Sla: gunstige eigenschappen en contra-indicaties

Moderne koks gebruiken bladsla vaak als basis voor vele tweede gerechten. In de meeste gevallen wordt het echter gebruikt als decoratief middel bij het opmaken van het geserveerde gerecht. Deze benadering wordt ingegeven door de handige vorm en aantrekkelijke uitstraling van de plant. Toch mag men niet vergeten dat het gunstige eigenschappen en vitaminewaarde heeft, die elk menselijk lichaam zo hard nodig heeft.

Tegenwoordig is bladsla gemakkelijk te vinden in het schap van elke supermarkt, waardoor het niet alleen een gezond en aantrekkelijk culinair ingrediënt is, maar ook een gemakkelijk toegankelijk middel dat het lichaam van de nodige micro-elementen kan voorzien.

Deze groente is een van de tien meest gezonde plantaardige producten met een hoog gehalte aan nuttige vitaminen en mineralen. Het is onbetwist de leider in calciumgehalte en staat op de tweede plaats qua mineralensamenstelling, alleen overtroffen door spinazie. Daarnaast overtreft bladsla andere producten in de concentratie van vitamine K, die de bloedstolling verbetert. Deze eigenschap kan zowel tandvleesbloedingen als neusbloedingen voorkomen, waar een bepaalde groep mensen last van heeft.

Bovendien bevat sla een aanzienlijke hoeveelheid foliumzuur, dat zorgt voor een normale werking van het bloedsomloopstelsel en het immuunsysteem versterkt. Tot slot valt op te merken dat deze groente tot de dieetvoeding behoort, die zich kenmerkt door een laag caloriegehalte en de spijsvertering bevordert.

Soorten bladsla

In de keukens van verschillende landen over de hele wereld zijn meer dan 100 verschillende soorten bladsla bekend, die worden gebruikt voor de bereiding van diverse gerechten. Ze kunnen blad- of kropvormig zijn en verschillen in diverse vormen en kleuren. De vorm en grootte van het blad kunnen per soort aanzienlijk verschillen. Sommige hebben de vorm van grote, hele bladeren, vergelijkbaar met koolbladeren, andere zijn klein en lijken qua vorm meer op munt of zuring. Daarnaast zijn er populaire varianten die overal voorkomen.

Latuw

Deze variëteit bladsla is het meest wijdverbreid. Het belangrijkste verschil van deze groente is dat naarmate de plant groeit, de bladeren kleine ronde vormen aannemen die eruitzien als losse koolkoppen. Om de rijke vitaminebasis te behouden, worden de gesneden bladeren met koud water gewassen en in grote delen gescheiden of in hun geheel gebruikt.

Naast de koolvorm kan sla ook bladvorm aannemen. Deze sla wordt daarentegen aanbevolen om vrij fijn te snijden, omdat het vrijgekomen sap de grootste waarde heeft. Het is eenvoudig te onderscheiden door de contrasterende kleur, waarbij bordeauxrode nerven opvallen tegen een groene achtergrond.

Rucola

Dit is een van de allereerste slasoorten, die al werd gebruikt in de keuken van het oude Rome. Tegenwoordig wordt het verbouwd door boerderijen in het zuiden van Europa. De meest waardevolle zijn de jonge bladeren van deze sla, omdat ze, in tegenstelling tot oude bladeren, geen bittere nasmaak hebben.

De meest gunstige tijd om deze groente te oogsten is het einde van de lente en het begin van de zomer; in deze periode heeft de sla de aangenaamste smaak en bevat hij de maximale concentratie vitamines. Deze plant bevat grote hoeveelheden ascorbinezuur en caroteen. Rucola vormt uitstekende smaakcombinaties met de meeste groenten die in de keuken worden gebruikt.

