek van de islam stelt immers: alles wat in zeewater leeft, gevangen, levend of dood, is moslims niet verboden te eten.

Dit exotische wezen staat bekend als een interessante bewoner van de diepzee. Niet minder beroemd is de octopus als ingrediënt in de recepten van vele volkeren waar zeevruchten worden gebruikt.

Interessante feiten over octopussen

1. Deze koppotige weekdier, een solitair, wordt vanwege zijn lichaamsvorm beschouwd als het meest wonderbaarlijke schepsel van de natuur.
2. In zijn schedel bevindt zich een brein in de vorm van een donut, maar er zijn helemaal geen botten.
3. De ogen van de octopus hebben een rechthoekige vorm.
4. Hoewel de natuur hem heeft voorzien van meerdere manieren van voortbewegen, loopt of kruipt de octopus voornamelijk. Hij zwemt minder vaak.
5. Alle bestaande soorten octopussen werpen inkt uit ter verdediging. Ze kunnen andere zeedieren schaden, maar een mens ondervindt er geen last van. De uitgeworpen inktwolk verbergt niet alleen de octopus, maar neutraliseert ook geuren. Er is één exemplaar van dit weekdier, de blauwgeringde octopus, waarvan de inkt een mens kan doden.
6. Dit exemplaar van weekdieren jaagt voornamelijk 's nachts. Zijn prooi zijn vissen, schaaldieren en kleine weekdieren, die hij uit schelpen haalt. Lukt dit niet, dan gebruikt hij een toxine dat de schelp oplost.
7. Gevangenschap eindigt voor de octopus meestal met de dood.
8. Zoals onderzoek heeft bewezen, beschikken deze wezens over geheugen, zowel korte als lange termijn.
9. In de natuur is er een grote verscheidenheid aan octopussen van de meest uiteenlopende afmetingen, maar hun gedrag is hetzelfde.
10. Door het ontbreken van een skelet heeft dit diepwaterweekdier toegang tot elke kier. De grootte ervan kan vier keer zo groot zijn als de opening waarin hij kan binnendringen.
11. Octopussen hebben de eerste plaats wat intelligentie betreft onder alle ongewervelden. Ze kunnen worden getraind. Ze herinneren zich hun 'verzorgers', kunnen vormen onderscheiden en potten opendraaien. De octopus Paul heeft het intelligentieniveau van koppotigen bewezen; hij voorspelde alle uitslagen van de wedstrijden van het Duitse nationale voetbalteam.
12. Voordat hij zijn voedsel eet, proeft de octopus het met behulp van smaakreceptoren, die als sensoren werken. Hij heeft er meer dan 10.000.
13. Wetenschappers kennen meer dan 300 soorten octopussen. Maar zij zijn ervan overtuigd dat de wetenschap niet alle soorten kent.
14. Bloed stroomt door het lichaam van het weekdier dankzij de aanwezigheid van drie harten. Twee harten sturen bloed naar de kieuwen, één hart laat het bloed door het lichaam circuleren. Het bloed van dit wezen bevat veel koper, daarom is het 'aristocratisch', dat wil zeggen blauw.
15. Behalve dat de kleur van de octopus kan veranderen afhankelijk van de stemming en locatie als verdedigingsmiddel, kunnen ze roofdieren afschrikken door hun gedrag te imiteren.
16. Wanneer zijn tentakels worden afgescheurd, groeien ze na enige tijd weer aan op de plaats van het verlies. In gevaar kan de octopus, net als een hagedis die zijn eigen staart afwerpt, zelf zijn tentakels afbreken.
17. Dit weekdier heeft geen gehoor, en geen enkele soort heeft geluidscommunicatie.
18. De levensduur van verschillende soorten octopussen varieert van zes maanden tot vijf jaar. Paring is voor mannetjes vaak de belangrijkste doodsoorzaak. Ze kunnen ook worden opgegeten door vrouwtjes. Vrouwtjes sterven nadat de nakomelingen zijn verschenen. Deze moeten zelf voor hun overleving vechten. Maar ook onder de octopussen die 'onverschillig' staan tegenover de toekomst van hun 'kinderen' komen uitzonderingen voor. Zo verlaat de Pacifische gestreepte octopus het vrouwtje lange tijd niet en 'koestert' haar enkele maanden. Bovendien zorgt de moeder maandenlang voor de kleintjes.
19. Deze weekdieren paren slechts één keer in hun hele leven.
20. Het vrouwtje legt ongeveer 200.000 eieren, maar de overlevingskans van de jonge dieren is niet meer dan 30%.
21. De Stille Oceaan staat bekend om de grootste exemplaren van octopussen. Daar vindt u exemplaren met een gewicht tot 45 kg. De grootte van de kleinste koppotige Californische weekdier is 2,5 cm.
22. Octopussen zijn reinlijke bewoners van de diepzee. In plaats van een bezem 'vegen' ze vuil weg met water dat ze uit een trechter op hun lichaam spuiten. Het overgebleven voedsel bevindt zich altijd op een speciale plek.

Octopussen zijn bijzondere zeedieren die ook wel koppotigen worden genoemd: hun armen, of benen, of beter gezegd, tentakels groeien uit hun hoofd. Hoe men ze ook noemt, de mensheid waardeert niet alleen hun bijzondere uiterlijk. Mensen houden van octopussen als een product dat rijk is aan vele voor het lichaam benodigde elementen.

Foto van een octopus