Romeinse sla

In het dagelijks taalgebruik wordt deze bladsla ook wel Chinese kool genoemd, die wordt gebruikt voor het maken van de populaire Caesar-salade. De volwassen plant krijgt de vorm van een zachte kool met een langwerpige ovale vorm. De bladeren zijn lichtgroen, hebben een sappige knapperige structuur en een scherpe, licht kruidige smaak, wat een kenmerk is van deze groente. Romano wordt ook in de geneeskunde gebruikt voor de preventie en behandeling van verschillende ziekten. Bovendien wordt deze sla vanwege de hoge natriumconcentratie in diverse diëten opgenomen.

IJsbergsla

Deze plant heeft een extra naam 'ijssalade' en de smaak doet sterk denken aan onze vertrouwde kool vanwege de harde en broze bladeren die knapperig zijn. Dankzij deze kwaliteiten en de aangename eigen smaak wordt deze bladsla zeer vaak toegevoegd aan combinaties van verse groenten. De makers van deze slasoort waren Californische veredelaars die het in eerste instantie 'knapperige salade' noemden.

De groente kreeg in de jaren twintig van de twintigste eeuw een nieuwe naam vanwege een speciale opslagmethode tijdens het transport. Om de versheid van de bladsla te behouden bij levering aan markten in naburige staten, moesten producenten deze bestrooien met gemalen ijs, wat later zijn weerslag vond in de naam.

Samenstelling en caloriegehalte

Onderzoek van moderne specialisten bevestigt dat de heilzame eigenschappen van bladsla een uitstekend preventief middel zijn tegen een aantal bekende ziekten. De kwalitatieve samenstelling van de groente kan de vorming van oorzaken van de ziekte van Alzheimer voorkomen, het botweefsel en het gehele menselijke skelet versterken. De vezels in de plant bevorderen de spijsvertering. De rijke mineralensamenstelling verbetert de conditie van de huid en slijmvliezen.

Chemische samenstelling
De onschatbare waarde van bladsla als groente is eenvoudig te verklaren; dit wordt mogelijk gemaakt door de rijkdom van zijn chemische samenstelling. De belangrijkste bestanddelen van de plant zijn water, koolhydraten, vezels, een kleine hoeveelheid eiwit en vrijwel geen vet. Hier, meer dan waar ook, bevindt zich een hoge concentratie nuttige sporenelementen, zoals:

• fosfor;
• ijzer;
• jodium;
• koper;
• kobalt;
• kalium;
• natrium;
• zink.

Daarnaast zijn slablaadjes rijk aan vitamine K, dat de bloedstolling binnen aanvaardbare grenzen houdt. Ze bevatten een hoog gehalte aan vitamine C, hoger dan de concentratie in citrusvruchten zoals citroenen of sinaasappels. Bovendien bevat bladsla een hoge concentratie caroteen en carotenoïden, die het gezichtsvermogen verbeteren. Verder bevat het veel foliumzuur, dat nodig is voor zwangere vrouwen en moeders die borstvoeding geven. Dit bestanddeel is ook zeer gunstig voor opgroeiende kinderen tijdens de skeletvorming.

Calorieën
Dit product wordt als dieetvoeding beschouwd vanwege het lage caloriegehalte: 100 g verse bladeren bevatten slechts 15 kilocalorieën. Om deze reden kan bladsla de bloedsuikerspiegel stabiliseren en dienen als preventief middel tegen obesitas. Het bevat een hoge concentratie ascorbinezuur, waardoor het een uitstekende antioxidant is en het verouderingsproces van cellen vertraagt. Meestal wordt bladsla rauw gebruikt, toegevoegd aan groentesalades, koude hapjes en allerlei bijgerechten.

Waarom bladsla gezond is

De grote hoeveelheid heilzame stoffen die in hoge concentraties in slablaadjes voorkomen, maakt het tot een onmisbaar ingrediënt in de dagelijkse voeding. Het wordt aanbevolen voor zowel mannen als vrouwen, zelfs tijdens de zwangerschap of borstvoeding. Deze groente wordt aanbevolen voor kinderen tijdens de groei en voor ouderen als een uitstekend preventief middel.

Voor vrouwen

De cosmetische eigenschappen van slablaadjes kunnen ook een gunstige invloed hebben op het vrouwelijk lichaam. Voor dit doel wordt een flinke hoeveelheid slablaadjes in matig heet water geweekt om vervolgens met dit mengsel een warm bad te nemen. Deze eenvoudige procedure bevordert het herstel van de huid en geeft haar elasticiteit.

Voor mannen

Voor het mannelijk lichaam is de aanwezigheid van B-vitaminen in bladsla van groot belang, omdat deze bijdragen aan de algemene versterking van een aantal vitale systemen. Bij een tekort aan deze noodzakelijke component kan prikkelbaarheid optreden die leidt tot slapeloosheid, neemt de kans op gevoelloosheid van ledematen toe en treedt er een hoge vermoeidheid op.

Bij het optreden van dergelijke symptomen adviseren specialisten om slabladeren in het dieet op te nemen, die uitstekend combineren met veel producten en in de meest uiteenlopende recepten gebruikt kunnen worden. Deze groente is zeer gunstig voor sporters die grote fysieke inspanningen leveren; het helpt de pijnlijke effecten die daarna optreden te verminderen.

Daarnaast kan de samenstelling van sla bijdragen aan de groei en het herstel van de haarbedekking. Voor dit doel wordt uit de bladeren een speciale tinctuur bereid die diep kan doordringen, de epidermis bereikt en de haarwortels voedt. Dit middel heeft ook een gunstig effect op het herstel van beschadigde cellen.

Tijdens de zwangerschap

Foliumzuur, waar deze groente rijk aan is, stelt zwangere vrouwen in staat om de hormonale balans te reguleren. Daarnaast bevordert het het proces van activering van de voortplantingsfunctie. Bovendien vermindert een dergelijke toevoeging aan het dieet de kans op vroeggeboorte en de dreiging van een miskraam. De microcomponenten in slabladeren helpen zorgen voor een volledige ontwikkeling van de foetus.

Tijdens de borstvoeding

Om de lactatie te versterken en de kwaliteit van de moedermelk te verbeteren, wordt aanbevolen een waterige infusie van slazaad te nemen. Bovendien draagt sla, opgenomen in het dieet van een zogende moeder, bij aan de vorming van zowel bot- als spierweefsel van de baby. Dit wordt verklaard door de hoge concentratie calcium in de plant.

Voor kinderen

Het is kinderen geenszins verboden om slabladeren in hun dieet op te nemen; er zijn zelfs specifieke aanbevelingen voor. Dit komt door het hoge gehalte aan verschillende vitamines zoals C, K, B, B4, P en E, en door de hoge concentratie kalium en calcium. Deze groente heeft een gunstig effect bij maagklachten, problemen met de urinewegen of het zenuwstelsel. Slabladeren hebben verfrissende eigenschappen, bevorderen algemene rust, stabiliseren de waterbalans en verbeteren de slaap van het kind.

Voor gewichtsverlies

Slabladeren zijn al lange tijd een essentieel onderdeel van verschillende diëten om af te vallen. De smakelijke varianten van deze groente staan op de eerste plaats in de lijst van moderne caloriearme diëten. En dat is niet verrassend, omdat gemiddeld 100 g product slechts ongeveer 16 kilocalorieën bevat. In combinatie met het hoge gehalte aan nuttige micro-elementen, wordt dit een overtuigende reden voor eenduidige goedkeuring door de meeste diëtisten.

Daarnaast kunnen slablaadjes volume geven aan het gepresenteerde gerecht en de smaak van groenten en eiwitrijke producten benadrukken. De nuttige plant maakt het mogelijk het lichaam het hele jaar door met vitamines te verrijken. Bovendien is het gemakkelijk om dit pretentieloze gewas thuis in de tuin of in een kas te kweken voor dagelijkse consumptie.

Bladsla in de geneeskunde

De heilzame eigenschappen van slablaadjes worden niet alleen veel gebruikt in culinaire verkenningen, maar ook voor medische en cosmetische doeleinden. Deze plant werd al in de oudheid gecultiveerd in de landen rond de Middellandse Zee, waar het als een panacee voor vele ziekten werd beschouwd. Tegenwoordig is deze groente wereldwijd bekend als een caloriearm product, rijk aan nuttige micronutriënten, dat kan dienen als een effectief preventief middel. Er zijn echter ziekten waarbij sla schade kan veroorzaken.

Bij diabetes mellitus

Mensen met diabetes mellitus hebben niet de mogelijkheid om te eten zoals iedereen om hen heen; de ziekte dwingt hen een bepaald dieet te volgen. Daarbij zijn ze niet alleen beperkt in de inname van eiwitrijk voedsel, maar ook van bepaalde groenten en fruit. Het is voor deze mensen erg moeilijk om de noodzakelijke balans van micronutriënten in het lichaam aan te vullen vanwege talrijke verboden. Voor hen kunnen slablaadjes een onmisbaar product zijn, omdat ze een hoge concentratie aan essentiële vitamines en mineralen bevatten, maar bijna geen vetten en een laag caloriegehalte hebben.

Bij pancreatitis

Mensen die lijden aan ziekten van het maag-darmkanaal moeten hun dieet volledig herzien en alle mogelijke irriterende stoffen uit hun voeding weren. Ondanks al hun heilzame eigenschappen zijn slablaadjes ook niet aan strenge selectie ontkomen vanwege het hoge gehalte aan verschillende zuren. Bij verergering van pancreatitis moeten dergelijke patiënten vasten, en in andere gevallen mogen zij verse salades niet vaker dan 2 keer per week consumeren.

Bij gastritis

Bij deze maagziekte moet men ook voorzichtig zijn met slablaadjes en ze met grote beperkingen in de voeding gebruiken om een terugval te voorkomen. Bij gastritis wordt aangeraden om groene salades alleen in fijngehakte vorm te serveren voor een snellere opname met minimale contacttijd met het maagslijmvlies.

Bij jicht

Dit is een van de ziekten waarbij slablaadjes in de categorie verboden producten vallen. Dit komt door het hoge purinegehalte: per 100 g sla bedraagt het gehalte 55 mg, wat ongetwijfeld het urinezuurgehalte verhoogt, wat in dergelijke gevallen gevaarlijk is. Voor jichtpatiënten is het toegestaan om dille en peterselie uit de groenten te consumeren, en dan nog in beperkte hoeveelheden.

Toepassing in de cosmetologie

De rijkdom aan heilzame elementen in slablaadjes heeft niet alleen toepassing gevonden in de keuken en geneeskunde, maar ook in de huidverzorging. Van deze universele groente worden diverse maskers en tonics voor het gezicht bereid. De hoge concentratie aan mineralen in de plant maakt het niet alleen mogelijk om de huidcellen te voeden, maar ook om het verjongingsproces te stimuleren.

Gezichtstoner van sla

Voor de bereiding van dit middel moet u grote slablaadjes uitkiezen en het sap eruit persen, met behulp van een vleesmolen met kleine gaatjes of een sapcentrifuge. Voor één portie heeft u 2 eetlepels sap van slablaadjes nodig, die u mengt met 1 eetlepel olijfolie en 1 theelepel versgeperst citroensap. Het mengsel brengt u gedurende 15 minuten op de huid aan en spoelt het daarna af met warm water.

Masker voor een normale huid

Dit masker wordt gebruikt om de huid te voeden en een frisse uitstraling te geven. Om het te maken, snijdt u slablaadjes fijn en neemt u 1 eetlepel van de verkregen massa. Vervolgens giet u er 1 eetlepel plantaardige olie en 1 theelepel citroensap bij. Alle ingrediënten mengt u grondig en brengt u aan op het gezicht. Na 15 minuten spoelt u het masker af met warm water.

Voor een droge huid

Voor de bereiding van dit mengsel hakt u de sappige slablaadjes fijn en giet u 1 eetlepel zure room over 1 eetlepel van de verkregen massa. Als de huid erg droog is en schilfert, kunt u in plaats van zure room het beste volle room gebruiken. Vervolgens voegt u 1 eetlepel plantaardige olie en 1 theelepel citroensap toe aan het mengsel, waarna u alles grondig mengt. Het verkregen masker brengt u gedurende 15 minuten op het gezicht aan en spoelt u daarna af met warm water.

Voor vette huid

Om een gezichtsmasker volgens dit recept te maken, neemt u sappige slablaadjes en vermaalt u ze. Aan de verkregen massa voegt u het eiwit van één ei en 1 theelepel citroensap toe. Daarna mengt u alle ingrediënten goed en brengt u het masker gedurende 15 minuten op de gezichtshuid aan. Wanneer de tijd om is, spoelt u het masker af met koel water.

Gebruik in de keuken

Voordat u een salade van sla bereidt, moet u de sla voorbereiden. Hiervoor snijdt u eerst de wortels van de stronk en haalt u de bladeren voorzichtig los. Tijdens het losmaken moet u eventueel onkruid verwijderen en beschadigde of verdorde bladeren weghalen. Vervolgens wast u de geselecteerde bladeren onder stromend water of in een grote bak. Let goed op de bladoksels, want daar kan aarde achterblijven of kunnen insecten schuilen. Was de sla in zeer koud water; dat geeft de sla extra stevigheid.

De gewassen bladeren droogt u met een handdoek of papieren servetten. Voor verschillende salades kunt u hele bladeren gebruiken of ze met de hand in kleine stukjes scheuren. Minder vaak vraagt het recept om de sla met een mes te snijden; in dat geval moet u ervoor zorgen dat het mes scherp is, zodat het de bladeren niet kneust.

Bereid de salade vlak voor het serveren, anders is de kans groot dat hij snel verwelkt. Voor één portie volstaat 50 g groen. Om ervoor te zorgen dat de salade op tafel een aangename smaak heeft en rijk is aan vitamines, moet u een aantal belangrijke regels in acht nemen.

1. Tijdens het bereiden kunt u kleine bladeren het beste heel laten, en grote bladeren niet met een mes snijden, maar met de hand scheuren.
2. Het is niet aan te raden om de salade lang van tevoren klaar te maken. U bereidt hem vlak voor de maaltijd en maakt hem direct voor gebruik aan.
3. Ondanks zijn aantrekkelijkheid wordt sla niet alleen gebruikt voor het garneren van gerechten; hij wordt geserveerd als bijgerecht, als toevoeging aan eiwitrijke producten of als zelfstandig voorgerecht.
4. Hij combineert uitstekend met knoflook of met citroensap; in dat geval hoeft u hem niet eens te zouten.
5. Meer is niet altijd beter, daarom wordt het afgeraden om meerdere soorten sla in één gerecht te gebruiken. De enige uitzondering is een voorgerecht dat speciaal van meerdere slasoorten wordt bereid.

Door deze regels te volgen, krijgt elke fijnproever niet alleen de kans om te genieten van de smaak van deze populaire groente, maar ook om een krachtige vitamineboost te krijgen.

Nadelen en contra-indicaties

Er zijn geen uitgesproken schadelijke eigenschappen van sla vastgesteld; het wordt beschouwd als een dieetproduct met een hoge concentratie vitamines en mineralen. Verse salades worden echter niet aanbevolen voor mensen met maag-darmziekten (vanwege het foliumzuurgehalte) of voor personen met een individuele intolerantie voor dit product.

Hoe bladsla te kiezen en bewaren

De belangrijkste indicator van de kwaliteit van elke sla is de versheid. Bekijk daarom de bladeren zorgvuldig op tekenen van slapte, verkleuring en beschadigingen. Bovendien moet u weten dat slijm op de stelen ook wijst op een lage kwaliteit van het product. Als u een kropsla moet kiezen, geef dan de voorkeur aan niet bijzonder grote, stevige exemplaren die symmetrisch zijn. Te harde kropjes kunnen echter een slechte smaak hebben.

Sla bewaart u het beste in de koelkast in het groentevak; doe hem eerst in een plastic zak. Het is ook belangrijk om te onthouden dat u hem voor het bewaren even moet laten drogen, omdat vochtige sla snel bederft. In alle gevallen blijven kropsla's beter bewaard dan bladsla.

Kunt u ze invriezen

Invriezen in de vriezer wordt niet aanbevolen. Door het invriezen verliest het product zijn vitamineswaarde en smaak – de meest waardevolle eigenschappen waardoor sla hoog wordt gewaardeerd door consumenten.

Kan u het drogen?

Hetzelfde geldt voor het drogen van sla. In gedroogde vorm verliest hij niet alleen zijn smaak en waardevolle vitamines, maar verandert ook zijn oorspronkelijke kleur, waarna hij zijn aantrekkelijkheid volledig verliest.

Hoe bladsla te bewaren voor de winter

Voor langdurige bewaring kunt u de slablaadjes het beste in een marinade dompelen. Zo kan het product enkele maanden bewaard worden en voorziet het de huishoudtafel de hele winter van nuttige elementen.

Hoe bladsla te bereiden: recepten

Om een volledig beeld te krijgen van de gewenste smaakcombinaties, stellen wij voor enkele eenvoudige recepten te bekijken.

Met citroensap

Voor dit recept heeft u 4 bossen sla nodig, 50 g zonnebloemolie, 1 eetlepel citroensap (of azijn), mosterd, gemalen peper, zout.

Om te beginnen scheidt u de sla in afzonderlijke blaadjes; als ze te groot zijn, verdeelt u elk blad in meerdere stukken. Vervolgens wast u de blaadjes goed met koud water en laat u ze even uitlekken. Daarna bereidt u de dressing door alle overige ingrediënten te mengen. In de laatste stap dient u de sla vlak voor het serveren met de dressing te besprenkelen.

Met mosterd

Voor dit recept heeft u 4 bossen sla, 50 g plantaardige olie, het sap van een halve citroen, 1 eetlepel mosterd, wat dille en zout nodig.

U wast de gescheiden slablaadjes en verdeelt elk in vier stukken. Vervolgens bereidt u de dressing door de overige ingrediënten te mengen. Vlak voor het serveren doet u de sla in een slakom en overgiet u deze met de bereide dressing.

Met honing

Voor dit recept heeft u 4 bossen sla van verschillende soorten nodig. Voor de dressing heeft u 50 g olijfolie, 30 g wijnazijn, 1 theelepel vloeibare honing, peper en zout nodig.

U wast de sla goed en laat hem uitlekken. Kleinere blaadjes laat u heel, de overige halveert u. Voor de dressing klopt u de overige ingrediënten met een garde. Tot slot legt u de sla op een schaal, giet u de dressing erover en mengt u alles goed.

Met knoflook

Om de sla volgens dit recept te bereiden, neemt u 4 bossen sla, 50 g plantaardige olie, het sap van een halve citroen, 4 teentjes knoflook, peper en zout.

U legt de goed gewassen sla in een vergiet en overgiet hem met kokend water. Daarna laat u hem even uitlekken. Vervolgens snijdt u de slablaadjes in nette reepjes van maximaal 1 cm dik. Daarna bereidt u de dressing door alle overige ingrediënten te mengen. Tot slot doet u de sla in een slakom en besprenkelt u hem met de dressing.

Met noten

Voor de sla volgens dit recept heeft u 3 bossen groene sla en 50 g walnoten nodig, die u licht moet roosteren. Voor de dressing heeft u 50 g olijfolie, 1 eetlepel appelazijn, 1 eetlepel balsamicoazijn, 1 eetlepel mosterd, 1 theelepel honing nodig.

U scheidt de sla in blaadjes, wast en droogt ze goed. De walnoten stamp u fijn. Vervolgens bereidt u de dressing door alle overige ingrediënten met een garde te kloppen. Vlak voor het serveren doet u de sla met de walnoten in een slakom, giet u de dressing erover en mengt u alles goed.

Waarom slablaadjes bitter smaken

Het komt soms voor dat de gekochte sla een merkbare bitterheid heeft die de aangename smaakbeleving bederft. Hiervoor kunnen verschillende oorzaken bestaan, evenals manieren om dit te verhelpen. Uitzonderingen zijn slechts enkele rassen die van nature deze eigenschap hebben.

Oorzaken

De minste bitterheid is te verwachten van rassen met kleurloos (eventueel licht groenachtig) sap; dit zijn doorgaans de populaire slasoorten die algemeen gebruikt worden. Rassen die wit sap afscheiden, vergelijkbaar met paardenbloemen, hebben van nature een lichte bitterheid in de smaak.

Een volgende oorzaak kan een te late oogst zijn. In dat geval zullen de slablaadjes er duidelijk taai uitzien.

Hoe verwijdert u bitterheid

Als het gebeurt dat de verkregen salade een duidelijke bitterheid heeft, is het raadzaam om er wat tijd aan te geven. Hiervoor moet u de gesneden salade ongeveer 15 minuten apart zetten en pas daarna met de andere ingrediënten combineren. Bovendien heeft u er meer baat bij om de salade met de hand te scheuren in plaats van te snijden. Op die manier wordt oxidatie voorkomen, die ook bitterheid kan veroorzaken.

Als de bladeren van nature een duidelijke bitterheid vertonen, wordt aanbevolen ze een tijdje in koud water te weken met toevoeging van een beetje azijn. Ook kan het nuttig zijn om ze gedurende 20 minuten in goed warm water te laten weken. Een andere methode is de salade te besprenkelen met citroensap, dat de bittere smaak kan neutraliseren. Bitterheid komt ook voor bij planten die te weinig water hebben gekregen. In dat geval is het raadzaam de groenten een tijdje in water te zetten, nadat u de wortels hebt verwijderd.

Bittere saladesoorten moeten vóór het snijden een verplichte bleekprocedure ondergaan. Hiervoor worden de planten een paar weken voor de oogst bedekt met een passend deksel of een zeer dichte doek. Op deze manier wordt niet alleen bitterheid voorkomen, maar worden ook de smaak van het hart verbeterd.

Hoewel volgens veel gegevens een lichte bitterheid in de smaak van salade een teken is van een hoge concentratie nuttige elementen in de plant en een uitstekende eetlustopwekker vormt. Degenen die hier niet mee kunnen leven, kunnen echter een van de gepresenteerde aanbevelingen opvolgen.

Kan men bladsla aan dieren geven?

Om deze vraag goed te kunnen beantwoorden, moet u eerst verduidelijken over welke dieren het gaat. Want de helft van de huisdieren zal het simpelweg niet eten. Katten of honden zijn bijvoorbeeld op een heel ander dieet gericht; ze eten in principe geen salade of andere verse groenten.

Salade zal eerder in de smaak vallen bij verschillende knaagdieren, hamsters of cavia's. En als u hen deze lekkernij kunt aanbieden, gebeurt er niets verkeerds. Er kan niet gezegd worden dat er een noodzaak is om salade in het dieet van deze dieren op te nemen. Maar schade door salade zal er zeker niet zijn.

Ook zullen verschillende vertegenwoordigers van de vogelwereld salade niet weigeren. Voor deze huisdieren kan het zelfs noodzakelijk zijn. Vooral papegaaien hebben het moeilijk in de winter, dus een extra portie jodium kan voor hen zeer nuttig zijn.

Wat katten betreft, deze dieren zijn erg eigenzinnig en het is moeilijk om ze te dwingen te eten wat ze niet willen. Maar een kat kan zelf een tekort aan bepaalde noodzakelijke elementen in het lichaam aanvoelen. Om deze reden wordt aanbevolen om indien mogelijk af en toe groen, waaronder salade, bij de voerbak van de kat te leggen. Als het dier het nodig acht, zal het gebruikmaken van de geboden mogelijkheid.

Anders is het met honden: het maakt hen niet uit wat ze eten, zolang het maar naar vlees ruikt, zelfs als het een warmtebehandeling heeft ondergaan. Daarom moet u zich als eigenaar altijd zorgen maken over de hond. Immers, in hun gebruikelijke voeding moeten af en toe extra vitamines worden opgenomen. Het wordt ook aanbevolen om in kleine hoeveelheden verse groenten aan de pap toe te voegen; in deze situatie is sla ook geen uitzondering.

In zeldzame gevallen hebben sommige katten en honden een smaak voor voedsel dat eigenlijk niet typisch voor hen is. Zo hebben sommige honden een voorliefde voor chocoladebonbons en kunnen katten augurken verorberen. Als een dergelijk dier om een onbekende reden een voorliefde voor sla heeft gekregen, kan dat geen kwaad, want het is immers geen giftig product. Echter, in grote hoeveelheden kunnen zij dergelijk voedsel niet verteren; hun maag is anders ingesteld.

Interessante feiten over bladsla

Sla werd vele eeuwen voor onze jaartelling bekend aan de kust van de Middellandse Zee. Vermeldingen van deze cultuur zijn te vinden in bronnen uit het oude China, Griekenland en Egypte. Ook was sla populair in het oude Rome. Moderne Europese staten namen deze traditie over in de 16e eeuw, en op het grondgebied van de Russische staat kwam het nog later – in de 17e eeuw. Vrouwen die bekend waren met dit product en het wisten te bereiden, genoten groot aanzien en stonden bekend als bekwame vakvrouwen.

Duitse vooroordelen
In Duitsland ontstond een bijzondere houding ten opzichte van sla, waar koks er uitsluitend met witte handschoenen mee werkten. Men geloofde dat het aanraken van een blad met blote handen de waardevolle smaakeigenschappen zou bederven. Maar als het tijd was om het product met de dressing te mengen, werden de handschoenen steevast uitgedaan en werd deze procedure met de handen uitgevoerd. Immers, het aanraken met een lepel of vork zou de verfijnde smaak bederven. Zonder enige logica waren hierin allen overtuigd.

Oorsprong van de naam 'lactuca' (sla)
Deze sla kreeg in de loop der tijd verschillende namen, maar vandaag de dag zijn twee ervan het meest populair. De eerste en meest voorkomende is de algemeen bekende naam 'lactuca', en de tweede, die in sommige bronnen te vinden is, is 'Lactuca sativa'. De wetenschappelijke naam heeft echter een heel alledaagse oorzaak en is afgeleid van het eenvoudige woord 'melk'. En de sla heeft deze naam verdiend vanwege de kleur van het sap dat de bladeren van de plant afscheiden wanneer de buitenste schil beschadigd raakt.

Het deel van de plant dat zich boven de grond bevindt, is geschikt voor consumptie totdat de stengel van de plant zich begint te vormen. Na het uitgroeien van de stengel verliest de sla zijn smaak en krijgt hij een karakteristieke bittere smaak. In Egypte wordt deze plant tot op heden beschouwd als een symbool van vruchtbaarheid, dat wijst op de rijkdom van de omringende bodem. Voor een succesvolle ontkieming en tijdige rijping van de oogst moet de bodem echter al ver voor het planten, in de herfst, worden bemest met mest en zijn er speciale minerale toevoegingen nodig.

Het thuisland van sla en zijn voorouders
Het is voor geen enkele specialist mogelijk gebleken om de exacte oorsprong van sla vast te stellen. Er is slechts met zekerheid bekend dat dit gewas sinds de oudheid voorkwam in Afrika, Europa, Siberië, Azië en Transkaukasië, waar historische vermeldingen over bestaan. In deze gebieden komt nog steeds een onkruidplant voor waaraan de oorsprong van het gewas wordt toegeschreven, en die de naam kompaslatuca draagt. Tegenwoordig is de teelt van de populaire plant wereldwijd verspreid. Desondanks komen er nog steeds verwante variëteiten voor die door boeren worden uitgeroeid omdat ze als onkruid worden beschouwd.

Foto van bladsla